‫بذارید داستان جیمی استابینز
‫و زنگوله های طلایی (جینگل بلز) رو براتون تعریف کنم.
‫همه چیز از 100سال پیش و زمانی ‫شروع شد که شهر کوچک خلیج دلپذیر
‫وارد روزهای سختی شد.
‫خشکسالی باعث خشک شدن رودخانه محلی شد
‫که آسیاب رو تعطیل کرد
‫و بیشتر مردم شهر رو بیکار کرد.
‫در اون شب کریسمس روحیه ها پایین بود.
‫بچه هایی مثل جیمی استابینز با امید کمی
‫برای گرفتن کادو، به خواب رفتن.
‫با چشمان خواب آلودش
‫چیزی رو دید که از آسمون افتاده بود.
‫زنگوله های طلایی از سورتمه بابانوئل.
‫وقتی جیمی زنگوله ها رو توی دست هاش گرفت و جادوشون رو حس کرد
‫از ته قلبش آرزو کرد که آسیاب دوباره راه بیفته
‫تا شهر بتونه دوباره سرپای خودش بایسته.
‫وقتی صبح کریسمس از خواب بیدار شد،
‫یه هدیه زیر درخت دید.
‫و خوشحال شد که
‫تسمه زنگوله ها هنوز کنار تختش بود.
‫مامان، بابا، زود بیایید.
‫یه رویا نبود.
‫ببینید. کریسمس مبارک.
‫شین، جودی، بیدارید؟
‫یه همسایه اومد دم در...
‫شنیدید؟
‫رودخونه جاری شده بود و آسیاب دوباره راه افتاده بود.
‫مردم شهر همگی شغلشون رو پس گرفتن.
‫جیمی می دونست که آرزوش برآورده شده.
‫آرزوم برآورده شد. این زنگوله ها باید جادویی باشن!
‫این زنگوله ها چی هستن؟
‫خواب بودم، و بعدش صدای بابانوئل رو روی پشت بوم شنیدم
‫و بعدش سورتمه اش پرواز کرد ...و رفت، و بعدش گوزنش
‫داستان زنگوله های طلایی خیلی زود پخش شد.
‫زنگوله ها توی آسیاب به نمایش گذاشته شدن
‫و به نماد خوش شانسی شهر تبدیل شدن.
‫مردم از کیلومترها اون طرف تر به خلیج دلپذیر اومدن
‫تا زنگوله ها رو ببینن و آرزوهای کریسمس خودشون رو بگن
‫[بابانوئل عزیز، لطفا کمک کن پای مادربزرگ بهتر بشه.]
‫زنگوله‌ها برای تمام کسایی که برای ‫دیدنشون می اومدن، تبدیل به نماد امید شدن.
‫خیلی زود اون ها رو در موزه شهر مستقر کردن
‫و هر سال در روز قبل از کریسمس
‫شهر مراسم به صدا درآوردن زنگوله رو برگزار می‌کرد
‫کریسمس مبارک!
‫هرچقدر مردم بیشتر و بیشتری برای ‫دیدن زنگوله ها و آرزوکردن می اومدن...
‫خلیج دلپذیر و مردمش هم شروع به شکوفایی کردن.
‫و بعد از اون کریسمس
‫خلیج دلپذیر 100 سال در رفاه و صلح قرار داشته.
‫بعضی مردم می گن این فقط یه تصادفه
‫اما معتقدید واقعی می دونن که ‫تمامش به خاطر زنگوله های طلاییه.
‫فیونا!
‫مشتری ها توی مغازه کادویی منتظرتن.
‫شرمنده جناب مارتین، فقط عاشق ‫تعریف کردن داستان زنگوله هام.
‫از اینجاش رو خودم ادامه می دم.
‫امسال
‫100امین سالگرد یافتن زنگوله ها توسط جیمی استابینزه
‫پس این باید بزرگترین جشن به ‫صدا درآوردن زنگوله ها تا الآن باشه!
‫به خاطر همین مردم به شهر ما میان
‫تا زنگوله ها رو ببینن و آرزوهای ‫کریسمس خودشون رو بگن.
‫بسیار خب، سئئوالی هست؟
‫بله وایولت، سئوالت چیه؟
‫چه طوری سورتمه بابانوئل هنوز ‫پرواز می کنه وقتی زنگوله هاش نیستن؟
‫مطمئنم بابانوئل کلی زنگوله دیگه داره.
‫می دونه این زنگوله ها اینجان؟
‫آره می دونه. و خیلی از این بابت راضیه.
‫این زنگوله‌ها شانس و ثروت خیلی زیادی ‫برای خلیج دلپذیر به ارمغان آوردن.
‫وقتی چیزی به اسم بابانوئل وجود نداره، چه طور ممکنه اون ها زنگوله های بابانوئل باشن؟
‫رجی، معلومه که بابانوئل واقعیه.
‫درسته، جناب مارتین؟
‫دقیقا بانوی جوان.
‫- دیدی؟ ‫- کی اهمیت می ده!؟
‫همیشه کسانی هستن که معتقد نیستن.
‫اما اجازه ندید روحیه کریسمستون رو ازتون بگیرن.
‫کریسمس زمان نیکخواهی برای تمام مردان،
‫زنان، و به طور کلی مردمه.
‫مژده به تمام مردم.
‫بسیار خب بچه ها، راحت ‫باشید. بقیه موزه رو تماشا کنید.
‫- بیا بریم اون ماشین آتش نشانی قدیمی رو ببینیم. ‫- بیا بریم اونجا.
‫فکر می کنی اون برای چی بوده؟
‫ممکنه برای جراحی عمیق بوده.
‫کنی.
‫کجا گذاشتم...
‫حالتون خوبه جناب مارتین؟
‫آره فقط فکر کنم عینک هام رو گم کردم.
‫وقتی سر فیونا داد می زدید، گذاشتید توی جیب کتتون.
‫داد می زدم؟
‫شاید منظورت اشتیاق باشه، اما.... نه.
‫هیچ وقت عینک هام رو نمی ذارم...
‫هی...
‫ایناهاش.
‫ممنون وایولت.
‫هی! شما بچه ها چیکار می کنید؟
‫- بابا! ‫- سلام رفیق.
‫- سلام جناب باتمز. ‫- سلام وایولت. حالت چطوره؟
‫از بازدید لذت می برید؟
‫گوش کنید، داشتم فکر می کردم چون فردا مدرسه نداری
‫چرا امشب رو شب پسرها نکنیم؟
‫می تونیم پاپ کورن درست کنیم و بتمن تماشا کنیم؟
‫داشتم به یه چیز یکم کریسمسی تر فکر می کردم.
‫اِلف چطوره؟
‫عاشق وقتی‌ام که اسپاگتی رو با شربت می‌خوره.
‫- خیلی چندشه! ‫- خیلی خنده‌داره.
‫هی داشتم بهش نگاه می‌کردم.
‫هی!
‫رجی، برش گردون. زود باش.
‫می‌خوایش؟ بیا بگیرش.
‫- هی، مواظب باش. ‫- اینقدر عوضی نباش.
‫پسرا، بس کنید.
‫واو...
‫اوه خدای من، دیدی؟
‫داشت میفتاد روی سرش.
‫حالت خوبه؟
‫همه چیز مرتبه. کسی آسیب ندیده، درسته؟
‫آره. ممنون.
‫این اتفاق واسه این افتاد که ‫به بابانوئل اعتقاد نداشتم؟
‫از شانس خوبت، من اعتقاد دارم.
‫بسیارخب، 20 دقیقه دیگه بچه‌ها
‫بعدش اتوبوس برتون می‌گردونه به مدرسه.
‫خداروشکر.
‫پای کدو واسه شکرگزاریه. ‫پای گردو واسه کریسمسه.
‫پای کدو واسه دوتاشه.
‫با عقل جور درنمیاد. ‫یه پای نباید دوتا تعطیلات نصیبش بشه.
‫اوه، می‌خوای توی تعطیلات بریم سورتمه سواری؟
‫اصلا نیاز به پرسیدن داره؟
‫بابام گفت که توی کوهستان تیبل، برف هست.
‫شاید بتونه یه روز ما رو ببره.
‫کنی!
‫زود باش. مامان گفت باید امروز پیاده ببرمت خونه.
‫می‌تونم پیاده با وایولت برم.
‫نه، شرمنده. من میرم اداره.
‫سلام هریسون.
‫برنامه‌ای واسه تعطیلی داری؟
‫نه راستش.
‫آره، منم ندارم.
‫احتمالا بیکار توی خونه باشم.
‫باشه، صحبت خوبی بود.
‫وایولت زود باش، بریم.
‫- بعداً می‌بینمت اسکیت‌باز. ‫- به امید دیدار بابون.
‫می‌خوای درمورد پروژه علوم‌مون بدونی؟
‫فردا صبح زود بیدار میشیم
‫و تمام شهر میچرخیم دنبال برگ‌ها.
‫چرا امروز میرم به اداره
‫و چکار می‌کنی که خیلی مهمه؟
‫به تو مربوط نیست.
‫میری خونه پتی
‫تا روی جشن خیریه ‫شورای دانش آموزی سانتاگرام کار کنید.
‫چی؟
‫لوازم هنری از کوله پشتیت بیرون زده،
‫و به خودت رسیدی واسه اینکه ‫احیاناً برادر پتی اونجا باشه.
