‫یو سه‌یوب، متخصص طب سوزنی.
‫در هانیانگ متولد شده،
‫و اصلا از چهار دروازه اصلی شهر بیرون نرفته.
‫اون مَرد حقیقی هانیانگه.
‫در پانزده سالگی داخل سونگین‌وان شد،
‫در هفده سالگی در آزمون ویژه ‫علوم انسانی مقام نخست رو بدست آورد،
‫اما فقط همین نیست.
‫سال بعد، در هجده سالگی، ‫در هر سه آزمون اصلی استانی
‫در رشته علوم انسانی نمره اول رو گرفت.
اما زمانی که مادرش بخاطر بیماری ‫چشم از جهان فرو بست، دست از تحصیل برداشت،
‫و به پزشکی روی آورد و یکی از دیوونه‌ترینا شد.
‫بهرحال، در آزمون اول و دوم نفر اول شد
‫و یه باره وارد ساختمان پزشکی شد.
‫در چوسان اصلا کتاب پزشکی نیست که اون نخونده باشه،
‫و به دلیل استعداد خارق‌العاده‌اش...
‫عنوان متخصص طب سوزنی ‫از سمت پادشاه به وی اعطاء شد.
‫پسر یو هومیونگ، وزیر کارکنان،
‫که در ناز و نعمت بدنیا اومد،
‫و همه از شاه بگیر تا خدمتکارها...
‫آرزوشون اینه که به وسیله ارباب جوان مداوا بشن.
‫داشت یادم می‌رفت، ضمناً به شدت خوشتیپه.
‫نگاه کن تو رو خدا، همه‌شون ضعف کردن.
‫یه افسانه‌ای هست که میگه از موقع پزشک شدن
‫هر بیماری که درمان کرده، شفا پیدا کرده.
‫درست وقتی که کارش عالی بود
‫و صد درصد بیمارانش رو مداوا می‌کرد...
‫قضیه چیه؟
‫چی شده؟
‫اه، عزیزم.
‫یه کاری بکن. ‫اگه درحال فوت باشه، چی؟
‫همین حالاشم مُرده.
‫مُرده؟
‫پس باید چه کاری انجام بدیم؟
‫این نوکر آشپزخانه سلطنتیه.
‫تحمل کنین!
بایست.
‫چیه؟ خیال کردی...
‫می‌تونی دختر مُرده رو زنده کنی؟
‫نه. اون حالا نمرده.
‫تو حدودا اونو کُشتی،
‫اما اون منو داره و زنده می‌مونه.
‫چه کاری انجام میدی؟
مثل مُرده‌ها شده چون هیچ انرژی ‫به مغزش نمی‌رسه،
‫اما هنوز زنده‌است.
‫مگه پیش از اینکه بیفته زمین...
‫و تشنج کنه، داد نمی‌زد؟
‫واسه چی. فریاد زد، بعدش افتاد و تشنج کرد.
‫مریضی صرع داره.
‫خواهشا برید عقب.
‫اه، عزیزجان.
‫نقطه های طب سوزنی...
‫یک.
‫دو. سه.
‫- خدای من. ‫- زنده‌اس.
‫- قیچی رو بده. ‫- چی؟
‫- قیچی. ‫- اه، چشم.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫نمی‌تونی لباس خدمتکار کاخ رو ببری...
‫همین چند لحظه پیش گفتی که اون مُرده.
‫زمانی تو تقریبا اونو به کُشتن داده بودی،
‫دیگه بُریدن لباسش مگه اهمیت داره؟
‫جلد 64 کتاب انرژی و پزشکی.
‫«صرع می‌تواند مریض را به ظاهر مُرده نشان دهد،
‫اما با طب سوزنی به موقع ‫می‌توان بیمار را نجات داد.»
‫خودم اطلاع داشتم.
‫فعلا زمان برای هدر دادن نداریم.
‫واسه به‌هوش آوردنش یه سوزن دیگه استفاده می‌کنم.
‫یک، دو...
‫سه.
‫اون زنده‌اس. ‫نجاتش دادی.
‫چه گونه جرات می‌کنین اینقدر سر و صدا راه بندازین؟
‫اعلی‌حضرت ولیعهد در آستانه مرگ هستند.
‫[قسمت اول]
‫ولیعهد چند وقت قبل مالاریا گرفت.
‫بهت گفتم ازش پرستاری کنی، ‫پس واسه چی فورا به حضورش نرفتی؟
‫شنیدم امروز علائم‌اش کمتر شده.
‫زندگی خدمتکار...
‫زندگی خدمتکار واسه کی مهمه؟
‫هرچقدر طب سوزنی روی ولیعهد انجام دادیم، ‫اثری در علایمش نکرد.
‫اعلیحضرت تو رو درخواست کرده،
‫پس خارج از نوبت صحبت نکن.
‫تنها بخاطر اینکه با ولیعهد درس خوندی،
‫جلوی پادشاه گستاخی کنی،
‫فورا بیرون می‌اندازمت. متوجه شدی؟
‫بله.
‫طب سوزنی و دارو واسشون تاثیری نداره.
‫تو می‌دونی چه جور میشه درمانش کرد؟
‫بله، اعلیحضرت، من طب سوزنی رو انجام میدم،
اما ازتون درخواست دارم که ‫کمی دورتر بشینید.
‫باز داری وقیحانه حرف می‌زنی.
‫اونو ببخشید، اعلیحضرت.
‫اینجا کافیه ؟
‫بله، اعلیحضرت.
‫یک.
‫دو.
‫سه.
‫سریعا من رو بشونید.
‫بخاطر این گفتی عقب برم، ‫چون می‌دونستی اینجور میشه؟
‫بله، اعلیحضرت.
‫گاهی وقت ها، تحریک نقطه هابگوک...
‫با قی و استفراغ سبب درمان سوء هاضمه میشه.
‫اگه بسیار نزدیک می‌نشستید، ‫لباس‌تون کثیف میشد.
‫هم درمانش کردی و هم یک قدم ‫جلوتر رو می‌دونستی.
‫واقعا که آوازه‌ات بیجا نبوده.
‫پسرم.
‫حالا حالت بهتره؟
‫- خیلی بهترم. ‫- خوبه.
‫منو ببخش که گفتم طبیب نشو.
‫به دلیل این نبود که...
‫اون وقتی که می‌خواست طبیب بشه، ‫دانشمند بزرگی بود؟
‫واقعیت داره که پدرش هنوز از دستش عصبانیه؟
‫از دستش عصبانی، ارباب یو؟
‫منو ببخشید، اعلیحضرت.
