‫مامان!
‫به نظرم یه بلایی سر بابا اومده.
‫چی؟ نه! اگه این جوری بود یه خبری می شنیدم.
‫- بابانوئل افتاده! بابانوئل افتاده! ‫- می شنوید چی می گم؟
‫- چی کار قراره بکنیم؟ ‫- همگی آروم باشید.
‫بابانوئل، بابانوئل، صدام رو داری؟ بابانوئل؟
‫- نول؟ ‫- چی شده؟
‫کد اسپرینکل داریم.
‫خدا رو شکر! فکر کردم اتفاق بدی افتاده.
‫این یعنی سانتا افتاده.
‫- چی؟ ‫- کریسمس به فنا رفت!
‫پس چرا اسم کد انقدر قشنگه؟
‫یعنی تموم شد؟
‫کلی کاره که نرسیدم انجام بدم.
‫تا حالا با خانواده ام یه کریسمس نداشتم.
‫امیدوارم کارول دوباره ازدواج نکنه.
‫بابانوئل، ببخشید که می خوام این کار رو باهات بکنم.
‫بیدار شو!
‫آخ!
‫چر ا داد می زنی؟
‫چون وقتی بهترین دوستم روی زمین افتاده و 15دقیقه ست...
‫که واکنشی نشون نمی ده، داد می زنم!
‫کیسه ام پاره شد؟
‫نه هنوز پشت بومه.
‫خوبه.
‫بیا بریم، ولی به هیچ کس نگی من از پشت بوم افتادم ها
‫حله. به غیر از بتی، به کسی نمی گم.
‫نه بتی. نه هیچ کس!
‫باشه. به هیچ کس نمی گم، به غیر از خانمِ بابانوئل...
‫خانمِ بابانوئل هم نه.
‫- و بتی. ‫- بتی هم نه.
‫- دکتر مارتین. ‫- نه. دکترم هم نه. هیچ کس!
‫نه، نه، نه! حباب‌ نزنید! حباب نزنید!
‫بچه ها، یه حادثه ای پیش !اومده. خدای من! نه، نه، نه
‫کیک رو پنهان کنید! کیک رو پنهان کنید! ‫عقب، عقب، عقب!
‫همگی ساکت! همگی ساکت!
‫یه حادثه ای پیش اومده، اما وحشت نکنید! باشه؟ نترسید.
‫می گم نترسید، ولی من خودم بدجوری ترسیدم!
‫خیلی خب، همگی از این سمت، از این سمت!
‫بیایید یه کم بهشون فضا بدیم. ‫بیایید یه کم بهشون فضا بدیم.
‫بیاین! از این سمت. بریم، بریم، بریم...
‫اسکات! باز دوباره خیلی نگران شدیم.
‫وای خدا، امشب رو می گی؟
‫- آره. ‫- تو که من رو می شناسی.
‫من خیلی خوب بلدم فیلم بازی کنم.
‫داشتم همه رو دست می انداختم.
‫باید جشن بگیریم.
‫پس آهنگ و شادیتون چی شده؟
‫- امشب چه اتفاقی افتاد؟ ‫- چیز مهمی نیست.
‫هیچی، کیک کره ای.
‫همه چی معرکه بود.
‫محشر بود.
‫رضایت‌بخش بود.
‫مثل آب خوردن بود.
‫درجه یک بود.
‫موفقیت آمیز بود.
‫باحال بود.
‫- نول. ‫- شکست نخوردیم. شکست نخوردیم.
‫بهش بگو.
‫- گنده بَک از پشت بوم افتاد پایین! ‫- اوه، اسکات!
‫وحشتناک بود! تمام زندگیم از جلو ی چشمم رد شد!
‫بابانوئل از تو بیشتر همراهی می کرد.
‫هیچ وقت نگفت «دوستت دارم» اما می دونستم.
‫واقعا متأسفم که بهت دروغ گفتم!
‫باید درباره یه چیزی صحبت کنیم. خصوصی.
‫- الآن بهتری؟ ‫- نه.
‫عینک مطالعه ام رو بده. کجاست؟
‫روی صورتته.
‫الآن بهتره؟
‫آره، حالا شد.
‫کنار. کنار در؟
‫اون دیگه چیه؟
‫- کنار در نیست. کناره گیریه. ‫- کنار درگیری.
‫- کناره‌گیری. ‫- کنار دری.
‫- کناره گیری. ‫- عافیت باشه.
‫یعنی بازنشستگی، یعنی تسلیم شدن،
‫- یعنی دیگه بابانوئل نبودن... ‫- متوجه ام.
‫باید باقی عمرت رو بشینی یه جا و مقابل تلویزیون داد بزنی
‫درسته، می دونم بازنشستگی چیه. چرا باید این رو ببینم؟
‫نوشته‌ی جریمه اش رو خوندی؟
‫هیچ شیشه عینکی به قدر کافی بزرگ نیست.
‫خلاصه بخوام بگم، یه پی نوشت برای بابانوئله،
‫که می گه اگه بابانوئل تمایل یا توانش رو نداشت
‫که کار رو ادامه بده، می تونه راحت استعفاء بده.
‫پس.... من دیگه بابانوئل نباشم؟
‫هوم؟
‫اوهوم.
‫باورت می شه بتی پیشنهاد داد بازنشسته بشم؟
‫بابانوئل؟ بازنشستگی؟ می تونی همچین چیزی رو تصور کنی؟
‫داری چمدون می بندی؟
‫نه! فقط می خوام ببینم از لباس های قبل از ‫خانم بابانوئلیم چیزی مونده یا نه.
