‫عذر می خوام.
‫تایلر. این رو ببین. آخرش مدلِ قطاریه.
‫آهان.
‫عالیه. اما همیشه باید از کمد من استفاده کنی؟
‫«ست». چند بار باید بهت بگم؟
‫توی راهرو طبل نز!. اتاق موسیقی نداریم مگه؟
‫آره. اما اون طرف مدرسه است.
‫بعد از مدرسه بیا این ها رو بگیر.
‫نگران نباش. یه جفت چوب اضافه دارم.
‫برای امتحان ریاضی حاضری؟
‫چی؟ امتحان داریم؟
‫نکنه یادت رفته؟ خانم «بالفور» جلسه پیش گفت دیگه.
‫شوخی کردم.
‫بیخیال!
‫نمی خوام نفوس بد بزنم، اما ‫فکر نکنم نمرم زیاد بالا بشه.
‫من هم همین طور.
‫دیشب مراقب بچه بودم، سگمون هم تکالیفم رو خورد.
‫جدی می‌گم! شوخی نمی کنم.
‫صبح بخیر.
‫مثل اینکه با موقعیتی طرفیم که خوب نیست.
‫دیروز، بعد از مدرسه،
‫یه نفر وارد کامپیوتر خانم بالفور شده، ‫و جواب های امتحان امروز رو دزدیده.
‫کسی که این کار رو کرده، حتما می دونه که کار درستی نبوده
‫می خوام کسایی که این کار رو ‫کردن، امروز خودشون بیان پیش من.
‫وگرنه خانم بالفور باید از اول سئوال طراحی کنه،
‫یعنی شما باید دوباره وقت بذارید درس بخونید.
‫اگه کسی نیاد پیش من،
‫یکی یکی همتون رو می بینم، تا بفهمم کار کی بوده.
‫[مدرسه‌ی راهنمایی «نیوتون»]
‫74 درصد از دانش آموزان
‫گزارش کردند که دروس اصلیشون بعد از این که...
‫نباید روخونی کنید. من از نشانه گذاری استفاده می کنم.
‫آدم راحت تر می شه این جوری.
‫چه کمکی از دستم ساخته ست؟
‫گفتی فرد خاطی تا آخر امروز وقت داره. خب...
‫کار تو بوده؟
‫جای تعجبی نیست.
‫- آخ! ‫- بیا بشین.
‫خب، ببینم چه خبره.
‫به کی زنگ می زنید؟
‫خانواده ات.
‫نه گمون نکنم نیاز به این کار باشه.
‫خیلی سرشون شلوغه.
‫سلام، مدیر «یانگ» هستم.
‫لطفا در اسرع وقت با من تماس بگیرید که در مورد ست حرف بزنیم
‫یه چیزی پیش اومده که باید ‫درباره اش باهاتون حرف بزنم. ممنون.
‫حتما تنبیه ام می کنن.
‫نمی دونم مهمه یا نه، اما از کارم پشیمونم.
‫خوبه. اما فرقی نمی کنه.
‫وقتی با خانواده ات حرف بزنم، ‫یه راهی براش پیدا می کنیم.
‫خوشحالم که اومدی گفتی.
‫حداقل این کارت درست بود.
‫همون طور که می دونید، مدرسه ما مهد تکنولوژیه،
‫و مدرسه ما در پرورش یکی از نخبه های این عرصه موفق بوده
‫وای!
‫خیلی خوشحالم که دکتر «آنا مایرز»، برگشته
‫تا ما رو با جدیدترین اختراعش آشنا کنه.
‫چند سال پیش،
‫ایشون مثل شماها پشت همین‌ صندلی ها نشسته بود.
‫این به ما نشون می ده که با سختکوشی، هر چیزی ممکنه.
‫هنوز به صورت رسمی راه اندازیش ‫نکردیم، شما اولین مشاهده کننده ها هستید.
‫به زبان ساده، با این وسیله، می شه افکار رو تبادل کرد،
‫یا جابجا کرد، در کسری از ثانیه.
