‫دیروز...
‫15م سپتامبر 1974...
‫یه مرد جوان اومد.
‫همون طور که من قبل از اون رسیده بودم...
‫تنها اومد.
‫گفتن...
‫دنبالت بر می گردیم
‫مهم نیست چقدر طول بکشه...
‫بر می گردیم.
‫♪ وقتی گل های اقاقیا می ریزن ♪
‫♪ بعد از رد شدن از کوه ♪ ‫♪ و رودخونه به چانگچون می رسیم ♪
‫♪ حالا دیگه راهزنی در کار نیست ♪
‫♪ خورشید روی برف می تابه ♪
‫♪ شمشیرم گریه می کنه ♪
‫♪ سربازها در صحرای شن می رن جلو ♪
‫♪ حتی اگه کلاهمون منجمد بشه ♪
‫♪ در خط مقدم برای سرزمین پدری ♪
‫♪ تا اینجا رو جنگیدیم ♪
‫بر می گردم.
‫♪ وقتی گل های اقاقیا می ریزن ♪
‫♪ بعد از رد شدن از کوه ♪ ‫♪ و رودخونه به چانگچون می رسیم ♪
‫♪ حالا دیگه راهزنی در کار نیست ♪
‫♪ خورشید روی برف می تابه ♪
‫♪ شمشیرم گریه می کنه ♪
‫♪ سربازها در صحرای شن می رن جلو ♪
‫♪ حتی اگه کلاهمون منجمد بشه ♪
‫♪ در خط مقدم برای سرزمین پدری ♪
‫♪ تا اینجا رو جنگیدیم ♪
‫♪ و تا آخر زمستان هم خواهیم جنگید ♪
‫♪ سربازها در صحرای شن می رن جلو ♪
‫♪ حتی اگه کلاهمون منجمد بشه ♪
‫♪ در خط مقدم برای سرزمین پدری ♪
‫♪ تا اینجا رو جنگیدیم ♪
‫بجنب!
‫تمومه...
‫من رو بندازید زندان.
‫چی تمومه؟
‫می‌خواستی خلبان بشی، درسته؟
‫آوازی که می خوندی.
‫در خونه های بد یادش گرفتی؟
‫خجالت نکش!
‫من هم از این لذت های دنیوی بی اطلاع نیستم.
‫تا به حال کنار یه زن نبودی؟
‫بگذریم، حالا وقت خوبی نیست ‫به فکر چیزهای مسخره باشی.
‫یالا...
‫بهم بگو.
‫از دانشکده افسری شروع کردم...
‫تا خلبان بشم.
‫گفتن...
‫که خلبان نمی شم،
‫چون از ارتفاع می ترسم.
‫ولی...
‫بهم گفتن یه راهی هست.
‫به اندازه کافی بهم بنزین دادن...
‫تا به کشتی های آمریکایی برسم.
‫نه این قدر که برگردم
‫گفتن یه چیزی بهم می دن...
‫تا ترس از ارتفاع و هراس رو از بین ببره.
‫ولی تو...
‫نتونستی انجامش بدی، درسته؟ بگو چرا.
‫اونودا.
‫بهم نگاه کن.
‫سرگرد تانیگوچی یوشیومی هستم.
‫تا حالا اسم مدرسه ناکانو رو ‫در ضمیمه فوتاماتا شنیدی؟
‫خلبان نمیشی.
‫اما روش های دیگه ای برای پر افتخار بودن هست.
‫می دونی چرا سوار هواپیما نشدی؟
‫چون نمی خوای بمیری.
‫[3 ماه بعد]
‫حاضر نیستی با پدرت بنوشی؟
‫دیگه نوشیدنی نمی خورم.
‫تو؟
‫کجا اعزام می شی؟
‫- هنوز نمی دونم. ‫- چه طور ممکنه؟
‫باید خبر داشته باشی.
‫برادرت با کارکنان رابطه خوبی داره.
‫- می تونه... ‫- نه، ممنونم.
‫جسمت مال سرزمین پدریه.
‫نذار دست دشمن بی افته.
‫اگه زندانی شدی، ازش برای ‫پایان دادن به زندگیت استفاده کن.
‫آماده ای برای امپراطور بمیرِی؟
‫جوابم رو بده!
‫[ساعت 4:30 عصر، ورود به لوبانگ] ‫[خوش آمدگویی توسط سروان هایاکاوا]
‫آمریکایی های لوزان رو گرفتن.
‫دارن نزدیک می شن.
‫حمله اشون بزرگ خواهد بود.
‫باند فرود باید هر چی زودتر نابود بشه.
‫بعدش تأسیسات بندر در ویگو، تیلیک و لوک.
‫یه وظیفه فوری دیگه، انبار کردن غذا و مهمات در کوهستان
‫آقایون، سپاسگزارم.
‫هنوز حرفم تموم نشده، باید...
‫دستوراتت رو شنیدن. آقایون.
‫ستوان سوهیرو، از جوخه قایق های انتحاری.
‫ستوان اونودا.
‫حرف های شما رو نمی شه اجرا کرد.
‫دستور هستن، نه حرف.
‫تنها راه دور کردن دشمن این نیست.
‫به محض اینکه ناوگان دشمن دیده بشه، جوخه من حمله می‌کنن
‫به اینجا فرستاده شدم تا مقاومت ‫خودمختار محلی رو حاضر کنم.
‫باید برای این هدف پادگان رو اداره کنم.
‫اداره، نه فرماندهی.
‫فرماندهی مال سروان هایاکاواست.
‫حال هر چی.
‫افراد یه استراتژی خاص ‫رو مشخص کردن، جنگ چریکی!
‫دستورات رسمی دارم.
‫نیروهای ما به زودی کنترل ‫آسمون رو به دست می‌گیرن.
‫عدم تجربه شما به ضررتون میشه.
‫خوبه!
‫یکم بنوش، به زودی راه می‌افتیم.
‫مردانی که انتظار استراحت ‫در اینجا رو داشتن، شاید شب رو بمونن.
‫بعضی‌هاشون بیمارن.
‫ببین.
‫نمی‌دونم به چی عادت داری...
‫اما دیگه وقت برای استراحت نداریم.
‫بریم!
‫چطور جرات می‌کنی پشت سر من کاری بکنی؟
‫این افراد رو حسابی خسته کردی!
‫دیگه چی از جون‌شون می‌خوای؟
‫تو چت شده؟
‫باند فرود نباید دست دشمن بیافته.
‫- دستوراتم رو اجرا می‌کنم. ‫- کافیه! این افراد رو پس می‌گیرم!
‫بقیه رو پیدا می‌کنم.
‫سروان!
‫راه رو باز کنین!
‫بذارینش زمین!
‫سنگ کلیه داره.
‫تا وقتی که سنگ توی بدنشه، درد می‌کشه.
‫ببخشید.
‫شهردار لوبانگ اومده.
‫ببرش بیرون.
‫سروان هایاکاوا. فرماندهی رو بده من.
‫- دونکوهای کثیف! ‫- دشمن داره نزدیکتر میشه.
‫میگه افراد ما از کشاورزهاش ‫قهوه و برنج دزدیدن.
‫بس کنین!
‫دونکوهای کثافت!
‫همیشه شکایت دارن!
‫برو خونه و دعا کن که ‫آمریکایی‌ها فرود بیان!
‫در گروهان من دزد پیدا نمیشه!