‫پس من و تو بازنشسته می شیم.
‫و توی ون تفریحی زندگی می کنیم.
‫پسرفت بزرگی از وضعیتم توی این 29سال بوده.
‫ببین. من اینجا رو دوست دارم. واقعا دوست دارم.
‫ولی بعضی اوقات فکر می کنم خوبه که یه کار جدید رو امتحان کنیم
‫تا بتونم موهام رو باز کنم و راحت باشم.
‫می دونم چرا. حس می کنی اینجا ‫به عنوان خانمِ بابانوئل به حاشیه رفتی.
‫ولی به این فکر کن که عکس صورت قشنگت ‫روی چند تا قوطی پف فیل چاپ شده.
‫آره، منظورت مثل اونه.
‫- آره. ‫- آره؟ خیلی خب.
‫پس دقیقا من رو اینجوری می‌شناسن.
‫کوتاه و خپل . یه زن بدون هیچ شخصیت ‫و جذابیت،
‫و شوخ‌طبعی، ‫که به خیریه‌ کمک می‌کنه.
‫اون گوزنه عاشق شلوار گشاده.
‫نمیگم که دلم می‌خواد برم...
‫اما دیشب مثل یه زنگ خطر بود.
‫تو از پشت بوم افتادی ‫و اصلا برام خوشایند نبود.
‫- خوشایند نبود؟ ‫- نه.
‫من روی اسپرینکل‌پاش افتادم، عزیزم.
‫این دومین سالیه که اتفاق بدی افتاده.
‫بچه‌ها نگران بودن. حتی کَل هم می‌دونست ‫که اتفاق بدی افتاده.
‫- کل؟ ‫- آره.
‫- می‌دونست؟ ‫- اوهوم.
‫فکر کنم حتی نمی‌دونه که همیشه ‫پیژامه تنشه.
‫می‌دونم. اما حسش کرده بود.
‫عجیبه.
‫صبر کن ببینم. یه لحظه از ذهنم رد شد.
‫- باشه ‫- من بچه دارم.
‫سرت چه قدر محکم ضربه خورده؟
‫فکر کنم یه راهی هست که هم ‫یه بابانوئل جدید پیدا کنم
‫و هم همینجا توی قطب شمال بمونیم.
‫باید به بتی بگم.
‫اسکات! هنوز پیژامه تنته!
‫باشه پس!
‫ولش کن.
‫سلام، بتی. بتی، بتی.
‫اینجایی؟ سلام.
‫بابانوئل، تو پیژامه پوشیدی.
‫آهان، فهمیدم.
‫یعنی میگی پیر و خرف شدم؟
‫اینجوری می‌خوای وادارم کنی ‫بازنشسته بشم.
‫من مجبورت نمی‌کنم. ‫فقط یه راه بهت نشون دادم.
‫بهتر از اینه که اتفاقی برات بیفته.
‫می‌خوای من رو از بدبختیم نجات بدی؟
‫فکر نکن نفهمیدم چه جوری نگاهم می‌کنی.
‫من نگاهم همینجوریه، آقا. ‫به من گفتن این مسئله نگران کننده‌ست.
‫گوش کن. نمیگم که می‌خوام بازنشسته بشم.
‫اما تنها چیزی که بیشتر از باغبونی ‫ازش بدم میاد، کوتوله‌های باغچه‌ن.
‫کوتوله‌ها.
‫اگه بازنشسته بشم، اون رو چی کارش کنم؟
‫براساس ماده‌ی کناره‌گیری،
‫هر وقت ماموریتت رو به طور موثر ‫انجام دادی، می‌تونی کناره‌گیری کنی.
‫خب، اگه ماموریتم فوق‌العاده بودن بوده، ‫انجامش دادم.
‫و انتخاب یه جانشین مناسب.
‫پس ماده‌ی کناره‌گیری، یه بندی هم ‫درمورد جانشینی داره.
‫چه پراحساس.
‫واقعا داری بهش فکر میکنی؟ ‫به بازنشستگی؟
‫می‌دونم خبر بزرگ و احتمالا دراماتیکیه، ‫اما بهت یه کم زمان میدم.
‫- می‌خوام درموردش فکر کنم. ‫- این لیست جایگزین‌های احتمالیه.
‫یه لحظه اجازه بده!
‫تازه دیروز فهمیدی ماده‌ی کناره‌گیری چیه.
‫کار من اینه که مفید باشم.
‫خب، گوش کن. می‌خوام الکی ‫وقتمون رو هدر ندیم.
‫من جایگزینم رو انتخاب کردم.
‫چارلی.
‫بزرگ‌ترها کجان؟
‫اینجا خیلی باحاله!
‫اون زیاد اومده قطب شمال.
‫با من اومده سفر.
‫همیشه دلش می‌خواست ‫شغل خانوادگیمون رو ادامه بده.
‫تقریبا زیادی عالی میشه.
‫آره، زیادی عالی میشه، ‫مگه همچین چیزی وجود داره؟
‫یالا، بتی. این یکی رو باهام موافقت کن.
‫زود میاریمش تو کار، هان؟
‫اون می‌دونه زندگی واقعی چه جوریه.
‫می‌تونه از پس پشت بومای سخت بربیاد. ‫منم می‌‌تونم تو قطب شمال بمونم.
‫میشیم بابانوئل و پسرش.
