‫اگه این در رو باز نکنی، می شکنمش!
‫می زنم این شیشه رو می شکنم.
‫اون نوشیدنی خورده منگه.
‫کلویی، گوش کن!
‫اون معمولا این قدر بد نیست.
‫تو ازش ترسیدی، وگرنه زنگ نمی زدی.
‫کلویی، گوش کن!
‫تو رو خدا گوش کن!
‫کلویی.
‫دوستت دارم.
‫کلویی؟
‫در رو باز کن.
‫خل شدم.
‫نه، تو... تو... خل نشدی.
‫معذرت می خوام، نباید زنگ می زدم.
‫کلو...
‫مامان؟
‫چیزی نیست، عزیزم.
‫برگرد بخواب.
‫بابا اومده.
‫آره، مامان و بابا باید با هم حرف بزنن.
‫خب؟
‫برگرد بخواب، خب؟
‫شین؟
‫من اون شب تو رو دیدم.
‫وقتی شین فیشر رو بردن.
‫اونجا بین جمعیت بودم.
‫اون همه سال دنبالت بودم...
‫و یه دفعه تو اونجا پیدات شد!
‫باز هم برگشتی به زندگیم.
‫به واسطه اتفاقی قشنگ در سرنوشت.
‫- قشنگ؟ ‫- تو اون رو می شناختی.
‫شین.
‫تو می دونستی چیکار می خواد بکنه.
‫نه. نه، نه، نمی دونستم.
‫اون خوب خوابیده؟ اون دختر کوچولو، تیلی، اون خوبه؟
‫لوسی.
‫چیزهایی که امشب می خوام بهت بگم...
‫قراره بعید به نظر بیاد.
‫دلم می خواد گوش بدی...
‫و بعد می خوام بهم دروغ بگی، می خوام بهم بگی،
‫متقاعدم کنی که حرفم رو باور نمی کنی‌.
‫چرا؟
‫اگه اون فکر کنه چیزی که ،می خوام بهت بگم رو باور می کنی
‫تصمیم می گیره که وضعیت عقلی درستی نداری.
‫اگه بگی حرفم رو باور نمی کنی،
‫اون نمی تونه ثابت کنه که دروغ می گی.
‫من رو نگاه، نگاه
‫اون نمی تونه ثابت کنه دیوونه‌ای.
‫اما اگه باشم، چی؟
‫دیوونه؟
‫مایک؟
‫نخواب.
‫دوباره رفتی سراغ بالشت پر.
‫موجب می شه چشم هام به خارش بیفته.
‫خب، پس توی تخت خودت بخواب، بجنب، دیر وقته.
‫خوبی؟
‫خوبم.
‫یه کلمه هم درباره اش صحبت نکردی.
‫چی؟
‫درباره هفته پیش.
‫شین فیشر.
‫خب، می خوای چی بگم؟
‫من...
‫خوشم نمیاد اطراف این جور آدم ها باشی.
‫کار منه که اطراف این جور آدم ها باشم.
‫آره، می دونم.
‫و خوشم نمیاد. هیچ وقت خوشم نیومده.
‫خب، اون حالا مرده، پس یکی از دغدغه هات کمتر شد.
‫هی، دارم جدی می گم!
‫می دونم.
‫نمی خوام جدی باشم.
‫حالا نه، با تو نه، فقط می خوام... یه نوشیدنی بخورم،
‫به جوک های مسخره تو گوش بدم...
‫و ممکنه نیمچه گپی بزنیم.
‫نیمچه؟
‫دو سوم؟
‫دوستت دارم.
‫می دونم.
‫اما...
‫اما ازت نمی خوام من رو دوست داشته باشی، ‫می خوام اون رو دوست داشته باشی.
‫سعیم رو کردم.
‫اما اون هم باید من رو دوست داشته باشه.
‫اون دوستت داره.
‫آدم فکر می کنه اگه به حد کافی دوستش داشته ‫باشه اون حسش می کنه، اما حس نمی کنه.
‫نمی تونی اون رو درستش کنی، لوس.
‫هی!
‫چرا ملکه با این دست، دست تکون نمی ده؟
‫نمی دونم!
‫چون این دست منه.
‫مسخره!
‫مایک، جدی می گم، پاشو برو.
‫خدای من...
‫آیزاک؟
‫چیه، عزیزم؟
‫یه مرد توی حیاطه.
‫کجا اون رو دیدی؟
‫چیکار می‌کرد؟
‫نگاه می‌کرد.
‫ترسیدی؟
‫عیبی نداره بترسی.
‫هر چیزی می‌بینیم که واقعی نیست.
‫اوه، سردته.
‫برگرد داخل، عزیزم.
‫هر چی دوست داری انتخاب کن. خب؟
‫قیمتش مهم نیست.
‫هر چی.
‫خب؟
‫برو، من همینجام.
‫سلام، سلام، سلام، قضیه چیه؟
‫دردسر درست می‌کنی، ها؟
‫اسمت چیه؟
‫آیزاک استیونز.
‫اوه.
‫آیزاک استیونز بدنام، ها؟
‫بی‌شک دوباره داری خلاف می‌کنی.
‫باید با مامانت صحبت کنم.