‫مثل تلپاتی؟
‫یه جورایی.
‫2تا داوطلب می خوام.
‫ما انجامش می دیم.
‫صبر کنید. داره کار می کنه.
‫تایلر، این چه حرفی بود زدی؟
‫خودت که بدترش رو گفتی.
‫خب، بسه، بشین تایلر.
‫خودم انجامش می‌دم.
‫می دونی که تو این سن و‌ سال چه جوری هستن.
‫- ست. ‫- آخ جون.
‫با این الکترودها افکار فورا به اشتراک گذاشته می شن.
‫خب، چشم هاتون رو ببندید.
‫ممکنه حس کنید یه چیزیتون شده،
‫خیلی کم.
‫مثلا انگار یکی حواسش به کارهاتونه،
‫من همیشه حس می کنم آقای مدیر حواسش به کارهامه.
‫خب، اتصال برقرار شد.
‫خب، اون فردِ دیگه نمی تونه تمام افکار شما رو ببینه.
‫نمی تونه ذهنتون رو بخونه.
‫اما افکار جدیدتون رو دریافت می کنه.
‫و اگه بهشون فکر کنید، یا به اسمشون فکر کنید، دسترسی پیدا می کنه
‫- خوبه. ‫- منم موافقم. خوبه.
‫خب.
‫انتقال انجام شد.
‫چیکار کردی؟ من رفتم تو بدنِ یه پسر 12ساله‌
‫در آزمایش های قبلی، فقط افکار ساده و جملات معمولی تبادل می شدن
‫ولی شما همه چی رو جا‌بجا کردید.
‫می تونید درستش کنید، درسته؟
‫من که نمی تونم با بدن ایشون توی مدرسه راه برم.
‫وای چقدر چشم هات ضعیفه!
‫نگران نباشید، می تونم با تنظیم مجدد رابط پردازش ذهنی
‫تأثیرش رو برعکس کنم.
‫چقدر طول می کشه؟
‫شاید حدود 24ساعت.
‫24 ساعت؟
‫نباید بذاریم کسی خبردار بشه.
‫اگه بفهمن ما گذاشتیم یه دانشمند
‫روی بچه‌های مدرسه‌ی سابقش آزمایش انجام بده
‫اصلا چیز خوبی نیست.
‫مگه من خوشحالم از این قضیه؟ ‫ممکنه بورسیه‌ام قطع بشه.
‫پس قبوله؟
‫نباید کسی خبردار شه.
‫شوخی‌تون گرفته؟
‫ست؟
‫من باید مدیر باشم و مدرسه رو ‫بچرخونم؟
‫- نگران نباشین به کسی نمی‌گم. ‫- صبر کن، تو قرار نیست مدرسه رو بچرخونی.
‫هیچکس متوجه نمی‌شه. ‫من کارهاتون رو مو به مو بلدم.
‫هیجان‌انگیزه.
‫بهتره دست‌به‌کار شم.
‫فقط 24 ساعت طاقت بیارین.
‫برای انجامش باید یه سری ‫قانون داشته باشیم.
‫اگه چیز مهمی پیش اومد، ‫بیا سراغم.
‫چه چیزی پیش بیاد؟ من مدیرم دیگه.
‫می‌رم سراغ یخچال سالنِ معلم‌ها و
‫روی مبل چرت می‌زنم.
‫راستی، توی کلاس ورزش ‫امتحان بدنسازی داریم، موفق باشی.
‫بعد از مدرسه‌ هم باید برم ‫کلاس طلب‌زنی.
‫برای فردا هم باید کلی تاریخ بخونی.
‫آقای «برگ» خیلی تکلیف می‌ده.
‫تو دفتر من به چیزی دست نزن.
‫ببخشید آقای مدیر.
‫بله. خودم هستم.
‫خونواده‌ی ست پشت خطن. ‫گفتین کار مهمیه.
‫بله. مهمه.
‫ممنون.
‫مامان؟
‫مامانِ ست؟
‫ممنونم که تماس گرفتین.
