‫صبح بخیر خانم بلمانت.
‫این تماس برای بیدار کردنتونه.
‫- دمای هوا 35 درجه ست. ‫- خدانگهدار.
‫می خوایید براتون...
‫خب، فقط بگو نه.
‫به پدرت بگو این کار رو نمی خوای.
‫اون تمام مسیر من رو برای کریسمس با جت شخصیش آورد اینجا
‫نمی خوام ناراحتش کنم.
‫وای! صبح بخیر خانم بلمانت.
‫من تری کارور هستم از خدمات ویژه ‫مهمان ها. پدرتون از من خواسته که...
‫مادامی که اینجایید، دستیار شخصیتون باشم.
‫این هم تیم آرایشگر‌هاتونه.
‫باشه.
‫مسئله فقط اینه که من نمی خوام توی کار هتل باشم.
‫سعی کردی این رو بهش بگی؟
‫بابا درک نمی کنه.
‫اون فقط می دونه که این بهترین شغل برای منه.
‫من فقط دارم سعی می کنم تصور کنم که باید چی بپوشی.
‫امیدوارم برچسب اسمت نباشه.
‫- این شغل دقیقاً چیه؟ ‫- معاونت رسیدگی به فضا.
‫حتی یه شغل واقعی هم نیست. فکر می کنم ‫فقط این رو ساخته که یه کاری بکنم.
‫بعد می دونی، همین جوریش برای من خیلی سخته.
‫وقتی مردم به من نگاه می کنن، فقط دختر لوس شده...
‫بروگارد بلمانت رو می بینن، هتلدار !ثروتمند. بعد هم من لوس نشدم
‫پیرهن می پوشید یا شلوار؟
‫نمی دونم. اون چرمه.
‫چرم گیاهیه.
‫تاد، کمکم کن! من باید توی دنیا یه کسی بشم.
‫باشه. باشه.
‫اوضاع شبکه های اجتماعیت چه طوره؟
‫خوب نیست. بهت که گفتم اکانتم ‫رو اون دختره هک کرده، یادته؟
‫درسته. پس شانس آوردی با ‫یکی از بهترین اینفلوئنسرهای...
‫مجله هایپ دوستی.
‫هر روز بهم یادآوری می کنی ها.
‫بعد از ناهارت با پدرت،
‫چه طوره دل رو بزنیم به دریا ‫و چند تا عکس رو پست کنیم؟
‫توی اینستاگرام پستشون کنیم.
‫فکر کردم می خواستی ارتباطمون خصوصی بمونه.
‫خب، شاید وقتش باشه به دنیا خبر بدیم.
‫بیا یه ذره فالوورهات رو بالا ببریم.
‫اون موقع به پدرت ثابت می شه که تو ‫هم می تونی شغلت اینفلوئنسر باشی.
‫آره، من فقط می خوام که مردم من رو ‫بیشتر از اسم خانوادگیم یادشون باشه.
‫بسپرش به تادت.
‫اوه، بازدید داره میاد پایین.
‫وقت یه سلفی توی لیموزینه. زود می بینمت.
‫باشه، دوستت... الو؟
‫خط‌ها خرابن؟
‫یه همچین چیزی. بیا اون لباس مارک «ولنیاگی» رو بپوشم
‫- انتخاب خوبیه. ‫- و یه کلاه خوشگل.
‫آقای بلمانت!
‫سلام. خوشحالم بهتون رسیدم.
‫سلام. سلام. من جیک راسل هستم. من مالک...
‫- اقامتگاه ستاره قطبی. ‫- آره.
‫آره، منشیم گفت که زنگ زدی.
‫- 15بار. ‫- اونقدر بود؟
‫خب، کار فوریت چیه؟
‫فقط می خواستم اگه بشه 1دقیقه وقتتون رو بگیرم.
‫حتماً.
‫اما باید تا پایان این دور من رو ببری.
‫- جداً؟ ‫- خب، خودت چی فکر می کنی؟
‫داری میفتی عقب پسر جون!
‫بهتره راه بیفتی!
‫مسابقه خوبی بود.
‫آه، یه لحظه فکر کردم گرفتمت، اما آخرش جلو افتادی.
‫بیا بریم. می تونی وقتی راه می ری، حرف بزنی.
‫مرسی اسکایلر.
‫وای، اینجا مثل اسپیس ایکس می مونه.
‫خب، ما سعی می کنیم از مد روز جلوتر باشیم.
‫اینجا.
‫وای، خب، اینجا جای خیلی قشنگی دارید قربان.
‫واقعاً یه مقصد اسکی درجه 1ئه.
‫اما می دونی، همه نمی تونن پول درجه 1 رو پرداخت کنن
‫مطالعات نشون دادن که 70درصد آدم ها اسکی ‫رو توی اقامتگاه های کوچیک یاد می گیرن.
‫مثل تو.
‫دقیقاً. بعد همین طور که اسکی بازهای ‫بهتری شدن و پیشرفت کردن،
‫می تونی به استراحتگاه های خیلی بزرگ برسن مثل اینجا
‫بعد فکر می کنی که باید توی ،اقامتگاهت سرمایه گذاری کنم
‫که این اتفاق همیشه بیفته، درسته؟
‫کم و بیش، آره.
‫اسکایلر، کاکائو؟
‫- حتماً. ‫- 2تا لطفاً.
‫حتماً آقای بلمانت.
‫اما اینجا رقم های یه ،بروز رسانی به صرفه رو نوشتم
‫یه تله کابین با سرعت بالا، یه استخر آب گرم، سونا...
‫آقای راسل، ای کاش می تونستم کمکتون کنم، ‫اما باید به سرمایه گذارهای خودم جواب بدم.
‫- مطمئنم درک می کنید. مرسی عزیزم. ‫- خب...
‫بفرمائید. مهمون من.
‫- همین طور هر چیز دیگه ای که امروز شاید بخواد. ‫- حتماً.
‫اگه من رو ببخشید، باید برم.
‫بعد، این که گذاشتی ببرم کار قشنگی بود.
‫باریکلا.
‫نگهبانی هستم. به افراد اطلاع بدید. خانم بلمانت حرکت کردن
‫خب، قبول کرد؟
‫- نه، قبول نکرد. ‫- آه، حیف شد.
‫- خب، آره. در هر صورت، شانس کمی داشتیم. ‫- متأسفم پسر.
‫- آره. توی اقامتگاه می بینمت. ‫- باشه. زود می بینمت.
‫باشه. خب، من توی لابی هستم. نمی بینمت.
‫خب، من توی لابی هستم،
‫و راستش رو بگم، ندیدنم خیلی سخته.
‫ببین، من می رم یه پرده که واقعاً به کتم میاد رو بخرم.
‫ببخشید.
‫حالا توی سالنم کنار شومینه.
‫آهای!
‫من ولنیاگی رو پوشیدم.
‫- وای... ‫- خدایا!
‫خیلی متاسفم. شما رو ندیدم.
‫ولنیاگیم!
‫من حتماً هزینه‌های خشک‌شوییش رو پرداخت ‫می‌کنم، یا یه لیموناد براتون می‌گیرم.
‫چی شده عزیزم؟
‫نه!
‫- اون همینطوری خورد بهم. ‫- تصادفی بود!
‫- بعد همینطوری خوردیم به هم و شکلات ریخت. ‫- همه‌چیز خوبه؟
‫- من یه ذره به هم ریخته‌ام ولی ممنون. ‫- تاد!
‫ولی این داهاتی محلی خودش رو کوبوند ‫به دوستم و...
‫- بازم میگم، خیلی عذر می‌خوام. تصادفی بود. ‫- ببین رفیق. فقط برو، باشه؟ فقط برو.
‫از اون طرف.
‫آره. آره. انگشتت رو بیار پایین.
‫این خانم محترم می‌خوان بیکن‌های دست‌ساز ‫دودی شده‌مون روی سالادشون باشه؟
‫نه، ممنونم. من بیکن نمی‌خورم.
‫بسیار خب.
‫خب تد، این تجارت اینترنتی آنلاینت ‫چطور پیش میره؟
‫اسمش تاده بابا. ‫تجارت هم نیست.
‫تاد یه اینفلوئنسره. ‫میلیون‌ها نفر آدم دنبالش می‌کنن.
‫اساساً یه فروشنده‌ای.
‫خب الان چه مدته که همدیگه رو می‌شناسید؟
‫تقریباً یه سال شده آقای بلمانت.
‫فکر کنم وقتشه که بورگارد صداش کنی.
‫درسته بابا؟
‫اوه! باشه.
‫به هر حال، بو.
‫می‌دونی چطوره دیگه. یه روز...
‫ایناهاش.
‫توی کافی‌شاپ زندگی،
‫سیرا مثل یه قهوه‌ی بزرگ می‌مونه.
‫بازدید هست!
‫اوه!
‫سلام.
‫- سلام جیک. ‫- سلام، حالت چطوره؟ سلام رفیق.
‫اوه، بیخیال.
‫- همه‌چیز خوبه؟ ‫- سلام جیک.
‫دارم سعی می‌کنه این رو راه بندازم، ‫ولی نمیشه.
‫باشه. آره، فقط بذارش توی انبار، ‫من بعداً میرم سراغش.
‫حتماً.
‫سلام! دارید کجا می‌رید بچه‌ها؟
‫بابا! درخت آرزوهای کریسمس، یادته؟ ‫مامان برامون هرسال می‌گرفت.
‫- درسته. ‫- حالا هم کار مامان‌بزرگه.
‫جیک! چرا تو باهامون نمیای؟
‫خب، با این که خیلی به نظر خوش می‌گذره،
‫ولی یه سری مهمون دارم که می‌خوان برن ‫سورتمه سواری، پس وضع برف رو نگاه می‌کنم.
‫ولی میشه بهم یه لطفی بکنی؟ میشه با ‫بابا نوئل از طرف من یه صحبتی بکنی؟
‫هر کمکی بتونه بکنه خوب میشه.
‫پس مسائل خوب پیش نرفتن؟
‫بلمانت واقعاً آخرین شانسمون بود.
‫اگه بقیه‌ی فصل همینطور پیش بره، ‫فکر نمی‌کنم که...
‫فقط باید یه کمی صبر داشته باشیم.
‫ما به معجزه نیاز داریم.
‫نشنیدی بابا؟ ‫کریسمس وقت اتفاق افتادن معجزه‌هاست.
‫- درسته مامان‌بزرگ؟ ‫- درسته.
‫خب، عاشق خوش‌بینیتم.
‫بسیار خب. آره. ‫یه چیز خوب برام بگیرید.
‫آره. من آماده‌ام که برم فرودگاه. ‫می‌تونی بگی ماشینم رو برگردونن؟
‫- بله آقای بلمانت. ‫- خوبه. هنوز اینجایی.
‫- سلام! ‫- نمی‌خواستم قبل از رفتن نبینمتون.