‫دو تا بابانوئل؟ واتیکان که نیست!
‫- بابانوئل! اینجایی. ‫- سلام.
‫- عاشق پیژامه‌تم. ‫- چیم؟
‫چرا بهم نگفتی پیژامه تنمه؟
‫سوال دارم!
‫اگه می‌تونستین به هر چی توی ‫دنیا برسین، اون چی بود؟
‫آسپرین. چون هربار که حرف می‌زنی، ‫سردرد می‌گیرم.
‫خب، سه دقیقه دیگه سردردت ‫به تاریخ می‌پیونده.
‫همه‌ تون همکار ارجمندم ‫گریس رو می‌شناسید.
‫سلام.
‫امروز گریس به عنوان مشتری اینجاست. ‫پس ازش سوال می‌کنم.
‫- تو چی میخوای؟ ‫- همه چیز.
‫- کی می‌خوایش؟ ‫- حالا!
‫چه بامزه.
‫ببین، تو به عنوان خلاق فنی ‫ و سازنده‌ی اسبا‌ب بازی نابغه‌ای،
‫برای همین هم توی شرکتت سرمایه‌گذاری کردیم.
‫اما بی‌عرضگی توی مدیریتت ‫داره به قیمت زیادی برامون تموم میشه.
‫من مجبور شدم کشتی تفریحیم رو اجاره بدم.
‫الان دیگه بوی ناچو میده.
‫- برای همین خواستیم این جلسه تشکیل بشه. ‫- فکر کردم ما درخواست این جلسه رو دادیم.
‫اگه نتونی سریعا همه چی رو دست کنی، ‫ما دیگه باهات کار نمی‌کنیم.
‫برای همین اومدیم اینجا دیگه، ‫تا سیستم پستی جدیدمون رو بهتون معرفی کنیم.
‫پهپاد.
‫تمام شرکت‌ها پهپاد رو امتحان کردن. ‫ضررش به منفعتش می‌چربه.
‫خب، پهپادهای من فرق دارن.
‫اون سریع‌‌ترن، زیرکن،خودآموزن.
‫اونا بهترین راه رو برای ‫ارسال سفارش انتخاب می‌کنن.
‫اینجوری حتی بابانوئل هم بیکار میشه.
‫هیچ‌کدوم از حرفای تو هم ‫درست مثل بابانوئل واقعی نیستن.
‫بیخیال. جلوی بچه نگو، باشه؟
‫چیه مگه؟ واسه شنیدن حقیقت ‫به قدر کافی بزرگ شده.
‫بابات نمی‌تونه به قولش عمل کنه. ‫فقط سرمون رو درد میاره.
‫تا 20 ثانیه دیگه ‫معذرت‌خواهیت رو قبول می‌کنم.
‫این هم از آسپرینت.
‫چه جوری انقدر سریع این کار رو کردی؟
‫بهت گفتم که پهپادهام خاصن.
‫و زمانی که هر 160 کیلومتر یه انبار بزنیم،
‫می‌‌تونیم هر مرسوله رو در عرض 60 دقیقه ‫یا کمتر تحویل بدیم.
‫باشه.
‫نه، نه، نه، نه. ‫برو... برو اونور.
‫راه رو عوض کن! مسیرت رو عوض کن! ‫برو اونور!
‫راهت رو عوض کن! نه!
‫نه!
‫بفرمایید!
‫برو بیرون. همین الان!
‫[فلوریدا]
‫سلام بابا!
‫چارلی!
‫- خوشحالم می‌بینمت! ‫- منم خوشحال می‌بینمت.
‫زود باش بیا تو.
‫من قندیلت رو دیدم ‫و بابت این خبر بزرگ خیلی خوشحالم.
‫نمی‌خواستم معماییش کنم. ‫می‌خواستم موقع گفتنش قیافه‌ت رو ببینم.
‫از لباس جدیدت هم داره خوشم میاد.
‫بذار حدس بزنم. ‫تازه پارک ژوراسیک رو باز کردی؟
‫آره. ولوسیراپتورها هم این طرفن.
‫وای، واقعا وزن کم کردی. شوخی نمی‌کردی.
‫آره، آره، آره. ‫راستش از کابوس هم بدتره.
‫توی رستوران قطب شمال ‫تموم پرچم‌ها رو نیمه‌برافراشته کردن.
‫و من دارم جادوم رو از دست میدم.
‫آره. گفتی. متاسفم، بابا.
‫خب، گوش کن، ضرر من می‌تونه منفعت تو باشه، ‫اما قبل از این که درموردش حرف بزنیم،
‫فکر کنم باید به نوه‌هام سلام کنم.
‫- آخ جون، بابابزرگ! ‫- بچه‌های من رو ببین!
‫دو تا پسر بزرگ و معرکه. اینجا رو ببین.
‫چرا انقدر خیسی، بابابزرگ؟
‫مثل لیف حموم می‌مونم، نه؟ ‫یه جورایی نم دارم...
‫بچه‌ها، بابابزرگ به گرما عادت نداره.
‫نه. اصلا.
‫این لیموناد درست همونجوری که دوست داریه. ‫بدون لیمو با شکر اضافه.
‫اوه.
‫عروس موردعلاقه‌می.
‫البته احتمالا الان هر کی ‫این رو واسه‌م میاورد، همین رو بهش می‌گفتم.
‫خیلی خب.
‫من برای این اومدم.
