‫ یوهو!
‫ ♪ - زمان پاسخگویی ♪ ‫ ♪ - زمان پاسخگویی! ♪
‫ ♪ - کارتون ربات‌های قصه‌گو: زمان پاسخگویی‌ـه ♪ ‫ ♪ - زمان پاسخگویی! ♪
‫ ♪ اونا داخل کامپیوتر شما زندگی می‌کنن ♪ ‫♪ و مشغول کارشون هستن ♪
‫ ♪ همشون به یادگیری مربوط میشن ♪ ‫ ♪ و یادگیری رو هم خفن می‌کنن ♪
‫ ♪ - و زمانی سوالی داشته باشی... ♪ ‫ ♪ - جوابش رو بهت میدن ♪
‫ ♪ کارتون ربات‌های قصه‌گو: زمان پاسخگویی‌ـه ♪
‫♪ زمان پاسخگویی! ♪
‫- سلام! ‫- چه خبر؟
‫سلام بینگ. قوی‌ترین ‫حیوون دنیا چه حیوونیه؟
‫سوال خوبی بود! اجازه بده ببینم.
‫سوسک سرگین می‌تونه ‫بیشتر از 1100 برابر وزن خودش رو بکشه.
‫گویا که یه انسان ‫60 هزار کیلوگرم بار رو جا به جا کنه!
‫وای. اون داره یه توپ بزرگ از...
‫وای، مرسی که تماس گرفتی! ‫سوال خوبی بود.
‫سلام، ربات‌های قصه‌گو. ‫سریع‌ترین ماشین توی دنیا چه ماشینیه؟
‫بذار بررسی کنم.
‫وای! سریع‌ترین ماشین دنیا ‫می‌تونه 508 کیلومتر در هر ساعت راه بره.
‫وای، این خارق العاده سریعه!
‫- مطمئنم من زودتر می‌تونم برم! ‫- چی؟
‫اینو ببینین!
‫آره!
‫وای!
‫من حالم خوبه!
‫بوپ.
‫بچه‌ها، یه سوال سطح سومی!
‫خب، الو؟
‫- اون یه قارچه؟ ‫- فکر کنم.
‫ربات‌های قصه‌گو!
‫بسیار خوشحالم که تونستم ‫باهاتون تماس بگیرم.
‫سلام خانوم قارچ. ‫امروز چیکار می‌تونیم واستون بکنیم؟
‫نمی‌دونم، بو. ‫فقط تازگیا بسیار حس ناراحتی دارم.
‫برای اینه که ‫خیلی وقته داری تو تاریکی رشد می‌کنی؟
‫منم همین فکر رو می‌کردم، ‫ولی مسئله این نیست.
‫برای اینه که خاکت بدبوئه؟
‫نه، این هم نیست.
‫خاکم ممکنه بدبو باشه
‫ولی پر از مواد مغذیه.
‫پس مشکل چیه خانوم قارچ؟
‫خب، ربات‌های قصه‌گو، ‫من امروز تماس گرفتم چون...
‫چون...
‫چون بچه‌ها از من خوششون نمیاد!
‫بچه‌ها دوستم ندارن! ‫خیال می‌کنن من حال بهم زنم!
‫خیال می‌کنن بدبو هستم!
‫خیال می‌کنن من چندشم، ‫ربات‌های قصه‌گو!
‫خانوم قارچ. مطمئنم اگه بچه‌ها ‫بشناسنت، عاشقت میشن.
‫نه. اونا خیال می‌کنن من یه قارچ ‫بدبوام و همیشه همینطوری می‌مونن.
‫خب، خوشبختانه ‫فقط شما نیستین خانوم قارچ.
‫بسیاری از بچه‌ها کلا هیچ سبزیجاتی رو ‫دوست ندارن.
‫هی، من جزء سبزیجات نیستم، بنگ.
‫من یه فانگس(قارچ) هستم.
‫فانگس؟ چی هست؟
‫یه طبقه‌بندی زیستیه
‫که شامل مخمرها، ‫کپک‌ها و کپک‌های قارچیه.
‫خیال نکنم این یه مزیت خوب باشه.
‫بوپ.
‫به هرحال، فقط می‌خوام ‫بچه‌ها دوستم داشته باشن.
‫من رو همونجوری دوست داشته باشن ‫ که پیتزا، بستنی، آبنبات،
‫و همه چیزهای خوب رو دوست دارن.
‫اوه، پسر. تو باید ‫بسیار خوشمزه باشی
‫تا اونقدر دوست داشته باشن.
‫برای همین زنگ زدم!
