‫آنچه گذشت...
‫بیماری کلیویت به مرحله 5 رسیده.
‫باید دیالیز رو برات شروع کنیم.
‫این دیگه نمی تونه راز کوچولومون باشه.
‫باید به بُدی بگی.
‫- عمو لوک؟ ‫- این چیه؟ روبراهی؟
‫آره بابا. امروز یه یه معاینه پزشکی داشتم.
‫اون‌موقع گفتی توی یه جور دردسر افتادی؟
‫می خواستی بفرستیش بره که بعدش شارون اومده پیشت؟
‫واقعاً شغلش رو می خوای، مگه نه؟
‫ربطی به این چیزا نداره.
‫بهت گفتم نمی خوام این کار رو بکنی.
‫من هم شنیدم چی گفتی. ‫فقط موضوع قابل بحثی نبود.
‫واقعاً مانی؟ تو روز اولش؟
‫زیاده روی کرد، تو هم نزدیکه که زیاده روی بکنی.
‫اگه دیگه برات مهم نباشه که ‫ پدرت چه فکری می کنه چی؟
‫ظاهراً یکی باید همین نصیحت رو به خودت بکنه.
‫آهای! آهای!
‫چرا بُدی بهت زنگ می زنه؟
‫- آدم ها می تونن تغییر کنن، جیک. ‫- نه، بُدی نمی تونه.
‫اگه دوباره بهت زنگ بزنم، چی؟
‫جواب می دم.
‫[اردوگاه آتش نشانی تری راک]
‫شما 1 تماس دریافتی دارید از طرف:
‫- بُدی دانا وان. ‫- زندانی‌ ای از...
‫کانون اصلاح و تربیت کالیفرنیا.
‫برای قبول تماس، یک را فشار دهید.
‫چی می خوای؟
‫فقط... فقط می خواستم
‫یه شفاف سازی بکنم، پسر.
‫در چه موردی؟
‫راجع به من و گابریلا.
‫بذار ببینم درست فهمیدم یا نه.
‫زنگ نزدی که معذرت خواهی ‫کنی که مشت زدی توی صورتم...
‫حالا این جوری نیست که تو دائم
‫زنگ بزنی بهم و عذرخواهی کنی.
‫ببینم، باید زنگ بزنم در چه موردی ‫ازت عذرخواهی کنم، بُدی؟
‫برای اینکه از وقتی رفتم، در ‫زندگی من قدم بر می داشتی.
‫قشنگ جای من رو توی میراث...
‫آتش نشانی خاندان لئونی گرفتی، آره؟
‫تو این موقعیت رو نمی خواستی، بُدی.
‫لئونی ها برای من حکم خانواده ام رو دارن.
‫عجب! خیلی خب، جیک. باشه.
‫این طور با خانواده ات رفتار می کنی؟
‫با بی وفایی کردن؟
‫نه بُدی.
‫تو این طور با خانواده ات رفتار می کنی.
‫خواهرت مُرد...
‫بعدش تو ول کردی رفتی.
‫من و ایو موندیم و کمک کردیم که اوضاع رو سر و سامون بدیم
‫بُدی، الآن این جای تشکرته؟
‫ببین رفیق. من و تو به قدر کافی مشکل داریم، خب؟
‫زنگ نزدم که بهش اضافه کنم.
‫نه، نه، نه، نه.
‫بهم زنگ زدی تا من رو در جریان بذاری
‫که این مدت داشتی به نامزدم زنگ می زدی.
‫می خواستم در جریان قرارت ‫بدم که من و اون صرفاً دوستیم.
‫همین و بس.
‫بُدی، فکر کردی نگرانتم؟
‫تو واقعاً هیچی نداری که بخواد ازت خوشش بیاد.
‫خب، صدا به اون هایی می خوره که یه کم نگرانن.
‫من و گابریلا رابطه امون خیلی محکمه.
‫اما من و تو...
‫بُدی، اون قدر مدت زمان زیادی ‫نبودی که تصور می کردیم مُردی.
‫هوم... خیلی خب.
‫دیگه کافیه هر چی نگرانت بودم.
‫نباید زنگ می زدم.
‫نه، نباید می زدی.
‫سلام.
‫مرسی که صبح به این زودی قبول کردی بیای پیشم.
‫امروز صبح می خوام بچه ها رو ببرم «دویلز اسلاید»
‫اون زمان که اونجا طبیعتگردی می کردیم رو یادته؟
‫که اون بچه عقاب ها رو دیدی.
‫الآن حوصله یادآوری خاطرات رو ندارم.
‫تا کی می خواییم این جوری ادامه بدیم، گابریلا؟
‫هوم؟
‫یعنی، خالی کردنِ کمد...
‫حرکت جالبی بود.
‫حرکت نبود! می خوام مستقل زندگی کنم.
‫می دونی، اینکه بری خونه جیک زندگی کنی مستقل زندگی کردن نیست
‫وقتشه برگردی خونه.
‫فکر می کردم گفتی بیام اینجا ‫که ازم عذرخواهی کنی.
‫عذرخواهی کنم؟
‫برای چی؟
‫چون راجع به زندگیت نظر دادم؟
‫همیشه سر تمام اولین چیزهام می اومدی.
‫توی تمام جلسات تک خوانی، نمایشگاه ‫علوم، جلسات شنا، همیشه حضور داشتی.
‫اما اولین روز کارم توی آتش نشانی کالیفرنیا ‫ساکت بودی.
‫هیچ وقت از این زاویه بهش نگاه نکردم.
‫شرمنده، دخترم.
‫ممنون.
‫حالا بر می گردی خونه؟
‫حداقل برای شام یکشنبه؟
‫با کمال میل.
‫خوشحال شدم.
‫به یه شرط،
‫قبول کنی که آتش نشانِ کالیفرنیا هستم.
‫دیگه رسمی شدم.
‫تنها کاری که مونده،
‫اینه که تو قبول کنی و پشتم باشی.
‫می‌دونی که این کار رو نمی‌کنم.
‫پس دلیل نیومدنم به خونه رو می‌دونی.
‫سلام، ببخشید. دارم میام.
‫آتیش دست‌بردار نیست.
‫عزیزم، ایرادی نداره. ‫آتیش‌سوزی بوده دیگه.
