‫پنی سیلین تمام شد.
‫یانکا خیلی بیماره.
‫پنی سیلین لازم داریم.
‫الو؟
‫الو!
‫چیزی نمونده.
‫الآن دیگه وارد نقطه صفر مرزی می شیم.
‫فردا صبح توی وین قهوه می گیری.
‫چیزی نمونده.
‫خوابیده.
‫میهای، چه طور می تونی این قدر آروم باشی؟
‫به کاری که می کنم باور دارم.
‫داره چیکار می کنه؟ تعقیبمون می کنه؟
‫برگردیم!
‫آره، برگردیم!
‫نمی تونیم از اینجا برگردیم.
‫چیکار کنیم؟
‫می ریم بیرون
‫امنیت ملی.
‫شما به جرم خروج
‫غیر قانونی از مرز دستگیرید.
‫میهای
‫میهای… تو یکی از اون ها هستی؟
‫تو یه هنرمندی، یه سرمایه ملی.
‫کشورت بهت نیاز داره.
‫خاک بر سرت! تو دیگه چه جور آدمی هستی؟
‫بدش به من!
‫بدش به من، بدش به من!
‫برش گردون
‫قهرمان های کمونیست جنگ داخلی اسپانیا.
‫اون مارکوئه؟
‫آره.
‫هنوز زنده ست؟
‫آره و توی پراوداست.
‫یعنی چی؟
‫چیز خوبی نیست.
‫من به طبقه کارگر خدمت می کنم.
‫سرگرد ایوا یاتی.
‫به مناسبت روز نیروهای مسلح تو رو
‫به درجه سرهنگ دومی منتصب می کنم.
‫تبریک می گم.
‫من به طبقه کارگر خدمت می کنم.
‫سرهنگ دوم امیل کلوچار.
‫به مناسبت روز نیروهای مسلح
‫به درجه سرهنگی منصوبت می کنم.
‫به طبقه کارگر خدمت می کنم!
‫سرهنگ دوم یونگ آندریش.
‫به مناسبت روز نیروهای مسلح تو
‫رو به درجه سرهنگی منصوب می کنم.
‫تبریک می گم.
‫به طبقه کارگر خدمت می کنم!
‫و اون بچه 13ساله اهل چک
‫پسر اشلانسکی به قاضی می گه
‫«پدرم یه جاوس امپریالیستیه، باید بمیره»
‫برای پدرش خودش درخواست مرگ کرده
‫چقدر شجاعانه!
‫اون بچه بیشتر از ماها ایمان داره.
‫و کی تو رو ترفیع می ده، ژنرال جون؟
‫ترفیع رو دادن.
‫پس حقیقت داره؟ می ری به مسکو؟
‫همیشه میگم، کسی بیشتر از
‫این جاسوس ها غیبت نمی کنه
‫و کی قراره جای شما بیاد؟
‫روز انقلاب بهت می گم.
‫میشه حرف بزنیم؟
‫تو اصلاً‌ استراحت داری؟
‫مارکو
‫خب؟
‫توی پراوداست. به عنوان یه قهرمان کمونیست.
‫می دونی این یعنی چی؟
‫فردا صبح بیا دفترم.
‫چرا دفتر تو؟
‫مال من منظره بهتری داره.
‫من هم دفتر بهتری دارم.
‫دفتر من چطوره؟
‫بی نظیر.
‫خیلی محبوبی.
‫حسودیت شد؟
‫اصلاً بهش فکر کردی؟
‫با اون ها؟
‫خیلی مشتاق هستن.
‫قبلاً کلیسا می رفتی، مگه نه؟
‫بچه که بودی،
‫دعا رو که یادته.
‫درباره گناه در فکر، کلام، عمل یا قصور.
‫هیچ وقت نمی دونستم گناه
‫می تونه از فکر هم باشه.
‫خیال می کردم باعث میل می شه.
‫و میل موجب عمل.
‫پس نه
‫بهش فکر نمی کنم.
‫یالا، بیا سیگار بکشیم.
‫خسته ام.
‫بیا تو تراس.
‫اگه نتونم تو خونه خودمم
‫حرف بزنم دیگه باید برم بمیرم
‫اینجا می تونیم حرف بزنیم.
‫خب نظرت چیه؟ ژنرال.
‫داره منتقل می شه به ک.گ.ب.
‫و بعد من جاش رو می‌گیرم.
‫اون کولچار سگ صفت همیشه زیرآبت رو زده.
‫اون تنهاست، ولی ما دو نفریم.
‫من دیگه از این بازیا خسته شدم.
‫فقط می‌خوام سه ماه مرخصی بگیرم.
‫شاید دیگه اصلاً برنگشتم
‫واقعاً همچین چیزی می‌خوایم؟
‫کل عمرم واسه همچین چیزی تلاش کردم.
‫پال مارکو.
‫از مرگ برخواسته.
‫و اگه مارکو توی پراودا باشه
‫پس مسکو واسش برنامه داره.
‫کی مارکو اخراج شد؟
‫کریسمس ۱۹۵۷
‫وقتی بهت کمک کرد که قوانین رو بشکنی.
‫بدون اون اشتباه ‫الان دیگه رئیس شده بود.
‫خیلی باهوش بود.
‫بعدش چی؟
‫خب، از اینجا اخراج شد.
