21/08ثانیه. رکورد دیروزت رو شکوندی
‫زیاد خوب نیست. باید خودم رو به تیم برسونم.
‫برای سال تحصیلی جدیدت یه چیز کوچولو دارم،
‫آقای کلاس هشتمی.
‫به نظر بزرگه.
‫خب، فکر می کردم اندازه‌ته.
‫امسال تابستون یه کم رشد کردی.
‫نه، نکردم.
‫- می تونم پسش بدم. ‫- نه.
‫خوبه مامان. ممنون.
‫دوچرخه شما قفل شد.
‫جیکوب! سلام رفیق. روز اولیه که برگشتیم. نظرت چیه؟
‫همون آدم ها هستن، اما یه کلاس بالاتر.
‫چیه مگه؟
‫- بیخیال. قراره بی نظیر باشه. ‫- می دونی، تو خیلی توهمی هستی.
‫کلمه «خوش بین» بهتره.
‫بیا. بگیرش.
‫سلام! خوش برگشتید دانش آموزها!
‫خوش برگشتید، دانش آموزها.
‫چه خبرها؟
‫جیکوب، سلام. سلام جیمی!
‫- سلام. ‫- اردوی ورزشی چه طور بود؟
‫عالی. فقط زانوم هفته پیش به فنا رفت.
‫- به نظر خیلی درد داره. ‫- داشت.
‫خیلی. ‫ولی الان خوبه.
‫- بعد از مدرسه بریم بسکتبال؟ ‫- پس زانوت چی؟
‫دکتر گفت مشکلی نداره. در ضمن ‫ با یه زانو هم می تونم شکستتون بدم.
‫سارا، بیا بریم.
‫می بینمتون.
‫وایستا ببینم، بسکتبال؟ فکر می کردم‌ ‫امسال می خوای دو و میدانی تمرین کنی.
‫درسته.
‫هر روز تمرین می کنم و سعی می کنم زمان دوئیدنم رو کوتاه کنم
‫این هفته گزینش مسابقه ست. خیلی آماده ام.
‫حالا شد حرف حساب.
‫باید مربی رو پیدا کنم تا ثبت نام کنم. ‫شاید اصلا بتونم کاپیتان تیم بشم.
‫پس جفتمون توهمی هستیم.
‫به جای خود! آماده! حرکت!
‫برو!
‫تلاش خوبی بود، جیکوب!
‫از همشون اشتیاق بیشتری داری،
‫اما متأسفانه قدت از همه کوتاه تره.
‫اون بچه ها هر بار ازت جلو می زنن.
‫هر یه قدم اون ها، 3تا قدم توئه.
‫فیزیک بدنشون این مدلیه.
‫شاید بهتر باشه ورزش مناسب خودت رو انجام بدی.
‫مثلا؟
‫- بولینگ. ‫- پس،‌ جزء تیم نشدم؟
‫خب، بچه کوچیکی مثل تو، مرکز ثقل پایینی داره.
‫می تونی موفق بشی. بهش فکر کن.
‫بولینگ؟ اصلا ورزشه؟
‫چرا با تیم حرف نمی زنی؟ ‫مطمئنم اون ها خیلی تمرین می کنن.
‫ببین، جیکوب. به نظرم صد ‫در صد داری شلوغش می کنی.
‫به نظر من که صد در صد دارم‌ درست می گم. خیلی بده که قدت کوتاه باشه
‫شاید در آینده جهش رشدی پیدا کنی، خب؟ نمی دونم.
‫خانواده من رو دیدی؟
‫پدر بزرگم با 165سانتیمتر قد از همه بلندتر بود.
‫می تونی یوگا رو امتحان کنی.
‫می دونی، ممکنه ستون فقراتت رو کشیده تر کنه.
‫راست می گی.
‫باید یه چیزی پیدا کنم که قدم رو بلند‌تر کنه.
‫وایستا ببینم،‌ نه. فکر نکنم همچین چیزی گفته باشم.
‫یه درمان وارونگی هست که باید خودت رو سر و ته آویزون کنی
‫خب، اون برای خفاش خوبه.
‫صبر کن. این یکی بهتره.
‫"با فناوری جدید تسریع رشد، قدرت و قد خود را افزایش دهید
‫تأثیرگذاری فوری. بدون تمرین."
‫- آره. اصلا هم مشکوک نیست. ‫- و رایگان هم هست.
‫هی!
‫ببین، ناراحتم که نتونستی وارد تیم بشی،
‫اما اجازه نمی دم سرت کلاه بذارن.
‫- حق با توئه. ‫- تو قدت کوتاهه.