‫داری وظیفه‌ات رو انجام میدی.
‫من الان اونجام.
‫آخه خیلی بدم میاد که ناامیدت کردم.
‫زنگ زدی و دوست داشتی الان اینجا بودی.
‫همین برام بسه، ‫برای بُدی هم خیلی ارزش داره.
‫- مامان؟ ‫- سلام.
‫بهم گفته بودی که امروز میای؟
‫باید باهات صحبت کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫کی مُرده؟
‫کسی قرار نیست بمیره.
‫ولی... قضیه خیلی جدیه.
‫هوم...
‫من مریضم.
‫من بیماری مزمن کلیوی دارم.
‫چرا بهم نگفته بودی؟
‫چون نمی‌خواستم به استرسی که اینجا داری ‫یه چیزی هم اضافه کنم.
‫بیماری کلیوی؟
‫از چـ... از چی؟
‫یه مشکل ژنتیکی‌ـه که حالا به من رسیده.
‫این همه سال آتش‌نشان بودن هم بی‌تأثیر نبوده.
‫دهیدراته‌شدن، دمای بالای بدن.
‫خطرهای این شغل.
‫خیلی‌خب.
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫پیوند نیاز داری؟
‫هنوز نه. ‫هدف اصلی پیونده،
‫ولی قبلش دیالیز لازم دارم.
‫ازت می‌خوام حبست رو خوب بگذرونی.
‫آخه جلسۀ بعدی دادگاه آزادی مشروطت...
‫پنج ماه و نیم دیگه‌ست ‫و دلم می‌خواد به هیئت‌شون نشون بدی
‫که دیگه متحول شدی.
‫ازت می‌خوام از تمام قوانین پیروی کنی،
‫توجه الکی به خودت جلب نکنی، ‫ازت می‌خوام...
‫با همه سر صلح داشته باشی.
‫این شامل جیک هم میشه.
‫اون چه ربطی به این جریان داره؟
‫نمی‌خوایم اون قضیۀ آتیش‌سوزیِ باکای...
‫که بهش مشت زدی تکرار بشه.
‫چون تمام اون گزارش‌ها ‫ممکنه به ضررت تموم بشن.
‫من (اشاره می‌کنه به «ما») ‫الان خیلی توی خونه نیازت دارم.
‫این‌جوری می‌تونی مامانت رو ‫خیلی شاد کنی.
‫می‌تونی این کار رو برام بکنی؟
‫آره، مامان.
‫ببین فرمانده، میشه یه صحبتی بکنیم؟
‫چی شده، بُدی؟
‫آزادی مشروط می‌خوام.
‫آره، همه می‌خوان.
‫ببین، میشه پروندۀ منو...
‫برای هیئت آزادی مشروط بندازی جلو؟
‫مثلاً بهشون بگی دارم ‫حبسم رو بی‌دردسر می‌گذرونم.
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫همین تازگی از «ارّه اول» خلعت کردم.
‫نمی‌رم واسۀ تو به هیئت آزادی مشروط ‫دروغ بگم.
‫پس مأموریت‌های بیشتری بهم بده.
‫آتیش‌سوزی‌ها حبسم رو کم می‌کنن، نه؟
‫دو شیفت کار می‌کنم. ‫سه شیفت کار می‌کنم.
‫بُدی، روالش این نیست.
‫تو می‌ری سر مأموریت‌هایی که من بهت میگم. ‫تمام!
‫خواهش می‌کنم.
‫مامانم مریضه.
‫آره شنیدم.
‫متأسفم.
‫- ولی قانون قانونه. ‫- باید یه جور...
‫استثناء وجود داشته باشه، نه؟ قطعاً هست.
‫پسر، همین حضورت توی اردوگاه آتش‌نشانی ‫خودش یه استثنائه، بُدی.
‫و تا الان برای من چیزی جز دردسر نداشته.
‫الان دیگه حواسم بیشتر جمع‌ـه.
‫تو به من جواب پس میدی ‫ولی منم به یه عده جواب پس میدم.
‫آدمایی مثل عمو لوک تو ‫که کم کم می‌فهمن
‫که موندنِ تو بعد از سرکشی‌هات ‫جور در نمیاد.
‫می‌دونم عمو لوک تنش می‌خاره
‫ولی یه آتش‌نشانِ همکار رو لو نمیده.
‫آره، ولی عمو لوک جنابعالی ‫توی روابط عمومی هم هست
‫که خوب می‌دونه بعضی چیزا...
‫همیشه اون‌طور نیستن که باید باشن. ‫صبر کنید!
‫از الان به بعد، ‫همه چی قانونی پیش می‌ره.
‫متوجه شدی؟
‫پس انقدر خودتو به هر دری نزن
‫که مثل یه آدم خاص ‫بخوای زودتر آزاد بشی.
‫من رئیستم. رفیقت نیستم.
‫کمک! خواهش می‌کنم! کمکم کنید!
‫بریم.
‫آهای...
‫یه نگاه به این اردک کباب‌شده میندازی؟
‫ایدن تفننی این کارها رو می‌کنه.
‫یخچالم هیچ‌وقت خالی نیست. یعنی...
‫خیلی رفیق خوبیه، جیک.
‫گندش بزنن.
‫ببینم، داری سعی می‌کنی موتور رو درست کنی ‫یا بکُشیش؟
‫بُدی امروز بهم زنگ زد.
‫عه. چرا؟
‫زنگ زد که بهم بگه ‫اون و گابریلا صرفاً دوست هستن.
‫چیه؟ ‫فکر می‌کنی می‌خواد کار خاصی بکنه یا...؟
‫نمی‌دونم. ولی فکر می‌کنم...
‫قصدش اینه که منو عصبانی کنه.
‫- خب، به هدفش رسید؟ ‫- نه.
‫نمی‌دونم.
‫می‌دونی، شاید... ‫شاید داره باهات آشتی می‌کنه.
‫می‌دونی، از وقتی اون رفت ‫ما تغییر کردیم.
‫شاید اونم تغییر کرده باشه.
‫ببین، ببخشیدا ولی...
‫هر عملی عواقبی داره.
