‫[لس آنجلس، کالیفرنیا]
‫[نوامبر 2002]
‫چه بلایی سر «نوشابه رژیمی دکتر پِپرم» اومد؟
‫خب، نوشابه پپر واجب نیست،
‫پس گذاشتمش زیر سینک.
‫دکتر. دکتر پپر. من اهل تگزاسم.
‫بهم نگو چی واجبه چی نیست،
‫خصوصاً قبل از تدریس به بچه های 7ساله.
‫کاغذ رنگی ها کدوم گورید؟
‫برای سهولت در آشپزی مهمه.
‫مواد ضروری برای آشپزی باید کنار اجاق گاز باشن.
‫دنبال این می گردی؟
‫تو کمد راهرو بود.
‫ای خدا، هر سال باید کاردستی بوقلمون درست کنیم.
‫قهوه می خوام.
‫آره. آره، قهوه ات بغل سینکه.
‫الآن همه چی سرجاشه.
‫نمی خوام سر جاشون باشه. می خوام لیوان قهوه ام سر جای قبلیش باشه
‫بیا، عزیزم.
‫باشه.
‫زی، این چیه؟
‫مامان این مدلی عید شکرگزاری رو شروع کرده.
‫ظاهراً خیال می کنه غذای گیاهی ‫تو کالیفرنیا جنوبی پیدا نمی شه.
‫یا سفره با طرح آفریقایی.
‫آخه کدوم آدم عاقلی با سفره سفر می کنه؟
‫مادرت.
‫مادرم بی نظیره.
‫چند سال شده؟
‫از وقتی مامان و بابا با همدیگه تو ‫عید شکرگزاری بودن، 10سال می گذره؟
‫12سال.
‫جالب می شه.
‫پدرت غذای حسابی تو ایتالیا خورد. این غذا نیست.
‫والدینمون صد درجه مخالف همدیگه هستن.
‫برای ما سیسیلی ها روز خیلی مهمیه
‫وقتی والدینمون برای شام یا ناهار دعوتن.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫آره، 8سال طول کشید تا والدینم ،با نامزد خواهرم آشنا بشن
‫تازه بعد از اینکه با ازدواجشون موافقت کردن.
‫- 8سال. ‫- بله.
‫چه دوره‌ نامزدی درازی داشتن.
‫حسابی بترکون، آماشه.
‫مرسی.
‫- خدانگهدار. ‫- خدانگهدار.
‫هی!
‫مطمئنم امروز محشر می شه. خودم می دونم.
‫تو مصاحبه شغلی موفق می شی.
‫مرسی.
‫کاش وقتی والدینم میان سر یه شغل جدید باشم، می دونی؟
‫آره.
‫چیه؟
‫والدینت.
‫نگران نباش. معرکه پیش می ره.
‫آره.
‫برام آرزوی موفقیت کن.
‫روز خیلی خوبی داشته باشی.
‫اگه همین طور بهش زل بزنی ‫از این خوشمزه تر نمی شه.
‫چه طور می تونن این رو سرو کنن؟
‫چون مشتری ها می خورنش.
‫لعنتی.
‫با 20دقیقه وقت تو آشپزخونه ‫کار زیادی از دستم بر نمیاد.
‫- اگه می شد... ‫- ای بابا!
‫غذات از سر این آشپزخونه هم زیاده.
‫ته مونده ریزوتو که آورده بودی؟ فوق العاده بود.
‫مرسی، آندرس. نظر لطفته.
‫آره، اما بهتره تا رئیس ندیده ببریش سر میز.
‫مرسی.
‫- پس دختره «بروان» توئی؟ ‫- ببخشید؟
‫دانشگاه بروان رفتی؟
‫- بله، رفتم و تو جورج تاون حقوق هم خوندم. ‫- شوهر سابقم بروان رفته بود.
‫یه خرده سمت چپ.
‫نه، این جوری نه.
‫یه خرده سمت راست.
‫نه.
‫یه چیزیش درست نیست.
‫برعکسه.
‫خیلی تیزبینی.
‫- همین که دیدمش معلوم بود. شاید... ‫- هیچ وقت تعریف و تمجید رو نادیده نگیر.
‫- ببخشید. ‫- یا عذرخواهی نکن.
‫ببخـ... ببخشید.
‫آثار هنرمندانی رو که به نمایش می ذارید، بررسی کردم.
