‫خب، امیلی، هفته ات چطور بود؟
‫فکر کنم خوب بود.
‫یعنی نمره پایین گرفتن توی ریاضی از نظر تو چیز خوبیه؟
‫- راستش فکر می کردم پایین تر شم. ‫- حالا یه امتحان بوده دیگه بیخیالش شو.
‫تبلتش رو پیش تو جا گذاشته بود، نتونست درس بخونه.
‫بریم سراغ یه موضوع خوشحال کننده.
‫برای تولدت که شنبه است هیجان داری؟
‫قراره بریم «لیزرتگ» بازی کنیم و به ‫پارک ماجراجویی «دنیای اکتشافات» بریم.
‫جدا جدا.
‫2تا مهمونی چیز خوبیه.
‫آره مخصوصا وقتی خانواده ام بحث می کنن که برای تولدم باید با کی باشم
‫عیبی نداره. من یکشنبه افتتاحیه گالری دارم، برای همین قرارمون شده شنبه
‫همچین قراری نداشتیم.
‫من دلم می خواد مثل بقیه بچه ها، همه ‫با هم باشیم و یه دونه تولد داشته باشم.
‫عزیزم. بهمون کلی خوش می گذره. جدی می گم.
‫- مثل پارسال که رفتیم نمایشگاه. ‫- آره.
‫- مگه بهمون خوش نگذشت؟ ‫- نخیر، وانمود کردی که داره خوش می گذره.
‫چرا این حرف رو می زنی؟
‫چون شما دقیقا بعد از تولدم از هم جدا شدین.
‫در این حد ریاضی بلدم.
‫این جوری نبوده.
‫قبول کنید هر بار که فکر کردم داره خوش می گذره،
‫کل اون خاطراتی که دارم، تمامش دروغ بوده.
‫فقط نمی خواستید من بفهمم.
‫این که پدر و مادرت داشتن از هم جدا می شدن
‫معنیش این نیست که خاطرات خوبی نساختن.
‫مخصوصا خاطرات خوبی برای تو.
‫دکتر جوآن درست می گه. ‫ما چیزی رو وانمود نمی کردیم.
‫ما تولدهای تو رو خیلی دوست داشتیم. همه تولدهات رو.
‫یه ایده ای دارم.
‫باید بهتون نشون بدم.
‫دنبالم بیایید.
‫به حافظه درمانی خوش اومدید.
‫اسم این دستگاه «تاچ استون 3000» ‫یا «ته سه» است.
‫خاطره ها رو دوباره زنده می کنه.
‫وای!
‫- چقدر خفن! ‫- واقعا.
‫فقط کافیه گوشیتون رو وصل ،کنید و عکسی رو دانلود کنید
‫و این دستگاه شما رو مستقیم به اون عکس می بره.
‫ته سه با استفاده از فراداده های موجود در گوشی،
‫زمان، مکان و یک محیط 360درجه ‫از عکس رو بازسازی می کنه.
‫پس می تونیم مثل مسافران زمان ‫توی خاطره هامون قدم بزنیم؟
‫نمی تونید با مردم تعامل داشته باشید یا چیزی رو تغییر بدید،
‫اما می تونید دوباره خاطره رو تجربه کنید و با چشم باز ببینینش
‫این یک دستگاه مؤثر برای اینه که به امیلی ‫نشون بده توی آخرین تولدش خوش گذشته.
‫این شروع خوبیه برای اینکه ببینه ‫خاطره های خوبش واقعی بودن.
‫خب باید حاضر بشی.
‫خوبه.
‫امیلی، حتما از آخرین تولدت عکس داری؟
‫آره، 1000تا عکس دارم.
‫خوبه، یکیش رو ارسال کن.
‫بت، رایان، شماها هم بشینید.
‫این چطوره؟
‫- عکس قشنگیه. ‫- متشکرم.
‫گوشیت رو بذار اینجا روی درگاه،
‫بقیش رو بسپار به دستگاه.
