‫خیلی خب، ما حاضریم. می تونی بیای پایین.
‫باشه.
‫کجایید؟ اوه!
‫وای! بتمن و رابین.
‫متوجه تغییری توی ما شدی؟
‫می خوای این یکی رو بپوشی؟
‫مامان بتمنه.
‫چه بامزه!
‫من هالووین رو جشن نمی گیرم.
‫- چی؟ ‫- من هالووین رو جشن نمی گیرم.
‫- هالووین رو جشن نمی گیری؟ ‫- نه.
‫اوه! دلیلی داری؟
‫خب... چون وحشتناک ترین تعطیلات ساله.
‫بعضی ها توی این روز قربونی می کنن.
‫- قربونی می کنن؟ ‫- آره.
‫من خیال می کردم فقط خونه به !خونه می رن و شکلات می گیرن
‫تو باید... ‫می خوای این رو بپوشی؟
‫نه.
‫مامان قرار نیست لباس مخصوص بپوشه
‫- باشه؟ ‫- چرا؟
‫مامان هالووین رو جشن نمی گیره.
‫- اوه! ‫- فکر کنم چون زیاد شبح هست
‫و شاید برایمامان ترسناک باشه.
‫آره.
‫تا حالا جشن گرفتن این مدلی جایی ندیده بودم.
‫چون نامرئیه، نمی تونی ببینیش.
‫اما کجا این کار رو می کنن؟
‫اون ها توی جاهایی مثل باغستان بوهمین
‫و خیلی جاهای دیگه این کار رو می کنن... اون ها
‫تا به حال از این جور آدم ها دیدی؟
‫- آره. ‫- باید توی گوگل ببینی منشأش کجاست.
‫- یه ماسک بتمن دیگه دیدم. ‫- خیلی خب، اصلا نمی دونستم.
‫نیتن، این همه مدت کجا بودی مگه
‫کجا بودی؟
‫واقعا فکر می کردم فقط قاشق زنی می رن.
‫فکر نمی کردم که
‫- یه جور... ‫- همه چیز تخیلی نیست.
‫بعضی چیزها واقعی هستن.
‫باشه.
‫باید چشم هات رو به حقیقت باز کنی.
‫2روز بود پدر شده بودم،
‫و هنوز داشتم هضمش می کردم.
‫آنجلا رویای بزرگی برای زندگی آینده اش داشت.
‫و من تازه داشتم درک می کردم که
‫بخشی از اون بودن چه معنایی داره.
‫اون خودش رو به عنوان روستانشین می دید،
‫و بهم می گفت که این یه سبک زندگی
‫خودکفاست.
‫سبزیجات برگ دار.
‫سبزیجات ریشه ای.
‫- ببینید، تراکتـــ... ‫- و یه مقدار گل.
‫- تراکتور. ‫- گل.
‫این یعنی کلی کار توی مزرعه باید انجام می شد.
‫اما متوجه شدم که بیشتر کارها رو من انجام می دم
‫و اون توی خونه
‫پسرمون که حالا 3ساله بود رو بزرگ می کرد.
‫آبیاری باید به صورت یکنواخت پخش بشه.
‫- می تونی کانال آبی بکشی یا با شلنگ آب بدی. ‫- باشه.
‫و حتما کاری کن که آب
‫- به ریشه ها برسه. ‫- باشه.
‫من زیاد باغبون خوبی نیستم،
‫و قطعا چیزی درباره آبیاری نمی دونم،
‫اما آنجلا ترجیح می داد کار تربیت بچه رو انجام بده
‫- مرسی آدام. ‫- که منطقی هم بود.
‫خیلی توش ماهر بود.
‫- سلام. ‫- این هم تخم مرغ هایی که
‫- توی مرغ دونی بود. ‫- اوه، چه خوب.
‫- سلام آدام. ‫- سلام. اون کیه؟
‫اما برای اینکه این تمرین عملی بشه،
‫می خواستم حس یه خانواده واقعی رو داشته باشیم.
‫امیدوار بودم بتونم با بقیه کارهایی که
‫داشتم عملیش کنم.
‫این جاییه که اون... می دونی، من هر روز
‫این رو می اندازم گردنم و ‫توی این خاکسترش هست.
‫خاکسترشه؟
‫- آره، خاکسترش توی اینه. ‫- اوه!
‫آره، خاکستر جفت پدربزرگ هام توی اینه.
‫اون یکی که روی گردنبنده چیه؟
‫- اون علامت پانیشره (شخصیت خیالی ضد قهرمان). ‫- برای چی هست؟
‫من از پانیشر خوشم میاد
‫چون اون
‫قانون رو تو دستش می گیره
‫تا افرادی رو که بهش ظلم کردن رو، مجازات کنه.