‫چون تو اخراجش کردی.
‫نه، تو اخراجش کردی.
‫بعدش خودش، خودش رو اخراج
‫کرد یه مدت حواسمون بهش بود.
‫از حزب اخراج شد.
‫گوشی‌ش، ماشینش
‫و همهٔ امتیازاتش سلب شد.
‫زنش یانکا، آنفلوآنزای آسیایی گرفت و مُرد.
‫بعد مارکو سکته کرد.
‫چندین روز بین مرگ و زندگی بود.
‫ولی حالش خوب شد.
‫ولی اگه همچین سکتهٔ‌ سنگینی داشته
‫نصف بدنش باید فلج شده باشه
‫نمی‌تونسته صحبت کنه
‫پس مسکو چی ازش می‌خواد؟
‫ولی فقط تویی که می‌گی
‫یه چیزی ازش می‌خوان.
‫یه جنبش چپ‌گرا اونجا داره رخ می‌ده.
‫دوستای استالینی مارکو دارن قوی‌تر می‌شن.
‫و اگه خروشچوف ضعیف‌تر بشه اونم می‌شه.
‫می‌دونی اگه برگرده چی می‌شه.
‫ازم انتقام می‌گیره
‫و تو و، تو.
‫شاید اصلاً یادش نیاد یا
‫عقلش درست کار نکنه.
‫یه شیر بی‌دندون
‫بازم یه شیره.
‫چی‌کار کنیم؟
‫نظارت، هر روز هفته.
‫دیر یا زود می‌فهمیم چی تو سرشه.
‫باشه، می‌رم تو کارش.
‫نه. امنیت داخلی. ‫تو حوزهٔ منه.
‫به‌خاطر ارتباط با مسکو،
‫به من مربوط می‌شه.
‫خودم پیداش می‌کنم و بررسیش می‌کنم.
‫از ژنرال بیکفی بپرسیم؟
‫گوش کن امیل، کسی بهتر
‫از من مارکو رو نمی‌شناسه.
‫منم دقیقاً از همین می‌ترسم.
‫که دلت براش بسوزه.
‫دفعهٔ‌ قبل هم دلم براش نسوخت.
‫کاست رو می‌ذاری اینجا
‫درش رو می‌بندی
‫با این دکمه شروع می‌کنی
‫و با این تموم
‫و دوباره بازش می‌کنی.
‫بیا، امتحانش کن.
‫دستام درد می‌کنه
‫کمک کنم؟
‫نه، خودم حلش می‌کنم، ممنون
‫حلش می‌کنم. ‫می‌برمش.
‫بیا.
‫بشین.
‫ممنون.
‫اومدم که بگم عذر می‌خوام.
‫مهم نیست.
‫فکر کنم پشیمونی که بهم کمک کردی.
‫کاری ازم بر میاد برات بکنم؟
‫تلفن؟ ماشین؟
‫چیزی هست که بخوای؟
‫یه پاسپورت.
‫دو بار درخواست دادم.
‫کجا می‌خوای بری؟
‫باید برم.
‫یه لحظه وایسا.
‫آب گوشت.
‫با دستور پخت یانکا.
‫برش می‌گردونم.
‫با ایوا بیا یه وقتایی.
‫صحبت می‌کنیم.
‫حتماً.
‫نوش جونت باشه.
‫این چیه؟
‫ناهار.
‫دستپختش که خوبه.
‫یه نامه دیدم
‫واسه یکی به اسم ابیگیل.
‫مارکو به یکی نامه می‌فرسته
‫مزهٔ سم رو هم نمی‌فهمی، مگه نه؟
‫خداحافظ. ‫خداحافظ.
‫اینو می‌برم.
‫رفیق!
‫نامهٔ مارکو؟‌ باهام بیا.
‫ابیگیل مونوری کیتلی، همینه.
‫رفت توی خیابون پتوفی
‫و گذاشتش تو صندق پستی.
‫بعدش رفت صندوق رو شکستم و بازش کردم.
‫ابیگیل عزیز، نامه‌ات به
‫دستم رسید. تسلیت می‌گم.
‫پدرت مرد بزرگی بود.
‫هر چند وضعیت سلامتی‌ام چندان خوب نیست
‫حس می‌کنم موظف‌‌ام بهت کمک کنم.
‫از وقتی که زنم مُرده فقط خودم اینجام.
‫پس می‌تونی بیای اینجا زندگی کنی.
‫آدرسم رو روی پاکت‌نامه می‌نویسم.
‫دانشگاه با تراموا ده دقیقه
‫راهه با عشق، عمو پالی.
‫ایوا!
‫یه آپارتمان علمیاتی ترتیب بده.
‫یالا! کلی کار داریم.
‫بریم.
‫ابیگیل مونوری
‫چیزی در موردش پیدا کردی ‫رفیق سبوک؟
‫با منشی حزب مزرعه‌داران محلی صحبت کردم.
‫گفت دختر باهوشیه.
‫دانشگاه قبول شده و احتمالاً
‫سپتامبر شروع می‌شه، ولی
‫پدرش توی ژوئن مرده ‫ پس پیش مادرشه.
‫گزه مونوری. اونم واسه
‫انجمن کشاورزان کار می‌کرده.
‫یه مکانیک بود.
‫موندم چقدر این دختره باهوشه.
‫خیلی وقته همچین بویی به مشامم نخورده.