‫باید تو رو بعنوان متخصص طب سوزنی معرفی کنم.
‫منو ببخشید که این رو میگم،
‫اما اعلیحضرت، من الانم متخصص طب سوزنی هستم.
‫جدا؟
‫این بالاترین مقامیه که پیش از طبیب سلطنتی شدن ‫می‌تونی داشته باشی.
‫من به طبیب یو سه‌یوب...
‫لقب سوزن الهی رو میدم.
‫و همینجور 3600 پیمانه برنج.
‫بله، اعلیحضرت.
‫تو یه طب سوزنی بسیار با استعدادی هستی.
‫مهارت‌هات به طرز چشمگیری خوبتر شده.
اما نباید باعث بشه که مغرور بشی. ‫همیشه بهترین خودت باش.
‫بله، پدر. هیچ موقع حرفتون رو یادم نمیره.
‫مشکلی هست؟
‫اعلیحضرت ازم درخواست کرد...
‫بعنوان کمیسر عالی دفتر پزشکی خدمت کنم.
‫[کمیسر عالی : بزرگ‌ترین مقام مشورتی]
‫اعلیحضرت مشکل سلامتی و بیماری داره؟
‫سه‌یوب، اعلیحضرت نقشه داره که ‫در اسرع وقت شمال رو فتح کنه.
اما مشاور دوم و هم‌پیمانانش می‌خوان ‫جلوش رو بگیرن.
‫طوفان بزرگی در مسیره.
‫رکورد انرژی ناشی از نگرانی...
‫سبب میشه جوش‌هاش به طرز چشمگیری بزرگ بشن.
‫عمیقا نگران هستم.
‫نمی‌تونیم اینکارو انجام بدیم، اعلیحضرت.
‫مشاور دوم. پنج سال پیش ‫و حتی سه سال پیش...
‫تو خلاف اینو توصیه کردی و گفتی که ‫باید در انتظار زمان مناسب باشیم.
‫واقعا می‌خوای به طرف شمال پیشروی کنیم؟
‫شمشیری که کشیده بشه، ‫دیگه نمیتونی غلاف کرد.
‫اعلیحضرت باید بهترین وقت ممکن رو انتخاب کنن.
‫در ناحیه مرزی چینگ شورش شده.
‫کشور در هرج و مرج هست،
‫پس مسلما نمی‌تونیم زمان رو ازدست بدیم.
‫من ارتش اصلی رو اعزام می‌کنم،
‫پس شما هم باید به طور کامل حاضر باشید.
‫نیازه که شما...
‫اجازه بدید به دلیل یک تصمیم احساسی...
‫دوباره حمام خون در کشور جاری بشه؟
‫لطفا تجدیدنظر کنید.
‫مشاور دوم!
‫مَردمی که در سال موش قرمز به گروگان گرفته شدند...
‫هنوز در عذاب هستن.
‫من باید...
‫باید فورا اونا رو نجات بدم، ‫چرا که این وظیفه‌ی منه.
‫ما از نزدیک حواس‌مون بهش بود.
‫پادشاه و سرلشگر کِی دست به یکی کردن؟
‫این کار مثل اینکه خودمون رو درون ‫شعله‌های آتش بندازیم.
‫باید به هر قیمتی که شده جلوش رو بگیریم.
‫اعلیحضرت رویای تسخیر شمال رو نخواهد دید.
‫اعلیحضرت، نوشیدنی‌های شبانه‌تون رو آوردن.
‫اعلیحضرت، کابوس دیدین؟
‫باید حمله به شمال رو تسریع کنیم.
‫زمان مهمه.
‫سریعا برو و اینو به سرلشگر برسون.
‫اعلیحضرت.
‫لطفا فورا فرمانی صادر کنید
‫تا جلوی پیشروی ارتش به شمال رو بگیره.
‫لطفا، اعلیحضرت.
‫لطفا به فکر مَردمی باشید
‫که بخاطر این حمله رنج می‌کشن، اعلیحضرت.
‫- لطفا رحم کنید، اعلیحضرت. ‫- لطفا رحم کنید، اعلیحضرت.
‫چرا شما...
‫قصد و نیت منو متوجه نمیشین؟
‫اعلیحضرت.
‫منتظر چی هستید؟
‫اعلیحضرت رو به اتاق خوابش ببرید.
‫اعلیحضرت، لطفا چشماتون رو باز کنید.
‫با این تیپ و قیافه کجا میری؟
‫الان توی قصر بهم نیاز دارن. ‫بعدا می‌بینمت.
‫وایسا. گفتم وایسا!
‫خدای من.
‫باید فورا برم.
‫حالا می‌تونی بری. ‫بدو دیگه.
‫پدر سالم بودن.
‫چرا یهویی بیمار شدن؟
‫نگرانی و دلواپسی‌هاش اونو از پا درآوردن.
‫اونا باعث کاهش انرژی در کبدش شدن.
‫با سوزن استیلتو میشه چرک رو بیرون کشید
‫که فورا باعث کاهش درد میشه.
‫- هرچند... ‫- چیه؟
‫چطور یک شبه جوش‌ها اینقدر بزرگ شدن؟
‫خیلی عجیبه.
‫اصلا منطقی نیست.
‫من نمی‌تونم روی اعلیحضرت طب سوزنی انجام بدم.
‫ایشون باید توسط طبیب سلطنتی درمان بشن.
‫تو مگه متخصص طب سوزنی نیستی؟
‫اعتماد دارم که می‌تونی درمانم کنی.
‫اعلیحضرت، اجازه بدید منتظر طبیب سلطنتی بمونیم.
‫- اعلیحضرت. ‫- اعلیحضرت.
‫سه‌یو، فورا روی پدرم طب سوزنی رو انجام بده.
‫چرا درنگ می‌کنی؟
‫فورا اعلیحضرت رو درمان کن!
‫نه، ما نمی‌تونیم اینکارو بکنیم.
‫منتظر طبیب سلطنتی می‌مونیم.
‫باید عجله کنیم.
‫فهمیدم.
‫اگه...
‫با منتظر موندن برای طبیب سلطنتی، ‫سلامتی‌شون به خطر بیفته، چی؟
‫- اعلیحضرت. ‫- اعلیحضرت.
‫اگه یه نفر مسموم‌اش کرده باشه ‫تا با تسریع جریان خون...
‫جوش‌هاش بزرگ‌تر بشه...
‫نه، سم نیست. ‫ممکن نیست.
‫بهت دستور میدم.
