‫[هر گونه شباهتی به اشخاص حقیقی ‫کاملاً اتفاقی است]
‫[علی‌رغم دستور قانونی گاویریا ‫مبنی‌بر تسهیل رها کردن گروگان‌ها]
‫[و علامت‌های آشکار از سوی ‫مجلس مؤسسان]
‫[واسه قانونگذاری علیه استرداد مجرمان]
‫[اسکوبار همچنان به بلاتکلیف ‫نگه‌داشتن تموم کشور ادامه می‌دهد]
‫[و تصمیمی واسه آزادی گروگان‌ها نمی‌گیرد.]
‫داماریس!
‫عزیزدلم!
‫چه خبر، عزیزم؟
‫نوشیدنی خوردی؟
کمی.
‫ولم کن!
‫- مونخه، یه کاری بکن. ‫- ساکت، نمی‌شنوم.
‫- نمی‌تونی کاری بکنی؟ الان می‌کُشتش. ‫- ساکت شو.
‫نه، بهم یه لطفی بکن ‫و برو به اون دختر کمک کن.
‫- مشکل ما نیست. ‫- چرا، مشکل توئه.
‫- چیزی شده؟ دارن می‌کُشنش.
‫خانم بئاتریز رو بیدار کردی.
‫- برو، مونخه، تو رو خدا. ‫- تو که مدیر من نیستی.
‫تموم شد.
‫- اگه کُشته باشتش چی؟ ‫- خب، خاکش می‌کنیم.
‫زیادی سنگ‌دلی.
‫- صبح بخیر. ‫ صبح بخیر.
‫یه قهوه خواهشا.
‫قیمت فلاسک چنده؟
‫فروشی نیست.
‫خواهش می‌کنم، خانم. ‫روز دشواری رو پیش‌رو دارم.
‫کاپیتو، عجله کن . عجله کن .
‫چرا ماسک زدی؟
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫ اطمینان داری؟
‫بیا اینجا.
‫خیلی بی‌شرفی.
‫بگیر. دردش رو آروم می‌کنه.
‫میلنا پیش توئه؟
‫تو برو، منم به‌زودی میام بالا.
‫تو هم اینجا کار گیر آوردی؟
‫خبری نیست؟
‫تو بهم بگو.
‫من اطلاعی ندارم.
‫دیر یا زود، ‫اسکوبار آزادشون می‌کنه.
خبر پیچیده که مجلس مؤسسان ‫قراره رأی «نه به استرداد» بده.
‫آنچنان مطمئن نیستم.
‫اسکوبار به این راحتی ‫قدرت مذاکره‌اش رو از دست نمیده.
‫بگو چیکار کنم.
‫تو؟ برو بخواب. مامانم می‌گفت ‫خواب حال آدمو درست می کنه.
‫انگار حالا می‌تونم بخوابم.
‫مضطرب نباش، من می‌مونم.
‫بسیارخب، یه لیوان به منم بده. ‫دارم یخ می‌زنم.
‫هر طور راحتی،
‫آقای رئیس‌.
‫امروز بازیافت می‌کنیم.
‫حلبی، آهن، مس، آلمینیوم، باتری،
‫جنس‌هایی که تو خونه ‫احتیاج ندارید، خریداریم.
‫امروز، با قیمت خوب خریداریم.
‫ بلند شید بیاید. ‫ببینید چقدر می‌تونید گیر بیارید.
‫یه نفر قابل‌اعتماد داریم که ‫که آشغال شما رو می‌گیره
‫هی!
‫- به‌نظر میاد داماریس امروز شاد از خواب بیدار شده. ‫- صبحونه‌تون.
‫یادت باشه رفتنی ‫در رو پشت‌سرت ببندی.
‫داماریس
‫حالت چطوره؟
‫سرفه‌ات ناجور به‌نظر میاد، خانم. ‫با دکتر تماس بگیرم.
‫- تو هم نمی‌تونی همینطوری بشینی و هیچ‌کاری نکنی. ‫- اجازه نده کتکت بزنه.
‫آروم.
‫داماریس!
‫زخمت امکان داره بسیار بدتر بشه.
‫چشمت امکان داره زیر ‫اون ماسک عفونت کنه.
‫- نه. ‫- می‌تونی بهمون اعتماد کنی.