‫[همگام سازی تصاویر انجام شد]
‫همه حاضرید.
‫اگه کاریم داشتید، من توی دفترم هستم.
‫باشه.
‫خوبه.
‫چقدر عجیبه!
‫وای چه بلالی بود.
‫تولدت مبارک عزیزم.
‫از کجا می دونستید؟
‫چندماه بود داشتی نخ می دادی.
‫دارچین هم یه بهونه دیگه بود تا وانمود کنید هیچ مشکلی نبوده
‫می دونی که این درست نیست.
‫حتی اون رو 2تایی به من ندادید.
‫وقتی بهم دادیش، بابا داشت بلال می خورد.
‫نمی خوای؟ باشه.
‫- حتی با هم کنار نمی آیید. ‫- انقدر به خودت مطمئن نباش.
‫خیلی خوب تونستی این رازو نگه داری. ‫می دونستم ممکنه از دهنت در بره.
‫10بار نزدیک بود از دهنم در بره.
‫اینو یادم نمی اومد.
‫این بهترین تولدیه که داشتم.
‫- می شه من هم ببینمش؟ ‫- آره.
‫عجب چیزی بود.
‫خاطره خوبی بود.
‫چقدر تولدش خوش گذشت.
‫برنامش رو بت چیده بود.
‫تو هم تونستی رازش رو نگه داری.
‫واقعا خیلی خوشم اومد.
‫خیلی چیز عجیبی بود یاسمین!
‫بهترین بخشش این بود که بعدش ‫خونوادم 10 دقیقه‌ی کامل با هم کنار اومدن.
‫من کی می تونم قایمکی بیام و سفرم ‫به «هاوایی» رو بازسازی کنم؟
‫فکر کنم اول پدر و مادرت باید جدا شن.
‫خیلی دوسشون دارم، اما تعطیلات معرکه ای بود.
‫مهمونی هات به کجا رسید؟
‫هنوز هم خیلی بهشون امیدی ندارم.
‫خانواده ات قراره 2تا مهمونی برات بگیرن که می دونن عاشقشی
‫تو خیلی خوش شانسی.
‫به غیر از قضیه طلاق،
‫هنوز طلاق نگرفتن، فقط جدا شدن.
‫اما فکر کنم می دونم چه جوری پیش هم برشون گردونم.
‫حتما دلیلی داشته که جدا شدن نه؟
‫این همه مدت با هم کنار نیومدن.
‫فقط چند دقیقه توی اون دستگاه حافظه بودیم،
‫بعدش به اندازه 1سال پیش حالشون خوب شد.
‫جلسه بعدی خاطرات بیشتری رو بارگذاری می کنم
‫مثل بقیه‌ی تولدها، باغ وحش رفتنمون، ‫یا رژه‌ی جشنِ آتیش بازی.
‫بعدش می‌فهمن چقدر همدیگه رو دوست دارن.
‫داری رویابافی می‌کنی. ‫به این راحتی نیست.
‫شاید نباشه،
‫ولی تلاشمو می‌کنم.
‫اگه حق با من باشه،
‫دیگه انقدر این‌خونه اون‌خونه نمی‌شم.
‫دیگه هم وسط جر و بحث‌شون ‫قرار نمی‌گیرم.
‫همونجوری می‌شن که قبلا بودن.
‫جلسه‌ی خوبی بود.
‫خوشحالم راه‌هایی پیدا کردی که ‫دیگه وسیله‌هات رو جا نذاری.
‫خوشحالم که قراره دوباره انجامش بدیم. ‫باید خیلی بیشتر انجامش بدیم.
‫خوشحالم که فکر می‌کنی اثربخشه.
‫برگردیم به خاطرات.
‫جلسات کمک می‌کنن، اما چیزهایی که ‫ازشون یاد می‌گیریم باعث تغییر می‌شن.
‫کاملا موافقم. ‫بریم انجامش بدیم.
