‫دژا وو.
‫می گن مثل یه گردش کوتاه توی ذهن می مونه.
‫حس درکتون از لحظه در مرکز ‫حافظه اتون جاگذاری شده.
‫باعث می شه حس کنید قبلاً هم ‫همچین تجربه ای رو داشتید.
‫می دونی منظورم چیه؟
‫اون حس رو می گم.
‫قبلاً هم اینجا بودیم؟
‫همدیگه رو می شناسیم؟
‫تو من رو نمی شناسی.
‫می دونم حس می کنی جات اینجا نیست.
‫علاقه ای به اینجا بودن نداری.
‫انگار زندگیت برای خودت نیست.
‫می دونم هر شب به خاطر خواب دردناکی
‫که ندیدی از خواب بیدار می شی.
‫وای خدا!
‫من رو ترسوندی.
‫این پایین چیکار می کنی؟
‫آیزاک؟
‫این پایین چیکار می کنی؟
‫خوبی عزیزم؟
‫برگرد تو تخت.
‫بگیر بخواب.
‫هر چند وقت یکبار این جوری می شه؟
‫یکی 2بار در ماه.
‫یعنی قبل اسباب کشی؟
‫درسته.
‫خب خواب گردی برای بچه های هم سن آیزاک عادیه.
‫نه، شرمنده.
‫این خواب گردی نیست.
‫فرق نداره.
‫تو خونه هم 2تایی تنهایید؟
‫بله.
‫هنوز پدرش رو می بینه؟
‫نه دیگه.
‫وقتی بهش گفتید قراره از شوهرتون
‫جدا بشید چه واکنشی نشون داد؟
‫واکنشی نداشت.
‫آیزاک، می شه بیای پیش مامانی بشینی؟
‫مرسی.
‫امروز چطوری؟
‫آیزاک؟
‫دکتر بنت ازت سئوال کرد، عزیزم.
‫آیزاک، دیشب یادته بیدار شده باشی و بری طبقه پایین؟
‫یادته چرا؟
‫مردیث داشت گریه می کرد.
‫بعضی وقت ها آیزاک توهم می زنه.
‫توهم آدم ها رو.
‫عادیه دیگه؟ دوست های تخیلی رو می گم.
‫آره، آیزاک؟ ‫مردیث رفیقته؟
‫نمی تونه صدام رو بشنوه.
‫از وقتی اسباب کشی کردیم پیشمونه.
‫اما اولی نیست، نه؟
‫بارنی بود، استفانی بود،
‫آلخاندرو هم یه مدتی بود.
‫کارش تو مدرسه چه طوره؟
‫خوبه، یعنی... دانش آموز خوبیه.
‫پس مشکل رفتاری نداره.
‫همیشه این قدر آرومه؟
‫هیچ وقت گریه نمی کنه.
‫نمی خنده. عصبانی نمی شه.
‫فقط...
‫چیزی گفتی، آیزاک؟
‫من نباید اینجا باشم.
‫اشکالی نداره.
‫کارمون با دکتر بنت تموم شد می ریم مدرسه.
‫اوه، روبی صدام کنید لطفاً.
‫روبی.
‫نمونه شیزوفرنی تو خانواده اتون داشتید؟
‫جان؟
‫مادرتون.
‫آه، دکتر هارپر شیزوفرنی رو خط زد.
‫پدرت چی؟
‫اون سمت خانواده مشکلی نداشتن؟
‫تا جایی که من می دونم، نه.
‫وقتی بچه بودم، مرد.
‫به خاطر آماس مغزی.
‫شیزوفرنی نیست.
‫اوتیسم نیست.
‫به این راحتی جواب گیر نمیاد، باور کنید.
‫راستش شما دکتر هفتم هستید.
‫امیدوارم این شماره 7 برامون شانس بیاره.
‫هر کاری از دستم بر بیاد انجام می دم.
‫لوس؟
‫نه، متوجه ام.
‫راستش کارن، همین جوریش هم امکاناتمون کمه.
‫عه؟ مارک چی؟ آخرین بار کی به خونه ها سر زد؟
‫مارک؟
‫مارک از پول نقد استفاده نمی کنه، چون یه جا خونده پول نقد پر باکتریه
‫این رو می نویسه. توی نامه گرفتم.
‫خیس کردن تخت.
‫آره.
‫مادره ملحفه رو عوض نمی کنه، خیلی حال بهم زنه.