‫می‌تونیم صورت‌های ‫یکدیگه رو ببینیم، داماریس.
‫بسیار بد به‌نظر میاد. آروم، آروم.
‫آروم، آروم.
‫اجازه بده با دون پاچو حرف بزنم.
‫نه.
‫بگو چطور می‌تونیم کمکت کنیم.
‫پس دیگه باهاش صحبت نکن. ‫ولی باید یه سر دکتر بری.
‫باشه؟
‫اومدن.
‫حالت خوبه؟
‫- سلام، داماریس. ‫- صبح بخیر، دون پاچو.
‫مواظب پله باشه.
‫- من میرم مغازه. ‫ با اون ماسک؟
‫می‌تونی ببندی؟
‫یه نفر قابل اعتماد ‫که آهن قراضه‌تون رو از
‫حیاط، گاراژ، یا کارگاه‌تون برمی‌داره
‫اینا ادرارآور هستن.
‫هر هشت ساعت ‫تا سه روز بخورشون.
‫اگه حالت خوب نیست، ‫اینا مُسکن هستن.
‫هر هشت ساعت ‫تا پنج روز بخور.
‫سیگار نداری؟
‫ماروآ، سیگار واست ضرر داره.
‫ ولم کن . ‫علائم دوره‌ی نقاهتِ ترک دارم.
‫دکتر خودش می‌دونه ‫این از سیگار کشیدن هم بدتره.
‫نه، من سیگاری نیستم. ‫و پیشنهاد میدم شما هم نکشید.
‫خیلی دکتر مهربونی.
‫نگران‌مونه، ‫درست عین بقیه‌ی اینجا.
‫کار کردن واسه قاچاقچی ‌های مواد هم ‫یه قسمتی از سوگند بقراطه؟
‫یا درمان کردن گروگان‌ها ‫کار بشردوستانه‌ته؟
‫دکتر رو اذیت نکن.
‫مافیای داروئه، بئاتریز!
‫ساکت شو، ماروآ. بسه!
‫چندین ماهه دنبال بهانه ‫واسه دعوا می‌گردی، ماروآ.
‫ قصد داری ما هم مثل مارینا ‫سر از مُرده‌خونه دربیاریم؟
‫ببینید، من بسیار شرمنده‌ام ‫شما رو توی این اوضاع می‌بینم.
‫چطور جلو میره؟
‫خوبه. گفت مراقب خودش میشه.
‫آره، ما بسیار خوب ‫مراقبش می‌شیم.
‫تو می‌تونی بری. ‫یه ماشین منتظرته.
‫ اونوریش کن.
‫- باشه. بئاتریز.
‫تو میری.
‫چی؟
‫نه، وایسا. ‫من با ماروآ میرم.
‫- یه لحظه وایسا اون
‫ماروآ، برای غرولندت زمان ندارم.
‫- فقط دارم می‌پرسم... ‫- آروم باش!
‫- عجله کن. نه، نه!
‫نه. بئاتریز، نه!
‫- بئاتریز، نه! ‫ ماروآ.
‫بئاتریز!
‫آروم باش. ‫همه‌چی درست میشه.
‫نه! تو رو خدا، دون پاچو!
‫رسیدیم.
‫- عجله کن. ‫ نه.
‫- منو نزن نه، نه.
‫بیا اینجا آویزونش کن.
‫می‌خوای لباس تنت کنیم،
‫تا زمانی خانواده‌ات می‌بیننت ‫خوشگل باشی.
‫اینا چیزهایی‌ان که میگی.
‫اولا، هیچ‌وقت نه ما رو دیدی، ‫نه باهامون حرف زدی. چیزی نمی‌دونی.
‫گرفتی؟
‫دوما، راهمون بیش از سه ساعت طول کشید، ‫و جایی که بودی بسیار گرم بود.
‫- واضح گفتم؟ ‫- چشم‌هات رو ببند، خانم.
‫ چیکار می‌کنی، بتی؟
‫تو این مرحله‌ی بازی ‫سراغ دردسر نگرد.
وایسا.
‫خودشه. همینه، چقدر زیبا. ‫نگاه کنید.
‫هی، چه خبر، خوشگله؟ ‫آروم باش، بیا از اینجا بریم.