‫سلام. آپارتمانتون خیلی قشنگه.
‫مسواکِ اضافه دارین؟
‫با اینکه از لحاظ فنی من خودِ شمام، ‫حس خوبی به استفاده از مسواک‌تون ندارم.
‫به مسواک من دست نزن.
‫یه دونه اضافی توی سینک هست. ‫کارت تموم شد بندازش دور.
‫باشه فهمیدم.
‫- اونجا چه خبره؟ ‫ - کسی میاد کمک؟
‫خونوادت استیک درست کردن.
‫- خوش به حالت. ‫- من گیاه‌خوارم.
‫ست، موقع غذا با تلفن نباید صحبت کنی. ‫گفتم که.
‫باید برم.
‫ببخشید...
‫بابا
‫امروز مدیرت زنگ زد.
‫گفت که درس‌هات رو خوب می‌خونی و ‫باید بهت افتخار کنیم.
‫پیشنهاد داد برات طبلِ جدید بخریم، ‫عجیب بود برام.
‫مطمئنین با کس دیگه اشتباه نگرفته نبود؟
‫می‌خواین فردا دوباره سوال کنین،
‫بعد از ساعت دو.
‫نمی‌دونم چرا می‌گفتی مدیرتون ‫آدم بدجنسیه، به نظر من آدم خوبی بود.
‫بدجنس؟
‫خب،
‫نوش جان.
‫چه آدم شلخته‌ایه.
‫چوب‌های طبلش.
‫عزیزم.
‫نمی‌خواستم بترسونمت.
‫فکر کنم باید تاریخ می‌خوندی.
‫آره.
‫گفتم قبلش یه کم حالم جا بیاد.
‫یادم رفت از امتحان ریاضیت بپرسم. ‫می‌دونم خیلی براش درس خونده بودی.
‫این فلش کارت‌هات خیلی کمک کرد.
‫می‌دونم استرس داشتی، ‫ولی حتما از پسش بر اومدی،
‫مطمئنم خیلی خوب دادی.
‫یه ساعت دیگه باید بخوابی.
‫واقعا درس خونده؟
‫نمره‌ی عالی؟
‫وای ببخشید.
‫چطوری «کِو»؟
‫سلام لیسا.
‫خانم بالفور.
‫به نظر تو عجیب نبود؟
‫خیلی عجیب بود.
‫چطوری «تای»؟ ‫چه لباس قشنگی.
‫کلاه نذاری فقط.
‫خیلی خیلی عجیبه.
‫سلام. ‫معاون هرروز صبح براتون شیرینی میاره؟
‫بدش به من.
‫صورتت چی شده؟ ‫یعنی، صورتم چی‌شده؟
‫تاحالا اصلاح نکرده بودم.
‫امروز صبح هم که بلند شدم، ‫پایین کمرم درد می‌کرد.
‫فکر کنم از عوارض اون آزمایش باشه.
‫بهش می‌گن «پیر شدن».
‫بیا راجع‌به جواب‌ها حرف بزنیم.
‫تو واسه امتحان خونده بودی.
‫چه خبره؟
‫این‌ها فکر مامانم بود. ‫اصلا ازشون استفاده نمی‌کنم.
‫بیخیال ست.
‫تو درسو بلد بودی.
‫دزدی کار کی بوده؟
‫تایلر بوده؟
‫اون تو ریاضی خوب نیست
‫انگلیسی و تاریخ هم ‫همینطور.
‫کار خودم بوده. ‫چرا باید دروغ بگم؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی داری از یکی حمایت می‌کنی.
‫بهتره بری سر کلاس.
‫سلام تایلر.
‫باید یه چیزی بگم.
‫دیروز به مدیر گفتم که ‫دزدی کار من بوده.
‫تو دزدیده بودی؟
‫انقدر بلند نگو.
‫نه. من ندزدیدم. فقط اینجوری گفتم. ‫هر دومون می‌دونیم کار کی بوده.
‫جدی؟ کی بوده؟
‫تو بودی تایلر. تو دزدیدی.