‫من دارم بازنشسته میشم و ازت میخوام ‫همونجور که همیشه می‌خواستی،
‫شغل خانوادگیمون رو ادامه بدی.
‫وای.
‫بازنشستگی.
‫اصلا نمی‌دونستم که ‫این کار رو هم می‌تونی بکنی.
‫چه خوب. این... این...
‫- خبر خیلی بزرگیه، نه؟ آره. ‫- آره.
‫یعنی، من... واقعا نمی‌دونم چی بگم.
‫نه.
‫بگو نه.
‫متاسفم، اسکات، من اینجا کار و زندگی دارم.
‫من نمیرم گرینلند تا میگو صید کنم و بفروشم.
‫میشه یه لحظه با چارلی تنها باشم؟ ‫خصوصیه. فقط یه لحظه.
‫- عزیزم، یه لحظه اجازه بده. ‫- نه.
‫- یه لحظه. ‫- چون تو همه کار براش می‌کنی.
‫فقط...
‫من بچه‌هام رو توی کشتی ماهیگیری ‫بزرگ نمی‌کنم.
‫بچه‌های بوگندو و نمداری ‫که به دریا فحش میدن.
‫اصلا من چی؟ ‫ من تو ساحل هم وایستادنی دریازده میشم.
‫نه. نه! جواب نه‌ئه!
‫بهش نگفتی. ‫باورم نمیشه بهش نگفتی.
‫منتظر بودم زمان درستش برسه،
‫اما اصلا فرصت خوبی پیش نیومد که بگم ‫بابام بابانوئله.
‫الان زمان خیلی خوبیه. ‫وگرنه یه دفعه میره قطب شمال
‫و براش سوال میشه که چرا همه اون رو ‫خانومِ بابانوئل صدا می‌کنن.
‫راستی در مورد اون، بابا.
‫ببین، من دوستت دارم.
‫و تمام زمانی که باهم ‫توی سورتمه بودیم، برام عزیزه.
‫اما... این درخواست زیادیه.
‫به خاطر ماریه؟ ‫بیخیال. یخش آب میشه دیگه.
‫- البته نه که واقعا آب شه. ‫- مسئله این نیست، بابا.
‫خب، مشکل قطب شماله.
‫اونجا جای خیلی خوبی ‫واسه بچه بزرگ کردن نیست.
‫بیخیال.
‫قطب شمال مثل یه سیرک می‌مونه ‫که با باغ وحش و زمین بازی ترکیب شده
‫و روی یه چرخ و فلکه.
‫- منم همین رو میگم. ‫- چی؟
‫خیلی سخته.
‫کل و سندرا که مشکلی ندارن.
‫واقعا؟
‫می‌دونی که من باهاشون وقت گذرونم دیگه؟
‫و این انتقاد نیست ها.
‫یعنی، تو بابای خیلی خوبی هستی.
‫مشکل کارته.
‫پدر و مادرِ گرفتار بودن، چندان مفید نیست.
‫من به این خیال اومدم اینجا...
‫که چند سال با هم کار کنیم.
‫تا پیچ و خم کار رو یادت بدم،
‫بعدش که دیگه من نتونستم، ‫تو جای من باشی.
‫فقط داشتم به این فکر می‌کردم.
‫متاسفم، بابا.
‫اما ممنون که ازم پرسیدی. ‫یه دنیا برام ارزش داره.
‫بیا بغلم.
‫خیلی دوستت دارم و حالم خوب میشه. ‫درست میشه.
‫خیلی خب. کم کم دارم فکر می‌کنم که شما ‫شرکت میگو ندارین.
‫نه، نه، نه. ‫اولین دیدارمون رو یادته؟
‫یادته توی رستوران دریایی بودیم؟
‫یه نفر کنارمون داشت میگو می‌خورد، ‫برای همین میگو به ذهنم رسید.
‫- این بهترین چیزی بود که می‌تونستم بگم. ‫- پس دروغ گفتی.
‫که یعنی یا توی سازمان سیا هستی ‫یا جزو اراذلی.
‫- نه، نه، نه، نه. ‫- نه، نه. اینجوری نیست.
‫گوش کن، راستش مسخره‌تره،
‫بعد از این که من رفتم چارلی بهت توضیح میده ‫و کِیفش رو می‌بره،
‫آخه باید برم به گوزنم برسم.
‫تازه، می‌دونم که پسرها ‫واسه کریسمس سال دیگه چی می‌خوان.
‫- ممنون، بابا. ‫- حرف بزن.
‫دلم برای آبمیوه‌ی بی‌پایان تنگ میشه.
‫می‌دونی دلم واسه چی تنگ نمیشه؟
‫شنل‌های مخمل.
‫اصلا دوست ندارم مثل آزی آزبورن لباس بپوشم.
‫خب، منم دلم واسه زمان آبمیوه‌خوریمون ‫ تنگ میشه.
‫حالا میشه یه سوالی درموردِ ‫خانومِ بابانوئل قبلی بپرسم؟
‫من اجازه ندارم درمورد قبلیا حرف بزنم.
‫تا حالا نفهمیدم این رازداری برای چیه.
‫آخه به کی می‌خوام بگم؟ ‫من هیچکس رو نمی‌شناسم.
‫بابانوئل بابانوئله، همیشگی و ابدیه ، ‫ ادامه داره، یه شخص نیست.
‫بنابراین هیچ بابانوئل سابقی وجود نداره، ‫همینطور خانومِ بابانوئل سابقی.
‫من قوانین رو نمی‌سازم.