‫راب همراهت بود؟
‫نه.
‫راب باید دفعه بعدی همراهت بیاد.
‫خیس کردن تخت می تونه نشونه کتک زدن باشه، باید خطش بزنیم
‫نه، لوس، موضوع، کتک خوردن بچه نیست...
‫چرا، هست.
‫نه، می‌خوام بگم...
‫کار ما همینه، کارن.
‫بله؟
‫اومد.
‫آقای فیشر، اسم من لوسی استیونزه. ‫قبلاً با راب آشنا شدید.
‫بله.
‫من و راب روی پرونده شما کار می‌کنیم.
‫همونطور که می‌دونید، چند باری به ‫خونه‌تون سر زده.
‫نه.
‫در جریان نبودین؟
‫نه. اصلاً.
‫با عرض احترام، ما گفتیم قضیه چیه.
‫قضیه چیه؟
‫چون کار دارم.
‫چندتا گزارش پلیس درباره حوادث خشونت آمیز ‫یا حمله ازتون داریم.
‫بعضی‌هاشون برای قبل هستن.
‫در حال حاضر واسه اتهام اخیرتون با وثیقه آزادید.
‫آره.
‫کلویی گفت کتکش زدید
‫و امنیت دخترتون رو تهدید کردید.
‫نه. یه حرفی واسه خودش میزنه دیگه.
‫من همچین کاری نکردم.
‫- شما... ‫- من تیلی رو تهدید نکردم.
‫خب؟
‫من حاضر نیستم دستم بهش بخوره. ‫مسخره‌ست.
‫از خودش داره درمیاره.
‫ولی یه حادثه حمله بود...
‫...آقای فیشر.
‫من رو هول داد، منم هولش دادم.
‫می‌دونین که اجازه ندارین
‫در حال حاضر با خانواده‌تون در ارتباط باشین؟
‫سه روز پیش، بیرون مدرسه دخترتون ‫رفتین سراغ کلویی.
‫- با پسرتون باردار... ‫- پسر من نیست.
‫ببینین، نمی‌ذارم ازم بگیردش، خب؟
‫اون بچه دخترمه.
‫من دوستش دارم، ‫جونمم براش میدم.
‫می‌خوام باهاتون روراست باشم، آقای فیشر.
‫اگه حادثه دیگه‌ای هم رخ داده،
‫باید اقدامات حفاظت از کودک رو در نظر بگیریم.
‫متوجهید؟
‫تموم شد؟
‫موضوع جدیه، شین.
‫آره.
‫- اگه به خانواده‌ت نزدیک بشی... ‫- فهمیدم.
‫خوبی، لوس؟
‫آره.
‫همیشه از دیدن آدم‌های جدید خوشحال میشم.
‫قربانی یکی به اسم آقای هارولد اسلیده.
‫اوایل پنجاه سالگی. سه بار چاقو خورده.
‫- اسلحه؟ ‫- نه هنوز.
‫کجاست؟
‫دفتر طبقه بالا.
‫زنش حدود ساعت چهار اومده خونه ‫پیداش کرده.
‫از کجا اومده خونه؟
‫باشگاه کتاب خوانی، راست میگه.
‫اوضاع بالا چطوره؟
‫یه عالمه خون پاشیده.
‫بریم تمومش کنیم.
‫جان؟
‫گفتم همسایه بغلی‌ها نبودن، ‫در جلویی باز بود.
‫قاتل لحظه قتل رو انتخاب کرده بوده.
‫احتمالاً قربانی رو می‌شناخته.
‫حداقل در جریان برنامه‌ش بوده.
‫زنش گفت شوهرش آدم محبوبی بوده.
‫تو کلیسای سنت جان کارهای داوطلبانه می‌کرده، ‫مسئول باشگاه پارو زنی محلی بوده.
‫ستون جامعه.
‫عه؟
‫آره، می‌دونم. ‫یه سری مجله هم تو کشو پیدا کردیم.
‫چیز غیرقانونی نبود.
‫ولی یه مقدار سنگین بودن، ‫کارهای عجیب و غریب.
‫می‌خوای بری بیرون؟
‫نه.
‫قراره ما رو بفرستن یه جای محلی.
‫خدا می‌دونه کجا.
‫البته امشب باید بریم رستوران کینگ ‫خمار بشیم.
