‫[اتحاد اتوبات‌ های روح]
‫با یه مشت خنگول کار می کنم!
‫آپتیموس، مگاترون،
‫از دیدنتون خوشحالم. لطفا بیایید قبل مراسم...
‫یه چند کلمه صحبت کنیم.
‫با کمال میل، افسر کرافت.
‫عجب عینک باحالی، افسر اشلودر.
‫دوربین ها داخل تنظیم شدن.
‫من یه چند کلمه حرف می زنم. رئیس‌ تلفنی پیامش رو...
‫درباره صلح جهانی می گه و بعد شما رو معرفی می کنه
‫دستگاه تله پرامپتر، جملات تأیید شده ای
‫برای جفتتون داره که بگید.
‫خودم نوشتمشون. بداهه حرف نزنید.
‫این رو هم بهمون می گه که بشینیم، وایستیم،
‫و چه جوری اجرا کنیم؟
‫یه کمی دلهره سخنرانی توی جمع رو داره.
‫ما اومدیم اینجا تا اتحاد انسان ها ،و اتوبات ها رو جشن بگیریم
‫نه که نابودش کنیم.
‫چه طور می تونی تحمل کنی که روح» طوری با ما رفتار کنه»
‫که انگار سگ دست آموز سایبرترونی هستیم؟
‫ما شریکشونیم، 30ساله!
‫البته برای تو 15ساله.
‫ولی در هر صورت، سر یه چیز دیگه دشمنی کن.
‫سلام، آقای آپتیموس!
‫عالیه.
‫همگی، بخوابید رو زمین!
‫جویندگان!
‫عجله کنید!
‫- اسکای وارپ. ‫- و نُوا استورم.
‫عذر می خواییم مهمونی صلحتون رو خراب کردیم.
‫ما یه چیز جدید بهتون پیشنهاد می کنیم.
‫این که تیکه تیکه بشید!
‫دست چپت رو بده به ما، پرایم، ‫وگرنه به زور می گیریمش.
‫«این 2 قسمت: عصر تحول»
‫خیلی آزاردهنده ست که می بینم جویندگان سابقم...
‫به لاشخورهای حقیر تبدیل شدن!
‫بهتر از اینه که قلاده «روح» تو گردنم باشه.
‫الکس، باید بچه ها رو ببریم پارکینگ هواپیما!
‫برید پایین، برید پایین!
‫حالا!
‫[حمله تبدیل شوندگان]
‫دارم احساسات خیلی بدی ‫از مو و رابی دریافت می کنم.
‫نگران نباش. اون دیسپتیکان ها...
‫در حد پشه هم نیستن.
‫پس بیا بریم بالشون رو بچینیم.
‫آروم، یواش. توانتون رو نگه دارید، بچه ها.
‫اونجا پر از مأمورهای روحه، برای همین
‫از همون اول نرفتیم.
‫تنها خانواده امون کمک لازم داره، بامبلبی.
‫من هم می خوام برم.
‫ولی آپتیموس و مگاترون مراقبشونن.
‫بهم اعتماد کنید.
‫بدوئید!
‫بیایید.
‫یه جوری دست چپم رو می خوان ‫که انگار زندگیشون بهش بسته ست.
‫می تونم مشتم رو نثارشون کنم!
‫اگه تسلیم بشید، قول می دم بهتون رحم کنم.
‫تو اون دست خاصت رو
‫تسلیم ما کن، پرایم.
‫آپتیموس!
‫آتش‌بس!
‫شما یکی از دلایلی هستید که ‫آدم ها از هم نوع های ما می ترسن.
‫بشریت از ما نمی ترسه.
‫چون ما مهمون های این سیاره‌ایم
‫و اولویتمون مراقبت از زمین و آدم هاشه.
‫جویندگان بهمون حمله کردن، مگاترون.
‫همه دیدن که ما از متحدین انسانمون دفاع کردیم.
‫متحدید؟ رویای ساده لوحانه ایه.
‫مطمئنا جنگ برای تمام سایبرترونی ها تموم نشده،
‫و همه آدم هایی که این رو م ‌بینن
‫دلیل تازه ای برای ترسیدن از گونه ما دارن.