‫فورا دردم رو تسکین بده.
‫عجله کن!
‫- اعلیحضرت. ‫- اعلیحضرت.
‫سه‌یوب، عجله کن!
‫نه، سه‌یوب. نباید اینکارو بکنی.
‫سه‌یوب، عجله کن!
‫یه کاری بکن.
‫من یو سه‌یوب، متخصص طب سوزنی...
‫روی اعلیحضرت طب سوزنی انجام میدم.
‫خون.
‫امکان نداره.
‫این خون غیرطبیعیه.
‫- اعلیحضرت. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫- پدر. ‫- فورا جلوی خونریزی رو بگیر.
‫سه‌یوب، چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫با شرایط ایشون نباید از سوزن استیلتو استفاده بشه.
‫می‌دونستم که غرورت یه روز باعث دردسر میشه!
‫اون یو سه‌یوب، متخصص طب سوزنیه.
‫یو سه‌یوب گناهکار، ‫فرمان سلطنتی رو دریافت کن.
‫این سوزنیه که طبیب یو موقع ‫درمان اعلیحضرت استفاده کرد.
‫این سوزن سفارشی...
‫فقط در صورتی که با سم برخورد کنه، ‫تغییر رنگ میده.
‫کسی این جرات رو داشته که پدرم رو مسموم کنه؟
‫کی و چطور؟
‫هنوز مشخص نیست، ولی من ‫جواب سوال‌تون رو پیدا می‌کنم.
‫- اینجا نیست، ارباب. ‫- مطمئنی؟
‫غذا یا داروی مشکوکی پیدا کردی؟
‫نه، کمیسر یو.
‫اتاق و وسایل بانوان دربار رو گشتی؟
‫چیز غیرعادی پیدا نشد.
‫لطفا کمکم کنین، کمسیر یو.
‫تو از خدمتکاران آشپزخانه سلطنتی نیستی؟
‫ترس داره از درون منو می‌خوره.
‫بنظر میرسه که...
‫من مسئول مسمومیت اعلی حضرت هستم...
‫من اصلا نمی‌دونستم این چیه.
‫به من گفتن این فقط یه ادویه از چینگ هست.
‫میشه لطفا یه نگاهی به این بندازی؟
‫- نمی‌دونم این چیه. ‫- ولی...
‫اینو جایی ندیدی؟
‫تا حالا همچین چیزی ندیدم.
‫وایسا.
‫یو هومیونگ دنبال فهرست گیاهان دارویی بود.
‫شین گوسو، طبیب سلطنتی...
‫دستور داد که تمام داروهای سمی ‫جمع‌آوری و سوزانده بشن.
‫این سند باید فورا به دست ولیعهد برسه.
‫ارباب جوان، یو.
‫پدرت...
‫خبری از پدرت دارم.
‫نه. ممکن نیست.
‫نمی‌تونه درست باشه.
‫ممکن نیست.
‫امکان نداره.
‫همونطور که همگی شنیدید،
‫وزیر کارکنان، یو هومیونگ...
‫دیشب بعد افتادن از اسب فوت کرد.
‫حادثه تلخ دیگه‌‎ای که در ایام ‫سوگواری ملی رخ داد.
‫هرچند،
‫مرگ اون نمی‌تونه گناهانش رو ازبین ببره.
‫وزیر کارکنان، یو هومیونگ...
‫بعنوان مسئول دفتر پزشکی،
‫و مسئول مرگ پادشاه مجازات خواهد شد.
‫با اینکه خودش از دنیا رفته، ولی...
‫در دادگاه رتبه و مقامش ازش گرفته میشه.
‫زمینی که بهش اعطا شده بود...
‫مصادره خواهد شد.
‫درهمین حین، پسرش یو سه‌یوب...
‫که احتمالا مسئول مرگ پادشاه هست،
‫ولی علی‌رغم این موضوع...
‫تابحال هیچ پزشکی به این خاطر ‫مجازات اعدام دریافت نکرده.
‫متخصص طب سوزنی یو سه‌یوب...
‫از دفتر پزشکی اخراج میشه و تا آخر عمر اجازه ندارد
‫دوباره به هانیانگ برگرده.
‫درمان غلط ایشون باعث فوت پادشاه قبلی شد.
‫باید اعدام بشه.
‫همینطوره!
‫اعلیحضرت عمدا تصمیم گرفت...
‫برای یو هومیونگ مجازات شدیدتری درنظر بگیره...
‫تا بتونه برای یو سه‌یوب حکم سبک‌تری بده.
‫این اولین فرمان و دستور ایشون بعنوان ‫رهبر این کشور بود.
‫بهتره ازش اطاعت کنیم.
‫سه‌یوب، تو زنده بمون.
‫الان فقط توئی که می‌تونی ‫حقیقت رو کشف کنی.
‫بانو سو!
‫خدای من.
‫دان، جسدی که با سرکه شسته شده باشه...
‫باید رد خون رو نشون بده.
‫ولی هیچ ردی ازش نیست.
‫بنظرت کجاش سوراخ شده؟
‫چی؟
‫من از کجا باید بدونم؟
‫بعدشم، الان وقت این کارا نیست.
‫هزار بار بهتون یادآوری کردم...
‫که قرار بود برای لباس عروس ‫اندازه‌تون رو بگیرن.
‫این یعنی که مسموم نشده بود.
‫مرغی که از همون غذا خورده بود...
‫باید هنوز زنده باشه.
‫باید برم اونا رو بررسی کنم.
‫- تو همینجا بمون. ‫- چی؟ نمیشه.
‫نمی‌تونین برید. ‫بقیه منتظر شما هستن.
‫- بیا، بانو سو. ‫- ولی...
‫[اتاق کالبدشکافی]
‫- بیاین. از اینور. ‫- بانو.
‫یواشکی به...
‫اتاق کالبد شکافی رفتین تا جسد رو ببینین؟
‫اگه قاضی بفهمه، بدجور عصبانی میشه.
‫نگران نباش. یه بهونه‌ای جور می‌کنم ‫و به پدرم میگم.
‫ولی بازم، من...
‫مجرم رو می‌گیرم و میگم تو گرفتی.
‫فقط صبر کن.
‫هنوزم جوونه.
‫بنظرم برای عروسی دارن عجله می‌کنن.
‫بانوی من، دیگه زوج مناسبی بهتر از این پیدا نمی‌کنین.
‫ببینید چطور پارچه رو تنش نشسته.
‫یکم تنظیمش کنیم...
‫میشه یکم مراقب باشی؟
‫حالت خوبه؟
‫عذر می‌خوام، بانوی من.
