‫آنچه گذشت...
‫آهای، داریم می ریم اجواتر؟
‫وکیلم گفت می ریم یه اردوگاه دیگه.
‫اینجا اردوگاه کار اجباریِ «تری راکس»ئه.
‫آتیش سوزی های سراسر ایالت کالیفرنیا رو مهار می کنیم
‫اگه هر وقت کاری بهتون گفتم گوش کنید،
‫محکومیتتون کم می شه و زودتر می رید خونه
‫پیش دوستان و خانواده هاتون.
‫هیچ وقت اصل قضیه رو کاریش نمی کنیم.
‫بیخیال، ایو!
‫همه چیز که به مرگ رایلی ربط نداره.
‫گبز، به خاطر من از اینجا نرو. ‫(مخفف گابریلا)
‫الآن گفتم دوستت دارم.
‫خب، حالا چی؟
‫4 سال، مدت زمان زیادیه
‫که منتظر بمونی زندگی واقعیت شروع بشه.
‫دست رو دلم نذار که خونه.
‫شارون، اون برگشته.
‫مانی، تنهامون بذار.
‫سلام، مامان.
‫[آتش نشانِ زندانی]
‫♪ تولدت مبارک... ♪
‫♪ تولدت مبارک، رایلی عزیز ♪
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫تولدت مبارک، عزیزم.
‫خب، به افتخار شما.
‫خیلی خوش شانسم که پدر و مادرم هستید.
‫و به افتخار ایو،
‫روزی که اومدید توی این شهر رو یادمه.
‫عه...
‫حدوداً 9سالمون بود.
‫فوری از اون سمت خیابون اومدم دم خونه اتون.
‫اومدی گفتی:
‫«من رایلی هستم. می خوای دوست صمیمی بشیم؟»
‫دقیقاً!
‫- این مدت دوست صمیمیم بودی. ‫- آره.
‫جیک،
‫می دونی...
‫بچه که بودیم، بُدی هیچ وقت نمی خواست ‫بذاره کس دیگه ای باهات دوست بشه، اما...
‫اما در طول این سال ها جزو دوستان خوب من هم شدی
‫- آخِی! ‫- و واقعاً شکرگزار هستم.
‫و به افتخار برادر بزرگم، بُدی، تو...
‫سال خیلی سختی رو به زحمت پشت سر گذاشتی.
‫با مصدومیت بیسبال
‫و تمام گندهایی که بعدش پیش اومد،
‫قرص ها و دوره توانبخشی.
‫با مشکلاتت جنگیدی و برنده شدی.
‫دوستت دارم، داداش بزرگه.
‫من هم دوستت دارم.
‫خیلی خب. وقت کیک خوردنه.
‫آره.
‫- ریلی، من... ‫- لطفاً فقط برو.
‫چون باید برگردم اونجا
‫و تظاهر کنم شادم،
‫چون جشن تولدمه.
‫رای، چی شده؟ ‫(مخفف رایلی)
‫تو و جیک نامزدید؟
‫بودیم، آره.
‫اما دیگه نیستیم.
‫نمی...
‫نمی خواستم به تو یا کس دیگه‌ای بگم،
‫تا اینکه قضیه جدی‌تر شد، ولی...
‫معلوم شد جیک اصلاً جدی نبوده.
‫الآن من شدم کودنی که توی جشن تولد خودش گریه می کنه
‫می شه لطفاً به مامان و بابا نگی؟
‫خیلی خجالت می کشم.
‫بزن بغل. بذار برم بیرون.
‫بُدی.
‫رایلی!
‫- هِی، بس کنید! ‫- دیوونه ای؟
‫به رایلی هم همین رو گفتی، نه؟
‫بعد از اینکه ازش جدا شدی.
‫تقصیر منه که مرد، اما...
‫به خاطر تو با قلب شکسته مرد.
‫اشتباه کرده دیگه.
‫این... این فراتر از یه اشتباهه.
‫خب؟ افتاد زندان. الآن توی زندانه.
‫نه، الآن توی اردوگاه کار اجباریه
‫چون رفتار خوبی نشون داده.
‫آره، همین روز اولی که اومده اردوگاه آتش نشانی...
‫خودسر عمل کرده.
‫تا یه آتش نشان رو نجات بده. تا جیک رو نجات بده
‫می خوای سر این موضوع برش گردونی زندان؟
‫اون مهارت پیروی از دستورات عادی رو نداره.
‫باشه، حله.
‫از یه دستور خیلی خوب پیروی کردم، مگه نه بابا؟
‫خب، فکر کنم کامل در جریان قرار گرفته باشم.
‫خبر خوب اینه که بعدش هر چی بشه،
‫تصمیمش با شما نیست، با منه.
‫درسته که پسر شماست،
‫اما زندانی منه.
‫نباید برش گردونی.
‫شارون، شنیدی که چی گفت. خب؟
‫- تصمیمش با تو نیست. ‫- با کمال احترام، رئیس،
‫مسئولیت همۀ زندانی‌هام با منه،
‫حتی بُدی.
‫گزارش حوادث رو...
‫از آتش نشانی باکای دریافت می کنم، بعدش تصمیمم رو می گیرم
‫منو بفرستید «ولی‌ویو»...
‫یا «های‌راک». ‫هر جایی بجز اینجا.
‫درخواست قبول نمی‌کنم، بُدی.
‫اینجا یه روندی داره.
‫مانی، اون بچۀ منه.
‫پسر منه.
‫پس فرض کن گابریلاست.
‫- رئیس... ‫- نه.
‫اون وبال گردنه، مانی.
‫اگه بذاریش توی گروه تازه‌کارها
‫جون همه به خطر می‌افته.
‫جون تو هم همین‌طور.
‫[آتش‌نشانیِ کالیفرنیا]
‫شنیدی که چی گفت.
‫من وبال گردنم.
‫منتقلم کن.
‫ببین، رفیق.
‫به‌خاطر گذشته‌ای که اینجا داشتم
‫نمی‌تونم با طرح آتش‌نشانی به جایی برسم.
‫ولی دلم می‌خواد توش موفق بشم.
‫هِی...
‫میری خونه؟
‫بُدی داشت چیو می‌گفت؟ ‫از چه دستوری پیروی کرده؟
‫سلام، رئیس.
‫اینجا جاش نیست.
‫- خب؟ ‫- چرا؟
‫نگرانی مردم زُل بزنن؟ ‫برام مهم نیست.
‫چرا، برات مهمه.