‫کلی تمرین داشتم
‫که وقتی می رسیدم خونه باید انجام می دادم.
‫این یعنی باید
‫زمانم رو بین کار و خانواده متعادل می کردم.
‫- از دیدنت خوشبختم پاتریک. ‫- اون یه بازیگره،
‫- قراره نقش برادرت رو بازی کنه. ‫- خیلی خب، عالیه.
‫اون مردی که دیدم و اسمش پاتریک بود
‫مشکل حل نشده ای با برادرش داشت
‫که مأمور اجرای وصیت پدربزرگشون بود.
‫می دونی، پدربزرگم توی وصیتنامه اش نوشته،
‫اگه قراره با یه زن پول دوست آشنا بشم،
‫مجاز نیستم از ارثیه ام استفاده کنم تا محفوظ بمونه.
‫- توی وصیتنامه نوشته بود؟ ‫- آره.
‫- که نمی تونی با همچین آدمی آشنا بشی؟ ‫- آره.
‫و از نظر برادرم
‫همه دخترهایی که اخیراً باهاشون آشنا شدم،
‫از جمله نامزد فعلیم پولکی هستن.
‫یه پرس مرغ سوخاری میدین لطفا؟
‫پاتریک می‌خواست نظر برادرش رو
‫در مورد پولکی بودن نامزدش
‫توی رستوران ‫«ریزینگ کین چیکن فینگر» عوض کنه.
‫همون جایی که پدربزرگشون زمانی که زنده بود
‫به عنوان سنت سالانه‌ی خانوادگی ‫اونا رو به اونجا می‌برد.
‫اون گفت اگه با کسی آشنا بشی
‫که نشه توی بحث پول بهش اعتماد کرد،
‫پس من هم نباید اون پول رو بهت بدم.
‫و تا زمانی که با نس نامزدی، ‫اون پول رو بهت نمیدم.
‫- پسر، درسته ولی گفته بود... ‫- شرطش همین بود.
‫اگه پولکی باشه، نس پولکی نیست.
‫اون خیلی خسیسه. ‫اون توی پول مثل یهودی‌هاست،
‫خیلی زیاد و می‌دونی
‫می‌دونی که یهودی‌ها چقدر ‫توی اینجور چیزا خسیسن.
‫اون یه آدم خسیسه
‫و از این نظر بهم آسیبی نمی‌زنه.
‫آره، من فقط می‌خوام ‫بحث رو تنظیم کنم، ولی به نظر من،
‫اون حرفت یه کلیشه‌ی ضدیهودی‌ـه.
‫- خیلی خب، فهمیدم. ‫- می‌دونی، ولی
‫این یه بحث خصوصی ‫بین تو و برادرته
‫و ازت می‌خوام که خود واقعیت باشی.
‫آره، برادرم هم همینا رو میگه،
‫- خب، منظورم اینه که... ‫- جواب میده؟ باشه، پس
‫مثلا میگه «واسه من یهودی بازی درنیار.»
‫- آره، خب اگه طریقه‌ی ارتباطتون اینجوریه... ‫- آره.
‫نمی‌خوام جوری صحبت کنی
‫که تاثیرگذار نباشه.
‫- بنابراین... ‫- آره، خب
‫توی تمرین پاتریک
‫معضل‌های جالبی پیش اومد ‫که به عنوان یه فرصت
‫برای پیشرفت در هنر تمرین بهش نگاه کردم.
‫خب، توی کدوم قسمت از صحبت هاتون
‫می‌خوای بگی که
‫- مثل یهودی‌هاست؟ ‫- خب، آره.
‫بزرگترین چالش این بود که نمی‌تونست
‫استراتژی منسجمی رو دنبال کنه ‫و نمی‌تونستم دلیلش رو بفهمم.
‫اون شغلش مامور مراقبت از پروازه
‫- آره. ‫-... و خب به دلیل منطقی نیاز داره،
‫آخه اون از سقوط هواپیماها جلوگیری می‌کنه.
‫- آره. ‫- و می‌دونی، نمی‌دونم که چقدر
‫اون بحث فقط
‫- آره. ‫- نمی‌دونم مچ انداختن روش جواب میده یا
‫آره، منظورت رو می‌فهمم.
‫اولین روز رو تا دیروقت باهاش موندم.
‫و وقتی رسیدم خونه،
‫- آدام داشت می‌خوابید. ‫- این هم از این.
‫وقتی دست کوچیک رو بردی ‫زیر دست بزرگ
‫این کار رو کردی.
‫و وقتی آنجلا قصه گفتنش تموم شد،
‫واسه قصه گفتن من دیر شده بود.