‫- سوار شو. ‫ کجا؟
‫- روی موتورسیکلت. ‫- از موتور می‌ترسم.
‫بتی، نادون نشو دیگه. ‫نکنه دلت می‌خواد بمونی، یا چی؟
‫بیا اینجا، من کمکت می‌کنم. ‫پاتو بذار اینجا.
‫خودشه. سوار شو. ‫اینم از این.
‫شرط می‌بندم آخرش از موتور خوشت میاد.
‫اگه زندگی زناشوییت جواب نداد، ‫باهام تماس بگیر. خودم میام می‌دزدمت.
‫نگرو، بریم.
‫- ازش خوشت میاد؟ ‫ بله، آقا.
‫داماریس،
‫این قضیه رو حلش می‌کنیم؟
‫می‌دونم که اینجا جات بهتره،
‫ولی اگه اونجا نباشی، از هم می‌پاشه.
‫ما به یه حس زنانه نیاز داریم.
‫پیچده ست، دون پاچو.
‫بله، می‌دونم با الیاس ‫یه سری مشکلات داشتی.
‫طبیعیه، ولی می‌تونه حل بشه. ‫درسته، خانم؟
‫خب، من نمی‌تونم بگم.
‫من خیلی وقته که بیوه‌ام.
‫خب، این آسون‌ترین را‌ه‌حله.
‫ولی ما اینو نمی‌خوایم، نه؟
‫خاله، می‌تونی ببینی ‫قهوه‌ی دون پاچو آماده شده یا نه؟
‫البته.
‫البته، عزیزم.
‫این پیشنهاد رو میدم.
‫برگرد به خونه، ‫ولی به‌عنوان بانوی عمارت.
‫هرکاری بگی می‌کنه.
‫الیاس.
‫بله، عشقم.
‫بچه اینجا ازش مواظبت میشه.
‫یا این‌کارو می‌کنی، یا بازی تمومه.
‫یه سری چیزی برای لیدر ‫آماده می‌کنم، و برمی‌گردم.
‫دیگه باید برم. خیلی متأسفم.
‫و نگران اون نباش. ‫پیش خوب کسیه.
‫دیگه این اتفاق نمی‌افته.
‫خیلی‌خب.
‫طبق این، ‫توی شهری بودی که خیلی گرم بود.
‫درسته؟
‫بله، خیلی گرم بود.
‫- دیگه چی؟ ‫ اطلاعات.
‫رطوبت‌ش چقدر بود؟ ‫چقدر گرم بود؟
‫- یه چیز دقیق‌تر. ‫- من خیلی خسته‌ام.
‫منو با ماشین اینور اونور می‌بردن.
‫چندین مرتبه ماشین عوض کردن. ‫می‌خوام استراحت کنم.
‫خیلی پشه داشت؟
‫چی؟
‫جاهای گزیدگی روی دستت.
‫بله، ولی بهش عادت کردم.
‫- مثل همه‌چی. عجیبه.
‫چون اونا جای گزدیدگی کک هستن. ‫کک‌ها تو جاهای سرد زندگی می‌کنن.
‫اونا توی بوگوتا هستن، درسته؟
‫بوگوتا؟ میشه یه ‫دستمال کاغذی بهم بدید؟
‫متوجه نمیشم.
‫جاهای سرد
‫فرق بین گزیدگی کک
‫خیلی‌خب، این‌قدر ادای ‫احمق‌ها رو درنیار، میشه؟
‫ژنرال مندوزا، ‫باید یه صحبتی بکنیم.
‫- همینجا بمون، پدرازا. ‫- بله، قربان.
‫دیگه چیه؟
‫موضوع چیه، ویلامیزار؟
‫فکر می‌کنی کار درستیه که خواهرم و ‫خانواده‌اش رو از هم جدا کردی؟
‫قبل‌تر با شوهرش صحبت کرد.
‫بعدش منو بردن بیرون و ‫دیگه نتونستم بببینمش.
‫جریان چیه؟
‫سعی کن یه‌کم باملاحظه باشی.
‫الکی ادای شوهرهای فداکار رو درنیار. ‫می‌دونیم که نیستی.
‫از این حرف منظورت چیه؟
‫هیچی، فقط چیزی که همه می‌دونن.
‫بذار برن.