‫از سراسر دنیان. خوشم اومد.
‫به نظرم جسورانه ست.
‫پوشیدن همچین لباس شلوغی جسورانه ست.
‫فکر کردی برای مصاحبه شغلی مناسبه.
‫نمیای؟
‫سلام. ایمی هستم. اولین روزمه.
‫ببرش سر میز.
‫غذا برای خوردنه، نه نگاه کردن.
‫مامان، با بادوم و کلم بروکلی ریزوتو درست کردم.
‫مثل ریزوتوی شما نیست.
‫کارت چطوره؟
‫بهم نگفتی مرکز شهره؟ می تونی پیاده...
‫اینجا مرکز شهر نداره، مامان.
‫مرکز شهر وجود نداره.
‫محاله. امکان نداره!
‫مامان، نمی دونم چی بگم. همینه دیگه.
‫لینو، سفارش داریم!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫گفتم بریم یه نوشیدنی بخوریم. همین اطراف، نبازی نیست جای دوری بریم
‫خبرای مهمی دارم. ‫کلوئی منو گذاشته قسمت گالری.
‫ولی یه چیزی تو من دیده،
‫و شاید قبول کنه کارام رو ببینه. ‫تو نظرت چیه؟
‫می‌خوای بریم اون کافه که تو تقاطع سان‌سته؟
‫خسته‌م، عزیزم.
‫فقط یه ساعت طول می‌کشه.
‫چی میگی؟
‫نه.
‫ولی من... خیلی خیلی برات خوشحالم ‫و بهت افتخار می‌کنم.
‫تو مسیر درست قرار گرفتی.
‫تو هم همینطور.
‫فکر می‌کردم آسون‌تره ‫راهم رو تو آشپزخونه اینجا پیدا کنم.
‫آخه تو کشور خودم، ‫چون آشنایی سریع بهت کار میدن.
‫اینجا هیچ کی رو نمی‌شناسم.
‫زمان می‌بره، لینو.
‫ساعت 8 برای چهار نفر ‫تو رستوران ماسیمو میز رزرو کن.
‫- باشه. ‫- امشب.
‫بله، برای امشب.
‫اجازه نده سرپیشخدمت بهت جواب منفی بده.
‫اسم منم بگو و ایتالیایی حرف بزن.
‫اگه اینم کارساز نبود، ‫بهشون بگو آثار گالری‌ که از روش وام گرفتن
‫ممکنه برگرده سر جای اصلی خودشون.
‫باشه.
‫کلوئی.
‫- شما صاحب ماسیمو رو می‌شناسی؟ ‫- معلومه. عاشقمه.
‫به نظرت قبول می‌کنه ‫با لینو مصاحبه شغلی کنه؟
‫ازم می‌خوای برای نامزدت کار پیدا کنم؟
‫مصاحبه.
‫چون ماسیمو دوستت داره،
‫احتمالاً ازت قدردانی می‌کنه ‫یه سرآشپز ایتالیایی با استعداد
‫براش پیدا کردی.
‫میز رزرو کن، ‫حالا در موردش حرف می‌زنیم.
‫باشه.
‫از پسش بر میای.
‫موفق باشی!
‫- چند وقته اینجا اومدی؟ ‫- یه ماه.
‫اونقدر هست که با اتوبوس گم نشم.
‫رستوران وینیا ویکیا؟
‫بله.
‫جای نقلی قشنگیه.
‫حداقل اسمش رو شنیدم.
‫تو مانجا میا کار می‌کنی؟
‫آره، سعی دارم تو کشور جدید ‫از پس هزینه‌هام بر بیام.
‫شرط می‌بندم منوی غذاش فقط بادمجونه.
‫اهل سیلسیل هستی، درسته؟
‫بله.
‫مسئله اینه که دنبال استخدام سرآشپز نیستم.
‫فقط آشپز می‌خوام.
‫باشه.
‫اصلاً مشکلی نداره.
‫حاضرم از صفر شروع کنم.
‫حتی اگه استخدامت می‌کردم،
‫امیدوارم تو این فکر نباشی ‫که ویزات رو تمدید کنم.
‫الان غیررسمی کار می‌کنی، درسته؟
‫پیشنهاد می‌کنم همونجا کار کنی. ‫اینجا یه کم کار حرفه‌ایی‌تره.
‫به نظرم
‫غذاخوری مانجا میا فند خودته.
