‫کریکت؟ بیدار شو.
‫علیرغم تلاش هامون،
‫هنوز نتونستیم جلوی افزایش گرمای جهانی رو بگیریم.
‫دیگه به یه نقطه غیر قابل بازگشت رسیدیم،
‫به خاطر همین مأموریت شما انقدر مهمه.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر، عزیزم.
‫سلام، کریکت.
‫پس در ساخت یه اکوسیستم موفق باشید.
‫زمین روتون حساب می کنه.
‫شماها قایق نجات انسانیت هستید. زمین رو زنده نگه دارید
‫کاسینو خارج می شه.
‫چرا ملت نمی تونن همکاری کنن که جلوی گرمای جهانی گرفته بشه؟
‫به این راحتی نیست.
‫خیلی جاها وابسته به بنزین هستن، ‫سوخت بنزین هم یعنی آسیب به زمین.
‫بخش خوبش اینه که داریم ‫یه پیشرفت هایی می کنیم.
‫رو خاک داریم گیاه می کاریم. کم کم قراره آب پیدا کنیم.
‫هر چی سریع تر موفق بشیم هم، زودتر بر می گردیم.
‫من دوستتون دارم،
‫اما 2تا کریسمس و یه هالووینه که اینجاییم.
‫دلم برای قاشق زنی تنگ شده.
‫دلم برای برگ درخت و بوی پاییز تنگ شده.
‫من هم همین طور.
‫خب، هیجان زده اید؟
‫در مورد چی؟
‫اولین مهمون هامون.
‫دیشب از طریق ماهواره ای با مادر و پدر کیسی حرف زدم
‫فردا ساعت 6 میان.
‫می دونید چه حسی داره تنها دوستتون
‫به شکل هولوگرام بیاد تو اتاقتون؟
‫بدم نمیاد با یه نفر بزنم قدش.
‫هی، شاید باید از اون شیرینی های شکلاتی
‫که قبلاً درست می کردیم بپزیم.
‫سری بعدی که محصول میارن 9ماه دیگه ست.
‫جدی می‌خواییم تمامش رو خرج شیرینی شکلاتی کنیم؟
‫- آره. ‫- خیلی خب. دست بجنبونید!
‫مدیریت زباله فعال شد.
‫من می گم اگه از همه شکلات هامون استفاده کنیم،
‫دیگه برای بقیه چیزها نمی مونه.
‫شکلات آجیلی چه طوره؟
‫مامان، من 9ماهه شیرینی نخوردم.
‫ذخیره و حماقت با هم فرق دارن.
‫ذخیره کردن کار مهمیه.
‫شکلات هم مهمه.
‫هی، پسر کوچولو! مطمئنم بدت نمیاد یه شکلات بخوری
‫به نظرم حقشه، چون داره نقش زنبورها رو بازی می کنه
‫پهپادها کمکمون می کنن. به هر حال به زنبور واقعی نیاز داریم
‫- بدون زنبور... ‫- گرده افشانی هم نداریم.
‫آره، یک سوم مواد غذایی زمینی هم به باد می ره.
‫حتی کوچکترین چیزها هم می تونن تأثیر ‫بزرگی روی محیط ما داشته باشن.
‫بعضی وقت ها، آرزو می کنم ملت می دیدن ‫ما این بالا داریم چیکار می کنیم.
‫یه روز می فهمن.
‫فکر کن کلی خانواده تو همچین محلی زندگی کنن.
‫یه قایق نجات. قایق نجاتی که هر روز شبیه همه.
‫اما فردا نه.
‫فردا نه.
‫دیدن مردم خوب می شه.
‫چی می خوای بپوشی؟
‫همین احتمالاً.
‫نه؟ شاید بتونی یه لباس برام انتخاب کنی؟
‫100 در 100
‫- سفینه کامل شارژ شده. ‫- اکسیژن؟
‫چک کردن سیستم محیطی.
‫- اتمسفر خوبه. ‫- حاضری امروز کنترل دستت بگیری؟
‫نقشه پرواز دارم. آماده‌م که بترکونم.
‫بالاترین ارتفاع 300متره. درخواست اجازه برای شروع.
‫اجازه داده شد.
‫فراز خیزش شروع شد.
‫پنل های خورشیدی شن و ماسه ندارن.
‫سازه سفینه سالمه.
‫سلام، مامان.
‫برج ارتباط قابل استفاده.
‫فرود کامل شد.
‫آفرین، ماوریک.
‫کی؟
‫روز خوبی تو مدرسه داشته باشی، کریکت. دوستت داریم
‫تا دلت بخواد.