‫می‌خوام بدونم مزه چیه ‫تا مزه‌ی خودم رو بهتر کنم.
‫اون وقت همه بچه‌های دنیا ‫دوستم دارن.
‫بسیار خب، گروه.
‫کسی متخصص مزه‌شناسی می‌شناسه؟
‫سر آشپز پیِر ‫مشهورترین آشپزه.
‫اون باید بدونه طرز کار مزه چجوریه.
‫- سرآشپز پیر! فکر خوبیه! ‫- فکر خوبیه!
‫خواهشا عجله کنین، ربات‌های قصه‌گو!
‫خسته شدم از بس به خودم
‫کره و نمک زدم تا ‫مردم عاشقم باشن.
‫مضطرب نباش خانوم قارچ. ‫ما روش کار می‌کنیم.
‫زمان پاسخگویی!
‫سلام ربات‌های قصه‌گو. ‫سکسکه چیه؟
‫خب، بسیار ساده‌ست.
‫درون بدن تموم افراد
‫عضله‌ای به اسم ‫دیافراگم وجود داره.
‫این عضو بین ناحیه‌ی شکمی ‫و قفسه‌ی سینه قرار داره.
‫بعضی اوقات، به دلایلی که ‫هنوز ناشناخته هستن،
‫منقبض میشه، ‫که موجب صدای بلندی میشه که صدای...
‫خب، یه همچین چیزی.
‫اوه، و همینطور اینجوری.
‫وای خدای من.
‫سلام ربات‌های قصه‌گو.
‫ممکنه یه حقیقت بامزه بهم بگین؟
‫حقیقت بامزه‌ی ‫شماره‌ی 314,159,265.
‫می‌دونستین مصریان باستان
‫روی بالشتی از جنس ‫سنگ می‌خوابیدن؟
‫پیس‌پیس. بیداری؟
‫آره، نمی‌تونم بخوابم.
‫من هم همینطور.
‫دوست داری جنگ بالشتی کنیم؟
‫موافقم.
‫ایده خوبی نبود.
‫ایستگاه بعد، رستوران شیک ‫سرآشپز پیِر.
‫نه! نه! نه! اشتباهه!
‫مواد اولیه رو توی کاسه بریزین ‫و بعد مخلوط کنین!
‫از آرد استفاده کن، نه گل!
‫بزرگترین گروه موسیقی دنیا ‫تصمیم گرفتن غذای پیر رو بخورن.
‫بنابراین باید معرکه باشه!
‫این چه معنی‌ای داره؟
‫شوخیتون گرفته؟
‫این غیرقابل قبوله!
‫سرآشپز پیر! از هوش رفته!
‫این بره تو یخچال یا توستر؟
‫یه کوچولو نمک یا یه فنجون نمک؟
‫حالا چه کسی سرآشپز میشه؟
‫عذر میخوام . کسی می‌تونه...
‫این یه چیزی کم داره، نه؟
‫من می‌دونم چی نیاز داره. پاستیـــــ...
‫- گرفتمشون. ‫- گاز رو یادم رفت!
‫اوف.
‫می‌دونم چجوری درستش کنم!
‫عالیه.
‫تاس کباب فرانسوی؟
‫نه این اسپاگتی مخصوص من
‫با شیره‌ی افرا و هات داگه.
‫چشمام!
‫چی؟
‫هان؟
‫این چع معنی‌ای داره؟
‫تو کی هستی؟
‫عذر میخوام ، من بو هستم و...
‫داری با رستورانم چیکار می‌کنی؟
‫فقط داشتم کمک می‌کردم.
‫حقیقتا اومدم اینجا ‫تا بفهمم مزه چیه.
‫خب، خانوم بو،
‫من نمی‌دونم مردم چجوری ‫غذا رو مزه می‌کنن،
‫من فقط می‌دونم ‫چجوری خوشمزه‌ش کنم،
‫چیزی که معلومه چیزی ازش نمی‌دونی.
‫بسیار خب، اون غذای درهم و برهم رو ‫کی آماده کرده؟
‫کار اون بود! بو! ‫تموم چیزایی که خوردی رو اون درست کرده!
‫سرآشپز بو؟
‫آره، ولی می‌تونم توضیح بدم.
‫خب، من با عجله اومدم تو و...
‫غذای بی نظیری بود!
‫چی؟
‫من مدیربرنامه‌ی گروه راک مشهور
‫«جوانه‌های چشایی» هستم.
‫کارفرماهای من باید ‫واسه کنسرت حاضر میشدن،
‫ولی خواستن به ‫سرآشپز ابراز ارادت کنن
‫و بگن غذا محشر بود!