‫[حمله تبدیل شوندگان]
‫همین حالا برنامه رو قطع کن.
‫یه بار دیگه با کارکنان من بدرفتاری کنید،
‫به قیمت فراتر یه تیکه از بالتون براتون تموم می شه.
‫البته، شکست هم توافقمون رو به هم می زنه،
‫و باعث می شه تیکه تیکه اتون کنم.
‫ببخشید، دکتر مریدیان! ‫ما تمام سعیمون رو کردیم!
‫خودتون رو شرمنده کردین.
‫اما حداقل باعث شدین که پرایم و مگاترون،
‫ همون هیولایی که هستن به نظر بیان.
‫سایبرترونی ها جنگ بیرحمانه اشون رو روی زمین انجام می دن.
‫اون ها تهدیدی برای وجود بشریتن.
‫ولی وقتی قدرت این ،موجودات مهاجم از من بیشتره
‫نمی تونم از روی زمین محوشون کنم.
‫اگه یه دیسپتیکان رو دیدید، من یا یه اتوبات دیگه...
‫با کمال میل ازتون دفاع می کنیم.
‫فقط باید به طور ناشناس به ‫خط محرمانه امون زنگ بزنید.
‫555- گزارش کان، و یادتون باشه...
‫مزاحمت تلفنی توی این ایالت جرمه.
‫می تونید امتحان کنید.
‫[لطفا بمانید.]
‫یه کار جدید براتون دارم...
‫طعمه.
‫ممکن بود خانواده امون آسیب ببینه!
‫ما باید اونجا می‌بودیم و کمک می‌کردیم!
‫ولی نخیر، من و ترَش باید اینجا بمونیم
‫و زندگی مخفیانه داشته باشیم!
‫آهای، من هم همینم خب.
‫اصلا بامبلبی برای چی داره بهمون آموزش می ده
‫اگه نمی‌تونیم تو موقعیت جدی ‫کاری بکنیم؟
‫هنوز خیلی چیزها مونده که یاد بگیرین، ‫زمینی‌های کوچولو.
‫فعلا اولویتم اینه که شما رو ‫توی یه جای امن مخفی نگه دارم.
‫از دست دیسپتیکان‌ها؟
‫نه.
‫می‌ترسم «روح» زمینی‌ها رو ‫به عنوان یه وسیله بخواد
‫تا ازشون استفاده کنه ‫و بهمون زمان نده که
‫بفهمیم چی هستن.
‫ما خودمون هم نمی‌فهمیم چی هستیم.
‫اگه انقدر مهمیم،
‫پس چرا سعی نکردی بفهمی؟
‫آخه ما چه جوری توی گل و لایِ ‫یه غار چندش به دنیا اومدیم؟
‫چرا فقط دو نفریم؟
‫اون سنگ درخشان چه جوری...
‫به من و ترَش زندگی داد؟
‫یه سنگ درخشان باعث شد به دنیا بیاین؟
‫چرا اینا اولین جزئیاتی هستن ‫که دارم از اصالتشون می‌شنوم؟
‫چون هنوز دنبال اینیم که بفهمیم چی به چیه؟
‫زمینی‌ها، حالا بیشتر از همیشه معتقدم...
‫ که شما نقش خیلی مهمی...
‫تو بازسازی گونه‌‌ی ما دارید.
‫فشاری که رومون نیست؟
‫مسئله اینه تا جایی که ما می‌دونیم،
‫ربات‌ها و کان‌های این سیاره ‫آخرین‌ نسل ما هستن.
‫تا این که شما به دنیا اومدین.
‫وقتشه بفهمیم که چه جوری شکل گرفتین.
‫اولویتمون پیدا کردن اون سنگ درخشانه.
‫قول میدی؟ نباید هم قولت رو پس بگیری.
‫- باشه. ‫- من شاهدم!
‫این قسم‌ها توی این خانواده ‫حکم قرارداد قانونی دارن.
‫آره!
‫مزاحم یه وقت خوب خانوادگی شدی.