‫تو مامانمی.
‫من مامانت نیستم.
‫من مامور قانونم.
‫حالا بدو برو لطفا. ‫اینجا پرسه زدن ممنوعه.
‫آیزاک، برگرد، عزیزم.
‫شوخی کردم.
‫مامان داشت بامزه بازی درمیاورد.
‫آیزاک، هر چی بخوای برات می‌خرم.
‫هر چی. بیا یه نگاهی به دور و بر بندازیم.
‫مطمئنی کلاه پلیسی رو نمی‌خوای؟
‫خیلی خب.
‫مامان می‌تونست خواننده بشه، نه؟
‫معلومه.
‫آیزاک، در رو واسه مامان باز کن.
‫یالا، یالا، یالا، الان دست‌هام کنده میشه.
‫آیزاک؟
‫می‌خوای مامان اسباب‌بازی جدیدت رو باز کنه؟
‫بفرما.
‫نمی‌خوای باهاش بازی کنی؟
‫مامان رو مجبور کردی برات بخره، ‫پس باهاش بازی کن.
‫خواهش می‌کنم.
‫باهاش بازی کن.
‫برو توی اتاقت.
‫این تمام مدارکیه که ‫پنجشنبه شب از مهمون‌خونه‌ی برایت‌ساید پیدا کردیم.
‫روی برگه‌ی رزرو اسمی نیست ‫ولی ما معتقدیم این مردیه...
‫که هارولد اسلید و شین فیشر رو کشته.
‫نمی‌دونیم اون کیه.
‫نمی‌دونیم اهل کجاست.
‫حتی نمی‌دونیم چه شکلیه.
‫چیزی که می‌دونیم اینه که ‫اون دنبال زنی به نام لوسی چمبرزه.
‫می‌دونم سر همه‌تون شلوغه،
‫ولی این مرد طی دو هفته‌ی گذشته دو نفر رو کشته.
‫پس می‌خوام هر کار دارین رو ول کنین ‫و این جعبه‌ها رو خالی کنین.
‫یادتون باشه برچسب روش رو امضا کنین.
‫هر چیزی که به نظر شبیه ارجاعی ‫به تاریخ، زمان، یا اسمی بود،
‫بذارینش توی جعبه‌ی قرمز.
‫عکس درخت، اشعار وجودی،
‫نقاشی زنبور، میره توی جعبه‌ی سبز.
‫سوالی نیست؟
‫بله.
‫مگه چیزهای مهم نباید برن توی جعبه‌ی سبز؟
‫واسه چی؟
‫خب، سبز خوبه، قرمز بده.
‫آره، ولی قرمز یعنی مهم.
‫مثل مثلا پرچم قرمز.
‫سبز یعنی همه چی خوبه، جایی واسه نگرانی نیست.
‫نه، ولی سبز یعنی حرکت کن، ‫می‌دونی، اقدامی انجام بده.
‫قرمز یعنی وایستا.
‫آره، وایستادن هم خودش یه اقدامه، مگه نه؟
‫مثلا داری با ماشین میری ‫و چراغ قرمز می‌بینی، اقدام به وایستادن می‌کنی.
‫خیلی خب، داسون. نه، ما وسایل رو...
‫ما توی لپ‌تاپش فیلم شکنجه‌ی کودکان پیدا کردیم.
‫همچنین اسم "هابسون" روی دیوارش نوشته شده بود.
‫اون اسم خرس عروسکی جونا تیلور بود.
‫قضیه شوخی نیست.
‫به کارتون برسین.
‫آیزاک، کفش‌هات رو پوشیدی؟
‫آیزاک؟
‫چیکار می‌کنی، عزیزم؟
‫داری چیکار می‌کنی، عزیزم؟
‫هی.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫اون اجازه نداره روی میز نقاشی بکشه.
‫چه میزی؟
‫داری از قدرت تخیلت استفاده می‌کنی، ‫همونطور که در موردش صحبت کردیم؟
‫چی می‌بینی؟
‫می‌دونه که نباید این کار رو بکنه.
‫- نه، نه، نه، فراموشش کن، همه‌شون رو بریز دور. ‫- بله، سرآشپز.
‫مطمئنین هرگز این شخص رو ندیدین؟
‫فکر نکنم.
‫یه خرده دقیق‌تر نگاه کنین.
‫نمی‌شناسمش.
‫این چی؟
‫نمی‌دونم کیه.
‫اینا کی هستن؟
‫هارولد اسلید دوشنبه‌ی گذشته توی خونه‌اش کشته شد،
‫جنازه‌ی شین فیشر هم پنجشنبه‌ی گذشته ‫دم در خونه‌ی همسر سابقش پیدا شد.
‫هر دو محلی هستن.
‫اسلید توی تنفورد زندگی می‌کرد، ‫فیشر از اهالی گیلینگتون بود.
‫من کسی رو در گیلینگتون نمی‌شناسم.
‫خیلی خب، مشتری چی؟ ‫یا شاید یه همکار قدیمی؟
‫ببخشید، این دقیقا چه ربطی به من داره؟
‫این چیه؟
‫مظنون توی مهمون‌خونه‌ای ‫خارج از جاده‌ی ۳۶۴ اقامت داشته.