‫من هم پاهام گنده ست. باهاش کنار بیا.
‫پاهای تو فوق بزرگه.
‫چرا بهت گفتم؟
‫خیلی خب، بهتره برم.
‫هر وقت دیر می رم، مادرم فکر می کنه تنبیه شدم.
‫بعدا می بینمت.
‫"آیا مایلید درباره این فرصت بیشتر بدانید؟"
‫بله!
‫سلام من برای یه چیزی ثبت نام کردم. گفتن بیام اینجا.
‫الو؟ کسی هست؟
‫باید بگم که من سوژه آزمایشی شماره 13 هستم.
‫فرآیند گندزدایی آغاز شد.
‫کامل شد. لطفا برید جلو.
‫سوژه 13 لطفا بشید.
‫امیدوارم والدینت راضی باشن.
‫فرمت که کامله.
‫تو توی یه آزمایش بالینی پزشکی ثبت نام کردی.
‫- آره، یه جور آزمایشه. ‫- این یه تست کنترل شده ست.
‫روالش این جوریه که ربات های ‫میکروسکوپی پزشکی رو وارد بدنت می کنیم.
‫وقتی توی دی.ان.ای ات کدگذاری شدن...
‫می تونن عملکرد هیپوفیز و رشد فیزیکی رو تحریک کنن.
‫ربات. توی بدن من.
‫اصطلاح دقیقش «ربات های پزشکی» است.
‫برای نمونه دی.ان.ای، خون بگیرم یا موهات رو؟
‫مو. قطعا مو.
‫وایستا. می خوای اون رو بزنی توی بازوم؟
‫قراره بره تو گوشت.
‫حتما قدم رو بلند میکنه دیگه؟
‫اگه شک داری، خیلی ها توی لیست انتظارن.
‫نه. می‌خوام سوژه‌ی آزمایشی شماره 13 باشم.
‫چی شد؟
‫بیهوش شدن طبیعیه.
‫ساعت چنده؟
‫اگه برای شام دیر کنم، مادرم عصبانی می شه.
‫این کنترل،‌ ربات های پزشکی ای که ‫توی بدنت جریان دارن رو تنظیم می کنه.
‫برای افزایش و کاهش اثرش این رو فشار بده.
‫یعنی اگه بخوام می تونم زیادش کنم؟
‫انجام هرگونه تنظیمی برای 1هفته توصیه نمی شه.
‫و این رو بدون، وقتی روند رشدت تحریک می شه،
‫گشنه تر از حالت معمولی می شی.
‫این‌ رو بخور، بعد می تونی بری.
‫سوخت ربات های پزشکیه.
‫آهن، کروم، تریتیم، ایزوتوپ های تابنده.
‫چیزهای معمولی.
‫وای چقدر گرسنمه.
‫صبح بخیر. پن کیک می خوری؟
‫آره! کلی می‌خورم.
‫خیلی خب، فوری بیا. شلوارت آب رفته؟
‫جواب داد!
‫یعنی، آره. آب رفته فکر کنم.
‫ایول!
‫سلام جیکوب.
‫مرسی، جیکوب.
‫- خواهش می کنم امیلی. ‫- اون جیکوبه.
‫- هی، جیکوب چش شده؟ ‫- سلامی جیمی.
‫چیکار کردی؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- عوض شدی.
‫- خب، من... ‫- اعتماد به نفس داری.
‫جانم؟ من همیشه اعتماد به نفس داشتم.
‫- پسر من‌ از پیش دبستانی تو رو می‌شناسم. ‫- باشه.
‫شاید قبلاها یه کم عصبی بودم،
‫اما بالغ بودم.
‫گمون نکنم.
‫باید برم سر کلاس. فعلا.
‫فهمیدم! پوستت خوب بود.
‫من که جوش ندارم. دارم؟ کجا؟
‫باز هم مرسی جیکوب.
‫خواهش می کنم.
‫- حاضری ببازی؟ ‫- حتما.
‫اما کی می خواد من رو شکست بده؟
‫خوب بود.
‫تا به حال همچین پرتابی نداشتی.
‫چی بگم؟ یه آدم جدید شدم.
‫زانوت!
‫خوبی؟
‫الکی گفتم.
‫اگه این جوری می خوای امتیاز بگیری، ‫من بودم بهش افتخار نمی‌کردم.
‫امسال تابستون سرعتت بیشتر شده.
‫برای دو و میدانی تمرین می کنی؟
‫- به تیم می رسی؟ ‫- هنوز نه، اما کاملا مطمئنم می‌رسم.