‫مونوری، دنبالت می‌گردن.
‫مادر
‫همکار عمو پالی.
‫- عصر به‌خیر. من میهای کاتونا
‫- مونوری هستم. عصر به‌خیر
‫بشینید.
‫ممنون.
‫اومدم اینجا چون عمو
‫پالی از دوستای خوب منه.
‫می‌دونستید که عمو پالی سکته کرده؟
‫از سال ۱۹۴۴اونو ندیدیم.
‫اونو از دست آلمان‌ها توی
‫اصطبل زندونی کرده بودیم.
‫واقعاً؟
‫پدر خیلی در مورد عمو پالی بهم گفته.
‫خودش می‌خواست بیاد،
‫ولی نمی‌تونه سفر کنه.
‫داشتم میومدم اینجا واسه همین
‫ازم خواست این نامه رو بهت بدم.
‫می‌تونم برم بوداپست؟
‫فوراً، اگه می‌خوای. و می‌تونی
‫توی دانشگاه هم ثبت‌نام کنی.
‫به عمو پالی بگو که خیلی ازش ممنونیم
‫و از شما که این نامه رو آوردی، ولی
‫ولی چی؟
‫ولی باید در موردش صحبت کنیم.
‫پس بیا همین الان صحبت کنیم.
‫چرا دست از سرم ور نمیداری؟
‫مادر، تازه توی دانشگاه قبول شدم
‫سال بعد می‌ری.
‫می‌تونم خیلی از عمو پالی چیز یاد بگیرم.
‫مراقب خودت باش.
‫تو هم.
‫برام نامه بنویس.
‫می نویسم.
‫اینجا بوداپسته؟
‫آره.
‫شهر بزرگیه.
‫خودت می‌بینی.
‫اینجا خونهٔ عمو پالیه؟
‫نه. اینجا خونهٔ منه.
‫شب به‌خیر.
‫بیا داخل.
‫کتت رو در بیار.
‫سلام.
‫همسرم، کاتی.
‫ابیگیل
‫شب به‌خیر.
‫بیا، کلم شکم‌پر درست کردم.
‫کتابات.
‫ممنون.
‫دانشگاه اتووش رفتین؟
‫بهش بگو الته.
‫مردم می‌دونن اهل اینجا نیستی.
‫الته.
‫مگه مشکلی هست که بفهمن از روستا اومدم؟
‫میشی هم از روستا اومده.
‫از رژپونستا.
‫عمو پالی منو هم آورد بوداپست.
‫واقعاً مرد خوبیه.
‫می دونی که کار عمو پالی چی بوده؟
‫پلیس.
‫ما هم پلیسیم.
‫مراقبت هستیم
‫مراقب مادرت
‫و به‌خصوص، بعد از سکته‌ش
‫مراقب عمو پالی هم هستیم.
‫که حواسمون باشه کار احمقانه‌ای نکنه
‫می‌ترسیم که عمو پالی
‫ممکنه به خودش صدمه بزنه.
‫ولی اگه کسی اونجا باشه و
‫بتونه باهاش کلی حرف بزنه
‫خوشحال می‌شم باهاش حرف بزنم.
‫خیلی‌خب.
‫و در مورد هر چی گفتین ‫به ما هم بگو.
‫بازم کیک می‌خوای؟
‫باید بهتون بگم؟
‫پشت سرش؟
‫کاملاً مخفیانه‌
‫ازم می‌خواین که جاسوس باشم؟
‫قضیه این نیست.
‫بحث جون عمو پالیه.
‫خدمات میهن دوستانه.
‫وظیفمونه بهش کمک کنیم.
‫پول تو جیبی بهت می‌دیم.
‫توی دوران دانشگاه.
‫و بعد وقتی فارغ‌التحصیل شدی
‫یه کار درست و حسابی برات جور می‌کنیم.
‫هوم؟
‫خب، نظرت چیه؟
‫راحت بود.
‫دختر جاه‌طلبیه.
‫خیلی راحت.
‫می‌دونه چی می‌خواد ‫و چی نمی‌خواد.
‫منم قبلاً این‌جوری بودم.
‫چی نمی‌خواد؟
‫می‌شه اینو برداری لطفاً؟
‫که حمالی کنه.
‫چی یادته؟
‫چی یادت نیست؟
‫وقت آزاد؟
‫معمولاً چی‌کار می‌کنی؟
‫کجا قدم می‌زنی؟ ‫کی رو می‌بینی؟
‫واسه کی نامه می‌نویسی؟
‫دوست داری کجا سفر کنی؟
‫سیاست.
‫نظرت در مورد برشنیف چیه؟
‫نظرت در مورد روابط شوروی مجارستان چیه؟
‫مارکوی عزیز، پال عزیز
‫لطفاً ببخش که دخترم عجله‌ای ‫اومد بوداپست
‫ممنون و موفق باشی، از
‫طرف خانم تریکه مونوری.
‫نظرت در مورد روشچوف چیه؟
‫خروشچوف.
‫ببخشید، عمو میشی.
‫سؤالات شخصی؟
‫حالت چطوره؟
‫معمولاً به چی فکر می‌کنی؟
‫چی می‌خوای؟
‫یه کلمه در مورد من و کاتی نگی.
‫آب عمیقه.
‫زود یاد می‌گیره شنا کنه.