‫چرت نگو، قرمز گنده‌بک.
‫با خط تلفن قرمز کان ما ‫یه خبر محرمانه‌ی ناشناس رسیده.
‫دوقلوهای دردسرسازِ امروز رو گرفتن ‫و باید بیاریمشون زندان.
‫مختصات کان‌ها و یه لینک
‫واسه پلی‌لیست ماموریت برات می‌فرستم.
‫واسه سرکیف اومدن آماده باش.
‫یوهو!
‫آره!
‫ببخشید مزاحمتون شدم، محیط بان مالتو.
‫اسکای‌وارپ و نُوا استورم رو گرفتن.
‫خوش نمیاد بپرسم، اما تو و مگاترون ‫می‌تونید کارهای انتقالش رو انجام بدین؟
‫و یه کاری کنیم که دیگه اون کان‌ها ‫بچه‌های من رو نترسونن؟
‫آره.
‫عالیه. موقعیتشون رو براتون می‌فرستم.
‫و بهت قول میدم.
‫که حواسم به عزیزانت باشه.
‫بچه‌ها، مامان یه کار اداری محیط ‌بانی داره.
‫پس امروز رو با آپتیموسین. ‫بچه‌های خوبی باشید.
‫آقای آپتیموس، آماده‌ایم تا ‫به هر طریقی کمکت کنیم.
‫حالا کی رانندگی می‌کنه؟
‫این بهترین ماموریت عمرمه!
‫مامور ویژه اشلودر.
‫ظاهرا خط تلفن قرمز کانت کار می‌کنه.
‫حالا برای چی اینجاییم؟
‫آروم باش پسر بد. ‫فقط چیزهایی که لازمه رو بهتون میگم.
‫و تنها چیزی که باید بدونید
‫اینه که من باید این دیسپتیکان‌ها رو
‫ببرم توی اون کامیون.
‫افتاد؟
‫بذار بریم!
‫من دوست ندارم ببینم که هم‌نوعام ‫توی زندون می‌پوسن،
‫اما آزادی شما هدف من رو تهدید می‌کنه.
‫برید.
‫مامور اشلودر!
‫این یه تله‌ست!
‫فرار کن، دوروثی!
‫دست نگه دارید، آراکنامک‌ها.
‫این کهنه‌سرباز محترمیه.
‫آدم‌ربات،
‫باید می‌دونستم ‫که یه کثافتی مثل تو برمی‌گرده.
‫ببینید احمقی که صاف افتاد توی دامم ‫چه حرفای گنده گنده‌ای می‌زنه!
‫حیف شد که تو پرایم نیستی،
‫اما باز هم لذت می‌برم که ‫توپِ الحاقی رو از دستت جدا کنم...
‫البته کاملا جدی میگم.
‫تو دستور حمله‌ی امروز رو دادی؟
‫متاسفانه نیاز بود...
‫خانواده‌ی من توی اون مراسم بودن،
‫این رو هم یادم نرفته...
‫که بچه زمینی‌های من رو هم دزدیدی!
‫بابت اون هم یه عذرخواهی بهت بدهکارم.
‫لطفا بیا دفترم.
‫هر جا مگاترون بره، منم میرم.
‫هی، من این سنگ رو یادمه.
‫پوست آرنجم رو خراش داد.
‫امیدوارم از ماجراجویی مشارکتیِ
‫مو و رابی لذت برده باشین.
‫چون به مقصد رسیدیم.
‫نکنه زمینی‌های بیشتری مثل ما ‫داخل منتظر باشن؟
‫اسم ترَش جونیور به نظر خیلی باحال میاد.
‫کنار هم بمونین! ‫و صبر کنین منم بیام.
‫ما جا نمیشیم، نه؟
‫حتی امتحان هم نمی‌کنم.
‫همکار مگاترون، محافظ زمینی‌ها،
‫آپتیموس مطمئنا بهت اعتماد داره.
‫این شبیه عذرخواهی نبود،
‫و نشون میده که چرا اینجا
‫همه چیش حالت مجردیه.
‫بذار دوباره شروع کنم.