‫شروع فشار زدایی.
‫هشدار. در سفینه در حال باز شدن.
‫صبح بخیر، دیگبی.
‫برام چیزبرگر و سیب زمینی بگیرید، خب؟
‫باشه. حالا برو تختت رو مرتب کن.
‫خب، از جای قبلی شروع می‌کنیم. ‫تورو داره با...
‫یه پسر جیغ کش قایم باشک بازی می کنه.
‫کسی بلد نیست؟ با یه جغد نه، بلکه...
‫- بله؟ ‫- یه پسر جیغ کش.
‫صدامون رو نمی شنون. کلاس ضبط شده.
‫- می دونم، کیسی. عادت کردم. ‫- درسته.
‫خب، از شهر بزرگ می ره و می رسه به یه کلبه روستایی تو جنگل
‫و با سنجاب ها و کبک‌ها و مورچه های ‫والدن زندگی می کنه. حالا...
‫- حداقل یه مورچه پیششه. ‫- و یه دریاچه.
‫و طبیعت.
‫من که حاضرم آدم بکشم مورچه ببینم. ‫حتی عنکبوت، تازه من از عنکبوت بیزارم.
‫وایستا!
‫دوباره مهمونی تولد باحال آلیش رو از دست دادم.
‫بهتره کلاس رو راه بندازی. ‫کلاس هامون رو تماشا می کنن، کریک.
‫دقیقاً.
‫خب، فردا آماده دیدن پدر جامعه گریزم
‫و مادر زیادی ذوق زده ام هستی؟
‫100 در 100. دستکش بیسبالت رو بیار، ‫با اسکیت چرخ دار و خط پردازت.
‫می خواییم برای برنامه استعدادیابی آهنگمون رو ضبط کنیم
‫پدرم گفت محدوده زمانی داره.
‫نباید ذخیره اکسیژنمون رو تلف کنیم.
‫آره. ولی می‌تونیم تو چهار ساعت کلی ‫خوش بگذرونیم. عالی میشه.
‫خب، زمستون داره میاد،
‫و رفیقمون تورو این کلبه روستایی تو جنگل ‫رو پیدا می‌کنه
‫که سرمای هوا اذیتش نکنه.
‫من و مامانت امروز تو سیار یه پیشرفتی داشتیم.
‫یه کرم خوردگی به زمین پیدا کردین؟
‫کم کم داره تایید میشه که مریخ ذخیره ‫آب زیرزمینی داره.
‫کاوشگرمون تا یک کیلومتر رفت پایین.
‫اگه یه دریاچه زیرزمینی باشه، ‫همه چی عوض میشه.
‫همون بنا کنده‌ایه که آدم‌ها می‌خوان.
‫ریز زیوی، دریای مریخی، ‫بخشی از دستور یه سیاره قابل سکونت.
‫خب، مدرسه امروز چطور بود؟
‫خوب بود.
‫آهنگی که با کیسی روش کار می‌کردین چی؟
‫خب، فردا قراره ضبطش کنیم.
‫بیننده نمی‌خواین؟
‫نه.
‫- دست بردار. ‫- کریکت.
‫هشدار آب و هوا.
‫گشتگر آب و هوا رد یه توفان رو زده.
‫بزرگ نیست. ‫حدود چهارده ساعت دیگه میرسه.
‫باید صبر کنیم توفان تموم بشه بعد
‫کیسی و خانواده‌ش بیان.
‫بعدش چک می‌کنیم وضعیت خونه چطوره، ‫بعد برنامه رو تغییر میدیم.
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫- خب، روی خیلی... ‫- چقدر؟
‫سه هفته. شاید دو هفته.
‫من فقط می‌خواستم چند ساعت با دوستم ‫وقت بگذرونم.
‫خواسته زیادیه؟
‫ما روی یه سیاره دیگه هستیم، ‫و آب و هوا داره اذیتمون می‌کنه؟
‫جدی؟
‫- متاسفیم، کریکت. ‫- آره.
‫آره. منم همینطور.
‫خیلی خب. می‌دونی، از نظر فنی ‫تقصیر اونا نیست.
‫آخه ما که چند ماهه زندگیمون همینه.
‫دو هفته دیگه چی میشه؟
‫دیدی مردم همیشه فکر می‌کنن یکی
‫به فکر گرمایش جهانیه؟
‫خب، ما اون یه نفر هستیم.
‫گاهی اوقات دلم نمی‌خواد من اون ‫آدم باشم.
‫می‌فهمم.
