‫[تمامی شخصیت‌ها، ارگان‌ها، مکان‌ها ‫و اتفاقات در این سریال تخیلی هستن.]
‫- آره! ‫- بمونین ما هم بیایم!
‫اون‌وو.
‫سین‌وو.
‫شنیده بودم مشاور دوم ‫تو رو به فرزندی پذیرفته.
‫پس اینجا چه کاری می‌کنی؟
‫خودت این موقع شب ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫و ایشون چه کسی هستن؟
‫ایشون پزشک روستا هستن.
‫طبیب؟
‫چه اتفاقی افتاده؟ حالت خوب نیست؟
‫حالا دیگه خوبم.
‫اون با طایفه‌ی «چیونگسانگ لی» ‫ازدواج کرده.
‫اگه کسی اونو این موقع شب ‫با یه مرد ببینه،
‫امکان داره توی دردسر بیفته.
‫پس زیاد حواست رو جمع کن.
‫همراهی یه طبیب با بیمارش ‫چه دردسری امکان داره ایجاد کنه؟
‫امکان داره شایعاتی به وجود بیاد!
‫اگه می‌خواستم به خاطر ترس از ‫شایعات مریض هام رو نبینم،
‫طبیب بسیار بدی می‌شدم.
‫پس من دیگه میرم.
‫اون مرد اشرافیِ عصبانی ‫رو از کجا می‌شناسی؟
‫یه وقتی شاگر پدرم بود.
‫ناراحت شدی؟
‫اگه از روی نگرانی برای تو ‫این صحبت ها رو کرده باشه، مهم نیست.
‫تو هم شنیدی؟
بله.
‫باید برم نگاه کنم چی بود.
‫منظورت از نزدیکـه؟
‫طبیب یو، اون چیز سفید ‫رو دیدین که پرواز کرد رفت؟
‫اطمینان دارم یه حیوون وحشی بود.
‫قطعا همین بوده.
‫قبلاً یه آهو و سمور سفید بودن،
اما برای شاه شکارشون کردن ‫و الان دیگه منقرض شدن.
‫اون یه... روح بود؟
‫نبود، نه؟
‫اگرم بود نیاز نیست نگران باشی،
‫نمی‌تونن صدمه ای بهت بزنن.
‫کی اینو گفته؟
‫چوانگتسی گفته، ‫در یکی از کتاب‌هاش.
‫که اینجور.
‫تا دفتر پدرت همراهیـت می‌کنم، ‫تا به سلامت برسی.
‫[درمانگاه گای‌سو]
‫همه اونا از گرسنگی مرده‌ن؟
‫[قسمت سوم]
‫بانو نامهی، بازگشتین.
‫این آقا کیـه که این همه اشتها داره؟
‫اون کسی هست که طبیب «یو»ی عزیزمون ‫رو همراهی می‌کنه.
‫ببینم چی پنهان کردی.
‫چی؟ من چی مخفی کردم؟
‫ایپ بون!
‫صدبار به تو گفتم که غذای «جئون»...
‫ظاهرش از همه‌چی با اهمیت تره.
‫یه ملاقه‌ی بزرگ بردار ‫و یه دایره‌ی قشنگ ایجاد کن.
‫یه دایره‌ی قشنگ، ایپ بون.
‫سریع باش.
‫هر اندازه دوست دارین بخورین.
‫ایپ بون، قطعاً باید موقع آشپزی ‫صورتت رو کثیف کنی؟
‫سرانجام اومد!
‫بیا داخل با ما غذا بخور.
‫بهمون بپیوند!
‫خدای من، بانو سو. ‫خوش اومدین.
‫واسه غذا خوردن بهمون ملحق شین.
‫این بار خوش‌مزه‌ست.
‫می‌بینم زمانی من نبودم ‫این خانواده گسترش پیدا کرده.
‫به اونا غذاهای خوب بده.
‫فقط واسه زنده موندن غذاهای اونو می‌خوردیم، ‫و الان همه رو به موتیـم.
‫پدر!
‫شایعه شده دیشب «گومیهو» برگشته، ‫[روباه افسانه‌ای که تبدیل به زن می‌شه]
‫پس خواهشاً مواظب باشین.
‫- شایعه‌ش همه‌جا پخش شده. ‫- کومیهو؟
‫گومیهو یکی رو در کوه سوراک کشتـه،
‫و باز کبدش رو درآورده.
‫همون گومیهوی پارسالـه؟
‫اما فکر می‌کردم مجرم رو دستگیر کردن.
‫یه قتلِ دیگه انجام شده.
‫چیل سانگ امروز صبح اومد اینجا،
‫تا بهم بگه برای کالبدشکافی ‫به کمک احتیاج دارن.
‫باید یکیو بفرستم.
‫بله، خودت کودن خان! ‫تو باید بری.
‫تو که نمیتوتی طب سوزنی کنی.
‫کار یه طبیب..
‫با شغل یه آسیب‌شناس و بازپرس ‫متفاوته.
‫واسه چی من باید برم؟
واسه روستای کوچیکی مثل اینجا ‫آسیب‌شناس نمی‌فرستن.
‫انتظار میره طبیب‌های محلی ‫این کار رو بکنن !
‫بله، فهمیدم .
‫بانو سو.
‫امروز صبح در مزرعه کار کردین؟
‫خدای من.
‫داری از اون بیشتر و تندتر ‫غذا می‌خوری.
‫به غرورم برخورد.
‫وقتی پای غذا خوردن درمیونـه، ‫هیچ موقع نمی‌ذارم کسی شکستـم بده.
‫زمانی فکرم مشغول چیزیـه،
‫بی وقفه غذا می‌خورم.
‫اینـم بسیار خوشمزه‌ست.
‫هنوز فکرت مشغول چیزیـه که ‫دیشب در جنگل دیدیم؟
‫آره، پارسال یه پرونده‌ی مثل این داشتیم.