‫و از وقتی که اومده اینجا... ‫یه بار بهم مُشت زد،
‫- زیر سیبیلی رد کردم. ‫- باشه.
‫زنگ زد به نامزدم. نادیده گرفتم.
‫ولی بعدش بهم زنگ زد و اینو به رُخم کشید.
‫نمی‌تونم اینو زیر سیبیلی رد کنم، ایو.
‫خودتم می‌دونی.
‫- داریم صدات رو دنبال می‌کنیم. ‫- کمک!
‫همین‌طوری داد بزن.
‫آتش‌نشانی کالیفرنیا داره میاد سمتت.
‫- اینجاست. ‫- دارم سُر می‌خورم.
‫وای خدا.
‫کمک! دارم سُر می‌خورم.
‫خیلی خب، من دولا می‌شم. ‫تو پاهام رو بگیر.
‫- حاضری؟ خیلی‌خب. ‫- آره.
‫گرفتمت.
‫حواسمون بهت هست. دارمت.
‫سعی کردم نگهش دارم. واقعاً سعیم رو کردم.
‫صبر کن، صبر کن. کیو میگی؟
‫سعی کردی کیو نگه داری؟
‫- کریستن. ‫- کریستن. کریستن کجاست؟
‫- اونجا. ‫- خیلی‌خب.
‫لطفاً کمکش کنید.
‫آهای، فرمانده.
‫گرین‌کرست، ‫گروه چهارم تری‌راک صحبت می‌کنه.
‫یه طبیعت‌گرد داریم که افتاده توی درّه.
‫حدود پنج کیلومتر جنوبِ ‫ابتدای مسیرِ «دویلز اسلاید».
‫تقاضای یه هلی‌کوپتر امداد ‫برای بالا آوردنش، دو گروه کامیون آتش‌نشانی،
‫و یه آمبولانس کد سه داریم.
‫- چشم ازش برندار. ‫- باشه.
‫«سرزمین آتش»
‫خب، باید وضعیت بیمار رو بدونم ‫و چند تا از افرادتون رو می‌خوام
‫تا فضا رو برای فرود هلی‌کوپتر ‫خالی کنیم.
‫دارن می‌کنن. ‫باید با رئیس هماهنگ کنم.
‫وینس امروز نمیاد.
‫آره، امروز من به‌جاش اومدم،
‫پس باید با من هماهنگ کنی.
‫عجب! خیلی‌خب. ‫پای جای پای بزرگی گذاشتی!
‫از پسش برمیاد.
‫بیمار اول، امبر، وضعیتش مساعده.
‫هلی‌کوپتر امداد حدود پنج دقیقۀ دیگه ‫برای نجات بیمار دوم میاد.
‫اسمش کریستن‌ـه.
‫دوستش گفت می‌خواسته سلفی بگیره
‫که از صخره افتاده.
‫- ای خدا! همه‌ش به‌خاطر یه عکس؟ ‫- آره دیگه. بچه‌ها همینن.
‫خیلی‌خب، من نجات هوایی رو ‫از اینجا نظارت می‌کنم.
‫گابریلا، کیف پزشکی و دستکش لازم داریم.
‫- الان میارم. ‫- ایو...
‫با دوربین فاضلاب، ‫وضعیت بیمار اون پایین رو چک کن.
‫اگه چیزی مبنی بر این دیدی ‫که هنوز زنده‌ست، می‌خوام بدونم.
‫به روی چشم.
‫مانی، از اینجا به بعد بیمار رو بسپار به من.
‫دریافت شد.
‫آهای بُدی، ‫به گمونم این یکی رو کرافورد انجام بده.
‫چطوره با بچه‌ها ‫چند تا خار و خاشاک رو قطع کنی؟
‫ناموساً؟
‫شنیدی که فرماندهت چی گفت.
‫باید برگردی پیش گروهت.
‫فشار خونم چنده؟
‫نگرانش نباش.
‫بگو دیگه. عددش رو می‌خوام.
‫۱۵۰ روی ۹۵.
‫بیخیال.
‫این فشار خون یه دلال وال‌استریتِ...
‫بدقوارۀ بومی‌ـه.
‫اونو بده من. اشتباه انجامش دادی.
‫همین‌جوری واینستا اونجا بهم زل بزن.
‫بهم دلشوره میدی.
‫صحیح! تقصیر منه که ‫فشار خونت بالاست.
‫ربطی به بیماری کلیوی
‫یا در آوردنِ لولۀ دیالیز از توی شکمت نداره.
‫یا به این موضوع که الان مجبور شدی ‫به پسر زندانی‌ات بگی...
‫که مریض هستی.
‫راستی به نظرت برخوردش چطور بود؟
‫- خودت که شنیدی چی گفت، مگه نه؟ ‫- آره.
‫ولی جفت‌مون بُدی رو می‌شناسیم.
‫ممکنه به نظر حالش خوب بیاد ولی بعدش...
‫جالبه. منم مرخصی گرفتم.
‫کسی به گوشی من پیامکی نداد.
‫مردم بهت اهمیت میدن، شار.
‫- خودتم می‌دونی. ‫- نه، نمیدن.
‫به این اهمیت میدن که جایگاهم ‫یهویی براشون قابل دسترس میشه یا نه.
‫کیا؟
‫یه موردش همون ۱۲۰ نفر اصلی‌ای که ‫برای گرفتنِ این شغل پشت سر گذاشتمشون.
‫بعدش، اگه بخوام صادق باشم...
‫برادرت لوک.
‫می‌دونم، برادرم خیلی آدم درستی نیست ولی...
‫از مریض بودنِ تو سوء استفاده نمی‌کنه و...
‫و در مقامِ پرستار منصوب‌شدۀ تو، ‫پیشنهاد می‌کنم...
‫که انقدر نگرانِ کار نباشی.
‫فقط لطفاً روی کارِت تمرکز کن.
‫هیچ‌وقت دست از نگرانی برای کار برنمی‌دارم.
‫اون شغل، تنها راهیه ‫که می‌تونم به بُدی کمک کنم.
‫فشاری که من گرفتم از تو هم بدتر شد.
‫شاید باتری‌هاش مشکل دارن.
‫خب، خبر خوب اینه که ظاهراً ‫خیلی هم بد پیچ نخورده.