‫نه من ندزدیدم. ‫چرا فکر می‌کنی من بودم؟
‫چون نمره‌هات خوب نیستن؟
‫نمره‌های من همیشه بد بوده.
‫به طرز عجیبی برام منطقیه.
‫شوخی کردم.
‫می‌دونم تو ندزدیدی.
‫کجاش خنده‌دار بود؟
‫همه‌تون می‌دونستین تو یخچال معلم‌ها ‫از اینا هست؟
‫این خیلی خوبه.
‫خب، مشکل چیه؟
‫- معمولا شما جلسه رو پیش می‌برین. ‫- معلومه که می‌برم.
‫اما امروز می‌خوام شما پیش ببرین.
‫خب. باشه. ‫برای لباس تیم باید کمک مالی جمع کنیم.
‫می‌تونیم شکلات بفروشیم.
‫نه،
‫قبلا اینکارو کردیم.
‫فهمیدم،
‫جشنِ محلی.
‫چی؟
‫یه دی‌جی میاریم، ‫باشگاه رو با گرافیتی رنگ می‌کنیم،
‫کامیون غذافروشی میاریم.
‫پولی که جمع می‌شه رو خرج ‫یونفیورم‌ها می‌کنیم.
‫واقعا فکر خوبیه.
‫معلومه که هست.
‫من مدیرم دیگه.
‫- دیگه چی؟ ‫- بازبینی لیست ناهار مدرسه.
‫خوراک فلفل رو حذف می‌کنیم.
‫تهوع‌آوره، بعد از خوردنش ‫حال همه بد می‌شه.
‫به‌جاش ‫پیتزا می‌دیم.
‫ولی سه‌شنبه‌ها روز پیتزاست.
‫از حالا به بعد سه‌شنبه‌ها و ‫پنج‌شنبه‌هاست.
‫چقدر خوبه. ‫دیگه چی؟
‫من کمک نیاز دارم. ‫با «جرمی» مشکل دارم.
‫کلاسو به هم می‌زنه.
‫- بچه‌ی خیلی بدیه. ‫- جنابِ مدیر.
‫بابا نظر همه‌مون همینه.
‫خب، کارمون تمومه.
‫فکر کنم تو اتاق معلم‌ها چشمم به ‫ساندویچ خورد.
‫راستی، تو جلسه‌ی هیئت مدیره موفق باشین.
‫ممنون.
‫کدوم جلسه منظورتونه؟
‫آخه جلسه‌ها زیادن...
‫- جلسه‌ی قطع کردن بودجه‌ی موسیقی. ‫قطع کردن بودجه‌ی موسیقی؟
‫خب ببینین.
‫عجب چیزیه.
‫ست، برنگشتی پیشم.
‫یه کم سرم شلوغ بود.
‫از طرحم خوشت میاد؟
‫- برای چیه؟
‫کارهای چاپ تیشرتم دیگه.
‫راستشو بگو، حاضری 35 دلار براش بدی؟
‫35 دلار، برای یه تی‌شرت؟
‫امکان نداره.
‫شاید، ‫من مشتری مناسبت نباشم.
‫ست، باید باهات صحبت کنم.
‫فورا.
‫دارین بودجه‌ی موسیقی رو قطع می‌کنین؟
‫چطور می‌تونین؟ ‫تنها چیزیه که من دوسش دارم.
‫من قرار نیست قطعش کنم.
‫از طرف هیئت مدیره داره قطع می‌شه. ‫من می‌خوام نگهش دارم.
‫- واقعا می‌گی؟ ‫- آره.
‫شاید باور نکنی ولی من موسیقی رو دوست دارم، ‫تا وقتی توی راهروها نباشه.
‫- نمی‌خوام جلوی هنر گرفته شه. ‫- ببخشید فکر کردم...
‫جلسه‌ام برای بعده.
‫مشکلی پیش نمیاد. ‫تا اون موقع دکتر مشکلو حل کرده.
‫بریم سراغش.
‫بذارین برای بار سوم بررسی کنم.
