‫این برنامه حاوی صحنه های آزاردهنده و خشونت آمیزی است. بیننده بنابه صلاحدید خود عمل کند
‫معلم محبوبی به ضرب گلوله کشته شد.
‫هر کی که بهش شلیک کرده، به ‫قصد کشتنش این کار رو کرده.
‫شوهرش با سئوالات سختی مواجه شد.
‫چرا نرفتی تو خونه تا مطمئن بشی اون حالش خوبه؟
‫چون می ترسیدم.
‫رازهای محرمانه.
‫داشتیم پی می بردیم که یه
‫مثلث عشقی وجود داشته.
‫محققین در اتاق بازجویی
‫به دنبال پاسخ بودند.
‫هیچ وقت پیشنهاد کشتن دزیره سانفورد رو
‫به خاطر پیج دادی؟
‫من کسی رو نکشتم!
‫اون کثافتداره این گندکاری رو به من نسبت می ده.
‫هر مظنونی که متهم به جرمی است
‫حق دارد سکوت اختیار کند.
‫بسیار موافق هستند که در ،هر صورت بازجویی شوند
‫ولی آن ها می توانند هر لحظه بازجویی را متوقف کنند
‫و آن را تبدیل به مسابقه ای با زمان کنند.
‫عدالت ها در هاله‌ای از ابهام قرار می گیرند.
‫یاکیما، واشینگتن یکشنبه، 7 آوریل 2013
‫[تماس با 911 از طرف اسکات سانفورد ساعت 8:51 بعدازظهر] ‫صدای پشت تلفن: کلانتری.
‫اسکات سانفورد: سلام خانم. من اسکات سانفوردم.
‫امروز در ساعت های 3:24، 3:27 و 3:28 ‫3 بار سنسورهای دزدگیر خونه ام قطع شدن.
‫من با خانواده ام برای یه مراسم تشییع ‫خارج شهر بودم. همسرم خونه بود.
‫صدای پشت تلفن: خیلی خب.
‫تازه رسیدم خونه و تخته ای که ‫بالای در پشتی داشتم شکسته شده.
‫و یکی به زور وارد خونه شده
‫و دیگه هیچ خبری از همسرم نشده.
‫من همین حالا اینجا به یه مأمور نیاز دارم.
‫خیلی‌خب، اسم زنتون چیه؟
‫دزیره سانفورد.
‫[9:38 بعدازظهر] ‫پلیس وارد خونه اسکات و دزیره سانفورد شد.
‫وقتی به خونه رسیدم،
‫دیدم یکی چراغ قوه اش رو گرفته به سمت خونه
‫و یه تپانچه طرفش نشونه گرفته.
‫بعداً معلوم شد اون فرد اسکات سانفورده.
‫و من ازش پرسیدم، چه خبر شده؟
‫چرا نرفتی داخل؟
‫اون گفت: «من که نمی دونم اون تو چیه.»
‫پاسخ خیلی عجیبی بود که بهم داد.
‫من وارد خونه شدم ‫[فیلم شواهد پلیس]
‫و یادمه در راهروی اولین اتاق ‫[مدرک ویدئویی پلیس]
‫سمت چپم رفتم
‫و پوکه گلوله روی زمین بود.
‫سمت چپ، می تونستم جنازه دزیره سانفورد رو ببینم.
‫اون نصفه و نیمه لباس تنش بود.
‫به نظرم لباس خواب پوشیده بود.
‫خیلی خون آلود بود، می تونستم ‫جای گلوله ها رو روی بدنش ببینم.
‫اون چندین و چند گلوله خورده بود.
‫این حادثه به خاطر دزدی ای که خوب پیش نرفته، نبود
‫هر کی که به سمتش شلیک کرده، به قصد کشتنش بوده
‫تو لحظه از خونه خارج شدم
‫و رفتم سمت آقای سانفورد و بهش گفتم
‫که یه زن مُرده داخل خونه هست.
‫فکر می کنیم که زن شماست.
‫یادمه بهش گفتم که خیلی متأسفم.
‫خیلی متأسفم.
‫و اون یه نگاه سرد و خشک روی چهره اش بود.
‫به نظر می رسید هیچ اهمیتی براش نداره.
‫و وقتی کارآگاهان وارد صحنه :جرم شدن، این رو بهشون گفتم
‫«گمون کنم این یارو یه چیزی در مورد این ماجرا می دونه.
‫یا خودش این کار رو کرده یا می دونه کار کیه.»
‫مأموران پلیس هنوز در تلاش برای فهمیدن
‫حقیقت این مطلب که چی باعث شد ‫دزیره سانفورد کشته بشه هستن.
‫زندگی معلمی محبوب به پایان رسید.
‫دزیره سانفورد زنی 30ساله،
‫معلم هنر راهنمایی و کسی بود که لبخند گیرایی داشت
‫و شخصیت فوق العاده ای داشت.
‫دزیره آدم خیلی سرزنده ای بود. ‫[جک مک لوآکلن، دوست دزیره]
‫از کُمدی خوشش می‌اومد،
‫عاشق خندیدن بود.
‫عاشق موسیقی بود.
‫هرچیزی راجع به اون مربوط به ‫اون شخصیت سرزنده و قبراقش بود.
‫اون خصلت های خیلی ویژه ای داشت
‫که اون رو خیلی مناسب معلم بودن می کردن.
‫انگار اون جوری با بچه ها ارتباط برقرار می کرد،
‫که انگار خودش یکی از اون هاست.
‫اون بین همکارانش و بچه های مدرسه،
‫شخص محبوبی بود، یه آدم خیلی خوب،
‫مهربون و شریف.
‫اون باهوش و خونگرم بود،
‫و عاشق موتورسیکلتش بود. ‫[دواِین وارل، دوست دزیره.]
‫معلم های زیادی نداریم که از موتورسواری خوششون بیاد
‫فوراً بهش علاقمند شد،
‫تقریباً برای اولین سواریِ مهمش ‫20 یا 30 مایل موتورسواری کرد.
‫ما به رفتن ادامه دادیم، و اون گفت: ‫«خب حالا کجا بریم؟»
‫اون واقعاً از موتورسواری خوشش می اومد.
‫مرگ دزیره سانفورد، اینجا در مدرسه
‫راهنماییِ واپاتو احساس می شه.
‫نمی تونستم تصور کنم که چه طور
‫کسی باید بخواد اونو بکشه.
‫و چه هدفی پشت این کارش وجود داشته.
‫هاج و واج مونده بودم!
‫یه جورایی اصلاً با عقل جور در ،نمی اومد، چون جایی که ما زندگی کردیم
‫شاید خبر دزدی یا همچین چیزی
‫یا به زور وارد خونه شدن رو بشنویم، اما ‫تا به حال همچین چیزی اتفاق نیفتاده بود.
‫گمون کنم همه تو فکر این بودن که چه اتفاقی افتاده
‫و هیچ‌کس واقعاً نمی‌دونست چی شده.
‫یعنی کلیاتی از ماجرا به دست اومده بود
‫و کسی نمی‌خواست به فرضیه‌ای فکر کنه.