‫خب، من تا آخر هفته برمی‌گردم.
‫دفتر جدیدت رو برات آماده می‌کنیم.
‫داشتم فکر می‌کردم کنار اتاق من باشه اگه ‫اشکال نداره؟
‫بابا. راجع به شغل...
‫خب؟
‫خب، فقط این که...
‫من فقط نمی‌خوام ناامیدتون کنم.
‫فکر نمی‌کنم بتونی این کار رو بکنی عزیزم.
‫یه مدتی میشه که این رو ندیدم.
‫مادرت توی گشتات این رو به من داد.
‫گفت که اون دختر کوچولو اون رو یاد تو ‫می‌اندازه.
‫تعجب کردم که یادته.
‫تو فقط پنج سالت بود وقتی که...
‫عطرش و خنده‌اش رو یادمه.
‫اونجوری که موهام رو شونه می‌کرد.
‫این هتل خیلی من رو یاد اون می‌اندازه.
‫هنوز دلم براش تنگ میشه.
‫منم همینطور.
‫به مادرت قول دادم که ازت مراقبت کنم.
‫کردی.
‫تو هرچیزی که می‌خواستم رو ‫در اختیارم گذاشتی.
‫باشه.
‫خب، عزیزم، من تا شب کریسمس برمی‌گردم.
‫باشه.
‫سفرت به سلامت.
‫نگران من هم نباش.
‫خوب کسی مراقب منه.
‫پیش تاد می‌مونم.
‫بله قربان.
‫مراقب باشید! دارم رد میشم!
‫- سلام، تکون بخور! تکون بخور! ‫- وای، وای، وای!
‫خب، نمی‌خوام وقتی پیش تادم کسی مزاحمم بشه.
‫اگه چیزی لازم داشتم بهت پیام میدم.
‫حتماً. می‌خواید شامتون رو بفرستیم ‫به اتاقتون؟
‫تری، گفتم مزاحم نشید.
‫بانوی من، ارابه‌تون حاضره.
‫فکر می‌کردم همینجا قراره عکاسی کنیم.
‫آره، یه قایق اختصاصی رزرو کردم.
‫قایق واسه بازنده‌هاست. بپر بالا.
‫آدم هیجان‌انگیزیه.
‫می‌دونی، بابا خیلی خوشحال میشد اگه همینجا ‫عکاسی کنیم.
‫فقط واسا عزیز دلم.
‫فقط وایسا.
‫آخ!
‫من عاشق این آهنگم.
‫♪ عجب دوران خوبی، ♪
‫♪ وقت درستش همین الانه، ♪
‫♪ که امشب رو بترکونیم... ♪
‫♪ وقت رقصیدنه... ♪
‫یه ذره جیغ‌تر عزیزم.
‫♪ عجب دوران خوبی، ♪
‫♪ وقت درستش همین الانه، ♪
‫واسه چی توی تعطیلات اینطوری‌ای؟
‫♪ راه بیفتید، آماده باشید اسب‌ها، ♪
‫♪ پاتون رو بیارید بالا، ♪
‫♪ راه بیفتید... ♪
‫بسیار خب مرغ عشق‌ها. من شکلات داغ و ‫کلوچه‌های زنجفیلی تازه آوردم.
‫- شما دوتا آماده‌اید؟ ‫- آره، بزن بریم!
‫این امنه؟
‫دوست من، این سازه‌ی خوش‌ساز...
‫نسل‌هاست داره به ستاره‌ی قطبی خدمت می‌کنه.
‫ماجراجو بودنت کجا رفته؟
‫امن‌تر از این نمیشه.
‫یه چیزی همین الان افتاد.
‫- کلوچه؟ ‫- ممنون.
‫- چیزی نمیشه. ‫- سواری خوبی داشته باشید.
‫
‫دقیقاً داریم کجا می‌ریم؟
‫یکی از بهترین اسکی‌بازهای آزادکار توی کشور ‫رو دنبال م‌کنم،
‫بعد این منطقه‌ی دورافتاده رو علامت زده بود.
‫به نظر فوق‌العاده میاد.
‫سنگینه.
‫اوه!
‫می‌دونی که من واقعاً اسکی بلد نیستم، نه؟
‫لازم نیست کسی این رو بدونه.
‫تصویرسازی می‌کنیم عزیزم.
‫ممکنه بدونی چطور اتومبیل برفی رو آزاد کنیم؟
‫شبی کسی می‌مونم که بلده چطور اتومبیل برفی ‫رو آزاد کنه؟
‫ازش سر در میارم.
‫باشه، اتومبیل برفی، آزاد شو.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- وایسا!
‫تاد، محض رضای خدا اون با صدا فعال نمیشه!
‫اوه!
‫تاد!
‫اوه!
‫تاد! من این پشت دارم کتک می‌خورم!
‫اوه!
‫خوش می‌گذره؟
‫خیلی خوش می‌گذره!
‫آنتن ندارم، باشه. ‫فکر کنم باید حدس بزنیم.
‫فکر می‌کنم...
‫از این طرفه.
‫تو نمی‌دونی چطور باید برگردیم پیش ماشین، ‫مگه نه؟
‫چرا می‌دونم.
‫صبر کن.
‫تاد!
‫ببین، این درخت آرزوهاست!
‫بلوط داغ ترد رفقا. ‫همینجاست. بله.
‫بعدی ماییم.
‫یادت باشه، فقط یه آرزو داری، ‫پس ازش استفاده کن.
‫خوبه، ولی می‌تونی یه کم ورزشکارتر ‫به نظر بیای؟
‫ولی تاد، من می‌خوام ورزشکار به نظر برسم، ‫ولی نمی‌خوام عرق کرده باشم.
‫- یه چیزی کمه. ‫- چی؟
‫خب، من نمی‌تونم بهش اشاره کنم،
‫ولی شاید تو بتونی.
‫سیرا بلمانت، یه سال واقعاً...
‫رویایی رو در کنارت گذروندم.
‫و می‌خوام بدونی که هرچیزی که در آینده ‫قراره پیش بیاد،
‫می‌خوام ما رو به هم برسونه.
‫سیرا بلمانت...
‫با من ازدواج می‌کنی؟
‫اوه، تاد!
‫تاد، این خیلی بزرگه عزیزم.
‫می‌تونیم اندازه‌اش رو عوض کنیم.
‫اوه.
‫پس بیا قضیه رو رسمی کنیم، چطوره؟
‫اولین پست فضای مجازی‌مون به عنوان ‫یه زوج نامزد کرده.
‫تموم شد.
‫- آرزو کردم که... ‫- نه، به من نگو.
‫باید مثل راز بمونه، ‫وگرنه به واقعیت تبدیل نمیشه.
‫- کریسمستون مبارک باشه. ‫- ممنونم.
‫باشه.
‫آرزوی تو چی بود؟
‫من آرزوم برآورده شد.
‫وقتی مامان و بابات تو رو به دنیا آوردن.
‫دوستت دارم مامان‌بزرگ.
‫هوم.
‫باشه. بیا بذاریمش روی اون شاخه.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫- بیا. ‫- خیلی خوبه.
‫- هوم؟ اوه. ‫- اوه!
‫- تاد؟ ‫- به نظر میاد هوا داره عوض میشه.
‫برم گردون به هتل.
‫- باشه. باشه. ‫- تاد.
‫تاد!
‫وای! اوه!
‫صبر کن سیرا!
‫گرفتمت!
‫- دارم لیز می‌خورم! ‫- صبر کن!
‫سیرا!
‫نه!
‫خدایا...
‫اوه!
‫صدای جیلینگ جیلینگ زنگوله ها...
‫همه جا صدای جیلینگ جیلینگ میاد
‫چقدر حال میده که...
‫با یه کالسکه و اسم سواری کنی...
‫وای! وای! وای!
‫آهای، صبر کنید بچه‌ها.
‫اون چیه؟
‫- بهتره یه جسد نباشه. ‫- بس کن. داری می‌ترسونیم.
‫خدایا.
‫جسد یه آدمه؟
‫آهای، خانم، صدای من رو می‌شنوی؟
‫سلام، مرکز اردوگاه، جیک هستم. ‫من یه کمی بعد از هوسیر هستم.
‫ما یه کد سه داریم. تکرار می‌کنم، کد سه. ‫بلافاصله به گشت اسکی نیاز دارم.
‫می‌فرستم جیک.
‫حالش چطوره؟
‫از نظر فیزیکی، حالش خوبه. ‫صدمه‌ی کمی دیده.
‫ولی مشکل اصلی این نیست.
‫میگه که هیچی رو قبل از این حادثه ‫یادش نمیاد.
‫فراموشی؟
‫یا همچین چیزی.
‫خب، حداقل به هوش اومده. ‫این خوبه، درسته؟
‫خب، بستگی به زاویه‌ی دیدتون داره.
‫- خانم، ثابت وایسید. ‫- بس کن!
‫نه، بهم دست نزن! ‫میشه دستت رو از من بکشی؟
‫ببین، من گفتم که حالم کاملاً خوبه، باشه؟
‫باشه، بسیار خب.
‫اشکال نداره. بعداً تلاش می‌کنیم.
‫ممنون جین. دیگه ما هستیم.
‫بالاخره، آخرش یه نفر که مسئوله اومد.
‫کلانتر، میشه لطفاً بهش بگید بذاره ‫از اینجا برم؟
‫خب، خانم، خیلی دلمون می‌خواد که ‫بتونیم این کار رو بکنیم،
‫ولی اول باید بفهمیم که شما کی هستید.
‫منظورتون چیه من کیم؟
‫من می‌دونم که کیم.
‫اسم من...
‫خب توی لباس‌هاتون دنبال مدرک شناسایی ‫گشتیم،
‫ولی چیزی نبود.
‫یعنی، این رو پیدا کردم.
‫لوازم آرایش.
‫لباس‌های من کجان.
‫متاسفانه تیم اورژانس مجبور شد ‫پاره‌شون کنه.
‫آهای، اثر انگشت چطور؟
‫وقتی آوردیمش گرفتیم.
‫توی اطلاعاتمون ثبت نشدن، ‫که یعنی تا حالا دستگیر نشده،
‫یا شاید کار هم نکرده.
‫پس باید باهاش چیکار کنیم؟
‫خب، می‌تونم عکسش رو توی سایت افراد ‫گمشده‌مون بذارم.
‫ولی تعطیلاته، می‌دونید،
‫تا وقتی که یه نفر بیاد دنبالش بگرده ‫یا این که یه چیزی یادش بیاد،
‫من خیلی کاری نمی‌تونم بکنم.
‫عذر می‌خوام، اونی که دارید حرفش رو می‌زنید ‫همینجا توی اتاقه،
‫و خسته‌ست از این که مثل زندانی‌ها ‫باهاش رفتار بشه،
‫اونم فقط به خاطر این که نمی‌تونید ‫کارتون رو بکنید، پس...