‫پدرازا، می‌تونیم یه لحظه ‫تنها باشیم، لطفا؟
‫بریم.
‫خاطرجمع شدم که هیچی نگم، ‫تا ماروآ در امان بمونه.
‫ممنون.
‫بغلت بکنم؟ شاید یه نشونه‌ای ‫از مهربونی خوب باشه؟
‫بیاید همدیگه رو بغل کنیم.
‫زود باش.
‫بجنب، زن.
‫نگرو، خواهش می‌کنم ‫بگو برای بئاتریز چه اتفاقی افتاد.
‫- بگو حالش خوبه. خانم
‫- التماست می‌کنم. ‫- به من حقوق نمیدن که گپ بزنم.
‫بگیر.
‫زود باش.
‫داماریس، از نظافت‌کردن خوشت میاد؟
‫اولش حوصله‌سربره، ‫ولی کاریه که باید انجام بشه.
‫توی مدئین مردم خونه‌هاشون رو ‫قشنگ و تمیز نگه می‌داشتن.
‫توی بوگوتا مردم کثیف‌تر بودن.
‫بخاطر اینه که اینجا ‫گرم‌تره یا چیز دیگه؟
‫چیه؟ چرا داری بهم نگاه می‌کنی؟
‫بی‌دلیل.
‫اینو بیرون بتکون.
‫تا شده بیارشون.
‫باشه، ردیفه.
‫- صورتت رو نشون نده. ‫- همه‌ش این لعنتی رو یادم میره.
‫خیلی خوشمزه ست.
‫خب، عمه، بگو ببینیم.
‫- از چی بگم، عزیزم؟ ‫- منظورت چیه «از چی بگم»؟
‫من چندین ماهه مادرم رو نمی‌بینم. ‫حداقل دلم می‌خواد بدونم حالش خوبه یا نه.
‫اون خوبه.
‫روبراهه.
‫اونجا روزها چیکارها می‌کردید؟
‫روزها اونجا مثل
‫یه چیزی بودن که ‫هیچ‌وقت تموم نمیشن،
‫بعضی‌ موقع‌ها هم کوتاه.
‫ولی آدم به روزمره ‫عادت می‌کنه. مثلا
‫نمی‌دونم. ‫همیشه به آدم یه غذای یکسان می‌دادن.
‫شب توی حیاط می‌ذاشتن ‫قدم بزنیم.
‫ببینید،
‫اوضاع اونجا راحت نبود.
‫ولی آدم تحملش می‌کرد.
‫ماروآ خیلی شجاعه.
‫مادرت یه زن شجاعه.
‫هرکاری از دستش بربیاد می‌کنه.
‫سُر و مُر و گنده ست.
‫بیاید راجع‌به یه چیز دیگه حرف بزنیم.
‫البته. کافیه، بچه‌ها.
‫- سیب‌زمینی؟ بله، عزیزم.
‫سیب‌زمینی. ممنون.
‫خیلی خوبه.
‫عزیزم،
‫غذای من کو؟
‫برو خودت بیار.
‫مگه چه بدی‌ای در حقت کردم؟ چی؟
‫مگه چیکار کردم؟ بهم بگو!
‫- بگو چه اتفاقی برای بئاتریز افتاد. ‫- اومدم اتاق رو تمیز کنم.
‫- باعث افتخاره. ممنون.
‫بئاتریز چطوره؟
‫- تشکر کنی چیزی ازت کم میشه؟ ‫- تشکر کردم دیگه.
‫چرا اینطوری باهام حرف می‌زنی؟
‫می‌تونی بهم بگی این نکبت چیه؟
‫داری سعی می‌کنی فرار کنی؟ ‫زده به سرت؟
‫برای این‌ همه‌مون ‫باید حساب پس بدیم.
‫- فکر نمی‌کردم این‌قدر احمق باشی. ‫- بهم توهین نکن.
‫تو خجالت سرت نمیشه، داماریس؟
‫تو یه دختر کوچولویی که ‫با یه مجرم همدسته.
‫همینم مونده تو بهم توهین کنی.
‫تاحالا گشنگی کشیدی؟
‫من مثل تو نیستم، ‫که باید خودم رو تحمل کنم،
‫و با همه عین برده‌ها رفتار کنم.