‫این مجوز ورود به پشت صحنه‌ی ‫برنامه‌مون برای تشکر از شماست.
‫اوه، وای! مچکر.
‫به غذاهای معرکه‌ات ادامه بده! ‫به امید دیدار!
‫جوانه‌های چشایی، هان؟
‫خب، توی اسمشون «چشیدن» هست.
‫شاید اونا بدون مزه چیه.
‫بابت آشپزخونه‌ات ‫شرمنده سرآشپز پیِر،
‫ولی من باید برم به کنسرت.
‫خداحافظ! فعلا خداحافظ!
‫به پاستیل بیشتری نیاز داریم!
‫و چرا روی غذاها چهره‌ی خندون نیست؟
‫سلام ربات‌های قصه‌گو!
‫سم و زهر چیه؟
‫به برنامه‌ی دکتر بیل برمی‌گردیم.
‫لطفا به مهمون ‫بعدیم خوش‌آمد بگید،
‫خانوم مار زنگی.
‫ممنون که من رو دعوت کردین دکتر بیل.
‫خب بریم سر اصل مطلب.
‫شما سمی هستین یا نه؟
‫من سمی نیستم.
‫باورش واسه من که خیلی سخته.
‫ما سمی نیستیم، ولی زهرآلودیم.
‫خب چه فرقی با سمی داره؟
‫چون به نظر یه چیز یکسان هستن.
‫خب، من...
‫یعنی میگین این دوتا یکی نیستن؟
‫خب، می‌دونین...
‫به نظر من که هر دوشون یه جور هستن.
‫- با هم متفاوتن، چون... ‫- خب، بهمون توضیح بده.
‫بسیار خب. سَم...
‫- ما منتظریم تفاوتشون رو بشنویم. ‫- من می‌خوام...
‫یا حسن کچل یا کچل حسن. ‫درست میگم؟
‫ساکت!
‫می‌خوام بهت بگم.
‫«سمی» به چیزهایی گفته میشه ‫که وقتی می‌خوریشون سم آزاد می‌کنن،
‫مثل توت سمی.
‫«زهرآلود» به موجوداتی میگن که ‫زمانی گاز می‌گیرن یا نیش می‌زنن،
‫زهرشون رو تزریق می‌کنن، ‫کاری که من انجام میدم،
‫حیوونای دیگه هم اینجوری‌ان ‫عین زنبورها.
‫راستش، زیادی منطقیه.
‫با ما همراه باشید ‫تا مهمون بعدیمون،
‫میمونی که ادعا داره ‫میمون نیست رو ببینین.
‫این دنیا داره به کجا میره؟
‫♪ من مار براق و فلس‌دار خزنده‌ام ♪
‫♪ من یه نیش بسیار بد دارم ♪ ‫♪ بهش شک نکن ♪
‫♪ بعضی‌ها میگن پر از سمه ♪ ‫♪ ولی درا صل نیست ♪
‫♪ چون به چیزی که من دارم ♪ ‫♪ میگن «زهر» ♪
‫♪ روشی که این دوتا ♪ ‫♪ داخل بدن میشن متفاوته ♪
‫♪ سم بلعیده میشه ♪ ‫♪ یا از طریق پوست جذب میشه ♪
‫♪ توت‌ها و قارچ‌های سمی وجود دارن ♪
‫♪ هر کاری دوست داری بکن ♪ ‫♪ ولی توی پیچک‌های سمی بازی نکن ♪
‫♪ ولی زهری که من دارم اینجوری نیست ♪
‫♪ با یه گاز یا نیش تزریق میشه ♪
‫♪ توی نیش زنبور عسل و زنبور بی‌عسل ♪ ‫♪ زهر وجود داره ♪
‫♪ و دندون نیش مارهایی مثل من ♪ ‫♪ خطرناک هستن ♪
‫♪ به این میگن زهر ♪
‫♪ سم نیست، زهر هستش ♪
‫ایستگاه بعد، ‫آمفی تئاتر ربات‌های قصه‌گو.
‫جوانه‌های چشایی. مدیربرنامه‌شون هستم. ‫اوهوم. اوه جدی؟
گمونم امشب می‌ترکونیم رفقا.
‫سرآشپز بو! ‫خوشحالم تونستین بیاین.
‫گفتی «سرآشپز بو»؟
‫چجوری انقدر مزه‌ی غذاهات باحالن؟
‫من هیچی درباره مزه نمی‌دونم.
‫راستش اومدم اینجا ‫تا متوجه بشم مزه چیه.