‫بهش اعتماد داری؟
‫از ته دل.
‫اومدم.
‫ابیگیل
‫بیا.
‫سفرت چطور بود؟
‫خوب.
‫با اتوبوس اومدی؟
‫آره، با اتوبوس.
‫کوچولو بودی.
‫این ‌قدی.
‫گریه کردی.
‫دیگه نمی‌کنم.
‫اتاق اونجاست.
‫یه نگاهی بنداز.
‫الو؟
‫چراغا رو خاموش کردن.
‫خیلی‌خب، می‌تونی بری خونه.
‫شرمنده خانم، خیلی دیر اومدین.
‫دو هفته پیش مهلت انتخاب واحد تموم شده.
‫همین دیروز اومدم بوداپست
‫فرصت نشد ثبت نام کنم.
‫می‌تونید سال بعد بنویسید.
‫پدرش مرده، لطفاً.
‫قانون همینه.
‫کلاست ده دقیقه پیش شروع شده.
‫پس بیاید ذهن‌مون رو جوری شکل بدیم
‫انگار که به آخر خط رسیدیم.
‫چیزی رو به تأخیر نندازید
‫در نبردهای همه‌روزهٔ زندگی شرکت کنیم.
‫بزرگ‌ترین مشکل زندگی
‫اینه که همیشه ناتمومه
‫که چیزی
‫به تأخیر میفته.
‫سنکا همچنین می‌گه
‫تصمیمات ما
‫هرگز نباید اون‌قدر معتدل باشن
‫به نحوهٔ تصمیم‌گیری‌شون محدود بشن.
‫به چه معنیه؟
‫نویسنده چه منظوری داره؟
‫نظرت چیه؟
‫سنکا و رواقیون باور داشتن که
‫ما باید امیال‌مون رو کنترل کنیم.
‫چون اگه امیال ما رو کنترل کنن
‫دیگه نمی‌تونیم تصمیمات منطقی بگیریم.
‫اسمت چیه؟
‫ابیگیل مونوری
‫خب
‫رواقیون
‫از کجا همچین چیزایی می‌دونی؟
‫از کتابا.
‫سنکا
‫ادامه بدیم.
‫برگشتم.
‫بوی خیلی خوبی دارن.
‫خیلی‌خب.
‫دانشگاه چطور بود؟
‫خیلی خوب.
‫یه سمینار فلسفی داشتیم.
‫در مورد سنکا یاد گرفتیم. ‫یه فیلسوف رواقی.
‫رواقی‌ها از نظرم خیلی بی‌احساسن.
‫ولی استاده گفت خیلی احساسی‌ان.
‫فقط این‌که یاد گرفتن
‫احساساتشون رو کنترل کنن.
‫بیا!
‫هر کتاب، یک آدمه.
‫باهاشون صحبت می‌کنی.
‫داری با یه آدم مُرده صحبت می‌کنی.
‫محشره، مگه نه؟
‫می‌خوای برات بخونم؟
‫خوشحال می‌شم.
‫«بی‌خیال شو و شکایت نکن.
‫بی‌خیالِ « من درد دارم»
‫شو و درد را حذف کن.
‫خواهید فهمید که همه‌چی
‫به درستی اتفاق میفته.
‫نه تنها به مقدار دقیق و ارتباط معین
‫بلکه طبق عدالت و شایستگی‌ست.
‫این رو مشاهده کن
‫و اگر این‌کار را کردی، طوری انجامش بده
‫که خوب بمانی
‫و مطابق ذات واقعی خوبی.
‫تمامی این‌ها را در اعمالت بنگر.
‫همه چی یادم رفته.
‫زبان‌های خارجی
‫کدها
‫صداها.
‫سکته
‫یه زندانه.
‫بگذریم.
‫ولی پدرت رو یادمه.
‫مردم مهربونی بود.
‫شب به‌خیر.
‫بیا داخل.
‫خوشم اومد.
‫ممنون.
‫سر وقت اومدی. از این خوشم اومد.
‫خاله کاتی کو؟
‫سر کاره.
‫ادامه بدیم.
‫خب پس دوست داره با مُرده صحبت کنه.
‫منظورش اینه که از طریق کتاب
‫می‌تونیم با اجدادمون صحبت کنیم.
‫جایی می‌ره؟
‫می‌ره شنا. هر روز.
‫من رو هم می‌بره دانشگاه.
‫ ۵۰ فورینت هم به منشی داد
‫که بتونم ثبت نام کنم.
‫۵۰ فورینت؟
‫از دست عمو پالی و دست و دل بازیش
‫نباید قبول می‌کردم؟
‫کار درست رو کردی.
‫و گفت خیلی چیزا رو یادش رفته ولی
‫پدرش رو یادم مونده چون آدم خوبیه.
‫با دستات ور نرو.
‫گفت چی رو یادش رفته؟
‫زبان، کد، شعر.
‫باریکلا.
‫واقعا؟
‫دور بعد.
‫با کی صحبت می‌کنه؟ ‫واسه کی می‌نویسه؟
‫با کی در ارتباطه.
‫واسه امروز کافیه/
‫تا بیرون همراهیت می‌کنم.
‫دانشگاه چطوره؟
‫خوبه.
‫دوستای جدید پیدا کردی؟
‫بچه‌ان.