‫تو با خانواده‌ات هم ‫اینطور رفتار می‌کنی؟
‫خفه شو، هندی کثیف!
‫بله، هندی‌ام. و بهش افتخار می‌کنم.
‫برگرد، نمی‌خواستم بهت توهین کنم.
‫خدات رو شکر کن ‫برخلاف دوستت زنده‌ای.
‫مثلا کی؟
‫با بئاتریز چیکار کردن؟
‫اوه، خدای من.
‫با منزل ویلامیزار-پاچون ‫تماس گرفتید.
‫بعد از صدای بوق پیغام بگذارید.
‫سلام، آلبرتو. مایا هستم.
‫دلم برات تنگ شده.
‫خیلی متأسفم که ماروآ رو آزاد نکردن. ‫واقعا میگم.
‫از دور بغلت می‌کنم، ‫و امیدوارم اوضاع روبراه بشه.
‫چقدر حیف.
‫چی؟
‫چقدر حیف که مهارت‌های رقص ‫پدر و مادرم رو به ارث نبردم.
‫نشونم بده چی داری.
‫بذار ببینم.
‫آروم، آروم. ‫انگار داری غلت می‌خوری. اینطوری.
‫اینطوری.
‫شونه‌هات رو شل کن. نفس بکش.
‫همینه. چشم‌هات رو ببند.
‫تصور کن توی ساحل هستیم.
‫درباره‌ی دریا فکر کن،
‫درباره‌ی موج‌ها.
‫اینطوری نه.
‫کمرت رو شل کن.
‫دیدی؟ حقا که پسر مادرت هستی.
‫بابا؟
‫این چیز بدیه که مادرم قراره ‫آخرین نفری باشه که آزاد میشه؟
‫مادامی که مادرت زنده باشه، ‫هیچی بد نیست.
‫مادامی هم که اون پیش‌مون نباشه، ‫هیچی به خوبی گذشته نیست.
‫حالا می‌خوایم چیکار کنیم؟
‫حالا می‌خوایم چیکار کنیم، بابا؟
‫نمی‌دونم.
‫یه فکری می‌کنم.
‫بیا فعلا برقصیم.
‫داری کابوس می‌بینی؟
‫هیچ‌کس زنده بیرون نمیره؟
‫دو نفر از همین اتاق.
‫منو بکش.
‫این چیزیه که می‌خوای، مگه نه؟
‫منو بکش.
‫- وقتی باهات حرف می‌زنم نگاهم کن. ‫- چقدر روی مخی.
‫«چقدر روی مخی...» ‫فقط همین رو داری بگی؟
‫فقط همین رو بلدی؟
‫- گوش کن! آشغال عوضی.
‫وقتی باهات حرف می‌زنم ‫به من نگاه کن.
‫به من نگاه کن!
‫چی شده؟
‫12 ساعت وقت داشتی تا ‫با ضربه‌ی روحی‌ت کنار بیای.
‫آره.
‫قهوه؟
‫[بئاتریز آزاد شد]
‫«حس تولد دوباره دارم.»
‫عکس بدیه، ولی روی ‫صفحه‌ی اول نیست.
‫با توجه به شرایط عکس مناسبیه.
‫- شکر یا شیر یا چیزی می‌خوای؟ ‫- نه.
‫ولی جدی،
‫دارم عاجز میشم.
‫اسکوبار داره باهام بازی می‌کنه.
‫مادامی که اون اونجاست، ‫انگار مُرده.
‫- این حرف رو نزن. ‫- می‌دونی که حقیقت داره.
‫صبر داشته باش، آلبرتو.
‫باید تحمل کنی. ‫زندگی اونو توی خطر ننداز.
‫- عاقل باش و تحمل کن. ‫- دیگه حالم از تحمل کردن بهم می‌خوره.
‫خیال می‌کنی می‌خوام دست روی دست ‫بذارم و منتظر بشینم؟
‫بئاتریز، اون کجاست؟
‫تو می‌دونی، مگه نه؟
‫نمی‌دونم. و اگه می‌دونستم هم ‫بهت نمی‌گفتم.
‫نه، آقا.
‫ نگاه کن،
‫اگه بهم اطلاعاتی ندی که ‫کمکم کنه ماروآ رو آزاد کنم،
‫شخصا میرم دنبال اون اسکوبار بی‌شرف ‫و آمادگی جنگ می‌کنم.