‫این عکس از توی اتاقش گرفته شده.
‫با عقل جور درنمیاد.
‫مطمئنین اینا رو نمی‌شناسین؟
‫آدرس‌تون همین پلاک ۳۳ خیابون کلینتونه؟
‫یه ماشین پلیس مخفی دم خونه‌‌تون مستقر می‌کنیم.
‫محض احتیاط.
‫شما تنها لوسی چمبرز این منطقه نیستین.
‫سعی کنین نگران نشین، خانم چمبرز.
‫به محض اینکه اطلاعات بیشتری کسب کردیم ‫باهاتون تماس می‌گیریم.
‫بابت وقت‌تون ممنون.
‫و هر بار همین اسباب‌بازی رو انتخاب می‌کنه.
‫حتما کلکسیون خوبی داری، آیزاک.
‫باهاشون چیکار می‌کنی؟
‫هیچی.
‫هیچ کاری باهاشون نمی‌کنه.
‫می‌خوام یه چیزی رو امتحان کنم.
‫شاید یه خرده ساده به نظر بیاد، ‫ولی تحمل کنین.
‫آیزاک.
‫می‌خوام چند تا تصویر رو نگاه کنی.
‫باشه؟
‫خیلی خب پس.
‫میشه بگی این شخص خوشحاله یا ناراحت؟
‫ناراحت.
‫و از کجا می‌دونی؟
‫داره گریه می‌کنه.
‫خیلی خب.
‫و این شخص چی؟
‫ترسیده.
‫آره، به نظر ترسیده، مگه نه؟
‫خوبه.
‫- این چی؟ ‫- عصبانیه.
‫آره، خیلی خیلی عصبانیه.
‫خوبه.
‫و این یکی چی؟
‫- خوشحاله. ‫- درسته.
‫خوبه، آره. این چهره‌ای خوشحاله.
‫چی تو رو خوشحال می‌کنه، آیزاک؟
‫من...
‫نمی‌دونم.
‫مامان چی؟
‫چی مامان رو خوشحال می‌کنه؟
‫چیپس.
‫خوبه، خیلی خب، چیپس.
‫دیگه چی؟
‫دیگه چی مامان رو خوشحال می‌کنه؟
‫- موسیقی. ‫- موسیقی.
‫عالیه.
‫و چی مامان رو ناراحت می‌کنه؟
‫من.
‫لعنتی!
‫بچه‌ها هر هفته با کبودی تازه میرن مدرسه،
‫مامانه نامزد جدید داره،
‫همسایه‌ها میگن اونا همیشه‌ی خدا منگ میان خونه،
‫هیچ کس از بچه‌ها مراقبت نمی‌کنه.
‫اگه ماده‌ی ۴۷ شامل این نمیشه، ‫نمی‌دونم پس شامل چی میشه.
‫مسئول استعلام ام‌اِی‌اس‌اچ کی بود؟
‫کارن.
‫در زمره‌ی "بچه‌ی نیازمند کمک" تخصیص داده شده،
‫این مورد بچه‌ی نیازمند کمک نیست، ‫این ماده‌ی ۴۷ ئه.
‫هر کاری واسه پرهیز از کاغذ بازی بیشتر می‌کنیم.
‫و در عین حال، این بچه‌ی بیچاره...
‫خیلی خب، راب، متوجه شدم.
‫با کارن صحبت می‌کنم.
‫ببینم می‌تونم پرونده رو به پلیس ارجاع بدم یا نه.
‫ممنون.
‫متاسفم.
‫چطوری؟
‫آره.
‫همش بهش فکر می‌کنم، ‫با اینکه من اصلا اونجا نبودم.
‫فکر می‌کردم اونا رو کشته.
‫اونجا توی خیابون وایستاده بودم، ‫و کاملا مطمئن بودم.
‫و بعد وقتی فهمیدم شین مرده، من...
‫خیالم راحت شد.
‫یه آدم مرد و من خیالم راحت شد.
‫نه، یه بچه زنده موند.
‫تو واسه این خیالت راحت شد.
‫فکر می‌کردم شین می‌خواد بهشون صدمه بزنه.
‫می‌دونم که می‌خواست.
‫آره، خب...
‫ببین، تو غریزه‌ی خوبی داری.
‫واسه همین روی صندلی لاکچری میشینی.
‫این صندلی لاکچریه؟ ‫خدایا، اصلا دوست ندارم جای کپل تو باشم.
‫از کپل من بدتر هم هست.
‫حداقل می‌تونی کل روز رو بخوابی.
‫- این کار رو نکن. ‫- چی؟
‫اینجا وایستادی، توی دفتر من، ‫خودت رو می‌زنی.
‫من خودم رو نمی‌زنم.
‫خب، من توی گزارشم واسه منابع انسانی اینو ذکر می‌کنم.
‫خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫- راب؟ ‫- بله؟
‫فیات پونتو مال کیه؟
‫فکر کنم مال تیناست. واسه چی؟
‫زدم بهش.
‫و سپرش کنده شد.
‫می‌خوای بهش بگم؟
‫نه، خودم بهش میگم.
‫کپل خوابت رو ببر بذار...
‫روی صندلی مزخرفت.