‫به‌خصوص پسراشون
‫اعمالت را با اهداف اجتماعی گره بزن
‫به زودی دیگر در این دنیا نیستی
‫و کسی تو را یادش نیست
‫هر چیزی که الان داری
‫و این‌که اصلاً وجود داشتی.
‫همان‌طور که ذات همه‌چیز تغییرپذیر
‫و فاسد شدنی‌ست
‫پس بقیه ممکن‌است این صفات را منتقل کنند.
‫عمر بشر در زمان ابدیت بسیار ناچیز است
‫که در میان همه‌چیز گم می‌شود.
‫چنین چیزی کوچک در جهان چه اهمیتی دارد؟
‫و روح این فرد چه قدر کوچک است؟
‫و این تیکه‌خاکی که در زمین
‫روی آن می‌خزی چقدر ناچیز است؟
‫با دانستن همهٔ‌ این موارد
‫هیچ چیزی عالی نخواهد بود
‫به‌جز اعمالی که طبق
‫غریزه‌ات انجام داده‌ای
‫و با رضایت به چیزهایی که
‫طبیعت برای ما به ارمغان آورده»
‫روزی ۳-۴ کیلومتر شنا می‌کنه؟
‫جای دیگه‌ای می‌ره؟
‫از آدما خوشش نمیاد.
‫چی می‌خورید؟
‫من خریدا رو می‌کنم و اون می‌پزه.
‫نامه‌ای چیزی؟
‫واسه کسی چیزی ننوشته.
‫من تو اینکار تازه واردم
‫ولی فکر نکنم عمو پالی
‫بخواد کار احمقانه‌ای بکنه.
‫هیچ‌وقت عمو پالی رو دست کم نگیر.
‫نقشه؟
‫توی اتاقش به نقشه نگاه می‌کنه.
‫ولی وقتی من می‌رم داخل
‫توی کشو قفلشون می‌کنه.
‫کلید رو پیدا کنی یه جایزه پیش من داری.
‫بیا بشین اینجا.
‫یه دوربینه. با میکروفیلم کار می‌کنه.
‫فکر کردم فقط قراره باهاش حرف بزنم.
‫این یه مرحله بالاتره.
‫این‌جوری دوربین رو فعال می‌کنی
‫اینجا نمایابه
‫اینجا زندگی نمی‌کنید، مگه نه؟
‫اینجا یه آپارتمان عملیاتیه
‫کسی اینجا زندگی نمی‌کنه.
‫پول تو جیبی‌ات.
‫ممنون، عمو میشی.
‫میشی صدام کن، خب؟
‫ممنون، میشی.
‫اسم واقعیت همینه؟
‫بله.
‫ بذارین من بذارم عمو پالی
‫کلیدای من رو ندیدی؟
‫نه.
‫پیداش نمی‌کنم.
‫عمو پالی تو این همه جا رو رفتی؟
‫آره.
‫جایی هست که دوست داشته باشی برگردی اونجا؟
‫بیاریتز.
‫- غربه؟ ‫- فرانسه.
‫سرزمین باسک.
‫دریا؟
‫اقیانوس.
‫امروز نمی‌تونم بیام شنا
‫یه‌کم سرما خوردم
‫نمی‌ریم شنا.
‫ماه‌عسلمون توی بیاریتز بود.
‫فکر می‌کردیم یه روز بر می‌گردیم اونجا.
‫۲۵ سال ازدواج.
‫خیلی کوتاهه.
‫عمو پالی آب حموم آماده‌ست.
‫دارم میام.
‫ممنون.
‫ابیگیل
‫چایی بذار.
‫آب داره می‌جوشه!
‫چای رو میارم.
‫خوبه.
‫خیلی خوب.
‫اینا خیلی خوبن.
‫ولی ارزش عملیاتی‌شون صفره.
‫این نقشه‌ها رو ممکنه از هر جا خریده باشه.
‫داره دلت براش می‌سوزه؟
‫می‌خواد برگرده بیاریتز.
‫ماه عسلشون اونجا بوده.
‫می‌خواد روی نیمکت بشینه
‫و غروب آفتاب رو از اقیانوس ببینه.
‫چه رمانتیک
‫- آره، قشنگه. ‫- ابیگیل
‫عمو پالی می‌خواسته دلت براش بسوزه
‫چون تو دختر احساسی‌ای هستی.
‫دیگه نمی‌خوام این‌کار رو کنم.
‫دختره کجاست؟
‫می‌خواست بره.
‫خب چرا نذاشتی بره؟
‫واسه دلایل عملیاتی.
‫چه دلیل عملیاتی‌ای؟
‫مارکو رو باید تحت نظر گرفت.
‫چرا مارکو باید تحت نظر باشه؟
‫ایوا
‫یه چیزی هست که بهت نگفتم.
‫یانکا
‫می‌دونی مرده ‫ولی نمی‌دونی چطوری.
‫سال ۱۹۵۸ وقتی که
‫آنفلوآنزای آسیایی شیوع پیدا کرد
‫مارکو غرروش رو زیر پا گذاشت و به
‫مردی که زندگی‌اش رو
‫نابود کرده بود زنگ زد.
‫بهم زنگ زد واسه پنی‌سیلین برای یانکا.
‫دادی بهش؟
‫نه.
‫می‌ترسیدم که تو دردسر بیفتیم.