‫چطور پیش رفت؟
‫چی شد؟
‫- اصلاً نمی‌خواست استخدامم کنه. ‫- چی؟
‫- لینو، چی شد؟ ‫- لطفاً برو. دیرم شده. برو.
‫- یعنی چِش شده؟ ‫- تو باید بگی.
‫خیلی ناراحت بود. ‫حتی بهم نگاه نمی‌کرد.
‫ازش بعیده.
‫از کجا اینو می‌دونی، ایمی؟
‫18 ماه رابطه راه دور با هم داشتید.
‫الان همه چی داره جدّی میشه.
‫دختر، باید برم.
‫سلام.
‫زود اومدی خونه.
‫آره. شیفتم... خلوت بود.
‫ایمی هنوز سر کاره. پس...
‫چی کار می‌کنی؟
‫امتحان صحیح می‌کنم.
‫بچه‌ها اینا رو درست کردن ‫و نوشتن از چی بیشتر شکرگزارن.
‫از پوره سیب‌زمینی گرفته ‫تا پدر و مادربزرگ تا ایکس باکس.
‫راستش شاید لیست آرزوی کریسمس یه بچه باشه.
‫- چطور بهش نمره میدی؟ ‫- دقیقاً همین.
‫بیشتر به خوشنویسی و تلاش‌شون نمره میدم.
‫باید به‌خاطر تلاششون تشویق بشن.
‫معلم خوبی هستی.
‫ممنون.
‫- اشکال نداره اگه... ‫- نه.
‫...برای این وقت از سال.
‫سه روز به مسابقات قهرمانی اروپا مونده.
‫هنوز نمی‌دونم ایتالیا تو چه گروهیه.
‫100 تا کانال داری،
‫و حتی یکیش به مهم‌ترین ورزش دنیا ‫نمی‌پردازه.
‫جلوی بابام این حرف رو نزنی.
‫ببین، زورا. ‫می‌خواستم ازت عذرخواهی کنم.
‫این هفته،
‫خیلی برام سخت بوده.
‫و مطمئنم برای تو هم سخته ‫که ما اینجا موندیم.
‫بگذریم، ببخشید، دستت بنده.
‫هنوز باید برای جشن شکرگزاری برم خرید.
‫بذار من برم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره. آره.
‫لیست بلند بالاییه، لینو.
‫این کاریه که از دستم بر میاد.
‫باشه.
‫کوپن‌ها یادت نره. ‫اگه از اینا استفاده کنی تخفیف میدن.
‫باشه، اگه عکس غذاها رو بدیم ‫ارزون‌تر در میاد؟
‫نمی‌خوام، ممنون.
‫ممنون.
‫لعنت، خیلی خوشمزه‌س.
‫آفرین.
‫ایده‌ش چطور به فکرت رسید؟
‫سوسیس ذرتیه.
‫حله. بهم نمیگی. دستورپختش سرّیه. ‫خیلی باهوشی.
‫لیلا، تبریک میگم.
‫خیلی بی‌نظیره.
‫محشره، نه؟
‫نمی‌تونم ازش چشم بردارم.
‫ایتالیاییش روانه.
‫کوبی رو میگم.
‫اکثر دوران کودکیش تو ایتالیا بوده.
‫یکی از دلایلی که عاشق این اثرم ‫اینه که پیچیدگی هویت رو
‫به ما یادآوری می‌کنه.
‫چطور همه‌مون یه منشوریم.
‫در این مورد، یه مسلمان و یه آمریکاییه.
‫دنیا به امثال لیلا بیشتر نیاز داره.
‫نباید مشغول پذیرایی باشی، ایمی؟
‫- بله. ‫- ببخشید، تیو، داره راه و چاه رو یاد می‌گیره.
‫واقعاً؟
‫اگه جات بودم ولش نمی‌کردم.
‫همین الان این تابلو رو بهم فروخت.
‫با پیتر هماهنگ می‌کنم.
‫بدک نبود.
‫ممنون.
‫اگه باز ببینم بدون اجازه‌ی من ‫با یکی از خریدارام حرف بزنی،
‫اخراجت می‌کنم.
‫- متوجه شدی؟ ‫- آره.
‫هی، ول. چه خبرا، عزیزم؟
‫- سلام! ‫- سلام.
‫- سلام.
‫چند ساعته تو آشپزخونه‌س.