‫ببرش بیرون!
‫برو بیرون!
‫بذار فرماندهی رو من دست بگیرم.
‫فردا صبح بهتر میشم.
‫صدا از تیلیک اومد!
‫آمریکایی‌ها به تیلیک رسیدن!
‫اینجا چه خبر شده؟
‫کی بهت گفت اون کار رو بکنی؟
‫خودتو جمع و جور کن!
‫جانشین فرمانده کورودا کو؟
‫- آروم باش! ‫- ستوان!
‫قهوه ناپدید شده!
‫دیروز اونجا بود!
‫ولم کن!
‫دزدیده شده!
‫دزدیده شده! ستوان! باید پیداش کنیم!
‫یه برانکادر برای سروان بیارین!
‫سروان هایاکاوا!
‫باید جوخه رادار در اردوگاه 900 برسیم!
‫دستورات سروان...
‫کوزوکا.
‫چرا بهش میگن اردوگاه 900؟
‫این کوه ارتفاعش 900 متره
‫ستوان سوهیرو...
‫چی شده؟ افرادت کجان؟
‫کشتی‌های دشمن فقط 200 متر فاصله دارن
‫قایق‌هامونو اونجا ‫با کلی مواد منفجره قایم کردیم.
‫اما...
‫وقتی شروع کردیم به راه افتادن ‫ما رو غافلگیر کردن.
‫تمام افرادم.
‫اما...
‫پیش افرادت بودی؟
‫به حرفم شک داری؟
‫پریدم توی دریا و شنا کردم.
‫دیگه چی می‌دونی؟
‫جوخه رادار، وقتی ‫رسیدی اینجا اونا رو دیدی؟
‫همه در تیلیک کشته شدن.
‫هیچی به جز اجساد سوخته نبود.
‫آمریکایی‌ها به خشکی رسیدن.
‫اینجا فقط مریض‌ها موندن.
‫در یه چادر اونطرفن.
‫تو چی داری؟
‫نمی‌دونیم.
‫شاید تیفوس.
‫دشمن داره میاد.
‫شما رو با خودمون می‌بریم.
‫لطفا...
‫بذارین خودمونو اینجا بکشیم.
‫چی شده؟
‫- یه نگهبان آمریکایی رو کشتم. ‫- کجا؟
‫در یک کیلومتری اینجا.
‫نباید اینجا بمونیم.
‫ستوان.
‫صبر می‌کنیم تا دشمن برسه اینجا.
‫اونا رو با خودمون از بین می‌بریم.
‫اون چیه؟
‫آدامس.
‫هنوز نرمه.
‫ستوان.
‫حالا چی کار کنیم؟
‫می‌دونی...
‫بعضی‌هاشون بیش ‫از دو روز میشه که غذا نخوردن
‫وضعیت اصلا مشخص نیست.
‫قبل از هر چیز...
‫باید دوباره سازماندهی بشیم.
‫بریم سراغ آذوقه غذایی اونجا.
‫باید بفهمیم تا کی می‌تونیم دوام بیاریم.
‫- برنج اضافی رو برداشتی! ‫- ولم کن!
‫تو اینقدر ناله نکن!
‫دیدمش! بیشتر برداشت!
‫دیگه هیچوقت.
‫اگه دشمن موقع غذا خوردن ‫بهمون حمله کنه، در عرض 2 دقیقه مردیم.
‫برای جلوگیری از نابودی، ‫پیشنهاد میدم جیره رو نصف کنیم...
‫به دو بخش تقسیم بشه.
‫افراد باهام موافقن.
‫دیگه توانایی جنگیدن نداره.
‫شاید حتی بخواد خودشو تحویل بده.
‫نباید بهش اعتماد کنیم.
‫نمیشه به سربازهایی که ‫زیر نفوذش هستن هم اعتماد کرد.
‫مثل خوکها رفتار می‌کنن.
‫مورد اعتمادترین افراد رو انتخاب می‌کنیم.
‫می‌تونه بقیه رو نگه داره.
‫شیمادا.
‫کم حرف می‌زنه اما ‫قوی و بااراده‌س.
‫آکاتسو همه جا دنبال شیمادا میره.
‫اونا چی؟
‫همیشه کنار هم هستن.
‫اوشیما، ساکاموتو و ساتو.
‫سه قلوهای میتو.
‫به دو گروه تقسیم میشیم. ‫بهترین راه‌حل همینه.
‫- کوزوکا. ‫- بله.
‫شیمادا.
‫آکاتسو.
‫اوشیما، ساکاموتو و ساتو، ‫شما عضو واحد من میشین.
‫بقیه‌تون با ستوان سوهیرو برین.
‫دو تا کیسه برنج بردارین و الان برین.
‫باشه! بیاین جدا بشیم!
‫درسته! خوب گوش کنین.
‫شما رو انتخاب کردم ‫چون هنوزم مثل آدم رفتار می‌کنین.
‫یه سرباز ژاپنی نباید ‫از شکمش پیروی کنه!
‫با آذوقه‌مون می‌تونیم ‫ماه‌ها زنده بمونیم.
‫فکر می‌کنی بازم سرباز ژاپنی باقی مونده؟
‫به زودی می‌فهمیم.
‫اما در هر صورت...
‫هدف ما رو تغییر نمیده.
‫چه هدفی؟
‫مقاومت!
‫آمریکایی‌ها با حمله‌هاشون ‫ما رو آزار میدن.
‫با جنگ چریکی کنترل رو پس میگیریم.
‫باید همچنان آواز خودمونو بخونیم!
‫ستوان.
‫سه قلوهای میتو رفتن.
‫ستوان
‫سه قلوهای میتو رفتن.
‫چی کار کنیم؟
‫فرار کردن. بریم دنبال‌شون؟
‫نه.
‫ولشون کن.
‫کارهای مهمتری داریم.
‫چش شده؟
‫سرما خورده.
‫خوب میشه.
‫گوش کن.
‫دشمن اینجا فرود اومده.
‫بهترین نقطه برای ‫درست کردن یه پایگاه نظامیه.
‫ازش مطمئن میشیم ‫و تصمیم می‌گیریم یه کاری انجام بدیم.
‫چهار تامون، با برنامه‌ریزی ‫خوب می‌تونه صدها نفر رو بکشه.
‫ما اینجاییم.
‫باید بریم اینطرف کوه.
‫از اونجا، می‌تونیم اطراف رو ببینیم.
‫اما...
‫با چنین بارونی، خطرناک میشه.
‫گل هم سر ـه.
‫به سرعت راه‌تو گم می‌کنی.
‫به محض اینکه آروم بشه، میریم.
‫♪ سربازها در صحرای شن میرن جلو ♪
‫♪ حتی اگه کلاه‌مون منجمد بشه ♪
‫♪ در خط مقدم برای سرزمین پدری ♪
‫♪ تا اینجا رو جنگیدیم ♪
‫می‌بینم خوش شانس بودی!
‫خیلی ازشون پیدا کردم.
‫چی هستن؟
‫برام چاقوی بزرگ بیار.
‫چقدر بزرگه!
‫گونچیس هستن.
‫چیزی دیدی؟
‫صدای گلوله رو شنیدی؟
‫اصلا.
‫وقتی پخته بشه بهتر میشه.
‫اما خام هم خوبه.
‫نخور!
‫مراقب باش.
‫با این قسمت سفید نخورش. سمی ـه.