‫خودشه!
‫خیلی ممنونم. ‫کارمون تموم شد؟
‫- صبر کن، اون‌وو. ‫- بانوی من.
‫- کجا میری؟ ‫- بانوی من.
‫پس مرغ‌ها چی شدن؟
‫یکم پیش همینجا بودن.
‫نکنه ببر اونا رو خورده؟
‫من به جسد اون زن یه نگاهی انداختم.
‫خب؟
‫اثری از خونریزی ندیدم.
‫برای همین مقامات فکر می‌کنن ‫که اون مسموم شده بود.
‫شرط می‌بندم خدمتکاری که براش صبحانه ‫درست کرده بود رو زندانی کردن.
‫فورا آزادش کنین.
‫فورا؟
‫تا وقتی قاتلش رو پیدا کنین، ‫نمی‌تونم آزادش کنم.
‫مجرم سوزن رو در تاج سرش فرو کرده...
‫و اونو کُشته.
‫برای همینه هیچ خونی نیست.
‫مجرم واقعی...
‫مرغ دزده.
‫چرا باید قاتل چویی...
‫مرغ‌های قاضی رو بدزده؟
‫تا مرگش رو مثل مسمومیت نشون بده.
‫قاتل واقعی سعی کرد برای ‫خدمتکار پاپوش درست کنه.
‫اگه در دهن کسی که مسموم شده...
‫برنج بریزی، چی میشه؟
‫در این صورت...
‫برنج سم رو به خودش جذب می‌کنه.
‫و اگه اون برنج رو به مرغ بدی چی میشه؟
‫اونایی که برنج رو بخورن، ‫می‌افتن و می‌میرن.
‫ولی اگه مرغ‌ها زنده بمونن چی؟
‫اونا متوجه میشن...
‫که با مسمومیت کشته نشده.
‫برای همین مرغ‌ها رو دزدیده.
‫واقعا باهوشه.
‫از کجا قاتل واقعی رو پیدا می‌کنی؟
‫قاتل در غاری در کوهستان مخفی میشه.
‫پَر.
‫آره.
‫بانوی من. می‌خوای چیکار کنی؟
‫تنهایی رفتن خطرناکه.
‫پیدات کردم.
‫ای احمق!
‫چطور جرات کردی مدرک جرم رو بدزدی؟
‫صبر کن.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫تو...
‫مرغ‌های منو ندیدی؟
‫خیلی سنگینی.
‫وای، دختر.
‫[جعبه سوزن]
‫[وسایل گران‌قیمت]
‫[نشان یشمی]
‫تو که نمی‌خواستی...
‫بپری پایین...
‫درسته؟
‫نگران من نباش.
‫یه پسر اشرافی.
‫اهل هانیانگی.
‫و...
‫و طبیب هستی.
از ساختمان پزشکی هستی، درسته؟
‫از کجا می‌دونی؟
‫چطور برای نجات دیگران تلاش می‌کنی،
‫ولی برای خودت تلاشی نمی‌کنی؟
‫یه چیزهایی هست که فقط وقتی زنده‌ای...
‫می‌تونی بشنوی و حس کنی.
‫درخت‌ها.
‫تا حالا دیدی درختی شاخه‌ی خودش رو بشکنه؟
‫درخت شاخه‌ی خودش رو نمی‌شکنه.
‫ولی آدما...
‫با قلب‌شون...
‫دل آدمای نزدیک به خودشون رو می‌شکنن، ‫و حتی دل خودشون رو.
‫خودت رو نشکن.
‫اینطوری فقط خودت نمی‌شکنی.
‫مگه تو زندگی آدما رو نجات نمیدی؟
‫ارباب جوان.
‫اونجا چیکار می‌کنی؟
‫بیا اینور.
‫زودباش.
‫پس همراه داری.
‫مرغ دزد.
‫صبر کن.
‫تو آدمای زیادی رو نجات میدی،
‫پس خودتم زنده بمون، باشه؟
‫[یک سال بعد]
‫[درمانگاه گیوسو]
‫مادربزرگ، بیا و بخور.
‫جانگ گون، بیا غذاتو بخور.
‫وای، پسر.
‫منتظر چی هستی؟ بخور.
‫برنج سوخته باعث سرطان معده میشه.
‫این نسوخته. سرخ شده. خوشمزه‌اس.
‫این کهنه روی میز چیکار می‌کنه؟
‫کهنه نیست. با دست پاره‌اش کردم ‫تا خوردنش راحت‌تر بشه.
‫امتحانش کن.
‫پس این یکی چیه؟ ‫سوپ رب با سویای آب شده؟
‫بنظر که بی‌مزه میاد.
‫حداقل از قبل اینو می‌دونی.
‫بخورید. با خوردن این نمی‌میرین.
‫بیاین فعلا زنده بمونیم تا بانو نامهی برگرده.
‫دیگه مغرضانه حرف می‌زنی. ‫خیلی خوشمزه‌اس.
‫فهرست موجودی فعلی‌مون چیه؟
‫دو گونی گیاه سنل ختایی. ‫یک گونی توت گوجی.
‫یه گونی گَوَن.
‫سه گونی شیرین بیان. دو گونی مخمل شاخ. ‫سه گونی جین‌سینگ.
‫گل رهمانیا گلاتنوسا و نخ طلا هیچی نداریم.
‫باید بیشتر گل رهمانیا گلاتنوسا بخرم.
‫- مادربزرگ؟ ‫- چیه؟
‫می‌دونی، اون کارایی که ‫موقع بیدار شدن انجام میدی.
‫موقع بیدار شدن؟
‫میرم دستشویی.
‫چقدر دستشویی می‌کنم؟
‫مدفوع خشک، مدفوع دو تکه حلقوی،
‫- و مدفوع آب‌دار؟ ‫- بسه. نمی‌خوام دیگه بدونم.
‫بهشون گفتم روی بند راه نرن.
‫ای دلقک‌ها.
‫بیا اینجا، چائه یون!
‫ارباب جوان، دیگه چیزی برای فروش نداریم.
‫نه، وقتی نفر اول آزمون دولتی شدی، ‫اینو بهت دادن..
‫برای همینم باید بفروشیمش.
‫دیگه بهش نیازی ندارم.
‫ولی...
‫وای، نه! حالت خوبه؟
‫بگو دوباره موسیقی بزنن.
‫خدای من. حالم سر جاش اومد.
‫چی میل دارین؟
‫یه کاسه جوشونده عسل می‌خوام.