‫قبل از اینکه جا‌به‌جا شیم، ‫می‌خوام بگم که...
‫یه کم سس روی فرشتون ریختم. ‫وان حمام هم شکست.
‫- البته فکر کنم از قبل مشکل داشت. ‫- فقط 24 ساعت شده.
‫- خب، آماده‌ایم. درسته؟ ‫- آره.
‫خب. چشم‌هاتون رو ببنیدن. ‫تمرکز کنین.
‫فرقی نکرد. من هنوز اونم.
‫خب، نترسین.
‫مغز ریسمان پیچیده‌ای از نورونه،
‫این تکنولوژی هم جدیده. ‫برای همین وقت می‌بره.
‫من 45 دقیقه‌ی دیگه سخنرانی دارم. ‫باید چی‌کار کنیم؟
‫یه فکری دارم.
‫یه کم عجیب به‌نظر میاد، ‫ولی چطوره من به جای شما سخنرانی کنم؟
‫فکر کنم چاره‌ی دیگه‌ای نداریم.
‫درست انجامش می‌دم.
‫باید جلوی قطع شدن بودجه رو بگیریم.
‫راستی، باید یه نامه بنویسی که بتونم ‫زودتر از کلاس بیام بیرون.
‫باشه.
‫یه لحظه وقت داری؟
‫- باید باهات صحبت کنم. چیز مهمیه. ‫- چی شده؟
‫تایلر بهم گفت که لو رفتن جواب‌ها رو ‫گردن گرفتی.
‫اومد گفت؟
‫این رو هم گفت که به اون تهمت زدی.
‫چرا اینکارو کردی؟ ‫تو که می‌دونستی کار من بوده.
‫می‌دونی، خواستم سربه‌سرش بذارم.
‫ممنونم که هوام رو داشتی.
‫از وقتی پدرم شغلش رو از دست داده
‫نتونستم درس بخونم.
‫وقتی اون دنبال کار می گرده، ‫کل کارهای خونه با منه،
‫با نگهداری از بچه ها پول در میارم، ‫تیشرت چاپ می کنم.
‫و دلت نمی خواست روی این همه بد بیاری
‫یه نمره بد هم اضافه شه.
‫نمی خوام بهونه بیارم. حس بدی دارم.
‫کارم اشتباه بود، نمی خوام گردن تو باشه.
‫امیدوارم فقط مدیر به من سخت نگیره.
‫اون آدم خوبیه. شاید باورت نشه.
‫باورم نمی‌شه این کار رو کردی. ‫تو واقعا دوست خوبی هستی.
‫- سلام جان. ‫- سلام.
‫بله.
‫ایشون کی هستن؟
‫ایشون ست هستش. یکی از بچه‌های موسیقیمونه،
‫یک طبل زن خیلی ماهره، کارش حرف نداره.
‫بهتره همین حالا ازش امضاء بگیرید، ‫چون بعدا خیلی مشهور می شه.
‫در هر صورت، خواستم تشریف بیارید که
‫تا بتونین مشکل رو از نزدیک ببینید.
‫- سلام. ‫- خوش اومدی ست.
‫گوشمون با توئه «جان»
‫- مدرسه ما یک مرکز تکنولوژیه... ‫- عذر می خوام می پرم وسط حرفتون،
‫- اما فکر کنم فایل آماده کرده باشید. ‫- واقعا؟
‫بله، واقعا!
‫چرا راهشون نمی اندازی؟
‫باعث افتخاره جناب مدیر.
‫مدرسه ما یک مرکز تکنولوژیه
‫ولی نباید چیزهایی غیر از تکنولوژی رو فراموش کنیم.
‫مثل هنر، تربیت بدنی، و موسیقی که عضوی جدا نشدنی
‫از پیشرفت بچه ها هستند.
‫همان طور که در نمودار الف می بینید
‫موسیقی باعث رشد سلامت مغزی،
‫تقویتِ دروس، و مثبت اندیشی نسبت به
‫دوباره عذر می خوام.