‫خب، خوب جایی اومدی.
‫جوانه‌ها، می‌خواین به سرآشپزمون ‫درباره 5 طعمی که...
‫جوانه‌های چشایی آدم‌ها ‫حس می‌کنن، توضیح بدین؟
‫با کمال میل.
‫من شورم، مثل چیپس داغ!
‫ترش، مثل لیمو!
‫من تلخم، مثل گریپ‌فروت
‫و کلم بروکسل!
‫شیرین مثل میوه‌ها و بستنی!
‫من هم اومامی هستم، ‫عضو جدید گروه
‫مزه‌ی خوشایند گوشت یا گوجه
‫و ما...
‫جوانه‌های چشایی هستیم!
‫چه باحال!
‫ولی وایسین! این پنج طعم چجوری ‫به فهمیدن مزه‌ی آدما مرتبطه؟
‫وایسا و لذت ببر، ‫به نظرم جواب سوالت رو پیدا می‌کنی.
‫ربات‌های قصه‌گو، برای ترکوندن آماده‌این؟
‫یک، دو، سه، چهار!
‫♪ زمانی به یه ساندویچ یا پیتزا گاز می‌زنی ♪
‫♪ و چیز خوشمزه‌ای رو می‌چشی ♪ ‫♪ یه دلیلی براش هست ♪
‫♪ - شما... ♪ ‫♪ - جوانه‌های چشایی دارین! ♪
‫♪ اونا دسته‌های سلولی‌ای هستن ♪
‫♪ که روی زبون و داخل گلو ♪
‫♪ و بقیه‌ی جاها هستن ♪
‫♪ زمانی که غذاتون رو می‌جوین ♪ ‫♪ و بزاق باهاش مخلوط میشه ♪
‫♪ غذا روی جوانه‌های چشایی شسته میشه ♪ ‫♪ و اونا شروع می‌کنن ♪
‫♪ به تحلیل موادی که توی غذا هست ♪
‫♪ و اطلاعات رو به مغزتون می‌فرستن ♪
‫♪ چند تا مزه هستن که ♪ ‫♪ جوانه‌های چشایی‌تون تشخیصش میدن ♪
‫♪ ما حداقل 5 تاش رو می‌شناسیم ♪
‫♪ شور، ترش، تلخ، شیرین ♪
‫♪ - و اومامی ♪ ‫♪ - اون یه مزه‌ی لذیذ شبیه مزه‌ی گوشته. ♪
‫♪ مزه‌ها به روش‌های ‫مختلف با هم ترکیب میشن ♪
‫♪ مثل شیرین و ترش توی لیموناد ♪
‫♪ یا شور و اومامی ♪ ‫♪ توی یه خوراک پرملات ♪
‫♪ این قسمتی از چشیدن غذاتونه ♪
‫♪ غذات رو بچش! ♪
‫♪ خب، این یه کم از داستان بود ♪ ‫♪ ولی حالا ادامه داره ♪
‫♪ بخش دیگه‌ی چشیدن، ♪ ‫♪ حس بویاییه ♪
‫♪ زمانی غذاتون رو می‌جوین، ♪ ‫♪ غذاتون موادی رو آزاد می‌کنه ♪
‫♪ که میرن داخل بینی‌تون ♪ ‫♪ و زمانی میرن... ♪
‫♪ با سلول‌های خاصی ♪ ‫♪ توی بینی‌تون روبه رو میشن ♪
‫♪ اسمشون گیرنده‌های بویایی‌ـه ♪
‫♪ و مثل جوانه‌های بویایی‌تون ♪ ‫♪ که به مغزتون سیگنال می‌فرستن ♪
‫♪ گیرنده‌های بویایی هم همین کار رو می‌کنن ♪
‫♪ مغزتون همه سیگنال‌هایی ♪ ‫♪ که بهش ارسال میشه رو کنار هم میذاره ♪
‫♪ از بینی و همینطور جوانه‌های چشایی ♪
‫♪ مزه‌هایی که قبلا خوردین رو می‌فهمه ♪
‫♪ و می‌دونه چی دارین می‌خورین ♪ ‫♪ و اگه بیشتر بخواین هم متوجه میشه♪
‫♪ عین تاکو، اسپاگتی یا باربیکیو ♪
‫♪ این یه روش محشر واسه چشیدن غذاست ♪
‫♪ غذات رو... ♪
‫♪ گفتم این یه روش محشر ‫واسه چشیدن غذاست ♪
‫♪ غذات رو... ♪
‫♪ گفتم این یه روش محشر ‫واسه چشیدن غذاست ♪
‫♪ - غذات رو... ♪ ‫♪ - هی! هی! هی! ♪
‫♪ گفتم این یه روش محشر ‫واسه چشیدن غذاست ♪
‫واقعا ترکوند!