‫الان هم برنامه استعدادیابی رو از دست میدیم. ‫دو روز دیگه‌ست.
‫می‌تونیم جدا جدا ضبطش کنیم.
‫ای کاش مردم گند نزده بودن به زمین.
‫- خیلی هم دیر نشده. ‫- شاید.
‫خیلی خب. داشتم با این شعره یه کم ‫ور می‌رفتم. می‌خوای بشنوی؟
‫بزن.
‫پسرم. اومدی؟
‫الان میام.
‫باید برم با بابام شطرنج بازی کنم. ‫بازی انتقامیه.
‫یادت نره شب بخیر بگی.
‫باشه.
‫شب بخیر، رفیق.
‫ممنون امروز کارها رو انجام دادی، عزیزم.
‫خواهش می‌کنم.
‫محل حفر رو امنیت سازی می‌کنیم و قبل ‫توفان برمی‌گردیم.
‫خوبی؟
‫معلومه.
‫- یادت نره... ‫- تختم رو مرتب کنم. باشه.
‫پنیر سوخاریه چه خوب به نظر میاد.
‫می‌دونم ایده نهار خوردن شبیه سازی تو مدرسه
‫باید کاری کنه حس تنهایی کمتری بکنیم،
‫ولی راستش هر چقدر بیشتر بهش عادت می‌کنم، ‫بیشتر دلتنگ خونه میشم.
‫خیلی خب. یه جوک بگم حالت بیاد ‫سر جاش. گوش بده.
‫چرا فضایی‌ها هنوز نیومدن منظومه شمسی ما؟
‫نقدهاش رو می‌خونن. یه ستاره میدن.
‫اولاً که، گوش بده؟
‫دوماً، کدوم سیزده ساله‌ای فقط بلده ‫جوک‌های حوصله سر بر بگه؟
‫خندوندمت دیگه.
‫دارم بهت می‌خندم، نه همراهت.
‫ولی ممنون که تلاشت رو کردی.
‫چطوری همیشه اینقدر خوش بینی؟
‫انتخابمه گمونم.
‫میشه یه سوال بپرسم؟
‫بپرس.
‫تا حالا شده از مامان و بابات متنفر بشی؟
‫- همیشه. ‫- کیسی.
‫شرمنده.
‫تا حالا شده ازشون متنفر بشی که آوردنت اینجا؟
‫گاهی اوقات حس می‌کنم من چمدونشون هستم.
‫یا یه گیاه سخنگو.
‫ببین، می‌فهمم داریم چیکار می‌کنیم.
‫کار مهمیه، ولی دلم برای هوای تازه ‫و دویدن تنگ شده.
‫دلم برای دوستام تنگ شده.
‫من دوستتم.
‫می‌دونم. فقط دلم واسه خونه تنگ شده.
‫ببین، منم مثل تو دلم نمی‌خواد اینجا باشم.
‫ولی چه کاری از دستمون برمیاد؟
‫می‌دونم. شرمنده.
‫تو هم داری مثل من فکر می‌کنی؟
‫بهتره شرایط رو بپذیریم و بیشترین استفاده ‫رو ازش ببریم.
‫شاید حق با تو باشه.
‫به نظرم دومین بخش هم سرایی رو ‫فهمیدم،
‫بعدش میشه ضبطش کرد.
‫از مصرع دوم برو بخش هم سرایی.
‫یک، دو، سه، چهار.
‫کیسی؟
‫کیسی! کیسـ...
‫کیسی؟
‫ای وای.
‫کریکت، توفان شدیده.
‫آماده برخورد باش. بیا تو بخش اصلی. ‫همین الان!
‫- سپرهای شیشه رو بده بالا. ‫- باشه.
‫- ژنراتور پشتیبان آنلاین. هوابند رو ببند. ‫- در حال بستن.
‫در حال بستن هوابند.
‫بسته شد.
‫گشتگر هوا چی شد؟ ‫چرا هشدار نداد؟
‫حتماً قبل انتقال داده‌ها نابود شده.
‫آب، شمسی، اکو، همه چی خوبه.
‫سفینه پوشش داده شده.
‫هشدار مجاورت.
‫آماده ضربه باشید.
‫ارتباطمون با زمین رو از دست دادیم.
‫نه.
‫سفینه کیسی تاریکه. ‫باید بریم کمکشون.
‫وایسا، کریکت. ‫تایید تهی سازی اکسیژن.
‫پهپاد سالمه.
‫مامان، میشه بریم ببینیم حالشون ‫خوبه یا نه؟
‫گوش کن عزیزم. در سفینه بسته شده، ‫اکسیژن خود ما هم نشت کرده.