‫قاتل طوری صحنه‌سازی کرده بود ‫که انگار یه گومیهو مقتول رو کشته.
‫اما امروز داشتن می‌گفتن ‫مجرم دستگیر شده.
‫آره، بازداشت و مجازات شده.
‫مشکل اینجاست.
‫امکان داره مردم به پدرم اتهام بزنن ‫که تحقیقات رو درست انجام نداده.
‫اطمینان دارم توی دردسر میفته.
الان چطوری انقدر درموردش ‫اطلاعات داری؟
‫پیش از ازدواج توی دفتر کالبدشکافی ‫دستیاری می‌کردم.
‫واقعاً؟ شخصاً اجساد رو چک کردی؟
‫پس خواهشاً باهام بیا.
‫قطعا جزئیات تحقیقات رو یادتـه.
‫اما اگه من بیام دفتر،
‫مردم حرف درمیارن.
اطمینان دارم این می‌تونه برای ‫بخشدار مفید باشه.
‫می‌دونم که درمورد این پرونده ‫اطلاعات بسیاری داری،
‫اما نباید اینجا دیده بشی.
‫یه نگاه تند بنداز و برو.
‫باشه.
‫طبیب یو، باید این رو نگاه کنن.
‫خدای من.
‫این با پرونده‌ی پارسال متفاوته .
‫هردو جنازه کبد ندارن.
‫اما پارسال، زخمـش یه خط صاف بود.
‫و برش به وسیله یه تیغه‌ی تیز ‫انجام نشده بود.
‫مجرم چوب‌بر بود.
‫واسه کشتن مقتول ‫از تبر استفاده کرده بود،
‫و به دلیل تیغه‌ی کُند ‫برش ناهموار به نظر میومد.
‫پس گمون می‌کنی این یه قاتل دیگه‌ست...
‫که کاری کرده مثل قتل گومیهو ‫به نظر بیاد؟
‫بله، این قتل یه باره اتفاق نیفتاده.
‫به نظرم برای این قتل ‫از پیش برنامه‌ریزی دقیق شده.
‫مجرم خیلی باهوش و ماهره.
‫باید کار کسی باشه که ‫با شما یا مقتول دشمنی داره.
‫جدا تحت تاثیر قرار گرفتم، بانو سو.
‫موفق شدین مقتول رو شناسایی کنین؟
‫هیچ چیزی واسه شناسایی همراه‌ش نبود، ‫صورتـش هم آسیب دیده.
‫گمونم شناسایـیش وقت میبره.
‫یه‌جور چاقو که قصاب‌ها ‫استفاده می‌کنن...
‫کنار جنازه پیدا شده.
‫پاسبان‌ها دارن روستا رو می‌گردن ‫تا صاحب‌ش رو پیدا کنن.
‫قربان، یه مشکلی داریم.
‫بازرس سلطنتی از «هانیانگ» اینجاست.
‫و...
‫فرمانده ایم هم تشریف آوردن.
‫اگه فرمانده ایم بدونه تو اینجایی،
‫کارمون تموم شدست.
‫تدارکات دیدار رو فراهم کن.
‫بله، قربان.
‫خدای من، حرکت بکن!
‫بخشدار سو، اینجایین؟
‫دارم میام تو.
‫اینجا کالبدشکافی انجام میشه.
‫نمی‌شه بیاین این طرف.
‫یه قتل گومیهوی دیگه اتفاق افتاده.
‫یعنی کسی که دستگیر کردین ‫مجرم حقیقی نبوده.
‫با این تحقیقات‌تون گند زدین،
‫پس مسئولیت این پرونده ‫نباید با شما باشه.
‫لطفاً بفرمایید داخل.
‫سین‌وو.
‫چطور جرئت می‌کنی. ‫ایشون بازرس سلطنتی هستن،
‫که به دستور اعلیحضرت اینجان.
‫مودب باش!
‫من با عنوان بازرس سلطنتی اینجام.
‫هنوز خودم رو رسماً معرفی نکرده بودم،
‫پس بیاین از این تشریفات بگذریم.
‫لطفا بهم امکان دسترسی ‫به تمام اطلاعات رو بدین.
‫حتماً.
‫جسد اینجاست،
‫پس بیاین از این اتاق بریم.
‫بعد از شما.
‫حالا شما چرا...
‫قایم شدین؟
‫خودم هم نمیدونم.
‫اگه چاقو سلاح آلت قتاله بوده ‫چرا سرصحنه‌ی قتل جا گذاشتنـش؟
‫اشتباهی؟
‫مشکوکه که انگار اصلاً ‫از چاقوئه استفاده نشده.
‫حالتـون چطوره؟
‫زن برادر.
‫چی شده اومدین اینجا؟
‫داشتم از این اطراف رد می‌شدم.
‫مراسم یادبود برادرم نزدیکـه.
‫گمونم هنوز به اندازه‌ی کافی ‫حالتون خوب نشده.
‫وضعیت‌تون رو به مادرم توضیح میدم.
‫لطفاً روی بهبودتون تمرکز کنین.
‫تمام تلاشـم رو برای معالجه‌شون می‌کنم.
‫اگه اجازه بدین ما بریم.
‫چطور ممکنه فقط همین‌هارو ‫داشته باشین؟
‫وقتی داشتیم تحقیقات رو منتقل می‌کردیم...
‫بیشترش رو توی آتش‌سوزی از دست دادیم، ‫فقط همین‌ها مونده.
‫عجب وضعی.
‫به هرحال، الان یه پرونده‌ی جدید داریم.
‫پس اون مردی که پارسال دستگیر کردین، ‫کیم دل سوک،
‫بی‌گناهـه، درست می‌گم؟
‫نمی‌تونیم فرض رو بر این بذاریم ‫که این همون پرونده‌ست.