‫- کریستن چطور؟ ‫- ببین...
‫هر کاری از دست‌مون بربیاد می‌کنیم.
‫تقصیر منه که افتاد.
‫قرار بود محکم نگهش دارم ولی نتونستم.
‫شاید دوست صمیمی‌ام رو کُشته باشم.
‫هِی، هِی، گوش کن. ‫یه کم ایمان داشته باش.
‫دوست صمیمیم حواسش به دوست صمیمی‌ات هست.
‫داره تکون می‌خوره.
‫- زنده‌ست! ‫- خب، ببین! دیدی؟
‫برای این مُچت می‌ری بیمارستان
‫و نگرانی رو می‌سپاری به ما. باشه؟
‫نه. تقصیر منه که افتاد. ‫تنهاش نمی‌ذارم.
‫یه پیچ‌خوردگیِ ساده‌ست. ‫می‌تونم تحملش کنم.
‫باشه، ولی همینجا وایستا.
‫ایو، بهم بگو. چی می‌بینی؟
‫نیمه هوشیار با یه شکستگی واضح ‫از ناحیۀ پای چپ.
‫هلی‌کوپتر حتماً باید بیاد.
‫آره، باید سریع بیاد.
‫گزارش هواشناسی میگه ‫تا یه ساعت دیگه بارون میاد
‫و سطح آب میاد بالا.
‫و دیدمون رو محدود می‌کنه
‫و ممکنه پرواز بالای پرتگاه رو سخت کنه.
‫خب، بهتره زودتر از بارون اقدام کنیم.
‫سلام، حالت خوبه؟
‫سلام.
‫امروز خیلی هم خوب نیستم.
‫می‌خوای در موردش صحبت کنی؟
‫فکر نکنم جیک خیلی خوشحال بشه ‫اگه ببینه داریم حرف می‌زنیم.
‫چی شده؟ انگار یه چیزیت هست.
‫- شاید بتونیم بعداً صحبت کنیم. ‫- گابریلا؟
‫تو با ایو میری. ‫برو کمربند ایمنی ببند.
‫هلی‌کوپتر الان بلند میشه.
‫من؟ ولی تازه‌کارها هیچ‌وقت ‫با گروه هلی‌کوپتر امداد نمی‌رن.
‫بهترین راه یادگیری، ‫اینه که با ایو همراه بشی.
‫اون با تجربه‌ست. ‫حالا برو.
‫خیر سرت باید محل فرود منو پاکسازی بکنی.
‫نه اینکه حواس گروهم رو پرت کنی.
‫فکر نکنم فرمانده پرز هم ‫با این موضوع مشکلی نداشته باشه.
‫ببین رفیق، خودش اومد طرفم.
‫هیچ‌وقت تقصیر تو نیست، نه؟
‫الان چیزای مهم‌تر از دعوا کردن با تو دارم
‫که باید نگران‌شون باشم.
‫جالبه. امروز صبح این طرز فکر رو نداشتی.
‫دلیلش اینه که امروز صبح...
‫نمی‌دونستم مامانم مریضه.
‫آهای، هلی‌کوپتر تا یه دقیقه دیگه می‌رسه.
‫منظورت چیه که مامانت مریضه؟
‫بُدی، حال شارون خوبه؟
‫کلیه‌هاش دارن از کار می‌افتن.
‫به نظر خیلی جدی میاد.
‫فکر می‌کردم شما دوتا می‌دونید.
‫خب، نمی‌دونستیم.
‫بُدی، واقعاً متأسفم.
‫ممنون.
‫منم همین‌طور.
‫خیلی خب.
‫هلی‌کوپتر اومد. بیاید راه بیفتیم.
‫همه بسته شدن؟
‫تأیید میشه. همه بسته شدن؟
‫- حاضری؟ ‫- من حاضرم. تو حاضری؟
‫ناجی حاضره.
‫اجازه برای باز کردنِ در.
‫درها رو باز می‌کنم.
‫برو!
‫ناجی هشت متر با هلی‌کوپتر فاصله داره.
‫۱۲ متر با هلی‌کوپتر فاصله داره.
‫آروم.
‫همین‌جوری به جلو.
‫دریافت شد.
‫اینجا چه باد شدیدی میاد!
‫اوه. اوه.
‫ایو! خوبی؟
‫کابل‌ها... کابل‌ها به صخره‌ها گیر کردن.
‫دستم بهشون نمی‌رسه.
‫گیر کردم.
‫چی‌کار کنیم؟
‫هلی‌کوپتر داره سیم رو زیادی می‌کشه.
‫باید بازم کنید.
‫دریافت شد.
‫چی؟ اگه این کار رو بکنیم می‌افته.
‫نمی‌تونید تا ابد اون بالا بمونید که.
‫بهترین چاره اینه که بیفتم.
‫طنابم رو باز کنید.
‫یالا. باید الان جداش کنید.
‫باید جدا کنید.
‫باشه، قربان.
‫اگه به ایو آسیب بزنیم چی؟
‫درس‌هامون رو خودمون انتخاب نمی‌کنیم،
‫و این درس سختیه.
‫بین بد و بدتر ‫داریم بد رو انتخاب می‌کنیم.
‫اگه بلایی سرش بیاد، گردنِ ماست.
‫نه، گردن منه.
‫شما فقط دارید از دستورات پیروی می‌کنید، ‫ولی چرخانه الان...
‫خیلی به پرتگاه نزدیکه، ‫پس باید فوراً جداش کنید.
‫فوراً جداش کنید. ‫دیگه نمی‌تونم این حالت رو حفظ کنم.
‫جدا کن! جدا کن! جدا کن.
‫ایو، سالم رسیدی پایین؟
‫می‌شنوی، ایو؟
‫جیک، جوابم رو نمیده.
‫وای.
‫ایو رو نمی‌بینم.
‫اینجا هیچی دیده نمیشه.
‫مانی، یه دوربین بنداز اون پایین.
‫دریافت شد.
‫صبر کنید، الان می‌بینمش.
‫ایو، دارم می‌بینمت. ‫صدامو می‌شنوی؟
‫جواب نمیده. ‫احتمالاً سرش آسیب دیده.