‫تا حالا ندیدم یه مرد ‫سر شام خودشو اینقدر اذیت کنه.
‫نوشابه رژیمی دکتر پپرم رو بیار. ‫اگه زنده بیرون اومدی.
‫بوش که خیلی خوبه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چی کار می‌کنی؟
‫تو این فکر بودم خمیر لازانیا فردا رو ‫یه جور جدید درست کنم.
‫مطمئنم خوشمزه میشه.
‫نمایشگاه چطور بود؟
‫خوب بود.
‫از خوب بهتر بود. ‫یه تابلو فروختم.
‫- یه بزرگش رو. ‫- عالیه.
‫ولی کلوئی بهم کارمزد نمیده.
‫اینو خوب حالیم کرد.
‫حتی نمی‌خواستم چیزی بفروشم. ‫اینقدر تابلوش خوب بود.
‫تو هویت هنرمند ریشه داشت.
‫کاش منم اثری به این خوبی خلق می‌کردم.
‫مثل تو، لینو.
‫تو هم هنرمندی.
‫به گمونم باید خودم بیام برش دارم.
‫باشه. یادم رفت. شرمنده.
‫لینو داره تو عید شکرگزاری ‫خلاقیت به خرج میده.
‫خوبه. چون تگزاسی‌ها عاشق نوآفرینی هستن.
‫این پنج تا جعبه سوسیس ذرتی ‫اینجا چی کار می‌کنه؟
‫معذرت می‌خوام.
‫در حقت بی‌مهری کردم.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫خیلی عالی شده.
‫تابلوهای گالری رو می‌بینم، ‫و بعدش این...
‫هی.
‫بله.
‫[روز شکرگزاری]
‫اومدم!
‫لین! زود اومدی.
‫چرا یه مرد برهنه باید در رو باز کنه؟
‫بالاخره خوشحالم می‌بینمت.
‫ایمی حمامه.
‫- یه لحظه لطفاً. ‫- باشه.
‫سفره و شمع‌هایی که فرستادم کو؟
‫به نفعته جلبک دریاییم سر میز باشه.
‫بله.
‫اینو نمی‌خورم.
‫یا اون.
‫اونم نمی‌خورم.
‫این... پنیره؟
‫بله.
‫ایمی بهت نگفته من گیاهخوارم؟ ‫گوشت، کره، یا تخم‌مرغ نمی‌خورم.
‫خب، این که زنده نیست.
‫آره، ولی دکترم یه حرف دیگه می‌زنه.
‫میگه کلسترل خونم خیلی بالاست.
‫قرص نون گیاهی خونگی آوردم. ‫بذارش تو بشقاب، پسرم.
‫باشه.
‫راستی زورا کجاست؟
‫رفته فرودگاه. ‫دنبال هرشل و مکسین.
‫دنبال شمام می‌اومدیم،
‫ولی به کسی نگفتی دو روزه که اومدی.
‫سلام، خوشگل خانم.
‫سلام مامان. چطوری؟
‫خوبم.
‫یه کار کوچیک داشتم.
‫تو لس‌آنجلس؟
‫باشه، مامان. این لینو ـه.
‫آشنا شدیم.
‫می‌تونه فشار یه خانم قدرتمند رو تحمل کنه. ‫تاییدش می‌کنم.
‫- می‌ذاریش تو بشقاب؟ ‫- بله. حتماً.
‫- سلام! ‫- وای خدای من!
‫- سلام! ‫- سلام.
‫سلام، دختر عزیزم!
‫سلام!
‫- سلام. ‫- سلام، بابا.
‫سلام، بابا جون.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫- سلام، ایمی. ‫- سلام.
‫- چطورید؟ ‫- اینجا جا افتادی؟
‫- بله، کاملاً. ‫- خوبه.
‫می‌بینم که هنوز تو هواپیما نوشیدنی میدن.
‫خب، همگی به خونه‌مون خوش اومدید.
‫بله، به خونه‌مون خوش اومدید.
‫پدرم در اومد این بوقلمون رو
‫از حراست فرودگاه رد کنم.
‫به هرشل گفتم می‌تونیم از اینجا بوقلمون بگیریم.
‫بوقلمون کالیفرنیایی بگیرم؟
‫براتون یه برین‌برگی از تایلر خریدم که برای ‫اولین بار تو عید شکرگزاری اینجا سرو میشه.