‫- آخ! ‫- اوه!
‫- آخ سرم. ‫- باشه.
‫آخ!
‫آروم باش. آروم باش.
‫ببین خانم،
‫ای کاش بیشتر می‌تونستم کمک کنم،
‫ولی باید روندی که برای افراد ‫ناشناس داریم رو دنبال کنیم.
‫ناشناس؟
‫من ناشناس نیستم!
‫خب، دیگه نمی‌دونم چی خطابتون کنم.
‫مدرک شناسایی نداری، پول نداری، ‫جایی نداری بری.
‫من یه جایی رو دارم. منظورم اقامتگاهه.
‫یعنی، چندتا کنسلی داریم. ‫می‌تونه پیش ما بمونه.
‫مطمئنی؟
‫ایشون جیک راسل هستن. ‫همون کسی که پیداتون کرد.
‫به نظرت آشنا میاد؟
‫نه، قطعاً غریبه‌ست.
‫من هم قرار نیست تا یه کلبه‌ی مرگ ‫توی جنگل برم دنبالش.
‫جیک مالک اقامتگاه ستاره‌ی قطبیه.
‫اقامتگاه ستاره‌ی قطبی؟
‫باشه. خدمات اتاق هم داره؟
‫می‌دونی، راستش بیشتر از اون جاهاییه که ‫فقط تخت و صبحونه میدن.
‫چه جور صبحونه‌ای؟
‫حالا که فکر می‌کنم، ‫فکر کنم بهتره اینجا بمونه.
‫نه.
‫خب...
‫راستش، می‌دونی، این که دوباره فعالیت‌های ‫روتینت رو داشته باشی،
‫شاید خاطراتت رو یادت بیاره.
‫تصمیمش با شماست خانم. خب، می‌تونید ‫اینجا بمونید،
‫یا می‌تونید کاری کنید جیک ‫روی پیشنهادش بمونه.
‫عالیه!
‫واقعاً که فوق‌العاده‌ست!
‫کدوم جنگل کوفتی‌ای دکل آنتن نداره؟
‫سلام، تاد فیرچایلد هستم.
‫همین الان از یه سقوط مرگبار نجات پیدا کردم،
‫الان توی یه جنگل یخ‌بندان دورافتاده ‫وایسادم.
‫این فیلم وصیت‌نامه‌ی منه...
‫برای تلاشم برای زنده موندن ‫در مقابل تمام سختی‌ها.
‫هوم.
‫ولی اگه کسی جسدم رو پیدا کرد،
‫لطفاً این ویدیو رو آپلود کن.
‫من کجام؟
‫بسیار خب. صندوق گمشده‌ها رو گشتیم.
‫فکر نمی‌کنم اینا اندازه بشن، ‫ولی از اسکراب بهترن.
‫فکر کنم فعلاً همینا رو داریم.
‫اینا دست دومن؟
‫احتمالاً.
‫ولی می‌دونی، بعضی وقت‌ها مهمونا اتفاقی ‫یه چیزهایی رو جا می‌ذارن، پس...
‫فکر نکنم این اتفاقی اینجا مونده باشه.
‫باشه پس، اتاقت آماده‌ست.
‫اینجا چندتا حوله‌ی تازه‌ست، ‫اینا ملافه‌ی تمیزه برای تختت.
‫ببینید، من از همه‌ی کارهایی که شما ‫دارید می‌کنید ممنونم،
‫ولی من زیاد اینجا نمی‌مونم. ‫این موقتیه.
‫خب، تا اون موقع، پیش ما گیر افتادی.
‫- راه رو نشونت میدم. ‫- باشه.
‫اوه.
‫اوه!
‫چی شد؟
‫سلام. یه هیولای وحشی پشمالو اون بیرونه!
‫باشه، الان نگاه می‌کنم.
‫فکر می‌کنم مشکلی نیست. رفتن.
‫می‌دونی، ما توی طبیعتیم،
‫پس حتماً هر از گاهی چندتا بازدید کننده ‫داری.
‫درسته. خب، می‌تونن اون بیرون بمونن.
‫آره، بهشون اطلاع میدم.
‫- چیه؟ ‫- هیچی.
‫چه لباس مامان بزرگی‌ای.
‫خب، اگه این تعریف بود،
‫قبول می‌کنم.
‫شب بخیر.
‫♪ قلاب ماهی‌گیریم رو می‌اندازم... ♪
‫♪ امیدوارم که ماهی بگیرم... ♪
‫پناهگاه!
‫فکر می‌کردم دیگه هیچوقت ‫یه انسان دیگه رو نبینم.
‫نگاهش کن.
‫تو زیبایی.
‫اسمت چیه ناجی من؟
‫رالف.
‫رالف؟
‫گوشی من خاموش شده.
‫فکر نکنم اینجا شارژر مدل 15 رو داشته ‫باشی، نه؟
‫نه. از موبایل خوشم نمیاد.
‫بهشون اعتماد ندارم.
‫یه کم قهوه می‌خوای؟
‫آره، لطفاً، رالف.
‫بعد از کابوس سختی که گذروندم، ‫این مثل هدیه‌ای از طرف خداست.
‫هوم.
‫می‌خوای کمک کنم اینا رو از صورتت ‫پاک کنی؟
‫کدوما رو؟
‫اینایی که روی صورتت گیر کردن.
‫آهان، می‌بینمش.
‫اوه اوه.
‫فقط یه خواب بود.
‫مشکل این چیه؟
‫- سلام! ‫- سلام!
‫صبح بخیر!
‫یه خواب نبود.
‫تو کی هستی؟
‫سلام.
‫اتاقت خیلی به هم ریخته‌ست.
‫آره، هنوز هیچکس نیومده تمیزش کنه.
‫من اوی هستم.
‫تو همون خانمی هستی که نمی‌دونه کیه، ‫درسته؟
‫فکر کنم خودم باشم.
‫بابام بهم گفت.
‫چیزی داری که بتونم موهام رو باهاش ‫خشک کنم؟
‫- معلومه. توی اتاقم. ‫- ممنونم.
‫خب، تو رو چی صدا کنیم؟
‫سوال خوبیه. نمی‌دونم. ‫اسمی هست که خوشت بیاد؟
‫خب...
‫می‌تونی اسم یکی از اونا رو داشته باشی.
‫اوه.
‫بیا باهاشون آشنا شو.
‫اون فرانکیه، اون والاسه، ‫اون پاتره، اون هم ساراست.
‫هوم.
‫سارا. این یکی رو دوست دارم.
‫باشه. پس شد سارا.
‫این مامانته؟
‫آره.
‫تقریباً دو سال پیش فوت شد.
‫خیلی متاسفم.
‫خیلی دلم براش تنگ میشه.
‫بعضی وقت‌ها...
‫هوم؟
‫هیچی. حتماً فکر می‌کنی عجیبه.
‫خب، من حتی نمی‌دونم کیم. ‫هیچی عجیب‌تر از این نیست.
‫خب...
‫بعضی وقت‌ها با عکسش حرف می‌زنم.
‫اصلاً فکر نمی‌کنم این عجیبه. ‫به نظرم قشنگه.
‫سلام، حالت چطوره؟
‫تو من رو می‌شناسی؟
‫- توی کالسکه‌سواری آشنا شدیم. ‫- کُل مدت رو بیهوش بودی.
‫اوه.
‫- صبحونه نوش جانت. ‫- ممنونم.
‫من بی‌هوش بودم.
‫سلام به همگی! ایشون ساراست.
‫اوه، سارا.
‫داریم امتحانش می‌کنیم.
‫با پدرم که آشنا شدی. ‫ایشون مادربزرگمه.
‫آره. آلخاندرا.
‫درسته.
‫خب، سارا، همین الان پنکیک‌های کدو تنبلمون ‫تموم شد،
‫ولی اگه دوست داشته باشی، ‫می‌تونم برات تخم‌مرغ درست کنم.
‫لطفاً، من کاملاً می‌تونم خودم صبحونه‌ام رو ‫آماده کنم.
‫این خرابه.
‫آره. نه، باید... فشارش بدی، ‫بعد بچرخونیش.
‫ممنون.
‫این سریع میاد بیرون.
‫تخم‌مرغ؟
‫ممنون.
‫اوه!
‫خب، به اون تخم‌مرغ نشون دادی رئیس کیه.
‫یه ذره خراب‌کاری کردم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫چطوره تو اونجا وایسی،
‫من همه‌ی این کارها رو می‌کنم.
‫باشه، فکر خوبیه.
‫- بیکن؟ ‫- من بیکن نمی‌خورم.
‫ولی بیکن خوشمزه‌ست.
‫تا حالا امتحانش کردی؟
‫یادم نمیاد.
‫پس از کجا می‌دونی که نمی‌خوری؟
‫ها.
‫بیکن دوست دارم.
‫هوم.
‫این مافین‌ها چین؟
‫فکر نمی‌کنم اهل این اطراف باشه عزیزم.
‫- تو کدومش رو بیشتر دوست داری؟ ‫- یه چیزی داره که...
‫هوم.
‫می‌دونم... حس می‌کنم قبلاً دیدمش.
‫واقعاً؟
‫خب، گفت نمی‌خواد کسی مزاحمش بشه.
‫اون تقریباً 24 ساعت پیش بود.
‫خانم بلمانت؟
‫نگهبانی هتل هستم. ‫می‌تونم بیام تو؟ سلام؟
‫خانم بلمانت.
‫منم، تری.
‫ولی اون دیشب اینجا نخوابیده.
‫مطمئنی؟ شاید تخت رو مرتب کرده؟
‫خانم بلمانت تخت رو مرتب کنه؟ ‫عمراً.
‫سیرا، بی‌صبرانه منتظرم که ببرمت.
‫با عشق، تاد.
‫به نظر میاد برنامه‌شون این بوده که با هم ‫برن یه جایی.
‫- ولی کجا؟ ‫- به من دست نزن.
‫چشم.
‫من کجام؟
‫ها؟
‫رالف؟
‫امکان نداره.
‫رالف!
‫صبح‌بخیر!
‫فکر کردم بذارم بخوابی. ‫خیلی راحت بودی.
‫اون ماشینته؟
‫آره.
‫مشکلش چیه؟
‫مثل حیوونی که دیشب کشتم داغونه.
‫ظاهرش وحشتناکه.
‫یه یادداشت می‌ذاریم، پیاده می‌ریم.
‫فقط چند روز طول می‌کشه تا به جاده برسیم.
‫- چند روز؟ ‫- بستگی به هوا داره.
‫آهای، چطوره واسمون چندتا ماهی واسه صبحونه ‫سرخ کنم؟ خوبه؟
‫من ماهی نمی‌خورم. اونا حیوون‌های خونگیم ‫توی آکواریوم آب شورمن.
‫توی آپارتمانم توی منهتن.
‫خب، از نظر من مشکلی نیست.