‫[دوشنبه، 8 آوریل 2013 ‫12:05 قبل‌ازظهر]
‫2 ساعت و نیم بعد از این‌که ‫جنازۀ همسرش پیدا شد،
‫کارآگاهان اسکات سانفورد ‫رو برای بازجویی آوردن.
‫[اسکات سانفورد، بازجویی 1] ‫[کلانتریِ یاکیما]
‫اسکات سانفورد آدم هیکلی ‌ای بود.
‫حدود 196 سانتی‌متر قد داشت، ‫خیلی مرتب و تر و تمیز بود.
‫اون یه مرد 31 ساله و سرباز قدیمیِ ‫گارد ملی بود.
‫درواقع اون تو مرکز آموزشی محلی ‫[کارآگاه دیوید جانسون، کلانتری شهرستان یاکیما]
‫پایگاه نظامی در شهرستان یاکیما کار می‌کرد. ‫[کارآگاه دیوید جانسون، کلانتری شهرستان یاکیما]
‫کارآگاهان دیدن که وقتی ‫اسکات تو اتاق تنهاست،
‫با خودش حرف می‌زنه.
‫اسکات سانفورد: «تحمل کن رفیق.»
‫«به زنت فکر نکن. به اون فکر نکن.»
‫«نلرز.»
‫«خودت رو جمع و جور کن رفیق.»
‫تو هیچ پرونده‌ای که تا حالا روشون ‫کار کردم همچین چیزی ندیده بودم
‫که خودشون سعی کنن به خودشون روحیه بدن
‫یا خودشون رو آروم کنن ‫تا برای پرسش و پاسخ آماده بشن.
‫خونسردی دوباره به دست اومد. ‫بفرما. من آماده‌م.
‫سم پرالت، همکار کارآگاه جانسون،
‫خیلی‌خب، یه کم برات لباس ‫[بازجوییِ اولیه رو با اسکات سانفورد آغاز می‌کنه.]
‫[اولویتش اینه که بذاره سانفورد احساس ‫راحتی کنه تا همکاری کنه.] ‫از خونه آوردم ‫که بتونی لباسات رو عوض کنی.
‫می‌خواستیم احساس راحتی کنه
‫و ببینیم چجوری می‌تونیم اونو ‫گیرش بندازیم،
‫مثل یه جور داستان.
‫کارآگاه: « الآن می‌خوای باهام ‫دربارۀ اتفاقی که
‫تو خونه‌ت افتاد باهام صحبت کنی؟
‫البته.
‫تا جایی که بتونم کمک می‌کنم. یعنی نمی‌تونم ‫خیلی کمکتون کنم چون من اونجا نبودم، ولی...
‫خب منم اونجا نبودم و تازه رسیدم اینجا، پس...
‫و واسه همین ازت می‌خوام که بیای ‫تا جای ممکن کمکم کنی که بتونم
‫جاهای مبهم داستان رو پر کنم و ‫بفهمم چی ما رو به اونجا کشوند.
‫اسکات بهمون گفت که ‫برای شرکت تو یه مراسم تشییع
‫رفته بود به شهر ترای‌سیتی، ‫که در جنوب یاکیماست و حدود
‫یک ساعت و نیم تا دو ساعت فاصله داره.
‫و شنبه بعدازظهر در مراسم تشییع شرکت کرده
‫و بعد با دزیره تماس گرفت،
‫و گفته که می‌خواد شب رو اونجا بمونه.
‫من بهش گفتم، می‌دونی...
‫یه‌کم هوا بارونیه. باد میاد. ‫من خیلی خسته‌م، روز طولانی‌ای داشتم.
‫و بقیه می‌خوان فردا صبح ‫یه دورهمی به صرف صبحونه بگیرن.
‫و می‌خوام شب رو اینجا بمونم.
‫خب اون گفت که مشکلی وجود داره ‫یا گفت که همه چیز روبه‌راهه؟
‫نه، مشکلی نبود.
‫آره، فقط یه تماس کوتاه بود که گفتم:
‫«سلام، آره، انگار قراره شب رو بمونم.»
‫«داره طولانی میشه. دوست دارم. به‌زودی ‫باهات صحبت می‌کنم. فردا می‌بینمت.» می‌دونی که؟
‫به این مطلب اشاره کردی که چند تا زنگ خطر
‫رو موبایلت گرفتی، حدود ساعت 3 صبح.
‫از طرف شرکت سنسور دزدگیر ‫پیام‌هایی براش فرستاده شد
‫که نشون می‌داد یه مشکلی پیش اومده
‫یا چیزی زنگ هشدار رو قطع کرده.
‫در تمام طول رانندگیم به سمت خونه اتفاقی بهش ‫زنگ می‌زدم و سعی می‌کردم باهاش ارتباط برقرار کنم.
‫دلشوره داشتم. داشتم به خودم می‌لرزیدم.
‫اون موقع دیگه به خودم قبولانده بودم ‫که حتماً یه مشکلی پیش اومده.
‫خیلی‌خب. پس چرا نرفتی داخل خونه تا اوضاع ‫رو بررسی کنی که مطمئن بشی حالش خوبه؟
‫چون می‌ترسیدم.
‫از چی می‌ترسیدی؟
‫وقتی در پشتی رو دیدم، من...
‫نتونستم تصمیم بگیرم که،
‫می‌تونم از پس چیزی که ممکنه ‫ببینم یا نبینم بر بیام یا نه.
‫با عقل جور در نمی‌اومد که یه شوهر عقب وایسه
‫و نره داخل خونه و نبینه که
‫زنش صدمه یا آسیب دیده یا نه.
‫گفتی تو ارتش بودی؟
‫آره، 13 سال.
‫13 سال.
‫به مناطق جنگی اعزام شدی؟
‫آره، چند سالی اعزام شده بودم.
‫کجا؟
‫عراق.
‫خب، دارم فکر می‌کنم تو آدم هیکلی‌ای هستی. ‫قدت چنده، 195؟
‫یه چیزی در همین حدود.
‫195 سانتی متر قد و 115 کیلو وزن. ‫سلاح گرم همراهت داشتی.
‫تو میدون جنگ بودی.
‫یه کارایی خیلی مهمی کردی که ‫خیلی از مردم هیچ‌وقت انجامش نمی‌دن.
‫پس اگه کسی باشه که بخواد وارد خونه‌ش بشه
‫و مطمئن بشه که حال زنش خوبه، ‫به‌نظر من اون شخص قطعاً باید تو باشی.
‫خب من از این‌که کسی اون تو باشه نمی‌ترسیدم.
‫می‌دونی، من حساب 100 نفر رو به‌خاطر ‫اون می‌رسم. مشکلی ندارم.
‫نگرانیم این نبود. نگرانیم واسه خودش بود.
‫فقط نمی‌خواستی اتفاقی رو که ‫احتمالاً براش افتاده بود رو ببینی؟
‫آره.
‫و فکر کردی اگه وارد خونه می‌شدی چی می‌دیدی؟
‫هزاران چیز بدی که ممکن بود ‫به فکر آدم برسه از ذهنم گذشت.
‫من 39 سال سابقۀ کار دارم،
‫و هیچ‌وقت همچین چیزی ندیده بودم.