‫خیلی‌خب، دریافت شد. ‫هلی‌کوپتر برگرد منطقۀ فرود.
‫آهای، با ایو چی‌کار می‌کنی؟
‫- نمیشه اون پایین ولش کنی. ‫- بُدی، من مثل تو نیستم.
‫آدما رو قال نمی‌ذارم.
‫بیخیال، بچه‌ها.
‫یه آتش‌نشان اون پایینه.
‫و به احتمال خیلی زیاد ‫یه تازه‌کارِ به شدت وحشت‌زده داریم
‫که مجبور شده بندازتش پایین.
‫جیک، توی آخرین آتیش‌سوزی ‫بهم گیر دادی که چرا...
‫این‌جوری با تازه‌کار رفتار می‌کنم، ‫و حق با تو بود.
‫پس باید یه نفس عمیق بکشیم.
‫باید خودمون رو وفق بدیم ‫و نقشۀ دوم رو برای ایو پیدا کنیم.
‫- حق با توئه. ‫- آره، فرمانده.
‫هلی‌کوپتر امداد، ناجی اول هستم.
‫شونه‌ام در رفته ولی می‌تونم ادامه بدم.
‫می‌رم با بیمار ارتباط برقرار کنم. ‫تمام!
‫هلی‌کوپتر امداد، صدامو داری؟
‫وقت یه رویکرد دستی‌ـه.
‫بهترین گزینه‌مون طناب بستن‌ـه.
‫اهرمش می‌کنیم به کامیون ‫و محض اطمینان به این کُنده می‌زنیمش.
‫با بالا اومدنِ سطح آب، ‫سریع‌ترین راه همینه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫فقط اینکه باد اونجا باورنکردنی بود.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، ببین،
‫می‌خوام گروهت این سیستم رو راه بندازه.
‫- حتماً. رواله. ‫- منم روش کار می‌کنم.
‫خیلی‌خب مانی، ‫این بالا به تخصصت...
‫برای مدیریت طناب نیاز داریم.
‫- خیلی‌خب. ‫- یه همکار ناجی لازم دارم.
‫در حالت عادی، ایو رو می‌بردم.
‫بچه که بودیم ‫اینجا صخره‌نوردی می‌کردیم.
‫همه‌مون می‌کردیم، پسر. ‫تو، من، ایو، رایلی.
‫فکر کنم هزار بار ‫از اینجا اومده باشیم بالا.
‫- بُدی، بیخیال... ‫- نه. نه، نه. بُدی راست میگه.
‫خیلی‌خب، گوش کن. با هم می‌ریم پایین. ‫کمربند ایمنی ببند.
‫نه. شما دوتا مثل آب و آتیش می‌مونید.
‫- شدنی نیست، جیک. نه. ‫- مانی، گوش کن چی میگم. گوش کن.
‫مانی، مانی، ببین، ‫دو نفر اون پایین هستن
‫که باید نجات‌شون بدیم ‫و اصلاً وقت نیست.
‫ما تخصص این کار رو داریم، فرمانده.
‫از پسش برمیایم.
‫واقعاً می‌خوای این ریسک رو قبول کنی؟
‫اگه کس دیگه‌ای بود ریسک کرده بودم.
‫بُدی بهترین گزینه‌مونه.
‫بین بد و بدتر، بد ـه.
‫پسر، هر کاری بهت گفت می‌کنی.
‫هر کاری. اصلاً سرپیچی نمی‌کنی.
‫قبل از اینکه جون اونا رو به خطر بندازی،
‫مشکلات شخصی‌ات رو کنار بذار. ‫می‌فهمی؟
‫بله فرمانده.
‫خیلی‌خب. خوبه. بریم.
‫- باید جون یه عده رو نجات بدیم. ‫- ضمناً...
‫مراقب باشید.
‫پرز، تو دنبال من بیا.
‫تری‌راک!
‫وای نه.
‫کریستن.
‫آب همین‌جوریش خیلی نزدیک شده.
‫خیلی‌خب.
‫یکسان و واکنش‌پذیر.
‫کریستن، صدامو می‌شنوی؟
‫اسمم ایو ـه. ‫من یه آتش‌نشانم.
‫اومدم اینجا که کمکت کنم. خب؟
‫شکستگیِ بازِ ران.
‫خوب نیست. خیلی‌خب.
‫کریستن، صدامو می‌شنوی؟
‫کریستن، داری به هوش میای. خوبه.
‫ولی ازت می‌خوام صاف بمونی...
‫تا دیگه به خودت آسیب نزنی. خب؟
‫- چی؟ ‫- نه، نه، نه، نه.
‫آروم، آروم، آروم، آروم.
‫من کجام؟
‫نه، فقط... یه سقوط بد داشتی.
‫نفس‌های عمیق بکش.
‫- اون استخوون منه؟ ‫- کریستن، حواست به من باشه.
‫چیزیت نشده. در امانی.
‫اه! یالا، جیک. عجله کن.
‫آروم. آروم.
‫- این سرعت خوبیه. ‫- دریافت شد. سرعت رو حفظ می‌کنیم.
‫خب، تا بارندگی شدید بیست دقیقه وقت داریم.
‫حالت چطوره؟
‫به خوبیِ اون قدیما نیستم، ‫ولی حافظۀ عضلانی‌ام هنوز هست.
‫خیلی‌خب.
‫عه، عه، عه. آهای!
‫- خیلی‌خب، وایستید. همگی وایستید. ‫- وایستید، وایستید، وایستید.
‫فکر کنم گیر افتادم.
‫آره، طنابم گیر کرده.
‫آهای، بُدی رو بکشید بالا.
‫بُدی رو می‌کشیم بالا.
‫خیلی‌خب، بُدی رو نگه دارید.
‫بُدی رو نمی‌کشیم بالا.
‫درست شد.
‫- ردیفه؟ ‫- ردیفه.
‫خیلی‌خب، بُدی رو بدید پایین.
‫بُدی رو می‌دیم پایین.
‫خیلی‌خب.
‫- بریم. ‫- بُدی رو نگه دارید.
‫بُدی رو نگه می‌داریم.
‫خوبی؟
‫اون‌قدرها هم که فکر می‌کردم بد نشدم.