‫مطمئنی این چیزیه که می‌خوای؟
‫می‌تونیم با توجه به شرایط ‫تو رو به یه خونه‌ی دیگه منتقل کنیم.
‫نه.
‫خونه‌ی خودت هنوز صحنه‌ی جرمه‌.
‫تا کِی؟
‫نمی‌دونم.
‫باید با پلیس صحبت کنم.
‫هنوز نفهمیدن کار کی بوده؟
‫متاسفم، ما چیزی در این مورد نمی‌دونیم.
‫کار من اینه مطمئن بشم ‫شما سه نفر حال‌تون خوب باشه.
‫ما چیزی‌مون نمیشه.
‫باید میذاشتم بیاد داخل.
‫اون داشت تو رو تهدید می‌کرد، کلویی.
‫آره، چون من مثل یه عوضی خودخواه رفتار کردم.
‫به چیزی که گفتم فکر کردی، ‫به اینکه بری پیش مشاور؟
‫اوه، من نیازی به مشاور ندارم.
‫خب؟
‫فقط باید برم خونه.
‫متاسفم.
‫خواهرم خیلی خوب ازمون پذیرایی کرده.
‫ولی اینجا اتاقی نداره.
‫هیچ‌ کدوم‌مون نمی‌تونیم بخوابیم.
‫به محض اینکه سب رو خوابوندم،
‫با درد قفسه‌ی سینه بیدار شدم.
‫چه دردی؟
‫این چیزه هست، چی بهش میگن؟
‫ترش کردن؟
‫راستش انگار یکی با چاقو می‌زنه توی قفسه‌ی سینه‌ام.
‫چه ساعتی؟
‫نمی‌دونم.
‫یازده، دوازده؟
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫فرق نمی‌کنه. متاسفم.
‫دوباره می‌فرستیمت خونه، خب؟
‫بذار من با پلیس صحبت کنم.
‫لعنتی.
‫لوسی چمبرز؟
‫بله؟
‫من کارآگاه راوی دیلون هستم. ‫ایشون گروهبان هولیسه.
‫می‌خواستیم بدونیم میشه چند تا سوال ازتون بپرسیم؟
‫جای نگرانی نیست.
‫من... بله، البته.
‫میشه یه نگاهی به این عکس بندازین؟
‫بگین این مرد رو می‌شناسین یا نه.
‫فکر نکنم.
‫اسمش هارولد اسلیده. ‫این معنای خاصی براتون نداره؟
‫این چی؟
‫نه. باید بشناسم؟
‫تا حالا این ماشین رو دیدین؟
‫خانم چمبرز؟
‫این قبلا لب‌پر بود.
‫این ماشین رو کجا دیدین، خانم چمبرز؟
‫ما در تنبروک زندگی می‌کنیم.
‫جای خلوتیه.
‫حدودا ۳ سال پیش، ‫متوجه یه ماشین قرمز کنار جنگل شدیم.
‫اونجا یه مسیر پیاده‌روی هست.
‫مردم گاهی اونجا پارک می‌کنن ‫که سگ‌شون رو ببرن پیاده‌روی،
‫میان و میرن، ولی این ماشین نمی‌رفت.
‫محله‌ی کوچیکیه.
‫همه همه رو می‌شناسن ‫ولی هیچ کس نمی‌دونست این مال کیه.
‫بعد همسایه‌ام فکر کرد ‫ماشینه رو شب در حال حرکت دیده.
‫به نظر میومد جاهای مختلف پیدا و غیب می‌شد.
‫یه روز انتهای کوچه دیدیمش.
‫کوچه‌ی خودمون.
‫راننده‌اش رو دیدین؟
‫هیچ کس هرگز راننده‌اش رو ندید.
‫این یکی از اون چیزهاییه که...
‫خانم چمبرز؟
‫اوه، خب، می‌دونین.
‫تصورات گاهی ذهن آدم رو به هم می‌ریزه، مگه نه؟
‫و بعد یه روز کلا دیگه غیبش زد.
‫دیگه هرگز ندیدمش.
‫قطعا همین ماشین بود؟
‫قضیه چیه؟
‫اوه، این ماشین دزدیده شده.
‫فقط داریم جاهایی که دیده شده رو بررسی می‌کنیم.
‫خب، ۳ سال پیش بود.
‫هیچ جایی واسه نگرانی نیست.
‫بابت وقت‌تون خیلی ممنون، خانم چمبرز.
‫باید بهش هشدار می‌دادی، دیلون.
‫- اون در خطره. ‫- نه، نیست.
‫اون ۳ سال قبل پیداش کرده و رفته.
‫چی؟ متوجه نمیشم.
‫این لوسی چمبرزی که دنبالش بوده نیست.
‫آره، ولی بازم به هر حال، خب؟
‫نباید بی‌خود ترس به جون این زن‌ها بندازیم.
‫باید قبل از اون لوسی چمبرز اصلی رو پیدا کنیم.
‫- یه کمکی می‌کنین، آقایون؟ ‫- شرمنده، رفیق.
‫- بفرما. ‫- دمت گرم، رفیق.
‫خواهش می‌کنم. مراقب خودت باش.