‫فقط با جدیت تمام اجراشون می‌کنم.
‫می‌دونی کی بابانوئل معرکه‌ای میشه؟
‫تو.
‫الف‌ها نمی‌تونن بابانوئل بشن.
‫بازهم قوانین عجیب. ‫اینجا بدون تو از هم می‌پاشه.
‫از خدمت کردن به بقیه خوشحالم.
‫تازه، قراره چارلی بشه.
‫چارلی حذفه!
‫گفت نمی‌خواد این کار رو بکنه.
‫از نظر اون قطب شمال جای خیلی خوبی ‫برای بچه بزرگ کردن نیست.
‫من با بچه‌هامون همین کار رو می‌کنم؟
‫- نه، تو بابای معرکه‌ای هستی. ‫- آره.
‫بچه بزرگ کردن تو قطب شمال سخته.
‫- دقیقا. آره. ‫- آره! خب،
‫احتمالا برای همینه که کل توی دنیای مجازی ‫و خیالیش گم شده.
‫- اون گم نشده. من که بهش نمیگم گم شدن. ‫- و سندرا انقدر عاشق حیواناته.
‫ما درمورد بچه‌های انسانی که ‫ اینجا بزرگ شدن تحقیق کردیم،
‫نتیجه‌ش اینه که اونا خیلی عجیب میشن.
‫خب، چندتا بچه اینجا بزرگ شدن؟
‫- با کل و سندرا؟ ‫- آره.
‫دو تا.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫فکر کنم آبمیوه زیاد خوردم. باید برم.
‫نه، صبر کن! نه، راز بی راز!
‫بهمون بگو قبل از ما کی اینجا بوده، آهای!
‫چرا خانومِ بابانوئل باید شبیهِ ‫یه صندلی کهنه و پرنقش و نگار باشه؟
‫بعضی وقتا حس میکنم ‫اینجا کسی صدام رو نمی‌شنوه.
‫کاملا حق با توه. ‫باید بیشتر با بچه‌ها وقت بگذرونم.
‫من این رو نگفتم.
‫اینجا چه قشنگه. هیچوقت قدیمی نمیشه.
‫اینجا...
‫عینکت رو دربیار، لطفا.
‫ما اینجا چی کار می‌کنیم، بابا؟
‫- از دستم عصبانی‌ای؟ ‫- نه.
‫فقط وقتایی که از دستم عصبانی‌ای ‫باهام وقت می‌گذرونی.
‫اینطور نیست. ‫یه بار بردمت ماهی گیری توی یخ، مگه نه؟
‫فکر کردم واسه این بود که ازم عصبانی‌ای. ‫ خیلی وحشتناک بود.
‫مشکل این چیزهای واقعیت مجازی همینه دیگه.
‫زیادی توی واقعیت مجازی بودی. ‫ببین کجا زندگی می‌کنی!
‫توی قطب شمال زندگی می‌کنی. ‫اینجا رویاییه.
‫بچه‌ها حاضرن هر کاری بکنن ‫تا اینجا زندگی کنن.
‫ترسناکه.
‫راستی حالا که حرفش شد،
‫تا حالا به این فکر کردی که اگه یه دیوونه‌ای ‫از وجود بابانوئل خبردار بشه
‫و برات تله بذاره، چی میشه؟
‫همیشه فکر کردم.
‫منم وقتی خوابایی می‌بینم که توش بابانوئلم، ‫بهش فکر می‌کنم.
‫تو خوابایی می‌بینی که توش بابانوئلی؟
‫آره، خواب‌های کاملا واضحین. آره.
‫چه فوق‌العاده. ‫تاحالا بهش فکر نکرده بودم.
‫این می‌تونه راه حل تمام مشکلاتم باشه.
‫می‌تونیم این کار رو خونوادگیش کنیم.
‫- دیگه مجبور نمی‌شم برم. ‫- از حالا می‌تونیم شروع کنیم.
‫نگاهت واقعا عجیب شده.
‫می‌تونم سواری رو یادت بدم.
‫- خودم سورتمه‌سواری بلدم. ‫- بگیر. اونا رو نگه دار.
‫دکمه‌هاش کجاست؟ یه کنسول لازم دارم.
‫اگه می‌خوای بری، فقط باید ‫این رو بکشی.
‫- خوبه. یه کم بیشتر. بیشتر. نه، نه... ‫- وای! وای!
‫هو هو! بزن بریم!
‫به هر جا خواستی تغییر جهت بدی، ‫ نگاهش کن.
‫چی؟
‫جایی که می‌خوای بری رو نگاه کن، ‫نه جایی که می‌خوای باشی.
‫زود باش. آفرین.
‫باید یه کم هدایتش کنی.
‫داری خوب پیش میری. خوب پیش میری.
‫واقعا از این کار متنفرم. ‫می‌خوام برگردم پیش کامپیوترم.
‫اگه می‌خوای فرود بیای، ‫باید یه کم بکشیش عقب.
‫یه کم بکشش عقب. بکشش عقب.
‫پسرها، یالا! یالا.
‫هی، حالت خوبه؟ فرودت عالی بود!
‫چرا مجبورم کردی این کار رو بکنم؟
‫جدیدا جادوی من یه کم خراب شده،
‫برای همین تو فکر بازنشستگیم.
‫تو هم داشتی از خوابات ‫در مورد بابانوئل شدن می‌گفتی.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه. ‫من هیچ‌وقت نگفتم که اونا خوابای خوبی بودن.