‫مردی به اندازه و قد و قامت اون ‫و مسلح به کُلت 45
‫منتظر مأمور پلیس بمونه تا بیاد،
‫تا سلامتی زنش رو بررسی کنه.
‫و بعد عکس‌العملش،
‫بعد از این‌که فهمید چندین ‫و چند مرتبه به زنش شلیک شده،
‫و روی زمین افتاده و مُرده بود.
‫مسائل با هم جور درنمی‌اومدن.
‫چیزایی که اون می‌گفت، دلخورکننده بود.
‫یه اشکالی تو کار بود.
‫سلام به همگی.
‫شاید خط سیر زمانی کلید حل معمای قتل باشه.
‫اونا اونو یکشنبه شب تو خونه‌ش
‫در جادۀ سن هلیه شمالی درحالی که ‫به ضرب گلوله کشته شده بود پیدا کردن.
‫وقتی که از طرف شوهرش تماس گرفته شد
‫مأموران به اونجا رفتن.
‫اون بهشون گفت که خارج از شهر بوده
‫و وقتی بیشتر از یک روز خبری از زنش نشده،
‫نگرانش شده.
‫[یاکیما، واشینگتن ‫دوشنبه، 8 آوریل 2013، 1:00 قبل‌ازظهر]
‫کارآگاهان دارن از اسکات سانفورد ‫فقط 3 ساعت و نیم بعد از این‌که
‫زنش رو که تو خونه‌شون به ضرب گلوله ‫کشته شده بود پیدا کردن، پرسش و پاسخ می‌کنن.
‫[اسکات سانفورد، بازجویی 1]
‫کارآگاه: «چندوقت بود که ازدواج کرده بودین؟»
‫اسکات سانفورد: نوامبر میشه ده سال.
‫10 سال؟ ‫وای.
‫تو مدرسۀ راهنمایی همدیگه رو دیدیم ‫تو دبیرستان نامزد کردیم.
‫ظاهراش جوری نبود که انگار تو شوک باشه.
‫اون تمام حرف‌هایی که می‌گفتیم رو می‌فهمید. ‫[کارآگاه دیوید جانسون]
‫ولی هیچ احساساتی از خودش نشون نمی‌داد.
‫نه خشمی، نه اندوهی.
‫اصلاً درست به‌نظر نمی‌اومد.
‫به‌عنوان بخشی از استراتژیش، کارآگاه سم پرالت
‫از سانفورد خواست که ‫خط سیر زمانی رو باهاش مرور کنه
‫و گوش بده تا هر تغییری ‫تو داستانش رو پیدا کنه.
‫تو حدود ساعت 8:30 شنبه یاکیما رو ترک کردی
‫و به سمت ترای‌سیتی راه افتادی.
‫آره.
‫و اونجا کل روز رو تو مراسم تشییع ‫پیش خانواده‌ت بودی.
‫و بعد پیش پدرت تو کن‌ویک موندی؟
‫نه راستش پیش یکی از دوستام موندم، ولی...
‫من، بذار ببینم...
‫اسم اون دوستت چیه؟
‫اه، اسمش پیجه.
‫اون دوست مشترکمونه.
‫به‌نظرت ساعت چند بود که رسیدی خونۀ پیج؟
‫نزدیک ساعت 12:30.
‫اون قبلش رفته بود خوابیده بود.
‫واسه همین باید بیدارش می‌کردم.
‫دزیره می‌دونست که تو می‌خوای بری خونۀ پیج؟
‫نمی‌دونم، راستش.
‫این چیزی نبود که بخوای باهاش در میان بذاری؟
‫نه.
‫نه، پیج میاد پیش ما می‌مونه، ‫ما هم می‌ریم پیش اون می‌مونیم.
‫یه دوستیِ معمولی بود یا شما...
‫تو با پیج دوستیِ صمیمانه‌ای داشتی؟
‫خب، می‌دونی، نباید می‌رفتم اونجا ‫چون یه‌جورایی مسخره بود ولی...
‫خب، دز نمی‌خواست من به کسی بگم.
‫ولی، تو یه برهه ‌ای، اون و پیج ‫با هم یه‌ کم مسئله داشتن.
و یه مشکلاتی داشتن
‫پس یعنی دزیره و پیج با هم خوب نبودن؟
‫آره.
‫تو و پیج با هم صمیمی نبودین؟
‫همه‌مون تقریبا با هم صمیمی بودیم.
‫گاهی‌اوقات تو و پیج تنها می‌شدین؟
‫راستش همه‌مون با هم صمیمی بودیم.
‫تازه در ابتدای این تحقیقات بودیم.
‫هرچی که بیشتر می‌فهمیدیم،
‫می‌فهمیدیم که یه مثلث عشقی وجود داشته.
‫پیج بلیدز یه زن 23 ساله ‫و دوست سابق اسکات سانفورد بود.
‫به‌نظر میاد تو و دزیره ‫خوب با هم کنار می‌اومدین.
‫به‌طور کلی نه. به‌طور کلی نه، فقط با پیج.
‫فقط با اون. پس یه دوستیِ خاصی با پیج داشتین؟
‫آره.
‫پس فکر می‌کنی... ‫احتمالاً این موضوع دزیره رو
‫ناراحت نمی‌کرد که می‌خواستی پیش پیج بمونی؟
‫نه. و راستش، ما اصلاً کاری به هم نداشتیم. ‫من رفتم رو مبل خوابیدم چون...
‫ما حس کردیم که اون داره ‫تمام ماجرا رو بهمون نمیگه.
‫این یه دوستیِ صمیمی بین یه آقا و دوستش بود
‫که زنش مُرده.
‫خیلی‌خب، سؤال اینجاست که چقدر اسکات تو ‫این مرگ دخیل بوده، یا چقدر پیج دخیل بوده
‫یا چقدر جفتشون در این مرگ دخیل بودند؟
‫خودم کلی تحقیق می‌کنم...
‫خب می‌تونیم همینجا تمومش کنیم. ‫تاریخ 8 آوریل 2013 ساعت 3:32 قبل‌ازظهره.
‫به‌دلیل نبود هیچ‌گونه مدرکی، کارآگاه پرسش و پاسخ ‫رو خاتمه داد و اسکات سانفورد آزاده که بره.
‫ولی اونا می‌خوان با پیج بلیدز صحبت کنن.
‫[دوشنبه، 8 آوریل 2013 ‫ساعت 2:00 بعدازظهر]
‫تیم پلیس برای پرسش و پاسخ با پیج
‫و هر گونه اطلاعاتی
‫که اون می‌تونست از ارتباطش با اسکات
‫و فعالیت‌های اون آخر هفته‌شون ‫بهمون بده، راه افتاد.
‫کارآگاه: فهمیدم که تو دوست اسکات و دزیره‌ای؟ ‫[پلیس درحال پرسش و پاسخ از پیج بلیدز]
‫پیج بلیدز: «آره.»
‫پیج بلیدز: «من اسکات رو
‫تو فوریۀ سال 2011 ملاقات کردم.»
‫پیج بلیدز: «و با هم دوست شدیم.»