‫قبول.
‫بیا بریم خونه. اونجا حرف می‌زنیم.
‫ببین، روز سختی بود. آخه...
‫نمی‌خوام برات سخت‌ترش کنم. خب؟
‫زندگی مشترک‌مون با چیزایی خیلی بدتر از ‫روزهای سخت، خراب نشد.
‫همیشه مشکلات‌مون رو حل می‌کنیم.
‫واقعاً نمی‌خوای بهم بگی؟
‫فقط... نگرانم که زیادی استرس بگیری.
‫خب...
‫پس هر وقت حاضر بودی حرف بزنی ‫یه زنگ بهم بزن.
‫بیا.
‫آهای، رئیس.
‫- شما و خانمت دعواتون شده؟ ‫- چی؟ آهان، نه.
‫- هیچ‌وقت! ‫- بُدی از بعدِ مرگ رایلی نبود،
‫اون‌وقت الان برگشته؟
‫- این همه وقت کدوم گوری بوده؟ ‫- زندان.
‫- قبلش بهمون نگفته بود. ‫- هوم.
‫جای تعجبی نداره.
‫سلام، جیک. دردت چطوره؟
‫پام خوبه.
‫اینا چکمه‌های سفت و سختی‌ان، رئیس.
‫خوشحالم اینو میگی. ‫ولی منظور من بادمجونِ زیر چشمت بود.
‫ببینید...
‫مانی یه گزارش حادثه...
‫از جفت‌تون می‌خواد.
‫رعایت حال کسی رو نکنید.
‫اون باید بفهمه که زندانی‌اش خطرناکه یا نه.
‫نجاتم داد. کاش بودی و می‌دیدی.
‫شنیدین بُدی برگشته؟
‫از زندان!
‫- عه. ‫- آره.
‫سلام، بریجت.
‫سلام. می‌دونم الان...
‫می‌خواستی بگی برای من و وینس خوشحالی
‫که پسرمون برگشته،
‫و اینکه توی اردوگاه آتش‌نشانی ‫داره مرد میشه.
‫این بوی اسکون‌ـه که داره به مشامم می‌خوره؟ ‫(نوعی نان)
‫تازه از فِر در آوردمشون.
‫من ایدن هستم. تازه اومدم.
‫آره، از سان فرانسیسکو اومدی.
‫توی رستوران «شه پانیس» کار می‌کردی.
‫همه‌مون موندیم که اینجا چی‌کار می‌کنی.
‫و شایعه شده که پیاز حلقه‌ای سوخاری رو...
‫می‌خوای از مِنو حذف کنی.
‫توی این شهر مثل نقل و نبات غیبت می‌کنن.
‫باید کم کم باهاش کنار بیای.
‫من شارون هستم.
‫- سلام. ‫- خب...
‫حالا دیگه باید بیام کافۀ «اسموکی» ‫تا اتفاقی زنم رو ببینم؟
‫اون مردِ به شدت خوشتیپِ ‫اون طرفِ اتاق هم شوهرمه.
‫سلام.
‫دیشب رفتی هتل...
‫یا خونۀ خواهرت خوابیدی؟
‫خونۀ خواهرم خدمات اتاق نداره،
‫هوس تنقلات هم کرده بودم.
‫برام سؤال بود این راز مزخرف چیه
‫که بهم نمی‌گی.
‫توی سیستم، سوابق کیفریِ ‫ پسر زندانی‌مون رو در آوردم.
‫اون به صورت قانونی فامیلیش رو عوض کرده
‫تا از دست ما قایم بشه.
‫می‌دونستی؟
‫می‌دونی، منم تا صبح بیدار بودم.
‫می‌خواید سر یه میز بشینید؟
‫- بله. ‫- نه.
‫ایستگاه ۴۲.
‫آتش‌سوزی پوشش‌های گیاهی...
‫به علت طوفانِ خشکِ آذرخشی.
‫بزرگراه ۱۰۱ در جادۀ کنیون.
‫وینس، یه...
‫طوفان خشک آذرخشی توی «ویلو کریک».
‫- آره، شنیدم. ‫- آره، دوتا هستن.
‫یه دونه هم توی «بلو لیک»ـه.
‫- یعنی... ‫- آره، می‌دونم یعنی چی.
‫من نمی‌دونم یعنی چی.
‫یعنی تا آخر شب قراره همین‌جوری ‫از این خبرا بدن.
‫بریم.
‫توی طوفان‌های خشک، بارون نمی‌باره. ‫صاعقه می‌باره.
‫پس همه جا پر از آتیش‌سوزی‌های کوچیک میشه.
‫ممنونم. ‫صبر کن منم بیام.
‫خیلی خب، گوش کنید.
‫این مرکز تفریحی...
‫نیاز شدیدی به فضای قابل دفاع داره.
‫یه طوفان خشک آذرخشی داره میاد، رفقا.
‫پس همۀ صاعقه‌هایی که شاید اینجا اصابت کنن،
‫باید منبعی برای سوختن نداشته باشه.
‫هر خار و خاشاکِ اشتعال‌پذیری بود، ‫پاکسازیش می‌کنیم.
‫فهمیدین؟
‫- بله، قربان. ‫- بله فرمانده.
‫- بله، فرمانده. ‫- خوبه.
‫حالا امنیت... ‫امنیت مهم‌ترین چیزه.
‫اگه براش تمرین کنید،
‫دوران محکومیت‌تون رو کوتاه می‌کنید. ‫الکی جوگیر نشید.
‫ببین، تو رو میگه ‫که رفتی بالای اون کوهی که توی باکای بود.
‫بذار بگه.
‫اگه صاعقه نزدیک‌تون اصابت کرد،
‫باید هر چقدر می‌تونید ‫کوچیک و جمع و جور بشید،
‫بشینید روی زمین،
‫از چمنزارها و مکان‌های مرتفع دوری کنید،
‫در اون لحظه از ابزارهای برقی‌تون ‫استفاده نکنید،
‫و ابزارهای دستی‌تون رو بندازید زمین. حله؟
‫در ضمن، بُدی، تک‌روی نداریم.
‫- قصد نداشتم همچین کاری کنم. ‫- خوبه.
‫پس با هم اتفاق نظر داریم.
‫می‌دونی که برش می‌گردونن.
‫منتظر چی هستی؟
‫گزارش حوادث هنوز نرسیده. ‫در ضمن نیروی انسانی لازم دارم.