‫می‌شه باهاتون صحبت کنم؟
‫بله. یه لحظه ببخشید.
‫تلاشم رو کردم ولی کسل کننده است.
‫- با خوندن‌شون داره خوابم می‌بره. ‫- بیخیال متن شو، فکر بهتری دارم.
‫خودت باش. برو کار همیشگیت رو انجام بده.
‫- یعنی چیکار کنم؟ ‫- دلقک کلاس باش.
‫می دونم خیلی عاشق موسیقی هستی.
‫برو نشونشون بده.
‫این رو بیخیال شیم.
‫یه سری حقایق و نمودار بودن که مثل لالایی خوندن می موند
‫موسیقی به اعداد ربطی نداره. به احساسات مربوطه.
‫- شما به چه موسیقی ای گوش می دی؟ ‫- موسیقی جاز.
‫عالیه. مثل کارهای «مایلز دیویس»
‫یا مثل «جان کولترین»
‫- دوسشون داری نه؟ ‫- آره.
‫شما چی؟
‫من «رپ» گوش می دم.
‫فکرش رو نمی کردم، چقدر خوب.
‫من «سافت راک» دهه 1980.
‫البته. حرفی در موردش نمی زنم.
‫نکته اینه که موسیقی، آوای زندگیِ ماست.
‫وقتی مقاله می نویسیم گوش می دیم،
‫وقتی آشپزی می کنیم، یا خونه رو تمیز می کنیم
‫البته بعد از اینکه خانواده امون 15بار گفته باشن.
‫وقتی ناراحتیم خوشحالمون می کنه. ‫کمتر احساس تنهایی می کنیم.
‫نباید از مدرسه کنار گذاشته بشه، چون اگه بشه،
‫انگار داریم بخشی از خودمون رو کنار می ذاریم.
‫خب.
‫نمی دونستم بلدی طبل بزنی.
‫از کلاس موسیقی یاد گرفتم. بهش می گن «بلوز بیت»
‫راهش بنداز ست.
‫خب. دست بزنید.
‫زود باشید، غرق موسیقی بشید.
‫همینه. گیتارِ نمایشی بزنید.
‫نگید که جلوی آینه از این کارها نمی کنید. ‫
‫همینه.
‫تو این مدرسه چه خبره؟
‫عجیبه. همه چی عجیبه!
‫باریکلا، ست.
‫نه تنها بودجه رو قطع نکردن، بیشترش هم کردن.
‫می دونیم چه طبل هایی باید بخریم.
‫بیایید دوباره انجامش بدیم. چشم هاتون رو ببندید.
‫جابجایی انجام شد.
‫کمرم درد می کنه. خودم شدم.
‫- دوباره می تونم ببینم. ‫- خدا رو شکر.
‫کسی خبردار نشه.
‫دلم برای تو بودن تنگ می‌شه ست.
‫بچه شدنِ دوباره خوب بود برام، به جز انجام تکالیف البته
‫حس می کنم به طرز عجیبی، قراره مدیرِ بهتری بشم.
‫شما مدیر خوبی هستید.
‫فکر می کردم فقط می شینید رو صندلی و ‫کاری می کنید به ما سخت بگذره.
‫این کار رو می کنیدها، اما نه از عمد.
‫شغلتون سخته. بلدید انجامش بدید.
‫از من بهتر بلدید.
‫با لوگان صحبت کردم و بهم گفت که چیکار کردی.
‫آره، حدس می زدم.
‫بهش سخت نگیرید باشه؟ اوضاعش خیلی سخته.
‫باید باهاش حرف بزم، اما به سخت نمی گیرم.
‫گردن گرفتن کارِ اون احمقانه بود، اما خیلی شجاعانه بود
‫خوش شانسه که دوستی مثل تو داره، من هم ‫به داشتن دانش آموزی مثل تو افتخار می‌کنم.
‫تو راهروها می بینمتون.
‫یه چیزی.
‫مبلِ جدیدتون یه جاش پاره شده، البته به نظرم از قبل پاره بود