‫پیج بلیدز: «با زنش دزیره، ماه مِی ‫همون سال آشنا شدم.»
‫اون خیلی همکاری می‌کرد، ‫خیلی بی‌پرده صحبت می‌کرد،
‫به‌نظر نگران این که ما متوجه دوستیِ صمیمانه‌ش
‫با اسکات بشیم نبود.
‫کارآگاه: «پس تو با اسکات دوستیِ صمیمانه‌ای ‫داشتی و دزیره از این موضوع خبر داشت؟»
‫پیج بلیدز: «با اون هم ‫دوستیِ صمیمانه‌ای داشتم.»
‫کارآگاه: «آخرین باری که اسکات ‫رو دیدی کی بود؟»
‫پیج بلیدز: «شنبه.»
‫پیج بلیدز: «اون اومد... یه مراسم تشییع ‫تو ترای‌سیتی رفته بود.»
‫با اینکه پیج مظنون نیست، ولی ‫کارآگاه پرالت ترتیب سؤالاتش رو
‫بعد از این‌که متوجه تمرین شده بودن ‫پاسخ‌هاش شد، تغییر داد.
‫کارآگاه پرالت: «اگه بخوام باهات روراست باشم، ‫داستانت تقریباً خیلی بی‌عیب و نقصه.»
‫کارآگاه پرالت: «و احتمالاً اسکات بهت داده. ‫چون داستانتون خیلی با هم هماهنگه.»
‫کارآگاه جانسون: «اگه چیزی راجع‌به این مرگ ‫می‌دونی و داری یه داستان می‌سازی
‫یا از اسکات محافظت می‌کنی، ‫حقیقت بالأخره مشخص میشه.»
‫پیج بلیدز بعد از پرسش و پاسخ
‫به مظنونمون تبدیل شد.
‫کالبد شکافی مشخص کرد که دزیره 9 بار توسط یه ‫تپانچۀ گلاک 9 میلی‌متری مورد اصابت گلوله قرار گرفته.
‫همچنین محققین یک گزارش از ردپای کفشی خونی ‫که در صحنۀ جرم پیدا شده بود دریافت کردن.
‫آزمایشگاه جرمشناسی مشخص کرد که اندازۀ کفش
‫بین سایز 12 و 14 مردانه بود
‫و همچنین ته کفش مارک دکتر سول داشت.
‫به چند کفشی که تو خونۀ اسکات
‫پیدا کردیم نگاه انداختیم،
‫و هیچ کدومشون با نوع و سایزِ
‫کفشی که ردش باقی مونده بود هم‌خوانی نداشت.
‫هنوز هم حس می‌کردیم ‫که اسکات تو این قتل دخیله،
‫ولی بدون هیچ مدرک فیزیکی یا محکمی،
‫سخته که اثبات کنیم اون تو صحنۀ جرم بوده.
‫پس شروع کردیم به جمع‌آوری اطلاعات گوشی همراه
‫و هر اطلاعاتی که ‫می‌تونستیم از اسکات پیدا کنیم.
‫کارآگاهان از سوابق گوشی همراه استفاده کردن ‫تا موقعیت مکانی اسکات در شب قتل رو ردیابی کنن.
‫شک کردیم که شاید پیج داره گواهی دروغ ‫برای عدم حضورش در صحنۀ جرم میده،
‫که شاید اسکات اون شب اونجا نبوده.
‫ولی گوشیش در زمان وقوع جنایت
‫در نزدیکی خونه نبود.
‫با اینکه اون همچنان مظنون شمارۀ یکِ ماست،
‫باعث نمیشد اون زمان بتونیم ‫اونو به جرم ربطش بدیم.
‫ما همه‌جور رابطه‌ای رو بررسی کردیم،
‫مالی، شخصی، خویشاوندان،
‫دوستان، همسایه‌ها،
‫به هیچی که نشون بده یه مشکل بزرگ
‫تو ازدواجشون وجود داشته
‫که به جایی برسن که ‫کسی به‌خاطرش کشته بشه نرسیدیم.
‫کارآگاهان یک سال بعد رو ‫به دنبال کردن سرنخ‌ها گذروندن.
‫هنوز سوءظن‌های محکمی ‫درمورد اسکات و پیج وجود داره،
‫اما مدارک لازم جهت دستگیری‌شون وجود نداره.
‫روند پرونده از تب و تاب افتاد.
‫چیزی که واسه هدیۀ این کریسمس می‌خوام ‫اینه که این کابوس تموم بشه.
‫این آرزوی سال نوی پارسال کانی کَست بود.
‫دخترش به قتل رسیده، و قاتل دخترش
‫پیدا نمیشه.
‫می‌دونم یکی هست ‫که چیزی دربارۀ این موضوع بدونه.
‫[شنبه 26 جولای 2014]
‫15 ماه بعد از قتل دزیره سانفورد،
‫پلیس از طرف یه خبرچی تماسی دریافت کرد.
‫یه خبر از طریق شبکۀ تلفنی ناشناس محلی
‫بهمون گفت که
‫اسم ضارب مارتی گریزمره
‫و اون کسیه که دزیره سانفورد رو کُشته.
‫ما اسم اونو اصلاً تو تحقیقاتمون نشنیده بودیم.
‫باید تأیید می‌کردیم این شخصی ‫که باهامون تماس گرفته بود
‫چطوری این چیزا رو می‌دونست
‫و مشخص شد که ‫اون تلفن همراه واسه پیج بلیدز بود.
‫اگه اون این اطلاعات رو داشت،
‫چرا مستقیماً باهامون تماس نگرفت؟
‫مسائل با هم جور در نمیان.
‫این خونۀ آبی رنگ در جادۀ سن هلیه شمالی
‫از خونۀ یه زوج متأهل بودن ‫به یه صحنۀ جرم تغییر پیدا کرد.
‫و حالا یه یادآوری خالی
‫از قتل دزیره سانفورد.
‫دزیره یک زن جوان فوق‌العاده بود.
‫چیزهای زیادی در انتظارش بود.
‫اون به قدری مهربان و گرم و صمیمی بود با همه
‫که این دنیا بهش نیاز داشت.
‫[چهارشنبه، 30 جولای 2014]
‫بیشتر از یک سال پس از قتل دزیره سانفورد، ‫بعد از این‌که کارآگاهان فهمیدن
‫خبرچی ناشناس پیج بلیدزه، ‫اونو دوباره سؤال و جواب کردن. ‫- سلام پیج. ‫- سلام. ‫مشتاق دیدار.
‫- خیلی وقته ندیدمت. ‫- داریم سعی می‌کنیم
‫کاری کنیم پیج صحبت کنه.
‫داریم سعی می‌کنیم بار این مسئولیت ‫رو از روی شونه‌هاش برداریم.
‫[پیج بلیدز، بازجویی 2.]
‫براساس اطلاعاتی که تو برامون فرستادی ‫تحقیقات کوچیکی انجام دادیم و
‫و یه عکس از مارتی گریزمر پیدا کردیم. ‫این همون مردیِ داریم درباره‌ش صحبت می‌کنیم؟
‫بله.