‫این کتاب رو آدام از قفسه‌ی
‫- کتابِ طبقه‌ی بالا انتخاب کرده. ‫- اوه، جدی؟
‫آره، این رو از قفسه برداشت.
‫[گل‌های وحشیِ ساحل غربی آمریکا] ‫داشتی می‌خوندیش؟
‫آره، به گل‌‎های متفاوتی که
‫توش بود نگاه می‌کردم.
‫خوبه
‫اصلا از من سراغی گرفت؟
‫اوه... فکر نکنم.
‫الان درست یادم نمیاد.
‫سلام! صبح بخیر.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم، ممنون.
‫چقدر؟
‫- کافیه؟ ‫- آره.
‫به آنجلا گفتم آدام رو با خودم می‌برم
‫تا بتونه روی فروش ‫کرم پوستی دست‌سازش کار کنه.
‫- سلام، بفرما چایی. ‫- سلام.
‫- اوه، ممنون. ‫- و اینم یه کم غلات صبحونه
‫- برای صبحونه‌ت. خیلی خب. ‫- ممنون. ممنون.
‫می‌دونی بدون گلوتنه یا نه؟
‫تمرین خوب
‫چند مولفه داره.
‫تا الان تمرکزم روی تمرین حرکات
‫و کلمه‌هایی بود که احتمال مواجه شدنش ‫توی زندگی واقعی وجود داره.
‫اینجا محل کار باباست.
‫- ایشون آدامه، پسرم. ‫- سلام آدام.
‫اون اصلا اینجوری نیست پسر. ‫تو اصلا نمی‌شناسیش.
‫- اون پولکی‌ـه. ‫- داداش، نیست.
‫ولی جدیدا فهمیدم که
‫یه مولفه‌ی کلیدی
‫در تمام اتفاقات مهم زندگی رو نادیده گرفتم.
‫احساسات.
‫وقتی با کور تمرین می‌کردم،
‫می‌تونست به طراحی گفتاری و حرکتیِ
‫موقعیتش تسلط پیدا کنه.
‫خواستم یه چیزی واست بخرم.
‫ولی وقتی می‌خواست توی یه کافه‌ی واقعی
‫به دوست واقعیش
‫اعتراف کنه، کاملا خشکش زد.
‫انگار می‌تونستی آدرنالینی که
‫توی رگاش جریان داشت رو ببینی.
‫فشار موقعیت واقعی ‫بالاخره از پا درش آورد.
‫و این چیزیه که حتی یه بار هم
‫توی تمرینش اتفاق نیفتاده بد ‫که یعنی
‫نتونسته بودم اون رو واسه احساسی که ‫میخواست داشته باشه آماده کنم.
‫وقت گذروندنم با آدام ‫این فرضیه رو تایید کرد.
‫من مثل یه پدر رفتار می‌کنم ولی قطعاً
‫حس یه پدر رو ندارم ‫و این یه مشکله.
‫بنابراین چطور می‌تونم پاتریک رو
‫برای این حس آماده کنم ‫که جلوی کسی نشسته
‫که ارثیه‌ای که حس می‌کنه حقشه رو ‫ازش گرفته؟
‫خب، یه بخشی از تمرین هست
‫که از پاتریک مخفی کردم
‫تا دقیقا به همین هدف برسم.
‫ سلام پات.
‫سلام پسر. انبار خانوادگی ما ‫زیاد از اینجا دور نیست.
‫- اوهوم. ‫- و یه ژنراتور هست
‫که باید از انبار بیارم بیرون.
‫باشه، کمکت می‌کنم جا به جاش کنی.
‫بعد از تمرین امروز،
‫از بازیگر نقش برادر پاتریک خواستم ‫تا از پاتریک بخواد
‫به خود واقعیش کمک کنه ‫تا یه ژنراتور قدیمی رو
‫از انبار پدربزرگش بیارن.
‫- من جانی هستم. ‫- پاتریک.
‫- از آشناییت خوشوقتم. ‫- خوشحالم می‌بیینمت.
‫ممنون که اومدی.
‫ولی این پدربزرگ واقعی بازیگر نیست.
‫این پدربزرگ هم یه بازیگره ‫ولی پاتریک این رو نمی‌دونه.
‫وای... اینا چیه؟
‫اونا دارن ازم فیلم می‌گیرن. ‫یه کار مستنده.
‫من که توی مستند نیستم.
‫نه، می‌دونم، اونا
‫از تو فیلم نمی‌گیرن پدربزرگ. ‫اونا دارن
‫- خیلی خب، خوبه. ‫- آره.
‫- همین بود آره؟ ‫- آره.
‫نه، گوش کن. یه چیز دیگه هم دارم.