‫خیلی خوشحالیم همه‌ اینجا دور هم هستیم.
‫همینطور لینو که شام زیبایی برامون درست کرده.
‫عید شکرگزاری مبارک.
‫- عیدتون مبارک. ‫- عید مبارک.
‫وقتی تگزاس کابویز رو شکست داد ‫این فصل برام تموم شد.
‫- لینو! تیم مورد علاقه تو چیه؟ ‫- بابا، بابا، لینو فوتبال دوست داره.
‫هنوز سر اون کاری؟
‫بله.
‫اینجا برام آسون نیست...
‫خب، هیچی آسون نیست، پسرم. ‫باید تمام سعیت رو بکنی.
‫زورا، بهت گفته باشم اگه یه روزی ‫با کسی آشنا شدی،
‫خواهشاً همجنس خودمون باشه.
‫اگه آشنا شدم؟
‫اشتباهه اگه نوه‌های رنگین‌پوست می‌خوام؟
‫- تو انتخابت رو کردی. ‫- وای خدای من.
‫هنوز زورا شانس داره.
‫شاید تو اروپا رسم و رسوم متفاوت باشه، ‫ولی اینجا...
‫لینو، حرف از اروپا شد، ‫تا حال سیسیل نرفتم.
‫شما چیزی به اسم عید شکرگزاری اونجا دارید؟
‫بله. برداشت زیتون ـه.
‫آره، خانواده لینو کشاورز هستن.
‫خدا کنه محصولاتشون ارگانیک باشه.
‫همینطوره. ‫غذامون مستقیم از سر زمین میاد، بله.
‫مامانم یادم داده با تازه‌ترین مواد غذایی
‫و با بهترین چیزی که زمین پیشکش کرده ‫آشپزی کنم.
‫- کسی سیب‌زمینی شکری نمی‌خواد؟ ‫- من یه کم می‌خورم.
‫لطفاً برای منم بریز.
‫- باهات قسمت می‌کنم. ‫- منم می‌خوام.
‫- از اینا می‌خوری؟ ‫- آره، یه کم.
‫- باشه، هرشل؟ ‫- آره!
‫خوشمزه شده.
‫خوشحالم ایمی سر عقل اومد ‫و یه کار واقعی پیدا کرد.
‫- کیک، بابا جون؟ ‫- باشه، دخترم.
‫ممنون، دخترم.
‫خب...
‫شنیدم با یه رستوران حسابی مصاحبه داشتی.
‫اونجا چی شد؟
‫- بابا. ‫- مگه چیه؟
‫همه‌ی ایتالیایی‌ها با همدیگه دوستانه رفتار نمی‌کنن.
‫پسرم، اگه من اجازه می‌دادم هر دفعه ‫کسی مانع پیشرفتم بشه...
‫ببخشید، خانواده‌ت برای کریسمس نمیان اینجا؟
‫خانواده‌ش زیاد صمیمی نیستن.
‫خب، چطور مگه، پسرم؟
‫- بابا. ‫- بذار خودش جواب بده.
‫وقتی از خونه رفتم،
‫از رسم و رسوماتمون دست کشیدم.
‫و نسل
‫خانواده‌ی کشاورز.
‫پس هر تصمیمی تو زندگیم گرفتم ‫باعث سرخوردگی پدرم شده.
‫ترک کردن خونه، دانشگاه،
‫نامزد کردن با یه دختر سیاه‌پوست؟
‫بله. آمریکایی، سیاه‌پوست، یا کاتولیک نباشه.
‫یکی رو انتخاب کنید.
‫خب، خبرای خوبی دارم.
‫کسب و کارم رو فروختم.
‫و یه جای خوشگل تو توپانگا خریدم.
‫می‌خوام بیام لس‌آنجلس زندگی کنم. ‫سورپرایز.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫آره، می‌خوام پیش دخترام باشم.
‫می‌بینم که هنوز داری پول برادرت رو خرج می‌کنی.
‫اینجا رو ببین. نیش و کنایه نزن.
‫چون ران از تو موفق‌تره.
‫بعد از طلاق چی گیرم اومد؟
‫یه صندلی راحتی ‫و چند تا آلبوم موسیقی بابی ومک؟
‫- می‌دونستم آلبوماش دست توئه. ‫- آره، من برداشتم.