‫هنوز داریم بررسی می‌کنیم.
‫بخشدار، خیلی تعجب کردم،
‫که دیدم این تحقیقات رو انقدر ‫ناشیانه انجام دادین.
‫مشاور دوم حالشون خوبه، درستـه؟
‫هرچیزی که الان هستم، ‫هرکاری که الان می‌کنم، مدیونشونـم.
‫همیشه براشون آرزوی ‫خوش‌بختی می‌کنم.
‫باید برای مدت کوتاهی ‫بری به زادگاه‌ت.
‫کاری هست که باید انجام بدم؟
‫برو اونجا...
‫و مردی به اسم «یو سه‌یوب» ‫رو پیدا کن.
‫وقتی پیداش کردی بهم خبر بده.
‫و فقط اون رو زیرنظر داشته باش.
‫می‌خوام یه نفر رو برام پیدا کنی.
‫حتماً.
‫فقط بهم بگین طرف کیـه، ‫الان میرم و...
‫یو سه‌یوب.
‫27 سالـه.
‫طبیب سابقِ دفتر پزشکی.
‫مردم بهش می‌گن «سوزن الهی» ‫به خاطر مهارت طب سوزنی‌ش.
‫این اطلاعات برای پیدا کردنـش کافیـه؟
‫من این روستا رو...
‫مثل کف دستـم می‌شناسم. ‫حتی می‌دونم دقیقاً
‫هر خانواده چندتا سگ داره.
‫فوری بررسی می‌کنم.
‫هرچه سریع‌تر، بهتر.
‫چشم.
‫هی، سمت چپ بمون!
‫خدای من، الان باید سوار تخت روان ‫با چرخ‌های طلا می‌بودم.
‫این‌جوری خیلی بهتر به نظر میومد.
‫طرف حتی پسر واقعی ‫مشاور دوم هم نیست.
‫پسر خونده‌شـه،
‫با این حال انقدر از خودراضی‌‎ـه.
‫نه، نباید این حرف رو بزنم.
‫اگه بخوام از این موقعیت ‫به نفع خودم استفاده کنم،
‫باید چاپلوسی‌ش رو کنم.
‫راست رو نگه دار!
‫احمق‌ها، یاد بگیرین دیگه!
‫خدای من.
‫اول منو ببرین درمانگاه گای‌سو!
‫- خدای من. ‫- اینجا چه خبره؟
‫هی، برو کنار.
‫- طبیب گای اومده. ‫- خدای من!
‫همگی صف ببندین!
‫- سلام، طبیب گای. ‫- خانوم‌ها اینطرف.
‫اگه زخمی شدین، اونجا وایسین!
‫- خدای من. ‫- بقیه کجان؟
‫- جانگ گون! ‫- من خیلی درد دارم.
‫ایپ بون!
‫خدای من.
‫شکمـم...
‫خدای من.
‫لعنتی.
‫فکر کردی داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم مریض رو با موکسای سیر ‫درمان می‌کنم.
‫انگار خودم نمی‌دونم.
‫این درمان روزها زمان می‌بره...
‫و چندتا طبیب لازمه تا کامل شه.
‫برای این کار وقت نداریم!
‫اگه به اندازه‌ی کافی پشتکار داشته باشی، ‫تنهایی از پسـش برمیای.
‫این اولین سری بود. ‫دو سری دیگه مونده و...
‫می‌خوای تمام شب بیدار بمونی؟
‫من باید این همه مریض ‫رو تنهایی ببینم؟
‫ایپ بون، جمع‌ش کن!
‫پدر، طبیب یو داره سعی می‌کنه ‫با انجام یه روش دیگه
‫به جز طب سوزنی، مفید باشه.
‫باید ازش حمایت کنیم.
‫جفتـتون عقل‌تون رو از دست دادین.
‫با طب سوزنی درمانـش می‌کنم، ‫حالا این گند رو جمع‌ش کنین!
‫همون‌جور که گفتم، ‫دو سری دیگه لازم داره.
‫لطفاً صبر داشته باشین.
‫تو چت شده؟
‫می‌خوای اینجوری سرکشی کنی؟
‫اون فقط دل درد داره.
‫چرا داری وقت هدر میدی ‫وقتی با طب سوزنی درمان می‌شه؟
‫همون‌طور که می‌دونی، ‫من نمی‌تونم طب سوزنی انجام بدم.
‫برای اینکه علت بیماریـش رو درمان کنم،
‫دارم با دقت وضعیت‌ش رو بررسی می‌کنم.
‫خیلی خب، باشه. ‫فرض کن با این موافقت کردم.
‫این نسخه چیـه؟ ‫اینجا که دفتر پزشکی نیست.
‫مریض‌های ما که مقامات دولتی نیستن.
‫مُشک، چوب عود، ‫بابا آدم، شاخ گوزن،
‫بدتر از همه، عاج کرگدن!
‫شوخیت گرفته؟
‫گیاهان دارویی گرون‌قیمت،
‫و موخوریان پیدا کردن‌شون سختـه!
‫جانگ گون و مان بوک ‫رفتن جمع‌آوری‌شون کنن.
‫از الان به بعد، همه چیزهایی ‫که از کتاب‌های پزشکی می‌دونم رو
‫برای درمان بیمارها جمع‌آوری می‌کنم.
‫تو چطور...
‫تکون بخور!
‫این همه هیاهو برای چیـه؟
‫این خونه آتیش گرفته؟
‫اونجایی، گای جی هان.
‫هنوز این دیوونه داره مریض درمان می‌کنه.
‫ایست!
‫چطور جرئت کردی بیای اینجا.
‫از در اومدم داخل.
‫این زمین ارزش خوبی داره...
‫ولی الان یه درمونگاه درب داغونـه.
‫اگه دست من بود،
‫یه کاخ بزرگ‌تر از اونی که اونجاست ‫اینجا می‌ساختم.