‫بعد از دوران خدمتم توی جنگ، ‫گفت و گو برام سخت بود.
‫تو هم جنگ رفتی؟
‫کمک من علمی بود.
‫«روح» من رو فرستاد ‫تا توی آزمایشگاه رباتیکشون سخت کار کنم.
‫بعد از یه سال زحمت کشیدن ‫برای پروژه‌ها، بهم نفرت‌ورزی کردن،
‫دیسپتیکان‌ها به سان‌فرانسیسکو حمله کردن.
‫آره، یادمه. ‫من رهبر یه لشکر پیاده نظام...
‫- توی «نبرد بِی» بودم. ‫- پس شاید یادت باشه...
‫اتوبات‌ها آتش به خودی زدن ‫و ساختمون‌ها رو نابود کردن.
‫آراکنامک‌های من، ‫ من رو بردن یه جای امن،
‫و با تنها راهی که بلد بودن، نجاتم دادن.
‫و با یه سوغاتی...
‫از اونجا رفتم.
‫منم همینطور.
‫من آدما رو از روی کارهاشون قضاوت می‌کنم،
‫نه عضو مصنوعیشون.
‫چه عاقل.
‫در واقع مقابله‌ی من با اونا ‫رسالت واقعیم رو آشکار کرد.
‫این که محافظ بشریت بشم،
‫همون قهرمانی که این سیاره بهش احتیاج داره.
‫من با ظاهر پیشرفته‌م،
‫زمین رو از شر تمام موجودات خشن ‫خلاص می‌کنم،
‫و این رو از تمام سایبرترونی‌ها ‫ شروع می‌کنم.
‫چراغ‌ها رو بزنید.
‫دوروثی، اگه این مردک دیوونه ‫بهت آسیب زد،
‫من اون رو معرفی می‌کنم به...
‫مگاترون، آروم باش.
‫این فقط در حدی که من بخوام، درد داره.
‫ما می‌تونیم به همدیگه کمک کنیم.
‫تو به آپتیموس پرایم بگو بیاد اینجا ‫و ازش بخواه...
‫که فوراً تسلیم من شه و من...
‫مالتو؟
‫ماهی از دست ماهیگیر سر خورد؟
‫ساکت شو!
‫وگرنه محیط ‌بان رو واسه سرگرمی ‫اوراق می‌کنم.
‫به هر حال، من که بهش احتیاجی ندارم.
‫[مالتو]
‫اسکای‌وارپ، نُوا استورم.
‫درخدمتیم، دکتر مریدیان.
‫به پرواز دربیاید. ‫موقعیت آپتیموس پرایم رو پیدا کنید
‫و به عنوان مدرک زندانی کردن محیط بان مالتو، ‫کارتش رو براشون ببرید.
‫با فرمانده‌ی اتوبات‌ها برگردید.
‫باید برای گرفتن هم‌پیمانِ انسانش ‫با کمال میل بیاد اینجا.
‫کسی که بخه طور اتفاقی مادر زمینی‌ها هم هست.
‫به پرایم بگو کوچولوها رو بیاره.
‫همین؟
‫اون سنگ درخشانه.
‫وقتی من و مو بهش دست زدیم روشن شد.
‫و ساق‌دستمون رو بهمون داد.
‫بعدش توویچ و ترَش از توی اون آب ‫اومدن بیرون.
‫این ما رو ساخته؟
‫پس بیاید از خودمون تعداد بیشتری بسازیم.
‫برید، بچه‌ها.
‫شما لمسش کنید.
‫ها؟
‫خب.
‫سردرنمیارم. ‫دفعه‌ی قبل که جواب داد.
‫خیلی خب، هنوز هم 9 تا ترکیب داریم
‫که دو به دو سنگ نور رو لمس کنیم. ‫چهار بار هم تنهایی می‌تونیم.
‫- بیاید... ‫- نمی‌دونم، توویچ.
‫فکر کنم معنیش اینه که...
‫ما واقعا تنها زمینی‌های جهانیم.
‫هر وقت شک داشتی، از یه پرایم سوال کن.