‫خیلی‌خب، همه چی روبراهه. ‫جفت‌مون رو ببرید پایین.
‫جفت‌تون رو می‌بریم پایین.
‫خیلی‌خب، ادامه بدید.
‫آقایون، ما در قبال این طناب مسئولیم.
‫آروم و یکنواخت. ‫کاری که باید بکنیم همینه. خب؟
‫مزیت مکانیکی چیز قشنگیه.
‫بهمون کمک می‌کنه چند صد کیلو رو ‫از یه پرتگاه بکشیم بالا.
‫با طناب کُشتی نگیر، آتش‌نشان.
‫می‌خوای نشونم بدی چطور؟
‫مُچت رو بچرخون. ‫پشتش داخل باشه.
‫بکِش عقب، دقیقاً روی شیار. ‫مواظب شَستت باش.
‫بذار خودِ سیستم کمکت کنه.
‫چه حسی داره؟
‫خیلی بهتره.
‫خیلی بهتره؟
‫بفرما، رئیس.
‫به‌به! به‌به!
‫برام سؤال شده بود می‌تونم برادر بزرگم رو ‫توی شهر ببینم یا نه.
‫هوم، آره. من اینجام.
‫سر و وضعت خیلی داغونه. ‫به اندازۀ کافی می‌خوابی؟
‫خب، کافی بود ‫تا این‌که شنیدم تو اومدی.
‫آقای بانمک، بشین. ‫باهام ناهار بخور.
‫نه، سفارش دادم که ببرم.
‫چیه؟ آتش‌نشانی دیگه ناهار نمیده؟
‫مرخصی‌ام.
‫مرخصی؟ ‫تو هیچ‌وقت مرخصی نمی‌گیری.
‫خب، تو هم انگار هیچ‌وقت کار نمی‌کنی. ‫پس این به اون در.
‫خب، خوب شد گفتی.
‫چون تو فکر این بودم که ‫اینجا توی این شهر یه شغل پیدا کنم.
‫- واقعاً؟ ‫- اوهوم.
‫کی می‌خواد استخدامت کنه؟
‫خب، شایعه شده که...
‫دنبال یه نفر برای ریاست حوزه می‌گردن.
‫که البته عجیبه ‫چون شارون رئیس حوزه‌ست.
‫آخرین باری که دیدمش، ‫چیزی در مورد این نگفت
‫که می‌خواد کناره‌گیری کنه.
‫چون نمی‌خواد بکنه.
‫قضیه چیه، وینس؟
‫بالأخره می‌خوای ببریش سفر؟
‫لوک، توی این قضیه دخالت نکن، خب؟
‫توی چی دخالت نکنم؟ عه، عه. ‫ببین. چه به موقع اومد.
‫اگه تو نمی‌خوای بگی چه خبره،
‫از خودش می‌پرسم.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫بهت گفتم می‌رم غذا بگیرم.
‫با اون کار داشتم.
‫- چه خبرا، شار؟ ‫- خبرا دستِ توئه.
‫چی بگم والا.
‫قیمت‌ها رو ببین. ‫به گمونم تورم روی همه تأثیر گذاشته.
‫انقدر ادای زرنگ‌ها رو در نیار. ‫بهش بگو.
‫به وینس بگو چی‌کار کردی
‫تا هیئت مدیره رو مجبور کنی ‫بهم مرخصی بدون حقوق بدن.
‫شارون، فشار خون...
‫گور بابای فشار خونم! ‫الان از هیئت مدیره یه ایمیل دریافت کردم
‫که موقتاً ازم خواستن کناره‌گیری کنم.
‫اون تنها کسیه که خبر داشت.
‫بعد از ویزیت دکتر، منو دید.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫عه، خوبه. دوباره بیدار شدی.
‫دنبال نبض می‌گردم.
‫اگه نبض نداشتم نباید می‌مُردم؟
‫نبض دیستال‌ـت رو می‌خوام.
‫می‌خوام مطمئن بشم ‫که شریانی پاره نشده باشه.
‫خیلی‌خب. نبض رو پیدا کردم.
‫ولی باید یه گارو ببندم. ‫(شریان‌بند)
‫صبر کن. صبر کن. با یه دست؟
‫آره. دارم نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫من...
‫شخصیت تیپ آ هستم. ‫دوست دارم کارها درست انجام بشن،
‫مخصوصاً اگه از امبر بپرسی.
‫حالش چطوره؟
‫نگرانته.
‫ایدۀ اون بود که اینجا وایستیم.
‫اون‌قدر اعصابم خُرد بود ‫که داریم وقت سفرمون رو هدر می‌دیم
‫که حتی از ویو لذت هم نبردم.
‫گفتم که، تیپ شخصیتی آ هستم. ‫دوست دارم برنامه داشته باشم.
‫آخه...
‫ببین وقتی یهویی برنامه رو عوض کنی ‫چی میشه.
‫اصلاً دوست ندارم اینو بگم ‫ولی باید برنامه رو برات عوض کنم.
‫در حال عادی یه گارو می‌بستم.
‫آره، خواهش می‌کنم!
‫ولی چون فقط یه دست دارم،
‫و تنها هستم، به کمکت نیاز دارم.
‫- من بهیار نیستم! ‫- نه، نه، نه.
‫گوش کن، من فارغ‌التحصیل ریاضیات هستم.
‫الان عملاً هیچ مهارت مرتبطی ندارم.
‫تنها کاری که باید بکنی ‫اینه که ثابت نگهش داری.
‫شرمنده ولی دردت هم می‌گیره.
‫یالا، یالا. شروع می‌کنیم.
‫همین‌جوری. ‫یالا، یالا، یالا.
‫همینجا نگهش دار.
‫همین‌جوری. ‫همین‌جوری.
‫خیلی‌خب، حله، چشم‌ها به سمت آسمون.
‫چه روز قشنگی. ازش لذت ببر.
‫که الان آرزو می‌کنی ‫اون‌موقع هم ازش لذت می‌بردی. نه؟
‫تنها دلیلی که هنوز میای عید شکرگزاری منم.
‫پوره سیب‌زمینی مادرت رو ‫اون‌جوری که تو دوست داری درست می‌کنم،
‫نه اون‌جوری که شوهرم دوست داره،
‫چون قبل از اینکه همکار باشیم، خانواده‌ایم.