‫این طوفان آذرخش ‫قراره یه چیز منحصر به فرد باشه.
‫خیلی خب، آقایون.
‫یه پاکسازیِ خطیِ یک و نیم متری
‫با یک متر فضای خالی از هر طرف می‌خوایم.
‫بیاید این بوته‌ها رو بکَنیم.
‫آتیش بدونِ سوخت به ساختمون نمی‌رسه.
‫بیل‌های چنگالی‌تون رو بذارید برای بوته‌ها،
‫چکش‌هاتون رو بذارید برای چیزای ضخیم‌تر.
‫چشم، فرمانده.
‫- اطاعت. ‫- ببین، باید بگی: «اطاعت، فرمانده.»
‫باید درست رفتار کنی ‫تا بهت سخت نگیره.
‫نه خب، دیگه دیر شده.
‫براش مهم نیست چون می‌دونه رفتنی‌ام.
‫خودت چرا برات مهم نیست؟
‫برام مهمه.
‫دلم می‌خواد توی اردوگاه آتش‌نشانی باشم، ‫فقط هر جا بجز اینجا.
‫همه‌ش همینو میگی ولی...
‫اینجا خونه‌تونه، رفیق.
‫هیچ‌جا مثل اینجا نیست.
‫به قول معروف، هیچ جا خونۀ آدم نمیشه.
‫آره.
‫برای من خوب نیست.
‫چون اشراف‌زادۀ آتش‌نشانیِ کالیفرنیایی؟
‫مامانش رئیس یگان‌ـه.
‫باباش مدیر ایستگاهه.
‫بعد از اینکه توی اتاق بیمارستانت ‫اومدن عیادتت، خبرش پخش شد.
‫تو گل سر سبدِ اجواتری؟
‫باید ازش استفاده کنی.
‫به مامانت بگو از نفوذش استفاده کنه
‫تا بتونی بمونی.
‫هیچ‌وقت ازش نمی‌خوام این کار رو بکنه،
‫مخصوصاً برای چیزی که اصلاً نمی‌خوامش.
‫مجبوری!
‫شنیدم غذایی که توی «های‌راک» میدن
‫یا سوپ‌های مشکوکه یا گوشت‌های مرموز!
‫آهای، چارلی...
‫قضیۀ تاس‌کباب رو بهش بگو.
‫تا حالا کسی بهت گفته ‫خیلی از نزدیک حرف می‌زنی؟
‫بیخیال، مَرد.
‫ازت خوشم میاد.
‫واقعاً می‌خوای منو با اون یارو تنها بذاری؟
‫شرمنده، فِرِدی.
‫احتمال اصابت صاعقه در منطقه وجود داره.
‫- برید داخل. ‫- درک نمی‌کنم.
‫بُدی برگشته و نمی‌خوای در موردش حرف بزنی؟
‫طوفان آذرخشِ قریب‌الوقوع به منطقه رسیده.
‫پناه بگیرید.
‫درک می‌کنم که چرا بعد از مرگ رایلی ‫جریان رو بهم نگفتی.
‫ولی بعدش این همه سال گذشته.
‫من همه چی رو بهت میگم.
‫دو ماه قبل از اینکه بمیره ‫با هم نامزد کردیم.
‫بُدی گفت قلبش رو شکستی.
‫چطور؟
‫پیچیده‌ست.
‫فقط همینو می‌خوای بگی؟
‫می‌خوای توی گزارش حادثه بُدی رو لو بدی؟
‫که بهت مُشت زده؟
‫هنوز نمی‌دونم.
‫ببین، گفتم که. ‫قضیه‌اش پیچیده‌ست.
‫داری لذت آذرخش خشک رو ازم می‌گیری.
‫گرین‌کرست، ماشین ۱۵۹۱.
‫یه حادثۀ جدید، شرق تنگه اتفاق افتاد.
‫آتش‌سوزیِ پوشش‌های گیاهی ‫به وسیلۀ صاعقه.
‫با واحدمون در صحنه، بهش رسیدگی می‌کنیم.
‫دریافت شد ۱۵۹۱.
‫طوفان رسیده. بیا بریم.
‫خیلی خب، ابزار رو بذارید زمین. ‫آقایون، زود باشید.
‫مگر اینکه بخواید برق‌گیرِ انسانی بشید.
‫طوفان رسید، پس سرتون رو بچرخونید
‫و دنبال برخورد صاعقه‌ها بگردید.
‫مرکز کنترل گرین‌کرست، ‫گروه تری راک چهار صحبت می‌کنه.
‫توی مرکز تفریحی، ‫شاهدِ برخورد صاعقه‌هاییم.
‫مردمِ توی مرکز رو جمع کردیم ‫و بردیم یه جای امن.
‫- دریافت شد، گروه تری راک چهار. ‫- بیاید بریم.
‫راه بیفتید، آقایون.
‫- برید بچه‌ها، بجنبید. ‫- یالا، بریم بچه‌ها.
‫- راه بیفتید. ‫- بریم. بریم.
‫بله؟
‫- مانی، گزارش وضعیت بده. ‫- شهروندان رو می‌بریم یه جای امن.
‫بعدش با گروهم راه می‌افتیم.
‫همه بخوابید روی زمین!
‫بخوابید، بخوابید، روی زمین باشید!
‫سرتون پایین باشه.
‫اون چه کوفتی بود؟
‫صاعقه یه درخت رو ترکوند.
‫باید گزارش بدم.
‫مرکز کنترل گرین‌کرست.
‫یه حادثۀ جدید. ‫اینجا آتیش‌سوزی پوشش‌های گیاهی داریم.
‫چندین آتیش‌سوزی ۱۰ در ۱۰ روی زمینه.
‫دوتا ماشین آتش‌نشانی تیپ ۳ می‌خوایم.
‫من مسئولیت فرماندهی حادثه رو ‫برعهده می‌گیرم.
‫دریافت شد، تری راک.
‫بازی شروع شد، دوستان!
‫هیچ‌کس از جاش بلند نشه.
‫فِرِدی. تجهیزاتت رو بپوش.
‫هِی، باید اون صورت خوشگل رو ‫برای کوکی حفظ کنی، نه؟
‫عه، گندش بزنن.
‫مانی، برات یه کامیون تیپ ۱...
‫و یه ماشین تانکر آب می‌فرستم،
‫ولی این طوفان همۀ منابعم رو مصرف می‌کنه.
‫همه جای شهرستان کلی صاعقه داریم
‫که انگار حالا حالاها تمومی نداره.