‫امشب قرار دارم، نمی‌تونم زیاد بمونم.
‫- قرار داری؟ ‫- آره.
‫- باید برم. قول دادم... ‫- من کمکت می‌کنم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره و می‌تونم کمک کنم.
‫پسر این وظیفه‌ی توئه نه اون!
‫امیدوارم نامزدت ولت کنه.
‫- می‌تونی به من کمک کنی؟ ‫- آره، می‌تونم. چی می‌خوای؟
‫و اینجاست که پدربزرگ فاش می‌کنه
‫زیر تخته‌های کف انبار ‫یه نقشه از جای یه مقدار طلاست که
‫چندسال پیش برای مالیات ندادن ‫توی زمین خودش خاک شده.
‫کلی چیز با ارزش توشه.
‫آهان.
‫- باید بیارمش بیرون. ‫- باشه.
‫- نمی‌دونم به چه زبونی ازت تشکر کنم. ‫- نه بابا این چه حرفیه.
‫می‌خواستم توی چند ساعت آینده
‫بین پاتریک و این پیرمرد ‫یه پیوند شکل بگیره.
‫لعنتی
‫قبلاها هر وقت پدربزرگم چیزی می‌خواست ‫همیشه بهش کمک می‌کردم.
‫برادر کوچیکترم هیچوقت کمکش نمی‌کرد.
‫- می‌دونی همه‌ش به شوخی می‌گرفت. ‫- ولی تو همیشه پیشش بودی.
‫- آره، پیشش بودم چون... ‫- من هم همینجوری تربیت شدم.
‫آره.
‫پیوندی که اونقدر قوی باشه که ‫در نتیجه‌ی اون این پدربزرگ
‫پاتریک رو توی وصیتش بیاره.
‫و چند روز بعد به دلایل طبیعی از دنیا بره.
‫پس بعدا، تنها چیزی که مانع رسیدن پاتریک
‫به ارثیه‌ش میشه، ‫مامور اجرای وصیتشه.
‫بازیگری که نقش برادر پاتریک رو بازی می‌کرد.
‫تا به پاتریک همون چالش‌ها،
‫و شاید همون احساساتی رو بده
‫که توی واقعیت واسش پیش میاد.
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫ولی قبل از دیدن اونا،
‫باید آدام رو می‌بردم خونه تا بخوابه.
‫سلام.
‫ آره، د اشتم فکر می‌کردم
‫اگه موافق باشی یه پرستار نیمه‌وقت بگیریم
‫- و اینجوری بتونیم... ‫- اوه، یه پرستار نیمه وقت؟
‫آره، خیلی موافقم.
‫اونجوری هم تو می‌تونی به کارت برسی
‫و هم من می‌تونم به کارم برسم.
‫آره، به نظرم فکر خوبیه.
‫البته اگه بتونیم ‫ فرد مورد اعتمادی پیدا کنیم.
‫آره، باشه. ‫پس بعدا می‌بینمت.
‫- خیلی خب، بعدا می‌بینمت نیتن. ‫- باشه. باشه.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫می‌تونی آدام رو بخوابونی؟
‫- آره. ‫- خیلی خب، باشه.
‫پاتریک و پیرمرد چند ساعتی دنبال طلا گشتن.
‫دو مرد که در جنگل به صورت مردانه ‫داشتن به هم اعتماد می‌کردن.
‫من به چیزهایی که دوست دارم خیلی وفادارم.
‫مثلا توی غذاها پیتزا رو دوست دارم.
‫و بعدش مرغ دوست دارم.
‫- و بعدش استیک دوست دارم. ‫- چه پیتزایی دوست داری؟
‫- پیتزای پنیری، ساده و خوشمزه. ‫- همین، آره؟
‫آره، پپرونی هم دوست دارم ‫ولی اگه بخورم بدجور سوزش معده می‌گیرم.
‫ولی قبل از پیدا کردن طلاها، ‫یه چیز دیگه هم بود
‫که امیدوار بودم پیوندشون رو محکم‌تر کنه.
‫یه لحظه صبر کن. ‫یه مشکل کوچیک دارم.
‫اشکالی نداره.
‫پاتریک چند باری اشاره کرده بود ‫که عوض کردن پوشک پدربزرگش
‫توی سالهای پایانی عمرش، دلیل اینه که
‫چرا مستحق ارثیه‌شه.
‫من پوشکش هم عوض کردم داداش. ‫تو هیچوقت عوض نکردی.
‫هر وقت که می‌رفت دستشویی،
‫صدام می‌زد می‌گفت، ‫«هی، باید شلوارم رو عوض کنم»،
‫و پوشک جدید لازم داشت.