‫فکر نمی‌کردم روزی برسه که برای ‫خانواده‌درمانی هیجان‌زده باشی.
‫خوشحالم از شنیدنش.
‫خب، امیلی.
‫بذار همون عکس دفعه‌ی پیش رو ‫بارگذاری کنیم.
‫- بذار کمکت کنم. ‫- نه یادمه چجوری بود.
‫- همگام‌سازی تصاویر انجام شد. ‫- دیدی؟
‫- وای. آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫فکر کردم قراره به همون خاطره برگردیم.
‫اینم خوبه.
‫خب.
‫تو خیلی ترسیده بودی.
‫- ترس نبود که. ‫- بود.
‫هی.
‫از پسش برمیای.
‫شجاع باش.
‫آماده‌این؟
‫- بابا رو نگاه کن! ‫- نه خوشم اومد.
‫- اونجا رو نگاه کن. ‫- آره.
‫یوهو!
‫- خدای من یوهو! ‫- عزیزم!
‫بیاین بریم!
‫- گفتم از پسش برمیاد. ‫- آره.
‫مثل آب خوردن بود.
‫ممنونم بابا. خیلی قشنگه.
‫زرافه‌ام رو خیلی دوست دارم.
‫- نه. ‫- الان حسابتو می‌رسم!
‫چی شد. اونموقع که برف نیومد.
‫یادمه اینجوری نبود.
‫اون گروه رژه‌ی روز جشن نیست؟
‫آره، اون ببره هم برای وقتیه که ‫رفتیم باغ وحش.
‫دارن قاطی می‌شن. ‫عکس‌ها دارن با هم قاطی می‌شن.
‫این یعنی...
‫امیلی!
‫چه خبر شده؟
‫- نمی‌دونم. ‫- بریم سراغ دکتر.
‫این عکس‌ها و فیلم‌ها از گوشی منن.
‫درستش می‌کنم. برمی‌گردم.
‫خطا در پردازش.
‫خطا؟
‫حذف شو. زود باش. ‫حذف. حذف.
‫خطا در پردازش.
‫جلسه کامل شد.
‫عجیب بود.
‫خیلی عجیب بود.
‫نه. می‌رم سراغ دکتر، ‫دوباره واردش می‌شیم.
‫نه نیازی نیست.
‫یه قرار ملاقات دارم من،
‫ساعت هفت می‌بینیمت. ‫امیلی هم حاضر و آماده می‌شه.
‫- می‌خوام ساعت 6 باشه. ‫- آره که می‌خوای.
‫مطمئنی همه‌چی رو جمع کردی؟
‫آره مامان سه‌بار چک کردم.
‫داشتم فکر می‌کردم که ‫برای دارچین چی بخرم؟
‫- چرا می‌خوای براش چیزی بگیری؟ ‫- تولد اون هم شنبه است مامان.
‫تاریخ تولدش رو با خودت یکی گذاشتی؟
‫نه. چون که پارسال روز تولد من ‫توی نمایشگاه گرفتیمش.
‫امیلی، ما تو رو به نمایشگاه نبردیم.
‫می‌دونم گفتیم که می‌بریمت، ‫ولی خودت که می‌دونی.
‫خب.
‫البته من می‌تونم ببرمت.
‫منظورت چیه؟
‫روز تولدم رفتیم به نمایشگاه دیگه. ‫دارچین رو به من هدیه دادین.
‫فکر کنم نمایشگاه و دارچین رو یادمه.
‫ولی، یادم نیست کی دارچین رو گرفتیم.
‫داری شوخی می‌کنی؟
‫چه شوخی‌ای؟ ‫یه کم گیج شدم.
‫منم همینطور.
‫سلام.
‫مطمئن شو که ایندفعه چیزی جا نذاره.
‫حواسم هست.
‫بابا یادته کی دارچین رو گرفتیم؟
‫آره. برای کریسمس.