‫واسه همین فکر نمی‌کردم...
‫دست به همچین کار حقیری بزنی
‫فقط برای اینکه از پله‌های ترقیِ ‫آتش‌نشانی کالیفرنیا بالا بری.
‫کجا می‌ری؟
‫دارم می‌رم اداره تا همه بفهمن حالم خوبه.
‫نه، خوب نیستی.
‫به بُدی گفتی خونسردیش رو حفظ کنه، نه؟
‫ازت می‌خوام تو هم همین کار رو بکنی.
‫امروز دیالیز کردی، خب؟
‫نباید به خودت سخت بگیری. ‫می‌برمت خونه.
‫شارون.
‫حرف نزن! نمی‌رم خونه.
‫ایو، بگو چی شده.
‫خیلی‌خب.
‫یه بیمار دارم که استخوان رانِ پاش زده بیرون.
‫شونه‌ام در رفته... ‫بُدی؟
‫چی؟ شماها با همدیگه از صخره اومدین پایین؟
‫با یه دست گارو گذاشتی؟
‫آره، خب، کریستن کمک کرد. ‫کمک لازم داشتم.
‫آره خب، منم کمک نیاز داشتم.
‫خیلی‌خب، بیاید عجله کنیم.
‫هر لحظه ممکنه سطح آب بیاد بالا.
‫اونو ببرید بالا، ‫بعدش برگردید دنبال من.
‫نه، از این خبرا نیست.
‫هم سطح آب میاد بالا، هم بارون میاد.
‫اگه به موقع برنگردیم
‫با اون دستت غرق میشی.
‫خب، حتی اگه بخوایم با این بریم بالا،
‫نمی‌تونه چهارتامون رو نگه داره.
‫- باید بار رو تقسیم کنیم. ‫- دقیقاً.
‫ببینید، ما سه تا می‌تونیم ‫وزن رو تقسیم کنیم
‫و همه‌مون در یه مرحله ‫با همدیگه بریم بالا.
‫شماها عقل ندارید!
‫تا الان نفهمیده بودی؟
‫خیلی‌خب، دیگه چیزی نمونده.
‫بُدی، آماده شو.
‫با سه شماره.
‫یک، دو، سه.
‫دارمش.
‫خیلی‌خب.
‫راه بیفتید.
‫همین‌جوری بکشید. همین‌جوری بکشید.
‫یالا بچه‌ها. ‫مثل یه تیم، همزمان بکشید.
‫همینه.
‫آروم و یکنواخت. ‫آروم و یکنواخت.
‫آهای، دووم بیار، ایو.
‫داری عالی پیش میری. ‫چیزی نمونده برسیم.
‫خیلی نزدیکیم.
‫خیلی‌خب، دیدمشون.
‫همین‌جوری بکشید. ‫تقریباً خطر از سرمون گذشت.
‫- چرا نمی‌ریم بالا؟ ‫- طناب وایستاد.
‫الان کجاییم؟
‫مانی، ما گیر کردیم.
‫دریافت شد، ‫شاید مشکل از سیستم باشه.
‫- منتظر بمونید. ‫- وای، نه، نه، نه، نه، نه.
‫سرم داره گیج می‌ره.
‫داریم سقوط می‌کنیم؟
‫نه، چشمت به آسمون باشه. ‫هواتو داریم، کریستن.
‫خیلی‌خب، گوش کن، مانی، ‫یه بیمار با وضعیت وخیم داریم.
‫نقص سیستم به کجا رسید؟
‫پایۀ اهرم داره رها میشه.
‫اگه اون پایۀ اهرم رو از دست بدیم، ‫اونا رو از دست دادیم.
‫طناب رو نگه دارید.
‫برو دم پایۀ اهرم و ‫مطمئن شو گره پروسیک مشکلی نداشته باشه.
‫زود باش.
‫گره پروسیک داره سُر می‌خوره.
‫داریم بکسل رو از دست می‌دیم.
‫گابریلا، باید سریع اون طناب رو...
‫محکم کنی، ‫وگرنه ممکنه سیستم‌مون جواب نده.
‫گره پروسیک رو دوتایی می‌زنم ‫که نذارم سُر بخوره.
‫خیلی‌خب، بکشید! ‫حالا، حالا، حالا!
‫خیلی‌خب، پسرا. ‫دوباره شروع می‌کنیم.
‫گابریلا، این لبه کمکم کن.
‫اونو بهم وصل کن ‫تا بکِشونم‌شون بالا.
‫وصل شد، ‫می‌تونی به لبه نزدیک بشی.
‫خوبه، چیزی نمونده بیاریمشون بالا.
‫آفرین، کریستن.
‫چشم‌هاتو باز نگه‌دار، خب؟
‫دیگه چیزی نمونده.
‫دارمت.
‫حالت خوبه، ایو؟
‫خیلی تعریفی ندارم.
‫با سه شمارۀ من، حاضرید؟
‫یک، دو، سه.
‫کریستن!
‫حالت خوبه؟
‫واقعاً متأسفم. ‫واقعاً متأسفم.
‫- نمی‌خواستم این‌جوری بشه. ‫- تقصیر تو نیست. تقصیر تو نیست.
‫باورم نمیشه قبلنا ‫تفریحی این کار رو می‌کردیم.
‫خیلی وقت پیش بود.
‫آره. ولی من زودتر از بقیه رسیدم بالا،
‫پس خوشحالم می‌بینم ‫بعضی چیزا هنوز تغییر نکردن.
‫همیشه برنده نمی‌شدی.
‫نه. ولی اکثر وقت‌ها می‌شدم.
‫پسرا، پسرا، کسی به این چیزا اهمیت نمیده.
‫خب؟
‫یه جورایی حس و حال قدیما رو پیدا کردم.
‫بُدی.
‫بیا بریم سوار شیم.
‫و الان تموم شد.
‫می‌دونی چه چیزِ شیرجه‌زنی‌ات رو ‫بیشتر از همه دوست داشتم؟
‫بیا دوباره شروع نکنیم، بابا. خواهش می‌کنم.
‫اون قیافه‌ات رو...
‫که موقع شیرجه می‌گرفتی.