‫نمی‌دونستم یانکا قراره بمیره.
‫مارکو می‌خواد انتقام
‫بگیره. می‌دونم. حسش می‌کنم.
‫آندریش، می‌ترسی؟
‫از مارکو؟
‫اون یه پیرمرد مریض دم مرگه.
‫بگو باید چی‌کار کنم.
‫اون دختره رو بفرست خونه.
‫و بازی رو تموم کن.
‫آندریش
‫اسم واقعی‌ام.
‫یه‌کم شبیه روستامه.
‫ببین.
‫من تو اون خونه دنیا اومدم.
‫خب؟‌خوشت اومد؟
‫مال خودته؟
‫برگشتم.
‫سلام!
‫چایی می‌خوری؟
‫ابیگیل؟
‫من واقعاً خوش ندارم که
‫کل شب رو با این دختره خوب باشم.
‫منم نمی‌خوام برم.
‫پس چرا می‌ریم؟
‫نگو که واسه دلایل عملیاتیه.
‫خودت مارکو رو ببین.
‫اگه فکر می‌کنی مشکلی
‫نداره قضیه رو تموم می‌کنم.
‫و دختره رو می‌فرستم خونه.
‫لطفاً بیاید داخل.
‫ممنون.
‫ دوستای قدیمی‌ام ایوا یاتی
‫یونگ آندریش.
‫ابیگیل مونوری.
‫یه نامه برام اومد که توی دانشگاه قبول شدم
‫و بورسیه هم شدم.
‫بعد واسه عمو پالی نامه نوشتم
‫پرسیدم که می‌تونم اینجا باشم.
‫جواب داد که یه اتاق
‫اضافی داره و می‌تونم بیام.
‫کیک آلبالو.
‫همونی که دوست دارم.
‫خودم درست کردم.
‫بفرمایید.
‫و الان یه ماهی هست اینجا زندگی می‌کنم.
‫نوبت شماست.
‫بگو ببینم در چه حالی.
‫در مورد پاسپورتت پرس و جو کردم.
‫کجا می‌خوای بری؟
‫به اقیانوس.
‫ماه عسلشون با یانکا اونجا بوده.
‫خیلی قشنگه.
‫گفتن باید مجدد درخواست بدی
‫ببینم چی‌کار می‌تونم بکنم.
‫نیازی نیست.
‫هر جور مایلی.
‫زندگی زناشویی چطوره؟
‫خوبیم.
‫مثل زمانی که تو و یانکا بودین.
‫اعتماد.
‫جز این‌ چیز دیگه‌ای مهم نیست.
‫بچه؟
‫- نه. ‫- نه.
‫ آندریش کی ترفیع گرفته؟
‫نه، نه اصلاً مشخص هم نیست.
‫هفتهٔ بعد مشخص می‌شه.
‫اصلاً نمی‌دونم بخوامش یا نه.
‫البته که می‌خوایش.
‫اگه نخوایش بهت میدنش.
‫واقعاً؟
‫اگه نخوایش بهت میدن.
‫آندریش. بیا
‫پسرا چی؟
‫شازدهٔ خوش شانس کیه؟
‫یه روستایی.
‫می‌شناسمش؟
‫مسلماً نه این یکی.
‫جدیه؟
‫بچه می‌خواد.
‫برادرزاده‌ت دختر خوبیه.
‫خب، دختر یکی از دوستات.
‫ابیگیل
‫اون ابیگیل نیست.
‫یکی اونو فرستاده.
‫مسخره بازی در نیار.
‫خودت دعوتش کردی اینجا.
‫الان گفت نامه برات فرستاده.
‫فرستادم
‫ولی هیچ‌وقت نفرستادمش.
‫ابیگیل عزیز
‫متأسفانه سلامتی من جوری
‫نیست که بخوای بیای اینجا.
‫تو این نامه رو نوشتی؟
‫تو دختره رو فرستادی؟
‫نه، البته که نه.
‫منو ببین.
‫- ایوا؟ ‫- ایوا؟
‫چرا باید اونو بفرسته؟
‫قضیه چیه؟
‫مارکو هیچ‌وقت نامه رو نفرستاده.
‫چی؟
‫گفت این ابیگیل ‫ابیگیل اون نیست.
‫متوجه نمی‌شم.
‫تله پرستو.
‫می‌دونستم. بهت گفتم که
‫جذبش خیلی راحت بود.
‫یکی می‌خواسته من به دام بیفتم.
‫یکی می‌خواسته من نرم پیش
‫ ژنرال بیکفی.
‫شوخیت گرفته.
‫تو از اولشم می‌خواستی استعفا بدی.
‫می‌خواستی منم استعفا بدم.
‫خجالت بکش.
‫نامهٔ جعلی رو آوردی
‫دختره رو فرستادی پیش من.
‫و تو هم خوشت اومد.
‫تو بودی؟
‫آندریش
‫من عاشقتم.
‫من زنتم.
‫و این عهد رو به‌خاطر خودم،
‫شرکت یا حزب زیر پا نمیذارم.
‫فقط خودت می‌تونی خرابش کنی.
‫باور کن.
‫پس تو هم به من اعتماد کن.
‫به دختره چیزی گفتی
‫که تو رو تو خطر بندازه؟
‫نه.
‫نه حتی وقتی باهاش صمیمی بودی؟
‫نه
‫نامهٔ جعلی از سبوک بود.