‫پیج بهمون گفت که مارتی یکی از دوستانشه،
‫که با هم کار می‌کنن
‫و یه‌جورایی اون ازش مراقبت می‌کنه.
‫مارتی بهترین دوست من بود.
‫من و مارتی یه مدت با هم قرار گذاشتیم، ‫تا این‌که از ماجرای اسکات باخبر شد.
‫و بهش گفتم که دیگه نمی‌تونم ببینمش.
‫کسی که برام اون خونه رو گرفت اون بود. ‫اون ماشینم رو یک‌جا و نقد ازم خرید.
‫اون پول بیمه‌م رو می‌ده. ‫اون خریدهای مواد غذاییم رو
‫انجام میده. اون خیلی خوب ازم مراقبت می‌کنه.
‫فکر کنم در یه مقطع بهمون گفت
‫که اون فقط دوستش داره.
‫مثل اینکه اون دلبستۀ پیج شده بود.
‫پیج به کارآگاهان گفت ‫که چند هفته قبل از قتل دزیره، ‫به مارتی اطلاع داد حامله شده.
‫پس تو به مارتی گفتی که ‫اسکات تو رو تو دردسر انداخته؟
‫اه، مارتی می‌دونست که من و اسکات ‫با هم صمیمی‌ایم و فقط اونو می‌دیدم.
‫و انقدر باهوش بود که بفهمه موضوع چیه.
‫همچنین، پیج به کارآگاهان میگه این راز که
‫اسکات با زن دیگه‌ای هم ‫صمیمی بوده رو به مارتی گفته.
‫بهش گفتم که اوضاع از چه قرار بود.
‫و، اوم...
‫و ازم پرسید می‌خوام ترتیب این زن جدید ‫رو هم مثل دز بده یا نه.
‫و من ازش پرسیدم که اون ‫داره دربارۀ چی حرف می‌زنه.
‫و ظاهراً تصمیم گرفته بود، اگه این دردسر رو ‫اسکات برام درست کرده، که کرده بود،
‫پس دزیره برام مشکل‌آفرین میشه.
‫اه، خدای من.
‫ما به نوع اطلاعاتی که اون داشت بهمون می‌داد
‫مشکوک شده بودیم.
‫آیا اون داشت مارتی رو می‌فروخت
‫یا داشت به شکل متفاوتی اونو ‫به سمت ما هدایت می‌کرد که دنبالش کنیم؟
‫برای تأیید اعتبار اطلاعات پیج،
‫کارآگاهان ازش پرسیدن که آیا مارتی ‫از جزئیات قتل چیزی گفته
‫که با مدارکی که سر صحنۀ جرم ‫پیدا کردن مطابقت داشته باشه.
‫جزئیات دیگه‌ای دربارۀ شب قتل، ‫نحوۀ انجام قتل یا... هست که بهت گفته باشه؟
‫اون از در پشتی رفته بود داخل، ‫چون می‌دونست به اتاق‌خواب نزدیک‌تره.
‫وقتی رفت داخل، زنگ هشدار به صدا در اومد.
‫و ادا اومد و واق‌واق کرد.
‫دز پشت سر اون اومد و مارتی بهش شلیک کرد.
‫اون 3 بار بهش شلیک کرد.
‫و اون مُرد.
‫اون چند بار دیگه هم بهش شلیک کرد.
‫رفت پشت خونه و تختۀ پنجره
‫که اسکات گذاشته بودش رو در آورد.
‫کارآگاهان جانسون:« عکس‌العمل شما چی بود ‫وقتی که داشت اینا رو براتون تعریف می‌کرد؟»
‫من شوکه شده بودم.
‫بیشتر فقط نشسته بودم و گوش می‌دادم. و پرسیدم ‫فکر کرد چطور می‌تونه از این قسر در بره.
‫در پاسخ این حرفتون چی گفت؟
‫اون گفت: «تا حالا قسر در رفتم.»
‫ما صحبتمون با پیج رو ادامه دادیم
‫تا ببینیم می‌تونیم کاری کنیم ‫با مارتی ملاقات کنه
‫و ببینیم که مارتی هم دوباره همون داستان که
‫چطور دزیره رو کشته تعریف می‌کنه یا نه.
‫ولی این دفعه ضبط میشه.
‫اگه یه شرایطی بود که می‌تونستیم ‫بهت شنود وصل کنیم چطور؟
‫تمایل داری وقتی دستگاه شنود ‫بهت وصله باهاش صحبت کنی؟
‫اگه این کار باعث میشه اون بره زندان ‫و کل این ماجرا تموم بشه، آره.
‫هرچه که جلوتر می‌رفتیم پیچیده‌تر می‌شد.
‫مطمئن نیستیم که آیا اسکات از مارتی خواسته ‫زنش رو بکشه؟
‫پیج از مارتی خواسته دزیره رو بکشه
‫تا بتونه با اسکات باشه
‫یا مارتی خودسر این کار رو کرده؟
‫اطلاعات به‌دست اومده از قتلِ
‫دزیره سانفورد، شاید فقط ظاهرِ
‫پرونده رو نشون بده.
‫پلیس بر این باور است که ‫شوهر دزیره سانفورد، دوست صمیمی داشته. ‫[موسس لیک، واشینگتن ‫جمعه، 8 آگوست 2014]
‫پلیس دستگاه شنود به پیج بلیدز ‫متصل کردن تا ببینن آیا دوستش،
‫مارتی گریزمر به قتل دزیره ‫سانفورد اعتراف می‌کنه یا نه.
‫[نظارت پلیس از مارتی گریزمر] ‫پیج بلیدز: «یه دقیقه بدون اینکه کسی ‫پیشمون باشه بهم وقت میدی؟»
‫پیج بلیدز: «چون می‌دونم گفتی ‫هیچ مدرکی وجود نداره.»
‫پیج بلیدز: «پس می‌خوام کاملِ کامل مطمئن بشم ‫که حرف دیگه‌ای باقی نمونده؟
‫مارتی گریزمر: «نمی‌دونم داری ‫دربارۀ چی حرف می‌زنی.»
‫پیج بلیدز: «هوم.»
‫مارتی گریزمر: «چیزی برای گفتن ندارم.»
‫مارتی گریزمر: «من کاری نکردم.»
‫پیج بلیدز: «نمی‌تونی منو زهره‌ترک کنی، ‫منو تو آخرین حالت وحشت قرار بدی
‫پیج بلیدز: «و بعد بگی:«نه نمی‌دونم ‫داری دربارۀ چی حرف می‌زنی.»»
‫مارتی گریزمر: «من نمی‌دونم ‫چرا وحشت‌زده شدی.»
‫پیج بلیدز: «اه، آره، خدای من. برام سؤاله.»
‫مارتی گریزمر: «خواب و بیداری ‫رو با هم قاتی کردی.»
‫پیج بلیدز: ««خواب و بیداری رو با هم قاتی کردم؟» ‫این اتفاقیه که افتاده؟»
‫مارتی گریزمر: «دقیقاً.»
‫مارتی همکاری نمی‌کرد.