‫در این جزیره زیاد هستن.
‫اما بیشتر موز و نارگیل هستن.
‫واقعا میشه با اونا زندگی کرد و سالم موند.
‫این همه چیزو از کجا می‌دونی؟
‫خونواده‌م یه مزرعه دارن. ‫همه اونجا کار می‌کنیم.
‫وقتی نیاز داشتیم زغال درست کنیم...
‫یه ماه تموم رو تنها در کوهستان می‌موندم..
‫برای همین از میوه‌ها ‫و درختها اطلاعات دارم.
‫سه قلوهای میتو.
‫ستوان!
‫آمریکایی‌ها کجان؟ جوابمو بدین!
‫جواب بدین!
‫اهل کجان؟
‫آمریکایی نیست!
‫آمریکایی‌ها رفتن!
‫آمریکایی نیست!
‫جنگ تمومه!
‫کوچکترین تکونی بخوری، مردی!
‫مراقب باش!
‫پناه بگیر!
‫کازوکا، دور بزن!
‫اونا رو می‌بینی؟
‫طرف من امنه!
‫اینجا هم همینطور!
‫کسی زخمی شده؟
‫گفتن جنگ تمومه.
‫شنیدی چی گفتن، نه؟
‫اگه کسانی رو کشتیم ‫که دیگه در جنگ نبودن چی؟
‫کی اولین گلوله رو شلیک کرد؟
‫ما؟
‫دونکوها شلیک کردن.
‫اما...
‫گفتن جنگ تمومه.
‫به ما شلیک کردن. ‫هنوزم در جنگیم!
‫هرگز اینو ول نکن!
‫دشمن، دشمنه...
‫چه آمریکایی باشه چه فیلیپینی.
‫وقتی دشمن هست، ماموریت هم هست!
‫وقتشه یه چیزی بهت بگم.
‫من...
‫سرباز ارتش عادی نیستم.
‫در یه مدرسه مخفی ‫آموزش مخفی دیدم...
‫جایی که برای یه ماموریت تمرین کردم.
‫- چه جور آموزشی؟ ‫- بدون حرف زدن بهم گوش کنین.
‫پسرهای بد!
‫به درد هیچی نمی‌خورین!
‫عوضی!
‫به شما اینا رو میگن، درسته؟
‫در یه شهر کوچیک ‫کنار دریا بزرگ شدم.
‫مهم نیست کدوم یکی.
‫فقط عصرهای گرم ‫و ساکت تابستونی رو تصور کنین.
‫حالا تصور کنین...
‫هزاران پشه در شب پرواز می‌کنن.
‫می‌دونین چه صدایی درست میشه.
‫خب تصور کنین...
‫روزی که ناپدید شدن...
‫سکوت مطلق حکمفرما شد.
‫روزی که یه محصول شیمیایی از ‫آمریکا رو اوردیم تا دیوارها رو رنگ کنیم.
‫راستش، همه‌شون ناپدید نشدن.
‫اونایی که روی سقف بودن هنوز اونجان.
‫وارونه آویزون شده بودن.
‫یه موقعیت ناراحت‌کننده ‫و یه رفتار احمقانه...
‫برای یه پشه.
‫بازم اونا بودن که زنده موندن!
‫شما چنین افرادی هستین.
‫روی سقف فرود میاین.
‫هنوز نمی‌دونین اما...
‫استعداد کمیابی برای زنده موندن دارین.
‫جنگ افزار داریم...
‫و جنگ افزار مخفی هم داریم.
‫[جنگ افزار مخفی]
‫اطلاعات...
‫رمزگشایی پیامهای دشمن...
‫فریب...
‫تمام این روش‌ها رو بهتون یاد میدیم.
‫اما مهمتر از همه...
‫بهتون درس میدیم ‫تنها فکر کنین و تصمیم بگیرین.
‫چون این جنگ رو ‫گاهی باید تنها به پیش ببرین.
‫مخفیانه.
‫رازهایی رو بهتون یاد میدیم.
‫راز شماره یک...
‫حق ندارین بمیرین.
‫بقیه شاید بمیرن، اگه ‫دلشون بخواد اما شما نه!
‫همیشه...
‫باید یه راه‌حل دیگه پیدا کنین.
‫همیشه!
‫البته افتخار وجود داره.
‫به سادگی در مورد ما ‫دیگه مثل سابق نیست.
‫تو، تنها، تصمیم می‌گیرین که کجاست.
‫برای مثال روی سقف.
‫چون اصولی که بر ‫جنگ افزار مخفی حکمفرما هستن...
‫در تحلیل نهایی...
‫هر کس برای خودش یه افسره.
‫در میون سربازهایی ‫که در عملیات می‌بینین...
‫برخی سرکش هستن...
‫کسانی که ماهیت واقعی ‫ماموریت شما رو نادیده می‌گیرن...
‫و به واکنش‌های قدیمی‌شون پایبند هستن.
‫پس...
‫مورد اعتمادترین افراد رو پیدا کنین.
‫در جنگ افزار مخفی...
‫شفافیت و دقت بسیار کلیدی هستن.
‫بهتره تعداد کم باشه...
‫تا یه گروهان بد باشه.
‫♪ از سادو، باد بین ♪ ‫♪ علفها و برگها می‌وزه ♪
‫♪ سادو جای خوبی برای زندگی نیست؟ ♪
‫♪ بیا، بهم بگو ♪
‫♪ اما نمی‌تونم آسون برم اونجا ♪
‫♪ سادو دوره، اونطرف امواج دریا ♪
‫♪ از سادو، می‌تونم به ایزوموزاکی برسم ♪
‫اشتباه می‌کنی.
‫ایزوموزاکی نیست!
‫از سادو می‌‌تونم با ‫قایق به کاشیوازاکی برم!
‫چی داری میگی، کاشیوا؟ ‫نه، ایزوموزاکی ـه.
‫نه!
‫♪ از سادو ♪
‫♪ گرمای نیگاتا رو ♪ ‫♪ که باد با خودش اورده رو حس می‌کنم ♪
‫♪ اما چرا صدات بهم نمیرسه؟ ♪
‫در نسخه کاتسوتارو کوموری اینطوری میگه!
‫♪ از سادو ♪
‫♪ می‌تونم با قایق به ایزوموزاکی برسم ♪
‫خودشه؟ موافقی؟
‫♪ اما چرا احساساتم بهت نمی‌رسه؟ ♪
‫اینطوری تموم میشه، درسته؟
‫♪ از سادو ♪
‫♪ می‌تونم آواز سربازان ‫در فوتاماتا رو بشنوم ♪
‫♪ اما چرا دیگه آواز نمی‌خونن ♪
‫♪ با من؟ ♪
‫منم خیلی از اون آهنگ خوشم میاد
‫می‌دونین چرا؟
‫اون آهنگ...
‫بشینین...
‫یه چیز خاص داره.
‫فکر می‌کنین چیه؟
‫از سادو؟
‫دوست داری خوش باشی، درسته؟
‫یه سوال ازت دارم.
‫اینجا برای خوش بودن جای مناسبیه؟
‫نه.
‫فکر نمی‌کنی هم می‌تونی ‫خوش باشی و هم یه چیزی یاد بگیری؟
‫بیا دوباره امتحان کنیم.
‫کجای این آهنگ خاصه؟
‫یه طور متفاوت میگم.
‫وقتی خوندمش، مثل ‫تو خوندم؟
‫نه.