‫من پیشش بودم و پوشکش رو عوض می‌کردم
‫و تو داشتی «دراگون بال زی» رو نگاه می‌کردی.
‫می‌خواستم پاتریک با این پدربزرگ هم
‫تجربه‌ی مشابهی داشته باشه.
‫- پاتریک. ‫- بله.
‫یه کم خجالت می‌کشم بگم
‫می‌خواستم ببینم می‌تونی ‫یه کمکی به من بکنی یا نه.
‫چی شده؟
‫خب
‫- شرمنده، پسر. ‫- این چه حرفیه.
‫خیلی خب، اون پشت کثیف شده؟ ‫می‌خواستم ببینم میشه
‫اون پشت رو واسم تمیز کنی یا نه؟
‫- بفرما. ‫- ممنون.
‫لحظه‌ی زیبایی بود،
‫ولی نمی‌تونستم ناراحت نباش ‫چون می‌دونستم این پیرمرد
‫قراره به زودی بمیره و من اون کسی بودم
‫که باید این خبر رو می‌دادم.
‫- ایناهاش! ‫- لعنتی! پیداش کردیم!
‫لعنتی!
‫آره.
‫- محشره. ‫- این خوشگل‌ها رو می‌بینی؟
‫آره، خیلی خوبه.
‫- اونا نقره نیستن عزیزم، طلان. ‫- عالیه.
‫هر کدوم از اینا
‫- الان نزدیک دو هزارتا می‌ارزن. ‫- عالیه.
‫راستش چیز زیادی ‫مد نظرم نیست که باهاشون بخرم ولی
‫می‌خوام یه کمشون رو بدم به تو.
‫خب، خوب میشه ولی
‫نمی‌خوام که
‫امروز خیلی واسم زحمت کشیدی
‫تو امروز اونقدری باهام مهربون بودی که
‫نوه‌ی خودم تو سال گذشته نبوده.
‫و... نمی‌تونم که اینا رو با خودم ببرم.
‫درسته.
‫خب، لعنتی
‫از همکاری باهات خوشحال شدم، آقا.
‫میدم اینا رو برآورد قیمت کنن ‫و یه هفته دیگه بهت زنگ می‌زنم.
‫باشه.
‫ممنون.
‫تو بیشتر از اینا زحمت کشیدی ‫و بیشتر هم گیرت میاد.
‫سلام بچه‌ها
‫الان آیزاک بهمون زنگ زد، ‫همون بازیگری که
‫نقش برادر پاتریک رو بازی می‌کنه، ‫و متاسفانه یکی از اعضای خانواده‌ش فوت کرده.
‫بنابراین امروز رو تمرین نمی‌کنیم.
‫باشه.
‫بیاین بریم خونه‌هامون و
‫یه کم با خانواده‌هامون وقت بگذرونیم و
‫قدر هر لحظه رو بدونیم چون
‫نمیشه فهمید کی آخرین دیدارمونه.
‫- ببخشید. آره. ‫- اشکالی نداره.
‫یه روز دیگه تمرین می‌کنیم، باشه؟
‫- باشه. باشه حتما. ‫- آره.
‫اوه، هرمی! خوشحالم می‌بینمت.
‫سلام. شنیدم چی گفتی. ‫تا حالا دروغ گفتی؟
‫آره، یه وقتایی کامل حقیقت رو نگفتم.
‫پس تو یه دروغگویی؟
‫خب، نه، ‫کاری نمی‌کنم به دروغ گفتن عادت کنم.
‫پس نمی‌تونم هیچکدوم از حرفات رو باور کنم.
‫چرا نمی‌تونی؟
‫خیلی خب. بچه‌ها آیزاک اومد.
‫- آره. ‫- آره.
‫- ممنون که اومدی. ‫- ممنون پسر، لطف کردی.
‫مطمئنی که امروز می‌تونی تمرین کنی؟
‫آره. آره، آره، خب
‫آره، می‌خوام برگردم سراغش.
‫می‌خوام حواسم از بابابزرگم پرت بشه.
‫- خیلی خب. خیلی خب، خوبه. ‫- آره.
‫برمی‌گردیم سر میز؟
‫- آره، آره. ‫- سلام رفیق.
‫- تسلیت میگم، پسر. ‫- ممنون. متشکر.
‫خب، می‌دونم که شما دوتا ‫چند ساعتی با هم وقت گذروندین.
‫آره، خیلی خوب بود.
‫انگار... ‫انگار از تو خوشش اومده بود.
‫خیلی خوب بود، خب
‫بابابزرگت خیلی باحال بود.
‫اقرار می‌کنم. خب فقط
‫- ممنون پسر. ‫- خواهش.
‫زیرسازی کار انجام شد.