‫اون سعی کرد بدون این‌که حرف تو دهنش بذاره ‫هدایتش کنه برای اعتراف کردن،
‫ولی اون به‌نظر خیلی مضطرب می‌اومد،
‫اون روز تو صحبت با پیج خیلی محتاط بود
‫و ما هم اطلاعاتی ‫که مفید باشه به‌دست نیاوردیم.
‫[موسس لیک، واشینگتن]
‫[چهارشنبه 29 اکتبر 2014]
‫کارآگاهان دارن دربارۀ 3 مظنون تحقیق می‌کنن،
‫اسکات سانفورد، پیج بلیدز و مارتی گریزمر،
‫تا این‌که سرنخ تازه‌ای از ‫کارفرمای گریزمر دریافت کردن.
‫یکی دیگه از مدیران
‫با کلانتری تماس گرفت. ‫و گفت داشت دفتر سابق مارتی رو تمیز می‌کرد
‫و یه کیسه از قطعات اسلحه رو پیدا کرد.
‫پس تیممون فوراً به موسس‌لیک رفت،
‫قطعات اسلحه رو پیدا کرد
‫و مستقیم بردشون به آزمایشگاه جرم‌شناسی
‫تا اونا بازرسی بشن.
‫مشخص شد که این لولۀ تفنگ برای
‫قتل دزیره سانفورد استفاده شده.
‫گلوله‌هایی که از کالبدشکافی اون به‌دست آوردیم
‫از همین لولۀ تفنگ خارج شده بود.
‫[پنج‌شنبه، 13 نوامبر 2014]
‫پلیس مارتی گریزمر رو برای ‫سؤال و جواب به کلانتری آورد.
‫[مارتی گریزمر، بازجویی 1]
‫انقدر شواهد داشتیم که بتونیم اون رو
‫درجا دستگیر کنیم،
‫ولی واقعاً دلمون می‌خواست ازش اعتراف بگیریم.
‫پس فقط با یه صحبت معمولی شروع کردیم.
‫که پیج رو از کجا می‌شناسه،
‫دزیره رو از کجا می‌شناسه
‫یا اصلاً خانوادۀ سانفورد رو می‌شناسه یا نه؟
‫کارآگاه: «گفتی فقط یه بار ‫دزیره سانفورد رو دیدی؟» ‫مارتی گریزمر: «اتفاقی دیدمش.»
‫مارتی گریزمر: «اسکات رو قبل از اون دفعه ‫خیلی دیده بودم.»
‫ولی هیچ‌وفت با زنش مواجه نشدم ‫چون کار یا چیز مشترکی با هم نداشتیم.
‫خیلی‌خب.
‫نمی‌خوایم فوراً برگ برنده‌مونو رو کنیم.
‫داریم باهاش ارتباطمون رو شکل می‌دیم،
‫و سعی می‌کنیم بهش حس راحتی ‫تو حرف زدن باهامون رو بدیم
‫تا ببینیم به چی اعتراف می‌کنه. ‫یه گزارش از تمام اسلحه‌هایی ‫که به‌نام توئه به دستم رسیده،
‫و نشون میگه تو یه گلاک 9 میلی‌متری داری؟
‫بله دارم.
‫داریش؟ خیلی‌خب. هنوزم داریش؟
‫تو آپارتمان من پشت ون زنمه، ‫با مهمات اضافه.
‫اون بهمون گفت که اغلب ‫با اسلحه‌ها سر و کار داره،
‫تعمیر و اصلاحشون می‌کنه، ‫با آدمای دیگه معامله‌شون می‌کنه.
‫همچنین گفت که به‌ندرت اسلحه
‫یا قطعات اسلحه‌ش رو به کسی قرض میده. ‫همیشه خودش نگهشون می‌داره. ‫خوشحال میشم اسلحه رو بیارم پیشتون تا آزمایش ‫یا هر کاری دیگه‌ای که می‌خواین انجام بدین.
‫کارآگاه جانسون:« ممنونم ازت.»
‫داریم سعی می‌کنیم ‫کاری کنیم آزادانه حرف بزنه.
‫تمام اطلاعاتی که دستمونه ‫رو یهو بهش نمی‌دیم، ‫ولی می‌خوایم عکس‌العملش رو با گفتن این ‫اطلاعات کوچیک که بهشون
‫تیکه‌های باارزش می‌گیم، ببینیم.
‫رابطه‌ت با پیج چیه؟
‫رابطۀ پیچیده‌ای داشتیم تو این سال‌ها. ‫اون ساقدوش من تو عروسیم بود.
‫یعنی، اون یه مدتی بهترین دوستم بود.
‫کارآگاه جانسون: «گفتی اون ‫ساقدوشت تو عروسی بود؟»
‫بله.
‫اه، خیلی‌خب.
‫اون بهترین دوستم بود، ‫پس ازش خواستم ساقدوشم بشه.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫اولین باره همچین چیزی می‌شنوم.
‫شما با هم دیگه روابط خیلی نزدیکی هم داشتین؟
‫نه راستش، نه. اوایل فقط ‫با هم وقت می‌گذروندیم، ولی
‫ولی ترتیب یه سری کارهای مالیش رو می‌دادم.
‫خونه‌ش و لوله‌کشیش رو تعمیر می‌کردم، ‫یه خونه برای گذران زندگی براش پیدا می‌کردم.
‫خودش رو بردم اونجا. وقتی قبض‌هاش زیاد میشد، ‫وسایلش رو از انباری بیرون می‌آوردم.
‫سعی کردم همیشه در دسترسش باشم، ‫چون می‌خواستم باهاش صمیمی باشم.
‫مثل شمع و پروانه، مدام برمی‌گشتم ‫و سعی می‌کردم کمکش کنم.
‫حتی بعد از این‌که مادرم بهم گفت: «شاید ‫بهتره دیگه باهاش دوست نباشی.»
‫حالا که کارآگاهان پی به ‫رابطۀ نزدیک مارتی با پیج بردند،
‫سراغ سؤالای سخت‌تری رفتن.
‫هیچ‌وقت پیشنهاد کشتن ‫دزیره سانفورد رو به‌خاطر پیج دادی؟
‫نه، پیشنهادش رو ندادم. من هیچ‌وقت پیشنهاد ‫کشتن هیچ‌کسی رو به هیچ دلیلی ندادم.
‫ذات من اینجوری نیست.
‫هیچ‌وقت دربارۀ کشتن اون ‫با پیج بحث و گفتگو کردی؟
‫نه.
‫اون هیچ‌وقت ازت خواسته بود ‫که دزیره سانفورد رو بکشی؟
‫نه.
‫اسکات هیچ‌وقت ازت خواسته بود ‫که دزیره سانفورد رو بکشی؟
‫هیچ‌کس هیچ‌وقت ازم نخواسته که کسی رو بکشم. ‫من این کار رو نمی‌کردم.
‫من تا حالا تو کل عمرم از رو عصبانیت ‫به کسی یه مشت هم نزدم.
‫من کسی رو نمی‌کشم.
‫من همچین آدمی نیستم.
‫مشکل اینه که... ‫قسمت دشوار قضیه واسه تو اینه که
‫پیج میگه که تو اون کسی هستی که ‫به طرف دزیره سانفورد شلیک کردی و کشتیش.
‫اون گفت که تو این کار رو پیشش اعتراف کردی.