‫یه جورایی مثل دقایق آخرن، ‫گیج‌کننده و وحشتناک.
‫بلیتزن، کامت، خودتون رو بتکونید.
‫آخیش، راحت شدم!
‫اگه واقعا دنبال یه بابانوئل جدیدی،
‫باید بری سراغ اونی که ‫این بازیا رو می‌سازه.
‫این باعث میشه شادی توی دنیا پخش بشه.
‫می‌دونی چی میگم، بابا؟
‫بابا.
‫اینجا کجاست؟
‫واقعا اون آدما عجیبن. ‫می‌خوان با من قطع همکاری کنن؟
‫من باهاشون قطع همکاری می‌کنم، ‫ولشون میکنم تا حالشون جا بیاد.
‫وقتایی که مثل بابابزرگ چشمات ‫عجیب و غریب میشه، این کار رو می‌کنی.
‫اوه، متاسفم، عزیزم. حق با توئه.
‫نباید بذارم اون آدما عصبانیم کنن. ‫فقط باید مشکلات ارسالمون رو حل کنم.
‫- من بهت ایمان دارم، بابا. ‫- اوه.
‫ممنونم عزیزم. فقط همینه که مهمه.
‫راستی این چیه؟
‫کادوی کریسمسمه.
‫اوه، عزیزم.
‫منم هر روز دلم براش تنگ میشه.
‫اما گیج شدم. از کجا آوردیش؟
‫بهت که گفتم. ‫بابانوئل گذاشته بودش زیر درخت.
‫می‌دونم مثل اون آقاها ‫به بابانوئل اعتقادی نداری.
‫عیبی نداره.
‫خب، من اعتقاد نداشتم، اما...
‫صبر کن ببینم. تو دیدیش؟
‫از تو صورتت خوندم.
‫خب، یه چیزی دیدم. ‫نمی‌دونم. منطقی نیست.
‫اول جریان اون 17% سایر،
‫بعدش اون جرقه‌ی توی آسمون، ‫و حالا هم این گردنبند؟
‫- باورش انقدرها هم سخت نیست. ‫- باشه، پس یه سوالی ازت دارم.
‫اگه بابانوئل واقعیه، چه جوری یه شبه ‫اون همه کادو می‌بره تو کل دنیا؟
‫خب با جادو دیگه، بابا.
‫جادو.
‫بتی، یه خبرایی بین تو و بابانوئل هست.
‫دیدارهای محرمانه، پچ پچ کردناتون و غیره...
‫الکی خودت رو به اون راه نزن. ‫اون کاریه که من می‌کنم.
‫راستش خوشحالم می‌بینم که ‫هنوز هم حسادت می‌کنی.
‫معلومه که حسادت می‌کنم.
‫بابانوئل همه چیزِ منه.
‫خیلی خب، می‌تونی یه رازی رو نگه داری؟
‫نه، اگه کسی بپرسه، میگم.
‫نخود توی دهنم خیس نمی‌خوره.
‫دکتر مارتین میگه من ای‌اس‌اس دارم.
‫- ها؟ ‫- سندرم جیغ زدن حاد.
‫خیلی خب، سر این یکی میخوام بهت اعتماد کنم ‫و قطعا بعدش پشیمون میشم.
‫بابانوئل تو فکر بازنشستگیه.
‫وای خدای من! ‫نباید بذاری این اتفاق بیفته.
‫ما بابانوئل جدید نمی‌خوایم.
‫بخش عجیبش همینه.
‫اون یه جایگزین می‌خواد، ‫اما می‌خواد بعدش هم حضور داشته باشه.
‫شاید بتونیم ازش کپی بگیریم.
‫آره، نه که دفعه‌ی پیش خوب جواب داد.
‫تازه بازم هست. برنارد این رو گذاشته.
‫این شور و شوق کریسمس رو می‌سنجه.
‫وقتی همه چی عالیه، با نور زیادی می‌درخشه،
‫و زمان حکومت تمام بابانوئل‌ها ‫ همینجوری بوده.
‫اما حالا وسطش رو ببین.
‫از قرن 14 به بعد اینجوری نشده.
‫طاعون، قحطی، جنگ و...
‫بابانوئل مجنون. آره.
‫آخرین باری که کریسمس به خطر افتاد، ‫اون موقع بود.
‫نباید این رو به بابانوئل نشون بدی.
‫مثل جایزه‌ی کریستالیِ الف‌ها می‌شکنه.
‫راستی، من اتفاقی ‫جایزه‌ی کریستالی الف‌ها رو شکستم.
‫اون نیاز داره بدونه.
‫خودم از این مراقبت می‌کنم. ‫من بیشتر قلقلکیم تا زودرنج.
‫سلام، نول! هر کاری داری، بمونه واسه بعد.
‫من باید سندرا رو پیدا کنم. ‫می‌خوام بیشتر باهاش وقت بگذرونم.
‫شما پدرِ معرکه‌ی سالین. بابانوئل قرن.
‫جلال و جبروتتون پایانی نداره؟
‫به امید سلطنت ابدی شما.
‫اوه. بتی بهت گفت که تو فکر بازنشستگیم، نه؟
‫اون کلاسور بزرگ رو هم نشونت داد ‫که توش جایگزین‌های احتمالی رو نوشته بود؟
‫فکر کنم واسه نول‌های جدید هم یکی داره.
‫لطفا بازنشسته نشو، بابانوئل.