‫خودت صبحونه درست کن.
‫- من باید با این چیکار کنم؟ ‫- بندازش سمت یه سنجاب؟
‫نه، مشکلی نیست.
‫ممنونم.
‫کریسمستون مبارک.
‫یه نفر دیگه کنسل کرد.
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- به جاش دارن میرن ایربی‌ان‌بی.
‫- خب، چطور با اون رقابت کنیم؟ ‫- همه‌چیز درست میشه.
‫خب، من نمی‌دونم چطوری. این وضع رو ببین. ‫حتی نمی‌تونیم پول خدمتکار رو بدیم.
‫- می‌دونم. ‫- سلام.
‫فقط می‌خواستم بدونم که تماسی گرفتن ‫که دنبال من بگردن؟
‫متاسفانه نه.
‫آخه متوجه نمیشم.
‫یعنی، حتماً یه نفر اون بیرون داره دنبالم ‫می‌گرده.
‫نتونستی هیچی رو به یاد بیاری؟
‫نه، ولی دکترم گفت اگه کارهای معمولی رو ‫بکنم،
‫حافظه‌ام ممکنه برگرده.
‫ولی نمی‌دونم منظورش از کارهای معمولی ‫چی بود.
‫تجویز دکتره.
‫موفق باشی.
‫اوه!
‫این ملافه شیطانیه!
‫تا حالا تخت مرتب کردی عزیزم؟
‫فکر نمی‌کنم.
‫چرا یه چیز دیگه رو امتحان نمی‌کنی؟
‫دارم بهت میگم پسر، سورتمه رو ببر ‫بالای تپه پسر...
‫اینا رو بذارم همینجا؟
‫اوه!
‫واقعاً؟
‫اوه نه.
‫لطفاً گیر نکرده باش.
‫از پسش برمیام.
‫رسیدیم دیگه؟
‫نه. همراهم بیا رفیق.
‫فکر نمی‌کنم بتونم!
‫رالف!
‫من رو همینجا ول کن.
‫خودت رو نجات بده.
‫تحمل کن.
‫حواسم هست رفیق.
‫بیا.
‫بسیار خب. بیا.
‫تو خیلی قوی‌ای.
‫این کارت رو راه می‌اندازه.
‫بفرمایید.
‫آماده؟
‫ولی تو چطور؟
‫آهای، نگران من نباش. ‫من پاهای بزرگی دارم.
‫زود باش. برو که رفتیم.
‫آخ! آخ!
‫آخ!
‫سلام. حالت خوبه؟
‫گیر کرده.
‫بذار کمکت کنم.
‫ممنون.
‫بعضی وقت‌ها نمیشه عجله کرد.
‫فقط باید وقت بذاری.
‫می‌دونی، مادرم همیشه می‌گفت،
‫بدترین گره‌ها، خودشون باز میشن،
‫اگه فقط یه ذره بهشون کمک کنی.
‫بفرمایید.
‫گره‌ها رفتن.
‫مادرت رو یادته؟
‫آره. فکر می‌کنم یادمه.
‫اوی؟
‫اوه!
‫اینجا چی شده؟
‫این چیه؟
‫من نبودم بابا.
‫این وضع رو ببین!
‫معذرت می‌خوام.
‫عالیه. فقط همین رو الان کم داشتم.
‫اوه.
‫سلام.
‫بالتازار.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫می‌خواستم خودم رو معرفی کنم،
‫ولی اصلاً نمی‌دونم که کیم.
‫می‌تونم بهت بگم که یه انسان ‫تقریباً بی‌مصرفم.
‫هیچ کاری رو نمی‌تونم درست بکنم.
‫حتماً فکر می‌کنی یه توانایی‌ای دارم، ‫مگه نه؟
‫از حمایتت ممنونم.
‫خب، بذار ببینم می‌تونم یه کم چوب جمع کنم.
‫بعداً می‌بینمت.
‫اوه.
‫وای! اوه!
‫اوه.
‫خدایا. صدمه دیدی؟
‫نه.
‫من... جمعش می‌کنم.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫ببین، من...
‫از حرفی که قبلاً زدم منظوری نداشتم. اون...
‫فقط اون نیست.
‫تقریباً دو روز شده، بعد چی؟ ‫هیچکس هنوز پیدام نکرده؟
‫من یه سرباری‌ام که کسی گردنم نمی‌گیره.
‫آهای، بیخیال، این حرف رو نزن.
‫مطمئنم خانواده و دوست‌هایی داری که کُلی ‫نگرانت شدن.
‫یعنی، احتمالاً اون بیرون الان دارن ‫دنبالت می‌گردن.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫معلومه.
‫می‌دونی چیه؟ چطوری بریم به مغازه‌ی کریسمس ‫مرکز شهر؟
‫باشه، یه مراسم خیابونیه، ‫کُلی آدم اونجاست.
‫می‌دونی، شاید یه نفر شناختت.
‫نمی‌خوام بیشتر از این مزاحم بشم.
‫نه، این... واقعاً زحمتی نیست.
‫به علاوه، اوی خیلی خوشحال میشه.
‫بسیار خب.
‫نه، اون... پیش خودت باشه.
‫- درسته. ‫- آره.
‫ممنون.
‫وای، این واقعاً قشنگه.
‫اینا چیزی یادت نمیارن؟
‫نه، هیچی. فکر نمی‌کنم تا حالا ‫اینجا اومده باشم.
‫زود باشید! شما خیلی کندید!
‫اوی واسه کریسمس خیلی ذوق داره.
‫وای، چه سورتمه‌ی قشنگی.
‫مثل کارلائه.
‫اون زنم بود.
‫آره، اوی راجع بهش بهم گفته.
‫متاسفم.
‫ممنونم.
‫این چند سال خیلی سخت گذشتن.
‫یعنی، حتی فکر نمی‌کردم که ‫بعدش اینجا بمونیم.
‫ولی می‌خواستی کجا بری؟
‫نمی‌دونم، شاید برگردم به شهر؟
‫قبلاً یه کسب‌وکار توی سفرهای اسکی داشتم.
‫ولی ستاره‌ی قطبی سه نسله که توی ‫خانواده‌ی کارلا بوده.
‫پدرش به عنوان هدیه‌ی عروسی ‫بهمون دادش،
‫من هم یه جورهایی... ‫عاشق اینجا شدم.
‫- نمی‌خوام مجبور شم بفروشمش، ولی... ‫- ولی؟
‫می‌دونی، مردم، اونا... ‫اقامتگاه‌های جدید رو دوست دارن،
‫چیزهای پر زرق و برق، زنگوله‌ها و سر و صداش.
‫ولی من هنوز فکر می‌کنم چیزهای ساده ‫یه چیز خیلی خاصی دارن.
‫می‌دونی، مثل غذاهای خونگی،
‫شکلات داغ کنار شومینه خوردن،
‫راحتی خونه‌ی خود آدم،
‫نمی‌دونم.
‫شاید اشتباه می‌کنم.
‫بابا، سارا.
‫این رو ببینید.
‫قشنگ نیست؟
‫سلیقه‌ی خیلی خوبی توی سورتمه‌ها داری ‫خانم جوان.
‫این خیلی زیباست، همه‌چیزش دست‌سازه.
‫مثل باد حرکت می‌کنه.
‫خب، این سورتمه‌ی خیلی قشنگیه.
‫ولی متاسفانه قیمتش خیلی برای ما ‫زیاده.
‫خب، من به خاطر دوستم پشت دخل ‫وایسادم.
‫خب، اگه چیز دیگه‌ای هست ‫که دوستش داشته باشید، خب...
‫این رو ببینید.
‫اوه، قشنگه.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫می‌دونی چیه؟ این رو می‌خریم.
‫چقدر خوب.
‫- واسه تو. ‫- نه، جیک، نمی‌تونم قبول کنم.
‫بیخیال. یه هدیه‌ی قبل از کریسمسه.
‫ممنونم.
‫بفرمایید.
‫کریسمس مبارک.
‫ممنونم.
‫زود باشید. نمی‌خوایم چراغ‌کاری درخت رو ‫از دست بدیم که.
‫بزن بریم!
‫کریسمس همگی مبارک.
‫لطفاً به شهردار ‫سامیت اسپرینگز خوش‌آمد بگید.
‫همگی به مراسم سالانه‌ی چراغ‌کاری ‫کریسمسمون خوش اومدید.
‫می‌دونید، این مراسم خیلی خاصیه.
‫بین من و شما بمونه،
‫فکر می‌کنم بیشترین دلیلی که دوست دارم ‫شهردار سامیت اسپرینگز باشم همینه.
‫ولی نیومدید اینجا که به پرحرفی‌های من ‫گوش کنید، درسته؟
‫اومدید تا یه کم نور ببینید. ‫پس آهای، بدون حرف بیشتر...
‫عزیزم چطوره بیای بالا و کمکم کنی ‫این کلید رو بزنم؟
‫من؟
‫وقتی شمارشمون تموم شد، ‫می‌خوام اون آب‌نبات رو فشار بدی، باشه؟
‫سامیت اسپرینگز، آماده‌اید؟
‫آره!
‫بسیار خب! باهام بشمرید.
‫پنج، چهار، سه، دو، یک!
‫اوه!
‫♪ خوش به حال دنیا، سرورمون اومده. ♪
‫♪ بذارید زمین به پادشاهش برسه! ♪
‫زود باشید، صداتون رو نمی‌شنوم.
‫اوه، نمی‌تونم بخونم.
‫کی این حرف رو زده؟ ‫بیخیال، کریسمسه.
‫♪ و بهشت و طبیعت می‌خونن... ♪
‫بسیار خب، شب بخیر عزیز دلم.
‫خوابش برد،
‫مثل برق.
‫می‌دونی، وقتی اولش این حباب برفی رو دیدی،
‫یه نگاهی توی چشمات بود که انگار ‫قبلاً دیدیش.
‫آره، یه دفعه خاطره‌ی وقتی که ‫دختر کوچولو بودم یادم اومد،
‫بعد یه خانم خوشگلی یه همچین چیزی رو ‫داد بهم.
‫فکر می‌کنم شاید مادرم بوده باشه.
‫ولی بعدش، رفت.
‫خب، یعنی، حداقل یه چیزی یادت اومد. ‫این یه شروعه.
‫آره.
‫خب، شب طولانی‌ای بوده.
‫آره. آره.
‫آره، من هم خیلی خسته‌ام، پس...
‫آم...
‫شب بخیر.
‫- جیک؟ ‫- هوم؟
‫فقط می‌خواستم بهت بگم که
‫حس می‌کنم تا الان مثل تو رو ندیدم
‫چون اگر دیده بودم ‫مطمئنم که به خاطر میاوردم.
‫شب بخیر.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫منم عزیزم. اومدم که تختت رو...
‫کل داستانش توی تاب دادنشه.
‫خیلی خب.