‫و پاتریک قرار بود توی همون وضعیتی
‫قرار بگیره که اومده بود واسش تمرین کنه.
‫آره، یه چیزی هست که می‌خواستم ‫ قبل از اینکه تمرین امروز رو شروع کنیم
‫در موردش باهات حرف بزنم که
‫خب، من رفتم بیمارستان و ‫ بابابزرگم رو
‫قبل از فوتش دیدم و اون
‫خیلی اصرار داشت و می‌خواست که تو
‫یه کم از طلاش رو داشته باشی؟
‫آره. وقتی پیداش کرد، ‫خیلی هیجان زده بود،
‫آخه از روی نقشه‌ش پیداش کردیم
‫- و همه چیز... ‫- خب، کاملا واضح گفت که می‌خواد
‫- به تو بده. ‫- آره.
‫خب، شما دو تا یه ارتباطی بینتون ‫شکل گرفته بود که این عالیه.
‫محشره.
‫هیچوقت یادم نمیره. ‫می‌دونی، خیلی عالی بود.
‫- آره. ‫- می‌دونی؟
‫خب، می‌خوام این کار رو بکنم،
‫ولی یه کم هم معذبم
‫که بهت طلا رو بدم ‫چون با شناختی که از
‫نسا دارم و پولکی بودنش
‫حس می‌کنم
‫اگه طلا رو بهت بدم، چه تضمینی هست
‫که طلا رو برداره و ولت کنه.
‫نسا پولکی نیست.
‫چون می‌دونی
‫ولی خب اون می‌خواست طلا به تو برسه
‫- درسته. ‫- ...و من هم یه کم می‌ترسم
‫که نسا پول رو برداره،
‫- اون یه... ‫- در رابطه با پولکی بودن نسا باید بگم
‫که اون پولکی نیست. ‫و باید بگم که
‫- اون طلا حق منه. اون... ‫- خب، حس بدی دارم چون
‫اگه این حرف‌ها رو
‫- آره. ‫- درمورد گذشته‌ی نسا نمی‌زدیم،
‫اصلا چیزی نمی‌دونستم ولی
‫ولی تو نمی‌شناسیش، ‫اون واسه تو یه غریبه‌ست.
‫من فقط طبق تعریف‌های تو می‌شناسمش.
‫آره، من جنبه‌‌های مثبتش هم گفتم،
‫پس چرا همش داری یه طرفه قضاوت می‌کنی؟
‫فهمیده بودم که ‫پاتریک داره ناراحت میشه،
‫ بنابراین کشیدمش کنار ‫و بهش گفتم بعدا می‌تونه
‫بهش رسیدگی کنه ‫تا بتونیم تمرین رو شروع کنیم.
‫باشه.
‫- سلام. ‫- سلام کریس.
‫- چه خبر؟ ‫- بدون من شروع کردی.
‫خب، یه کم دیر اومدی ‫ولی اشکالی نداره.
‫خیلی خب. ‫در مورد چی می‌خوای حرف بزنی؟
‫می‌خوام بهت بگم نسا آدم پولکی‌ای نیست.
‫اون به من کمک کرده،
‫و به خاطر وجود اون، ‫زندگیم بهتر شده.
‫باید بتونی بگی، ‫«هی، می‌دونی چیه»
‫حرفم رو باور می‌کنی. باشه؟
‫خب، ولی فکر می‌کنم نسا
‫امیدواره که این پول رو به دست بیاری، خب؟
‫خب تو می‌خوای که بهش
‫خب، ای کاش می‌تونستی ‫بیشتر بهم اعتماد کنی.
‫می‌دونی، متاسفم که از من
‫متنفری ولی می‌دونی
‫هنوزم داداش کوچولوی منی،
‫و هنوزم دوست دارم.
‫به خاطر تمام کارهایی که داری می‌کنی ‫بهت تبریک میگم،
‫می‌دونی که منظورم چیه.
‫حس می‌کنم ما
‫دیگه اون ارتباط رو با همدیگه نداریم.
‫و ای کاش گاهی اوقات داشتیم.
‫نمی‌دونستم پاتریک داره ‫از چه استراتژی‌ای استفاده می‌کنه،
‫ولی اونی نبود که تمرینش کرده بودیم.
‫می‌دونی، چون نمی‌تونم عزاداری کنم.
‫نتونستم عزاداری کنم
‫چون از وقتی که فوت کرد
‫وکیل‌هامون داشتن با هم دعوا می‌کردن.
‫هنوز نتونستم یه گوشه بشینم
‫و واسش گریه کنم.
‫آره، خسته شدم انقدر ریز ریز گریه کردم.
‫دوست دارم تمومش کنم.