‫میره خرج نوشیدنی می‌کنه، می‌دونی؟
‫اوه جدی؟ فکر می‌کنی ‫خودم خرج چی می‌کردم؟
‫امروز توی مدرسه چیکار کردی؟
‫حساب کتاب. هجی‌. نمایش.
‫چه جور نمایشی؟
‫من فضانورد بودم.
‫فضانورد، عجب.
‫کِیف داد؟
‫نمی‌دونم.
‫به ماه سفر کردی؟
‫نه، نمایش بود.
‫نمایش، مثل مریدث؟
‫اون یه شخص خیالیه، مگه نه؟
‫اون خیالی نیست.
‫اون دختری که اون روز ‫توی خیابون دیدیم رو یادته؟
‫اسمش مریدثه. مریدث وارن.
‫مریدث وارن. فورا بیا اینجا.
‫چی گفتی؟
‫مریدث وارن برو بالا ‫و به کاری که کردی فکر کن.
‫نه، عزیزم، ببین،
‫دارم در مورد دختربچه‌ای که انتهای خیابون ‫با والدینش زندگی می‌کنه صحبت می‌کنم.
‫اونا اینجا هم زندگی می‌کنن.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫بس کن.
‫شامت رو بخور.
‫می‌خوای آهنگ بذارم؟
‫بیا یه آهنگی بذاریم.
‫اومدم!
‫ببخشید، عزیزم. ‫سفارش صبحونه‌ات رو می‌خواستم بگیرم.
‫من واسه صبحونه اینجا نیستم. ‫صبح زود میرم.
‫ممنون.
‫اسباب‌بازی‌های مکانیکی خیلی قوی بودن.
‫و همه رو تحقیر می‌کردن.
‫مملو از ایده‌های مدرن بودن، ‫و وانمود می‌کردن واقعی هستن.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫آیزاک؟
‫یه مردی اونجاست.
‫هیچ کس اونجا نیست، فقط ما اینجاییم.
‫آیزاک، منو نگاه کن.
‫منو نگاه کن.
‫- بس کن. ‫- بس کن.
‫الان به چی نگاه می‌کنی؟
‫اون داره حرکت می‌کنه.
‫ببین، فکر و خیال الکی کردن خوب نیست، عزیزم.
‫مامان رو می‌ترسونه.
‫اون خیالی نیست.
‫واقعا؟
‫همون مردیه که توی حیاط دیدی؟
‫الان داره چیکار می‌کنه؟
‫تماشا می‌کنه.
‫ما رو تماشا می‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫الان چی؟
‫درست کنار توئه.
‫هیچ کس اینجا نیست، می‌بینی؟ ‫اون توی تخیلاتته.
‫بخواب، عزیزم.
‫شب به خیر، قند عسل.
‫- اوه، سلام. ‫- سلام.
‫- ببخشید، بد موقع مزاحم شدم؟ ‫- نه، نه، خواهش می‌کنم.
‫- من مشغول رنگ کردن هستم. ‫- اوه.
‫- و شما... ‫- لوسی.
‫لوسی، آره، پلاک ۷.
‫فقط می‌خواستم یه سلام درست درمونی عرض کنم...
‫و ورودتون به محله رو خوشامد بگم، پس...
‫سلام و عرض ادب، خوش اومدین.
‫ممنون. من دبی‌ام.
‫ببخشید، راستش ما...
‫ما نوشیدنی نمی‌خوریم.
‫اوه. خیلی خب، ببخشید.
‫- یه لیوان چای می‌خوری؟ ‫- اوه، نه، باید برم.
‫فقط اومدم سلامی کرده باشم ‫و بگم اگه زمانی خواستی...
‫شکری، چیزی قرض بگیری...
‫راستش اگه بشه که عالیه.
‫- چون شکرمون کامل تموم شده. ‫- اوه، جدی؟
‫نه. کی شکر قرض می‌گیره؟
‫نمی‌دونم.
‫اگه شکرتون داشت تموم می‌شد، ‫می‌دونی کجا پیدام کنی.
‫- پلاک ۷. ‫- پلاک ۷.
‫راستش...
‫- پیشنهاد چایت رو قبول می‌کنم. ‫- باشه.
‫لی به همین زودی داره ‫در مورد تغییر کاربری اتاق زیرشیروونی حرف می‌زنه.
‫سومین روز بعد از اثاث کشی دیدم اون بالا...
‫داره روی این کار می‌کنه ‫که راه‌پله‌ی جدید کجا باشه.
‫حتما باید مشغول خراب‌کاری باشه تا خوشحال باشه.
‫برنامه‌های زیادی واسه خونه‌ی تو داشت.
‫خونه‌ی من؟
‫پلاک ۷.
‫ما پیشنهاد پایینی دادیم.
‫گمونم پیشنهاد تو اونقدر پایین نبود؟
‫- ببخشید. ‫- اوه، خدا، معذرت خواهی لازم نیست.
‫من به تقدیر اعتقاد دارم.
‫اگه تقدیرمون بود که اونجا زندگی کنیم، ‫خب اون خونه بهمون می‌رسید، می‌دونی؟
‫اینجا فقط شما ۳ نفر هستین؟
‫آره. خدا، آره.