‫چه زمان عجیبی واسه آتیش بازیه.
‫خوبی، رفیق؟
‫ببخشید، من...
‫دیدی گاهی وقتا یه چیزی رو نصفه ‫نیمه یادت میاد؟
‫گمونم آسون‌تر میشه.
‫خون رو میگم.
‫بعضی‌ها براشون سخته کارشون رو با خون شروع ‫کنن، ولی کم‌کم بهش عادت می‌کنن.
‫من انتقاد نمی‌کنم‌ها، همینجوری دارم میگم،
‫تو تنها کارآگاهی هستی که هنوز نزدیک مرده‌ها ‫میشه، دست و پاش میلرزه.
‫کجا دست و پای من لرزید.
‫خجالت نکش.
‫همه از یه چی می‌ترسن.
‫بلای من بی‌خودی از پنیر می‌ترسه، ‫شاید باورت نشه.
‫این بی‌خودی نیست.
‫خون یعنی مرگ.
‫باید ما رو معذب کنه.
‫وقتی کسی ازش نترسه عجیبه.
‫میشه ازش نترسید. زیاد به دردت نمی‌خوره.
‫نه وقتی کارت زل زدن به قربانی‌هایی ‫باشه که چاقو خوردن.
‫می‌خوای بالا بیاری؟
‫خوبم.
‫چرا اینطور شد؟
‫از رو کینه؟
‫قرض سنگین؟
‫- دزدی که بد پیش رفت؟ ‫- نه، خودت رو میگم.
‫با این وضعیتت چرا این کاره شدی؟
‫یکی باید این کار رو انتخاب کنه.
‫وقتی بهم نگاه می‌کنی چی می‌بینی؟
‫یه قاتل؟ هیولا؟
‫چرا اومدی اینجا؟
‫گفتی حاضر نیستی با کس دیگه‌ای صحبت کنی.
‫و تو اومدی.
‫- نیازی نبود بیای. ‫- خب، اونا جواب می‌خوان.
‫نه، نمی‌خوان.
‫مدرک و اعتراف می‌خوان، ‫می‌خوان پرونده رو ببندن و هر کی رود خانه خود.
‫فکر کردی من دلم نمی‌خواد اینا رو فراموش کنم؟
‫چرا.
‫ولی نمی‌تونی.
‫مامان...
‫الن امروز اومده بود؟
‫کی؟
‫می‌دونی، الن.
‫میاد تو کارها کمکت می‌کنه، نه؟
‫اومده؟
‫صبح اومده بود.
‫چای کیسه‌ای نیاورد؟
‫چرا.
‫اوه، خوب قایمشون کرده.
‫هی.
‫هی!
‫آروم باش، چیزی نیست.
‫آروم باش.
‫خب، الان پرنده‌ها رو می‌خوره.
‫گمشو!
‫هیچی اونجا نیست.
‫خب، میاد و میره.
‫کثافت کوچولو.
‫کثافته.
‫آشغال کثیف!
‫باشه.
‫چیزی نیست.
‫الن؟
‫من لوسی هستم.
‫لوسی.
‫خب، من الن رو ترجیح میدم.
‫بیا، واسه‌ت یه لیوان چای میریزم.
‫محض شفاف سازی میگم،
‫میگید روبروی خونه قربانی پارک شده بود.
‫دو هفته اونجا بود.
‫شهرداری هزارتا برگه جریمه روش گذاشته بود.
‫بهشون گفتم جریمه گذاشتن روش فایده نداره،
‫بگید بیان ببرنش.
‫اون روز، مجبور شدم تو خیابون پارک کنم.
‫بهشون گفتم من نباید با این زانو ‫همچین کاری کنم.
‫متاسفم بابتش آقای بل.
‫چه مدل ماشینی بود؟
‫قرمز. یه جور نیسان.
‫داغون شده بود.
‫هزارتا جای فرورفتگی داشت.
‫یه جور نیسان؟
‫مدلش رو برنداشتین؟
‫جوان ازش عکس گرفته بود. ‫ازش می‌پرسم.
‫جوان؟
‫کره لعنتی.
‫خب، کاملاً هم کر نیست.
‫باید سمعک بذاره ولی حرف گوش نمیده.
‫خب، خبر مرگش که نمی‌تونه حرف ‫گوش بده، نه؟
‫جوان؟
‫- حتماً بیرونه. ‫- نه، نه، نه.