‫- چی میگی؟ خودت شنیدی.
‫اون عوضی هم زن و بچه داره ‫و می‌تونم بهشون صدمه بزنم.
‫چه با کمک ارتش کلمبیا باشه چه تنها. ‫واسم مهم نیست.
‫- اون نصف کشور رو کُشته. ‫- واسم مهم نیست.
‫میرم اونجا و می‌کُشمش.
‫- با دوتا دست‌های خودم. ‫- تو می‌کُشیش.
‫پس چیزی بهم بگو ‫که کمکم بکنه.
‫- یه چیزی بهم بگو. ‫- بهت نمیگم.
‫تو می‌تونستی بمیری!
‫چشم سفید! ‫تو می‌تونستی بمیری!
‫چون که من یه کاری کردم ‫تونستی زنده بمونی.
‫منکر این احتمال واسه ماروآ نشو.
‫فقط اون قهوه‌ی لعنتی رو بخور و برو. ‫بعداً می‌بینمت.
‫صبح بخیر.
‫صبحونه‌ات.
‫خانم ماروآ.
‫خانم ماروآ!
‫خانم ماروآ.
‫عوضی!
‫نگرو، بیدار شو!
‫داره رو دست‌مون می‌میره. ‫کمکم کن ببرمش بیرون.
‫- چیزی شده؟ بیا ببریمش بیرون.
‫تحمل کنید.
زود باشید!
‫کجا؟
‫- اینجا آشنا به‌نظر میاد؟ ‫- اطمینان ندارم.
‫صبر کن ، صبر کن !
‫- مطمئنی؟ نمی‌دونم.
‫- اون خونه‌ی اون پشت؟ ‫- نمی‌دونم.
‫باید تمرکز کنی.
‫- همچنان برو. ‫ بریم.
‫عجله کن، بیدار شو!
‫- چیزی شده؟ ‫- مونخه، کمکم کن برش گردونم.
‫کمکم کن، مونخه!
‫نگرو، دوباره آب بیار!
‫شماها به‌درد لای جرز می‌خورید.
‫عجله کن ، خانم، سرفه کن.
‫خواهش می‌کنم، خانم. ‫بیدار شو!
‫- باید چی کنیم، رفیق؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بیا به یه دکتر لعنتی تماس بگیریم.
‫نه، اول باید اجازه بگیریم.
‫دیگه حالت خوبه.
‫نگرو، دوباره آب بیار! بازم آب!
‫خودشه.
‫عوضی. منو می‌کُشن.
‫همه ما رو می‌کُشن.
‫نه، این‌کارو نمی‌کنن. ‫چون که این اتفاق اصلا نیفتاده.
‫اینجا، اینجا!
گمونم اینجاست.
‫نگه‌دار، ماشین رو نگه‌دار.
گمونم نزدیکیم.
‫زمانی اونا
‫از ماشین پیاده‌ام کردن، اینجا ‫منو سوارِ یه موتورسیکلت کردن.
‫گمونم از این طرفه.
‫واست یه تلویزیون، چندتا سیگار ‫و چندتا مجله خریدیم.
‫[اسرار پرونده‌ی دایانا توربای]
‫من می‌مونم. همه‌چی خوبه.
‫[بئاتریز ویلامیزار رها شد]
‫منو ببخش.
‫عصبانی بودم.
‫تسلیم نشو، ماروآ.
‫به شوهر و بچه‌هات فکر کن.
‫هیچ‌کدوم ما کسی رو نداریم ‫که این همه بهمون خوبی کنه.
‫بهت حسودیم میشه.
‫مثل سگ از این می‌ترسید ‫که به دون پاچو اطلاع بدم، درسته؟
‫دقیقا می‌دونید چه اتفاقی ‫امکان داره بیفته.
‫درسته.
‫خشم رو حس کن.
‫هرچقدر می‌خوای عصبانی باش. ‫نفرت یعنی زنده بودن.
‫مونخه، محض احتیاط اگه ‫خانم دوباره سیگار خواست.
‫سفر خوبی بود؟
‫خوش گذشت؟
‫حلبی، آهن، مس، آلمینیوم، باتری،
‫جنس‌هایی که تو خونه ‫احتیاج ندارید، خریداریم.