‫چرا هنوز داریم برای آدم‌ربات کار می‌کنیم؟
‫یا اتوبات‌ها رو براش پیدا می‌کنیم،
‫یا اتوبات‌ها ما رو برای «روح» می‌برن.
‫واسه اتوبات شدن خیلی دیر شده؟
‫ساکت! دارم یه سیگنال می‌گیرم.
‫خب، بامبلبی،
‫اوضاع با زمینی‌ها خوب پیش میره؟
‫عالیه. آره، عالی پیش میره.
‫چطور مگه؟ چیزی شنیدی؟
‫آقای آپتیموس، پیداش کردیم.
‫پیداشون کردیم.
‫سنگ تابان.
‫منظورت هدیه‌ی کوئینتوس پرایمه؟
‫- اون کیه، بابا؟ ‫- یکی از 13 نفر اصلیه.
‫که به ایجاد فرهنگ سایبرترونی کمک کرد.
‫تاریخ میگه که اون با استفاده از ‫ عتیقه‌‌ای به اسم سنگ تابان
‫در سراسر جهان حیات ایجاد کرد.
‫این ثابت می‌کنه که شک‌هام درست بودن.
‫نمی‌دونم سنگ تابان توی ویت‌ویکی ‫چی کار می‌کنه،
‫اما زمینی‌ها، بدون شک شما...
‫اولین نفرات تکامل طبیعیِ گونه‌های ما هستید،
‫نماد خوشایند...
‫ها؟
‫[مالتو]
‫محیط بان مالتو؟
‫داتی؟
‫آدم‌ربات سلام رسوند. ‫اون آپتیموس رو می‌خواد،
‫ولی ما زمینی‌های بدنام رو هم ‫بهش اضافه می‌کنیم.
‫همینطور زامبلبی رو که ‫ با حالت بحران میانسالی
‫از دنیای مرده‌ها برگشته.
‫با روی خوش بیاین تا مگاترون ‫و اون محیط بان...
‫صحیح و سالم بمونن.
‫من رو ببر پیش داتی...
‫همین حالا.
‫تکامل امید.
‫- شنیدی... ‫- دقیقا مثل دفعه‌ی قبل.
‫برید توی غار، همین الان!
‫ما به طور رسمی ‫ خودمون رو معرفی نکردیم...
‫پناه بگیرین و از سنگ تابان مراقبت کنید.
‫اون سنگ مسخره واسه خودتون.
‫ما اومدیم تو رو ببریم.
‫وای، وای!
‫- وای. ‫- اوی.
‫- شما مراقب سنگ تابان باشید. ‫- من هم مراقب شمام.
‫کمک، کوئینتوس، خواهش می‌کنم.
‫مامان بهمون نیاز داره.
‫من دعوتت رو حس می‌کنم.
‫بچه‌ها؟
‫چیزی نیست، بابا. ‫برای ما هم همین اتفاق افتاد...
‫تسلیم شین. دیگه تموم شد.
‫احتمالا برای دوستت تموم نشده.
‫نه، نه، نه، نه!
‫غار داره ریزش می‌کنه.
‫بیاین بریم! ‫خروجی از این طرفه.
‫خانواده؟
‫مامور اشلودر، ما جویندگان رو تسلیم کردیم.
‫به بازیابی نیاز دارم.
‫ها؟
‫پرایموس رو شُکر که حالتون خوبه.
‫آقای آپتیموس، ما سنگ تابان رو از دست دادیم.
‫اما ببینید چیا به دست آوردین.
‫چند تا زمینی‌ دیگه.
‫خوش اومدین، بچه‌ها.
‫من آپتیموس پرایمم.
‫دیدنتون باعث دلگرمیه.
‫اسماتون چیه؟
‫اون هشتگه.
‫راست میگی.
‫من واسه اسمم کلمه نداشتم... ‫فقط یه حس بود.
‫خب، من کی‌ام؟
‫اسم اون جابرکره،
‫آبنبات موردعلاقه‌ی من.
‫واقعا؟
‫و من نایت‌شِیدم.
‫از دیدن همه‌تون واقعا خوشحال و حیرت‌زده‌م.