‫چرا نمی‌تونی مثل یه بچه‌ی 11 ساله عادی رفتار کنی؟
‫خونه پتی خوش بگذره!
‫سلام سم.
‫سلام وایولت.
‫سلام معاون تری.
‫معاون وایولت توی خونه.
‫- میشه یکی از اینا بخورم؟ ‫- آره.
‫قبل از شام نه.
‫اوه، ضدحال.
‫دفتر کلانتر خلیج دلپذیر. ‫چه کمکی ازم برمیاد؟
‫ممنون.
‫سلام.
‫سلام بابا.
‫اونجا چی داری؟
‫پروژه علوم واسه تعطیلات زمستون.
‫داریم در مورد گیاهان خلیج دلپذیر یاد می‌گیریم.
‫هووم.
‫باید تا جای ممکن برگ پیدا کنیم.
‫خب، به نظر جالب میاد.
‫اوه هی، حدس بزن چی شده؟ ‫امروز یه کد 90-10 داشتیم.
‫یه 90-10؟
‫- آژیر بانک؟ ‫- اوهوم.
‫یه نفر به یه بانک توی خلیج دلپذیر دستبرد زده؟
‫نه، نه، نه. فقط یه ایراد سیم‌کشیه.
‫آژیر اشتباه.
‫اوه پسر. هیچ اتفاق هیجان‌انگیزی ‫هیچوقت این اطراف نمیفته.
‫هی، دقیقا همینجوری دوست داریم. ‫درست نمیگم تری؟
‫درسته کلانتر.
‫بسیارخب، از توی فر تازه و داغ میارمش واستون.
‫بوی خوبی داره مامان.
‫زود باشید بخورید. باید برم سرکار.
‫سر میز ممنوعه.
‫منتظر بابا نمی‌مونیم؟
‫دارم از گرسنگی می‌میرم. میشه شروع کنیم؟
‫می‌تونیم هردوش رو انجام بدیم.
‫اوه واو، کاش منم می‌دیدم.
‫روز کاری این چیزا توش هست.
‫دیشب ماشین رو سه بار استارت زدم تا روشن بشه.
‫بسیارخب.
‫توی تعطیلات چندتا شیفت اضافه توی مدرسه می‌گیرم
‫تا بتونم پول ماشین رو پرداخت کنم.
‫باشه.
‫باید برم.
‫خب، ما ایجا می‌مونیم چون که قراره...
‫شب پسرا رو داشته باشیم.
‫میخوای امشب باهامون الف رو نگاه کنی هریسون؟
‫بعد از شام میرم پیش داگ.
‫واسه بودن با ما زیادی خفنه.
‫هی میدونستی که دارن واسه تعطیلات
‫یه سری مسابقات بسکتبال توی مدرسه برگزار می‌کنن؟
‫باید یه بازی رو بریم ببینیم، ها؟
‫نیازه؟
‫می‌دونید قبل از اینکه برم پرتلند و مادرت رو ببینم
‫و دیوونه‌وار عاشق بشم، اینجا یه مربی بسکتبال بودم.
‫آره، می‌دونیم.
‫جدی؟
‫یه سال قهرمان ایالت یا همچین چیزی شده.
‫خب، قهرمان ناحیه، ولی بازم...
‫اون موقع کم چیزی نبود.
‫چه باحال.
‫- نمیذارم. ‫- قهرمان ناحیه‌ای.
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم مامان.
‫- سالاد؟ ‫- نه.
‫یه نفر یه الف عصبانیه.
‫راست میگه.
‫[سه روز مانده به روز پیش از کریسمس]
‫بابا؟
‫بابا کجاست؟
‫باهاش تماس گرفتن. باید میرفت.
‫چندتا تخم مرغ اضافه واست درست کردم، اگه میخوای.
‫واقعاً باید بهت یاد بدم چطوری قهوه درست کنی.
‫باید همیشه روزت رو با یه صبحونه‌ی سالم شروع کنی.
‫و تو باید همیشه روزت رو ‫با بیخیالِ من شدن شروع کنی.
‫کِنی‌ـه.
‫باید پروژه علوم انجام بدیم.
‫توی اولین روز تعطیلات؟
‫هی، یکم تخم مرغ می‌خوای؟
‫حتما.
‫اوه!
‫از این یکی داریم؟
‫نه. اون یه افرای درشت‌برگه.
‫- یه چی؟ ‫- یه افرای درشت‌برگ.
‫خوب چیزی پیدا کردی.
‫تو همکار خیلی خوبی هستی.
‫باید با دوچرخه بریم پارک رک.
‫توی دهه 90 یه سری درخت داگ‌وود کاشتن...
‫بابای من چرا توی موزه‌ست؟
‫اثری از ورود اجباری نیست؟
‫هیچی.
‫باید یه کلید داشته باشن.
‫سیستم هشدار و دوربین‌ها چی؟
‫همگی به مدار اصلی وصلن.
‫یه نفر برق رو قطع کرده.
‫حتما می‌دونستن که قطع‌کن مدار کجاست.
‫و کجاست؟
‫بیرونه، اون پشت، کنار کنتور.
‫حتما واسه اونم کلید داشتن.
‫هی سم، قطع‌کن مدار رو چک کن.
‫ببین به زور باز شده، و اثر انگشت هم پیدا کن.
‫اطاعت.
‫از اینور.
‫شرمنده بچه‌ها، امروز تعطیلیم.
‫هی شما دوتا نباید اینجا باشید.
‫وایولت.
‫بابا، چه خبره؟
‫یه نفر زنگوله‌هارو دزدیده.
‫فکر کردم در رو قفل کردی.
‫- شرمنده رییس. ‫- آره، چندتا نوار بیرون نصب کن.
‫نمی‌خوایم کس دیگه‌ای سرشو بندازه بیاد داخل.
‫چشم.
‫بابا، وایسا.
‫دیشب چه اتفاقی اینجا افتاده؟
‫نه، شهردار داناوان، نباید بیاید داخل.
‫اینجا یه صحنه جرم فعاله.
‫پس درسته، زنگوله‌ها گم شدن.
‫آره. اینطور به نظر میرسه.
‫سه روز دیگه مراسم به صدا درآوردن زنگوله‌هاست.
‫بدون زنگوله نمیشه زنگوله‌هارو به صدا درآورد.
‫اسمش توشه.
‫تمام تلاشمون رو می‌کنیم ‫تا در اسرع وقت زنگوله‌هارو پیدا کنیم.
‫آره و درست قبل از انتخابات. عالیه.
‫آخرین دستاورد من در اداره از دست‌دادن ‫غرور و شادی شهر میشه.
‫کسی تورو سرزنش نمی‌کنه بابا.
‫چطور اجازه دادی چنین اتفاقی بیفته؟
‫- بابا ‫- دوستان
‫واقعا باید برگردیم سر کارمون. ‫پس معاون تری،
‫میشه لطفا به شهردار کمک کنی ‫با احترام از صحنه جرم خارج شن؟
‫آره. زود باش بابا.
‫آره، شاید آخرین دستاوردم توی اداره
‫باید انتصاب یه کلانتر جدید باشه.
‫سه روز قبل از کریسمس. باورم نمیشه.
‫نگران نباش بابا. ‫کلانتر اوضاع رو تحت کنترل داره.
‫شما دوتا باید برید.
‫- ولی بابا... ‫- نمی‌تونم واسه شماها پارتی‌بازی کنم.
‫نه توی این وضع که شهردار چهارچشمی منو میپاد.
‫باشه.
‫قطع‌کن مدار به زور باز نشده بود.
‫واسه اونم حتما کلید داشتن.
‫به جز شما چه کسی کلید داره؟
‫فقط یک نفر دیگه.
‫همسایه‌تون.
‫سلام جورج.
‫سلام گرنت.
‫تری، سم.
‫جورج.
‫چه خبر شده؟
‫مشکلی نیست اگه چندتا سوال ازت بپرسم؟
‫آره. حتما. مشکلی نیست.
‫بیاید داخل.
‫هی، یه لطفی بهم کن.
‫فیلم دوربین امنیتی منو از دیشب چک کن.
‫ممکنه چیزی گرفته باشه.
‫چه خبر شده؟
‫گمونم جناب باتمز توی دردسر افتاده.
‫خب چه ساعتی موزه رو ترک کردی؟
‫من و گلن دوتامون حدود ساعت 6:45 رفتیم.
‫و کجا رفتی؟
‫اینجا. خونه.
‫من و هریسون و کنی شام خوردیم. شب پسرها.
‫اوه، مارگارت نبود؟
‫نه. یه شیفت شبونه توی غذاخوری گرفته بود.
‫تا بعد از ساعت 2 برنگشت.
‫و بعدش تمام شب همینجا موندی؟
‫آره موندم.
‫کلیدهای موزه پیشته؟
‫آره، همونجاست روی پیشخون.
‫دبیرستان چی؟
‫هنوز شیفت‌های نگهبانی اونجا برمیداری؟
‫- اره. بیشتر آخر هفته‌ها. ‫- کلانتر.
‫یه چیزی هست که باید ببینید.
‫این ویدئوی دیشب دوربین امنیتی شماست.
‫ساعت 1:12 شب.
‫مشکل نداره بچه‌ها اطراف رو یه نگاه بندازن؟
‫نه.