‫پس شهروندها رو ببر یه جای امن ‫و منو در جریان قرار بده.
‫دریافت شد.
‫خیلی خب، آقایون.
‫کارمون تموم نشده.
‫حالا که آتیش‌سوزی شده،
‫تا وقتی شهروندها رو تخلیه نکردیم ‫اینجا می‌مونیم
‫یا تا وقتی کامیون با آب برسه.
‫ولی داره بارونِ آتیش میاد.
‫- خودمون می‌دونیم، فِرِدی. ‫- شروع کنیم، فرمانده.
‫می‌خوای کجا برم؟
‫حوزۀ ۱۵۰۱.
‫تقضای نزدیک‌ترین ماشین تیپ ۱ ‫به مرکز تفریحی رو دارم.
‫چشم رئیس.
‫با گروه چهارم تری راک در تماس بودیم.
‫داریم روی رسوندنِ ماشین بهشون کار می‌کنیم.
‫آره، اونا چیزی بجز ابزار دستی ندارن.
‫آب لازم دارن ‫وگرنه اون آتیش غیرقابل مهار میشه.
‫مانی، دَووم بیار.
‫دارم سعیم رو می‌کنم، رئیس.
‫ولی طبیعت مدام کبریتِ روشن پرت می‌کنه.
‫به اون پوشش‌های گیاهیِ اونجا هم بپاشید.
‫همه رو خیس کنید.
‫چشم، رئیس.
‫ایو، جیک، سریع‌تر باشید.
‫شیلنگ زیادی خم شده. مواظب باش.
‫اگه همون‌طور که رئیس گفت
‫سریع‌تر می‌اومدی، خم نمی‌شد.
‫مشکلت خمیدگی نیست، خودتم می‌دونی.
‫- آره جون خودت! ‫- ایو، جیک...
‫پشت سرتون آتیش‌سوزی شد.
‫آتیش پشت سرتونه.
‫- حواسمون هست، رئیس. ‫- کامیون رو نگه دار.
‫کامیون رو نگه دار.
‫جیک، می‌خوای توضیح بدی ‫چطور توی مهار سیار سوتی دادی؟
‫چون می‌دونم بهتر از اینا بهت یاد دادم.
‫خودم فهمیدم، رئیس.
‫اخگرها رو توی سیاهی‌ها بریزید ‫که سوختی برای آتیش‌گرفتن نیست،
‫وگرنه ممکنه باعث آتیش‌سوزی بشن.
‫خیلی خب، بچه‌ها، بیاید اینجا.
‫بیاید جلو. یالا.
‫توی همین ساختمون.
‫داریم دنبال یه اتوبوس می‌گردیم ‫تا ببریمتون خونه.
‫ولی فعلاً...
‫امن‌ترین کار اینه که
‫یه جای سرپوشیده براتون پیدا کنیم.
‫باشه؟ همه چی درست میشه.
‫دارید عالی پیش می‌رید.
‫- سلام بابا. ‫- تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫شناگرها رو از استخر آوردم بیرون.
‫نه، امروز اینجا چی‌کار می‌کردی؟
‫به بچه‌های اردو، شیرجه یاد می‌دادم.
‫اگه قراره اینجا زندگی کنم، ‫یه شغل لازم دارم.
‫اگه قراره این بیرون باشی، ‫باید کلاه بذاری.
‫خوب هوام رو داشتی، ممنونم.
‫قرار نیست این بیرون باشه.
‫میره داخل.
‫میری یه جای امن و داخل می‌مونی.
‫نمی‌تونی...
‫نمی‌تونم از صاعقه تندتر عمل کنم. ‫می‌دونم.
‫شنیدید که فرمانده چی گفت.
‫می‌تونم حدس بزنم ‫که شما دوتا دارید سر چی می‌جنگید
‫ولی وقت ندارم اهمیت بدم.
‫یه بچۀ نُخاله دارم برام بسه.
‫به شما دوتا نیاز دارم، ‫کسایی که می‌تونم بهشون اتکا کنم.
‫کمبود نیرو داریم.
‫کلی شیفت طولانی داریم. ‫کسی نمی‌ره خونه.
‫پس هر مشکلی دارید، یه جوری حلش کنید.
‫وگرنه آسیب‌های جدی‌تری ‫نسبت به خُرد کردنِ اعصابم می‌زنید.
‫ایو، شرمنده‌ام. ‫بیا کارمون رو بکنیم.
‫خوبه.
‫خط رو ببرید عقب‌تر.
‫هر چقدر که ممکنه ‫از آدما و ساختمون دورش کنید.
‫بدونِ آب، همه چی به کارِ ما بستگی داره.
‫آهای!
‫ببینید، آتیش رفت اون بالا.
‫اون سایبان کارش تمومه.
‫وقتی اون آتیش، سایبان رو بسوزونه ‫و بره روی سقف،
‫کل ساختمون به خطر می‌افته.
‫اونجا بچه هست.
‫آره، باید از اونجا ببریمشون یه جای امن.
‫چی‌کار کنیم، فرمانده؟
‫اون نقشۀ تخلیه‌سازی رو ‫دوباره مد نظر می‌گیریم.
‫شهروندان رو با خودمون ‫سوار اتوبوس می‌کنیم
‫و همگی از اینجا می‌زنیم به چاک.
‫نه، نه، نه، مانی.
‫بچه‌ها رو سوار اتوبوس می‌کنیم ‫ولی نه کنار زندانی‌ها.
‫قانون‌شکنی خیلی بزرگیه، رفیق.
‫شرمنده. خیلی خطرناکه.
‫آره، ولی این آتیش هم خطرناکه، رفیق.
‫و الان که وایستادیم و حرف می‌زنیم
‫هر لحظه داره بزرگ‌تر میشه.
‫مانی، نمی‌تونم بذارم کنار هم باشن.
‫خب، فکر بهتری داری؟
‫ببین، ببین، ما رو سوار نکنید.
‫فقط بچه‌ها رو ببرید.
‫گفتم تک‌روی نداریم، بُدی، خب؟
‫نمی‌خوام قضیۀ باکای رو تکرار کنی.
‫تک‌روی نکردم، رفیق.
‫ولی با توجه به کاری که توی باکای کردم،
‫احتمالاً آخرین روزم توی گروه باشه.
‫حداقل کاری که می‌تونم
‫توی این مدت بکنم، ‫اینه که کمک کنم چند تا بچه رو نجات بدیم.