‫نگران نباش. من هیچ‌وقت ‫عجولانه تصمیم نمی‌گیرم،
‫به جز پوشیدن کت یه آدم مُرده،
‫و ازدواج کردن با یه زن زیبا ‫که فقط 20 ثانیه بود که می‌شناختمش،
‫اوه، و همینطور زمانی که گذاشتم ‫یه مجنون یخ زده کل قطب شمال رو بگیره.
‫این یه دلیل واسه موندنته.
‫هرچی درخشان‌تر باشه، ‫شوق کریسمس توی دنیا بیشتره.
‫اوه، آره.
‫یوهو!
‫ببین چه قدر روشنه!
‫این یعنی کارت حرف نداره.
‫- بده ببینمش. ‫- از دور بهتر دیده میشه.
‫گوی رو بده من.
‫چراغ‌قوه گرفتی؟ واقعا؟
‫متاسفم که دروغ گفتم. ‫فقط نمی‌خوام بازنشسته بشی.
‫تو فکر موندن بودم، ‫اما این مشکل داره.
‫بگیر. میرم انبار گوی برفی...
‫تا شوق کریسمس رو تو کل دنیا ببینم.
‫مرسی که بهم اخطار دادی، نول!
‫توپ درخشان احمق! ‫ببین چه قدر دردسر درست کردی!
‫انگار یه چیزی رو شکستن.
‫و حالا می‌خوان تیکه‌هاش رو بچسبونن به هم.
‫نه، باز هم فکر کنم یه جور پازله.
‫دنیای واقعی خیلی پیچیده‌ست.
‫آره.
‫اوه، انگار بابا تازه از سرکار برگشته
‫و لباسی پوشیده که قرمز نیست.
‫عجیبه.
‫امیدوارم ترفیع گرفته باشه تا بتونه ‫اون کادوها رو واسه لیلی بخره.
‫چه جوری همیشه همه چی رو درمورد همه می‌دونی؟
‫اوه!
‫هی، هی، هی، هی، بچه‌ها، ‫شما نباید اینجا باشید.
‫- اینجا منطقه‌ی ممنوعه‌ست. ‫- می‌دونم.
‫فقط داشتیم نگاه می‌کردیم.
‫گاهی وقتا میایم اینجا تا ببینیم ‫دنیای واقعی چه شکلیه.
‫قول میدم بیشتر از این کاری نکنیم.
‫نمی‌دونستم برات مهمه. من...
‫تو عاشق قطب شمالی دیگه؟
‫آره. آره. بیشتر از هر چیزی.
‫فقط... درمورد بچه‌ها کنجکاوم. ‫بچه‌های واقعی.
‫کل، من فکر می‌کردم عاشق دنیای ‫واقعیت مجازیتی.
‫خب...
‫- نشونش بده. ‫- چی رو نشونم بده؟
‫بگیر.
‫این چیه؟
‫توپیکا، کانزاس.
‫من تازه چمنا رو زدم و دارم میرم اداره پست.
‫یعنی این همه مدت داشتی ‫توی دنیای عادی بازی می‌کردی.
‫آره، گاهی وقتا سندرا هم بازی کرده. ‫البته اون اغلب می‌ترسه.
‫نمی‌ترسم.
‫بچه‌ها، آخه... چرا بهم نگفته بودین؟
‫نمی‌خواستیم عذاب وجدان بگیری.
‫از دستمون عصبانی‌ای، بابا؟
‫نه، از دستتون عصبانی نیستم.
‫فکر کنم مشکل منم که اوضاعم بده.
‫ببینید، برنامه عوض شد.
‫جلسه‌ی خونوادگی داریم. بریم.
‫گوش کنید، به من این فرصت مبارک عطا شد ‫تا 29 سال بابانوئل باشم.
‫اما، بابانوئل بودن نیاز داشته که شما هم ‫یه فداکاری‌هایی انجام بدید...
‫که من زیاد قدرش رو ندونستم.
‫تقریبا انگار داشتم از پشتِ ‫ یه مانع بابانوئلی...
‫به زندگی نگاه می‌کردم.
‫نه.
‫خیلی خب، و حتی مادرتون، خانومِ بابانوئل هم ‫احساس بی‌مصرفی می‌کنه.
‫احساس قدردانی نشدن. هیچ وقت نگفتم بی مصرفی.
‫و شما بچه ها... چه جوری بگم؟
‫هر کلمه ای که دنبالشی... فقط نگو.
‫درسته.
‫گوش کنید، من فکر نمی کنم که قطب شمال ‫بهترین جا برای بچه بزرگ کردن باشه.
‫خیلی خب، صبر کن. من عاشق اینجام.
‫خب، آیا عجیبه؟ البته.
‫ارتودنسی دندون هام از جنس شکره؟ آره.
‫ولی الف دندونپزشک تأکید کرد ‫که برای سلامت دندون هام خوبه.
‫اون واقعا یه دندونپزشک نیست!
‫به خاطر این اسمش دکتر ونیره که ‫سورتمه ام رو خیلی قشنگ کرده.
‫- به این خاطر این اسم رو روش گذاشتیم که... ‫- از این حرف هات هدفی داری، اسکات؟
‫آره، یه هدفی دارم. هدفم اینه که...
‫خیلی خب. من تا ابد هم می تونم این کار رو بکنم،
‫ولی به صلاح کریسمس...
‫و به صلاح خانواده امه...
‫که یه تغییراتی بدیم.
‫و باقی دنیا رو مثل آدم های معمولی ببینیم.