‫پس اگه می‌تونی
‫اون کاری که بابابزرگ ازت خواسته بود ‫رو با تمام وجودت انجام بده،
‫و فقط سهم من رو بهم بده.
‫که دیگه مجبور نباشم باهات دعوا کنم،
‫تا مجبور نباشم بخاطرش بهت زنگ بزنم.
‫می‌تونم خودم حلش کنم ‫و تموم میشه.
‫این چیزیه که می‌خوام.
‫به نظرم خودش هم همین رو می‌خواد.
‫پس لطفا. ‫ما با هم برادریم،
‫باید کنار هم باشیم.
‫خسته شدم از بس جوری زندگی کردم ‫که انگار دیروز فوت کرده.
‫پس لطفا، بذار تمومش کنم. ‫بذار سهمم رو بگیرم.
‫باشه.
‫باشه، زندگی خودته، پول خودته،
‫چیزیه که بابابزرگ می‌خواست که
‫- آره. ‫- تو طولانی مدت داشته باشیش، پس
‫تو یه آدم بالغی،
‫و حقته که خودت برای خودت تصمیم بگیری.
‫- ممنون کریس. آره. ‫- خواهش پسر.
‫- خیلی خب، بیا بغلم. ‫- باشه.
‫ممنون کریس.
‫- دوستت دارم داداش. ‫- من هم دوستت دارم.
‫خیلی خب، خیلی خب. ‫دیگه گریه نمی‌کنم.
‫ممنون.
‫یه چیزی درون پاتریک اتفاق افتاده بود،
‫و به نظر پیشرفت بزرگی کرده بودیم.
‫ولی اگه می‌تونست این رو واسه برادرش
‫تکرار کنه موفق می‎شدیم.
‫- کدوم یکی رو می‌خوای؟ ‫- هندونه.
‫اوه هندونه.
‫آره، پرستار بچه یه کم دیر می‌رسه.
‫ولی بلافاصله بعدش می‌تونم بیام.
‫اوه؛ عالیه.
‫- سلام! چطوری؟ ‫- سلام. خوبم، من دستینی هستم.
‫دستینی، خیلی خب. ‫ممنون که اومدی.
‫- ایشون آنجلا هستن. ‫- سلام!
‫- سلام. از آشناییت خوشوقتم. ‫- ایشون هم آدام‌ـه.
‫- من هم همینطور. ممنون. ‫- خب، خوش اومدی.
‫حدودا 8 سال سابقه دارم.
‫کارم رو با سرپرستی ‫توی کلیسای خودم شروع کردم.
‫خب، من و آنجلا یه جورایی ‫ارتباط غیرسنتی،
‫و غیر رمانتیک داریم.
‫ما می‌خوایم برای یه تمرین ‫این بچه رو با هم بزرگ کنیم.
‫- یه تجربه‌ی شبیه‌سازی‌شده‌ست. ‫- قبل از اینکه... آره.
‫تا بعدش تصمیم بگیریم این کار رو
‫- توی زندگی واقعی بکنیم یا نه. ‫- جداگونه.
‫- خیلی خب. ‫- آره، جداگونه.
‫ما با همدیگه این کار رو نمی‌کنیم، آره.
‫- اوه، خیلی خب. ‫- آره، خب این دوربین‌هایی که می‌بینی
‫اینجا نصب شدن به خاطر این نیست که ‫بهت اعتماد نداریم.
‫- خیلی خب، پس... ‫- آره، دوربینِ پرستار بچه نیستن.
‫- اوه، باشه. ‫- آره، آره.
‫پس این یه دوربین برای تولید فیلمه؟
‫- آره. اون... ‫- خیلی خب.
‫اون تایمر هم همین طور.
‫آره، اون یه ساعت شمارش معکوسه
‫چون ایشون هم یه بازیگره.
‫- خیلی خب. ‫- این بچه فقط می تونه
‫می تونه چند ساعت کار کنه.
‫- خیلی خب. ‫- بنابراین
‫- این خیلی.. ‫- اوه، آره، کاملا منطقیه.
‫خیلی خب، خدانگهدار آدام.
‫- چرا؟ ‫- دارم می رم سرکار.
‫بیخیال.
‫اما وقتی به انبار رسیدم،
‫پاتریک اونجا نبود و کسی هم نمی دونست کجاست.
‫بنابراین فقط باید منتظر می موندم.
‫من تو رو نمی خوام.
‫وقتی بالآخره جواب تلفنم رو داد،
‫بهم گفت که با نامزدش رفته شهربازی.
‫با نامزدم می خواییم بریم
‫یه چیزی بخوریم
‫اسم کیکه چی بود؟ چی بود اسم کیکه؟
‫فانل کیک. ‫آخه تا حالا نخوردم.