‫امروز وقتی پایۀ اهرم رو تقویت کردی،
‫همون قیافه رو دیدم.
‫خوب از فکرت استفاده کردی.
‫با اینکه تازه‌کاری.
‫الان فرمانده پرز داره ازم تعریف می‌کنه
‫یا بابام داره برام آرزوی موفقیت می‌کنه؟
‫به عنوان یه بابا،
‫آرزوهای دخترم، ‫آرزوهای من هستن.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم، دخترم.
‫می‌دونم شیرجه‌زنی گرون بود.
‫و تو خیلی چیزا رو فدا کردی ‫تا بتونم انجامش بدم.
‫و...
‫و به‌جای مسافرت و ‫ ماشین‌های جدید و خونه‌های جدید،
‫ما شیرجه‌زنی داشتیم.
‫- بهترین هزینه‌ای بود که توی زندگیم کردم. ‫- ولی ولش کردم.
‫نه.
‫تو یه شیرجه‌زنِ حرفه‌ای هستی
‫که فعالیتش رو به پایان رسوند.
‫و الان یه آرزوی جدید داری.
‫آرزویی که خوشحالت می‌کنه.
‫و فقط یه احمق ‫همچین چیزی رو برای دخترش نمی‌خواد.
‫فقط یه مدت طول کشید تا اینو درک کنم.
‫همین.
‫سلام، می شه یه نوشیدنی بهم بدی لطفاً؟
‫- چشم. ‫- ببین، اینجا رو داشته باش.
‫برادر بزرگم می خواد یه نوشیدنی برام بخره.
‫نوشیدنی هاش رو بزن به حساب من.
‫- باشه آقا. ‫- دیدی؟
‫خب، من از این قضیه مطمئنم
‫که اون کسی که شارون رو لو داده، تو نبودی.
‫چرا بهش نگفتی؟
‫دیدم قیافه ات چه جوری شد.
‫دیدم هول کردی.
‫فهمیدم، چون بدنش نیاز به استراحت داشته،
‫نیمکت نشینش کردی.
‫ضمناً فهمیدم که این کار رو ‫به خاطر صلاح خانواده کردی.
‫تو مواظبشون هستی.
‫هوای من رو داشتی؟
‫چرا؟
‫دوران نقاهت، یه کارِ تمام‌ وقته.
‫بهت نیاز پیدا می کنه، به شوهرش!
‫خیلی بیشتر از اونی که به من نیاز پیدا کنه.
‫ببخشیدها اما...
‫تا حالا پا پیش نذاشته بودی، پس ‫چرا الآن این کار رو کردی؟
‫چی به تو می رسه؟
‫پا پیش گذاشتن کاریه که ما برای خانواده می کنیم.
‫بیخیال، ولش کن.
‫آهای، خیلی خب. شرمنده.
‫کار قشنگی کردی.
‫و بهتره نوشیدنی بخوری،
‫چون فقط همین یه بار رو مهمونت می کنم.
‫- پس بهتره یه چیز درجه یک سفارش بدم. ‫- بهتره ندی.
‫برای قبول تماس، یک را فشار دهید.
‫مرسی.
‫چه حسی داری؟
‫حس اینکه یه تریلی 18چرخ از روم رد شده باشه.
‫مادرت در چه حالیه؟
‫نمی دونم.
‫وقتی اینجا گیر افتادم برام سخته که بفهمم.
‫من...
‫باید برم بیرون. برم خونه.
‫آزادی مشروط لازم دارم.
‫می گیری.
‫اگه گند بزنم، نمی گیرم.
‫گند نمی‌زنی. طرح رو تکمیل می کنی.
‫مأموریت به مأموریت.
‫امروز توی مأموریت، ‫سخت بود که دست از پا خطا نکنم.
‫و اینکه با جیک درست رفتار کنم.
‫ولی کردی.
‫آره، اما کل مدت وحشت کرده بودم که گند نزدم یه موقع
‫که حبسم طولانی تر بشه و قلب مادرم بشکنه.
‫نباید این کار رو بکنم.
‫ببین، من اینجام.
‫اگه نیاز به حرف زدن داشتی،
‫امشب کاری ندارم، می تونم بیام ببینمت.
‫خواهش می کنم.
‫این کار رو نکن.
‫عه. من...
‫فکر کردم قراره همدیگه رو ببینیم.
‫آره، قرار بود. اما قرارمون مال قبل بود.
‫قبل از اینکه بدونی مادرت بیماره؟
‫آره.
‫آره، ضمناً قبل از اینکه امروز ...ببینم صحبت کردنِ ما 2تا
‫چقدر جیک رو اذیت می کنه.
‫کار درستی نیست.
‫اینکه من و تو وقتی نامزد جیک ...هستی، همدیگه رو ببینیم
‫کار درستی نیست.
‫عه.
‫نمی خوای اصلاً من رو ببینی؟
‫♪ بگو چه طور دوباره شروع کنم ♪
‫♪ آوارهای شهرم... ♪
‫اینجا دیگه دارن خاموشی می زنن.
‫عه.
‫باید برم.
‫حله.
‫♪ با این دست ها دعا می کنم، خدا ♪
‫♪ با این دست ها ♪
‫♪ برای قوت دعا می کنم، خدا ♪
‫♪ با این دست ها ♪
‫♪ با این دست ها برای عشق تو دعا می کنم، خدا ♪
‫♪ با این دست ها ♪
‫♪ با این دست ها... ♪
‫سلام رفیق.
‫♪ با این دست ها... ♪
‫برای دعوا نیومدیم.
‫♪ برای تغییر دعا می کنم، خدا ♪
‫♪ با این دست ها ♪
‫♪ برای ایمان دعا می‌کنم، خدا ♪
‫♪ با این دست ها ♪
‫♪ برای عشق تو دعا می کنم، خدا ♪
‫♪ با این دست ها ♪
‫♪ یالا، یالا ♪
‫اصلاً انتظار نداشتم اینجا ببینمتون
‫بچه ها، وقتشه آشتی کنید.
‫♪ یالا برخیز ♪
‫برای شارون.
‫♪ یالا برخیز ♪
‫می شه یه امتحانی بکنید؟
‫♪ یالا برخیز ♪