‫یه دونه بچه کافیه.
‫خیلی دوستش دارم، ولی من... ‫دو تا مثل اونو نمی‌تونستم تحمل کنم.
‫یا سه تا؟
‫مریدث چند سالشه.
‫هفت.
‫- نپرس که چطور شد که اینطور شد. ‫- خب، اون به مدرسه‌ی لایل هیل میره؟
‫دبستان روش‌گرو.
‫پس هرگز به لایل هیل نرفته؟
‫نه.
‫بچه‌ی تو اونجا میره؟
‫اوه.
‫- ببخشید. عیبی نداره جواب بدم؟ ‫- نه‌.
‫الو؟
‫نه، مشغول رنگ آمیزی هستم.
‫خب، فکر می‌کردم لورین قراره امروز بعد از ظهر بیاد.
‫تو دیوونه نیستی.
‫هرگز نباید همچین فکری بکنی.
‫می‌دونم سخته.
‫می‌دونم همه چی به نظر غیرمنطقی میاد.
‫غیرممکن.
‫ولی تو کاملا عاقلی.
‫نذار کسی چیزی غیر این بهت بگه.
‫من عاقل نیستم.
‫و تو هم همینطور.
‫نه، من عاقلم.
‫عاقلم.
‫می‌دونم که یه کارهایی کردم.
‫می‌دونم...
‫من تجربه‌ی شرایط الانت رو دارم.
‫یواش یواش داری به خاطر میاری، لوسی، ‫می‌دونم که اینطوره.
‫ولی نمی‌خوای به اون خاطرات اعتماد کنی.
‫چون اونا برعکسن، ‫پشت و رو هستن، چپه هستن.
‫همه می‌تونن گذشته رو به خاطر بیارن، ‫تو چطور می‌تونی آینده رو به خاطر بیاری؟
‫می‌تونم کمکت کنم درک کنی.
‫تو داری منو بازی میدی.
‫نه، این بازی نیست.
‫کاری که داریم اینجا می‌کنیم ‫از چیزی که فکر می‌کنی مهم‌تره.
‫چیزی که من می‌دونم اینه ‫که اونا تو رو حبست می‌کنن.
‫و ما دیگه هرگز با هم حرف نمی‌زنیم.
‫لطفا این کار رو نکن.
‫پسرت چی؟
‫آیزاک.
‫تو واسه همین اینجایی.
‫هنوز سوالاتی داری.
‫می‌تونم توی جواب‌شون کمکت کنم.
‫اوناهاشش.
‫شوخی نمی‌کنم، ‫هر کار بگی می‌کنه.
‫هر کار بگی، اون انجام میده.
‫تماشا کنین.
‫هی، رفیق.
‫رفیق، روی یه پا وایستا.
‫بشین روی زمین.
‫پاشو وایستا.
‫انگشتت رو بکن توی دماغت.
‫اوه، رفیق، چیکار می‌کنی؟
‫خیلی کار چندشیه.
‫هی، بزن تو گوش خودت.
‫دوباره‌.
‫محکم‌تر.
‫- محکم‌تر. ‫- هی، فین...
‫دوباره!
‫محکم‌تر.
‫محکم‌تر!
‫قربان؟
‫یه خانمی از خدمات اجتماعی پشت خطه.
‫مددکار پرونده‌ی کلویی فیشر.
‫می‌خواد بدونه کِی کارمون توی خونه‌اش تموم میشه.
‫به داز بگو با واحد جرم‌شناسی صحبت کنه.
‫راستش گفتم خودتون باهاش تماس می‌گیرین.
‫فکر کردم بخواین خودتون به این مورد رسیدگی کنین.
‫جدی؟ چرا؟
‫چون اسمش لوسی چمبرزه.
‫امیدوارم مشخص باشه ‫که ما زورگویی رو خیلی جدی می‌گیریم.
‫این زورگویی نیست، کتک کاریه.
‫ما با چند تا از بچه‌های کلاس ششم صحبت کردیم و...
‫کلاس ششم.
‫دارین میگین یه کلاس ششمی این بلا رو سرش آورده؟
‫خب، اونا میگن خودش این بلا رو سر خودش آورده.
‫- چی؟ ‫- آیزاک خیلی راحت به حرف کسی گوش میده.
‫بچه‌های دیگه می‌خواستن ببینن ‫تا کجا به حرف‌شون گوش میده.
‫- من... ‫- یکی‌شون به آیزاک گفته...
‫خودش رو بزنه و اونم زده.
‫کی همچین چیزی بهتون گفت؟
‫آیزاک.
‫می‌خوام اونا اخراج بشن.
‫خانم چمبرز.
‫اگه یه بچه‌ی روانی فکر می‌کنه ‫بامزه‌ست یه بچه‌ای رو وادار کنه...
‫که خودش رو بزنه...
‫بهتون اطمینان میدم، ‫هیچ کس این قضیه رو سرسری نمی‌گیره.
‫ما سعی داریم ببینیم واقعا چه اتفاقی افتاده.
‫می‌دونین چه اتفاقی افتاده. ‫آیزاک دروغ نمیگه.
‫ما با اون پسر دیگه‌ صحبت کردیم.
‫و اون انکار می‌کنه.