‫نه، برای عید پاک بود. ‫موقع مناسبی بود.
‫تولد پارسالم توی نمایشگاه چی؟
‫من از وقتی هم‌سن تو بودم دیگه ‫به نمایشگاه نرفتم.
‫چجوری هر دوتون یادتون رفته؟ ‫بذارین نشونتون بدم.
‫- خب، برای شنبه می‌خوام باهات صحبت کنم. ‫- برای عوض کردن لیزرتگ دیر شده.
‫پس رزروش کردی؟
‫توافق کردیم دیگه.
‫عکسش کجاست؟
‫اینکه تو تنهایی تصمیم گرفتی
‫- معنیش این نیست که سرش توافق کردیم. ‫- یه بار کوتاه بیای آسمون به زمین می‌رسه؟
‫حالا می‌فهمم چرا انقدر وکیل خوبی هستی.
‫نمی‌شه که برنامه‌ی همه‌مون به‌خاطر تو ‫به‌هم بخوره.
‫بس کنید. شما دوتا چه‌تون شده؟
‫داشتین با هم خوب می‌شدین، ‫ولی حالا بهترین روزمون رو یادتون نیست.
‫امیلی...
‫بیا بریم بابا.
‫وقتی عکس‌ها رو از ماشین پاک کردم،
‫حافظه‌ی پدر و مادرم رو هم پاک کردم.
‫چطوری خودت هنوز یادته؟
‫چون روی صندلی نبودم وقتی ‫پاکشون کردم.
‫داشتن به هم نزدیک‌تر می‌شدن.
‫اگه دیگه درست نشه چی؟ ‫هی بیشتر و بیشتر دعوا می‌کنن.
‫اوضاع رو بدتر نکن. باشه؟
‫کاری نداره که. ‫دفعه‌ی بعد عکس‌های مناسب رو بفرست.
‫بوم. ‫خاطرات برمی‌گردن.
‫از گوشیم هم پاک شدن.
‫متوجه نیستی.
‫این آخرین خاطره‌ی خوب خونوادگی‌ای بود ‫که داشتیم.
‫تنها راهی که برای درست کردنش ‫وجود داره
‫اینه که این خاطره رو بازیابی کنم.
‫شاید دکتر بتونه کمک کنه.
‫نه نمی‌تونم بهش بگم. ‫بعدش می‌فهمه که چی‌کار کردم.
‫دیگه هیچوقت نمی‌ذاره نزدیک دستگاه شم.
‫بذار فکر کنم.
‫اگه هیچ عکسی از اونروز نداری، ‫چطوره یه دونه بسازی؟
‫یه عکس از نمایشگاه از اینترنت می‌گیریم، ‫بعدش تو و خونوادت رو می‌چسبونیم بهش.
‫ممکنه جواب بده.
‫باید جواب بده،
‫وگرنه اون خاطره برای همیشه پاک شده.
‫جلسه‌مون عالی پیش نرفت، ‫ولی بازم...
‫دو قدم جلو رفتیم، ‫یه قدم به عقب برگشتیم.
‫فکر نمی‌کنم یک سفر به دنیای حافظه ‫الان فکر خوبی باشه.
‫چی؟ مامان خواهش می‌کنم. ‫به نظر من می‌تونه کمک کنه.
‫اگه تو رو خوشحال می‌کنه ‫من مشکلی با انجامش ندارم.
‫دیدی؟ بابا حاضره انجامش بده.
‫خواهش می‌کنم مامان.
‫- باشه یه بار دیگه امتحان می‌کنیم. ‫- خوبه!
‫دقت کن عکس رو درست بارگذاری کنی.
‫همگام‌سازی تصاویر انجام شد.
‫خواهش می‌کنم کار کن.
‫کار کرد.
‫این چه خاطره‌ایه؟
‫گفتم که رفتیم نمایشگاه. ‫شما یادتون نیست.
‫- منم یادم نیست. ولی... ‫- بیاین!