‫از دست تو و حرفای بی‌معنیـت. ‫گمشو بیرون از اینجا!
‫آروم باش.
‫شنیدم توی درمونگاه ‫یه طبیبِ جدید آوردی.
‫خودشـه؟
‫سرت توی کار خودت باشه، ‫و از اینجا برو!
‫اگه نمی‌تونی طب سوزنی کنی، ‫توی پول درآوردن به یه دردی بخور.
‫یه کاری کن برای درمونگاه مفید باشه.
‫سعی‌ام رو می‌کنم.
‫سعی‌ت رو می‌کنی؟
‫پاشو ببینم!
‫- تو... پاشو ببینم. ‫- پدر، لطفاً.
‫ولـم کن، لعنتی.
‫ولم کن!
‫یه طبیب که نمی‌تونه ‫طب سوزنی کنه؟
‫- پاشو برو! ‫- پونگ!
‫پونگ رو ولـش کن.
‫- پونگ؟ ‫- مامان‌بزرگ!
‫- پونگِ من رو ول کن. ‫- پاشو.
‫- تمومـش کن. ‫- زمان بیشتری لازم داره.
‫- از دست شما سه‌تا... ‫- گمونـم نمی‌تونه اون باشه.
‫از کجا احمق به دردنخوری ‫مثل اون رو پیدا کرده؟
‫ولم کنین!
‫معلومه نمی‌تونی یه کار درست بکنی.
‫- خدای من. ‫- جی هان، بس کن!
‫فکر می‌کنی چرا...
‫طبیب گای دنبال مریض‌های ‫پولدار می‌گرده...
‫و ازشون می‌خواد هزینه‌ی ‫معالجه‌شون رو کامل پرداخت کنن؟
‫خب...
‫شاید برای درآوردن پول خوشگذرونیـش.
‫سه‌تا کاهو چینی، ‫پنج‌تا ترب کوهی،
‫دوتا ماهی، و یه کدو سبز.
‫اینا چیـه؟
‫اینا درآمدش از دیدن مریض‌های امروزه...
‫چون هیچ خانواده‌ی اشرافی‌ای ‫بینشـون نبود.
‫طبیب گای رابین هود این روستاست.
‫فقط از خانواده‌های اشرافی ‫پول می‌گیره.
‫مریض‌ها اینارو برای قدردانی میدن.
‫چی بود که سریع قایمـش کردی؟
‫چی؟ معلومه که هیچی نبود.
‫یعنی چی هیچی نبود؟
‫«پزشکی قانونی»؟
‫درستـه.
‫خب این کتاب درمورد اینـه که...
‫وقتی یه نفر خفه شده...
‫درمقایسه با کسی که ‫خودش رو حلق‌آویز کرده،
‫علامتی که روی گردنـش میمونه متفاوتـه.
‫درستـه، معلومه.
‫توی پزشکی قانونی،
‫اینجور یافته‌ها با جزئیات ‫توضیح داده شده.
‫خوندن این چیزا این وقتِ شب ‫ترسناک نیست؟
‫بهش عادت دارم.
‫به خاطر کالبدشکافی‌هایی که
‫توی سنِ کم انجام دادم.
‫اون روز متوجه شدم،
‫که به این سادگی‌ها نمی‌ترسی.
‫به جاش من، تا یه جسد ببینم...
‫تو فقط باید زنده‌ها رو درمان کنی.
‫متاسفانه این روزا ‫خیلی توی این کار موفق نبودم.
‫- گومیهو‌ـه. ‫- گومیهو اینجاست.
‫- گومیهو. ‫- گومیهو اینجاست!
‫- لطفاً. ‫- کمک!
‫- فرار کنین! ‫- از گومیهو فرار کنین.
‫- زودباشین. ‫- همگی فرار کنین!
‫- بدوئین. ‫- فرار کنین.
‫- گومیهو اینجاست. ‫- فرار کنین.
‫- من دیدمـش. ‫- بازم یکی رو کشت.
‫گومیهو اینجاست ‫یه نفر دیگه رو کشته.
‫تو کی هستی؟ ‫خودت رو معرفی کن.
‫بعد از بازجویی از کسایی ‫که توی بازار بودن،
‫تایید خانواده‌ش رو هم گرفتیم.
‫هویتـش مشخص شده، ‫اون معاون دادرس «چوی یون»ـه.
‫اونم گزارش مفقودی‌ش داده شده بوده.
‫و این مرد «مین یو کیوم»ـه، ‫یکی از شاگردهای چوی یون.
‫چندبار اومده بود درمونگاه.
‫پارسال اینجا رو بخیه زدم براش.
‫شاگردِ معاونِ دادرس؟
‫این قتل‌ها به نظرم از روی ‫قصد قبلی میاد.
‫ولی قاتل سرصحنه‌ی جرم ‫دستگیر شده.
‫چطور یه دختر جوون می‌تونه یه ‫مرد دوبرابر خودش رو به قتل برسونه؟
‫بانو سو درست می‌گن.
‫اسم اون دختر «یئون هی»‌ـه،
‫و اون دختر یه پدر تک سرپرستیـه ‫که قصاب‌ـه.
‫و مریضـه.
‫توانایی کشتن کسی رو نداره.
‫مریضـه؟
‫آره، خواب‌گرده.
‫کسایی که این مریضی رو دارن...
‫توی خواب راه میرن ‫و روز بعد یادشون نمی‌مونه.
‫حتی اگه چیزی که می‌گی درست باشه، ‫چاقویی که سرصحنه‌ی قتل پیدا شده...
‫مال قصاب‌هاست. ‫مدارک این طور نشون میده.
‫خودت گفتی اون دختر قصابـه.
‫تو کسی هستی که به ‫گومیهو معروفـه؟
‫چطور جرئت می‌کنی سکوت کنی.
‫فوراً جوابـشون رو بده!