‫مچکر که بهم یاد دادین ‫مزه‌ها چجوری کار می‌کنن!
‫قابلی نداشت. ‫بعدا می‌بینیمت بو.
‫- خداحافظ! ‫- مرسی که اومدی به اجرامون!
‫خداحافظ! خداحافظ... ‫اوه، وایسا.
‫حقیقتا من اون طرفی میرم، ‫پس اگه ممکنه...
‫بله. مچکر. خداحافظ! ‫خداحافظ! بای بای!
‫خوش اومدین دوستان.
‫امروز با مزه‌چشان 5000 ‫بهتون نشون میدم مزه چجوری کار می‌کنه.
‫همینطور که اینجا می‌بینیم،
‫انسان‌ها در جاهایی مثل ‫دهان و بینی، سلول‌های خاصی دارن
‫که بهشون کمک می‌کنه غذا رو بچشن.
‫ببینین موقعی دستیارم گوفر ‫به مزه‌چشان 5000 غذا میده، چی میشه.
‫زمانی که آدم‌ها غذا رو می‌جون، ‫دندوناشون غذا رو خرد می‌کنه
‫و بزاق اون رو روی جوانه‌های چشایی میشوره.
‫این جوانه‌های چشایی ‫مواد موجود در غذا رو تحلیل می‌کنن
‫و دربارشون سیگنال‌هایی رو ‫به مغز می‌فرستن.
‫این سیگنال‌ها معمولا ‫به 5 مزه تقسیم میشن:
‫شور، ترش، تلخ، شیرین و اومامی.
‫جوانه‌های چشایی توی دهان ‫همه کار رو به تنهایی انجام نمیدن.
‫گیرنده‌های بویایی داخل بینی هم ‫به مغز سیگنال می‌فرستن.
‫مغز به این سیگنال‌ها استناد می‌کنه ‫و تصمیم می‌گیره به جویدن ادامه بده
‫یا غذا رو بیرون بریزه
‫و یه چیز دیگه رو انتخاب کنه.
‫نه! گوفر، نگهش دار!
‫چشیدن اینجوریه.
‫ول کن! ول کن دیگه.
‫الو! خانوم قارچ؟ ‫صدام رو می‌شنوی؟
‫بو! بسیار خوشحالم که برگشتی. ‫متوجه شدی مردم چجوری غذا رو می‌چشن؟
‫مشخصه که فهمیدم، ‫ولی مطمئن نیستم کمکی کنه.
‫مضطرب نباش بو. من از چیزی ‫که به نظر میام سر سخت‌ترم.
‫قول میدم طاقتش رو داشته باشم.
‫چی داری بهم بگی؟
‫خب، مردم توی دهان و بینی‌شون ‫سلول‌های مهمی دارن
‫که مواد آزاد شده از غذا رو ‫تحلیل می‌کنه.
‫اون سلول‌ها به مغز ‫سیگنال‌هایی رو می‌فرسته
‫که طعم غذا رو بفهمه.
‫پس واسه اینکه طعم بهتری داشته باشم،
‫باید موادی که زمان جویدن ‫ازم آزاد میشه رو عوض کنم؟ چی؟
‫چجوری باید این کار رو کنم؟
‫نمی‌دونم بتونی یا نه.
‫ولی چرا باید خودت رو تغییر بدی، رفیق؟
‫آره! می‌تونی یاد بگیری خودت رو ‫همونجوری که هستی دوست داشته باشی!
‫و با همون مزه‌ای که هستی.
‫و فراموش نکن ، ذائقه‌ی مردم ‫همواره در حال تغییر کردنه.
‫آره؛ بچه‌ای که امروز ‫قارچ دوست نداره،
‫ امکان داره ماه بعد یا سال ‫بعد دوست داشته باشه!
‫بوپ.
‫یه عالمه از آدم بزرگا عاشق قارچن.
‫و بچه‌ها هم بزرگ میشن!
‫- آره، درسته! ‫- کاملا درسته، آره.
‫حق با شماست، ربات‌های قصه‌گو.
‫اصلا این به ذهنم نرسیده بود.
‫من یه قارچ کوچولوی بوگندو هستم ‫و به خودم افتخار می‌کنم!
‫ آفرین !
‫مچکر ربات‌های قصه‌گو! ‫الان حس بهتری دارم.
‫حاضرم که به دنیا نشون بدم ‫که چی هستم!