‫گاراژتون قفله؟
‫در کناری بازه.
‫دنبال چی می‌گردی گرنت؟
‫زنگوله‎ها جورج.
‫یه نفر دیشب اونارو دزدیده.
‫چی؟
‫و فکر می‌کنی اینجان؟
‫من این سمت رو بررسی می‌کنم.
‫چی شده؟
‫گمونم توی گاراژن.
‫واسه چی توی گاراژن؟
‫هیچی اونجا نیست. فقط وسایل قدیمی مادربزرگمه.
‫تری، اینجا.
‫این بخاطر بازداشت قبلی منه، مگه نه؟
‫خب به جرم دزدی بود، مگه نه؟
‫درگیر آدم اشتباه شدم. یه اشتباه کردم، خب؟
‫چه خبر شده؟
‫هیچی هریسون. فقط برگرد توی اتاقت.
‫بابا، چکار کردی؟
‫من هیچکاری نکردم، خب؟
‫فقط لطفا برگرد توی اتاقت.
‫کلانتر؟
‫اینو بین چندتا جعبه توی گاراژ پیدا کردیم.
‫چطوری... من نمی‌دونم چطوری اومده اینجا.
‫باید حرفمو باور کنید، ‫نمی‌دونم چطوری اومده توی گاراژم.
‫زنگوله‌ها کجان جورج؟
‫نمی‌دونم! بهت که گفتم. ‫گرنت، بیخیال، به حرفم گوش کن.
‫چرا باید زنگوله‌هارو بدزدم؟
‫تو منو می‌شناسی.
‫جورج باتمز...
‫- یه لحظه صبر کنید. بچه‌ها... ‫- تو بازداشتی.
‫قسم می‌خورم.
‫بابا؟
‫هی چیزی نیست رفیق.
‫فقط یه سوء تفاهمه، همین.
‫درست میشه.
‫- کنی، نه. ‫- ولم کن!
‫کنی، صبر کن! نه.
‫چرا دارن بابا رو میبرن؟
‫چون اون عوض نشده. خب؟
‫اگه چیزی پیدا کردی خبرم کن.
‫اطاعت.
‫تا خونه رو می‌گردن نمی‌تونیم بریم داخل.
‫به مامان توی غذاخوری زنگ زدم.
‫میاد دنبالمون که بریم اداره.
‫چرا توی اداره نمیرید پیشش؟
‫می‌تونم برسونمتون.
‫باشه. ممنون.
‫آره. بذار کلیدامو بیارم.
‫بریم.
‫اینجا.
‫آره، مدرک خیلی محکمیه.
‫بابا.
‫هی، سلام رفیق.
‫بابا، نه. کار جناب باتمز نیست.
‫شما اینجا چکار می‌کنید؟
‫هریسون و کنی رو رسوندیم.
‫اوه.
‫پدرت اینکارو نکرده.
‫از کجا می‌دونی؟
‫هی.
‫من اون زنگوله‌هارو برنداشتم.
‫قطعا یه نفر داره تلاش می‌کنه ‫جوری جلوه‌ش بده که انگار کار منه.
‫هریسون...
‫باید بهم اعتماد کنی.
‫آره، درسته.
‫ولش کن.
‫می‌دونم واسش سخته.
‫واسه همه‌مون سخته.
‫هریسون.
‫من حرفتو باور می‌کنم بابا.
‫اون چیه؟
‫واسه جناب باتمز خوب نیست.
‫ببخشید کنی.
‫جورج.
‫زود باش.
‫به من گوش بده.
‫درست میشه.
‫من یه فکری واسه خلاصی از این وضع می‌کنم.
‫- دوستت دارم بابا. ‫- منم دوستت دارم بچه‌جون.
‫زود باش جورج. وقتشه.
‫ببین، متأسفم جورج.
‫باید طبق مدرک پیش برم.
‫یه کریسمس دیگه بدون بابام.
‫می‌دونم چه حسی داره که کریسمس رو ‫بدون یکی از والدینت بگذرونی. حس مزخرفیه.
‫بابای من اینکارو نکرده وایولت.
‫تو باهوش‌ترین کسی هستی که می‌شناسم.
‫باید بهمون کمک کنی.
‫- شب بخیر بچه‌ها. ‫- بسیارخب، شب بخیر.
‫اینم از این.
‫- بابا؟ ‫- بله؟
‫یه آرزوی کریسمس دارم.
‫اوه جدی؟ چیه؟
‫میخوام جناب باتمز واسه صبح کریسمس ‫توی خونه پیش کنی باشه.
‫اوه وایولت...
‫گمون نکنم در این مورد کمکی از دست بابانوئل بربیاد.
‫اگه زنگوله‌ها واقعاً جادویی هستن
‫پس این اتفاق میفته.
‫کاش به همین سادگی بود.
‫کلانتر پیرس پایان گفتگو رو اعلام میکنه.
‫معاون وایولت پایان گفتگو رو اعلام میکنه.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫بابا؟
‫بله؟
‫زنگوله‌هارو توی خونه باتمز پیدا کردین؟
‫نه. همه‌جارو گشتیم و...
‫اونجا نبودن.
‫عجیب نیست که جعبه‌ش توی خونه باتمز باشه
‫ولی زنگوله‌ها نباشن؟
‫آره، ولی شاید قبلش یه کاری باهاشون کرده.
‫پس چرا باید مدرکی رو نگه داره ‫که اونو گناهکار نشون بده؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌خوام کمک کنم.
‫توی چی؟ پرونده جناب باتمز؟
‫می‌تونم یه کاری انجام بدم.
‫نمی‌خوام همینجور دست روی دست بذارم ‫و منتظر باشم یه نفر مشکل رو حل کنه.
‫خب، اون یه نفر قاعدتاً منم چون این شغل منه.
‫تو فکر می‌کنی کار جناب باتمز بوده
‫ولی من باور نمی‌کنم که اون اینکارو کرده باشه.
‫می‌دونم که اون بابای کنی‌ـه
‫ولی گاهی وقتا پول باعث میشه ‫که آدمای خوب کارای بدی انجام بدن.
‫اون زنگوله‌ها باارزشن.
‫فقط یکم استراحت کن، خب؟
‫[دو روز مانده به روز پیش از کریسمس]
‫تخم مرغ داری؟
‫بیا داخل.
‫روش. انگیزه. فرصت.
‫و این چیه؟
‫این کاریه که بابای من سر کارش انجام میده.
‫یه تابلو واسه پرونده میسازه ‫و بعدش روش عکس و اینا میچسبونه.
‫اینطوری درمورد مظنونین احتمالی تصمیم میگیره.
‫خب واسه بابات...
‫روش. اون کلیدهارو داشته.
‫انگیزه.
‫گلوله‌ها ارزش مادی دارن.
‫فرصت.
‫تنها دلیلش واسه اینکه دزدی نکرده ‫اینه که دیشب توی خونه خواب بوده.
‫ممکنه یواشکی وقتی که شما خواب بودین ‫از خونه رفته باشه بیرون.
‫چطوری بلدی تمام اینارو انجام بدی؟
‫موقع نشستن توی اداره پلیس و انجام دادن ‫تکالیفم، خیلی چیزا یاد گرفتم.
‫چکار می‌تونیم بکنیم؟
‫باید یه نفر دیگه رو پیدا کنیم که ‫تمام این سه مورد رو داشته باشه.
‫اونوقت یه مظنون دیگه خواهیم داشت.
‫دیگه کی می‌تونه مظنون باشه؟
‫یه فکری دارم.
‫به وسایل کارآگاهی نیاز پیدا می‌کنیم؟
‫گمونم بسته‌ست.
‫ماشین جناب مارتین اینجاست.
‫چقدر اینجا ساکته.
‫بیا یه سر و گوشی آب بدیم.
‫صبر کن بیام.
‫احتمالا توی دفترشه. همینجا صبر کن. ‫من زود برمی‌گردم.
‫هووم.
‫جناب مارتین؟
‫متأسفم. امروز تعطیلیم.
‫فقط می‌خواستم دوتا سوال ازتون بپرسم.
‫باشه.
‫فقط یه لحظه وقت دارم.
‫فکر می‌کنید واسه چی جناب باتمز ‫باید زنگوله‌هارو بدزده؟
‫اوه، هنوز امیدوارم کار اون نباشه.
‫اون یه نیروی فوق‌العاده بوده که ‫امسال به کادرمون اضافه شده.
‫ولی شاید بخاطر پول بوده باشه، درسته؟
‫معمولا همینطوره. آره.
‫پول اهدایی به موزه صرف چه کاری میشه؟
‫عمدتاً نگهداری کلی موزه.
‫ساختمون‌های قدیمی مثل این سراسر سورپرایزن.
‫اگه جناب باتمز زنگوله‌هارو بخاطر پول دزدیده
‫چرا پول اهدایی به موزه رو هم برنداشته؟
‫واقعا باید اینجو جواب بدم، ‫و بعدش باید اینجارو قفل کنم.
‫پس خداحافظ وایولت. شرمنده.
‫سلام.
‫یه لحظه صبر کن...
‫ممنون از وقتی که گذاشتید جناب مارتین.
‫خداحافظ.
‫الو؟
‫آره.
‫هی.
‫به تماس دزدی از مغازه‌ی ام اند ام رسیدگی کردم.