‫ما همچین نوشیدنی نداریم. ‫براتون چای بیارم؟
‫الان چای نمی‌خوام.
‫پس نوشیدنی دارچینی بیارین.
‫خدای من! هی، چی شده؟
‫حالت خوبه؟ هی!
‫- کمک! یکی کمکش کنه. ‫- وای، نه.
‫- کمک. ‫- خدای من.
‫- چی شده؟ ‫- چه اتفاقی براش افتاده؟
‫اه! اون باید طبیب باشه! ‫اینجا طبیب داریم.
‫طبیب هستی؟ ‫لطفا بهمون کمک کن.
‫- چی شده؟ ‫- حالش خوبه؟
‫- نجاتش بده! ‫- نه.
‫- خدای من. ‫- حالش خوبه؟
‫- وای نه. ‫- خدایا.
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫- خدایا! ‫- خدای من!
‫- خدایا. ‫- زودباش.
‫- زودباش نجاتش بده. ‫- عجله کن.
‫پسر.
‫برید کنار.
‫- خدا رو شکر. ‫- داشت خفه میشد.
‫- بهتر شد. ‫- خدای من.
‫اه، کاری نکردم.
‫خدای من، ازت ممنونم.
‫برای نجات زندگیم، چطور می‌تونم ‫ازت تشکر کنم؟
‫نیازی به انجام کاری نیست.
‫این کیک برنجی...
‫نزدیک بود تو رو به کُشتن بده، ‫برای همین من از شرش خلاص میشم.
‫بله، حتما. ‫اصلا همش برای شما.
‫- بازم ممنونم. ‫- آخیش، راحت شدم.
‫- بیا یکم آب بخور. ‫- آره، آب خور.
‫کی می‌دونست کیک برنجی می‌تونه...
‫با اون دست،
‫نمی‌تونی بعنوان طبیب کار کنی.
‫لازم نیست نگران باشید، ‫چون دستم مشکلی نداره.
‫می‌خواستم بهت پیشنهاد مداواش رو بدم.
‫لازم نکرده یه آدم ناشناس منو درمان کنه.
‫اه، پسر. تو پسرک جاهلی هستی که ‫حتی نمی‌تونه طب سوزنی انجام بده.
‫گمونم هنوز نا امید نشدی.
‫اگه نظرت عوض شد، به درمانگاهم ‫در نزدیک درخت گیسو بیا...
‫و سراغم رو بگیر.
‫هی، بیدار شو.
‫هی!
‫تو آدمای زیادی رو نجات میدی، ‫پس خودتم زنده بمون، باشه؟
‫لطفا.
‫لطفا....
‫لطفا بیدار شو.
‫هی.
‫بیدار شو!
‫[درمانگاه گیسو]
‫چند نوع ضربان وجود داره؟
‫بیست...
‫هشت؟
‫درسته. بو، چیم، جی، ساک،
‫با این چهار نوع که آشنا بشی،
‫می‌تونی بیماری‌های بیشتری رو تشخیص بدی.
‫بیا، نبض منو امتحان کن.
‫خب؟ می‌تونی ضربان منو حس کنی، درسته؟
‫پدر، بیمار هستی؟ ‫نمی‌تونم چیزی حس کنم.
‫دخترک دیوونه! چطور ممکنه وقتی زنده‌ام، ‫ضربان نداشته باشم؟
‫اینطوری مُچم رو نگیر. ‫به آرومی انگشتت رو روش بذار.
‫اه! زنده‌ای، پدر!
‫خدای من! چقدر ناامید کننده س
‫مریض‌هام داره بیشتر میشه،
‫ولی کسی نیست کمکم کنه.
‫اینجا طبیبی هست؟
‫یه طبیب درست می‌خوام.
‫تو...
‫تو همون جوون جاهل توی بازار نیستی؟
‫موقع غرق شدن پیداش کردم.
‫نفسش برگشته ولی ضربانش ضعیفه.
‫بیارش اینجا.
‫باید با نوک انگشتان...
‫به نواحی ایندانگ و ساکوان فشار بیاری.
‫حرف نزن و بذار کارمو بکنم.
‫از کجا همچین بانوی جوان قشنگی رو پیدا کردی؟
‫لباس‌هاش رو عوض بکن...
‫و برای جریان خون کافی، اندام‌هاش رو ماساژ بدید.
‫خدای من.
‫زودباش.
‫یا نکنه می‌خوای اینجا بمونی ‫و زانوی غم بغل بگیری؟
‫حالا که حالش ثابت شد،
‫یه کاسه جوشونده گیاهی...
‫آهای، تو.
‫جوونک جاهل، وایسا!
‫پس چرا سرتو انداختی پایین و شتابان میری؟
‫اون از لبه مرگ برگشته.
‫لطفا به خوبی مراقب باشید.
‫من ازت پرسیدم کجا میری،
‫و تو چرت و پرت تحویلم میدی؟
‫چی؟
‫- چرت و پرت؟ ‫- ارباب جوان، یو...
‫آدمی نیست که بخوای باهاش بدرفتاری کنی.
‫این ارباب جوان تو دقیقا کی هست؟
‫ارباب جوان، یو...
‫در آزمون علوم انسانی و...
‫و همینطور آزمون پزشکی رده اول رو بدست آورده.
‫ایشون پسر وزیر کارکنان، ارباب یو هومیونگ هستن!
‫اونقدر توی کارش موفق بود که...
‫که خود اعلیحضرت بهش لقب سوزن الهی رو دادن.
‫ایشون همچین کسیه.
‫که اینطور. ‫طبیب دفتر پزشکی.
‫حالا فهمیدم.
‫طبیب‌های اونجا بیشتر بخاطر...
‫چاپلوسی معروف هستن...
‫تا مهارت‌های طب سوزنی.
‫حتما بخاطر اساتید بدی که داشتی...
‫اینطور دست و پات می‌لرزه.
‫تعجبی نداره که وقتی سوزن رو در دست داری،
‫نمی‌تونی لرزش دستت رو کنترل کنی.
‫جانگ گون.
‫بله؟
‫اومدم.
‫داشتم دارو دَم می‌کردم.
‫برو از خونه چیل سانگ رو بیار.
‫باید اینا رو با خودش ببره.
‫چشم.
‫جانگ گون.
‫چیل سانگ دقیقا کیه؟
‫سرباز اداره دولتیه.
‫بذار ببینم.
‫داروی گیاهی، طب سوزنی، تعویض لباس.
‫حداقل ده نیانگ میشه.