‫خیلی خب، مشکلی نیست. یکی دیگه. ‫دوباره انجامش بده. دوباره.
‫- خب. می‌دونی، از هر دو دستت استفاده کن. ‫- خیلی خب.
‫یک،
‫دو،
‫سه!
‫هی!
‫اینم از این، ‫هماهنگی بین دست و چشم. خیلی خب!
‫آفرین.
‫- امیدوارم خوشت اومده باشه. ‫- خوشمزه‌ست!
‫دقیقا مقدار مناسب.
‫عالیه.
‫خلی خب.
‫♪ اوه-اوه-اوه، کیه که نرـه؟ ♪
‫♪ بالای پشت بام ♪ ‫♪ تق تق تق ♪
‫♪ سنت نیک دوست داشتین ♪ ‫♪ از دودکش میاد پایین ♪
‫باید از خامه‌ی زیادی استفاده کنی ‫که همه چیز سر جاش بمونه.
‫- خیلی خب. خوبه؟ ‫- آره.
‫- آره.
‫وای خدا...
‫اصلا خوب نبود.
‫- هر دوی شما! ‫- هی!
‫جفت‌تون دست‌تون تو یه کاسه‌ست!
‫خیلی خب بچه‌ها، یادتون باشه، ‫لبه‌ی داخلی، خب؟
‫آخرین نفر باید برای همه پیتزا بخره. آماده؟
‫برو!
‫بریم!
‫- عالی دارین پیش میرین! ‫- آماده اسکی کردین هستی؟
‫فکر نکنم یادم باشه چطوری بود.
‫ساده‌ست. دنبال بچه‌ها برو، ‫آروم پیش برو، اون کاری که گفتم رو بکن.
‫- مشکلی برات پیش نمیاد. ‫- خیلی خب.
‫خب، بذار ببینیم چی در چنته داری. بریم!
‫وای!
‫بد نیست!
‫وای!
‫وای نه!
‫وایسا!
‫اوه!
‫گرفتمت!
‫شرمنده، از قصد این کار رو نکردم.
‫مشکلی نیست.
‫ممنون که نجاتم دادی.
‫قابلتو نداشت.
‫آه...
‫خیلی خب، عالیه. ‫اینم از این. صورت حساب‌تون.
‫مراقب خودتون باشین.
‫- بازم ممنون. ‫- ممنون.
‫ممنون که به نورث‌ استار اومدین. ‫و کریسمس مبارک.
‫- مبارک شما هم باشه. ‫- خداحافظ سارا.
‫خداحافظ.
‫آلخاندرا؟
‫اوه، ببخشید عزیزم. ‫متوجه اومدنت نشدم.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم. فکر کنم یه مقدار ‫غمگین باشم.
‫فکر کنم از اول هم نباید می‌نشستم ‫و اینا رو نگاه می‌کردم.
‫چی هست؟
‫اسمش رو گذاشتم کتاب خاطرات‌مون.
‫کارت‌های کریسمس، ‫برنامه‌های عروسی، پیام‌های مهمون‌هامون.
‫دخترت. خیلی زیباست.
‫ممنون.
‫تو هم زیبایی.
‫همیشه دوست دارم به خودم یادآوری کنم
‫اقامتگاه کوچیک خانوادگی‌مون چقدر ‫رو زندگی آدمای دیگه تاثیر داشته.
‫مخصوصا...
‫... ممکنه زمان زیادی اینجا نباشیم.
‫فکر می‌کردم که جیک ‫نمی‌خواد اینجا رو بفروشه.
‫ممکنه انتخابی نداشته باشه.
‫شرایط که داره این طوری پیش میره،
‫احتمالا این آخرین کریسمس ما ‫به عنوان اقامتگاه ستاره قطبیـه.
‫خلاصه، نیازی نیست که نگران باشی.
‫باید برم دنبال اوی.
‫آه...
‫میشه زمانی که کارت تموم شد ‫این رو بذاری تو کشوی جیک؟
‫- حتما. ‫- ممنون.
‫- هی، چه خبر شده؟ ‫- اوه، سلام. کشو گیر کرده بود.
‫آره، برنامه داشتم که درستش کنم.
‫واقعا خیلی قشنگه.
‫- برای چی نمی‌ذاری‌اش رو درخت؟ ‫- آم...
‫چون...
‫آمادگی‌اش رو ندارم که بذارمش.
‫اوه متاسفم. ‫واقعا به من ربطی نداره.
‫نه، من... من متاسفم. من فقط... فقط...
‫ما... ما... آم، من و کارلا ‫این رو با هم خریدیم، و...
‫و بعد مریض شد.
‫و...
‫نمی‌خوام... نمی‌خوام بندازمش دور
‫ولی نمی‌تونم بذارمش از درخت آویزونش کنم. ‫برای همین، من...
‫می‌دونی چیه؟ باید برم چون داره برای ‫پخش اسباب بازی دیرم میشه.
‫پخش اسباب بازی؟
‫آره، می‌دونی، سامیت اسپرینگز ‫هر سال یه بار این کار رو می‌کنه
‫برای خانواده‌هایی که دوران سختی رو ‫دارن پشت سر می‌ذارن، برای همین...
‫واقعا خیلی کار قشنگیه.
‫آره، خب، می‌دونی، تمام بچه‌ها ‫لایق اینن که کریسمس داشته باشن.
‫به کمک نیاز داری؟
‫آره، خیلی عالی میشه.
‫- چطور پیش میره؟ ‫- اولی‌ام رو تموم کردم.
‫وای!
‫خیلی خب. آدم، خیلی خوبه. ‫بهت یه حقه نشون میدم.
‫باید تا جایی که می‌تونی ‫از کاغذ کمتری استفاده کنی.
‫با تکنیک کاغذکادو پیچی، ‫به بیشتر از سه تا تیکه چسب نیازی نداری.
‫خلاصه که این طوری انجامش میدی،
‫و بعد این طوری.
‫خیلی خوبه.
‫بهت که گفتم.
‫- جیکوب! خیلی خوشحالم که اینجایی. ‫- اوه!
‫لوییز، می‌دونی که هیچ وقت دوست ‫کریسمسی‌ام رو فراموش نمی‌کنم.
‫- بنظر میاد که یکی دیگه پیدا کردی. ‫- ایشون سارا هستن.
‫- کریسمس مبارک. ‫- کریسمس مبارک.
‫- از دیدن‌تون خوشحالم. ‫- از دیدن‌تون خوشحالم.
‫جیک! ‫برای مرتب کردن نیاز به کمک داریم!
‫خیلی خب. سریع برمی‌گردم.
‫شما دو نفر... وقتی نیستم ‫درباره‌ام حرف نزنید.
‫سلام. میشه اسباب‌بازی‌هامون بذاریم اینجا؟
‫سلام، ممنون.
‫- کریسمس مبارک. خیلی ممنون. ‫- اینم از این.
‫نمی‌دونم بدون جیک راسل ‫باید چی کار می‌کردیم؟
‫هم داوطلب میشه. هم اهدا می‌کنه.
‫حساب خیریه‌هایی که تو همین شهر ‫بهشون کمک کرده از دستم در رفته.
‫فقط ای‌کاش راهی بود
‫که سامیت اسپرینگز، می‌تونست بهش نشون بده ‫چقدر برای ما عزیزـه.
‫- کارت تو کادو پیچ کردن عالی بود. ‫- نمی‌دونم که درست...
‫بارم، خیلی ممنون که ‫امشب کمک کردی.
‫اوه، ممنون که منو دعوت کردین. ‫همه خیلی مهربون بودن.
‫خب...
‫فکر می‌کنی وقتی خاطراتت به یادت باید ‫اتفاقات اینجا به یادت می‌مونه؟
‫هرگز فراموش نمی‌کنم.
‫زیر دارواش ایستادیم.
‫آره، همین طوره.
‫منظورم اینه که، اگر با کسی باشی چی؟
‫این طوری خیلی بد میشه.
‫برای هر دومون.
‫آره. خب...
‫- دیگه کارم تموم شده. ‫- آره.
‫صبح بخیر!
‫- صبح بخیر! ‫- صبح بخیر!
‫یه فکری دارم چطوری می‌تونیم ‫به ستاره قطبی کمک کنیم.
‫تقریبا تلفن تمام افرادی که ‫تو این 30 سال گذشته
‫مهمون‌مون بودن رو پیدا کردم.
‫- خیلی عالیه. ‫- اوهوم.
‫برای چی هست؟
‫جمع آوری کمک برای ستاره قطبی.
‫چه خفن. با بابا درباره‌اش حرف زدی؟
‫نه، معلومه که نه.
‫- چی؟ ‫- شنیدی چی گفتم.
‫امکان نداره برای نجات اقامتگاه ‫بخوام به جمع‌آوری کمک رو بیارم.
‫نه. جمع‌آوری کمک نیست.
‫میشه یه چیزی مثل مهمونی ‫بعد از جشن کریسمس.
‫و تمام مهمان‌هایی که تو این سال‌ها ‫اینجا داشتین رو دعوت می‌کنیم
‫که خاطرات زیبای ‫ستاره قطبی‌شون رو جشن بگیرن.
‫و خیلی خب، آره، تهش ازشون درخواست کمک ‫می‌کنیم، ولی برای چی این قدر بزرگش می‌کنی؟
‫بزرگش می‌کنم چون تو ‫سامیت اسپرینگز زندگی می‌کنم، خب؟
‫نمی‌خوام نگاه مردم بهم عوض بشه.
‫نمی‌خوام فکر کنن که ‫نیاز به کمک دارم.
‫ولی نمی‌خوای ستاره قطبی ‫رو هم از دست بدی مگه نه؟
‫شاید می‌خوام.
‫از ته دل نگفتی.
‫ببین، واقعا از سر و کله زدن ‫سر کارهای اینجا خسته شدم.
‫از این که همه چیز همیشه خراب میشه خسته شدم.
‫دیگه خسته شدم از این که همه‌اش ‫نگران این باشم که چطوری به آخر ماه برسیم.
‫جیک، نمی‌تونی به این اقامتگاه پشت کنی.
‫- به تمام خاطراتی که اینجا داشتی فکر کن. ‫فکر می‌کنم. فکر می‌کنم. همیشه.
‫و صادقانه، می‌دونی، ‫خوشحال میشم اگر یه سری از خاطرات پاک بشن.
‫و اصلا تو چی درباره‌ی خاطرات می‌دونی؟ ‫تو که اصلا اسمت رو هم به خاطر نمیاری.
‫سارا، وایسا.
‫خیلی خب، ببین، من...
‫مسئله تو نیست.
‫خیلی خب، راستش، مسئله تویی.
‫ببین، از زمانی که اومدی اینجا، تو...
‫خب، باعث شدی حس‌هایی بهم دست بده...
‫حس‌هایی که هرگز فکر نمی‌کردم ‫دوباره بتونم حس‌شون کنم.