‫سم کجاست؟
‫بیرون دنبال اینه که چه کسی به گاراژ کارل آسیب زده.
‫به نظرت چه اتفاقی داره میفته کلانتر؟
‫تا حالا اینقدر جرم اینجا ندیدم.
‫می‌دونم روحیه کریسمس شهر باید برگرده.
‫باید این زنگوله‌هارو پیدا کنیم.
‫آخرین اخبار درمورد سمساری‌ها ‫و مغازه‌های جواهرت چی هست؟
‫هنوز خبری نشده.
‫بسیارخب روشون بمون.
‫اگه نیاز بود اضافه کار بایست. سم هم همینطور.
‫بابام...
‫شهردار داناوان می‌خواد امروز ‫یه کنفرانس مطبوعاتی برگزار کنه.
‫درمورد زنگوله‌ها. توی ظهر.
‫می‌تونم مسئولیت بخش رو برعهده بگیرم.
‫نه نه باید اونجا باشم. واسه پدرت
‫و واسه شهر خیلی مهمه.
‫بله قربان. متوجهم.
‫چرا توام نمیای؟
‫روش.
‫دیگه کی کلید موزه رو داره؟ ‫بدون شک جناب مارتین.
‫و یجورایی جالب رفتار می‌کرد.
‫اون حرف دوم گفتی چیه؟
‫انگیزه. به احتمال زیاد پول.
‫گاهی وقتا پول باعث میشه ‫که آدمای خوب کارای بدی انجام بدن.
‫اون چرا به پول نیاز داره؟
‫این چیزیه که ما باید متوجه بشیم.
‫پول رو شمردم. دستاورد خوبیه.
‫اوه نیازی نیست اونکارو کنی.
‫می‌تونم یه جا وسط مسیر ببینمت.
‫اسکله چطوره؟
‫توی راهم، خب؟
‫داره میره اسکله. باید زودتر از اون برسیم اونجا.
‫چطوری اینکارو کنیم؟
‫ده دوازده‌تا چراغ قرمز رو باید رد کنه.
‫اگه از پل پیاده بریم، می‌تونیم ‫زودتر از اون برسیم اونجا.
‫زود باش کنی!
‫واو!
‫آروم برو!
‫از اینور کنی.
‫هردو سمت خیابون رو نگاه کن!
‫پله‌ها نه.
‫می‌تونی!
‫اون ماشینشه.
‫نزدیکیم.
‫جلومون عابر پیاده‌ست.
‫ببخشید!
‫هی! مواظب باشید!
‫شرمنده!
‫کریسمس مبارک!
‫باربارا.
‫اون خانم مارتین نیست.
‫- خب حدس بزن چی شده؟ ‫- چی؟
‫امسال کارمون عالی بود.
‫آره، اهدایی‌ها خیلی زیاد بودن.
‫اون چیه؟
‫پول اهدایی موزه‌ست.
‫خب حالا عمرا نمی‌فهمیم پول کجا رفته.
‫می‌تونیم از کامپیوترهای پلیس ‫واسه جستجوی شماره پلاکش استفاده کنیم.
‫به نظر قانونی نمیاد.
‫واسه همین قرار نیست به کسی بگیم.
‫شهردار.
‫زنگوله کجاست؟
‫-دوستان، دوستان، خواهش می‌کنم... ‫- شهردار!
‫تا حالا اینهمه گزارشگر نبوده.
‫- شهردار! ‫- یه لحظه صبر کنید، خواهش می‌کنم.
‫سوال این خانم رو نمی‌شنوم. بله خانم؟
‫می‌خواید جشن به صدادرآوردن زنگوله‌هارو لغو کنید؟
‫به هیچ وجه!
‫شهر بزرگ خلیج دلپذیر
‫نشون‌دهنده‌ی شادی و روحیه‌ی کریسمسه.
‫بدون زنگوله‌ها نه.
‫آره!
‫اون تنها دلیلیه که همه میان.
‫- آره، من... ‫- اگه کسی واسه روز قبل از کریسمس نیاد
‫شیرینی‌پزی من یه عالمه ضرر مالی میکنه.
‫بله درک می‌کنم.
‫توی 24 ساعت اخیر 15 تا کنسلی ‫واسه هتلم داشتم، شهردار.
‫زنگوله‌ها کلید همه‌چیز هستن.
‫بله، بله. دوستان، دوستان.
‫اون روحیه‌ی خلیج دلپذیر رو بالا نگه دارید.
‫امیدوار بمونید، چون توی این شهر
‫ما به روحیه‌ی کریسمس باور داریم، مگه نه؟
‫و باور داریم... آره!
‫و به زنگوله‌ها باور داریم.
‫این تبلیغ بزرگی واسه شهرداره.
‫این تبلیغ افتضاحی واسه شهرداره.
‫ولی نه اگه زنگوله‌ها قبل از روز ‫پیش از کریسمس پیدا بشن.
‫اونوقت اون یه قهرمان میشه ‫و یه عالمه توجه به خودش جلب می‌کنه.
‫و با انتخابات پیش رو...
‫این میشه انگیزه.
‫و باور داریم که نیروی خوب پلیس ما
‫زنگوله‌های ما رو قبل از روز ‫پیش از کریسمس پیدا میکنه.
‫صبر کن، پس جناب مارتین چی؟
‫نمی‌تونیم فقط روی یه مظنون متمرکز باشیم کنی.
‫این اشتباهیه که بابای من داره ‫با بابای تو مرتکب میشه.
‫ولی اگه زنگوله‌هارو قبل از کریسمس پیدا نکنید چی؟
‫- آره. ‫- یا هیچوقت؟
‫کلانتر پیرس رو روی پرونده داریم.
‫بهم قول داده
‫که زنگوله‌هارو به جای شایسته‌شون برمی‌گردونه.
‫درست میگم کلانتر؟
‫درحال حاضر...
‫اینا مظنون‌های ما هستن.
‫مظنون‌ها؟
‫وایولت...
‫جدی که فکر نمی‌کنی بتونی این پرونده رو حل کنی، نه؟
‫چرا نتونم؟
‫خب اولاً هنوز با یه عروسک توی بغلت می‌خوابی.
‫همین الان دوتا مظنون جدید دارم.
‫سعی داره بابای منو تا قبل کریسمس برگردونه خونه.
‫و دو روز دیگه مونده مدی.
‫کنی، من واقعاً درمورد پدرت متأسفم.
‫امیدوارم همه‌ش سوء تفاهم باشه.
‫میتونی من و کنی رو برسونی اداره پلیس؟
‫تازه رسیدم خونه.
‫مامان کنی اونجا رفته به ملاقات باباش.
‫کنی هم دوست داره بره.
‫آه، آره.
‫میشه اینکارو کنی لطفا؟
‫باشه.
‫می‌برمتون.
‫تو...
‫تو که فکر نمی‌کنی برادرت هم بخواد بیاد، ها؟
‫گمون نکنم. اون یجورایی از این جریان عصبانیه.
‫تمام روز توی خونه ول میچرخه.
‫که اینطور...
‫باشه، وسایلتون رو بردارید.
‫بسیارخب، رسیدیم.
‫ممنون مدی.
‫خواهش می‌کنم.
‫اگه می‌خوای یه سر به هریسون بزنی، ‫وسایل آرایشت توی جعبه دستکشه.
‫تمام صاحبین کسب‌وکار دارن به دفترم زنگ میزنن
‫و نگرانن که اگه زنگوله‌ها قبل از روز
‫پیش از کریسمس پیدا نشه هیچکس به جشن نیاد.
‫می‌دونم بابا. خیلی متأسفم از این بابت.
‫پیدا میشن.
‫از کجا می‌تونی اینقدر مطمئن باشی وایولت؟
‫زنگوله‌ها واسه خلیج دلپذیر بسیار باارزشن.
‫کسی استراحت نمی‌کنه تا وقتی که ‫زنگوله‌ها برگردن به جایی که بهش تعلق دارن.
‫شاید بهتره این دختر رو بذارم واسه کلانتر جدید.
‫اون تنها کسیه که این اطراف عزم و اراده داره.
‫داریم تمام تلاشمون رو می‌کنیم.
‫آره، خب اگه تمام تلاشتون به پیداکردن ‫زنگوله‌ها منجر نشه
‫کافی نیست.
‫بخش کلانتری.
‫الان بیرونه. می‌تونم پیامتون رو بگیرم.
‫به بابات زنگ زدن رفت بیرون وایولت.
‫من با کنی اومدم.
‫می‌خواد باباش رو ببینه.
‫مشکلی نداره؟
‫آره حتما. زود باش کنی.
‫مامانت اون پشته.
‫من توی دفتر بابام منتظر می‌مونم.
‫باشه.
‫از وقتی اون زنگوله‌ها دزدیده شدن ‫کسب‌وکار توی غذاخوری کساده.
‫حال و هوای مردم هم کساده.
‫خب...
‫باید امیدمون رو حفظ کنیم.
‫تو چطوری پسرم؟
‫خوبم بابا.
‫وایولت هم داره کمک میکنه. اون واقعا باهوشه.
‫خب ممنون کنی.
‫و حتما به وایولت بگو
‫که خیلی ازش ممنونم.
‫و...
‫به هریسون بگو واقعاً دلم واسش تنگ شده.
‫رمز. تولد مامان.