‫نه همه‌مون.
‫[مالتو]
‫داتی هنوز پیش آدم‌رباته.
‫چه جوری یه کاری کنیم ‫که این احساسات بد از بین برن؟
‫باید مامان و مگاترون رو نجات بدیم.
‫آدم‌ربات شوخی بردار نیست.
‫آخرین باری که دیدیمش ‫به زور فرار کردیم.
‫فقط هم به خاطر این بود ‫که مامان نجاتمون داد.
‫ما این «مامان» رو نمی‌شناسیم، ‫اما عشقی که تو قلبتون بهش دارید رو
‫حس می‌کنیم.
‫ما می‌خوایم کمک کنیم.
‫اگه اجازه بدین.
‫ازت ممنونم.
‫آدم‌ربات ترسناکه.
‫باید تا جای ممکن کمک جور کنیم.
‫اما «روح» به زودی میاد اینجا ‫تا جویندگان رو ببره.
‫باید بریم یه جای امن، ‫من یه جایی رو می‌شناسم.
‫اینجا مخفیگاه آدم‌رباته.
‫و این وسایل ماییم.
‫میشه من کله فنری باشم؟
‫حتما. مورگان، می‌تونی...
‫ضمیر نایت‌شید ایشانه.
‫من اینجوری راحت‌ترم.
‫ببخشید.
‫لطفا مهره‌ش رو عوض کن.
‫و حالا بریم سراغ نقشه.
‫زمینی‌های جدیدمون وانمود می‌کنن دیسپتیکانن.
‫شما سه نفر من و توویچ و ترَش رو ‫به عنوان زندانی...
‫می‌برید پیش آدم‌ربات، ‫تا به جاش در برابر «روح»
‫یا اتوبات‌ها محفوظ بمونید.
‫اینجوری دام رو پهن می‌کنیم!
‫دستامون رو باز می‌کنیم،
‫و آدم‌ربات محاصره میشه.
‫تو این مدت هم بامبلبی و خانواده‌ی مالتو
‫که بیرون منتظر موندن،
‫ستوان مالتو و مگاترون رو ‫هدایت می‌کنن یه جای امن.
‫من اسمش رو می‌ذارم ‫«عملیات سواره‌نظام زمینی‌».
‫سوالی دارید؟
‫مالتوها، زمینی‌ها، ‫بیاید بریم هم‌رزم‌هامون رو نجات بدیم.
‫قطعات زیادی هست که به دردم بخوره.
‫کدومش نقشم به عنوان مدافع زمین رو ‫بهتر ایفا می‌کنه؟
‫فرمانده‌‌ی هدایت دیسپتیکان‌ها ‫یا توپت رو؟
‫محیط بان مالتو، ‫می‌دونم صدام رو می‌شنوی.
‫اگه بخوای هیولای دست‌آموزت رو ‫آزاد می‌کنم.
‫فقط باید فورا تسلیم بشی.
‫بهش توجه نکن، دوروثی.
‫این بدبختِ به اصطلاح دکتر،
‫حتی اگه سعی کنه هم نمی‌تونه ‫بلایی سرم بیاره.
‫بدم نمیاد این کار رو بکنم.
‫مالتو...
‫مک‌های بی‌مصرف.
‫بیاریدش پیشم!
‫همین الان!
‫حالا دیگه کسی نمونده که نجاتت بده.
‫احتمال داره که جی‌پی‌است به طور اتفاقی
‫ما رو به مقر یه سایبورگ خبیث دیگه ‫ آورده باشه؟
‫صبر کن، وایستا، وایستا. چی؟
‫اون عوضی جا به جا شده؟
‫مهم نیست. تو یه جست‌وجوگری.
‫هنوز هم می‌تونی داتی رو پیدا کنی. ‫مگه نه، بامبلبی؟
‫تیم مالتو، گزارش بدید.
‫از این بالا که خبری از آدم‌ربات نیست.
‫- تیم بی؟ ‫- خبری نیست.
‫انگار دود شده رفته هوا.
‫خب، اگه چیزی پیدا کردین، گزارش بدین.