‫مشکل آب هم داریم. مطمئن نیستیم ‫گشتگر قابل استفاده‌ست یا نه.
‫باید جریان آب رو بازسازی کنیم
‫و دستگاه الکترولیزی که هوای تنفس میده ‫رو دوباره راه بندازیم.
‫بدون منابع تو دردسر بزرگی میفتیم.
‫باید خودمون رو در اولویت بذاریم.
‫الان مشکل ما دسترسی به سیستم آبه.
‫اول بیا مشکل خودمون رو حل کنیم، ‫بعد میریم کمک کیسی. خب؟
‫پنل دسترسی بیرونه.
‫نمی‌تونیم بریم بیرون. ‫در هوابند بسته شده.
‫اگه از این تونل بریم سراغ صفحه،
‫و با اون یکی کانال جریان آب رو ‫عوض کنیم چی؟
‫واسه دسترسی انسانی به اندازه کافی ‫بزرگ نیست.
‫من می‌تونم. مثل یه موش.
‫- لعنتی. ‫- کریکت.
‫- باید بکشیمش بیرون. ‫- وایسین.
‫خوبم.
‫خیلی خب.
‫جریان آب مجدداً به راه افتاد.
‫در حال تثبیت سازی فشار آب.
‫هنوز خبری از زمین نیست.
‫نشت اکسیژن چی شد؟
‫هوابند باغ رو بستیم. ‫حفظ شده.
‫اگه گیاهان خشک بشن چی؟
‫می‌تونه تاثیر بدی روی کارمون بذاره، ‫ولی مشکلی پیش نمیاد.
‫فقط باید از نو بکاریم و شروع کنیم.
‫تو محموله رسانی بعدی باید سفارش ‫گیاهان جدید بدیم.
‫یه اکوسیستم جدید راه بندازیم.
‫اونجا کار آسونی نیست.
‫آره، زمین دیگه‌ای نیست که ازش گیاه ‫سفارش بدیم.
‫و کیسی؟
‫مطمئنم اونا هم مثل ما پروتکل‌ها ‫رو دنبال کردن.
‫میشه سعی کنیم باهاشون تماس بگیریم؟
‫وسایل ارتباطی کار نمی‌کنن.
‫و نور خورشید هم داره میره.
‫پس باید برق رو خاموش کنیم و هر ‫کیلوواتی که میشه رو حفظ کنیم.
‫بمونه واسه فردا، عزیزم.
‫شب بخیر، رفیق.
‫هی.
‫سیگنال نفرستاد.
‫همیشه سیگنال می‎فرسته.
‫کیسی احتمالاً داره جوک میگه
‫و کنار چراغ قوه با باباش شطرنج بازی می‌کنه.
‫امروز که رفت. از فردا وارد عمل میشیم، ‫قول میدم.
‫دوستت دارم، مامان.
‫از اول تا آخرش؟
‫از اول تا آخرش.
‫نشتی رو پیدا کردم. بستمش.
‫گیاهان خوبن، ‫و پهپادها دارن گرده افشانی می‌کنن.
‫نمی‌تونیم بریم سراغ اون یکی سفینه. ‫متاسفم، کریکت.
‫تونستم در داخلی رو باز کنم، اما گشتگره عملی نمی شه.
‫نمی شه با دوربین محفظه دیدش. ‫حتماً باد باعث شده بره عقب.
‫پس اینجا زندانی شدیم.
‫هشدار: نشتی اکسیژن کشف شد.
‫سیستم نجات اون یکی سفینه هشدار ‫چند تا نشتی اکسیژن رو می ده.
‫- بحرانیه؟ ‫- نه هنوز.
‫پهپاد چی؟
‫چیش؟
‫نمی شه حداقل ببینیم خوبن یا نه؟
‫تنها پهپادیه که داریم. پهپاد پشتیبان نداریم.
‫- باید یه سر به منطقه حفاری بزنیم. ‫- بعداً می زنیم.
‫نه، مکس؟ من نگران اکسیژنشون هستم.
‫حلش می کنم.
‫مامان، من می تونم.
‫باید یک راست بریم دیگه.
‫- کریکت... ‫- اون بهترین رفیقمه.
‫شروع فراز خیزش.
‫باریکلا، عزیزم.
‫داریم می رسیم.
‫حواست به افق باشه.
‫هشدار محدوده. انتقال به پهپاد اصلاح شد.
‫شرایط بحرانی. پهپاد آفلاین شد.