‫درسته پس، مثل من بخونش.
‫♪ از سادو ♪
‫♪ می‌تونم آواز سربازها ♪ ‫♪ در فوتاماتا رو بشنوم ♪
‫هر کلمه مهمه.
‫من نگفتم، درست مثل من بخون
‫گفتم، کاری رو بکن که من کردم
‫♪ از سادو ♪
‫♪ می‌تونم گرمای نیگاتا رو ♪ ‫♪ که باد با خودش اورده حس کنم ♪
‫♪ اما چرا احساسات نمیرسه... ♪
‫سعی دارم یه چیزی بهت یاد بدم.
‫اگه متوجه نمیشی چی میگم...
‫اصلا نباید اینجا باشی.
‫این یعنی اشتباه کردم...
‫و باید همونجا ولت می‌کردم.
‫برای آخرین بار...
‫کاری رو بکن که من کردم.
‫♪ از فوتاماتا ♪
‫♪ می‌تونم بازوی سرگردی رو ♪ ‫♪ حس کنم که منو به سمت افتخار می‌بره ♪
‫♪ اما چرا نمی‌تونم سر میزم بشینم؟ ♪
‫خاص بودنش در همینه...
‫متنش هر چی که باشه، همون آهنگه.
‫فناناپذیره.
‫جنگ افزار مخفی هم همینطوره.
‫بداهه بودن، قابلیت تطبیق، ‫ابتکار، کلید اصلی همینه.
‫چیزی که مهمه اینه که ‫اون آهنگ همچنان خونده بشه.
‫تو...
‫فقط تو...
‫افسر خودتون هستین!
‫آموزش تو به پایان رسیده.
‫تا چند ساعت دیگه، ‫از اینجا خیلی دور میشین.
‫دیگه سربازان عادی نیستین.
‫دروغ، خیانت، تحقیر. ‫هیچی برای شما ممنوع نیست!
‫هیچی!
‫به چشم کشور، یه ‫اقدام ننگ‌آور خواهد بود.
‫هیچکس متوجه نمیشه که ‫شما با شرف می‌جنگین!
‫فقط شما می‌دونین ‫که با افتخار عمل کردین!
‫فقط اینکه جایزه‌ای نداره.
‫این آخرین راز ماست...
‫تنها جایزه جنگ افزار مخفی...
‫اتحاده!
‫اتحاد!
‫افتخاری بدون افتخار.
‫افتخار مخفی.
‫حق ندارین خودتونو بکشین!
‫شاید 3 یا 5 سال ‫طول بکشه، اما هر اتفاقی که بیافته...
‫دنبال شما میایم!
‫برمی‌گردیم!
‫شاید مجبور بشین ‫فقط نارگیل بخورین.
‫اگه اینطور شد، با نارگیل زنده بمونین!
‫ریشه بخورین!
‫خاک بخورین!
‫هر اتفاقی که بیافته، زنده بمونین!
‫بله!
‫بعدش...
‫دستورات برای ماموریت لوبانگ رو گرفتم.
‫اول از همه، تمام ‫زیرساختها رو نابود کن.
‫بعدش دشمن رو نابود کن ‫و نذار فرود بیاد.
‫جزیره رو نگه دار...
‫تا نیروهامون برگردن.
‫برای همین با این ‫همه مهمات اومدم اینجا.
‫بقیه قطعا به جزایر ‫استراتژیک در اقیانوس آرام فرستاده شدن.
‫چهار تامون...
‫به راحتی می‌تونن در این جزیره قایم بشن، ‫همه چیزو در موردش بفهمن.
‫و وقتی نیروهامون برگشتن...
‫می‌تونیم تمام اطلاعات‌مونو بهشون بدیم...
‫تا بتونیم یه پایگاه ‫استراتژیک بسازیم تا از اونجا بجنگیم.
‫اگه آمریکایی‌ها این جزیره رو ‫ترک کردن، خبر خوبی برای ماست!
‫این جزیره مال ماست.
‫هر کسی اینو زیر سوال ببره دشمن ماست!
‫می‌تونین مسیریاب باشین.
‫اما...
‫کاملا به تصمیم خودتون بستگی داره.
‫اگه اینو نمی‌خواین...
‫برین و تسلیم بشین.
‫من باهاتم، ستوان.
‫تا وقتی که پیروزی بیاد.
‫منم هستم.
‫اولین دشمنی بود که کشتم.
‫منم همینطور.
‫اولین وظیفه ما سفر ‫کردن به اطراف جزیره‌س...
‫تا هر جایی رو مشخص کنیم، ‫تا هر قسمتش رو بشناسیم.
‫بیاین اسمش رو دشت واکایاما بذاریم.
‫شهریه که درش به دنیا اومدم.
‫زود باش! بیا بریم.
‫صخره مار.
‫ترس از ارتفاعت چی؟
‫دیگه مشکلی نیست.
‫بدن ماچیکو.
‫زمانی یه ماچیکو می‌شناختم ‫که بدنش اینطوری بود.
‫اینطور نیست...
‫راستش...
‫یعنی باید بگم...
‫تپه شتر...
‫بیا اسمش رو تپه شتر بذاریم.
‫هر چی که دلت می‌خواد اسمشو بذار.
‫ساحل جنوبی...
‫خونه‌ی ما در جنگل خواهد بود.
‫هیچ دونکویی جرات نداره بیاد اینجا.
‫می‌دونن که کشته میشن.
‫اما...
‫به دسترسی دائمی و سریع نیاز داریم...
‫تا به بندرها و بالای باند فرود برسیم.
‫دسترسی بسیار اهمیت داره. ‫نواحی وسط بسیار کلیدی هستن...
‫دشتها و کوه‌های پست.
‫اونجاست که پیچیده‌تر میشه.
‫پیامها رو بهشون می‌رسونیم.
‫تا بدونن کشاورزی‌شونو ‫تحمل می‌کنیم اما زمین مال ماست.
‫وقتی ترس‌شون دائمی شد، ‫جزیره مال ما میشه.
‫سوالی هست؟
‫غذا چی؟
‫با برنجی که مونده چند وقت دوام میاریم؟
‫برنجی که مونده؟
‫آکاتسو...
‫برای یه بارم شده ‫دهنتو باز کردی، چی داری میگی؟
‫منظورت قبل از اینه ‫که یکم بدزدی...
‫یا بعدش؟
‫بس کن!
‫یه سوال واقعی دارم.
‫چه پیام‌هایی رو به دونکوها می‌رسونیم؟
‫- اونطرف! ‫- بله!
‫♪ از سادو ♪
‫♪ برگها و علفها رو باد تکون میده ♪
‫کافیه! بریم!
‫ریختنش رو تموم کردم!
‫آتیش رو روشن کن!
‫اسمش رو میذاریم علامتهای دود.
‫هر بار در فصل درو ‫در همه جا این کار رو می‌کنیم.
‫اگه نیروهای ژاپنی یا ‫افسرهای وابسته در اطراف جزیره باشن...
‫این آتیش‌ها رو می‌بینن و ‫متوجه میشن که لوبانگ هنوز در جنگه.
‫محکم بگیرش.
‫بیشتر مقاومت می‌کنه.
‫محکمش کن.
‫قبل از اینکه ژاپن رو ترک کنم، ‫یه جفت از اینا برای دخترم درست کردم.
‫دختر داری؟
‫وقتی رفتم 2 سالش بود.