‫یا ده نیانگ رو می‌پردازی یا به قاضی جواب پس میدی.
‫من یه زن رو از غرق شدن نجات دادم
‫و تو داری برام قبض می‌نویسی؟
‫پس از کی هزینه‌اش رو بگیرم؟ ‫از خودم؟
‫اگه دوست نداری برای قاضی جواب پس بدی،
‫تا وقتی به‌هوش بیاد، باید بمونی.
‫دنیاتون توی همین دایره خلاصه میشه.
‫شنیدی که.
‫مثل موم تو دستای من هستین.
‫از این دایره بیرون برو
‫تا دنیات زیر و رو بشه.
‫چرا تو...
‫لعنتی، این زهرماری آخرش تو رو می‌کشه.
‫زودباش، جی هان.
‫اصلا بهش لب نزدم.
‫کی رو می‌خوای گول بزنی؟
‫بگذریم، اونا امشب رو پیش تو می‌مونن.
‫عذر می‌خوایم که بی‌موقع مزاحم شدیم.
‫اصلا مشکلی نیست. ‫خودمم خوشحال شدم.
‫بفرمایید. یکم بخورید.
‫هرگز اینو بهش تعارف نکن.
‫اینو بخوره تبدیل به یک آدم دیگه میشه،
‫پس اصلا بهش تعارف نکن.
‫می‌بینم که زندگی حوصله‌سربری دارین.
‫ارباب یو، خیلی وقته که زیر تشک گرم و نرم نخوابیدیم.
‫چه خوبه.
‫اینا از پر ققنوس درست شده؟
‫خودت بخواب تا متوجه بشی.
‫خدایا، واقعا لازمه اینکار؟
‫بیا بیرون.
‫بیا بیرون دیگه!
‫باشه، دارم میام.
‫می‌بینم که دیشب کابوس مابوس ندیدی.
‫شاید انرژی اینجا پاک و خالصه.
‫بهرحال پاشو دیگه.
‫طبیب گیو داره ما رو صدا می‌زنه.
‫ارباب یو.
‫خدای من.
‫واقعا فرار کرده.
‫تو زندگیش رو نجات دادی...
‫و اون بدون تشکر و جبران لطفت، رفته.
‫دقیقا واسه همین شما رو نگه داشتم.
‫چیل سانگ، کمر مادرت چطوره؟
‫وقتی بارون نیاد، خودش می‌تونه تا بازار بره.
‫گهگاهی بیارش اینجا.
‫یا جلوی بارون رو می‌گیرم...
‫یا برای همیشه کمر مادرت رو مداوا می‌کنم.
‫ممنونم، طبیب گیو.
‫خیلی‌خوب، وقتشه کمی حساب و کتاب کنیم.
‫طب سوزنی سه نیانگ میشه، ‫داروی گیاهی پنج نیانگ،
‫و لباس‌ها دو نیانگ.
‫هنوزم می‌خوای صورتحساب رو بهم بدی؟
‫وقتی پای پول وسط باشه، ‫باید سختگیر بود.
‫سود یه روز هم اضافه کنم...
‫کافیه دیگه.
‫طبیبی که زندگی رو نجات میده...
‫نباید اینقدر پول‌دوست باشه.
‫چه مزخرفاتی داری میگی؟
‫من به نوبه‌ی خودم پزشکان نالایق دیدم،
‫ولی هیچکدوم اونا مثل تو...
‫پول‌پرست یا بددهن نبودن.
‫باید بدونی که توی این روستا من به عنوان ‫پزشک میانه‌رو معروفم.
‫هرچند،
‫بنظر میاد که شما آس و پاس هستین.
‫از شانس خوب شما، ‫با توجه به تعداد بیماران،
‫این درمانگاه کارکنان کمی داره.
‫برای همین پیشنهاد سخاوتمندانه‌ای بهتون می‌کنم.
‫در عوض ده نیانگ بعلاوه یک نیانگ برای یک شب موندن،
‫باید اینجا یازده روز بیماران رو مداوا کنی.
‫اگه قبول نکنی...
‫طبق قانون کشوری باید مجازات بشی.
‫چی میگی؟
‫پیشنهادم سخاوتمندانه بود؟
‫حالا قرارداد رو امضاء کن.
‫تو خواب ببینی که قبول کنم.
‫خب، گزینه دوم...
‫تو یه طبیب هستی،
‫برای همین این پیشنهاد رو بهت دادم.
‫و منم بهت گفتم که اون دختر ‫برای من کاملا غریبه بود.
‫تو شاید اینو بگی،
‫ولی از طرفی ممکنه اون همون دختری باشه...
‫که داشتی باهاش فرار می‌کردی.
‫آب باعث شده اون تو رو ببینه،
‫و ازت مایوس شده و خواسته از دستت فرار کنه.
‫چی؟ چطور جرات می‌کنی؟
‫ارباب یو، خواهش می‌کنم.
‫خدای من، ترسیدم.
‫با یکی دوتا شوخی به بزرگ‌تر از خودش ‫بی‌احترامی می‌کنه.
‫باشه. اگه خواستی منو بزن. ‫اینطوری باید پول بیشتری بدی.
‫- بزن. ‫- خدای من.
‫- خدای من، نه. ‫- بزن دیگه.
‫ارباب یو، با توجه به مجازاتی که دریافت کردی،
‫عاقلانه نیست که به دفتر دولتی بُرده بشیم.
‫لطفا قرارداد رو امضاء کنین.
‫من معامله نامنصفانه رو قبول نمی‌کنم.
‫عدم پرداخت هزینه اقامت و کلاهبرداری.
‫همینا برای بازداشت فوری کفایت می‌کنه.
‫تا فردا به هر نحوی ده نیانگ پیدا می‌کنم،
‫پس لطفا فعلا قرارداد رو امضاء کنین.
‫شوخی می‌کنی؟
‫نمیشه همین یه امروز به حرفم گوش بدید؟
‫یک سال گذشته رو به راه و روش تو...
‫زندگی کردیم.
‫یعنی میگی همه‌چی رو دور بندازیم؟
‫اینقدر تقلا نکن. ‫فقط به خودت صدمه می‌زنی.
‫معامله جوره، درسته؟
‫ایپ بون، حاضر باش.
‫بیمارها صبح نمیان چون درحال کشاورزی هستن.
‫بیمار اول امروزت اونه.
‫اون یه بند‌بازه که مشکل سرگیجه داره.
‫درمانش کن،
‫ولی بهش هر دارویی نده.