‫نه!
‫نقشه دومی برای پهپاد نداریم، آمالی. نابود ششد.
‫کار احمقانه ای بود! متأسفم.
‫صدمه ای که هوابند دیده باعث شده اینجا زندانی بشیم،
‫و حالا هم بدون پهپاد بیچاره شدیم.
‫- دیگه نمی شه خطر کرد. ‫- باید روی خودمون تمرکز کنیم. تمام.
‫قضیه این نیست.
‫کل آزمایش و شماها یادم دادین تنها علتی
‫که اومدیم مریخ، کمک به انسان هاست.
‫که یه قایق نجات برای نجات جون بقیه بسازیم.
‫هر حرکت کوچیکی می‌تونه یه تغییری ایجاد کنه. نه؟
‫- آره. ‫- البته.
‫خب، اون بیرون همین حالا چند تا انسانه.
‫کیسی سیگنال نمی ده. اگه اکسیژنشون تموم شده باشه چی؟
‫باید ببینیم به کمک نیاز دارن یا نه.
‫کریکت.
‫جدی؟ حتی نمی خواییم تلاش کنیم؟
‫اگه ما جاشون بودیم چی؟ اگه من بودم چی؟
‫دوست نداشتید بیان ما رو نجات بدن؟
‫عزیزم، گشتگر خراب شده.
‫با یه هوابند داغون این داخل گیر افتادیم.
‫به نظرت چه طوری می شه کمک کرد؟
‫پیاده بریم.
‫موجودی اکسیژن در سفینه.
‫6/30 ساعت مهلت می ده برسیم.
‫کافیه! اما یه بلیط یک طرفه ست.
‫اگه بتونیم هوابند خراب شده رو باز کنیم،
‫کل هوای سفینه رو از دست می دیم.
‫اگه نتونیم دوباره ببندیمش، راه برگشتی نیست.
‫مامان، تو می تونی.
‫ما می تونیم. مطمئنم.
‫فشار زدایی آغاز شد.
‫مامان؟
‫حتماً شوخیتون گرفته.
‫ما اصلاً نرفته بودیم؟
‫شما خبر داشتید؟
‫نه!
‫معلومه که نه.
‫کریکت.
‫معلوم هست چه خبر شده؟
‫تو حالت خوبه. ناراحتی؟ یعنی من...
‫من گمونم ناراحتم، اما مطمئن نیستم.
‫هر حسی بگی دارم.
‫عصبانی هستم، اما خوشحالم.
‫من از دیدنت خوشحالم.
‫خوشحالم خوبی.
‫مادر و پدرت کجان؟
‫دارن گزارش می دن. ما هم تازه فهمیدیم.
‫من 14ماه گشتگر رو روندم.
‫شبیه سازی بود. یه بازی کامپیوتری ساکن هیدرولیکی.
‫هدف آزمایش این بود
‫ببینیم یه خانواده می تونه تحت فشار مریخ زندگی کنه یا نه
‫و همکاری کنن تا این بحران رو حل کنن یا نه.
‫فکر کنم... متوجه شدیم.
‫باورم نمی شه!
‫از خودتون شجاعت، کار گروهی و فداکاری ‫در راه زندگی انسان ها رو نشون دادید.
‫و توی تموم آزمایش های ضروری کارتون حرف نداشت
‫شما همون خانواده ای هستید که برای سکونت تو مریخ بهش نیاز داریم
‫اگه نیاز نباشه بریم چی؟
‫مریخ یه قایق نجات نیست. یه درسه.
‫ما 14ماه بدون کربن و تولید زباله زندگی کردیم.
‫و تنها فداکاری ما تنها بودن بود.
‫چرا باید بریم مریخ که یه زندگی پاک داشته باشیم؟
‫اگه بشه همه این کارها رو روی همین زمین انجام داد،
‫می شه بهترین دنیا.
‫می شه با هم سیاره رو نجات داد. ‫قایق نجات می خواییم چیکار.
‫کریکت جون، کاری که تو توی 24ساعت گذشته
‫کردی، درسی برای همه ماست.
‫تو ذاتاً یه رهبری.
‫من؟
‫آره. تو.
‫کارتون رو بکنید!
‫بعدش برنامه قایق نجات مریخ رو ادامه می دیم.
‫امیدوارم بهش نیازی نداشته باشید.
‫قبل شروع یه چیز دیگه می خوام.
‫- می شه بگید ساعت چنده؟ ‫- 3ظهر.
‫هنوز وقت هست.
‫کیسی، خط پردازت همراهته؟
‫آره.