‫باید الان به مدرسه رسیده باشه.
‫اسمش چیه؟
‫تقریبا کبریت تموم کردیم.
‫ستوان و من امشب ‫میریم یه چیزهایی می‌گیریم.
‫فقط به من حمله می‌کنن.
‫به خاطر برنجی ـه که همیشه تو جیبت داری.
‫همیشه گرسنمه.
‫باید یکم دیگه دراز بکشی.
‫اما...
‫هیچ دشمنی نداریم.
‫با کی می‌جنگیم!؟
‫زیادی فکر می‌کنی.
‫به یه چیز دیگه فکر کن.
‫کمک می‌کنه بخوابی.
‫من...
‫سعی می‌کنم صورت و ‫اسامی همکلاسی‌هامو یادم بیاد.
‫تعجب‌آوره اما...
‫صورت همه رو یادم میاد، ‫حتی اونایی که فکر می‌کردم فراموش کردم.
‫اگه نخواست تسلیم بشه، ‫آکاتسو تفنگش رو می‌گیره.
‫حتما به سمت نزدیکترین پایگاه ارتش میره.
‫اونی که در لوکه.
‫فکر نکنم! ‫حتما رفته موز پیدا کنه.
‫مطمئنم که به سمت تیلیک میره.
‫- بدون اسلحه، خطر... ‫- خب، بذار بمیره.
‫خودش اینو خواسته.
‫شیمادا. خودم درستش می‌کنم.
‫بذار من برم.
‫نمی‌خوام کنارش بمونم.
‫- وقتی آکاتسو... ‫- کافیه!
‫اگه مجبوری باهاش دعوا کن...
‫اما مسئولیت‌هاتو بدون.
‫از اینجا تکون نخور.
‫[دوم ژوئن، رفتن ستوان]
‫بارون گرفت!
‫باید کافی باشه، نه؟
‫نه، کافی نیست!
‫چی؟
‫بیشتر می‌خوایم!
‫چقدر دیگه می‌خوای؟
‫بیشتر بیار!
‫در آخرین نامه‌ای بود که گرفتم...
‫دو سال پیش.
‫تمام خونواده‌مه.
‫اون همسرته؟
‫بله.
‫این کوچولو شبیه توئه.
‫اسمش کیکوست.
‫[تمام شدن کلبه]
‫♪ وقتی گل‌های اقاقیا می‌ریزن ♪
‫♪ بعد از رد شدن از کوه ♪ ‫♪ و رودخونه به چانگچون می‌رسیم ♪
‫♪ حالا دیگه راهزنی در کار نیست ♪
‫♪ خورشید روی برف می‌تابه ♪
‫♪ شمشیرم گریه می‌کنه ♪
‫♪ سربازها در صحرای شن میرن جلو ♪
‫♪ حتی اگه کلاه‌مون منجمد بشه ♪
‫♪ در خط مقدم برای سرزمین پدری ♪
‫♪ تا اینجا رو جنگیدیم ♪
‫♪ و تا آخر زمستان هم خواهیم جنگید ♪
‫من 20 سالمه...
‫بالاخره، بیدار شدی.
‫تولدت مبارک.
‫تولدت مبارک، آکاتسو.
‫تولدت مبارک.
‫[تولد آکاتسو]
‫در تنهایی می‌مردم.
‫ممنون که منو رها نکردی.
‫یه خونواده...
‫فرزندانش رو رها می‌کنه؟
‫به خونواده‌ت شک نکن.
‫بیا، یکم استراحت کن.
‫ببین، داره از هم می‌پاشه ‫چون تو گره دو تایی نزدی.
‫باید بدوزی و بدوزی.
‫اینطوری محکم میشه.
‫تمومه، دیگه بارون نمیشه.
‫همه چیزو خراب و تمیز می‌کنیم.
‫فقط همونو پیدا کردی؟
‫هی! اینجا زندگی می‌کنیم!
‫دیگه نه.
‫- نمی‌تونی پنج دقیقه صبر کنی؟ ‫- تا تو دوختن لباسهاشو تموم کنی؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫زود باش، بیا بیرون!
‫از کی تا حالا بهم دستور میدی؟ ‫درجه‌تو بهم نشون بده.
‫چه مرگت شده، کشاورز احمق از می؟!
‫نیازی به درجه ندارم!
‫- بسه! ‫- کافیه!
‫بعدا دوختنت رو تموم می‌کنی. عجله کن.
‫از آخرین باری که گوشت ‫خوردیم هفته‌ها می‌گذره. اولویت همینه.
‫باید نزدیک یه روستا بخوابیم. ‫باید گاو داشته باشن.
‫شکی نیست.
‫برخلاف تو، تمام روز راه رفتیم.
‫پس اولویت ما اینه که از حال نریم.
‫امشب در مرکز می‌مونیم، موز می‌خوریم.
‫چرا چیزی که واضح ـه رو نمی‌بینی؟
‫به گوشت نیاز داریم!
‫چیزی که الان برام واضحه ‫اینه که می‌خوام دخل تو رو بیارم!
‫چی؟
‫حرفی که زدی رو تکرار کن؟
‫چی می‌خوای؟
‫همه‌ش زر می‌زنی!
‫هیچ جراتی نداری!
‫بزدل!
‫صبر کن و ببین، عوضی!
‫همه‌ش زر می‌زنی.
‫یه روز، خودم می‌کشمت.
‫الان به اندازه کافی خسته شدی؟
‫همینجا اتراق می‌کنیم.
‫توالت.
‫در باگو، دام هست نه؟ بله.
‫و به علاوه...
‫این نزدیکترین روستاست.
‫درسته. مشخص شد، ‫فردا روز گوشته.
‫شیمادا راست میگه.
‫همه بهش نیاز داریم.
‫شیمادا، می‌بینی‌شون؟
‫شیمادا!
‫داره نفس می‌کشه!
‫ببرش!
‫نمی‌تونم ببینم...
‫اون...
‫همراه ما بود.
‫مورد اعتماد و شجاع بود.
‫خیلی چیزها بهمون یاد داد، درسته؟
‫از حرفهای زشتم ‫پشیمون شدم و از اینکه بهت مشت زدم.
‫فراموشت نمی‌کنم.
‫طوری باید باهاش ‫حرف بزنیم انگار اینجا بوده؟
‫باید همین کار رو بکنیم؟
‫نمی‌دونم چی بهت بگم...
‫ای کاش بهم گفته بودی...
‫اگه می‌مردی...
‫برای یه چیزی می‌مردی نه هیچی!
‫چون اینجا...
‫هیچکس نمی‌تونه بهم بگه!
‫منو نگاه کن.
‫- اون دهاتی‌ها مسلح بودن. ‫- ما هم بودیم.
‫نه! این دیگه چه رفتاریه!
‫برای شورش باید بری ‫جلوی جوخه اعدام!
‫چون اولین نفر فرار کردی حقته!
‫از جونت گذشتم چون ‫جوون بودی اما حالا دیگه تمومه!
‫اونو بردار.
‫زود باش. فقط چاقو داریم.
‫برش دار.
‫دونکوی کثیف.
‫برش دار.
‫اون شیمادا رو کشت!
‫بکشش!
‫کجا میری؟
‫میرم سر قبر شیمادا.
‫نصف شب نباید این کار رو بکنی.
‫فردا برو.
‫برگرد و بخواب.