‫شما بمونین آقای بل،
‫من میرم.
‫وانت.
‫جان؟
‫اسمش اینه.
‫نیسان وانت.
‫یه نیسان وانت قرمز، مطمئنین؟
‫آره، یه ماشین گنده با جلوبندی.
‫خب، این روزها دیگه زیاد از این مدل ‫ماشین‌ها پیدا نمیشن، نه؟
‫نه.
‫هی، رفیق.
‫برو کنار، اسکل.
‫خب، هیچکدوممون ندیدیم.
‫میگه اتفاقی بود.
‫پس اتفاقی بوده. دروغ که نمیگه.
‫آیزاک تو دردسر نیفتاده، خانم استیونز.
‫چمبرز. استیونز فامیلی شوهر سابقم بود.
‫چمبرز، عذر می‌خوام.
‫به پذیرش میگم اطلاعاتتون رو به روز رسانی کنن.
‫خب، هزینه تعمیرات رو میدم.
‫مشکل این نیست.
‫یکی از کیف‌ها واسه پسری بود که ‫آیزاک رو اذیت می‌کرد.
‫کدوم پسره؟
‫تنبیه شده.
‫ما قلدری رو خیلی جدی می‌گیریم،
‫حتی اگه یه دست انداختن کوچیک باشه.
‫دست انداختن رو تعریف کنین.
‫فحش دادن. کارهای مسخره.
‫با این حال می‌دونه اشتباه کرده و بابت ‫کارش معذرت خواهی کرد.
‫اسمش رو بگید.
‫آرچی.
‫آرچی؟
‫آرچی باهات چیکار می‌کنه؟ ‫بد دهنی می‌کنه؟
‫ناراحت میشی؟
‫واسه همین رو کیفش خرابکاری کردی؟
‫دستشویی رو جابجا کردن.
‫نه. نه، عزیزم.
‫آیزاک خوب می‌دونه دستشویی کجاست.
‫مگه نه، آیزاک؟
‫یالا.
‫- عذر خواهی کن. ‫- ببخشید.
‫پول کیف‌ها رو میدیم.
‫آیزاک.
‫چیکار می‌کنی؟
‫برگرد بخواب.
‫آیزاک!
‫برو بخواب.
‫چشم‌هات رو ببند.
‫آیزاک؟
‫اوه.
‫لعنتی.
‫آیزاک؟
‫ببخشید، عزیزم.
‫مامانی متاسفه که سرت داد کشید.
‫بیا یه بغل بهم بده.
‫اون مرده کیه؟
‫چی عزیزم؟
‫اون مرده کیه؟
‫کدوم مرده؟
‫کدوم مرد، عزیزم؟
‫دیگه رفت.
‫مامانی حالت رو بهتر می‌کنه.
‫قول میدم.
‫بگیر بخواب.
‫کلویی فیشر؟
‫بله.
‫اسم من لوسی چمبرزه، ‫از خدمات کودکان.
‫می‌تونم بیام تو؟
‫همونطور که می‌دونین، با شوهرتون ‫صحبت کردیم،
‫که داستان رو از زبون ایشون ‫هم بشنویم.
‫اوه، خیلی ممنون.
‫ولی محض شفاف سازی،
‫از زمان اتفاق مدرسه ارتباطی بینتون بوده؟
‫امروز صبح اینجا بود.
‫یعنی اومده بود خونه؟
‫گفت می‌خواد تیلی رو ببینه.
‫گذاشتید بیاد داخل؟
‫نه.
‫چیکار کرد؟
‫عصبانی شد.
‫داد میزد، فحش می‌داد.
‫گفت... ‫گفت می‌خواد خودش رو بکشه.
‫بهش گفتم جلو تیلی این حرفا رو نزن،
‫تحملش رو نداشتم.
‫مردم داشتن نگاه می‌کردن.
‫گفتم اگه نره، زنگ میزنم به پلیس.
‫زنگ زدی؟
‫کلویی؟
‫به پلیس زنگ زدی؟
‫اوه.
‫خوب حالیِ شین کردیم که
‫حق نداره نزدیک تو و تیلی بشه.
‫اگه قبول نکنه، باید اقدامات حفاظت از کودکان
‫رو در نظر بگیریم.
‫اگه دوباره اومد، می‌خوام...
‫ببین، من اول هولش دادم.