‫من...خب، ‫من...
‫جوابـم رو بده.
‫تو کسی هستی که به ‫گومیهو معروفـه؟
‫من...
‫بله، به نظر میاد خودم هستم، سرورم.
‫داری به قتل اعتراف می‌کنی.
‫قبل از جواب دادن خوب فکر کن.
‫من قصد کشتنـش رو نداشتم.
‫با این حال،
‫فکر می‌کنم من کشتمـش.
‫با این بدن نحیفی که داری؟
‫چطور تونستی یه مرد ‫دوبرابر خودت رو بکشی؟
‫اینو یادم نمیاد.
‫به اندازه‌ی کافی شاهد داریم ‫که دیدن دیشب...
‫اطراف سوراک داری می‌پلکی.
‫حقیقت رو بگو!
‫این چاقو.
‫مال پدرتـه؟
‫حقیقت رو بگو!
‫یئون هی.
‫چطور جرئت می‌کنه.
‫لطفاً طاقت بیار.
‫هیایوی بیرون آشفته‌ش کرده،
‫سراغ شما رو می‌گرفت.
‫الان همه‌چی مرتبـه، ‫پس لطفاً یکم بخوابین.
‫یه نفر رو دیدم، یه مرد.
‫دیگه نیست. ‫الان در امان هستین.
‫مادربزرگ، دیگه پرحرفی نکنین.
‫طبیب یو اینجاست، ‫پس لطفاً بخوابین.
‫باشه.
‫من می‌ترسم، پونگ.
‫شما برین بخوابین.
‫پس...
‫به خاطر من مواظب مادربزرگ باش.
‫به خاطر من.
‫مواظب باشین.
‫نسخه‌های نوشته شده، ‫7870 تا.
‫پرونده‌ی مریض‌ها، ‫18082 تا.
‫آفرین.
‫حالا بیا به ترتیب حروف الفبا ‫مرتب‌شون کنیم.
‫باشه.
‫قبلاً که به هیچکس اهمیت نمی‌دادی،
‫اون موقع خیلی همه‌چی بهتر بود.
‫حتی الان، هیچ طبیبی ‫اندازه‌ی من اطلاعات نداره.
‫چرا یهویی داری اینجوری رفتار می‌کنی؟
‫چرا برای خودت کارِ اضافه تراشیدی؟
‫دارم خودم رو امتحان می‌کنم ‫ببینم بهتره طبیب بمونم یا نه.
‫روزها زمان می‌بره تا بتونی ‫18082 پرونده رو بخونی.
‫چرا به جاش چشم‌هات رو نمی‌بندی ‫و یه سوزن فرو نمی‌کنی؟
‫اگه انقدر آسون بود به جاش ‫این کارو می‌کردم؟
‫خدای من.
‫ممنون، جانگ گون.
‫طبیب گای داروهای مقوی‌ای تجویز می‌کنه ‫که فقط یه دونه مواد اولیه داره.
‫درستـه.
‫داروی مقوی‌ای که طبیب گای ‫معمولاً تجویز می‌کنه...
‫شامل یک یا دوتا گیاه می‌شه.
‫تا صبح باید بیدار باشی.
‫چرا این وقتِ شب دارین کار می‌کنین؟
‫براتون خوراکی درست کنم؟
‫برای ما نه.
‫خدای من، ما کلی چیز خوردیم.
‫واسه همین دیگه جا نداریم.
‫هیچ چیزی برای خوردن نداشتیم، ‫چی خوردین؟
‫ما...
‫- سیب‌زمینی شیرین. ‫- شاه‌بلوط.
‫- سیب‌زمینی...
‫می‌تونی غذای...
‫پشه‌ی احمقِ مزاحم.
‫کل روز داشتی به من کمک می‌کردی.
‫بهتره بری استراحت کنی.
‫باشه.
‫هی، تو!
‫فرستادمـت بری مراقب مادربزرگ باشی.
‫الان داری وقتـت رو سر چی ‫تلف می‌کنی؟
‫گفتین دختره مریض‌تون بوده.
‫اون خواب‌گرده؟
‫بله.
‫به خاطر بیماریش ‫شب‌ها توی خواب راه میره.
‫همین باعث شده گناه‌کار به نظر بیاد.
‫این تحقیقات مزخرفـه.
‫کمکی از دستمـون برمیاد؟
‫یه کارهایی می‌تونیم بکنیم.
‫ممکنه گمـش کنیم.
‫یئون هی.
‫باید ببرمـش درمونگاه.
‫نمی‌تونی.
‫اون متهم به قتل دو نفره ‫که درحین ارتکاب جرم دستگیر شده.
‫اینا فقط علائم خواب‌گردیشـه.
‫باید درمان شه،
‫نکه بهش اتهام قتل زده شه.
‫تو فقط طبیب یه روستایی...
‫چطور جرئت می‌کنی روی حرفم ‫حرف بزنی؟
‫من قبلاً توی دفتر پزشکی کار می‌کردم.
‫مگه شما خودتون اون رو ‫تا اینجا تعقیب نکردین،
‫چون شک داشتین که دوتا ‫مرد گنده رو کشته باشه؟
‫با این حال، قانون قانونـه.
‫این دختر باید برگرده به سلولـش.
‫بازرس سلطنتی، قربان!
‫این احمق براتون مزاحمت ایجاد کرده؟
‫افشای حقیقت...
‫ساکت.
‫این شاگردِ احمقِ من ‫نمی‌دونه دنیا چطوری کار می‌کنه.
‫اشکالی نداره.
‫شما روح بزرگی دارین،
‫و بخشنده هستین.
‫به خاطر همین...
‫اگه باید یئون هی رو دستگیر کنین،
‫می‌شه اجازه بدین بعضی اوقات ‫ببینمـش و درمانـش کنم؟
‫نمی‌تونم برای یه مجرم ‫همچین امکاناتی فراهم کنم.