‫و آره، درست میگی. اینجا خاطرات ‫خیلی زیادی برام داره.
‫فکر کنم، می‌دونی، فقط ترس این رو دارم
‫که خاطرات جدیدی درست کنم،
‫حتی با کسی مثل تو.
‫بیا تو.
‫همه چی مرتبه؟
‫آره.
‫چی شده؟
‫هیچی. هیچی، فقط...
‫ساراست؟
‫می‌دونم که سخته،
‫مخصوصا این موقع سال.
‫نمی‌دونم.
‫فقط... دیگه اصلا نمی‌دونم ‫دارم چی کار می‌کنم.
‫تمام تلاشت رو کردی ‫که این خانواده رو کنار هم نگه داری.
‫ولی دیگه همه رو به راهن.
‫جیک.
‫رها کردن هیچ اشکالی نداره.
‫سارا. داریم دونه‌برف درست می‌کنیم. ‫دوست داری کمکم کنی؟
‫ببخشید، ولی الان نمی‌تونم، اوی، ‫باشه برای بعد.
‫آلخاندرا، میشه یه لحظه وقتت رو بگیرم؟
‫البته.
‫فکر کنم دیگه وقت رفتنم باشه.
‫اوه.
‫این طوری نگو. می‌دونی که ‫هر چقدر دوست داری می‌تونی بمونی.
‫آره، ممنونم، فکر کنم برای همه بهتر باشه ‫که دیگه برم.
‫وایسا. چی؟
‫سارا، داری میری؟
‫نمیشه که.
‫متاسفانه این طوره.
‫ولی فکر می‌کردم ‫تا کریسمس قراره اینجا بمونی.
‫منم خیلی دوست دارم بمونم، ‫ولی برنامه‌ها عوض شده.
‫آره، عوض شدن.
‫بابا.
‫چی شده؟
‫یه چیزی که نگه‌اش داشتم ‫برای موقع مناسب.
‫ولی به کمک سارا نیاز داریم ‫که آویزونش کنه.
‫لطفا.
‫ولی گفتی که...
‫می‌دونم، ولی نمی‌خوام ‫بدون تو این کار رو کنم.
‫یه مقدار به چپ.
‫- چطور شد؟ ‫- و... عالیه.
‫خیلی زیباست جیک.
‫می‌دونی اینجا به چی نیاز داره؟
‫یه مهمونی کریسمس.
‫خیلی خب، همین کار رو می‌کنیم! بریم!
‫خیلی خب، یه خرده بهم نزدیک‌تر.
‫با شماره سه، کریسمس مبارک.
‫یک، دو، سه.
‫کریسمس مبارک!
‫خیلی خب، تو دامنه‌ها بهتون خوش بگذرـه.
‫خیلی خب. دارم پرینت می‌کنم.
‫شب کریسمس، به ستاره قطبی بیایین.
‫قراره مهمونی کریسمس بگیرن.
‫خدمت شما. کریسمس مبارک. ‫جشن کریسمس تو ستاره قطبی.
‫اوه، آره.
‫7:00 شب، شب کریسمس.
‫- تو ستاره قطبی قراره جشن بگیرن. ‫- ممنون!
‫بفرمایید.
‫برای 24 دسامبرـه. می‌دونم که احتمالا ‫برنامه دارین، ولی ما هستیم.
‫آره، شام آماده‌ست.
‫وقت خوراک لوبیای خوشمزه‌ست.
‫- خدمت شما، دوست عزیز. ‫- اوه!
‫- ممنون دوست من. ‫- آره.
‫اوه.
‫همم.
‫اینا بهترین کنسرو لوبیایی‌ـه
‫که تا حالا خوردم.
‫رالف! فکر کردی که یه بلاگ مهارت بقا ‫راه بندازی؟
‫مطمئنم که می‌تونم اسپانسرت باشم.
‫خب، ممنون تاد. ‫واقعا خفن نمیشه؟
‫آره.
‫وای...
‫همم.
‫داغه.
‫آره، یه کوچولو میزنه. ‫حواست نباشه بدجور می‌گیرتت.
‫آره! بدجوری داره می‌زنه.
‫وای!
‫از یه کوچولو بیشتر بود!
‫از لحظه اول بود.
‫داره وارد میشه.
‫سلام! تازه رسیدم هتل. ‫خب، هر وقت پیامم رو گرفتی بهم زنگ بزن.
‫ممنون مورگان.
‫تری؟
‫آقای بلمانت. ‫سلام، برگشتین.
‫سلام. باید با سیرا حرف بزنم، ‫ولی گوشی‌اش رو جواب نمیده.
‫- بهش بگو تو دفترم منو ببینه. ‫- متاسفم آقای بلمانت.
‫نمی‌دونم کجاست.
‫چی؟
‫بهت گفتم که وقتی اینجاست ‫حواست بهش باشه.
‫خب، آره، ایشون و آقای فرچایلد ‫اون روزی برای اسکی رفتن
‫و این آخرین باری بود که ایشون رو دیدم. ‫برای همین...
‫اون روز؟ داری میگی چهار روزه که ‫دخترم رو ندیدی؟
‫خب، نه، ولی فکر می‌کردم ایشون ‫و آقای فرچایلد
‫می‌خواستن که با هم تنها باشن.
‫و ایشون هم گفتن که مزاحم‌شون نشن. ‫بعد... خب، من...
‫- ما. ‫- این پیام رو دیدیم.
‫دخترم هیچ جایی بدون چمدونش نمیره.
‫تو، به تیم نگهبانی بگین ‫که منطقه رو بگردن.
‫اینچ به اینچ این تفرجگاه رو بگردین.
‫- دریافت شد. ‫- و تو، زنگ بزن دفتر کلانتر.
‫باشه. چی بگم؟
‫بهشون بگو که می‌خوام دخترم رو پیدا کنن.
‫بله.
‫نیاز به تیم جستجو داریم. ‫مثل این که یه دیوونه‌ای اینجا گم شده.
‫دریافت شد. ‫می‌دونیم کی هست؟
‫آره، رالفه. داره شکار غیرقانونی می‌کنه.
‫بله؟
‫خب آماده‌ شدی عزیزم؟
‫دارم سعی می‌کنم یه لباس پیدا کنم.
‫خب، راستش، برای همین اینجام.
‫با خودم گفتم، یه چیزی برات بگیرم ‫که امشب بپوشی‌اش.
‫امیدوارم اندازه‌ات باشه.
‫وای خدا. خیلی ازتون ممنونم. ‫نیازی نبود این کار رو کنید.
‫خودم می‌خواستم.
‫باعث شدی جیک لبخند بزنه.
‫خیلی وقته که این کار رو نکرده.
‫برات یه جفت کفش هم آوردم.
‫ممنونم.
‫همم.
‫- طبقه پایین می‌بینمت؟ ‫- باشه.
‫رالف، متاسفانه این دیگه دیگه ‫باید دستگیرت کنیم.
‫چی؟ خیلی مسخره‌ست. ‫این مرد قهرمانه.
‫- داره تو زمین‌های دولت شکار غیرقانونی می‌کنه. ‫- این مرد زندگی‌ام رو نجات داد.
‫باید من رو هم دستگیر کنید.
‫تد؟
‫بو!
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫- اوه، داستان طولانی و ترسناکی داره. ‫- دخترم کجاست؟
‫نمی‌دونم. فکر کنم باید تو هتل باشه؟
‫نه، تو هتل نیست. و بهم گفتن که ‫قرار بوده همراه تو باشه.
‫خب، بودش، ولی زمانی که تو کوهستان بودیم ‫از همدیگه جدا شدیم.
‫- ازش خواستگاری کردم. ‫- خواستگاری؟
‫- بله. ‫- خواستگاری برای ازدواج؟
‫بله.
‫- فکر کنم از حالا به بعد باید پدر صداتون کنم. ‫- هی، تبریک میگم.
‫- ممنونم دوست من. ‫- می‌دونم کجاست. همراهم بیایین.
‫وایسا. رالف چی؟
‫جسپر، آزادش کن بره.
‫کریسمسه.
‫خب، خب، ممنون تد.
‫بیا در ارتباط باشیم رفیق.
‫دستبندهاتون.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫فقط چک می‌کنم.
‫می‌دونی، روش نوشته که ‫تا کریسمس نشده باز نشن.
‫حواسم بهت هست‌ها.
‫جیک، بنظرت غذا به اندازه کافی داریم؟ ‫نمی‌خوام غذا کم بیاد.
‫فکر نمی‌کنم که مشکلی باشه. ‫شب کریسمسه.
‫مردم خیلی کار دارن. ‫اینم یه مهمونی دقیقه نودیه، برای همین...
‫دیر وقته و هنوز هیچ کسی نیومده.
‫تسلیم نشو جیک. ‫فقط باید ایمان داشته باشی.
‫وای!
‫سارا.
‫خیلی...
‫زیبا شدی.
‫ممنون. آلخاندرا اینو برام خریده.
‫خیلی بهت میاد.
‫اوی، عزیزم، دوست داری کمکم کنی ‫یه خرده پیش غذا درست کنیم؟
‫- ولی بابا گفتی که دیگه نیازی نداریم. ‫- اوی.
‫خب...
‫خب، همه چی برای امشب آماده‌ست؟
‫آره، فکر کنم. آم...
‫می‌خوای
‫بررسی نهایی رو انجام بدیم؟
‫حتما.
‫خیلی قشنگ شده.
‫آره. چنتا میز رو بردم بیرون،
‫یه جا برای شادی کردن در نظر گرفتم، ‫اگر که نیاز شد.
‫چطوره یه امتحانش بکنیم؟
‫نمی‌دونم بتونم شادی کنم، ولی...
‫- کریسمس مبارک! ‫- به! خوش اومدی!
‫آره، هی، شرمنده دیر کردیم.
‫تا اینجا پشت برف‌روب اد گیر کرده بودم.
‫خب، ممنون. ‫خیلی ممنون که تشریف آوردین.
‫آره، خب، فقط من نیستم.
‫سلام، سلام، سلام!
‫از دیدنت خوشحالم.
‫- کریسمس مبارک. ‫- کریسمس مبارک.
‫کریسمس مبارک!
‫- بفرمایید یه خرده غذا و نوشیدنی بخورین. ‫- ممنون.
‫سلام، سلام! ممنون.
‫هی، حال‌تون چطوره؟
‫- ممنون که تشریف آوردین. ‫- سلام جیک.
‫نگران نباش، حتما کارت عالی خواهد بود.
‫هر چی بگی همه خوش‌شون میاد. ‫خیلی داره بهشون خوش می‌گذره.
‫ببخشید. آم... از همه عذرخواهی می‌کنم.
‫فقط می‌خواستم بگم،
‫اگر یه خونه شیرینی زنجبیلی دیدین، ‫لطفا گازش نزنین.
‫کاملا دکوریه.