‫و اون اومد اینجا و حرف‌هاش ‫دربارۀ این مطلب ضبط شد.
‫باورم نمیشه اون آشغال همچین حرفی زده، داره ‫کار خودش رو می‌کنه. یعنی...
‫یهو رنگش پرید.
‫فکر کردم واقعاً حالش بد میشه.
‫پیج تو رو تو وسط تحقیقات ‫دربارۀ یک قتل قرار داده.
‫اون می‌خواد زندگی منو خراب کنه؟ یعنی...
‫این راه خوبی برای انجامشه.
‫من کسی رو نکشتم.
‫اون عوضی داره این گندکاری رو به من نسبت میده.
‫کارآگاه جانسون: «مارتی، از ابتدای این گفتگو،
‫از وقتی که تو اینجا نشستی،
‫ضربان قلبت به قدری بالاست که ‫انگار می‌خواد از دهنت بزنه بیرون.
‫وقتی نشستی دقیقاً می‌دونستی که ‫می‌خوایم دربارۀ چی باهات صحبت کنیم.
‫[موسس‌لیک، واشسنگتن ‫پنج‌شنبه، 13 نوامبر 2014]
‫بعد از بیشتر از یک سال و نیم ‫از قتل دزیره سانفورد،
‫کارآگاهان تازه به مارتی گریزمر گفتن که دوستش،
‫یعنی پیج بلیدز، گفته که مارتی مسئول این کاره.
‫من هیچ کار اشتباهی انجام ندادم، به‌جز...
‫ولی...
‫اون داره سعی می‌کنه اوضاع رو برنامه‌ریزی کنه... ‫سعی می‌کنه اینجا برام پاپوش درست کنه.
‫کاری کنه یا چیزی بهتون بگه که
‫من کسی رو کشتم. نمی‌دونم، که...
‫این حرف‌ها حالم رو بد می‌کنه.
‫ما داشتیم اونو با
‫یه سری اطلاعات خیلی سخت روبه‌رو می‌کردیم.
‫و می‌دونین، همون‌طور که داشت فکر می‌کرد،
‫چشم‌هاش نگران ‫به این‌سمت و اون سمت می‌چرخیدن.
‫نگران این بود که بعدش چی باید بگه.
‫کارآگاهان با مشاهدۀ رفتار مضطرب مارتی،
‫رفتن سراغ برگ برندۀ اصلیشون برای متهم کردنش.
‫کارآگاه: «تو شرکت موادغذایی اساسی آمریکایی ‫کار می‌کنی و اونا گفتن که از کار تعلیق شدی.»
‫به‌خاطر همراه داشتن قطعات اسلحه؟
‫آره.
‫سر کار؟
‫خیلی‌خب. دربارۀ اون برام بگو. داریم راجع‌به ‫چجور قطعات اسلحه‌ای صحبت می‌کنیم؟
‫یه لولۀ تفنگ داشتم که اونجا جا گذاشته بودم.
‫یه لولۀ تفنگ؟
‫آره.
‫اونجایی اوضاع برات بدتر میشه که...
‫این لولۀ تفنگی که داریم درباره‌ش حرف می‌زنیم،
‫همون لولۀ تفنگیه که تو اسلحه‌ای ‫که دزیره سانفورد رو کشت، بود.
‫من قبلاً اون لولۀ تفنگ رو از ‫شرکت مواد غذایی اساسی آمریکا گرفتم.
‫و گفتم از قبل تحلیل بالستیک رو روش انجام بدن.
‫و گلوله‌هایی که از بدن دزیره سانفورد ‫خارج شده، از این اسلحه شلیک شده.
‫چطوری؟
‫خب، سؤال اصلی همینه.
‫تو لولۀ تفنگی رو داشتی
‫که گلوله‌ها ازش شلیک شدن
‫و اونو کشتن.
‫شکی در این‌باره نیست.
‫خب، ما می‌خوایم حقیقت رو بدونیم.
‫و می‌خوایم همین الآن بشنویمش.
‫تسلیم شو!
‫یه مدتی لولۀ تفنگ رو اونجا نگهش داشتم.
‫و اونو به پیج قرض دادمش.
‫اوایل سال پیش بود.
‫اون اسلحه رو داشت.
‫اون لولۀ تفنگ با خود اسلحه پیش اون بود.
‫داشت داستانش رو تغییر می‌داد.
‫گفت هیچ‌وقت اسلحه رو به کسی قرض نداده.
‫حالا که فهمیده اسلحه تو قتل استفاده شده،
‫باید یکی رو پیدا کنه که بگه ‫اسلحه رو بهش قرض داده
‫و پیج آدم مناسبیه.
‫اوایل سال پیش اسلحه رو بهش قرض دادم.
‫طرفای فوریه بود.
‫یادمه که یه مدتی پیشش بود.
‫کِی ازش پس گرفتیش؟
‫حدوداً...
‫اواخر ماه مارس پس گرفتمش.
‫اصلاً نمی‌دونستم همچین اتفاقی افتاده.
‫اون ازم خواست که قطعاتش رو گم و گور کنم.
‫آخر مارس؟
‫آره.
‫امسال یا پارسال؟
‫سال 2013.
‫ببخشید مارس نبود، ماه مِی بود.
‫من ازش پرسیدم اسلحه رو ‫کِی پس گرفت و اون گفت مارس.
‫دو بار اینو گفت.
‫و یهو متوجه شد که
‫قتل تو ماه آوریل رخ داده.
‫خیلی سریع فکر نمی‌کنه،
‫یا تاریخ رو اشتباه گرفته بود.
‫وگرنه اون کسی بود که در زمان وقوع قتل ‫اسلحه پیشش بوده.
‫تو کفش برند دکتر شول رو می‌پوشی؟
‫قبلاً از این مدل کفش داشتم.
‫اگه هنوز داشته باشمشون احتمالاً خونۀ بابامن.
‫چه سایزی؟
‫سایز 12 تا 14 می‌پوشم معمولاً.
‫12 تا 14؟
‫در شب قتل یه ردپای کفش خونیِ
‫سر صحنۀ جرم به‌جا مونده.
‫فکر می‌کنی چقدر احتمال داره ‫که اون سایز پای تو باشه؟
‫نمی‌دونم.
‫دیگه کفشی شبیه اون ندارم.
‫قبلاً اونا رو خریده بودم، ولی من اونجا نبودم.
‫پس نباید سایز پای من بشه.
‫درحالی که پرسش و پاسخ درحال انجامه، محققین
‫دارن خونۀ پدر مارتی رو که اون قبلاً ‫اونجا زندگی می‌کرد، بررسی می‌کنن.
‫[فیلم شواهد پلیس]
‫اونا دو جفت کفش سایز 13 ‫برند دکتر شول رو پیدا کردن.
‫سایز و برند کفش‌ها با رد کفشی که ‫سر صحنۀ جرم پیدا شده بود، مطابقت داشت.
‫من کسی رو نکشتم.
‫من اونجا نرفتم.
‫ولی می‌دونی چه اتفاقی افتاده.
‫فقط نمی‌خوای همه‌چیز رو بهمون بگی.