‫پدر. اون دو نفر رو می‌شناسین؟
‫شما از کجا یه نفر از دفتر پزشکی رو می‌شناسین؟
‫ایشون پسر وزیر کارکنان، ارباب یو هومیونگ هستن!
‫اونقدر توی کارش موفق بود که...
‫که خود اعلیحضرت بهش لقب سوزن الهی رو دادن.
‫ایشون همچین کسیه.
‫یه چیزی بگو. ‫این آدما رو می‌شناسی؟
‫آره.
‫در طول جنگ آدمای زیادی رو درمان کردم.
‫سرشت آدما رو خوب می‌شناسم.
‫من اینو نپرسیدم.
‫شما اونا رو نمی‌شناسین، مگه نه؟
‫درمانگاه رو به دست آدمای کاملا غریبه سپردین؟
‫اون فقط یه شونه برای گریه کردن نیاز داره، ‫پس کار عجولانه‌ای نمی‌کنه.
‫یجور حرف می‌زنی که انگار یه خبرایی داری.
‫برای گرفتن نبض شما، یه طبیب خانم آوردم.
‫می‌تونین راحت باشید.
‫طبیب خانم؟
‫میشه مُچ‌تون رو ببینم؟
‫بو، چیم، جی، ساک.
‫فقط کافی بود یکی از اینا رو پیدا کنی ‫ولی باز نتونستی؟
‫واقعا هیچکدومش رو حس نکردم.
‫اون زنه باید دیوونه باشه.
‫نبضش رسما همه طرف می‌رفت.
‫چرا نبض باید همه طرفی بره؟
‫لعنت بهت.
‫خیلی می‌ترسیدم...
‫که خودمو به آب بزنم.
‫اون...
‫بدون کوچک‌ترین درنگی...
‫به سمت طوفان رفت.
‫بهم گفت زنده بمون.
‫زنده‌ام،
‫ولی انگار که مرگ...
‫بیمار چرا اینطوریه؟ ‫اسم خودتم طبیب گذاشتی؟
‫من دیگه...
‫طبیب نیستم.
‫تو طبیب نیستی؟
‫خودتو به اون راه زدی که حق‌الزحمه رو ندی؟
‫بازم داری از پول حرف می‌زنی.
‫من...
‫زمانی بعنوان سوزن الهی شناخته میشدم!
‫ولی الان...
‫حتی نمی‌تونم طب سوزنی انجام بدم.
‫من دیگه طبیب نیستم!
‫آره! اونقدر ناراحتی که دیگه نمی‌تونی ‫طب سوزنی انجام بدی.
‫برای همینه...
‫بهش چیزی دادی که توی این وضع انداختیش.
‫این نشون میده برای طبیب شدن، ‫ذهنیت درستی نداری.
‫اونو بعنوان بیمار ندیدی!
‫هرچیزی که می‌خوای بشی،
‫هنوز کلی چیز باید یاد بگیری.
‫باشه. تو هم می‌تونی منو به چالش بکشی. ‫زودباش.
‫وقتی حالش سرجاش باشه،
‫بازم آدم اینکار نیست.
‫فقط یه ضربه کافیه تا نقش بر زمین بشه.
‫آب.
‫قربان.
‫دارم می‌میرم؟
‫نمی‌میری. ‫ حداقل الان نه.
‫ممنونم.
‫خیلی ممنونم، قربان.
‫دیگه از اون زهرماری نخور.
‫قربان.
‫باید...
‫روی بند راه برم.
‫وقتی نتونم، دیگه حس زنده بودن نمی‌کنم.
‫بخاطر همین حس،
‫غم و غصه وجودم رو گرفت.
‫و الان حتی نمیتونم یه بار روی طناب برم.
‫خیلی باحالی.
‫اصلا ارزش خُرد کردن نداشت.
‫- این شماره چنده؟ ‫- چهار.
‫فقط چهار؟ ‫بزن بریم.
‫بشین.
‫مراقب خورد و خوراکت باش.
‫من مَردی که سرگیجه داره رو درمان می‌کنم.
‫ولی به محض درمان شدن اون، میرم.
‫پس قرارداد رو پاره کن.
‫درمان بیماران وظیفه مشخص توئه.
‫برای لغو قرارداد، باید پیشنهاد دیگه‌ای بدی.
‫چه پیشنهادی باید بدم؟
‫یه کاری کن دوباره بند‌بازی کنه.
‫وگرنه، ده روز دیگه باید بمونی.
‫سه ماه یا شایدم بیشتر.
‫از روی بند افتادم.
‫از اون موقع دیگه نتونستم روی بند برگردم.
‫دارو مشکل بدنی رو حل کرد،
‫پس الان باید مشکل سرگیجه رو درمان کنم.
‫شش مدل سرگیجه وجود داره،
‫ولی علائم تو با هیچکدوم از اون ‫شش مورد همخونی نداره.
‫پس من درمان رو با نوعی انجام میدم...
‫که علائم تو بیشتر به طرف اون دلالت داره.
‫داچو.
‫جوکسامری.
‫و طب سوزنی در نقاط تابک و تاین.
‫خدایا، چقدر حس راحتی و آرامش دارم
‫و بدنم داره پیچ و تاب می‌خوره.
‫حس می‌کنم حالا می‌تونم روی بند راه برم.
‫یواش یواش خوبتر میشی.
‫خیال کردن به بندبازی...
‫سبب میشه ریه‌هام پُف کنه.
‫زمانی روی طناب هستم،
‫مابقی زیر من هستن.
‫به هیچ اشراف‌زاده یا کسی حسودی نمی‌کنم.
‫جی هان!
‫منو ببین.
‫ممکنه یه لحظه بیرون بیای؟
‫بعد دوا و درمون دیشبمم، الان منو ببین.
‫می‌بینی چیکار می‌تونم انجام بدم؟
‫باید خودمو یه امتحانی بکنم. ‫باید حالا روی طناب برم.
‫می‌خواین واسه تماشا بیاین؟ ‫یه نمایش عالی براتون برگزار می‌کنم.
‫تحمل کنین منم بیام.
‫اگه پیروز بشه، من میرم.
‫قرارداد رو آماده کن.
‫خدای من.
‫سرت گیج میره. ‫به خودت فشار نیار.
‫خوبم.
‫خوب نیستی. ‫بیا پایین.
‫نه!
‫اگه الان پایین بیام، ‫امکان داره دیگه هیچوقت نتونم بالای طناب برگردم.
‫- هی. ‫- حالت خوبه؟
‫به فنا رفتم.
‫دیگه کارم تمومه.
‫درمانت تازه آغاز شده.