‫نه، متوجه نیستین، آیزاک دروغ نمیگه.
‫- دروغ گفتن بلد نیست. ‫- قوه‌ی تخیل پویایی داره.
‫دارین میگین اون از خودش داستان سر هم کرده؟
‫داریم میگیم باید قبل از هر اقدامی ‫حتما تمام حقایق رو بدونیم.
‫آیزاک تا حالا خودزنی کرده؟
‫نه.
‫مطمئنم می‌دونین وقتی بچه‌ای خودزنی می‌کنه...
‫ما باید یه سری اقدامات انجام بدیم.
‫این خودزنی نیست. ‫اون این کار رو به خواست میلش نکرده.
‫این کار رو کرده چون یکی بهش گفته.
‫چون یه مشکلی هست.
‫- هیئت آموزش... ‫- این چه ربطی به هیئت آموزش داره؟
‫من در مورد نیازهای خاص صحبت نمی‌کنم.
‫خدایا، من پیش تمام روان‌پزشکان کشور رفتم.
‫می‌دونم اون نیازهای خاصی نداره.
‫ولی هیچ کدوم‌شون نتونستن بهم بگن ‫چرا پسرم نمی‌خنده یا گریه نمی‌کنه...
‫یا چرا بدون اینکه بهش بگم حتی بغلم نمی‌کنه.
‫مردم...
‫مردم خودزنی می‌کنن ‫چون عصبانی یا ناراحتن.
‫یا عذاب وجدان دارن.
‫ولی اون این چیزها رو احساس نمی‌کنه، ‫اون هیچی رو حس نمی‌کنه...
‫چون یه مشکلی داره، یه...
‫عیب و ایرادی داره، ‫و نمی‌دونم چه جوری درستش کنم.
‫اگه شما نمی‌تونین ازش مراقبت کنین، ‫یه جای دیگه پیدا می‌کنم.
‫ببخشید.
‫صبر کنین.
‫مارک؟
‫این چرا روی میزت وله؟
‫- چیه؟ ‫- چیه؟
‫گزارش لین در مورد پرونده‌ی وبره. ‫همینجوری وله.
‫می‌خوایم یه کنفرانس محافطت از کودک ترتیب بدیم...
‫و این روی ظرف ناهار تو وله، ‫بهش رسیدگی کن.
‫اه، خدا.
‫- کمکی ازم ساخته‌ست؟ ‫- بله.
‫من کارآگاه دیلون هستم، ‫ایشون گروهبان هولیسه.
‫- ما دنبال لوسی چمبرز می‌گردیم. ‫- الان اینجا نیست.
‫می‌دونین کِی برمی‌گرده؟
‫نمی‌دونم، احتمالا رفته به کسی سر بزنه، ‫باید با راب صحبت کنین.
‫- راب کیه؟ ‫- اون توی جلسه‌ست.
‫نمی‌دونین کِی جلسه‌اش تموم میشه؟
‫می‌تونین منتظر بمونین.
‫- اینه؟ ‫- آره، همون که وسطه، آره.
‫- چه حدس خوبی. ‫- حدس نبود.
‫- نقاشی‌هایی که توی اتاق ۱۳ بود رو یادته؟ ‫- خب؟
‫این خودشه، نیک.
‫می‌خوام فورا شماره‌اش رو بهم بدین.
‫خواهش می‌کنم؟
‫درد داره؟
‫عیبی نداره گریه کنی.
‫اگه درد داره، گاهی گریه کردن دردش رو کم می‌کنه.
‫بیا اینجا.
‫من تسلیم نمیشم، خب؟
‫خیلی خیلی دوستت دارم.
‫بیا بریم.
‫خیلی خب. شام چی می‌خوای؟
‫به نظرم توی فریزر ناگت مرغ...
‫همینجا صبر کن.
‫همینجا صبر کن، متوجهی؟
‫لوسی.
‫اوه! شرمنده. لیوانت رو شکستم.
‫مایک.
‫خب، تو خونه نبودی، پس من فقط...
‫پس فکر کردی سرت رو بندازی پایین بیای تو؟
‫- باید می‌رفتم دستشویی. ‫- اوه، خدایا، مایک.
‫لوسی، باید در مورد یه مسئله‌ای باهات صحبت کنم.
‫آم...
‫نمی‌خوای به پسرت سلام کنی؟
‫سلام، آیزاک.
‫منو یادته؟
‫معلومه که تو رو یادشه، مایک،
‫تنها چند ماه گذشته، اون کودن نیست.
‫صورتش چی شده؟
‫کار بچه‌های توی مدرسه‌ست.
‫تو نباید اینجا باشی.
‫ببین، فقط به حرفم گوش کن،
‫و بعدش میرم.
‫آیزاک، برو توی اون اتاق دیگه بازی کن.
‫حالا دیگه بازی می‌کنه؟
‫حسابی منو ترسوندی، مایک.
‫تو...
‫اینجا سیگار کشیدی؟
‫چی؟ نه. ترک کردم.
‫اوه، دقیقا برای چی اینجایی؟
‫آم...
‫من با یکی آشنا شدم.
‫خیلی خب‌.
‫اون راجع به تو چیزی نمی دونه.