‫بیرون مدرسه من دعوا رو شروع کردم.
‫نذار بیاد تو این خونه.
‫کلویی، قول بده.
‫خیلی خب، می‌تونیم یه جای امن براتون ‫پیدا کنیم.
‫ما جایی نمیریم.
‫ام...
‫شماره‌م رو بهت میدم.
‫اگه نگران بودی، بهم زنگ بزن.
‫شب یا روز.
‫مهم نیست.
‫جدی میگم، کلویی.
‫شب یا روز.
‫آره. باشه.
‫خیلی خب.
‫خداحافظ تیلی.
‫خداحافظ.
‫هی...
‫ممنون.
‫تف توت.
‫این لیست تموم نیسان وانت‌های
‫ثبت شده تو بخشه.
‫ای کاش تو شهر بودیم.
‫واقعاً نمی‌دونم اینجا چطوری کارشون ‫رو انجام میدن.
‫یالا دیگه.
‫فکر می‌کردم شما جوون‌ها باید بلد باشین
‫با کامپیوتر سر و کله بزنین.
‫من سی و پنج سالمه.
‫جدی؟ بهت نمی‌خوره.
‫عکس پس زمینه‌ت رو دوست دارم.
‫- خرس جونا تیلور. ‫- آره، می‌دونم.
‫همه‌مون هورتون کوچولو رو یادمونه.
‫روزی که پیداش کردن، شروع پایان بود.
‫هابسون.
‫اسم خرسه هابسون بود.
‫آره. هابسون بود.
‫اینا واسه قبل دوران کاریت بود، نه؟
‫بلاگ میراندا تیلور رو می‌خوندم.
‫هنوز هم به روز رسانیش می‌کنه.
‫خب، من هیچوقت ندیدمش.
‫ولی خیلی‌ها رو می‌شناسم که دیدنش.
‫میگن زن خوش اخلاقی نیست.
‫پسرش رو از دست داده، مگه می‌تونه ‫خوش اخلاق بمونه؟
‫آره، ولی تقصیر ما که نبوده، بوده؟
‫هی مزخرف گفت که داریم از مطبوعات ‫مدارک قایم می‌کنیم.
‫که تقصیر ما بود هیچوقت پیداش نکردیم.
‫- بیخیال بابا. ‫- شاید هم باشه.
‫گوش کن رفیق، این پرونده زندگی ‫حرفه‌ای سه نفر رو نابود کرد.
‫آدم‌های خوبی بودن.
‫اون بچه هیچوقت قرار نبود پیدا بشه،
‫و اون هم یه بن‌بسته.
‫آره. موضوع همینه.
‫نه از ترافیک خبریه. نه از دسترسی به شهر.
‫این خیابون می‌رسید به پنج‌تا خونه،
‫این ماشینه واسه هیچکدوم از اون ‫خونه‌ها نبوده.
‫یک ساعت بعدش، ‫ماشین مرموز دوباره پیداش میشه،
‫کنار جاده ام‌تری که خرسه رو پیدا کردن.
‫بگو ببینم نیک،
‫این نیسان وانت قرمز هست یا نه؟
‫آره، ببخشید که دوباره درباره گذشته ‫سوال می‌پرسم،
‫ولی خواستم شخصاً درباره
‫مشاهدات دکتر هارپر مطمئن بشم،
‫و راستش،
‫این یادداشت‌ها زیاد با عقل من جور درنمیان.
‫آیزاک کلاً با عقل هیچکس جور درنمیاد.
‫و اتفاقی که توی مدرسه افتاد؟
‫اوه، سابقه نداشته همچین اتفاقی بیفته.
‫بچه انتقام جویی نیست.
‫رفتارش تغییر دیگه‌ای نداشته؟
‫بی‌خوابیش چطوره؟
‫گمونم بیشتر شده.
‫دیشب داشت خواب گردانی می‌کرد.
‫واسه قبل خوابیدن شماست؟
‫نه. من بیدار شدم.
‫همیشه بیدار میشم، هیچوقت کامل نمی‌خوابم.
‫چه ساعتی بود؟
‫ساعت ۳:۳۳.
‫همیشه همین موقع‌ست؟
‫- سه و نیم؟ ‫- نه.
‫ام... ببخشید، نه...
‫می‌دونم عجیبه، ولی سه و نیم نیست.
‫ساعت ۳:۳۳ عه.
‫نه، هر شب همین ساعته.