‫چی شده؟ یه مشکلی هست.
‫شاید هنوز داره بارگذاری می‌شه؟
‫چی شده؟
‫نه نه. ‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫نه نه نه.
‫- خطا. خطا. ‫- ای وای.
‫- گفتم نباید انجامش بدیم. ‫- تقصیر من نیست.
‫یه مشکلی هست.
‫- همیشه تقصیر منه. ‫- هشدار دستگاه رو دیدم.
‫- چی شده؟ ‫- نمی‌دونیم.
‫نمی‌دونم چرا اینجوری شد.
‫تولدم توی نمایشگاه رو یادتونه؟
‫تولدم توی نمایشگاه؟
‫امیلی نمی‌دونم داری از چی ‫حرف می‌زنی.
‫ته‌سه، خاموش شد.
‫نمیشه دوباره انجام داد؟
‫دکتر جوآن گفت چندهفته طول می‌کشه ‫تا دستگاه درست شه.
‫و فکر نکنم اونموقع دیگه پدر و مادرم ‫با هم حرف بزنن.
‫تمومه.
‫- فکر می‌کردم جواب بده. ‫- منم همینطور.
‫شاید هنوزم بتونی درستش کنی.
‫بدون دستگاه؟
‫شاید با پف‌فیل‌ حالت بهتر شه.
‫وای راست می‌گی.
‫توی نمایشگاه بلال کبابی خوردیم.
‫ممنون.
‫خب.
‫متوجه نشدم؟
‫فقط کافیه ازشون بخوام برای تولدم ‫منو ببرن نمایشگاه.
‫بعدش دقیقا کارهای پارسال رو می‌کنیم.
‫مثل خوردن بلال کبابی.
‫آفرین. ‫اینجوری اون روز رو بازسازی می‌کنی.
‫- آره. ‫- ممکنه یادشون بیاد.
‫اوهوم.
‫ذرت، گردش در مزرعه، ‫سرسره، چرخ‌و‌فلک، پرتاب حلقه.
‫حتما یادشون میاد.
‫یعنی می‌خوای دوتا جشن تولد رو بیخیال شی
‫و تولدت مثل پارسال بشه؟
‫برای برگشتن‌شون پیش هم ‫حاضرم ده‌تا جشن رو از دست بدم.
‫امیلی ما برنامه‌ریزی کردیم.
‫وقت ندارم برنامه‌ی نمایشگاه رفتن رو بچینم.
‫مامان قرار نیست کاری کنی. ‫فکر همه‌چیش رو کردم.
‫بابا من رو می‌رسونه.
‫یعنی بیخیالِ شنبه شده؟
‫خواهش می کنم مامان. دلم می خواد تولدم این جوری باشه.
‫لحظه آخریه امیلی. من حتی پول پیش پرداخت لیزرتگ رو هم دادم
‫خواهش می کنم بابا، قبل از جداشدنتون می گفتی می تونیم بریم
‫می دونم از چرخ و‌ فلکش خوشت میاد.
‫لطفا؟
‫برنامه خوبیه.
‫همه می گن بلال کبابی هاش خیلی خوشمزه است.
‫تمام روز رو هم می تونیم پیش هم باشیم.
‫خیلی خوش می‌گذره. البته من می‌گم چی بپوشی.
‫قبوله؟
‫قبوله.
‫آخ جون.
‫انجامش دادیم.
‫اول می خوای چیکار کنی؟
‫بریم ذرت بگیریم. گشنمه. ‫
‫سلام.
‫تو اینجا چیکار می کنی؟
‫می خوام امیلی رو به نمایشگاه ببرم.
‫برنامه که این نبود.
‫مثل اینکه برنامه یه نفر بوده.
‫به ما دروغ گفتی؟
‫از دستم عصبانی نشید.
‫اگه این جوری نمی گفتم نمی اومدید.
‫این برای من خیلی مهمه.