‫- خیلی خب. ‫- آره.
‫می خوام یه خرده فانل کیک بخورم.
‫- یه کم به خودم روحیه بدم. ‫- درسته.
‫آره.
‫بهم گفت اگه بخوام می تونم
‫برم باهاشون فانل کیک بخورم.
‫اما وقتی رسیدم اونجا، گوشیش خاموش شده بود
‫و نتونستم پیداش کنم.
‫دیگه خبری از پاتریک نشنیدم.
‫شاید برای بعضی ها فقط تمرین کافیه.
‫خیلی خب.
‫چی شده؟ ‫چرا نگام نمی کنی؟
‫کم کم برام سئوال شد که چه جوری می تونم به راحتی
‫توی تمرینات بقیه احساسات ایجاد کنم
‫اما برای خودم نمی تونم این کار رو کنم.
‫کجا می ری؟
‫خیلی خب، این رو می ذارم پیشت
‫و هر وقت حاضر بودی، می تونی عوضش کنی، باشه؟
‫این روزیه که مامان آوردت خونه.
‫- تو یه بچه کوچولو بودی. ‫- آره.
‫گفته بودم یه آلبوم بسازن که ‫ترکیبی از خاطرات غیر واقعی
‫با خاطرات واقعی باشه تا کمکمون کنه خلأها رو پر کنه
‫و حس یه زندگی کامل رو بهمون بده.
‫توماسِ قطار! می خوام الآن برم اونجا!
‫اینجا زمان متفاوت می گذشت
‫و هنوز داشتم بهش عادت می کردم.
‫اینجا این پشت بود.
‫خیلی خب، آره. بود.
‫وقتی پسر 3ساله ات
‫میره توی اتاقش
‫- آدام؟ ‫- بله، بابا؟
‫و 1دقیقه بعد 6ساله بیرون میاد،
‫ممکنه اون لحظه برات سخت باشه.
‫خب، امروز می خوای چیکار کنی؟
‫بنابراین باید آینه های دیجیتال سفارشی نصب کنی
‫تا بتونی ببینی با همون سرعتی که بچه ات بزرگ شده
‫تو هم پیر شدی.
‫اما این یعنی جهان اطرافت هم
‫باید فوری تر پیش بره.
‫بذرهایی که 1هفته ست کاشته شده
‫باید هفته دیگه سبزیجات رسیده ای شده باشن.
‫خط سیر زمانی طبیعت باید تسریع بشه
‫و مغزت باید بی نهایت تلاش کنه ‫که با واقعیت جدیدت وفق پیدا کنه.
‫و بعدش هر از چند گاهی،
‫کورسوهایی پیدا می شن
‫- خوش گذشت نه؟ ‫- لحظه هایی
‫که یادت می ره و حس می کنی یه خانواده ای.
‫می خوای من رو بگیری؟
‫من رو نگیر! ‫پرتش کردی! ای بابا!
‫اون وقته که می فهمی تمرین داره جواب می ده.
‫نه! کمک. من مردم.
‫اغلب به بقیه حسودیم می شه.
‫جوری که می تونن خودشون رو با کمی تلاش
‫توی یه دنیا غرق کنن.
‫جوری که می تونن باور داشته باشن.
‫منشأ هالووین رو گوگل کردم و معلوم شد
‫که یه سنت سلتیه.
‫شاید... ‫با کلمات کلیدی سرچ کردی؟
‫«منشأ خوفناک هالووین»؟
‫تا چیزهایی که لازم دارن رو جمع آوری کنن
‫و بقیه اش رو نادیده بگیرن.
‫آره، و گوگل حالا خیلی چیزها رو
‫حذف می کنه.
‫عجیبه. ‫چرا باید گوگل
‫بخواد که نتایجِ
‫همچین چیزی رو حذف کنه، هدفشون چیه؟
‫چون اون ها رو اهریمن کنترل می کنه.
‫- و اهریمن... ‫- گوگل؟
‫آره، و بزرگترین حیله اهریمن
‫اینه که آدم ها رو متقاعد کنه که وجود نداره.
‫آره، بهتره که این چیزها رو پیش بچه ها نگیم.
‫آره، باشه. آره.
‫این ها برچسب ها و روکش های هوشمنده.
‫به نظرم باید اینجاش رو در بیاریم.
‫احساسات چیز جالبیه.
‫اداره کردنش راحت نیست.
‫با این اوصاف، تا یه حدی می تونی خودت رو گول بزنی
‫و حتی وقت هایی که فکر همه چیز رو می کنی
‫همیشه یه چیزهایی هستن که فراموششون می کنی.