‫بیدار میشم، چشم‌هام رو وا می‌کنم،
‫به ساعت نگاه می‌کنم می‌بینم ‫ساعت ۳:۳۳ عه.
‫حتی سی و دو دقیقه یا چهار دقیقه هم نه.
‫حتماً ساعت خواب و بیداریتون توی ‫شبانه روز خیلی خاصه.
‫تا حالا شده یه ساعت دیگه بخوابین؟
‫اوه... هر کاری رو بگین امتحان کردم.
‫باور کنین.
‫کل زندگیم همینطوری بوده. ام...
‫امکانش هست ژنتیکی باشه؟
‫تا حالا شده شما توهم بزنین
‫یا حال و هواتون عوض بشه؟
‫گاهی اوقات... دچار دژا وو میشم.
‫ولی واقعی نیست.
‫یعنی یه خاطره نیست.
‫انگار دارم یه چیز اشتباهی رو به یاد میارم.
‫وای خدا. شبیه دیوونه‌ها دارم حرف میزنم.
‫نه، اینطور نیست. بهم اعتماد کن. ‫من حرف زدن دیوونه‌ها رو شنیدم.
‫لوسی، اگه خواستی با کسی حرف بزنی...
‫نه. نه... شرمنده.
‫نباید چیزی می‌گفتم.
‫ام، من خوبم. به آیزاک کمک کنین.
‫خواهش می‌کنم، من نگران خودم نیستم.
‫خب، نگران به نظر میای لوسی.
‫انگار ترسیدی.
‫درباره‌ش تحقیق کردم. درباره ۳:۳۳.
‫می‌دونی چی صداش میزنن؟
‫چی؟
‫آیزاک، وقتشه بریم خونه عزیزم.
‫شرمنده.
‫آیزاک؟
‫ممنون امروز اومدی دیدنم.
‫باز هم میای؟
‫سه‌شنبه بعدی همین ساعت می‌بینمتون.
‫عالیه. بریم.
‫مراقبت از خود، خودخواهانه نیست، لوسی.
‫یادت باشه.
‫خداحافظی کن، آیزاک.
‫خداحافظ.
‫ساعت اهریمنی.
‫بهش میگن ساعت اهریمنی.
‫وقتی رسیدیم خونه مامانی باید بره ‫سر کار، پس امشب از شام خبری نیست.
‫مشکلی که نداری؟
‫یا، قول بده جو نگیردت،
‫چون می‌دونم چطوری میشی، ‫ولی نظرت چیه...
‫فیش اند چیپس بگیریم؟
‫♪ اوه آره، فیش اند چیپس همراه ♪ ‫♪ پوره نخود ♪
‫♪ الان شد یه چیزی ♪
‫♪ اوهوم ♪
‫دیدی، منظورم همینه،
‫زیادی ذوق شده میشی و باید آروم باشی.
‫آیزاک، الان... ‫بهم لبخند زدی؟
‫مراقب باش، عزیزم.
‫مری، برو داخل به مامانت کمک کن.
‫بچه الان پرید جلوی ماشین.
‫چی؟
‫دخترتون پرید وسط جاده.
‫هی، درسته؟
‫پریدی جلوی ماشین خانم؟
‫بهت چی گفته بودم؟ به من نگاه کن.
‫درباره جاده چه حرفی زده بودیم؟
‫- جای بازی نیست. ‫- جای بازی نیست.
‫ماشین میره و میاد. ‫اگه ماشین بزندت چی؟
‫- پهن زمین میشم. ‫- پهن زمین میشی.
‫از این خانم معذرت خواهی نباید بکنی؟
‫- ببخشید. ‫- حالا برو داخل، مردیث وارن.
‫مردیث، برو تو.
‫مردیث؟
‫اسم قشنگیه.
‫مامانی؟
‫خواب بد دیدم.
‫اوه، منم همینطور.
‫مامانی اینجاست.
‫مامانی جایی نمیره.
‫خواب‌های بد نمی‌تونن اذیتمون کنن، لوسی.
‫دیگه نمی‌تونن اذیتمون کنن.
‫بفرما. یه لیوان چای خوشمزه.
‫شکر می‌خوام.
‫شکر ریختم، دوتا قاشق.
‫اه، معلوم نیست.
‫ام، می‌خوای بازی کنیم؟ ‫برم کارت بیارم؟
‫کارت نداریم.