‫یعنی می گم، اون می دونه که هنوز متأهلم، اما...
‫اون نمی دونه که ما هنوز...
‫اون می خواد رابطه امون...
‫جدی و رسمی بشه.
‫متأسفم، می دونم که باید...
‫قبلا قضیه رو بهت می گفتم.
‫پس به خاطر همین دزدکی وارد خونه ام شدی؟
‫من دزدکی وارد نشدم.
‫این خانمِ...
‫جدی و رسمی کیه، اسمی داره؟
‫آها. هریت.
‫هریت بدکاک.
‫- واقعا؟ ‫- ببخشید.
‫این یه اسم واقعی نیست.
‫ببین. حالا هرچی. من فقط... فکر کردم حقته بدونی.
‫نمی خواستم از توی فیسبوک بفهمی یا...
‫فیسبوک ندارم، پس...
‫هریت. بدکاک.
‫می دونی، اون فقط تو رو به خاطر فامیلت می خواد، خب؟
‫- ما قرار نیست ازدواج کنیم. ‫- فعلا نه.
‫نه، هیچ وقت.
‫لوس، من اون رو نمی خوام.
‫- اون فوق العادست، اما مثل تو نیست. ‫- مایک.
‫نه، گوش کن، من...
‫من به چیزی که گفتی فکر کردم و اون کار رو می کنم.
‫چیکار می کنی؟
‫هر کار لازم باشه.
‫من پدرش می شم، باز هم تلاش می کنم.
‫- اگه به این معنی باشه که تو رو به دست بیارم، پس من... ‫- نه، مایک.
‫ما باید با هم باشیم، لوسی.
‫ما همدیگه رو دوست داریم.
‫فقط همین مهمه.
‫اوضاع نباید این جوری باشه.
‫عذر می خوام، فکر کردم...
‫فکر کردم این چیزیه که می خوای.
‫فکر کردم می خوای دوباره برگردم ...توی زندگیت. خب، من اینجام و
‫اوه، می خوام تو توی زندگی اون باشی، مایک. این چیزیه که می خوام
‫می خوام با پدرش رابطه‌ای داشته باشه.
‫می خوام باهاش وقت بگذرونی.
‫می خوام ببریش مسافرت...
‫و فحش یادش بدی و... و کریسمس بهش برسی و لوسش کنی
‫نمی تونی اون رو لوسش کنی، لوسی، اون هیچ احساسی نداره
‫تو نمی دونی توی ذهن اون چی می گذره.
‫نه، نمی دونم توی ذهن تو چی می گذره، لوس.
‫برای چی هنوز همدیگه رو می بینیم؟
‫- اووه! ‫- نه، نه، بجنب!
‫اگه فقط ازم می خوای با بچه ات بازی کنم...
‫بچه ما! اون بچه ماست، مایک!
‫هنوز من رو دوست داری یا نه؟
‫موضوع اونقدر ساده نیست.
‫خب، باهام حرف بزن.
‫کمکم کن متوجه بشم.
‫وقتی همدیگه رو می بینیم، من به یکی دیگه فکر می کنم.
‫شخص خاصی نیست، صورتش رو نمی بینم، فقط...
‫فقط می دونم تو نیستی.
‫مایک.
‫مایک؟
‫صبر کن.
‫متأسفم.
‫حرف خوبی نزدم، خب، متأسفم. منظوری نداشتم.
‫چرا، داشتی.
‫صبر کن‌‌..‌.
‫می شه خاموشش کنی؟
‫خیلی خب، خیلی خب، خیلی خب.
‫کلید رو کجا گذاشتی؟
‫- چی؟ ‫- کلید یدکی کجاست؟
‫نمی دونم، زیر پادریه دیگه!
‫کلید در پشتی، مایک، چیکارش کردی؟
‫من از در جلویی اومدم.
‫چی؟
‫من از در جلویی اومدم.
‫برای چی؟
‫لوس؟
‫نه، امروز دیگه نمیاد، رفت دنبال آیزاک.
‫آیزاک کیه؟
‫پسرش.
‫اسم پسرش آیزاکه؟
‫- چی شده؟ ‫- آدرس خونه‌اش رو بده.
‫آیزاک!
‫43بار به اسم آیزاک اشاره شده.
‫خیال کردم به انجیل اشاره دارن. نمی دونستم.
‫چی رو نمی دونستی؟
‫اون دنبال زنه نیست.
‫دنبال پسره ست.
‫نمی تونم تصور کنم چه حسی داشته.
‫متأسفم، متأسفم که مجبور شدی این ماجرا رو تجربه کنی.
‫حرف نزن‌!
‫خواهش می کنم بشین. قول م یدم...
‫- دهنت رو ببند! ‫- خیلی خب‌.
‫فقط بهم بگو چرا.
‫چون اون چیزی که فکر می کنی نیست.
‫ما که کاری باهات نکردیم،
‫حتی تو رو نمی شناسیم، دلیلی برای این کار نداشتی.
‫دلیلی نداشتی بهش دست بزنی، دلیلی نداشتی!
‫- لوسی. ‫- فقط سئوال رو جواب بده.
‫بگو چرا پسر کوچولوی من رو گرفتی!؟