‫دارم با تو حرف می‌زنم کنی.
‫نه، شوخی کردم. خب، سلام به همه.
‫اسم بنده جیکه. ‫بنده صاحب...
‫فکر کنم همه می‌دونن کی هستی جیک.
‫نکته‌ی خوبیه. آم... خیلی خب، خب، خلاصه.
‫ممنون از همه، ‫که امشب اینجا تشریف آوردین.
‫تو می‌تونی.
‫می‌خواستم بگم...
‫آم...
‫خب، مسئله اینه که ستاره قطبی،
‫خب، موقعیتی پیش اومده، و...
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫می‌دونی، اولین باری که خانواده‌مون ‫به اقامتگاه ستاره قطبی اومد رو یادمه.
‫پسرم رو زیر بال و پرت گرفتی و ‫بهش اسکی یاد دادی.
‫و اعتراف می‌کنم، اصلا سریع یاد نگرفت.
‫نه. واقعا... سریع یاد نگرفت.
‫الان گشت اسکیه.
‫خلاصه، بنظرم این اندازه رو برای ‫درس‌های اسکی‌ات بهت بدهکارم.
‫شرمنده که دیر شد.
‫هاوارد، من... نمی‌تونم. این...
‫وای، من...
‫زمانی که ازدواج کردیم، ‫نمی‌تونستیم بریم ماه عسل.
‫جیک، تو بزرگ‌ترین اتاق اینجا رو ‫برای آخر هفته بهمون دادی،
‫نوشیدنی و همه چی آوردی، ‫و یه قرون هم به خاطرش نگرفتی، خب...
‫ما می‌خوایم این رو... بهت بدیم.
‫خیلی ممنونم بابتش. خیلی ممنون.
‫ممنون بچه‌ها. ممنون.
‫بنظرم اینم زمان خوبیه که منم بیام ‫و یه خودی نشون بدم.
‫شورای شهر سامیت اسپرینگز ‫یه پیشنهاد ارائه کرده
‫که اقامتگاه ستاره قطبی رو به عنوان ‫یه منطقه تاریخی ثبت کنه.
‫اوه، وای.
‫حالا این می‌تونه یه مقدار به بودجه‌ها ‫و گرفتن وام برای بازسازی و غیره کمک کنه.
‫خب، متن پیشنهاد...
‫خب، این برای زمانی که ماشینم رو ‫از برف کشیدی بیرون.
‫وای خدا. باورم نمیشه ‫که یادت مونده.
‫مرد خوبی هستی جیک.
‫خیلی ازت ممنونم، وای.
‫دوست داریم جیک.
‫خیلی ممنونم.
‫- ممنونم بچه‌ها. ‫- تعطیلات مبارک.
‫- وای خدا. ‫- کریسمش مبارک.
‫بچه‌ها، خیلی ممنونم. ‫کریسمس مبارک.
‫- کریسمس مبارک جیک. ‫- ممنون.
‫از همه ممنونم.
‫- لیاقتش رو داری. ‫- کریسمس مبارک.
‫- خیلی ممنون. ‫- همه ستاره قطبی رو دوست داریم.
‫خیلی خوشحالیم که ما هم ‫تونستیم یه کاری انجام بدیم.
‫من واقعا...
‫واقعا نمی‌دونم چی بگم. وای خدا.
‫همه‌اش...
‫در حال حاضر واقعا خیلی منقلب شدم. آم...
‫ولی دوست دارم یه چیزی بگم.
‫هیچ کدوم از اتفاقات امشب ‫امشب نمی‌افتاد
‫اگر که مهمون بسیار ویژه‌مون
‫که در این اقامتگاه همراه موندن، نبود، ‫امکان پذیر ننبود.
‫دیدگاه من رو...
‫به خیلی چیزها عوض کرد،
‫که یکی از اون چیزها، خودمم.
‫خب، امکانش هست ‫دعوتش کنیم بیاد اینجا؟
‫میشه یه لحظه بیای اینجا؟
‫دوستان، لطفا همه یه تشکر جانانه از...
‫سیرا!
‫عزیزم! بالاخره پیدات کردم.
‫نگاش کن.
‫خیلی مدت طولانی گشتم.
‫اینم از این. شب کریسمس دور هم جمع شدین.
‫پس اسمت سیراست.
‫بله. دخترم.
‫- چی گفت؟ ‫- دخترش؟
‫سیرا.
‫این اسم رو یادمه.
‫این اسم منه.
‫خب، معلومه که اسم توئه.
‫تو کی هستی؟
‫سلام؟ منم تد فرچایلد، نامزدت.
‫- نامزد کردم؟ ‫- بله.
‫تو... دختر آقای بلمانتی؟
‫بابا.
‫آره. آره عزیزم.
‫و من تو رو دیدم. هفته‌ی پیش.
‫- آم... آقای راسل؟ ‫- آره، جیک.
‫و من... من... متاسفم، من...
‫نمی‌دونستم کی هستی.
‫یادم نبود.
‫مطمئنم این رو به خاطر داری.
‫خیلی بزرگه.
‫- فکر کنم بهت گفتم، درسته؟ ‫- اوهوم.
‫تد.
‫داشتم اسکی می‌کردم و من... افتاد ‫و خوردم به یه درخت.
‫و بعد سر از اینجا درآوردم.
‫پیش تو.
‫جیک.
‫همراه تو.
‫اصلا نمی‌دونم اینجا چه خبر بوده،
‫ولی مشخصا، معلومه خیلی خوب ‫مراقب دخترم بودی.
‫و خیلی ازت ممنونم.
‫بیا برگردیم هتل، باشه عزیزم؟
‫عالیه، حمام داغ، شاید یه چنتا نوشیدنی، ‫که ذهنت باز بشه.
‫آره، هتل. ‫باید برگردم...
‫درسته.
‫سارا، وایسا!
‫نمی‌خوام بری.
‫خیلی متاسفم عزیزم.
‫ولی باید برم خونه.
‫بیا عزیزم.
‫اصلا نمی‌دونم چی باید برگم.
‫خیلی ممنون.
‫آره. فراموشش کن.
‫خداحافظ.
‫بابا؟ سارا داره کجا میره؟
‫اسمش سیراست عزیزم. ‫داره میره خونه.
‫- جیک؟ ‫- بله؟
‫فقط می‌خواستم بگم، فکر نمی‌کنم ‫تا حالا کسی مثل تو رو دیده باشم.
‫حالت خوبه.
‫سه.
‫هی!
‫نمی‌دونم چی گفتم، ‫ولی نمی‌خوام بدون تو این کار رو بکنم.
‫زیباست.
‫خانوم بلمانت؟ بیدار شدین؟
‫بیدارم.
‫آقای فرچایلد ازم خواستن که یادآوری کنم
‫ایشون تا دو ساعت دیگه ‫یه کنفرانس مطبوعاتی دارن.
‫تعداد زیادی... اوه! براق!
‫می‌تونی بیای تو.
‫به خاطر ناپدیدی شما توجه رسانه‌هایی ‫زیادی به اینجا شده.
‫خانوم بلمانت، دارین چی کار می‌کنین؟
‫اوه، دارم یه مقدار به مهماندار کمک می‌کنم.
‫آخه کریسمسه.
‫حالتون خوبه؟
‫آره.
‫این لباس فوق‌العاده زیبا رو پیدا کردم ‫که از میلان با هواپیما برامون فرستادن.
‫امروز دلم می‌خواد با یه چیز ساده بیام.
‫اوه، باشه.
‫ممنون.
‫خاویار؟
‫راستش، امروز می‌خوام ‫یه چیز دیگه بخورم.
‫مثل قبلش رفتار نمی‌کنه.
‫- با خودم گفتم خوبه بدونید. ‫- عجیبه.
‫امیدوارم تجربه‌ای که تو اون هتل وحشتناک ‫داشت بهشون آسیب نزده باشه.
‫منتظر باشین.
‫سیرا، داری چی کار می‌کنی؟
‫دارم صبحانه درست می‌کنم.
‫ولی، عزیزم، کنفرانس مطبوعاتی ‫30 دقیقه دیگه شروع میشه.
‫باید لباس بپوشی.
‫لباس پوشیدم.
‫همم.
‫هممم.
‫ممم.
‫بابا!
‫ممنون!
‫خواهش می‌کنم.
‫خیلی کتابم رو دوست دارم.
‫خیلی خوشحالم که خوشت اومده.
‫همین الان پام می‌کنم.
‫ممنون بابت کلاه خفنی که گرفتی!
‫خیلی خب. ‫برم یه خرده جمع و جور کنم.
‫منم همین طور.
‫دیشب همه خیلی سخاوتمند بودن.
‫آره، واقعا.
‫البته فکر نمی‌کنم تغییری ایجاد کنه ‫اگر کسی نخواد اینجا رزرو کنه.
‫آره، درست میگی.
‫و نیاز به معجزه‌ی کریسمس داریم.
‫- خبرهای تازه‌ای براتون داریم. ‫- بابا!
‫وارث گمشده سیرا بلمانت،
‫دختر صاحب هتل بزرگ ‫بروگارد بلمانت...
‫بیا اینجا.
‫... پیدا شده.
‫بریم در کنفرانس زنده ‫همراه‌شون باشیم.
‫خانوم بلمانت. می‌تونید به زبون خودتون بگین ‫که چه اتفاقی افتاد؟
‫قبل از اینکه به سوالی جواب بدم،
‫می‌خواستم از جیک راسل و خانواده‌اش ‫در اقامتگاه ستاره قطبی تشکر کنم.
‫در اون تفرجگاه اسکی، خیلی خوب ‫ازم مراقبت کردن.
‫و بشدت به همه پیشنهادش می‌کنم.
‫اسمش اقامتگاه ستاره قطبیه.
‫خانوم بلمانت، برنامه‌تون برای آینده چیه؟
‫اجازه بدین با نشون دادن این... بهتون بگم.
‫- درباره‌ی خواستگاری بهمون بگین. ‫- آقای فردچایلد؟
‫- فقط یه سوال دیگه. ‫- این گریختن شما؟
‫زیبا نیست؟
‫این حلقه رو طراحی کرده؟
‫توسط الماس جفرسون.
‫#جواهرات‌جفرسون‌برای‌شما.
‫پس نامزد کردین.
‫آقای فرچایلد ازم خواستن که ‫باهاشون ازدواج کنم.
‫- ولی من... ‫- حتما خیلی هیجان زده هستین، آقای بلمانت.
‫اوه، آم...
‫هیجان‌زدگی به احساسی که دارم ‫حتی نزدیک هم نمی‌تونه بشه.
‫و روز بزرگ کی هست؟
‫همچنان دارین تصمیم گیری می‌کنیم.
‫مثل راز نگه‌اش داشتیم.
‫راستش، تا چند ساعت دیگه قراره ‫سوار هواپیما بشیم
‫و به یه مقصد نامشخص بریم.