‫بعدا می بینمت. بازی بعدی، شنبه، خونه ما.
‫پایه ام.
‫یالا! برو!
‫نزدیک شدی!
‫- مربی! ‫- جیکوب.
‫می شه یه فرصت دیگه بهم بدید؟
‫بولینگ رو انتخاب نکردی، نه؟
‫می دونم که از پسش برمیام. کل تابستون رو تمرین کردم.
‫لطفا.
‫خیلی خب.
‫هفته آینده یه فرصت بهت می دم، باشه؟
‫هفته آینده.
‫پس بهتره یه کم این رو زیاد کنم.
‫ایول! رکوردم رو شکوندم.
‫مرسی.
‫پیتزا سفارش دادی؟ 1ساعت دیگه ناهار آماده ست.
‫نگران نباش. اون هم می خورم.
‫هی. انگار بلندتر شدی.
‫دیگه قوز نمی کنم. خودت بهم گفتی.
‫واقعا به حرفم گوش دادی؟
‫دفعه بعد قبل از پیتزا سفارش دادن، از من بپرس.
‫ناهار حاضر شد، خبرم کن.
‫خیلی عجیبه!
‫باورم نمی شه تا الآن بهم‌ نگفتی!
‫وقتی دکتر گذاشتشون توی گوشم، خیلی ریز بودن.
‫حتما وقتی اون چیز سبز درخشان رو خوردم، رشد کردن.
‫می دونی همین جمله چقدر ایراد داشت؟
‫خب، برنامه چیه؟
‫من جا نمی زنم.
‫جدی؟ خیلی خب، 1ساعت پیش بهم زنگ زدی
‫و داشتی از وحشت می مردی! چون از ‫تو گوشت نانو ربات در آورده بودی.
‫- می دونم، اما... ‫- تو به ربات آلوده شدی، پسر.
‫اما داره جواب می ده، ببین؟
‫از کنترل زیادش کردم که زودتر رشد کنم.
‫- بذار ببینم. ‫- شاید عوارض جانبی بوده؟
‫الآن هم حالم خوبه. نگران نباش.
‫ممکنه رشدشون متوقف نشه.
‫خب‌...
‫پسر، تو گذاشتی یه شرکت عجیب غریب، ‫میلیون ها ربات رو بفرسته توی بدنت.
‫وقتی این جوری می گی…
‫ببین، پسر، دلم نمی خواد برات اتفاقی بیفته.
‫تو بهترین رفیقی.
‫خیلی خب. فردا بعد از مدرسه ‫بر می گردم پیش اون دکتره.
‫- عکس العمل خوبی بود. ‫- امر‌وز‌ نمی تونم بازی کنم،‌ سارا.
‫ما برنامه داشتیم.
‫عذر می خوام. باید برم جایی.
‫جیکوب! چیزیت شد؟
‫عقب‌ وایستا!
‫…در حال خاموش شدن…
‫سارا؟ تو تعقیبم کردی؟
‫عجیب رفتار کردی، فوری هم رفتی!
‫چون نمی خواستم این رو ببینی.
‫توی یه آزمایش پزشکی شرکت کردم.
‫نمی دونم کی هستن! اما حالا رفتن.
‫دکتر کروز، چی شده؟
‫شماره 13، تو نباید اینجا باشی.
‫تو چرا برگشتی، شماره 7؟
‫شماره 7؟ نمی فهمم. تو که قد کوتاه نبودی.
‫گفتن که می تونن زانوم رو خوب کنن.
‫کارآزمایی بالینی تمومه.
‫صبر کنید!
‫می خوام این ربات های پزشکی رو ‫هر چه زودتر از بدنم‌ بیارم بیرون.
‫هیچ‌ روشی برای خارج کردنشون وجود نداره.
‫توی فرمی که امضاء کردی نوشته بود.
‫این ربات های پزشکی دیگه جزیی از بدنت شدن.
‫من فقط می خواستم برم‌‌ تو تیم دو و میدانی. ‫اما حالا اصلا برام اهمیت نداره.
‫من قدم کوتاهه. باشه. باهاش کنار میام.
‫باید با چیزی که قبلا بودم، خوشحال می بودم.
‫من فقط می خوام خودم باشم.
‫هنوز هم هستی، اما تغییر کردی.
‫دکتر کروز گفت آزمایش شکست خورده.
‫گفت تموم شده.
‫شاید خوب پیش رفته و دیگه نیازی به تست نداره.
‫خب، چیکار کنیم؟
‫قبول کنیم که دیگه همین هستیم، چه خوب باشه چه بد.