‫فرض نکن که اون...
‫ساکت باش.
‫بله، معلومه که حق با شماست، قربان.
‫با این حال،
‫بر اساس معاینه‌های قبلیِ من،
‫قلبـش ضعیف شده، کبد و دستگاه گوارشـش ‫خوب کار نمی‌کنه.
‫تغییر در محیط اطرافـش ‫انرژیـش رو کاهش میده،
‫و ممکنه جونـش به خطر بیفته.
‫اگه قبل از اینکه مجرم بودنـش ‫رو ثابت کنین بمیره،
‫خیلی براتون وجهه‌ی خوبی نداره، درستـه؟
‫واقعاً انقدر وضعیت سلامتیـش خرابـه؟
‫بله، روزی 15 دقیقه بهم وقت بدین،
‫تا بهش سر بزنم و معاینه‌ش کنم.
‫طبیب گای!
‫لطفاً کمکـم کنین.
‫لطفاً یئون هیِ منو نجات بدین.
‫بلند شو بشین.
‫می‌خواستم بیام ببینمت.
‫مردم فکر می‌کنن اون گومیهو‌ـه.
‫حتماً خیلی آشفته‌ای.
‫شما گفته بودین...
‫دلیل شب‌ها راه رفتنـش،
‫اینـه که یه مریضی داره.
‫بله، اون مریضـه.
‫مرتکب جرمی نشده.
‫می‌شه لطفاً همین رو ‫به بخشدار بگین؟
‫چطور یئون هیِ من تونسته ‫دوتا مرد رو بکشه؟
‫طبیب گای چندبار گفته...
‫به خاطر بیماریـش ‫شب‌ها در اتاقـش رو قفل کنین.
‫چرا اون شب نکردین؟
‫همین داره دیوونه‌م می‌کنه.
‫اتفاقاً فقط همون شب...
‫در اتاقـش یهو باز شد.
‫فقط همون شب در اتاقش باز شد؟
‫یه چاقو گم نکردین؟
‫نه، گم نکردم.
‫من شغلـم سلاخی خوک‌هاست.
‫بدون چاقو‌هام نمی‌تونم کارم رو انجام بدم.
‫بله.
‫متوجه‌ام.
‫اینجا رو شلوغ نکن، برو خونه.
‫هرکمکی بتونم می‌کنم.
‫بلند شو برو خونه.
‫می‌تونی با یئون هی حرف بزنی؟
‫ممکنه یه چیزی دیده باشه.
‫تو!
‫سعی نکن کار بیهوده‌ای انجام بدی.
‫باشه. ازم می‌خوای روی ‫پول درآوردن تمرکز کنم.
‫نکه کاری که می‌گم رو می‌کنی.
‫خودم توی پول درآوردن متخصصـم.
‫مزاحم کارِ من نشو.
‫توی کتابچه‌ی پزشکی دنبال یه راهی ‫برای کمک به یئون هی بگرد.
‫اجازه نداری کار دیگه‌ای بکنی.
‫باشه.
‫یئون هی، بعد از اینکه ‫رسیدی به جنگل چیکار کردی؟
‫یادم نمیاد.
‫گفتی دیدی که از اونجا رفتم.
‫دوییدی سمت کوهستان.
‫اینم یادت نمیاد؟
‫میشه صداتو بیاری پایین؟ ‫نزدیک بود کبدم از سینه‌م بزنه بیرون.
‫خب، اگه این اتفاق بیفته،
‫گومیهو با خوشحالی میاد ‫کبدت رو برمیداره.
‫حالا چرا داری هیزم میشکونی؟ ‫هنوز زمستون نشده که.
‫خب، می‌خوام برای جبران موندنم اینجا ‫یه کاری بکنم.
‫انقدرم آدم بی‌حیایی نیستم.
‫اگه می‌خوای جبران کنی، برو همه‌ی درخت‌های ‫کوهستان سوراک رو قطع کن.
‫خدای من!
‫ببین چطوری سر به سر هم میذارن.
‫جانگ گون! چی شده؟
‫چی شده؟ ‫حالت خوبه؟
‫چیـه؟ بازم کسی مسخره‌ت کرده؟
‫کی بوده؟ ‫میزنم لت و پارشون می‌کنم.
‫تیکه تیکه‌شون می‌کنم.
‫[فوت کرده]
‫واقعاً ارباب «چوی یون» فوت کرده؟
‫آخی، واسه این انقدر ناراحتی.
‫هروقت میومد اینجا، ‫با تو مثل نوه‌ش رفتار می‌کرد.
‫سمورهای کوهستان سوراک.
‫گفته بود منو می‌بره اونجا ‫و اونا رو دوباره نشونـم میده.
‫گفته بود دفعه‌ی بعد ‫باهم میریم سمورها رو می‌بینیم.
‫واقعاً؟
‫بهت قول داد سمورها رو نشونـت بده؟
‫اون گفتـش...
‫می‌تونیم بازی کردن سمورها ‫رو توی کوهستان ببینیم،
‫اگه بتونیم کسایی که ‫شکارشون کردن رو گیر بندازیم.
‫ولی الان چی...
‫خوابم میاد،
‫ولی خیلی می‌ترسم.
‫نگران نباش، فقط بخواب.
‫داروی گیاهی خوردی، ‫طب سوزنی هم شدی،
‫پس مشکلی برات پیش نمیاد.
‫لعنتی، شاید کس دیگه‌ای مجرم باشه.
‫آره، مجرم کس دیگه‌ایـه.
‫من فهمیدم که معاون دادرس چوی،
‫دنبال کسایی بوده که...
‫سمور و آهویی که قرار بوده ‫برای شاه ببرن رو دزدیدن.
‫گزارشی که برای دادگاه سلطنتی ‫فرستاده بود رو دیدم.