‫دزدیدشون. فکر کرده من نمی‌دونم.
‫خب، شاید اگه دنبالشون بگردم بتونم ‫پیداشون کنم.
‫خب، تو جاهای اشتباهی هستن.
‫نباید اونجاها باشن.
‫هی!
‫باید...
‫باید یه جای دیگه باشن.
‫عیبی نداره مامان.
‫ببین، نظرت چیه کریبج بازی کنیم؟ ‫یادته چطوری بود؟
‫وقتی برق میرفت
‫کنار روشنایی شمع بازی می‌کردیم، یادته؟
‫مامان؟
‫شاید باشه واسه دفعه بعد.
‫لوسی.
‫دوباره اومدی دیدنم.
‫معلومه. همیشه میام.
‫اوه.
‫من...
‫تو واقعی هستی؟
‫آره.
‫گرمم نمیشه.
‫سردمه.
‫چرا همیشه اینقدر سرده؟
‫ای وای، خفه شو. خفه شو!
‫بیا.
‫بگیر.
‫بگیرش.
‫آفرین.
‫فشارش بده.
‫واقعیه.
‫تو واقعی هستی.
‫آفرین.
‫لوسی.
‫چیزی نیست.
‫من جایی نمیرم.
‫درست میشه.
‫اینجا زیاد ترافیک نیست.
‫یه مزرعه روی تپه‌ست، ‫آخر جاده هم چندتا خونه‌ست.
‫یکیشون خالیه.
‫پلاکش که می‌خونه. ‫شهرداری تایید کرده.
‫از مزرعه چقدر تا اینجا راهه؟
‫- حدود یک و نیم، دو و نیم کیلومتر. ‫- باشه.
‫بریم ببینیم چی می‌دونن.
‫یه مقدار از وسایل رو درآوردیم.
‫لپ‌تاپ قدیمی، ‫هارد نداره،
‫گوشی، سیم‌کارت نداره، ‫یو‌پی‌اس قدیمی و این.
‫نشونش بده به نابغه.
‫دیلون.
‫دوربین داشبورد.
‫فقط کافی بود تو زاویه درست پارک کنه که ‫بیست و چهار ساعته به صورت زنده بتونه ببینه.
‫مسیر خونه اسلید رو از اینجا می‌شناخت.
‫بدون اینکه خیلی نزدیک بشه.
‫پس یه آشغال باهوشه.
‫شاید هم نباشه.
‫اوه.
‫یه مدتی میشه داشته باهاش می‌رونده.
‫شاید رفته دنبال کمک.
‫یا با یه ماشین دیگه رفته.
‫اینجا چیز دیگه‌ای پیدا نمیشه.
‫بریم پرس و جو کنیم.
‫می‌تونیم با خونه‌ای شروع کنیم که این ‫کلید می‌تونه بازش کنه.
‫ارزون‌ترین هتل منطقه رو پیدا کنیم.
‫فکر نکنم اهل چیزهای گرون باشه.
‫به نظرت برمی‌گرده اونجا؟
‫بدون کلید نه،
‫ولی یکی هتل براش رزرو کرده دیگه،
‫که یعنی یکی قیافه‌ش رو دیده.
‫- مایک. ‫- خوبی؟
‫داشتم از اینجا رد می‌شدم.
‫آره، وقت مناسبی نیست، کار دارم.
‫چی؟ ساعت نه و نیمه.
‫و منم کار دارم.
‫باشه.
‫- خوبی؟ ‫- اوهوم.
‫خسته‌م فقط.
‫میشه صحبت کنیم؟
‫نمی‌خوام صحبت کنم.
‫باشه.
‫نگفتم برو.
‫که اینطور.
‫چیه؟
‫چون عاشقمی می‌خوای کنارت باشم یا ‫چون بهم نیاز داری؟
‫عذر می‌خوام.
‫الو؟
‫گفتی هر وقت بخوام می‌تونم زنگ بزنم.
‫کلویی؟
‫خیلی خب.
‫به پلیس زنگ زدی؟
‫- کلویی، در کوفتی رو وا کن! ‫- نه، من...
‫نمی خوام تو دردسر بیفته.
‫کلویی، گوش بده، باید زنگ بزنی به پلیس.
‫- جات امن نیست. ‫- نوشیده.
‫کلویی، گوش بده!
‫معمولاً این قدر بد نیست.