‫بخش کلانتری.
‫باشه، بهم بگید چه اتفاقی افتاده.
‫باشه، به محض اینکه برگردن.
‫آها، به کلانتر اطلاع میدم.
‫یالا. یالا.
‫هی، چیکار داری می‌کنی؟
‫فقط داشتم دنبال یه چیزی ‫ واسه پروژه‌م می‌گشتم.
‫تو پایگاه داده‌ی پلیس؟
‫یه ایده داشتم که کی ‫ممکنه زنگوله‌ها رو دزدیده باشه.
‫تقریبا مطمئنیم می‌دونیم ‫ کی زنگوله‌ها رو دزدیده.
‫فقط می‌خوام یه شماره پلاک رو چک کنم.
‫بابات خبر داره داری این کار رو می‌کنی؟
‫نه.
‫دوست ندارم از بابات رازی رو مخفی کنی.
‫فقط نمی‌خوام نگرانش کنم.
‫خب، بچه‌های کوچیک اجازه ندارن ‫ پایگاه داده‌ی پلیس رو بررسی کنن.
‫ولی پلیس‌ها چرا.
‫تو یه افسر پلیسی؟
‫نه، ولی تو هستی.
‫باشه. اگه کمک من رو می‌خواین، ‫باید چیزای خیلی بیشتری بهم بگین.
‫باشه. همه‌چی رو بهت میگم. ‫ولی باید قول بدی کمکم می‌کنی.
‫سلام.
‫می‌خوای راجع به چیزی حرف بزنی؟
‫لازم نیست باهام خوب رفتار کنی، می‌دونی.
‫فقط خوب رفتار نمی‌کنم.
‫گفتم شاید یه دوست لازم داشته باشی.
‫گمونم این خیلی بد نباشه.
‫واقعا به نظرت بابات ‫ ممکنه این کاررو کرده باشه؟
‫قبلا دزدی کرده. ‫به همین خاطر تو زندان بود.
‫چی دزدیده بود؟
‫خب، در اصل هیچی.
‫هیچی ندزدید ولی رفت زندان؟
‫تو یه انبار بزرگ کار می‌کرد، ‫یه نفر استخدامش کرد...
‫تا واسه چند دلار بیشتر ‫یه چیزی رو تحویل بده.
‫وانت پر از کالاهای مسروقه بود.
‫نه.
‫آره. قسم می‌خوره هیچی درباره‌ی نمی‌دونسته.
‫تو این رو باور نداری؟
‫فقط می‌دونم هشت ماهی که ‫تو زندان بود رو بدون اون گذروندیم،
‫و همه تو مدرسه به چشم ‫ پسر یه مجرم نگام می‌کردن.
‫- متاسفم. ‫- آره.
‫بابام اینجا بزرگ شد،
‫واسه همین وقتی آزاد شد، از پورتلند ‫ اومدیم اینجا، می‌دونی؟ واسه یه شروع تازه.
‫مادربزرگم اینجا رو برامون گذاشته بود.
‫آره، اون رو یادمه.
‫بابت فوتش خیلی متاسفم،
‫ولی خیلی خوشحالم که ‫فرصت شروع دوباره رو پیدا کردی.
‫حالا باز شدم پسر یه مجرم.
‫نمی‌تونم از دستش فرار کنم.
‫به همین خاطر ‫ تو شبکه‌های اجتماعی نیستی؟
‫تو اینترنت دنبالم گشتی؟
‫شاید.
‫میشه حداقل اسمش رو بهم بگی؟
‫نه، ویولت. همونطور که خواستی، ‫شماره پلاک رو جستجو کردم.
‫حالا باید بقیه‌ی کار رو ‫با شرایط من انجام بدی.
‫باشه.
‫اینا کیک فنجونی هستن؟
‫کیک فنجونی بودن.
‫ببخشید. می‌خواستم وان طرف پرت کنم.
‫اینجا معمولا اینقدر به هم ریخته نیست.
‫این برگ گیاه لندن‌ـه؟
‫میشه برش دارم؟
‫برگ رو؟
‫آره. واسه یه پروژه علمی‌ـه.
‫حتما. می‌تونی برگ رو برداری.
‫فعلا هیچ برنامه‌ای براش ندارم.
‫خدای من.
‫چی، قوطی‌ها؟
‫آره، مامانم قبلا ‫ از اینجور چیزها جمع می‌کرد.
‫این یکی وضعیت خوبی داره.
‫چه اتفاقی واسه مامانت افتاد؟
‫بیشتر آدم‌ها از صحبت ‫ در مورد مامنم معذب میشن.
‫دوست دارم درباره‌ش بشنوم.
‫خب...
‫اون یه آدم محشر بود.
‫خیلی شوخ بود.
‫وقتی برامون قصه‌ی شب تعریف می‌کرد،
‫صداش رو قشنگ عوض می‌کرد.
‫و یه بار باعث شد ویولت خودش رو خراب کنه.
‫ویولت بیچاره.
‫آره، نه، اون ویولت نبود.
‫- باعث شد یه بار من خودم رو خراب کنم. ‫- آره.
‫آم...
‫چیز...
‫سرطان...
‫یالا...
‫خیلی زود.
‫و بعد یه روز...
‫از بین ما رفت.
‫ویولت چطور باهاش کنار اومد؟
‫اون خیلی کوچیک بود.
‫نمی‌دونم چطور باهاش کنار اومد.
‫تو چطور باهاش کنار اومدی؟
‫شاید منم هنوز باهاش کنار نیومده باشم.
‫هنوز بیدار میشم و میرم تو آشپزخونه،
‫به این امید که اونجا باشه، پس...
‫بابام تصمیم گرفت تو آشپزخونه‌مون نباشه.
‫واقعا کاش اینطور فکر نمی‌کردی.
‫اگه هر روز اون رو سرزنش می‌کنی، ‫چطور می‌تونی باهاش ارتباط داشته باشی؟
‫این رو از من بشنو.
‫یه روز، دیگه خیلی دیر میشه.
‫خونه‌ی اشتون؟
‫وقتی شماره پلاک رو ‫جستجو کردم، این اسم اومد بالا.
‫آقای مارتین داره واسه ‫ خونه‌ی بچه‎ها پول دزدی می‌کنه؟
‫دزدی؟
‫معاون جدیدمون...
‫دیده به یه زن تو خونه‌ی اشتون پول دادی.
‫باربارا؟
‫آره، درسته.
‫دیدی؟ بهت گفتم. ‫اون بهم دروغ گفت.
‫اون مبلغ اهدایی کریسمسمون بود.
‫واسه هدایا، واسه بچه‌های تو خونه.
‫هدیه واسه بچه‌ها؟ ‫جرمی نیست.
‫ولی اون...
‫به من گفتی پول اهدایی واسه تعمیر موزه‌ست.
‫همینطوره.
‫پس چرا اون رو به خونه‌ی اشتون دادی؟
‫اونا اهدائیه‌های ماه دسامبرمون بودن.
‫همه‌ی اهدائیه‌های سه هفته‌ی اول دسامبر،
‫به خونه‌ی بچه‌ها تعلق می‌گیره.
‫ولی اون گفت...
‫زنگوله‌ها چی؟
‫- زنگوله‌ها؟ ‫- تو کلید موزه رو داری.
‫می‌تونستی خیلی راحت ‫مثل آقای باتمز، اون زنگوله‌ها رو برداری.
‫من...
‫من تمام شب رو تو کافه‌ی اسپریت ریور بودم.
‫کسی تو رو اونجا دید؟
‫خیلی‌ها وانجا دیدنش، ویولت.
‫دوربین‌ها هم همینطور. عذر موجهش ‫ رو واسه وان موقع قبلا بررسی کردیم.
‫آره.
‫این کار رو کردم.
‫به همین خاطر بچه‌های یازده ساله ‫ نباید مسئول تحقیقات پلیسی باشن.
‫به بابام زنگ زدی؟
‫این به صلاح خودته، ویولت.
‫نباید تو این قضیه دخالت کنی، ویولت.
‫- بابا، من... ‫- تو فقط یه بچه‌ای.
‫هنوز می‌تونم کمک کنم.
‫ولی فعلا کمکی نمی‌کنی.
‫من رو از تحقیقات واقعی میذاری کنار.
‫اگه مامان بود، به نظرش می‌تونستم کمک کنم.
‫ویولت...
‫اون به چشم یه بچه‌ی احمق نگام نمی‌کرد.
‫بابا؟
‫روز سختی داشتیم.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫فقط کاش می‌تونستم ‫آقای باتمز رو واسه کریسمس برگردونم خونه.
‫این قضیه در مورد یه چیز دیگه‌ست؟
‫کاش مامان اینجا بود.
‫هست.
‫درون توئه.
‫درون منه.
‫اون بخشی از تمام کارهایی‌ـه که انجام میدیم.
‫چرا کسی نجاتش نداد؟
‫آره.
‫مامان به خاطر کم کاری ما نمرد.
‫همه هر کاری از دستشون بر میومد، انجام دادن.
‫کاش می‌تونستم نجاتش بدم.
‫اوه، وی.
‫نمی‌تونستی.
‫می‌دونی که برگردوندن ‫آقای باتمز به خونه واسه کریسمس...
‫مامان رو واسه کریسمس به خونه برنمی‌گردونه.
‫باید حداقل سعیم رو می‌کردم.