‫امروز، با قیمت
‫خیال می‌کنی اینجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌تونه این باشه یا ‫ده تا بلوک عقب‌تر باشه،
‫چون که من هیچ‌ موقع چیزی ندیدم.
‫ممکنه هرکدوم از این خونه‌ها باشه.
‫ چیکار می‌کنی؟
‫- نه. چی؟ ‫ گوش کن.
‫هیچ صدایی می‌شنوی؟
‫یه صدای آشنا؟
‫آلبرتو، این ماروآ بود که ‫دائما به این چیزا توجه می‌کرد.
‫من نمی‌کردم.
‫- داری کجا میری؟ ‫- یه نخ سیگار می‌خوام.
‫شما اخیراً متوجه نشدید توی ‫محل آدم تازه ای اومده باشه؟ نه؟
‫ما قراره امروز درموردش حرف بزنیم.
‫سلام، خانم رزا.
‫شما متوجه نشدید توی ‫محل آدم تازه ای اومده باشه؟
‫چرا که او، علی‌رغم گناهان‌مون،
‫تبدیل به انسان شد، و به این زمین اومد
‫من اعتقادات قوی ندارم. ‫دست از سرم بردار.
‫برای همین ما اصرار می‌کنیم، برادران، ‫امروز روز ماست،
‫شما آگاه می‌شید،
‫و از هر گناهی که علیه همسایه‌تون ‫مرتکب شدید توبه می‌کنید.
‫- سلام، دوتا پاکت نمکی، خواهشا. ‫- با کمال میل.
‫شما چطور، خانم جوان؟
‫متوجه نشدید توی محل آدم تازه ای ‫اومده باشه که لهجه‌ی شهرستانی داشته باشه؟
‫نه.
‫حالتون چطوره؟ به کمک احتیاج دارید؟
‫نه.
مچکر.
‫بفرمایید.
‫جدی حالتون خوبه؟
‫برادران، یه دعا از سمت شما
‫کمک می‌کنه هر روح ‫گم‌شده‌ای عوض بشه.
‫...هیچ‌ موقع از فکر
‫دیگران غافل نشید.
‫قول دادی هرگز کاری نمی‌کنی.
‫چطور تونستی منو اینجا رها کنی؟
‫سرت رو انداختی پایین رفتی ‫بیرون دنبال دعوا، مثل نوجوون‌ها؟
‫اینجوری نیست.
‫آره، قراره با بحث کردن نجاتش بدی. ‫آره، دعوا.
‫- الکی شلوغش نکن. خیلی طول ندادم. ‫- پنج دقیقه طول کشید، آلبرتو.
‫ امکان داره حالا جلوی در ماروآ باشیم، ‫ولی با این‌حال به‌درد نمی‌خورد،
‫چون پیش از اینکه ما نجاتش ‫بدیم اونا می‌کُشتنش
‫با اون ارتش بزرگ کلمبیای لعنتیت.
‫نمی‌دونم چرا تعجب کردم. ‫تو همیشه هرکاری دوست داری می‌‌کنی.
‫فقط چیزهایی که خودت می‌خوای رو می‌بینی و ‫می‌شنوی. تعجبی نداره ماروآ قصد داره ترکت کنه.
‫خودش این حرفو بهت زده؟
‫اون چیزی به من نمیگه. ‫من خواهر توئم.
‫بزدل نباش. بگو چی گفت؟
‫نمیگم.
‫دست از سرم بردار. بریم.
‫- می‌خوام صحبت کنم. اون چی گفت؟ ‫- آلبرتو، بیا بریم.
‫بهم بگو اون چی گفت!
‫پول خرد ندارم.
‫یه سکه بهش بده دیگه.
‫- بگیر. ‫- مچکر.
‫می‌دونی چیه؟
‫بهم گفتن یه چیزی رو به آقای آلبرتو بگم. ‫شما هستید، درسته؟
‫سراغ چیزی که گم کردی نگرد.
‫جون خانم ماروآ و ‫آندرس رو به خطر ننداز.
‫حالا، عذر میخوام.
‫بریم، آلبرتو.
‫ماشین رو روشن کن. آلبرتو، بریم!
مچکر.