‫ببین، اجازه میدم صندلی‌ام رو ‫بدی به یکی دیگه.
‫- خودم می‌خوام. ‫- به همین سادگی نیست، خب؟
‫اگه کوری میگه نمی‌تونیم ‫زندانی‌ها و بچه‌ها رو کنار هم سوار کنیم،
‫پس یه دونه صندلیِ تو، مشکلی رو حل نمی‌کنه.
‫یا باید همه‌مون رضایت بدیم، ‫یا هیچ‌کدوم‌مون.
‫هر کسی باید برای خودش تصمیم بگیره.
‫اگه نوه‌های من اونجا بودن،
‫دلم می‌خواست آتش‌نشان‌ها نجات‌شون بدن.
‫منم صندلی‌ام رو میدم.
‫به جهنم، منم میدم.
‫- منم همین‌طور. ‫- منم میدم.
‫پس باشه.
‫میرم به اون بچه‌های اردو میگم.
‫بگردید ببینید شیلنگ اضطراری ‫پیدا می‌کنید یا نه.
‫بریم بچه‌ها رو نجات بدیم.
‫- بریم. ‫- بریم!
‫چقدر مونده برسید؟
‫عه، علیک سلام!
‫چقدر مونده برسید؟
‫۱۵ دقیقه.
‫نمی‌خوای بهم بگی چرا گروهم ‫داره دوباره اعزام میشه؟
‫آتیش‌سوزی بوته‌زار رو ‫خیلی سریع خاموش کردید.
‫کارِتون عالی بود.
‫الان نزدیک‌ترین ماشین...
‫به مرکز تفریحی هستید.
‫آهان.
‫پس مانی و گروهش کجان؟
‫توی این شرایط، خیلی عجیبه!
‫تو همون کسی نیستی که الان داشتی گِله می‌کردی
‫که پسرت از دستورات پیروی نمی‌کنی؟
‫به نظرت این قضیه ژنتیکیه؟
‫لطفاً عجله کن.
‫منم دوستت دارم.
‫مانی، وینس نزدیکه.
‫مگه نگفتی داریم می‌ریم سمت گروه مانی؟
‫چرا.
‫پس چرا دارن میان سمتِ ما؟
‫راه بیفتید، راه بیفتید.
‫آسفالت کَنده شد و از شیشۀ جلو رفت تو.
‫حداقل یه مصدوم داریم.
‫راننده! ‫بقیه چطورن؟
‫رئیس!
‫اتوبوس گروه مانی رو حمل نمی‌کرد.
‫پر از بچه‌ست.
‫یالا، باز کنید!
‫سلام؟
‫سلام رفیق، صدامو می‌شنوی؟
‫گرین‌کرست. کامیون ۱۵۹۱ در محل حاضره.
‫یه مجروح داریم که گیر افتاده ‫و آسیب لِه شدگی داره.
‫یه آمبولانس کُد ۳ ‫و نزدیک‌ترین گروهان آتش‌نشانی رو بفرستید.
‫و...
‫یه اتوبوس هم می‌خوایم
‫تا حدود ۱۵ تا شهروند رو تخلیه کنیم.
‫بیهوشه.
‫نبضش ضعیفه.
‫مردمک چشم‌هاش...
‫یکسانن و واکنش نشون میدن.
‫و احتمالاً خونریزی داخلی و ‫سوختگی درجه سه داره.
‫خیلی خب، باید این یارو رو خنک کنیم.
‫خیلی خب، بیا وضعیتش رو بهبود ببخشیم.
‫یه «لایف‌پک» می‌خوام، ‫(مانیتور علائم حیاتی)
‫با گردنبند طبی و یه سرم سالین.
‫- این کیف احیا رو بگیر. ‫- ممنون.
‫سلام، بچه‌ها.
‫من رئیس لئونی هستم.
‫و من و همۀ دوست‌های آتش‌نشانم،
‫به کمک‌تون نیاز داریم که هر چی سریع‌تر
‫از این اتوبوس بیاید پایین.
‫فقط حسابی احتیاط کنید ‫چون یه موقع خطری توی ماشین هست
‫که هنوز ندیدیم.
‫یالا.
‫می‌ترسم.
‫دارمت، رفیق.
‫نگران نباش.
‫چیزیت نمیشه.
‫چیزیت نمیشه. قول میدم.
‫خیلی خب. بدو برو اونجا.
‫تا وقتی اتوبوس نیومده،
‫حواست باشه نیان وسط جاده.
‫جیک، فرماندهی حادثه رو میدم به تو.
‫باید برم مرکز تفریحی. ‫هنوز آب نیاز دارن.
‫متوجه شدم، رئیس.
‫اجازه میدی یه ارّه برقی بردارم، فرمانده؟
‫نه، بُدی، بسپارش به خودم.
‫اگه با هم سایبان رو ببریم، سریع‌تر میشه.
‫احتمال اینکه وسط این آشفته‌بازار...
‫- صاعقه بهت بخوره کمتر میشه. ‫- آره، ولی احتمال تو بیشتر میشه.
‫گفتم که. ‫امروز آخرین روزیه که اینجام.
‫می‌خوام نهایت استفاده رو ازش بکنم.
‫هر چی سریع‌تر راه بیفتیم، ‫کل تیم زودتر...
‫از خطر دور میشه.
‫می‌خوای کجا مشغول بشم، فرمانده؟
‫خیلی خب، بُدی، اون بست رو از پشت ببر.
‫حواست به چاک باشه.
‫چارچوب رو نبُری.
‫از جلو ببر.
‫خوبه.
‫ارّه برقی رو بنداز.
‫بکِشید.
‫شروع کنید.
‫یالا.
‫برای گروه تازه‌کارها بدک نیست، مگه نه؟
‫آب پیدا کردم!
‫بالاخره یه شیلنگ اضطراری پیدا کردم ‫که کار می‌کنه.
‫گابریلا!
‫فکر کردم با اتوبوسی که ‫اون بچه‌ها رو برد رفتی.
‫- مسئولین اردو با بچه‌ها رفتن. ‫- می‌دونی چیه؟
‫حالا حصارکِشی توی شهر یه چیز،
‫ولی اینجا دیگه خطرناکه.
‫واسه همین جون می‌کَنیم...
‫تا همه رو در نهایت امنیت ببریم بیرون.
‫منم یه نیروی کمکی‌ام.
‫- صرفاً با رفتنت در امان بودی. ‫- بابا...