‫باید داتی رو برگردونیم، بی.
‫اون دلیل همه چیزمه.
‫وقتی توی جنگ آسیب دید، ‫فکر کردم از دست می‌دمش.
‫دیگه نمی‌تونم با همچین موقعیتی رو به رو شم.
‫الکس، ردیفش می‌کنیم.
‫وقتی ما مراقب باشیم، ‫هیچکس به دات صدمه نمی‌‌زنه.
‫بفرما، شاید این کمکت کنه تمرکز کنی.
‫این آهنگ ماست. ‫از کجا فهمیدی؟
‫خب، احتمالا ستوان مالتو گفته...
‫که این براتون خاصه.
‫درسته.
‫رنگ رابطه‌ی ما بنفشه.
‫اولین رقصمون زیر بارون ‫با همین آهنگ بود.
‫«ابرهای توفان بنفش». ‫وقتی ازش خواستگاری کردم، خوندمش.
‫خیلی شانس آورد اسمش وایولت نبود.
‫من مثل تو قهرمان جنگی نیستم، بی.
‫اما واسه نجات خانواده‌م ‫هرکاری نیاز باشه می‌کنم.
‫هردومون می‌کنیم.
‫لنگرگاه ناوگان؟ ‫باید به الکس بگم.
‫[کجایی؟ سالمی؟ داتی؟ ‫لطفا بگو خوبی. مراقب خودت باش.]
‫آخه هیچ‌ سرنخی نیست که دنبال کنیم.
‫بدون نشونه که نمی‌تونم جست و جو کنم.
‫الکس، چیزی می‌بینی؟
‫رنگ بنفش.
‫داتی اونجاست.
‫گازش رو بگیر!
‫پیداشون کردیم. ‫اونا توی لنگرگاه ناوگانن.
‫الان میایم.
‫رفتار وحشیانه‌ت با مردم من ‫دَوومی نداره.
‫ما برای زمین تهدیدی نیستیم.
‫نخاله‌هایی مثل تو هستن.
‫نظر متلک‌طور دیگه‌ای نداری؟
‫واقعا بدبختی.
‫تیکه تیکه میشی.
‫محیط بان مالتو.
‫ظاهرا اصرار داری که ‫طرف دشمنای زمین باشی.
‫حیف که زنده نمی‌مونی تا بابتش ‫پشیمون بشی.
‫بالاخره اومدن.
‫جایزه‌های من رسیدن،
‫اما نه با محافظایی که فکر می‌کردم.
‫آهای! من اسپارکلپلاگم،
‫بدترین کانِ منظومه‌های ستاره‌ای شناخته شده.
‫من و رفقام این ربات‌ها رو ‫از «روح» گرفتیم.
‫به یه قیمتی می‌تونیم بدیمش بهت.
‫مگه نه، افراد؟
‫آره!
‫بی‌رحم‌تر از چیزی هستی که تصور می‌کردم.
‫چی؟
‫منظورشون اینه که ما این زندانیا رو
‫در ازی محافظت شدن در برابر «روح»
‫و اتوبات‌ها بهت میدیم.
‫زمینی‌ها؟
‫ازش محافظت کنید.
‫آپتیموس.
‫دیر اومدی به جمعمون، ولی همیشه شمع مجلسی.
‫ولی چرا شما 3نفر...
‫به جای اسکای وارپ و نُوا استورم اینجایید؟
‫برای انتقام!
‫آره، من و خانم اسکای وارپ
‫تو مدرسه آدم بدها واقعا رفیق بودیم.
‫داستانش مفصله. با معامله امون موافقی؟
‫یه سئوال دیگه.
‫چه جوری تونستید یه پرایم رو بگیرید؟
‫ازش خواستیم باهامون بیاد.
‫چرا به فکر خودم نرسید؟
‫این چیه؟
‫ای متقلب ها!
‫آراکنامک ها، بگیریدشون!
‫ها؟
‫بازی بسه!
‫اگه مالتوها طرف دشمن های سایبرترونی من باشن،
‫پش شما رو مثل دشمن هام نابود می کنم.
‫زلزله!