‫نه.
‫می‌دونم که یه چیزی...
‫غلط پیش رفته.
‫چیزی غلط پیش نرفته.
‫بدون طب سوزنی، بهبودیت آروم جلو میره.
‫چی؟
‫طب سوزنی روش انجام ندادی؟
‫پس چه گونه داری درمانش می‌کنی؟
‫گفتم که.
‫نمیشه طب سوزنی انجام بدم.
‫پس جاهل نیستی، اما کلاهبرداری.
‫شرط می‌بندم حتی پزشک واقعی نیستی.
‫ارباب جوان من یه طبیب عالی با استعداد هست.
‫قبلا بهش سوزن الهی می‌گفتن.
‫این فقط یه مشکل موقتیه که ‫به دلیل یک شوک عاطفیه...
‫که داره ازش التیام پیدا می‌کنه.
‫پس تلاش کن روش طب سوزنی انجام بدی.
‫نشونم بده...
‫که این مشکل موقتیه یا دائمی.
‫چیه؟ اون جعبه سوزن رو با خودت ‫اینور اونور می‌بری...
‫تا از مَردم کلاهبرداری کنی؟
‫اگه تنها یه بار دیگه می‌تونستم ‫روی طناب راه برم،
‫الان این همه ناراحت نبودم.
‫اگه می‌دونستم بار آخرمه...
‫زیادتر روی طناب می‌موندم.
‫چیه؟
‫تصور می‌کنی تقصیر توئه؟
‫یا بیشتر دلت واسه خودت می‌سوزه؟
‫موقعیتش اونقدر سخت نیست که نشه درمانش کرد.
‫با این وجود اون مشکل بزرگ‌تری داره.
‫وسواس بندبازیش.
‫این وسواس...
‫سبب شده از درون بیمار بشه.
‫اگه نتونم بندبازی کنم،
‫میخوام بمیرم.
‫من دیگه...
‫طبیب نیستم.
‫خواهشا...
‫لطفا...
‫تلاش کن...
‫روی بند راه بری.
‫چی؟
‫چشماتو ببند و روی طناب برو.
‫تو طناب رو شبیه کف دستت می‌شناسی.
‫پس با چشمای بسته هم میشه انجامش بدی.
‫گریه نکن.
‫خودت گفتی می‌خوای واسه ‫یک بار دیگه انجامش بدی.
‫پس قصد دارم آرزوت رو برآورده کنم.
‫اما این روی زمینه.
‫کی گفته حتما باید روی هوا باشه؟
‫کی گفته که طناب باید روی سرمون باشه؟
‫موسیقی نیاز داریم.
‫بنوازید.
‫باشه، بزنین!
‫زمانی روی طناب هستم،
‫مابقی زیر من هستن.
‫من پادشاه میشم...
‫و آسمون.
‫زمانی روی طناب هستم،
‫همش دنیای من میشه.
‫خدای مهربان. اون دلقک‌های کودن رو ببین.
‫در دفتر پزشکی اینو بهت یاد دادن؟
‫که با صحبتای احمقانه بقیه رو گول بزنی؟
‫خب...
‫حالا بین جانگو و وانیگواری درحال رفت و آمده.
‫می‌تونه واسه امرار معاش و تامین زندگی خودش...
‫بجای بندبازی، موسیقی بنوازه.
‫پس دیگه نمی‌تونی بعنوان طب سوزنی کار کنی.
‫این همه ازش خجالت می‌کشی؟
‫الات که فهمیده چطور امرار معاش کنه،
‫من هم باید همینکارو بکنم.
‫اگه نمی‌تونی طب سوزنی انجام بدی، ‫میشه از موکسا استفاده کنی.
‫اگه اینم نمی‌تونی انجام بدی، ‫میشه از جوشانده‌ها استفاده کنی.
‫اگه حتی اینم نشد،
‫از اون زبون حیله‌گرت استفاده کن.
‫فرار کردن هیچی رو حل نمی‌کنه، ای جاهل.
‫اگه مشکل داری، کمک بخواه.
‫تلاش کن با دستات کمک بگیری.
‫بپذیز...
‫و توصیه‌های من پیرمرد رو قبول کن، ‫تو که چیزی واسه ازدست دادن نداری.
‫بعدش می‌تونی...
‫شبیه اون بندباز زندگی کنی.
‫انگار که اصلا متوجه صحبتام نمیشی. ‫واقعا که جاهل و نادانی.
‫در هر صورت،
‫اون نتونست جدا روی طناب راه بره،
‫پس باید روی حرفت بمونی ‫و 20 روز اینجا کار کنی.
‫قصد نداری بخوری؟
‫برای تنوع تخم‌مرغ آوردم.
‫مجبورم واسه درمان به خونه برم؟
‫فکر کنم این جزو توافق‌مون نبود.
‫من نگفتم که باید واسه درمان به خونه کسی بری.
‫حال داد.
‫انرژی شما راکد شده.
‫ناراحت چیزی بودید؟
‫از کجا متوجه شدی؟
‫عضلات شما به دلیل انسداد انرژی، منقبض شدن.
‫واسه همین موقع بلعیدن غذا مشکل دارین.
‫یه داروی گیاهی واستون مفید خواهد بود.
‫اون طبیب پیر دارو رو براتون حاضر می‌کنه.
‫بله، خانم.
‫من جوشانده گیاهی رو براتون حاضر می‌کنم.
‫من کارمو انجام دادم، پس دیگه میرم.
‫لطفا به بانوی جوانم کمک کنین. ‫سریع باشین.
‫- ولی من... ‫- خواهشاً، عجله کنین.
‫اونجاست.
‫لطفا عجله کنین.
‫این طبیب هانیانگی...
‫بی‌شک با مابقی فرق داره.
‫فقط دیدن قیافه‌اش باعث میشه ‫همه درد و مریضی‌هات درمون بشه.
‫یه نفر درحال مرگه.
‫سرت تو کار خودت باشه.
‫- اینجات درد داره. ‫- رهام کن.
‫- وای، پسر. ‫- وایسا.
‫تو شوهرت رو به قتل رسوندی.
‫مقصر تویی که پسرم مُرده.
‫زمانی بیمارها میان، حرفاشون رو گوش کن.
زمانی دارن خشم‌شون رو تخلیه می‌کنن، ‫سرتو تکون بده.
‫چرا واسه نجاتم اومدی؟
‫لطفا این فرصت رو بهم بده ‫که شما رو نجات بدم.
‫واسه نجات‌تون...
‫یه مسیری پیدا می‌کنم.