‫♪ به سادو ♪
‫چی کار می‌کنی؟
‫♪ باد بین علفها و برگها می‌وزه ♪
‫بس کن.
‫♪ می‌خوام شهر سادو رو با ♪ ‫♪ چشمهای خودم ببینم ♪
‫ستوان.
‫بذار نسخه خودمو داشته باشم.
‫به خاطر این نیست ‫که فقط دو نفر شدیم...
‫چون در امانی!
‫صدامو می‌شنوی!
‫همیشه در خطری!
‫به عنوان ژاپنی و سرباز...
‫تمام تلاش‌مونو در سال جدید می‌کنیم.
‫به خاطر این غذا ممنونم.
‫باید بیاین بیرون.
‫هر کار کردیم، می‌دونن ‫به عنوان سرباز کردیم.
‫اصلا خبر نداشتیم، ‫اما جنگ تموم شده.
‫آسیبی به شما نمیرسه.
‫باید تسلیم بشین.
‫حقیقت همینه.
‫وقتی تسلیم شدم...
‫جزیره‌نشین‌ها باهام مهربون بودن.
‫مردمی که دولت ژاپن ‫فرستاده اینجا پیش من هستن.
‫می‌تونین با صلح بیاین بیرون.
‫هیرو.
‫امیدوارم بتونی صدامونو بشنوی.
‫برادرتم. توشیرو.
‫هیرو.
‫اگه صدامو می‌شنوی، ‫بدون سلاح بیا بیرون.
‫هیرو.
‫پسرم.
‫این شعر رو برای تو نوشتم.
‫باد جنوب می‌وزه...
‫در ساحلی که ایستادم...
‫منتظر یک صداست...
‫هیرو.
‫می‌دونم داری وظیفه‌تو انجام میدی.
‫اما دیگه چیزی نداری که ثابت کنی.
‫وضعیت تغییر کرده.
‫لطفا...
‫سعی کن طرز نگاه‌تو تغییر بدی.
‫نه...
‫اون نیست.
‫هرگز لباس‌های غربی نمی‌پوشه.
‫به ژاپنی و انگلیسی نوشته شده.
‫در مورد یه جنگ در هندوچین حرف می‌زنن.
‫اما ژاپن انگار درگیر نمیشه.
‫و حالا یکم اخبار ورزشی.
‫طرفداران بیسبال ‫دوران به یادموندنی دارن.
‫یانکی‌های نیویورک برای ‫یه بازی دوستانه به ژاپن اومدن.
‫جمعیتی از طرفدارها ‫به فرودگاه رفتن تا جو دیماجیو...
‫نه...
‫مزخرفه.
‫اینا چاپ دوباره هستن.
‫از اصلی‌ها شروع می‌کنن ‫و مقالات رو دستکار می‌کنن.
‫برخی کاملا جعلی هست ‫و بقیه رو دستکاری کردن.
‫هر چیزی که نمی‌خوایم ‫بخونن رو راحت حذف کردن.
‫رادیو هم همینطوره...
‫برنامه‌های واقعی دستکاری میشه ‫و به سرعت پخش میشه.
‫باید بگم سرعتی ‫که دارن واقعا تحسین‌برانگیزه.
‫اما از چیزی که در فوتاماتا یاد گرفتم، ‫اونقدرها هم تعجب نمی‌کنم.
‫و آگهی محرمانه؟
‫نوشته پسرها رستوران استیک می‌خواستن؟
‫چی هست؟
‫معنایی نمیده.
‫و هر بار از ارتش حرف می‌زنن، ‫هیچی متوجه نمیشم.
‫گاهی میگه نیروهای ذخیره پلیس.
‫یکی دیگه میگه نیروهای دفاع از خود.
‫هرگز از مانورها حرف نمی‌زنن.
‫اگه سعی دارن ما رو گول بزنن...
‫چرا چیزهای معنادار نمی‌نویسن ‫که راحت فهمیده بشه؟
‫تصور کن...
‫یکی از ماه اخبار ما رو بخونه، ‫هیچی حالیش نمیشه.
‫از اونی که فکر می‌کردم باهوشترن.
‫می‌دونن چی پیچیده‌س، ‫و حتی غیرقابل درک، به نظر درست میاد!
‫باید باتری رو حفظ کنیم. ‫فقط شبها بهش گوش میدیم.
‫اما...
‫مهمه که گوش کنیم و رمزگشایی کنیم.
‫مهمه.
‫امروز هم در ایستگاه قطار توکیو...
‫قطار سریع تسوبامه ‫با سرعت به کار افتاد.
‫رییس‌جمهور سوگو روبان سبز رو پاره کرد...
‫قطار سریع تسوبامه ‫خدمات جدیدش رو شروع کرد.
‫چراغ سبز جدید قطار در ‫تمام مسیر برفی دیده میشه.
‫باشه، بذار ببینم.
‫غیرممکنه که ژاپن ‫یه دموکراسی شده باشه.
‫اما دولت به نظر میاد ‫می‌خواد آسیای شرقی بزرگ رو بسازه.
‫و این نیروی دفاع از خود ‫مشخصه که هنوز داره با آمریکایی‌ها می‌جنگه.
‫چین کمونیست، مائو زدونگ، باور پذیره.
‫مائو حتما آمریکایی‌ها و انگلیسی‌ها رو ‫بیرون کرده تا حمایت ژاپن رو بدست بیاره.
‫واقعا یه هدف رو داریم. ‫طبیعی ـه که متحد بشیم.
‫بیا این اتحاد رو...
‫لیگ رفاه آسیای شرقی.
‫که اینطور.
‫عجیبه، اما از یه ‫نقطه نظر کاملا منطقی ـه.
‫به نظرت فقط همین دو تا ‫عضو این لیگ هستن؟
‫سیبری شمالی شاید ‫شوروی رو رد کرده باشه...
‫تا به لیگ ملحق بشه.
‫سیبری؟
‫یعنی میگی...
‫این منطقه...
‫روسیه توسط کشورهای ‫لیگ محاصره شده؟
‫واقعا امکانش هست!
‫و فکر کنم می‌تونیم ‫جاوا و سوماترا رو اضافه کنیم.
‫در سال 44، بیست نفر از فوتاماتا ‫به جاوا رفتن تا جنگ چریکی راه بندازن.
‫که اینطور...
‫سوال بزرگ برای ما اینه...
‫فیلیپین کجا ایستاده؟
‫راست میگی.
‫به هواپیماها فکر کن.
‫پنج سال قبل، حداکثر روزی دو تا بودن.
‫از اون موقع مرتب زیادتر شدن، ‫به روزی ده تا رسیدن.
‫همین به تنهایی نشون میده ‫که فعالیت نظامی نزدیک منطقه ما زیادتر شده.
‫جنگ همینجاست، خیلی نزدیکه!
‫به نظرت چیزی که سونی میگه...
‫در مورد جنگ در هندوچین...
‫بخشی از فتح لیگ ـه؟
‫- البته! ‫- اونم به ما نزدیکه!
‫و اینو در نظر بگیر.
‫ترتیب دادن یه سفر ‫اکتشافی الکی با آکاتسو...
‫پیدا کردن افرادی که ‫شبیه پدر و برادرم هستن.
‫تصور کن که چه پول و زمانی صرف کردن...
‫گیر اوردن اطلاعات از خونواده‌م...
‫و آموزش دو نفر تا ‫صداهاشونو تقلید کنن؟!