‫نمی‌تونستیم تنهات بذارم.
‫آب می‌خوای یا نه؟
‫مراقب باش.
‫باشه؟
‫تو یه قهرمانی.
‫فقط می‌خوام کمک کنم.
‫آب!
‫- مراقب باش الان... ‫- لگد می‌زنه؟
‫آره.
‫خیلی خب. بذارم ببینم اوضاع‌مون چطوره.
‫خیلی خب، اون اُفت فشار خون داره.
‫بیا آسفالت رو از روش برداریم.
‫نه، می‌ذاریم بیمارستان ‫آسفالت رو برداره.
‫گوش کن، این سنگ داره از درون می‌پزتش.
‫اگه قبل از رسیدنِ آمبولانس ‫از شدت خونریزی بمیره همه چی تمومه.
‫اگه منتظر بمونیم تا اعضای حیاتی‌اش ‫به خطر بیفتن،
‫زودتر از این حرفا می‌میره.
‫باید همین الان اینو...
‫از روش برداریم.
‫خیلی خب.
‫ولی باید حواسمون باشه که پوستش رو ‫همراه با آسفالت نکَنیم.
‫من آسیب رو به حداقل می‌رسونم.
‫باید همزمان با هم اقدام کنیم. باشه؟
‫و سریع!
‫این آتیش‌ها یکسره ظاهر میشن.
‫و ما یکسره بهشون آب می‌پاشیم.
‫بچه که بودی «موش و چکش» زیاد بازی می‌کردی؟
‫اون آب رو هدر نده.
‫این شیلنگ به منبع آب محلی وصله.
‫معلوم نیست کِی تموم بشه.
‫خوبه، بُدی.
‫همین‌که اصلاً آب داریم،
‫دلیلش تویی.
‫آره.
‫می‌خوای اینو به بابام بگی؟
‫براش مهمی.
‫می‌خواد در امان باشی. ‫خیلی خوش‌شانسی.
‫سقف آتیش گرفته!
‫حتماً وقتی سایبان رو کشیدیم پایین ‫منتقل شده.
‫باید نذاریم بیشتر پخش بشه
‫وگرنه کنترل رو از دست می‌دیم.
‫بیا، بریم آب بپاشیم روش.
‫گرین‌کرست، گروه چهارم تری راک.
‫داریم با یه شیلنگِ شبیه به شیلنگِ باغبونی ‫آتیش ساختمون رو مهار می‌کنیم.
‫اون ماشین‌هایی که تقاضا کردم ‫تقریباً کِی می‌رسن؟
‫خیلی خب، باید توی یه حرکت انجامش بدیم.
‫- حاضری؟ ‫- نه، صبر کن، صبر کن.
‫دستام لیزن.
‫- ببین، وقت نداریم. ‫- نه، من...
‫نمی‌تونم درست بگیرمش.
‫و اگه حتی یه سانتی‌متر اشتباه کنیم ‫از شدت خونریزی می‌میره.
‫ببین، وقت نداره. ‫داره داغون میشه.
‫گوش کن، این بهترین فرصت‌مونه.
‫بهم اعتماد کن.
‫ایو.
‫حله، خوبه. همین‌جوری بلندش کن. ‫بردار.
‫- بردار، بردار. ‫- وضعیت چطوره؟
‫داغه.
‫صبر کن، صبر کن. پوستش چسبیده.
‫- بازم سالین بریز. ‫- نه، نمیشه. باید باهاش شست‌وشو بدم.
‫واینستا. از پسش برمیای، جیک.
‫برو.
‫خیلی خب. خیلی خب. ‫آره.
‫نوبت توئه. نوبت توئه.
‫خیلی خب. بیا بذاریمش روی یه برانکارد.
‫مورد چیه؟
‫زخمِ بازِ قفسۀ سینه.
‫اُفت فشار خون داره. ‫با سوختگی درجه سه.
‫دو لیتر بولوس تزریق شده.
‫خیلی خب.
‫باورم نمیشه زنده‌ست.
‫کارِتون خوب بود.
‫خیلی خب، پخش شید.
‫کامیون رسید.
‫آقایون، موفق شدیم!
‫با اومدنِ فرمانده حوادثِ جدید ‫یعنی رئیس لئونی، ما مرخصیم.
‫حالا بازم همین اطراف بمونید ‫ولی بهشون یه کم فضا بدید.
‫گروه تری راک، برید کنار.
‫بذارید شیلنگ‌هامون رد بشن.
‫یه نردبون بذارید جلوی ساختمون.
‫یه شیلنگ با چهار سانتی‌متر ضخامت بذارید.
‫یالا!
‫خیلی خب، بیاید پاکسازی کنیم، دوستان.
‫بریم!
‫هر قطره‌اش کمک می‌کنه، نه؟
‫آب... آب نریزید.
‫آب نریزید.
‫بُدی!
‫تا وقتی نری کنار نمی‌تونیم آب‌پاشی کنیم.
‫بُدی!
‫این کارِت کمکی نمی‌کنه.
‫از سر راه برو کنار.
‫یالا! یالا!
‫کرین‌کرست، رئیس لئونی هستم، ‫فرماندهی حادثه رو برعهده می‌گیرم.
‫یه کامیون تیپ ۱ اضافی لازم داریم.
‫دریافت شد، رئیس. ‫۱۰-۴ در حال تغییر مسیره.
‫اتوبوس برای بچه‌ها اومده.
‫کامیون بعدی رو سوار میشم و میرم مرکز تفریحی.
‫منم تا بیمارستان باهاشون میرم
‫تا ببینم آخرش چی میشه.
‫سرِ رایلی هَوو آوردم.
‫یعنی بازیش دادی؟
‫ممنون که بهم گفتی.
‫ببین، رایلی قبل از اینکه بتونیم ‫مشکلات‌مون رو حل کنیم مُرد.
‫نمی‌تونستم این اشتباه رو با تو هم تکرار کنم.
‫شما دوتا قبلاً دوستای صمیمی بودین؟
‫جیک بهم گفت.
‫نامزدت؟
‫خیلی وقت پیش، آره.
‫جیک.
‫به مهمونی خوش اومدی، پسر.
‫گبز!
‫عه.
‫اینجا چی‌کارمی‌کنی؟
‫می‌خوای بترسونی‌اش ‫تا دوباره روت اسلحه بکِشه؟
‫جیک، چیزی نیست.