‫نه، نه. یه چیز بدتر.
‫شما سایبرترونی ها برای آخرین بار
‫سر راهم وایستادید.
‫اگه نتونم زنده بگیرمتون،
‫تیکه پاره اتون می کنم!
‫وای!
‫بچه ها!
‫داتی؟
‫پناه بگیرید!
‫نقشه جدید داریم.
‫یه تیم زمینی با من پایین می مونه تا تیراندازی کنیم.
‫اما چند تا داوطلب می خواییم که دوربین های آدم ربات رو در بیاره
‫اگه نتونه ببینتمون، نمی تونه منفجرمون کنه.
‫حله.
‫بزن بریم!
‫پس اونجایی،
‫الکس.
‫الکس؟
‫مو، تو و جابرکر دوربین های این طرف رو در بیارید.
‫من و بابا هم برای اون طرف رو در میاریم.
‫حله.
‫جواب نمی ده.
‫من یه فکر دارم. من رو پوشش بدید.
‫جابرکر، یه چیزی که باید راجع ...به این خانواده یاد بگیری
‫اینه که ما کارها رو با هم انجام می دیم.
‫آراکنامک ها، به حساب اون هایی که قاچاقی میان برسید.
‫توویچ، توی آسمون نیروی پشتیبانی می خوام.
‫چشم، قربان.
‫بامبلبی، این رو بگیر.
‫اوه!
‫هوف، فقط یکی دیگه مونده.
‫یوهو!
‫کار تیمیمون بره تو چشتون!
‫- آره! ‫- مواظب باش، پرنده کوچولو.
‫بعضی اوقات اعتماد به نفس زیاد باعث ویرانی می شه.
‫آخ!
‫مالتوهای سرتق، ببینیم از این کار خوشتون میاد!
‫چی؟
‫یوهو!
‫باشه، ندیده نابودتون می کنم.
‫اون بیرون به قدر کافی آفت هست.
‫اگه بزنم، بالآخره به یه چیزی می خوره.
‫همگی پناه بگیرید!
‫عصبانیش کرد.
‫می دونم چه جوری عصبانی ترش کنم.
‫یکی باید اون توپ جنگیش رو در بیاره.
‫می تونی رو من حساب کنی.
‫- مگاترون، تو نمی تونی. ‫- فرصت نداریم، آپتیموس.
‫باید این کار رو بکنم.
‫توویچ؟
‫توویچ!
‫اوه، نه!
‫یه چیزی که باید راجع به این خانواده یاد بگیری...
‫اینه که کارها رو با هم انجام می دیم!
‫عمرا اگه بذارم یه مک آشغال خواهر و برادرم رو بترکونه!
‫نه...
‫نه! ‫نه!
‫حالا، دوروثی.
‫راجر. این به خاطر خانواده امه.
‫نه!
‫یا دود مقدس! هر روز شما این جوریه؟
‫فقط یه روز در میون.
‫مامان! با 3تا بچه جدیدت آشنا شو،
‫نایت‌شید، جابرکر و هشتگ.
‫می دونم کار راحتی نبوده...
‫که تو دنیایی که تازه توش پا گذاشتید ‫ برای کسانی که حتی نمی شناسیدشون
‫بجنگید و باهاشون همدردی کنید،
‫ولی نمی دونم به چه زبونی ازتون تشکر کنم
‫که کمک کردید فرار کنیم.
‫بیایید ببینم، بچه ها. بیایید بغلم.
‫چه معرکه!
‫دیدین؟ بهتون گفتم آدم خفنیه؟
‫به خانواده خوش اومدید، بچه ها.
‫امروز نیروی پشتیبانی «روح» به کارمون می اومد.
‫به خاطر شراکت ظاهریمون،
‫همیشه سختی ها رو دوش خودمونه.
‫بیشتر دقت کن، رفیق قدیمی.
‫اتحاد انسانی-سایبرترونی به این می گن.
‫حالا مونده که «روح» به این محله برسه.
‫ولی این چیزیه که می تونیم با همدیگه
‫برای آینده هر 2گونه به دست بیاریم.