‫تمام اینا فقط برای ‫گول زدن و دستگیر کردن دو تا سرباز؟
‫این یعنی جزیره ما ‫به شدت یه نقطه استراتژیکه!
‫همیشه می‌دونستم!
‫اگه یه عملیات ژاپنی ‫مهم در این منطقه نبود...
‫هرگز این کار رو نمی‌کردن!
‫ارتش به زودی...
‫یه تیم شناسایی می‌فرسته ‫تا با ما تماس بگیره.
‫یا اینکه...
‫حتما اول...
‫یه مامور تنها.
‫باید مراقب کوچیکترین...
‫پدرم در هایکوست!
‫- پدرت در هایکوست؟ ‫- صبر کن، وایستا...
‫بیا بگیم واقعا پدرم بوده.
‫باید یه معنای ‫مخفی در هایکو باشه، یه پیام.
‫باد جنوبی...
‫باد جنوبی می‌وزه...
‫در ساحلی که ایستادم، ‫منتظر یک صداست.
‫شگفت‌انگیزه!
‫با حافظه تو، حتما یه ‫سرباز خیلی عالی برای فوتاماتا می‌شدی!
‫بس کن!
‫باد جنوبی می‌وزه...
‫در ساحلی که ایستادم...
‫منتظر یک صداست.
‫چه جور رمزی می‌تونه باشه؟
‫یادت میاد پیرمرد چی گفت...
‫گفتش...
‫همینه...
‫باید طرز نگاه‌تو تغییر بدی.
‫یا همچین چیزی گفت. ‫به نظر عجیب میاد، نه؟
‫سرگرد تانیگوچی همیشه می‌گفت، ‫هر کلمه مهمه.
‫[صدا]
‫ساحل
‫- باید ترکیبهای دیگه رو پیدا کنیم؟ ‫- نمی‌دونم. دارم فکر می‌کنم.
‫[وزیدن صدای رودخونه]
‫یه صدا در ساحل می‌وزه...
‫منتظر باده؟
‫منتظر باده.
‫در ساحلی که ایستادم.
‫ساحل...
‫[در ساحل جنوبی منتظر باش]
‫باید افقی خونده بشه!
‫- یه محل ـه! ‫- راست میگی! واقعا هوشمندانه‌س!
‫واقعا جور در میاد.
‫پس همین بود، طرز نگاه‌تو عوض کن.
‫سادگی هایکو و سادگی رمز!
‫ساحل جنوبی...
‫اگه باید اونجا منتظر بمونیم، ‫حتما یه چیز مهم میرسه اونجا.
‫مامور.
‫خودشه!
‫از وقتی رسیدیم اینجا، ‫هرگز توی دریا شنا نکردیم.
‫جزیره خوبیه.
‫بله.
‫ممکن بود یه جای خیلی بدتر بیافتیم.
‫حتی در ژاپن، می‌دونی، ‫جاهای زیادی مثل این نیست.
‫الان، دلم برای ژاپن تنگ نشده.
‫خب...
‫به غیر از زنها!
‫مثل قهرمان به خونه برمی‌گردیم.
‫هر چقدر بخوای بهت زن میدن.
‫می‌دونی...
‫خوشحالم که تو رهبرم بودی.
‫منم.
‫جانشینی بهتر از تو ‫نمی‌تونستم داشته باشم.
‫اوضاع درست شد.
‫- کازوکا! ‫- دارم میام!
‫هیوستون، چک بیسیم...
‫تیم حالا می‌تونه به ‫روشنی سطح ماه رو ببینه.
‫پای نردبون ایستادم...
‫سطح ماه پودری شکل ـه...
‫یه پودر خیلی ریز.
‫آماده میشم بیام پایین.
‫همه خوب هستیم، دوربین رو آماده می‌کنیم.
‫یه قدم کوچیک برای یک مرد...
‫21 جولای 1969 هست...
‫ساعت 11:56 صبح.
‫بارون، طوفان...
‫منو نکشین...
‫بیشتر از طوفان ترسید تا از ما.
‫چون نکشتیمش ‫فکر می‌کنه آدمهای خوبی هستیم.
‫راست میگی. عقب مونده‌س.
‫به نظرت کی بارون بند میاد؟
‫حداقل 4 هفته دیگه.
‫اگه برش نگردونیم، مردم حرف می‌زنن.
‫و فردا، دونکوها میان اینجا.
‫این یعنی...
‫الان کلبه رو نابود کنیم.
‫ردمونو پاک کنیم.
‫باشه.
‫امشب اینجا نگهش میداریم ‫و فردا تصمیم می‌گیریم.
‫باشه.
‫نگهبانی میدم.
‫کجا زندگی می‌کنی؟
‫تیلیک؟
‫ویگو؟
‫عاشق لوبانگم.
‫لوبانگ خوبه.
‫اسمت چیه؟
‫تو؟
‫اینیز.
‫یا باید بذاریم بره.
‫یا...
‫چی؟
‫زود باش، بگو.
‫یا تا بند اومدن بارون نگهش داریم...
‫یا از شرش خلاص بشیم.
‫هدف بگیر!
‫همیشه برات دردسر درست می‌کنم.
‫هیچ چاره‌ای نداشتیم.
‫احتمالا عفونت کردن نداره.
‫میرم لباس بشورم!
‫چی داری میگی؟
‫به زحمت می‌تونی راه بری. ‫اگه بری لباس بشوری...
‫گفتی باید راه برم!
‫نه اونقدر زیاد.
‫اگه اتفاقی بیافته نمی‌تونی بدویی.
‫وایستا.
‫می‌بینم درد داری، ‫زخم دوباره باز میشه.
‫خفه شو!
‫نمی‌خوام همینطوری بشینم و ‫هیچ کاری نکنم.
‫تحمل موندن توی این کلبه وامونده رو ندارم!
‫کینشی...
‫تفنگت کو؟
‫تفنگم؟
‫بهم نگو که انداختیش توی رودخونه.
‫متوجه نمیشم، همونجا گذاشتمش.
‫- چرا این کار رو کردی؟ ‫- اما برات قسم می‌خورم...
‫جریان آب اونو برده!
‫متوجهی چی کار کردی؟
‫به برول میرسه.
‫اسلحه‌تو از دست دادی!
‫پیداش می‌کنم.
‫من میرم!
‫تو اینجا نگهبانی بده!
‫تا 3 دقیقه دیگه اگه پیداش ‫نکردیم، همه چیزو در کلبه جمع می‌کنیم.
‫بیا، اینو بگیر.
‫تمومه.
‫برو!
‫ببین.
‫یه گردابه.
‫جریان رو برعکس می‌کنه.
‫اینجاست!
‫متاسفم که داد زدم.
‫کینشی!
‫طناب رو ببر!
‫ماهیگیر هستن، تفنگ ندارن!
‫شیمادا...
‫فراموشت نمی‌کنم...
‫برمی‌گردم.
‫سروان هایاکاوا...
‫جانشین کورودا...
‫هرگز فراموش نمیشین.
‫هنوز پیش من هستین.
‫سربازان مریض اردوگاه 900...
‫فداکاری شما فراموش نشده.
‫سه قلوهای میتو...
‫اینجا جون‌تونو از دست دادین.
‫هیچکدوم رو فراموش نمی‌کنم.