‫پس می‌دونی اون آدما کی بودن؟
‫نه، هنوز نه.
‫گمونم قبل از اینکه بتونه حقیقت رو ‫کشف کنه به قتل رسیده.
‫خدای من، دزدیدن همچین حیوانات نادری،
‫که قرار بوده به کاخ فرستاده شه،
‫اگه اونا رو دزدیده باشن، ‫می‌تونن راحت با پولـش چندتا خونه بخرن.
‫عجب آدمای گستاخـی.
‫بله، این کار با نیت شومی انجام شده.
‫قسم می‌خورم، کار یئون هی نبوده.
‫یه گابلین! ‫من یه گابلین دیدم!
‫- یئون هی. ‫- یه گابلین!
‫یئون هی، بیدار شو.
‫یه گابلین که دستـش چاقو بود.
‫اون گابلین...
‫از روی درخت یه ستاره رو انداخت پایین.
‫من خیلی ترسیدم.
‫وحشت کردم.
‫این چه معنی‌ای میده؟
‫یئون هی...
‫یئون هی حتماً مجرم رو دیده.
‫ممنون.
‫یئون هی.
‫اون گابلین چه شکلی بود؟
‫شکوفه‌ی درخت زردآلو.
‫گل قرمز درخت زردآلو.
‫یعنی چی؟
‫قطعاً یه چیزی دیده.
‫باید دوباره برم سرصحنه‌ی جرم.
‫باشه، عجله کنین.
‫من اینجا رو جمع و جور می‌کنم.
‫جسد اینجا پیدا شده.
‫یه گابلین از روی درخت ‫یه ستاره رو انداخته پایین؟
‫اون درخت زیادی دوره،
‫برای چاقو زدن به کسی.
‫خیلی روی چاقو تمرکز کرده بودیم، ‫که اشتباه بود.
‫مجرم عمداً چاقو رو جا گذاشته.
‫مقتول با تیر کشته شده.
‫پس باید یه چیزایی ازش توی ‫جسد باقی مونده باشه.
‫آره، حق با توئه.
‫ایناهاش.
‫همین‌جاست.
‫تیر.
‫تیرش از برگ درخت بیده.
‫نوک تیر به استخون برخورد کرده ‫و شکسته.
‫و توی بدنـش جا مونده.
‫پس یکی از روی درخت ‫بهش تیر پرتاب کرده،
‫تیر رو پنهان کرده،
‫و عمداً چاقو رو سرصحنه جا گذاشته.
‫درستـه، براساس عمق زخم ‫و فاصله‌ای که تیر پرتاب شده...
‫از یه کمان سنگین استفاده شده.
‫طرف شکارچی نبوده.
‫از کمان تست قدرت نظامی ‫ استفاده کرده.
‫از کجا این چیزا رو می‌دونی؟
‫سوابق بیمارها.
‫باید سوابق بیمارها رو ببینم.
‫بیا، بنوش.
‫جانگ گون، اون روزی که یئون هی اینجا بود ‫رو یادت میاد، درستـه؟
‫می‌تونی سوابق بیمارهایی که ‫اون روز اینجا بودن رو دربیاری؟
‫بله، به راحتی.
‫استفراغ و اسهال، سن 17 سال.
‫سرفه، سن 46 سال.
‫سن 20 سال، از روی درخت افتاده بود، ‫درد در ناحیه‌ی کمر.
‫زردی ناشی از اعتیاد، ‫35 سال.
‫همه‌شون اون روز اینجا بودن.
‫جانگ گون...
‫این مریض‌ها رو از روی حافظه‌ش ‫جدا کرد؟
‫این کار فقط از جانگ گون برمیاد.
‫ممنون.
‫جانگ گون حتی از ارباب جوانِ من ‫هم باهوش‌تره.
‫یئون هی مجرم نیست.
‫با این حال، این اتفاق شبی رخ داده،
‫که اون داشته خواب‌گردی می‌کرده.
‫به نظرتون تصادفیـه؟
‫از ما نپرس، برو سر اصل مطلب.
‫کسی که می‌دونستـه اون معمولاً ‫خواب‌گردی می‌کنه،
‫براش پاپوش درست کرده ‫تا خودش رو نجات بده.
‫بله، دقیقاً.
‫کی درمورد بیماریِ اون خبر داشته؟
‫پدرش تنها خانواده‌ایـه که داره.
‫پس به جز ما، فقط پدرش خبر داشته.
‫پس مجرم باید یکی از مریض‌هایی باشه،
‫که روزی که معاینه‌ش کردی ‫اینجا بوده.
‫تو صدات بلنده، پس حتماً یکی شنیده.
‫در باید از بیرون قفل باشه، متوجه‌ای؟
‫واسه یه بارم شده، ‫حرفات منطقیـه.
‫ارباب جوانِ من خیلی باهوشـه.
‫این پرونده‌ی مریض‌هاییـه،
‫که اون روز اینجا بودن.
‫[درد قفسه سینه، 73 سال]
‫[اسهال و استفراغ، 17 سال]
‫[سرفه، 46 سال]
‫[کمر درد، 20 سال]
‫[زردی ناشی از اعتیاد، 35 سال]
‫آقای کمر درد، کار اون نیست.
‫چون به سختی حرکت می‌کنه.
‫[حذف شد]
‫مردی که درد قفسه سینه داره، ‫بالای 70 سالشـه.
‫قدرت پرتاب تیر رو نداره.
‫اون دوتای دیگه بدون کمک نمی‌تونن ‫حرکت کنن،
‫و اون یکی هم بچه‌ست.
‫پس،
‫یه نفر میمونه.
‫کسیـه که می‌شناسیمـش.
‫این مرد!
‫گل قرمز درخت زردآلو.
‫وضعیت‌تون رو به مادرم توضیح میدم.