‫عزیزم، باید بری برای استنشاق دود ‫معاینه‌ات کنن. خب؟
‫آره، حس می‌کنم یه کم تنگی نفس دارم.
‫می‌خوای دوباره بهم مُشت بزنی؟
‫دودش سبزه.
‫آهای، رئیس!
‫رئیس، آتیش حتماً سقف رو سوزونده
‫و به انباریِ همکف رسیده.
‫دود سبز یعنی مادۀ شیمیایی در کاره.
‫شاید تجهیزات استخر باشه.
‫آمونیاک، کلر.
‫- آره، اگه این دوتا ترکیب بشن... ‫- ساختمون منفجر میشه.
‫اگه همین‌جوری آب بپاشیم،
‫اون کلر، تبدیل به هیدروکلریک اسید میشه.
‫و همه‌مون جزغاله می‌شیم.
‫آره، درسته.
‫خیلی خب، دیگه آب نپاشید.
‫شیلنگ‌ها رو بذارید زمین.
‫- جیک، کپسولِ... ‫- کپسول آتش‌نشانی رو بیارم. برداشتم.
‫خیلی خب، دود برگشت به خاکستری.
‫خسته نباشی.
‫- آفرین. ‫- کارِت خوب بود، جیک.
‫احسنت، رفیق.
‫ممنون، رئیس.
‫شارون؟
‫بگو که به موقع رسیدی اونجا.
‫مگه همیشه همین‌طور نیست؟
‫وینس!
‫همه در امانن.
‫خاموشش کردیم.
‫گزارش هواشناسی میگه ‫اصابت‌های صاعقه رفتن جلوتر.
‫موردها دارن بالاخره کمتر میشن.
‫خوشحالم اینو می‌شنوم.
‫دوستت دارم. به زودی می‌بینمت.
‫باید پاکسازی بقایا انجام بدیم، بچه‌ها.
‫اگه اخگر دیدین... ‫(آتش نیمه‌سوز)
‫با ابزارهای دستی‌تون پاکسازی‌اش کنید.
‫اگه یه کم دیرتر می‌رسیدیم،
‫این ساختمون رو از دست می‌دادیم.
‫کارِتون عالی بود که ‫تا اون‌موقع نگهش داشتید.
‫افرادم کارشون رو عالی انجام دادن.
‫مخصوصاً بُدی.
‫آهان!
‫پس امروز بُدیِ خوب نصیبت شد.
‫بُدیِ خوب تو رو جذب می‌کنه
‫و بعد قلبت رو می‌شکنه.
‫شارون حاضر نیست قبول کنه،
‫ولی من نه.
‫آره، خودم متوجه شدم.
‫هنوز تصمیمی در موردش نگرفتی؟
‫یه کم سرم شلوغ بوده، رئیس.
‫خب، دوباره ترکوندیم.
‫ماییم دیگه!
‫نوش جان، همگی.
‫یوهو!
‫چی بهت بدم؟
‫یه نوشیدنی لطفاً.
‫تازه‌ترین نوشیدنی‌ای که داری.
‫راستی، من ایو هستم.
‫آها، همون دختری هستی که لایک داد!
‫تو رو یادمه.
‫آره.
‫می‌خواستم بیام باهات صحبت کنم.
‫ولی هول شدم و...
‫به‌جاش بهت لایک دادم!
‫ولی امروز سرِ کار،
‫کمک کردم جون یه نفر رو نجات بدیم.
‫و یه جورایی کار بزرگی کردم.
‫حالا، می‌خوای یه موقعی با هم شام بخوریم ‫و این قضیه رو جشن بگیریم؟
‫نه نمی‌خوام.
‫بر مبنای قضیۀ عجیبِ نزدیک به مرگِ...
‫نجات‌بخشت دعوتم کردی.
‫بعداً...
‫یه بار دیگه که یه نفر ‫نزدیک نبوده رو دستت بمیره، دعوتم کن.
‫ببخشید.
‫نه، نه، خواهش می‌کنم...
‫برای روراست بودن عذرخواهی نکن.
‫اینم از نوشیدنی‌ات.
‫عزیزم، نازل رو خودم پیدا کردم.
‫بابام خیلی عصبانی شده بود.
‫امروز کارِ منو انجام دادی.
‫امروز آتیش رو مهار کردم.
‫چه حسی داشتی؟
‫عشق کردم.
‫قشنگ معلومه.
‫هفتۀ بعد آتش‌نشانیِ کالیفرنیا ‫جذب نیرو داره.
‫به نظرم بد نیست بررسی‌اش کنی.
‫واقعاً؟
‫عه...
‫با هر چی که باعث بشه این‌جوری خوشحال بشی
‫کاملاً موافقم.
‫- واقعاً؟ ‫- عه...
‫ببخشید. ببخشید. میرم برامون...
‫میرم یه دور نوشیدنی دیگه بخرم.
‫دوتا نوشیدنی لطفاً.
‫قضیۀ رایلی رو می‌دونه؟
‫آره.
‫آره، می‌دونه.
‫ببین، من با گابریلا تا تهش هستم.
‫بهش همه چیز رو میگم.
‫می‌دونی چی اذیتم می‌کنه؟
‫من زشتی‌ها و اشتباهاتم رو بهت نشون میدم،
‫ولی تو همه چی رو می‌ریزی توی خودت.
‫این حس رو بهم میده که اصلاً نمی‌شناسمت.
‫چیزایی که با شخصیت سوپرمنی‌ات نمی‌خونه رو...
‫به هیچ‌کس نمیگی.
‫دارم درستش می‌کنم.
‫حالا... حالا بُدی رو ‫با اون لباس سرهمیِ نارنجی‌اش ببین.
‫ملت قبل از اینکه خودشو ببینن، ‫اشتباهاتش رو می‌بینن.
‫به فرمانده پرز حقیقت رو میگم.
‫بُدی بهم مُشت زد.
‫ولی فرمانده برش می‌گردونه زندان.
‫- خودتم می‌دونی. ‫- دستِ من نیست.
‫خیلی وقته که دارم دروغ میگم.
‫دیگه خسته شدم.
‫- وقتشه حقیقت رو بگم. ‫- اون دوست صمیمی‌مون بود
‫و جونت رو نجات داد، جیک.
‫پس منم باید نجاتش بدم؟
‫اگه جای تو بودم، همین کار رو می‌کردم.
‫البته اگه بخوای رفقا دوباره جمع بشن کنار هم.
‫این میز برای گفت‌وگو رزرو شده.