‫♪ وقتی گل‌های اقاقیا می‌ریزن ♪
‫♪ بعد از رد شدن از کوه ♪ ‫♪ و رودخونه به چانگچون می‌رسیم ♪
‫♪ حالا دیگه راهزنی در کار نیست ♪
‫♪ خورشید روی برف می‌تابه ♪
‫♪ شمشیرم گریه می‌کنه ♪
‫♪ سربازها در صحرای شن میرن جلو ♪
‫♪ حتی اگه کلاه‌مون منجمد بشه ♪
‫♪ در خط مقدم برای سرزمین پدری ♪
‫♪ تا اینجا رو جنگیدیم ♪
‫♪ و تا آخر زمستان هم خواهیم جنگید ♪
‫دوست دارم باهات حرف بزنم.
‫می‌دونم از یه چیز بلند و سخت...
‫رنج کشیدی.
‫جنگ تموم شده...
‫از 1945.
‫آقای اونودا.
‫قصد داری چی کار کنی؟
‫اینجا بمیری؟
‫نمی‌خوای با من به ژاپن برگردی؟
‫این آهنگ، چطور..؟
‫آکاتسو در موردش حرف زد.
‫هر چیزی که در موردت ‫نوشته شده رو خوندم.
‫کی تو رو فرستاده؟
‫یه گردشگرم.
‫آقای اونودا، سیگار می‌کشی، نه؟
‫شیرینی هم اوردم.
‫نباید اینجا بمونی.
‫دوست دارم باهات حرف بزنم.
‫وسایلت رو بردار.
‫می‌دونی، توی ژاپن، ‫بیشتر مردم فکر می‌کنن مردی.
‫آقای اونودا...
‫چند وقته تنهایین؟
‫لطفا...
‫داستانت رو بهم بگو.
‫بنوشیم.
‫لوبیا قرمز شیرین.
‫منم نمی‌خوام.
‫اما این وضعیت ایجاب می‌کنه.
‫در صلح زندگی می‌کنم...
‫تو در جنگ زندگی می‌کنی.
‫موقعیت ما دو تا قابل مقایسه نیست.
‫اما...
‫برای حل کردن این تناقض، ‫چرا نوشیدنی رو امتحان نکنیم؟
‫شاید ما رو به راه‌حل برسونه.
‫آقای اونودا.
‫خجالت نمی‌کشی ‫میذاری تنها نوشیدنی بخورم؟
‫من...
‫خیلی سفر کردم.
‫50 تا کشور رو دیدم!
‫و شما؟
‫من، من...
‫به خودم قسم 3 تا چیز رو پیدا کردم...
‫یه پاندای وحشی...
‫ستوان اونودا.
‫و یتی!
‫به همین ترتیب!
‫ولی باز هم...
‫نشستن مقابل شما...
‫خوردن غذا با شما...
‫هرگز تصورش رو نمی کردم.
‫نه حتی توی خوابم.
‫باعث افتخارمه.
‫باید آواز بخونیم.
‫بیاین آواز بخونیم، آقای اونودا!
‫با من آواز بخون.
‫تانیگوچی...
‫یوشیمی.
‫مافوق مستقیم منه.
‫برو پیداش کن.
‫اون می دونه چیکار کنه.
‫سرگرد تانیگوچی رو پیدا کن...
‫و به اینجا برش گردون.
‫از چیزی که فکر می کردم سنگینتره.
‫اسم اینجا رو چی بذاریم؟
‫رودخونه کازوکا.
‫واقعا از جنگل میای بیرون، نه؟
‫میای دیگه، نه؟
‫بله.
‫قول می دم.
‫پس 2هفته دیگه می بینمت.
‫کتابی درباره فیلیپین دارید؟
‫دقیقتر بگم درباره جنگ در فیلیپین.
‫جنگ اقیانوس آرام.
‫هیچ کتاب نظامی نداریم.
‫متأسفم.
‫حقیقتش...
‫یه چیز دیگه لازم دارم...
‫آقای تانیگوچی.
‫باید عذرخواهی کنم. نمی تونم کمکت کنم.
‫با فعالیت های نظامیم دیگه هیچ ارتباطی ندارم.
‫خیلی جوون بودم.
‫همون طور که می دونی، همه درگیر این جنگ بودن.
‫ولی باید اونودا هیرو رو یادتون باشه.
‫خب، متأسفانه یادم نمیاد...
‫اما حتما اسمش رو شنیدید.
‫و اسم لوبانگ رو.
‫همه اسمش رو شنیدن.
‫آخرین سرباز جنگه.
‫روزنامه ها رو نمی خونم.
‫و همه جا پر از سربازه.
‫در این دنیا کلی جنگ می شه.
‫می دونی منظورم چیه.
‫از اون جنگ...
‫آخرین نفریه که مونده.
‫تکرار می کنم، روزنامه نمی خونم. فقط کتاب می خونم
‫می گه از جنگل نمیاد بیرون.
‫می گه باید دستور بگیره.
‫بهت که گفتم. دیگه ارتباطی با ارتش ندارم.
‫چرا از نیروهای دفاع از خود نمیخوای؟
‫آقای اونودا فقط دستورات...
‫شما رو قبول می کنه.
‫نمی شناسمش. نه اون رو و نه اون جزیره رو.
‫متأسفم، ولی...
‫یه مقدار چای بهم تعارف کردید.
‫فکر کنم حالا بخورم.
‫[رود تانیگوچی]
‫خیلی ممنونم.
‫اینجا دیدمش.
‫روی مکان ها...
‫اسم افراد رو گذاشته.
‫پر از پشه‌س.
‫اگه آتیش روشن کنیم، ممکنه بیشتر جذب بشن.
‫آقای اونودا!
‫ستوان اونودا.
‫برای دستور گزارش می ده.
‫به دستور رئیس ستاد ارتش.
‫19 سپتامبر 1945، ساعت 7
‫مرکز فرماندهی.
‫اول از همه.
‫به دستور فرماندهی امپراطوری، ‫ارتش 14ام دست از جنگ کشیده.
‫دوم.
‫طبق دستور رییس ستاد ارتش...
‫به شماره 2003...
‫جوخه ویژه منحل شد.
‫سوم.
‫واحدها و افراد...
‫سوم.
‫واحدها و افراد زیر نظر جوخه ویژه...
‫باید فوری تمام فعالیت نظامی رو متوقف کرده...
‫و خودشون رو به نزدیکترین افسر ارشد معرفی کنن.
‫وگرنه باید تسلیم...
‫نیروهای آمریکایی یا فیلیپینی بشن.
‫مرکز فرماندهی...
‫یاماشیتا تومویوکی.
‫بعد از بررسی روند معمول دنیا و ...روند امپراطوری ما
‫تصمیم گرفتیم که وضعیت کنونی ‫رو با یک اقدام استثنایی آروم کنیم...
‫برای زیردستان خوب و ‫وفادارمون اعلام می کنیم...
‫که به دولتمون دستور دادیم...
‫به ایالات متحده، بریتانیای کبیر، ‫چین و شوروی اطلاع دهد...
‫که امپراطوری ما شرایط بیانیه ‫مشترک اون ها رو قبول می کنه.
‫رفاه کل کشورها...
‫از جمله امنیت و رفاه زیردستان ما...
‫بار بسیار زیادی روی دوش ماست...
‫و با قلب خود حملش می کنیم.
‫حتما خیلی دشوار بوده.
‫حالا برو استراحت کن.