‫تو در شرایط خطرناکی هستی،
‫و ما ازت می‌خوایم با این ‫شرایط خطرناک روبه‌رو بشی
‫اوهوم.
‫از در بری بیرون
‫و بری سمت حقیقت، ‫ولی تو این درخواست رو رد می‌کنی.
‫این چیزیه که الآن داریم می‌بینیم.
‫احتمالش هست که پیج تو ‫رو به این کار گُمارده باشه
‫و بعد بهت خیانت کرده باشه؟
‫کاملاً حس می‌کنم بهم خیانت شده، ولی نمی‌دونم.
‫امیدوار بودیم که اگر اسکات یا
‫پیج تو مرگِ
‫دزیره دست داشتن،
‫مارتی تنهایی مسئولیتش رو قبول نمی کنه.
‫یعنی، چرا باید تنهایی تقصیرها رو گردن بگیره؟
‫تو دقیقاً می دونی که چه اتفاقی افتاده مارتی.
‫دقیقاً می دونی چی شده.
‫چه طوری دقیقاً می دونم که چی شده؟
‫چون تو سر تا پات درگیر این پرونده ست.
‫در حال حاضر کلیه شواهد علیه توئه.
‫در شهرستان یاکیما،
‫مأموران پلیس می گن که ماه گذشته در تحقیقات
‫پرونده قتل تغییراتی حاصل شده،
‫مردی تماس گرفت و گفت قطعات اسلحه ای
‫رو در دفتر یه کارمند سابق پیدا کرده.
‫اون کارمند مارتی گریزمر بود.
‫[مؤسس لیک، واشینگتن پنجشنبه، 13نوامبر 2014]
‫بیش از1ساعت و نیم، کارآگاهان با مظنون ‫به قتل، مارتی گریزمر، پرسش و پاسخ کردند.
‫کارآگاه جانسون: «می دونیم که اون ‫لوله تفنگ تو قتل استفاده شده.»
‫خیلی خب؟
‫و هردومون عمیقاً معتقدیم که ‫تو در این قتل دخیل بودی.
‫شدیداً این رو باور داریم.
‫من کسی رو نکشتم.
‫اما می دونی کی اون رو کشته.
‫کارآگاه: «تو هم اونجا بودی؟
‫نه.
‫من اونجا نبودم. خونه بودم.
‫نمی دونم کی این کار رو کرده.
‫فکر کردم کار پیج باشه.
‫فقط به همین فکر می کردم.
‫خب، به این فکر کردم که کار اسکاته،
‫اما نمی دونم.
‫می بینید که خیلی دستپاچه شده،
‫رنگ از رخش پریده.
‫این چیزیه که هیچ کنترلی بهش نداری.
‫خیلی داره با زبان بدنش بهمون می گه که داره دروغ می گه
‫هنوز هم فکر میکنیم پیج یه ‫جوری تو این ماجرا نقش داشته،
‫و اون همه این کارها رو تنهایی نکرده.
‫بعد از همه کارهایی که تو براش کردی،
‫بعد از همه اون پول ها، خون ها، اشک ها و ‫عشقی که نثارش کردی و عرقی که براش ریختی،
‫اون تو رو لو داد و تو دردسر انداختت.
‫می دونم.
‫ما تو رو داریم.
‫اوهوم.
‫تو می ری زندان.
‫هر چقدر بخوای می تونی از پیج محافظت کنی.
‫من کسی رو نکشتم.
‫اما می ری زندان.
‫برای چی می خوایید منو دستگیر کنید؟
‫قتل درجه یک.
‫پرسش و پاسخ کمی بیشتر از دو ساعت طول کشید.
‫داشتیم به جایی می رسیدیم که چیز دیگه ای
‫برای فشار آوردن بهش نداشتیم.
‫پس پرسش و پاسخ تموم شد
‫و اون بازداشت شد و به یاکیما بازگردونده شد.
‫مارتی گریزمر متهم به قتل درجه یک شده.
‫چند روز قبل از شروع محاکمه اش، ‫پیشرفت جدیدی در پرونده حاصل شد.
‫قرار بود این پرونده برای محاکمه ‫فرستاده بشه برای هیئت منصفه
‫ولی دولت در آخرین لحظات
‫به‌دلیل عدم اطمینان برخی شاهدانشون،
‫به گریزمر پیشنهاد دادن ادعا رو داد.
‫در ازای کاهش جرمش به قتل درجه دوم،
‫گریزمر توافقنامه خاصی رو قبول ‫کرد که بهش می گن «ادعای الفورد»،
‫ادعای الفورد یعنی اون به جرمش اقرار نمی کنه،
‫اعتراف به انجام جرم نمی کنه،
‫فقط می گه که دولت،
‫که اینجا مقام قضاییه،
‫مدرک کافی برای محکومیتش داره.
‫یک قاضی دادگاه عالی یاکیما ادعا رو پذیرفت
‫تا مارتی گریمز رو به جرم قتل معلم هنر واپاتو،
‫دزیره سانفورد، در سال 2013، به زندان بفرسته.
‫کانی کست، مادر دزیره، در زمان صدور حکم
‫از قاضی خواست تا گریزمر رو ‫مدتی طولانی ای به زندان بفرسته.
‫مردم بهم می گن که می دونن من چه حالی دارم.
‫شما روحتون هم خبر نداره که من چه حالی دارم. ‫[کانی کست، مادر دزیره سانفورد]
‫خودم نمی خوام بدونم چه حالی دارم.
‫چون هیچ کسی نباید همچین دردی رو تجربه کنه.
‫دادگاه این قطعنامه رو صدور می کنه.
‫در این پرونده، من تو رو محکوم به
‫15 سال زندان ایالتی می کنم.
‫اگر در اختیار من بود،
‫مطمئن می‌شدم به بدترین زندان
‫در ایالت واشینگتن بری.
‫مارتی گریزمر محکوم به 15سال زندان ایالتی شد.
‫اون سال 2028 آزاد می شه.
‫نه اسکات سانفورد و نه پیج بلیدز به هیچ گونه
‫ارتباطی با قتل متهم نشدن.
‫دزیره هیچ تهدیدی برای کسی نبود.
‫شاید فکر کنید خب اگه مارتی ‫می خواست پیج فقط با اون صمیمی باشه،
‫می رفت فقط اسکات رو می کشت.
‫اصلاً با عقل جور در نمی اومد.
‫باید دلیل دیگه ای به غیر از انجام این که اون این کار رو
‫فقط برای عشقش به پیج وجود داشته باشه.
‫می دونید، متأسفانه،
‫چیزی که می دونید مهم نیست،
‫چیزی که بتونین اثبات کنین اهمیت داره.
‫این نوع پرونده ها تا آخر عمر تو ذهن
‫یه کاراگاه، مأمور و افسر پلیس می مونه.
‫در کنار حل این پرونده ها، کلی آرامش وجود داره
‫چون می دونید که، ما برای خانواده ها عدالت رو می خواییم
‫مادر دزیره چند سال پیش فوت شد،
‫اما تونستیم اون رو از دستگیری قاتل دخترش
‫و این که محکوم به زندان شد، باخبر کنیم.