‫ازش می ترسی، اگه نمی ترسیدی زنگ نمی زدی.
‫کلویی؟
‫دوستت دارم.
‫کلویی؟
‫در رو باز کن!
‫دارم احمق بازی در میارم.
‫- نه، این طور نیست. ‫- عذر می خوام. نباید زنگ می زدم.
‫کلویی، خواهش می کنم.
‫کی بود؟
‫لوسی؟
‫پیش آیزاک بمون.
‫چی؟ اه...
‫وایستا!
‫همین جا بمون.
‫میاد و می ره.
‫بعضی وقت ها هر چند ماه یکبار نمی بینمش.
‫- چند وقته اینجا اقامت داره؟ ‫- نمی مونه.
‫زیاد نه.
‫9، 10سالی می شه اتاق رو گرفته.
‫به نظرتون عجیب نیست؟
‫پولش رو می ده.
‫1سال جلوتر.
‫به نظر من تا هر وقت بخواد، می تونه بمونه.
‫عادلانه ست. اسمش رو که پرسیدید؟
‫آره، اما نگفت.
‫گفتم که، پولش رو می ده.
‫به نظر نمی اومد زیاد براش نامه بیاد.
‫چه شکلی بود؟
‫جدی. شلخته.
‫شاید 60،50سالش باشه.
‫اما می دونید، لاغره.
‫موهاش خاکستریه.
‫لهجه داره.
‫- کجایی؟ ‫- ایرلندی؟
‫اسکاتلندی؟
‫چه فرقی دارن.
‫آخرین باری که دیدینش، کی بود؟
‫3،2ماه پیش.
‫باید بررسی کنم.
‫و...
‫نه، اون حافظه اش پر بشه خودش پاک می کنه.
‫می شه اتاقش رو نشون بدید؟
‫اول حکمتون رو نشون بدید.
‫خواهش می کنم خانم جونز، موضوع جدیه.
‫مهمون های من حق دارن حریم خصوصی داشته باشن.
‫البته شماها که این چیزها سرتون نمی شه، ‫تموم مدت ازمون فیلم می گیرید،
‫رد گوشی هامون رو می زنید، ‫جستجوهای اینترنتمون رو نگاه می کنید.
‫تو اینترنت چیکار می کنید مگه، خانم جونز؟
‫تشریفتون رو ببرید.
‫حالا.
‫این سگ چه نژادیه؟
‫خب، سگ خوبیه.
‫اسمش اسپاده.
‫اسمش رو نپرسیدم، نژادش رو پرسیدم.
‫- شبیه تری یره. ‫- خب که چی؟
‫یه نژاد ممنوعه ست.
‫عذر می خوام، مطمئنم خودتون می دونید.
‫مطمئنم می تونید یه جواز یا معافیت ‫هم بابت داشتنش نشون ما بدید.
‫حالا شما اتاقش رو نشون ما بده،
‫وگرنه ما می شینیم و یه ذره دیگه ‫درباره اسپاد با هم حرف می زنیم.
‫شاید هم طبق بخش 19 قانون مدارک ‫پلیس و مجرم با خودمون ببریمش؟
‫انتخاب با شماست.
‫خوبی، دیلون؟
‫خوبم.
‫بهتره اول من برم تو، نه؟
‫آره.
‫این قفله کلید نداره؟
‫این نباید اینجا باشه.
‫اجازه بدید.
‫نمی دونستی همچین کاری بلدم، نه؟
‫حالا حسش می کنی؟
‫ناهنجاری رو.
‫انگار یه اتفاقی قرار نبوده بیفته.
‫یه چیزی تغییر کرده.
‫از چی؟
‫این تاریخ امروزه.
‫دیلون.
‫این صحبت رو یادته؟
‫از کجا باید یادم باشه؟
‫شاید خوابش رو دیدی؟
‫شاید تو ذهنت باشه.
‫اون پشت مشت ها.
‫خانم ها و آقایون، می شه برید عقب؟
‫می شه به سئوالم جواب بدی؟
‫ممکنه سئوال عجیبی باشه!
‫بدترین چیزی که تا به حال تجربه کردی، چی بوده؟
‫این وضعیت.
‫تمومش.
‫تو.
‫متأسفم لوسی.
‫متأسفم، اما بدتر از منش رو هم تجربه کردی.
‫فقط هنوز نمی دونی.