‫ولی نمی‌تونی راه بیفتی ‫ و بقیه رو متهم کنی، وی.
‫نه بدون مدرک واقعی.
‫می‌دونی، بهترین چیزت، ‫ذهن باهوشت نیست...
‫قبل بزرگ و مهربونته.
‫دوستت ارم، مدی.
‫منم دوستت دارم.
‫یه کم دیره، تری.
‫دیشب تا بعد از نیمه شب نتونستم برم خونه.
‫خب، اون بیرون آروم نمیشه. ‫یه لیست رو میزته.
‫خیلی‌خب.
‫الان نیرو کم داریم. ‫یه نفر رو میذاریم روش کار کنه.
‫معاون ویولت.
‫تو خونه.
‫سلام، تری. مدی امروز صبح سرش شلوغ بود.
‫ولی هر لحظه باید بیاد دنبال من.
‫همیشه خوشحال میشم بیای اینجا.
‫هنوز از من عصبانی هستی؟
‫نه.
‫می‌فهمم چرا به بابام زنگ زدی.
‫عیبی نداره. دیگه تحقیقاتم تموم شد.
‫نگران نباش. این پرونده رو حل می‌کنیم.
‫فقط می‌خوام با آقای باتمز خداحافظی کنم.
‫مشکلی نیست.
‫سلام، آقای باتمز.
‫حالتون چطوره؟
‫سلام، ویولت.
‫با توجه به همه چی، خوبم.
‫مگی برام لباس آورد، که خوب بود.
‫شنیدم تو رو پرونده کار می‌کنی.
‫کار می‌کردم، ولی ‫ معاون تری من رو لو داد.
‫اوه، تری.
‫چند وقته می‌شناسیش؟
‫اون رو از موقعی که ‫ مربی بسکتبال بودم، می‌شناختم.
‫باباش ازم خواست اون رو دستیار مربی کنم.
‫یه کم نظم و انضباط یادش بدم.
‫چطور پیش رفت؟
‫خوب نبود.
‫مجبور شدم اخراجش کنم.
‫نه خودش و نه باباش ‫خیلی از این قضیه خوشحال نبودن.
‫می‌دونی، شهردار خیلی بهش سخت می‌گیره.
‫ولی حالا نگاش کن. ‫گمونم بالاخره جواب داد.
‫الان نگاش کنم؟
‫شهردار از بابای منم ‫ خواست این شغل رو بهش بده.
‫به همین خاطر اینجا کار می‌کنه.
‫گمونم مهم اینه که ‫با کی آشنا باشی، مگه نه؟
‫گمونم.
‫خداحافظ، آقای باتمز.
‫خداحافظ، ویولت.
‫آقای باتمز، شما کتونی سفید دارین؟
‫کتونی سفید؟ نه.
‫تقریبا، اینا کفش‌های کاریم هستن. ‫همیشه این رو می‌پوشم. چرا؟
‫به نظرم باید پرونده‌تون رو مجدد باز کنم.
‫باشه.
‫مدی، فکر کنم مدرک پیدا کردم.
‫ویولت پیرس، فکر می‌کردم ‫کارت با تحقیقات تموم شده.
‫در مورد گلن مارتین اشتباه می‌کردم، ‫ولی این واقعی‌ـه.
‫ویولت.
‫اگه کاری واسه کمک ‫ به آقای باتمز بتونیم انجام بدیم،
‫نباید حداقل سعیمون رو بکنیم؟
‫کمربندت رو ببند.
‫به نظرت هریسون حاضره به این نگاه کنه؟
‫داریم به چی نگاه می‌کنیم؟
‫این تصاویر دوربین امنیتی ‫خونه‌مون رو کامپیوتر بابامه.
‫از بالای حصار و تو حیاط شما دید داره.
‫فکر می‌کنن اون باباته ‫ که داره میره تو پارکینگ.
‫به همین خاطر اونجا رو گشتن.
‫ممکنه.
‫ولی نگاه.
‫از این زاویه، نمیشه واقعا دید ‫ که میره تو خونه با میاد بیرون.
‫آره، ولی این رو ببین.
‫اون چیه؟
‫انگار می‌تونه لوگوی موزه باشه.
‫اون رو تمام لباس‌ها ‫ و کت‌های کاری بابامون هست.
‫ولی اون چند دست داره؟
‫کت؟
‫نمی‌دونم. دو دست. ‫یکی رو سر کار نگه میداره.
‫این چی؟
‫هر کی زنگوله رو برداشته، ‫یه کت هم از موزه برداشته،
‫تا شبیه بابات به نظر بیاد.
‫بعد وقتی که کارش تموم شد، بذاره سر جاش.
‫این یه تیر تو تاریکی‌ـه.
‫ویولت، تو این فیلم به زحمت چیزی مشخصه.
‫خیلی تیره و تارـه.
‫ولی این رو می‌تونیم ببینیم. ‫کفش‌هاش رو ببین.
‫کتونی سفید با دو نوار.
‫ویولت، خیلی‌ها کتونی سفید دارن.
‫آره، ولی بابای من نداره.
‫از اینکه کفش‌های سفید ‫ خیلی زود کثیف میشن، بدش میاد.
‫ولی می‌دونی کی کتونی سفید با دو نوار،
‫درست مثل اونا داره؟
‫معاون تری.
‫به نظرت معاون تری زنگوله‌ها رو دزدیده؟
‫به نظرم اون از آقای باتمز ‫ یه کینه‌ی قدیمی به دل داره.
‫مجبور شدم اخراجش کنم.
‫از این قضیه خیلی خوشحال نبود.
‫اون سعی کرد نذاره ‫من دنبال مظنون دیگه‌‎ای بگردم.
‫تری از تمام جزئیات پرونده ‫و افراد دخیل، اطلاع داره.
‫خونه‌ی من اومده،
‫در مورد دوربین‌های امنیتی می‌دونه.
‫ممکنه تمام مدت ‫ تو تحقیقات بابا خرابکاری کرده باشه.
‫ولی چرا تری باید ‫ زنگوله‌ها رو بدزده؟ واسه پول؟
‫واسه جلب توجه. اگه معاون تری درست قبل از ‫شب کریسمس، زنگوله‌ها رو پیدا کنه،
‫قهرمان شهر میشه. انگیزه‌ش اینه.
‫اون کارش درسته.
‫خب حالا این رو به بابات بگیم؟
‫- نه. ‫- نه.
‫بعد از جریانی که ‫ با آقای مارتین تو موزه پیش اومد،
‫به مدرک مستدل نیاز داریم.
‫کتونی تری، مدرک کافی نیست.
‫هر چند یه همزمانی عجیبه.
‫از کجا مدرک بیشتر پیدا کنیم؟
‫باید زنگوله‌ها رو پیدا کنیم. ‫اونا مدرک واقعی هستن.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫دزدکی وارد خونه‌ی تری بشی؟ ‫ببینی زنگوله‌ها اونجان یا نه؟
‫نه، نمی‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫ولی چیزهای زیادی تو ماشینش میذاره.
‫سلام، برگشتی.
‫سلام، معاون تری.
‫چیزی فراموش کردی؟
‫می‌خواستم اگه بشه دوباره بابام رو ببینم.
‫باشه، باشه، حتما. ‫دنبالم بیا.
‫سرم خیلی شلوغه، بابا. نه.
‫اون موفق شد.
‫بریم.
‫یالا.
‫خب، باید یه کم بیشتر بهم اعتماد می‌کردی.
‫نمی‌دونم. از برق ‫ درش آوردی و دوباره روشنش کنی؟
‫بابا، الان سرم خیلی شلوغه.
‫باید برم.
‫مدی.
‫یالا، بریم.
‫ویولت.
‫من رو گرفتی.
‫فقط یکی رو بردار. باشه؟
‫باشه.
‫نه، با ویولت مشکل ندارم، بابا.
‫همه چی روبراهه.
‫ویولت، باید بریم.
‫تازه اومدیم اینجا.
‫می‌دونم. متاسفم، این تقصیر منه.
‫میشه کنی رو بیاری؟
‫خواهرین. درسته؟
‫هوم.
‫اینجایی. بریم.
‫تو ماشین تری هیچ زنگوله‌ای نبود. ‫بیشتر چیزهای معمولی پلیسی بود.
‫پسر.
‫ولی یه چیزی پیدا کردم ‫ که یه کم عجیب بود. یه نقشه.
‫سازمان کار عمومی؟
‫هی، قبل از اینکه تری بیاد...
‫دفتر کلانتر، قبلا اونجا کار می‌کرد.
‫پسر، تری کلی شغل داشته.
‫این نقشه‌ی یه تونل‌ـه؟
‫یه همچین چیزی تو پورتلند هست.
‫بهشون یگن تونل‌های شانگهای.
‫مرکز پورتلند رو به ویلمت ریور وصل می‌کنن.
‫تو کل شهر پخش شده.
‫همه‌شون زیر شهر.
‫همه زیر شهر، آره.
‫ولی سراسر شهر، نقاط دسترسی داره،
‫درست مثل این تونل‌ها تو خلیج دلپذیر. نگاه.
‫از قضا، یه نقطه دسترسی ‫درست زیر موزه‌ی خلیج دلپذیر هست.
‫این وسیله‌ست.
‫اگه از یه تونل وارد بشی، ‫کلید در ورودی رو لازم نداری.