‫می‌شه فقط 1روز با هم کنار بیایید؟
‫خواهش می‌کنم.
‫البته که می تونیم.
‫چه لباس خوشگلی.
‫خودت برام خریدیش.
‫آره، می دونم.
‫بریم خوش بگذرونیم.
‫اول چیکار کنیم؟
‫چی؟ نه.
‫[فروخته شدند]
‫- نه. ‫- عیب نداره. خیلی گشنم نیست.
‫نباید توی نمایشگاه بلالشون تموم بشه.
‫چه طوره بریم سوار چرخ و فلک شیم؟
‫بریم. بهتر از این می شه.
‫من اونقدر در موردش مطمئن نیستم.
‫هنوز از ارتفاع می ترسی؟
‫خواهش می‌کنم بابا.
‫ببخشید امیلی. بهتون خوش بگذره. من منتظر می مونم.
‫می شه کیفم رو نگه داری؟
‫بیخیال این شیم. بریم سراغ چیدنِ سیب.
‫خب، همه پیاده بشید.
‫- بجنبید! ‫- باشه.
‫بیایید عکس بگیریم.
‫باشه.
‫بگیریم.
‫حاضرید؟ 3،2،1
‫- خب، بیایید بدوئیم. ‫-نه امیلی، هوا خیلی گرمه.
‫پاهام درد می کنه عزیزم.
‫بریم پرتاب حلقه. سمت راسته.
‫جهت یابیت خوب نیست ها. سمت چپه.
‫باشه. بریم ببینیم کی درست می گه.
‫بس کنید! هممون از یه سمت می ریم!
‫تولدِ منه ها!
‫من می گم بریم چپ.
‫ببخشید. حق با توئه. نباید روز تولدت بحث کنیم.
‫قبوله.
‫خب.
‫این آخرین تلاشه.
‫باید به خاطر من زرافه ببری.
‫فشار روم نذار!
‫خب. بریم سراغ شکارِ زرافه.
‫از پسش بر میای بابا.
‫عیب نداره.
‫یه خرده نرمتر بنداز.
‫گفتم نرمتر!
‫اگه گزارش کنید نمی تونم تمرکز کنم.
‫تو می تونی بابا.
‫آره.
‫می تونی.
‫خواهش می کنم، خواهش.
‫ببخشید عزیزم. تلاشم رو کردم.
‫می تونم باز هم بلیط بگیرم.
‫اصلا یادتون نیست نه؟
‫حالت خوبه عزیزم؟
‫اگه انقدر زرافه دوست داری بگو بخرم
‫زرافه می خوام چیکار؟ خودم یه دونه دارم!
‫من این چیزها رو نمی خوام.
‫این آخرین شانسمونه که اون خاطره قشنگ رو برگردونیم،
‫وگرنه دیگه شما پیش هم بر نمی گردید.
‫متأسفم عزیزم. ببخشید که انقدر به تو سخت گذشته.
‫درسته، ما پیش هم برنمی‌گردیم.
‫- اما هنوز هم بهمون خوش می گذره. ‫- حق با پدرته.
‫ما هنوز یه خانواده ایم. با هم کنار می آییم.
‫واقعا؟ روز تولد من که نتونستید با هم کنار بیایید.
‫متاسفم.
‫منم متاسفم عزیزم.
‫ما دوستت داریم. جفتمون دوستت داریم.
‫مادرت راست می گه. ما دوستت داریم.
‫می دونی؟
‫سرسره علفی اون طرفه.
‫نظرت چیه؟
‫بریم.
‫خب، این تجربه ای که با خانواده ات داشتی، چه حسی بهت داد؟
‫نمی دونم. هنوز دارم سعی می کنم متوجه اش بشم.
‫اما فکر می کنم همه چیز، از سفرمون به «هاوایی» شروع شد
‫گمونم بتونم یه کمک خوبی بکنم.
‫حتما از آخرین سفرت عکس داری؟