‫خب، نمی‌دونم که...
‫بنظرم به اندازه کافی دیدیم.
‫من باز می‌کنم.
‫فکر کنم آرزوی کریسمسم برآورده نشد.
‫منظورت چیه عزیزم؟
‫زمانی که من و مامان‌بزرگ ‫زیر درخت آرزو بودیم،
‫برای خودم آرزو نکردم.
‫برای تو آرزو کردم بابا.
‫آرزوی خودت رو برای من استفاده کردی؟
‫آرزو کردم یکی رو پیدا کنی ‫که بتونی عاشقش باشی.
‫خیلی خوب از همه‌مون‌ مراقبت کردی.
‫واقعا دوست دارم یکی رو داشته باشی ‫که بهت اهمیت بده.
‫یکی مثل سارا.
‫اوی، عزیزم، آم... من... ‫این قدرها ساده نیست.
‫معلومه که هست. تو هم دوستش داری، مگه نه؟
‫- خب، آره، ولی این طور... ‫- اصلا بهش گفتی؟
‫نه با کلمات، نه.
‫هنوزم وقت هست بابا.
‫فکر کنم باید بهش بگی.
‫- برو لباس بپوش. بریم! ‫- خیلی خب، باشه.
‫جاده‌های ته روستا بسته‌ست.
‫با برف‌رو میریم.
‫شاید نه.
‫بابا؟
‫اون چیه؟
‫وای!
‫اینجا چه خبر شده؟
‫- تو و مامان‌بزرگ این کار رو کردین؟ ‫- نه. این از کجا اومده؟
‫نمی‌دونم. میرم بالتازار رو بیارم. میای؟
‫- معلومه! ‫- خیلی خب.
‫آرزوی کریسمسم.
‫داره به واقعی میشه.
‫چند ساعت دیگه، داریم تو ساحل ‫با همدیگه سلفی می‌گیریم.
‫می‌دونی چیه؟ تو جلوتر برو
‫- تو ماشین می‌بینمت. ‫- خیلی لفتش نده.
‫- این کار رو نمی‌کنم. ‫- نمی‌خوام پرواز رو از دست بدم.
‫بابایی؟
‫خیلی متاسفم که ‫فرصت نشد بهت
‫درباره‌ی نامزدی خود و تد خبر بدم.
‫مشکلی نیست عزیزم.
‫می‌دونی، مهم‌ترین چیز برای من ‫شادی توئه.
‫الان شادی دیگه، مگه نه؟
‫آره.
‫مسئله کار.
‫نگران کار نباش. ‫زمانی که برگردی همچنان هست.
‫مسئله اینه. نمی‌خوام باشه.
‫متوجه نمیشه.
‫ معاونت رسیدگی به فضا؟ ‫این کار رو برای مراقبت از من کردی.
‫خب، شاید یه خرده، ولی من...
‫و به همین خاطر دوستت دارم، ‫و همیشه دخترت خواهم بود.
‫فقط... باید راه خودم رو پیدا کنم. ‫امیدوارم که عصبانی نباشی.
‫عصبانی؟
‫نه.
‫از همیشه بیشتر بهت افتخار می‌کنم.
‫واقعا؟
‫بهت گفتم به مادرت قول دادم ‫که مراقبت باشم.
‫خب...
‫بنظر میاد دیگه خودت داری ‫از خودت مراقبت می‌کنی.
‫دوست دارم بابا.
‫منم دوست دارم.
‫مادرت خیلی بهت افتخار می‌کنه.
‫ممنون بابا.
‫خیلی خب.
‫کریسمس مبارک، اقامتگاه ستاره قطبی.
‫- ... همون جایی بود که تو تلوزیون گفتن؟ ‫- بله همونجاست.
‫- می‌خواستم رزرو کنم. ‫- برای چند نفر؟
‫چه زمانی؟
‫اوه، ممکنه یه لحظه صبر کنید؟
‫ممنون.
‫کریسمس مبارک، اقامتگاه ستاره قطبی.
‫اینجا، همون جاییه که ‫سیرا بلمانت توش بود؟
‫بله، سیرا بلمانت ‫در اینجا بودن.
‫اوه بله. برای چند نفر؟
‫اوه! آه...
‫اقامتگاه ستاره قطبی؟
‫وای خدا.
‫میشه یه لحظه گوشی رو نگه دارین؟
‫برو بالتازار! پسر خوب!
‫آلخاندرا، سلام!
‫- تلفن مثل درخت کریسمس روشن شده. ‫- شوخی‌ات گرفته.
‫جیک...
‫همه زمان‌هامون رو رزرو کردن!
‫اوه. می‌تونم چیزی براتون بیارم؟
‫کاپشنم چطوره؟
‫- آره، چون زمستونه و اینا... ‫- آره.
‫خیلی خب.
‫سیرا! آماده‌ای برای رفتن عزیزم؟
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫متاسفم تد.
‫واقعا آدم خوبی هستی، ‫ولی اصلا آمادگی‌اش رو ندارم.
‫فکر می‌کردم که آماده‌ام، ولی نیستم.
‫داری ازم جدا میشی؟
‫تو روز کریسمس؟
‫می‌دونم تد. ‫سر سال نو دیگه حالت خوب شده.
‫هان.
‫اشکالی نداره که اینو تو صحفه‌ام پست کنم؟
‫دنبال‌کننده‌هام عاشقش میشن.
‫هیچی مثل جدایی، به تعداد ‫دنبال کننده‌هات افزایش پیدا نمیکنه.
‫کریسمس مبارک تد.
‫موفق باشی.
‫خیلی متاسفم آقای فرچایلد.
‫اون هم تازه تو تعطیلات.
‫وای!
‫خیلی خب. امکانش هست مواظب بالتاز باشی؟
‫- معلومه. برو سارا رو پیدا کن. ‫- خیلی خب.
‫وایستا!
‫خیلی بهتر شد.
‫وایستا! وایستا! وایستا! وایستا! ‫ماشین رو نگه دار. حرکت نکن.
‫وایستا!
‫ببین، می شه بهم... بهم یه لحظه وقت بدی؟
‫ببین، خیلی خب، من... می دونم که ‫خیلی کم همدیگه رو می شناسیم،
‫و احتمالا فکر می کنی به خاطر !گفتن این حرف، دیوانه ایم
‫اما من... نمی تونم بذارم بری بدون این که بهت بگم عاشقت شدم
‫خب، واقعا خیلی خوشحال شدم از شنیدنش اما برنامه های دیگه‌ای دارم
‫کریسمس مبارک.
‫عذر می خوام پسرم.
‫فکر کنم اون چیزی که دنبالشی تو حیاط پشتی باشه.
‫- سیرا! ‫- جیک؟
‫فکر کردم داری می ری.
‫نه، برنامه تغییر کرد. اینجا می مونم
‫بدون تد.
‫واقعا؟
‫آره.
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫می خواستم بگم که متشکرم.
‫همین حاضرم بهم خبر دادن که ستاره قطبی تا آخر فصل کلا رزرو شده
‫واقعا؟ همش رزرو شده هان؟
‫به نظر میاد برای گردوندن اونجا به کمک نیاز داشته باشی
‫واقعا خیلی عالی می شه.
‫خب، پدرمم برنامه داشت روی ،ستاره قطبی سرمایه گذاری کنه
‫اما فکر نمی کنم علاقه ای داشته باشی.
‫درسته.
‫البته بهش گفتم که در طول تعطیلات ‫سعی می کنم که متقاعدت کنم.
‫در صورتی، دوست داشتی باشی ‫باقیش رو با من سپری کنی.
‫خب، می دونی چیه؟ آم...
‫ما تو تعطیلات یه رسم داریم.
‫اما وقتی داشتم می اومدم اینجا ‫سرم رو کوبیدم به یه جایی
‫و حس می کنم، دیگه هیچی یادم نمیاد.
‫این...
‫آره، فکر کنم سر این یه مورد بتونم بهت کمک کنم.
‫اوه!
‫- پس نرفتی. ‫- سلام!
‫سلام.
‫چی...
‫تد چی شد؟
‫بابا اسمش تَد بود. و... ما برای همدیگه ساخته نشدیم.
‫- خوشحالم که اینجایی جیک. ‫- از دیدنتون خوشحالم آقای بلمانت.
‫- چه کریسمسی، بچه ها. ‫- آره، اونیه که هرگز فراموش نمی کنم.
‫و می بینم که دخترم اوی رو هم دیدید...
‫کریسمس مبارک.
‫کریسمس مبارک!
‫تَد، بهت گفتم که تو لابی باشی. کجایی؟
‫وای خدا!
‫ای وای. وای خدا!
‫خیلی متأسفم. ندیدمتون.
‫خیلی بهم ریخته شده.
‫هیچی. داریم فیلم می گیریم.
‫هممم.
‫بریم!
‫بجنب! اسکی در حال حرکت. خیلی خب بریم.
‫- قرار نیست بازی کنیم. ‫- آره، آره.
‫بدون من آرزوی کریسمس کردی؟
‫خیلی قشنگه. برای چی از درخت آویزونش نمی کنی؟
‫شعال! فعال!
‫- خب؟ ‫- هی!
‫برو ببینم!
‫تد، با صدا که فعال نمی شه! من رو بیار پایین!
‫خیلی مسخره ای!
‫!3،2
‫اوه!
‫اوه، دست هام!
‫- ای ناجی، اسمت چیه؟ ‫- رالف.
‫چی؟
‫شرمنده.
‫- شرمنده، لبخند. ‫- متأسفم.
‫تمام مدت پلک میزنی؟
‫عادت ندارم تو اقامتگاه اینجا خانم ببینم.
‫گوزن!
‫رو ماه فرود اومدیم!
‫♪ اوه، چقدر خوش گذشت... ♪
‫رو گام نمی خونی. رو گام نمی خونی. خب؟
‫حرکت!
‫فکر کنم باید با نزاکت تر باشی عزیزم.
‫- مؤدب باش! ‫- خدا!
‫وای!
‫یکی دیگه بهم بده چون نمی تونم...
‫نمی تونم جلوی خنده ام رو بگیرم.
‫اوه!
‫بامزه نبود.
‫کلی مهمونی اینجا راه می اندازیم.
‫شب سال نو... شب کریسمس.
‫- چیزی رو دماغمه. ‫- آره.
‫هیچی کشته نمی شه.
‫نمی دونم چه طوری این اتفاق افتاد.
‫تنها کاری که باید بکنی اینه که بری ...اون بالا و هر چی تو دلته بگی
‫چی؟ دارم چیکار می کنم؟
‫من که مشکلی ندارم.
‫می شه لطفا به اون آقای گنده و سیبیلوی پشت سرم بگی
‫این که تو کلوز آپ های من نیاد؟
‫ببخشید قربان؟
‫نه، نه، نه، نه.
‫و کات.