‫آماده‌ای گفت‌وگو کنی؟
‫آره.
‫وینس، بُدی توی بیمارستان ‫دربارۀ چی حرف می‌زد؟
‫از چه دستوری خوب پیروی کرده؟
‫بعد از مرگ رایلی، من...
‫بهش گفتم دیگه نمی‌خوام ببینمش.
‫بهش گفتم بره و دیگه هیچ‌وقت برنگرده.
‫وای خدا.
‫چطور...؟
‫اگه اینجا مونده بود،
‫زندگی مشترک‌مون از هم می‌پاشید، خب؟
‫بعد از تصادف...
‫- به زور خودمون رو جمع و جور کردیم. ‫- وای خدا!
‫چندین ساله دارم برای اون بچه ‫عزاداری می‌کنم.
‫توی یه شب، دوتا بچه رو از دست دادیم.
‫آره، در جریانم.
‫ولی الان برگشته
‫و دلم می‌خواد از این فرصت لذت ببرم.
‫اگه خرابش کنی... شوخی ندارم ها!
‫فکر می کردم اگه...
‫اینجا بمونه، بیشتر ناراحت می شی.
‫- پس... ‫- نه، نه.
‫اشتباه می کردی. سخت در اشتباه بودی.
‫اما حالا فرصتش رو داریم.
‫فرصتش رو داریم که دوباره یه خانواده بشیم.
‫ازش استفاده می کنم. و امیدوارم که... برو بیرون!
‫برو بیرون. امیدوارم تو هم از این فرصت استفاده کنی
‫هوم...
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫دیگه چی می تونه مونده باشه؟
‫تقریباً مطمئنم مُشت زده توی صورت جیک
‫توی آتیش سوزی باکای و...
‫جیک رو خوب می شناسم، به مانی دروغ نمی گه.
‫پس، هیچ...
‫هیچ شانسی برای موندنش وجود نداره.
‫و متأسفم، شارون.
‫واقعاً متأسفم.
‫امشب میام خونه.
‫و دوستت دارم و...
‫یه راهی پیدا می کنم یه ‫روز سرِ این قضیه ببخشمت.
‫اما در حال حاضر، اصلاً نمی دونم چه راهی!
‫امروز کارِت حرف نداشت، فرمانده.
‫متشکرم، رئیس.
‫راجع به پسرم...
‫تصمیمی گرفتی؟
‫رفتم گزارش های حادثه رو خوندم.
‫زندگی جیک کرافورد رو نجات داده.
‫درسته که روش هاش نامتعارف بودن ولی...
‫جیک قدردانه و شکایتی از بُدی نداره.
‫می دونستم بهش فرصت می دی. متشکرم، مانی.
‫منتقلش می کنم...
‫منظورم به «های‌راک»ئه، نه زندان.
‫اونجا یه عالمه آدم خوب هست.
‫و از همه مهمتر، دور از اینجاست.
‫نه مانی، طاقتش رو ندارم ‫که پسرم رو از دست بدم.
‫درک می کنم، رئیس.
‫اما بُدی خیلی صریح گفت.
‫دلش نمی خواد توی اجواتر باشه.
‫مانی، من بیمارم.
‫چی؟
‫مریضی مزمنِ کلیوی دارم.
‫به وینس گفتم، اما کس دیگه ای نمی دونه.
‫بیمار ‌بودن تا 2روز پیش خیلی برام مهم نبود.
‫چون دیگه هر دو پسرهام رو از دست داده بودم.
‫با خودم می گفتم بقیه عمرم رو زندگی می کنم
‫در کنار شغل و شوهری که دوستشون دارم تا اینکه زمان مرگم برسه
‫پیش آگهیش چیه؟
‫به روش درمانیش بستگی داره
‫اما... بَده.
‫خبر امید بخشی نیست و...
‫نمی خوام در حقم لطفی بکنی، مانی، و اهل دور زدنِ قانون نیستم
‫اما به پسرم نیاز دارم.
‫خب؟ من...
‫به خانواده ام احتیاج دارم، پس...
‫خواهش می کنم، مانی.
‫دیگه تقریباً تمومه.
‫قبل از اینکه...
‫بچه ها از سالن غذاخوری برگردن از اینجا می رم.
‫خیلی رو مُخمی. می دونستی؟
‫خب، فکر کنم به زودی موی دماغِ یکی دیگه می شم
‫توی گزارش های حادثه نوشته خودسر عمل کردی
‫و جون یه آتش نشان رو نجات دادی.
‫ظاهراً کفه خوبی هات سنگین تره.
‫نمی تونم اینجا بمونم.
‫آره، قبلاً هم گفتی.
‫و فکر می کنم خواسته ات اینه که...
‫تا جایی که می شه از پدرت دور بشی.
‫امروز وقتی اومد، خودم این رو دیدم.
‫خیلی درد بین شما 2تا هست.
‫اما چیزی که واقعاً می خوای...
‫فرار از صداشه،
‫که بهت می گه به قدر کافی خوب نیستی،
‫که میگه لیاقتِ اینجا بودن رو نداری.
‫اون صدا در درونته، بُدی.
‫هر جا که بری... های راک، ،ولی ویو یا هر جا، فرقی نمی کنه
‫اون صدا دوباره دنبالت میاد.
‫نمی تونی ازش فرار کنی، پسر.
‫می دونم توی چه وضعیتی هستی...
‫چون من هم تجربه اش رو داشتم.
‫من هم توی این اردوگاه زندانی بودم،
‫قبل از اینکه فرمانده بشم.
‫ماشین می دزدیدم.
‫و خیلی توی این زمینه ماهر بودم،
‫تا اینکه یه روز خمار بودم و یکی از ماشین ها رو کوبوندم به یه درخت
‫بعد از اون، گذاشتن مشغول به این کار بشی؟
‫مادرت گذاشت.
‫چون اون به فرصت های دوباره اعتقاد داره.
‫من هم همین طور.
‫پسر، بی باکی تو...
‫غریزه ات،
‫مدیریتت،
‫این چیزها آموزش دادنی نیستن.
‫این طرح جواب می ده،
‫اما خودت باید به ثمره برسونیش.
‫همینجا می‌مونی، بُدی.
‫پس خودت باید تصمیم بگیری که می خوای...
‫آدم از زیر کار دَررویی باشی ‫که پدرت فکر می کنه هستی،
‫یا می خوای مردی باشی
‫که من و مادرت می دونیم می تونی باشی.