‫حالا هم انگیزه و هم ‫وسیله رو داریم. داره خوب میشه.
‫باید...
‫- اون تونل ورودی زیر موزه رو پیدا کنیم. ‫- آره.
‫هی!
‫- دارین چیکار می‌کنیم؟ ‫- هیچی.
‫فقط داشتیم.. می‌رفتیم.
‫مسلما امروز بسته‌ست.
‫حالا چی؟
‫خب، به همین خاطر یه سر رفتیم خونه‌مون.
‫تا کلید‌های یدکی بابام رو بیاریم.
‫به همین خاطر فکر می‌کنن ‫ کار اونه، درسته؟ به خاطر کلیدهاش.
‫تو هم فکر نمی‌کنی کار اون بوده؟
‫نه. دیگه نه.
‫و می‌خوام بفهمم کار کی بوده.
‫صبر کنین! آژیر!
‫بلدم غیر فعالش کنم.
‫به شرط اینکه یکی از اون کلیدها، ‫در جعبه‌ی مدارشکن رو باز کنه.
‫اگه یه تونل دسترسی تو این ساختمون باشه...
‫احتمالا اون پایین‌ـه.
‫باید بری یه نگاه بندازی.
‫همه با هم میریم پایین.
‫- فهمیدی؟ ‫- آره.
‫گمونم دنبال دری چیزی می‌گردیم.
‫باشه. من و ویولت از این طرف میریم.
‫یالا، شجاع‌دل.
‫شجاع‌دل کیه؟
‫یالا.
‫هیچی.
‫سمت ما هم هیچی نیست.
‫شاید یه زیرزمین دیگه باشه.
‫باد زیر این جعبه‌ها رو نگاه کنیم.
‫باشه، چطور می‌تونه ‫ یه نفر از زیر زمین فرار کنه،
‫و از جعبه‌ها هم واسه ‫پوشوندن ورودی استفاده کنه؟
‫صبح روز بعد که داشتن تحقیق می‌کردن،
‫معاون تری این پایین بود.
‫می‌تونسته جعبه‌ها رو روی ‫ مسیر ورودی بذاره تا ردش رو بپوشونه.
‫باشه.
‫یادت باشه، با پاهات بلند کن.
‫می‌تونم، کنی.
‫به نظر یه چیزی میاد.
‫وای!
‫آره، نه.
‫این باید خودش باشه.
‫حالا چی؟
‫باید بفهمیم کجا میره.
‫فکر نکنم ایده‌ی خوبی باشه.
‫مرد شو، کنی.
‫این تبعیض جنسیتی‌ـه.
‫کمکم کن.
‫ظاهرا کانال نیروئه.
‫خطوط گاز، شاید هم لوله‌های آب.
‫اون چیه؟
‫ظاهرا کلید قطع برق اضطراری‌ـه.
‫تری اینجوری می‌تونسته ‫ سیستم امنیتی رو غیر فعال کرده باشه.
‫از این پایین می‌تونسته انجامش بده.
‫اون چی بود؟
‫چیزی نیست. فقط لوله‌هاست.
‫این با من. پشت سرم وایسین.
‫اینم تبعیض جنسیتی‌ـه.
‫ولی منم پشت سرت می‌مونم.
‫کجا داریم میریم؟
‫بذار ببینیم به کجا میره.
‫شاید تو مسیر، چند تا سرنخ پیدا کردیم.
‫کسی با خودش خوراکی آورده؟
‫لوله‌ها، کنی.
‫حالا چی؟
‫به نظر نمیاد ایمن باشه.
‫خب، از هم جدا بشیم؟
‫نه!
‫بذار نقشه رو ببینم.
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫هنوز مطمئن نیستم.
‫معاون تری از کجا ‫ می‌تونسته بیاد تو این تونل‌ها؟
‫اونجا.
‫خودشه.
‫مدرسه؟ چرا اونجا؟
‫درختان لندن اونجا رو احاطه کردن.
‫- خب؟ ‫- یه برگ درخت لندن تو ماشین معاون تری پیدا کردم.
‫تازه اونجا بوده.
‫اون روز، مدرسه به خاطر ‫تعطیلات زمستانی، بسته بود.
‫صبر کنین.
‫پس چطور معاون تری اون شب وارد مدرسه شده؟
‫اونا یه گاوصندوق دارن...
‫تا پلیس در مواقع اضطراری ازش استفاده کنه.
‫پس بریم مدرسه.
‫ظاهرا یه جور انباره.
‫اونجا. اون باید مدرسه باشه.
‫آره. یه دریچه هست.
‫حالا به بابات بگیم؟
‫نه، هنوز نه.
‫من اول میرم بالا.
‫هرگز فکر نمی‌کردم دزدکی وارد مدرسه بشم.
‫یالا.
‫پس، این مدرسه‌مونه؟
‫آره، ما تو شوفاژ‌خونه‌ایم.
‫نگاه.
‫بابامون آخر هفته‌ها واسه ‫ یه کم پول بیشتر، اینجا کار می‌کنه.
‫قبلا اینجا مربی‌گری بسکتبال هم می‌کرد.
‫درسته. خیلی وقت پیش، با تری.
‫معاون تری؟
‫این تصادفیه یا...
‫نه.
‫تری برنامه داره ‫زنگوله‌ها رو اینجا پیدا کنه.
‫اگه تری زنگوله‌ها رو اینجا پیدا کنه،
‫یه مدرک دیگه‌ست که ‫ به باباتون ربط پیدا می‌کنه.
‫باعث میشه گناهکارتر به نظر بیاد.
‫پس، ممکنه زنگوله‌ها الان اینجا باشن؟
‫نه، ولی بابامون قبلا مدرسه رو گشته،
‫و گفت زنگوله‌ها اینجا نیست.
‫شاید تمرکزشون رو فقط رو جاهایی گذاشتن ‫که آقای باتمز به عنوان سرایدار کار می‌کرد،
‫باباتون قبلا اینجا مربی‌گری می‌کرد.
‫تری ممکنه زنگوله‌ها رو یه جایی ‫ مرتبط با اون، جاساز کرده باشه.
‫حق با توئه.
‫بیاین بریم بررسیش کنیم.
‫این خیلی عجیبه.
‫باشه، اون سالن‌ـه، ‫اون رختکن‌ـه، اون دفتر مربی‌ـه.
‫کلی نقاط مخفی‌سازی هست. ‫زنگوله‌ها ممکنه هر جایی باشن.
‫خب، بیاین گشتن رو شروع کنیم.
‫من و مدی از تو اتاق رختکن شروع می‌کنیم.
‫اصلا نمی‌دونم.
‫عالیه. چیه؟
‫اون کار رو بکن که وقتی ‫ یه لحظه به چیزی فکر می‌کنی،
‫و بعد یه ایده‌ی معرکه به ذهنت میرسه.
‫کنی، جدی باش. ‫ به صدا در آوردن زنگوله‌ها فرداست.
‫بیا، من کمت می‌کنم.
‫زنگوله‌ها.
‫زنگوله‌ها. زنگوله‌ها.
‫کنی، بس کن. باید همه‌جا رو بگردیم.
‫باشه.
‫کنی، تکون نخور.
‫- چی؟ ‫- بذار زیر پات رو ببینم.
‫اون مال جعبه‌ی نمایش زنگوله‌ها تو موزه‌ست.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫وقتی اونجا بودیم، ‫یه تیکه درست مثل این پیدا کردم.
‫یه ته رنگ ارغوانی درست مثل این داشت.
‫آره. خوب بود، کنی.
‫اگه اینجا جایی باشه که تری ‫زنگوله‌ها رو از جیب یا کیسه در آورده،
‫ممکنه چند تا شیشه افتاده باشن.
‫این یعنی می‌خواسته یه جا دیگه قایمشون کنه.
‫ولی کجا؟
‫تو هم اون صدا رو شنیدی، نه؟
‫قفسه‌ی جام.
‫البته. بچه‌ها، بیاین اینجا!
‫چیه؟
‫جام بابام.
‫کلیدهاش.
‫یکیشون باید قفسه‌ی جام رو باز کنه.
‫درست شد!
‫باشه.
‫خدای من.
‫زنگوله‌ها! موفق شدیم! ‫تو موفق شدی، ویولت!
‫زنگوله‌ها رو پیدا کردی!
‫- ویولت، تو موفق شدی! ‫- کارت عالی بود، ویولت.
‫حالا به بابا زنگ بزنیم؟
‫حالا به بابا زنگ میزنیم.
‫باشه.
‫- ولی نگو من از کامپیوترش استفاده کردم. ‫- باشه.
‫یا ماشین تری رو گشتیم.
‫- باشه. ‫- یا دزدکی وارد موزه شدیم.
‫با یه داستان خیلی کوتاه طرفیم.
‫یکی اینجاست.
‫شاید فقط صدای باد بود.
‫درسته.
‫من زنگوله‌ها رو تو دبیرستان پیدا کردم.
‫معاون تری‌ـه.
‫اومده زنگوله‌ها رو ببره.
‫بیاین از اینجا بریم.
‫نه. بیاین یه مشت بخوابونیم تو صورت ‫این یارو. اون واسه بابامون پاپوش دوخت.
‫نه. این فرصت ما واسه پیدا کردن مدرک بیشتره.