‫هنوز عیده. میشه دعوا نکنیم؟
‫بیا. تا وقتی روی پاش وایسه.
‫نه، بابا. ما مشکلی نداریم.
‫بابا! ‫بهش نیاز نداریم. نه، نه، مشکلی نداریم.
‫- اشکال نداره. ‫- بابا جون.
‫من رفتم سر کار، مشکلی نداریم. ‫و می‌دونم اون...
‫جناب.
‫فکر می‌کنم مشکل مالی نداریم.
‫خودم پس‌انداز دارم. ‫کل زندگیم کار کردم.
‫صدقه لازم نداریم.
‫لینو، صدقه نیست.
‫این فقط بین من و دخترمه. ‫چیزی نیست.
‫ایمی.
‫قبول کن دیگه.
‫کی نوشیدنی می‌خواد؟ همه؟
‫بهتر بود این کار رو نمی‌کردی.
‫میگم مامان واقعاً گفت می‌خواد بیاد اینجا؟
‫خواهشاً بگو اشتباه شنیدم.
‫لینو کجاست؟
‫رفت.
‫- رفت؟ ‫- اوهوم. گفت می‌خواد یه کم تنها باشه.
‫میشه سرزنشش کرد؟ ‫کار بابا قشنگ نبود. دلم براش سوخت.
‫- فکر کردم داره دیوونه‌ت می‌کنه. ‫- آره.
‫ولی عاشقته، ‫و مرد خیلی خوبیه، ایمی.
‫لینو.
‫چی...
‫این بیرون چی کار می‌کنی؟ ‫امن نیست.
‫واسه چی؟ پیاده‌روی؟
‫قدم زدن بعد از شام یه کار عادیه تو کشورمه.
‫چرا هیچ کی تو این شهر پیاده‌روی نمی‌کنه؟
‫وایسا. شب عیده.
‫همه پیش خانواده‌شون هستن، ‫که ما هم باید باشیم.
‫اونا خانواده‌ی من نیستن.
‫اینجا خونه‌ی من نیست. ‫این آپارتمان، این شهر.
‫خونه‌ی من نیست.
‫لینو.
‫میشه وایسی؟
‫سوار ماشین شو، خب؟ ‫هر جایی می‌خوای می‌برمت.
‫نمی‌دونم کجا برم تا حالم بهتر بشه، ایمی.
‫نه دوستی اینجا دارم. نه خانواده. من...
‫بیشتر روزا گم میشم.
‫این شهر مرکز نداره.
‫یه شهر بزرگه که خودمو توش نمی‌شناسم.
‫هیچ جایی ندارم.
‫واسه خانواده‌ت شام درست کردم. ‫ولی کسی لب نزد.
‫تعجبی نداره بابات فکر می‌کنه ‫نمی‌تونم اینجا به عنوان سرآشپز کار کنم.
‫لینو، غذایی رو خوردن که براشون بامعنیه. ‫عیب نداره.
‫هی.
‫چرا اون پول رو قبول کردی؟
‫خب بابام بود.
‫بابات فکر می‌کنه نمی‌تونم ‫از دخترش مراقبت کنم.
‫نه.
‫وقتی پول رو قبول می‌کنی
‫یعنی فکر می‌کنی اونقدر خوب نیستم ‫که بتونم تو آمریکا گلیمم رو از آب بکشم بیرون.
‫نه.
‫تو فلورانس خوشحال بودیم.
‫من اونجا خوشحال بودم.
‫شاید اشتباه فکر می‌کردم ‫که می‌تونیم اینجام همونقدر خوشحال باشیم.
‫لینو.
‫ایمی هستی، درسته؟
‫- بله، سلام. ‫- سلام.
‫یه تشکر بهت بدهکارم.
‫شنیدم یه تابلو فروختی.
‫بله، همین طوره. طرفدار شمام.
‫یه جایی خوندم کارتون رو به عنوان نقاش شروع کردید.
‫و مجسمه ساز و پروژه های دانشگاهی.
‫نمی دونم چه طور این کار رو می کنید.
‫شما خیلی آروم و راحت تو این زمینه پیش می رید.
‫پس تو هم هنرمندی؟
‫نمی دونم چی هستم.
‫یعنی همیشه نقاشی می کنم، اما...
‫اما مطمئن نیستم به چیزی که می خوام نزدیک شدم یا نه
‫یا اصلاً متوجه می شم بهش نزدیکم.