‫سبوک؟
‫از کی دستور گرفته؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی اگه چیزی نگی نمی‌تونن بهت صدمه بزنن.
‫به ما.
‫ولی آندریش، من امتحان دارم.
‫مهمه.
‫کجا می‌ریم؟‌ خونهٔ روستایی؟
‫- عصر به‌خیر عصر به‌خیر
‫حاضره.
‫لطفاً به این آدرس بفرستین.
‫پولش رو میدم.
‫بهت گفته بود منو گول بزنی؟
‫- ولی خب... ‫ آره یا نه.
‫بله.
‫جاسوسی؟
‫آره.
‫واسه کی کار می‌کنی؟
‫تازه از ژرژینسکی فارغ‌التحصیل شدم.
‫واسه ما کار می‌کنی.
‫تو اولین کارم بودی.
‫کی تو رو منصوب کرد؟
‫رفیق کولچار.
‫ای موش کثیف.
‫گفت عملیات فوق سری‌ایه
‫و فقط من و اون می‌دونیم.
‫پس این عملیات مخفیانه کولچاره که
‫من رو بکشه پایین و خودش جام رو بگیره.
‫ مادرت چی؟ ‫اونم همکاره؟
‫اون روز اولین بار بود دیدمش.
‫و باور کن که واسه جاسوس بودن خوب نیستی
‫ماتا هاری جلو تو هیچی نیست.
‫ چند وقت یه بار به کولچار گزارش می‌دی؟
‫هر هفته.
‫اون رو هم می‌بینی؟
‫چی بهش گفتی؟
‫یه مدت، همه چی رو
‫ولی بعدش که شناختمت
‫واقعی بود؟
‫بهش گفتی که صمیمی شدی با من؟
‫ولی بهش نگفتم که به خواست خودم بوده.
‫یه ضبط‌صوت توی کیفم جاساز کرده بود
‫و بهم گفت که جلسهٔ بعدی‌مون رو ضبط کنم.
‫حرفایی که زدیم رو ضبط کردی؟
‫ولی بهش ندادم.
‫- کجاست؟ ‫ توی کیفم.
‫درش بیار.
‫اینجا نیست.
‫مارکو
‫و کاتی؟ ‫اون زن واقعیته؟
‫اسمش ایواست.
‫دلت براش نمی‌سوزه؟
‫به این سادگی نیست.
‫سقط جنین زیادی کرده.
‫نمی‌تونیم بچه‌دار بشیم.
‫شاید بتونید.
‫مارکو چیزی در مورد سیاست نگفت؟
‫ به اسم برشنیف ‫ خروشچوف واکنش نشون داد؟
‫شاید در کل نخواد کاری کنه.
‫چی می‌خوای؟
‫پول؟ قدرت؟
‫می‌خوای برگردی اداره؟
‫می‌خوای بری مسکو؟ ‫چی می‌خوای؟
‫پنی سیلین.
‫نبض داره.
‫اتفاقی بوده. افتاده.
‫از دانشگاه اومدی خونه. ‫فهمیدی
‫و به آمبولانس زنگ زدی.
‫می‌رم پایین زنگ می‌زنم.
‫الان نه.
‫کاست رو بده من.
‫یه نوار خالی.
‫اینو بخون.
‫- الان چی؟ ‫- هیچی
‫بازی تمومه.
‫پروندهٔ مارکو بسته‌ست.
‫ما چی؟
‫سوار اتوبوس شو برگرد پیش مادرت.
‫دیگه تمومه.
‫اینو بده کولچار.
‫کولچار
‫کولچار؟
‫ بی اطلاع از ژنرال؟
‫منم فکر کردم مال این حرفا نیست.
‫می‌خواسته ازت باج بگیره، نه؟
‫آره، عوضی.
‫می‌خواد بره جای بیکفی.
‫و اون دختره اینا رو بهت گفته؟
‫ترسوندمش.
‫یه جایگاه می‌خواد.
‫همچین همکاری نمی‌خوام.
‫انتقالش می‌دیم.
‫نباید باهاش صمیمی می‌شدم.
‫یه زمانی به هم قول «همیشه» دادیم.
‫باید واسه همیشه بمونیم.
‫آندریش!
‫- بله؟ مارکو افتاده
‫بردنش بیمارستان.
‫زنده می‌مونه؟
‫نمی‌دونم. بیا دفترم.
‫به دکتر زنگ می‌زنیم.
‫ بیمارستان مرکزی رفیق.
‫تریکه، اینو کی فرستاده؟
‫صبح با پست اومده بود.
‫آدرس فرستنده نداره.
‫بگم یکی بیاد بازش کنه؟
‫نه، ممنون. ‫خودم باز می‌کنم.
‫ایشالا زودتر خوب بشه.
‫با این مارکو چی‌کار کنیم؟
‫چی‌کار کنیم؟
‫سؤال خوبیه.
‫اگه نخوایش، نصیبت می‌شه.
‫چندین هفته‌ست هیچی پیدا نکردیم.
‫بیا ببندیمش.
‫ببندیم.
‫ژنرال می‌خواد شما رو فوراً ببینه.
‫باشه.
‫سلام.
‫بشین.
‫سلام. بشین.
‫- سلام. سلام.
‫ممنون.