‫این خبر اختصاصی رو میدم به شما.
‫باید همین حالا پرسنل خبری رو بفرستین اینجا.
‫من یه فکری دارم.
‫سم.
‫بله، بگو.
‫پیداشون کردم. زنگوله‌ها رو پیدا کردم.
‫یادته جورج تو دبیرستان مربی بود؟
‫زنگوله‌ها اینجا تو قفسه‌ی جام هستن.
‫باید همین حالا ‫ یه کیت آزمایشگاهی رو بیاریم اینجا.
‫عالیه، تری.
‫کلانتر پیرس خیلی فاصله نداره.
‫بهش بی‌سیم میزنم بیاد سمت تو.
‫دریافت شد.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫چیزی شده؟
‫ویولت؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫داشتم دنبال زنگوله‌ها می‌گشتم.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫منم همینطور.
‫یادم اومد که جورج.. ‫قبلا اینجا مربی بود.
‫آره.
‫تو رو اخراج کرد، مگه نه؟
‫آره. مال خیلی وقت پیش بود.
‫به نظراتم احترام نمیذاشت...
‫با هم جور نبودیم.
‫باید واسه بابات خیلی ‫ ناامید کننده بوده باشه.
‫اینجوری یه شغل رو از دست بدی.
‫آره.
‫خب، وقتی من زنگوله‌ها رو پیدا کنم،
‫می‌فهمه چه آدم لایقی هستم.
‫درسته. وقتی پیداشون کنی، میشی قهرمان.
‫بابات بالاخره بهت افتخار می‌کنه.
‫شاید حتی تو رو کلانتر جدید هم بکنه.
‫فقط دارم کارم رو انجام میدم.
‫پاپوش دوختن واسه ‫ یه مرد بیگناه هم جزو کارته؟
‫جورج باتمز بیگناه نیست.
‫یه مجرم سابق‌ـه.
‫آدم‌ها عوض نمیشن، ویولت. ‫یه بار که جرم کردی، تا ابد مجرمی.
‫این حرف جالبی از زبون یه مجرم‌ـه.
‫من؟
‫فقط دارم تحقیقات می‌کنم.
‫و تحقیقاتت یه جورایی تو رو ‫ به محل دقیق مخفیگاه زنگوله‌ها رسوند؟
‫اونقدر مطمئن بودی که حتی ‫به معاون سم گفتی اونا رو پیدا کردی.
‫نه، نه، من...
‫بهش گفتم فکر می‌کنم ‫چیزی نمونده پیداش کنم.
‫ولی این چیزی نیست که من شنیدم.
‫می‌خوای فیلمت رو که داری ‫ مستقیم به مخفیگاه میری، پخش کنم؟
‫زنگوله‌ها اینجا تو قفسه‌ی جام هستن.
‫باید همین حالا ‫ یه کیت آزمایشگاهی رو بیاریم اینجا.
‫گوشی رو بده من، ویولت.
‫نباید این کار رو بکنم. به نظرم این فیلم، ‫نقشه‌ی تونل تو ماشینت،
‫و کتونی دو نواری تو فیلم دوربین امنیتی،
‫همه‌ی مدارکیه که بابام لازم داره ‫ تا تو رو به جای آقای باتمز، بندازه زندان.
‫گوشی رو بده من.
‫باشه.
‫دیگه کافیه.
‫ای وای!
‫نگران نباش.
‫من گرفتمش.
‫داری اشتباه بزرگی می‌کنی.
‫مثل من عمل نمی‌کنی.
‫گوشی.
‫لطفا.
‫ندارمش.
‫از سر و کله زدن با شماها خسه شدم.
‫دنبال این می‌گردی؟
‫هریسون، وایسا!
‫انگار یه چیزی انداختی.
‫- کنی، حالا! ‫- گرفتمش!
‫بذار بیام بیرون!
‫شنیدیم کلانتر پیرس تو راهه.
‫تا اون موقع نمی‌تونیم بذاریم بیای بیرون.
‫این گوشی رو نابود می‌کنم.
‫- با فیلمی که روش‌ـه. ‫- نابودش کن.
‫قبلا فیلمت رو که مستقیم ‫ میری سر وقت مخفیگاه زنگوله‌ها،
‫رو گوشی برادرم ریختیم.
‫هی! بذارین بیام بیرون!
‫این قضیه ارتباطی به زنگوله‌های گمشده داره؟
‫معاون داناوان...
‫- یالا، بچه‌ها. برید عقب. ‫- معاون،حرفی برای گفتن داری؟
‫فردا براتون یه بیانیه دارم.
‫جورج باتمز؟
‫باشه.
‫فکر کردم بهت گفتم بیخیال بشی.
‫می دونم، بابا، اما اون داشت ‫ تحقیقاتت رو خراب می کرد،
‫و معاونت بود.
‫از کجا باید می دونستی؟
‫نمی‌تونستم بذارم این کار رو بکنه.
‫نمی دونم شما چه طور این کار رو کردید.
‫گمون نکنم بخوایید بدونید.
‫یه عالمه کمک داشتم.
‫من رو شیشه پا گذاشتم.
‫واقعا؟
‫من دزدکی وارد موزه شدم.
‫من راننده فرار بودم.
‫آره.
‫همه دنگ گذاشتن، بابا.
‫بهتره اون ها رو ببرم.
‫وقتی رفتیم خونه، در مورد این موضوع حرف می زنیم.
‫اما...
‫کارتون حرف نداشت.
‫بذارید حکایت ویولت پیرس،
‫و زنگوله های طلایی رو براتون تعریف کنم.
‫جادوی زنگوله ها در اون سال، فرای فقط یک آرزو رفت
‫متأسفم که این مشکل برات پیش امد، جورج.
‫اشکالی نداره، گرنت.
‫- فقط داشتی وظیفه ات رو انجام می دادی. ‫- آره.
‫متأسفم که حرفت رو باور نکردم.
‫اشکالی نداره.
‫دوستت دارم، پسرم.
‫من هم دوستت دارم، بابا.
‫اون ها یه تلنگر مهم پیشنهاد دادن.
‫تو...
‫تمام این کارها رو به این خاطر اینکه جورج باتمز 18سال پیش اخراجت کردی، انجام دادی؟
‫می خواستم یه کار بزرگ... انجام بدم.
‫- یه کار... یه کار... ‫- یه کار بزرگ؟
‫یه کاری که بالآخره تو رو متوجه من کنه.
‫متأسفم، بابا.
‫نه، نه. من متأسفم پسرم که مجبورت کردم ‫ حس کنی لازمه چنین کاری بکنی.
‫فقط می خوام بهم افتخار کنی.
‫پسرم.
‫تو این ماجرا رو پشت سر می ذاری، باشه؟
‫من پیشتم.
‫باشه.
‫به خودشون فرصت فراموش ‫ کردن یک خاطره دردناک رو دادن.
‫پسر.
‫ببینش!
‫یکی از لباس های قدیمی مدیه.
‫خب، این لباس... خیلی بهت میاد.
‫مدی گفت من اون رو یاد مامان می اندازم.
‫آره. وای!
‫مسلما همین طوری.
‫تو...
‫تو شوخی، مهربون و باهوشی.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫می دونی دیگه من رو یاد کی می اندازی؟
‫کی؟
‫خودم.
‫نمی ذاری کسی بهت بگه چیکار ‫ کنی یا چه طور رفتار کنی،
‫یا کی جواب «نه» رو قبول کنی.
‫تو یه ذره از جفت ما درون خودت داری...
‫و این محشره.
‫دوستت دارم، عزیزم.
‫من هم دوستت دارم، بابا.
‫سلام، مدی.
‫- حتی کاشت بذر... ‫- سلام.
‫عشق شکوفه زدن یه رابطه جدید.
‫پدرت همه چی ممنون.
‫من؟
‫یعنی، تو بودی که نقشه تونل رو پیدا کردی.
‫تو بهم دلیلی برای باور دادی.
‫این برای توئه.
‫به نشان تشکر.
‫- برای من؟ ‫- آره.
‫اگه نمی خوای، لازم نیست...
‫توش قهوه بریزی، اما...
‫پیر یا جوان، معتقد یا نه،
‫صرف نظر از اینکه اون سال چه کسی بودی،
‫تا ابد توسط جادوی زنگوله طلایی بابانوئل، تغییر کردی
‫محض احتیاط.
‫و شهر خلیج دلپذیر،
‫هنوز مراسم به صدا در آوردن زنگوله‌ها رو ‫ هر ساله تو شب کریسمس، جشن می گیره.
‫فیونا! وقتشه.
‫ببخشید.
‫من عاشق گفتن داستان زنگوله ها هستم.
‫باید برم.
‫همگی به مراسم 100امین ،سالگرد به صدا در آوردن زنگوله ها
‫خوش اومدید!
‫امشب، افتخار به بانویی تعلق می گیره،
‫که خانم ها و آقایان، بدون اون،
‫راستش، الان اینجا نبودیم.
‫ویولت پیرس.
‫و حالا...
‫به صدا در آوردن زنگوله ها!
‫تو این کار رو ممکن کردی.
‫معاون ویولت...
‫وظیفه ات رو انجام بده!
‫با کمال افتخار،کلانتر، پیرس.
‫باریکلا ویولت!
‫هی، آماده باشید!
‫کریسمس همگی مبارک!