‫خب، مثل منی.
‫برای من هم خیلی طول کشید که ...بتونم راهم رو پیدا کنم
‫و به خودم اجازه بدم یه چیز جدید رو امتحان کنم.
‫تو این مسیر آثار خیلی افتضاحی هم خلق کردم.
‫حرفتون رو باور نمی کنم، اما...
‫خب، همشون یه جورایی افتضاحن...
‫تا اینکه نیست.
‫هنر مثل یه پروسه می مونه. می دونی، مسیرت هم مهمه.
‫وقتی کاری می کنی که عاشقشی، ‫جاهای سختش ارزشش رو داره.
‫لیلا.
‫بعداً می بینمت.
‫سلام. ببخشید. با لینو کار دارم.
‫ایمی هستی؟
‫- بله. ‫- سلام! شب خلوتی بود. لینو زود رفت.
‫- باشه. ببخشید مزاحم بازیتون شدم. ‫- از لحاظ فنی، مسابقه ست.
‫می شه یه چیزی ازت بپرسم؟
‫چرا شماها این قدر فوتبال دوست دارید؟
‫فوتباله دیگه. هویتمونه.
‫لینو.
‫ببخشید.
‫- نصف شبه. ‫- برات یه چیزی درست کردم.
‫بلغور با کَره.
‫امتحانش کن.
‫- سوپ ذرته. ‫- آره.
‫سوپ ذرت تو ایتالیا. تو تگزاس بهش می گیم بلغور.
‫می بینی، تو هر دو کشور محبوبه.
‫مثل ما.
‫بخورش.
‫بعدش لباس بپوش.
‫شماها به موقع اومدید! ایتالیا بعدیه.
‫سلام، بچه ها.
‫خانواده سیلویو سیسیل زندگی می کنن.
‫تو بچه سیسلی؟ من از کاستلنو هستم! نزدیک سیفالو.
‫آره! پدرم اهل سیسیله.
‫بچه کوهستانه.
‫اما من رم به دنیا اومدم و بزرگ شدم.
‫چه طوره نوشیدنی بگیریم، باشه؟
‫باشه. حتماً.
‫بریم.
‫خوشت اومد؟
‫دو تا نوشیدنی دیگه بدید؟
‫ایول، رفیق!
‫کجا می تونم قهوه مرغوب پیدا کنم؟
‫نمی دونم.
‫روزنامه ریپاپلیکا چی؟ آمریکایی ها هیچی از سیاست ایتالیایی نمی دونن
‫خودم هم ازش سر در نمیارم.
‫دوستت دارم.
‫- 2تا نوشیدنی دیگه میاری؟ ‫- عاشقتم.
‫- خوشحالم تونستی بیای. ‫- فکر خیلی خوبی بود، پسر.
‫مرسی.
‫خدانگهدار ایمی.
‫- مرسی. ‫- خدانگهدار.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫سیلویو چی گفت؟
‫گفت اوضاع بهتر می شه.
‫کجا می ری؟
‫کجا... لینو!
‫- بیا اول به خانواده ات خبر بدیم. ‫- نه.
‫باید اول به خانواده‌ی تو بگیم، عشقم.
‫بیخیال، من خوشحالم.
‫تو خوشحالی. و خودت گفتی ‫ایتالیایی ها داستان عاشقانه دوست دارن.
‫داستان عشق ما ابدیه. زود باش.
‫باشه. باشه.
‫همه چی خوب پیش می ره.
‫باشه.
‫سلام.
‫گوش کن، بابا. خبرهای خوبی دارم.
‫گوشم با توئه.
‫من و ایمی قراره عروسی کنیم.
‫الو؟
‫الو، بابا؟
‫پشت خطم.
‫یه چیزی بگو.
‫اگه گوشی رو بر نمی داشتم خیلی بهتر بود.
‫بابا، چی می گی؟
‫اول از خونه می‌ذاری میری،
‫بعد مزرعه خانوادگیت رو ول ‫می کنی تا از دانشگاه انصراف بدی.
‫آبروی خانواده امون رو بردی.
‫بعدش می ری آمریکا.
‫و حالام این دختره.
‫ایمی، بابا.
‫اسمش ایمیه.
‫یه آمریکایی.
‫نمی دونم چقدر دیگه می تونم طاقت بیارم.
‫گفت دیگه پسر نداره.
‫لینو.