‫- سلام. سلام.
‫عصر به‌خیر
‫بشین.
‫قبل از جلسه
‫دوستان مسکویی بهم گفتن
‫که جانشینم رو امتحان کنم
‫رفیق یونگ.
‫به رفیق کولچار دستور دادم که
‫یه عملیات پیچیده رو راه بندازه
‫که وفاداری رفیق یونگ رو آزمایش کنه.
‫۴ هفته‌ اخیر این بازی رو راه انداختیم.
‫رفیق کولچار
‫بازی با پراودای جعلی شروع شد
‫که مأمورمون توی صندوق
‫پست رفیق یونگ گذاشت.
‫یه مقالهٔ جعلی توجه رفیق یونگ رو جلب کرد
‫به اسم رئیس قبلیش پال مارکو.
‫ما هم بازی خودمون رو
‫علیه مارکو راه انداختیم.
‫مارکو رو یه مدتی تحت نظر داشتیم.
‫توی آپارتمانش یه نامه
‫فرستاده نشده پیدا کردیم
‫که برای دختر یکی از
‫دوستان قدیمیش نوشته بود
‫یه ابیگیل مونوری نامی.
‫مابه جاش یکی دیگه نوشتیم.
‫و ابیگیل اصلی رو با
‫مأمورمون جایگزین کردیم.
‫ابیگیل مونوری؟
‫پیداش کردم.
‫ رفیق یونگ رو کشوندیم به روستا
‫جایی که براش تله پرستو گذاشتیم.
‫ ستوان مگدولنا فولدی
‫یه دانشجوی فوق العاده از آکادمی اطلاعات.
‫باید به جای آشنای مارکو نقش بازی می کرد
‫و اعتماد رفیق یونگ رو به دست می آورد.
‫یه بازی دو طرفه بود.
‫یه بازی توی بازی دیگه.
‫رفیق فولدی مجبور بود که
‫نقشش رو کامل بازی کنه.
‫چون اگه مارکو می فهمید
‫یونگ هم می فهمید.
‫حین بازی، رفقامون
‫با هم صمیمی شدن
‫یک بار به دلایل عملیاتی.
‫رفیق فولدی آخرین مکالمه اشون رو ضبط کرده.
‫بازی تمومه.
‫پرونده مارکو رو می بندیم.
‫این رو بده کولچار.
‫طبق این نوار و گزارش ها
‫رفیق یونگ خودش رو به خطر ننداخته
‫حین کل این بازی.
‫تله پرستو هم بی اثر شده
‫همون طور که از لحاظ احساسی وابسته نشده،
‫به ازدواج و اداره وفادار مونده
‫و همچنین به خط مشی حزب.
‫هیچ مانعی برای منصوب
‫کردنش در 7 نوامبر نیست.
‫دقیقاً همین فکر رو می کردم
‫تا این که حدود 20دقیقه قبل،
‫یه سکته ناقص زدم.
‫وقتی یه مدرکی
‫به دستم رسید.
‫این.
‫مارکو چیزی درباره سیاست نگفت؟
‫به برشنیف یا خروشچوف واکنش نشون نداد؟
‫شاید اصلاً نخواد کاری کنه.
‫اما واقعیت داره یا از خودمون در آوردیم؟
‫چی؟
‫که خروشچف جایگزین می شه.
‫همه درباره اش حرف می زنن.
‫برشنیف رو جاش میارن.
‫بهتر می شه؟
‫البته که نه، اون هم خوب نیست.
‫مارکس هنوز به چیزهای خوبی اعتقاد داره.
‫مثل لنین.
‫ولی این یارو فقط قدرت رو می خواد.
‫خیلی ها سرخورده شدن؛
‫حتی رئیس حزبمون، اما نشونش نمی ده.
‫پس به کی می تونیم باور کنیم؟
‫هیچ کس
‫به خودت و خوبی خودت.
‫فقط یه بار زنده ای و عمر خیلی کوتاهه
‫عجیبه که چه آدم هایی داریم!
‫بعد از انتصاب من اولین کاری که می کنم،
‫تو جای من رو نمی گیری.
‫من نه؟
‫پس کی؟
‫ولم کن. دست نزن!
‫سلام.
‫مرسی
‫می خوام یه جوری کمکت کنم.
‫چی می خوای؟
‫پاسپورت.
‫متأسفانه نمی شه.
‫رفیق مارکو یه گنجینه
‫ملی کشورت نیازت داره.
‫چیز دیگه ای؟
‫می خوای استراحت کنی؟ ‫من هم موافقم.
‫یه نوبت برات می گیرم.
‫مرسی.
‫- خدانگهدار. خدانگهدار-
‫رفیق مارکو؟
‫- عصر بخیر باهام بیا-
‫- این تخت شماست. بله-
‫اطراف رو می‌ ینم.
‫- عصر بخیر ‫- عصر بخیر
‫بله؟
‫شب آسایشگاه رو ترک کرده
‫مارکو؟
‫سرلشکر؟
‫اگه 100هزار فورینت داشتم، یه ماشین می خریدم
‫تو چی؟
‫- نوشیدنی چقدره؟ 25تا-
‫یونگ؟ کار یا نوشیدنی؟
‫من که قبلاً ماشین و ساختمون داشتم پس
‫ماگدا
‫نوشیدنی.
‫[ مارکو ]