‫برای همین، دارم بازنشسته می شم.
‫- یعنی این واقعیه واقعیه؟ ‫- چی؟
‫واقعیه واقعیه.
‫من به خاطر از دست دادن جادوم یه کمی نگران شدم.
‫خب، یه کم پیش وقتی عطسه کردم، برقا رفت.
‫ولی جادوی واقعی اینه.
‫یعنی خانواده ای که اینجا داریم.
‫اون درخته داره گریه می کنه؟
‫نه. چرا؟
‫به جاش من رو ببر.
‫نول، بیا بیرون. بیا اینجا.
‫من راحتم. فقط وانمود کنید اینجا نیستم.
‫ما می دونیم نول چه حسی به این ماجرا داره.
‫نظر شما چیه؟ حس شما چیه؟
‫خب، اگه تو موافقی، منم موافقم.
‫فکر کنم من هم بتونم یاد بگیرم مثل مردم باشم.
‫خب، هر کاری یه شروعی داره دیگه،
‫من حاضرم گام اولم رو بردارم.
‫- صبر کن، وایستا. عزیزم، من... ‫- نه.
‫- الآن میاد! همه سرتون رو بدزدید! ‫- نه، نه، نه، صبر کن!
‫خیلی کیف داد.
‫- خب، خوشحالم که حس خوبی داری، عزیزم. ‫- منم همین طور!
‫اوه!
‫قضیه چیه؟
‫خانم بابانوئل چی شده؟ اومدیم تا شرمنده اش کنیم؟
‫همگی توجه کنید! بابانوئل می خواد یه چیزی رو اعلام کنه
‫گمون نکنم از پسش بر بیام.
‫بیخیال، رفقا! بابانوئل حرفی نداره بهتون بگه.
‫خب، این جوری که نگو. به نظر میاد برام مهم نیست.
‫همگی توجه کنید! بابانوئل حرفی برای گفتن داره.
‫- خیلی خب. بس کن! کافیه! ‫- باشه، باشه.
‫نظرت تغییر کرد؟ آخه دیگه نمی تونم موهام رو ببندم.
‫می دونی چیِ رفتن از اینجا بیشتر ‫از همه چی من رو می ترسونه؟
‫- پول دادن برای وافل؟ ‫- آره.
‫نه.
‫اوایل که اومده بودم اینجا، ‫الف ها خیلی خوشحال بودن.
‫چه قشنگ.
‫آره، این جوریه.
‫ولی انگار رفتنِ بابانوئل قبلی براشون اهمیتی نداشت.
‫حتی یه خم هم به ابروشون نیومد.
‫اگه این کار رو با من بکنن، ‫احساس می کنم براشون مهم نبودم.
‫یه چیزی که هیچ کس نمی تونه ‫راجع به اسکات کالوین بگه،
‫که البته موارد زیادی هستن، اینه که اون مهم نبوده.
‫متشکرم.
‫خیلی خب، می خوام یه چیزی رو اعلام کنم.
‫بتی از قبل گفته.
‫کی داره حرف می زنه؟
‫ببخشید، من بودم. گاهی اوقات بلند بلند فکر می کنم.
‫خیلی خب.
‫مطمئنم همتون متوجه شدین که ‫اخیرا تو حال خودم نبودم، درسته؟
‫خب، بعد از تفکر دقیق و حرف زدن با خانواده ام،
‫من، بابانوئل، تصمیم گرفتم بازنشسته بشم.
‫اشکالی نداره.
‫چرا؟
‫من براشون مهمم! ایول!
‫مشاور سوگواری داریم دیگه، نه؟
‫فکر کنم باید تموم آبمیوه ها ‫و لوازم تیز رو قایم کنیم، نه؟
‫- خب، انگار اوضاعشون خیلی خرابه. ‫- دقیقا.
‫خب، حالا کاندیداها رو بیاریم؟
‫بابا.
‫به چی نگاه می کردی؟
‫تو توی گوگل زدی: ‫«آیا واقعا بابانوئل وجود داره؟»
‫تو باور داری.
‫نمی دونم چی رو باور دارم، عزیزم.
‫یه نفر می گه بابانوئل واقعیه و ‫یکی از اعضای مؤسس ایلومیناتیه.
‫بعدش کلی حرف زده بودن که چه طور ممکنه
‫که بابانوئل بتونه یه شبه این همه هدیه رو تو کل دنیا پخش کنه
‫بعدش، اینجا رو نگاه! یه فیلم از بابانوئل.
‫یه نفر هم نظریه اش اینه که ‫بابانوئل از ورتکس استفاده می کنه.
‫اون ها یه حفره هایی توی آسمون هستن ‫که هیچ کس دیگه نمی تونه ببینتشون.
‫شاید.
‫می دونم همش عجیب و غریبه!
‫فقط دنبال ایده می گشتم،
‫کاش تمام این ها واقعی بودن و می تونستم ‫سیستم ارسال بابانوئل رو بازسازی کنم...
‫دوباره نگاهت عجیب و غریب شد، بابا.
‫آره، چشم هاش عجیب و غریبه.
‫بریم پناهگاه!
‫از اون مزاحم وحشتناک نترس.
‫فکر کنم فقط یه دختر بچه بود.
‫- بازی خفنیه. ‫- چه جوری این کار رو کردی؟
‫سیمون چاکسی، شما به قطب شمال احضار شدی.
‫اولا که من بدون دخترم هیچ جا نمی رم.
‫دوما...