‫- لطفاً روی بهبودتون تمرکز کنین. ‫- زخم روی دستـش واقعاً...
‫شبیه گل زردآلوـه.
‫بخشدار سو حتماً داره ‫شدیداً دنبال مدرک می‌گرده.
‫اگه گیر بیفتم چی؟
‫اعدام نمی‌شم؟
‫یه مرد واقعی باید شجاع باشه.
‫چه انتظاری داری؟
‫می‌دونی مشاور دوم کیـه؟
‫حتی اگه به جای قتل ‫به جرم وطن‌فروشی متهم شی،
‫بازم می‌تونه آزادت کنه.
‫هروقت دستگیر شدی،
‫تنها کاری که باید بکنی، ‫اینه که دهنت رو ببندی.
‫این کار رو بکن،
‫نه تنها به قتل متهم نمی‌شی ‫بلکه بهت درجه داده می‌شه.
‫ممنون، سرورم.
‫این چیـه؟
‫این مدرکیـه که...
‫خیلی ازش می‌ترسیدی.
‫[درخواست تجدید نظر]
‫این درخواستیـه که قرار بوده...
‫توسط چوی یون از خود راضی ‫و شاگردش ارائه بشه.
‫چطور جرئت کردن.
‫ظاهراً اسم جفت‌مون رو توش نوشتن.
‫روستای سوراک توی مشتِ منـه، مگه نه؟
‫کی اهمیت میده چندتا سمور ‫شکار کنم؟
‫به هرحال، نمی‌خواستم برای ‫مشاور دوم مزاحمت ایجاد کنم.
‫بله، سرورم.
‫این چه تاثیری روی درجه‌ی من داره؟
‫مشاور دوم هروقت بتونه ‫یه درجه بهت میده.
‫حالا بیا برگه‌ی درخواست رو بسوزونیم.
‫و به کارت ادامه بده...
‫بازم برام سمورهایی که توی ‫روستای سوراک شکار کردی رو بیار.
‫اونا رو یواشکی برای مشاور دوم می‌فرستم.
‫خدای من.
‫چقدر خوبـه.
‫مدارکمـون کافی نیست.
‫فقط از روی حرف‌های یئون هی ‫نمیشه دستگیرش کرد.
‫مدرک کافی رو پیدا کردم.
‫باقی مونده‌‌ای از تیر توی بدن ‫معاون دادرس چوی جا مونده بود.
‫فقط خود تیر رو لازم داریم.
‫مگه میشه به این راحتی پیداش کرد.
‫امیدوارم...
‫کاری نکرده باشی که باعث شه ‫توی تحقیقات بهت شک کنن.
‫معلومه که نه.
‫سرورم،
‫برای اینکه این کار تمیز جمع و جور شه،
‫باید به زن برادرم رسیدگی شه.
‫درمورد چی حرف می‌زنی؟
‫اون کسیـه که پارسال پرونده‌ی ‫گومیهو رو حل کرد.
‫به عنوان یه زن اشرافی ‫زیادی گستاخ‌ـه.
‫حتی الانـم داره توی این پرونده ‫دنبال مدارک می‌گرده.
‫بخشدار آقای سو پدر زنِ برادرتـه.
‫از دشمنـت هم بدتره.
‫می‌خوای چیکار کنم؟
‫فرمانده ایم.
‫موضوع چیـه؟
‫من، ایم سون من،
‫به عنوان فرمانده‌ی کاخ فرمانداری،
‫نمی‌تونم اجازه بدم کسی ‫مرتکب فساد اخلاقی شه.
‫درمورد چی صحبت می‌کنین؟
‫دخترتون، ارباب سو.
‫بیوه بودن چیزی نیست ‫که بشه بهش افتخار کرد.
‫وانمود به مریضی کرده، ‫خونه‌ی همسرش رو ترک کرده.
‫و مشغول خوش‌گذرونی ‫با مردهای دیگه‌ست.
‫سنت‌ها و رسوم‌مون در معرض فساده.
‫معذرت می‌خوام.
‫هروقت دوباره سالم شد...
‫کسی که الان مریضـه ‫دراصل مادر شوهرشـه!
‫قبول ندارین؟
‫دخترتون هرکاری دلش می‌خواد می‌کنه.
‫چون شما قوانین رو برای اون ‫زیرپا گذاشتین.
‫و بدتر از اون،
‫نتونستین سروقت پرونده‌ی ‫گومیهو رو حل کنین،
‫که باعث مرگ دو نفر شد.
‫اگه دخترتون رو نفرستین ‫پیش مادر شوهرش،
‫شما رو به دادگاه سلطنتی ‫گزارش میدم...
‫به جرم کوتاهی در انجام وظیفه ‫و فساد اخلاقی.
‫تصمیمتـون چیـه؟
‫من برمی‌گردم به خونه‌ی ‫شوهر مرحومـم،
‫پس لطفاً تمومـش کنین.
‫اون‌وو.
‫اینجا رو ببین!
‫وقتی یه زن اینجا برای خودش می‌گرده،
‫آدم چطور می‌تونه درست ‫به وظیفه‌ش عمل کنه؟
‫قسم خوردی درست رفتار کنی.
‫مطمئنی مشکلی برات پیش نمیاد؟
‫قرار بود هروقت خوب شدم برگردم.
‫به خاطر شما نیست ‫که دارم برمی‌گردم.
‫بانو سو واقعاً قابل تحسینـه.
‫چطور می‌تونه برگرده خونه‌ی یه قاتل؟
‫براساس سوابقی که جمع کردی،
‫اعضای خانواده‌ش میومدن درمونگاه.
‫درستـه؟
‫پس...
‫می‌دونستی.
‫چی رو می‌دونستم؟
‫تو رازهای بیمارهات رو میری ‫به همه می‌گی؟
‫این فرق داره.
‫می‌دونستی زندگی بانو سو ‫چقدر سخت شده.
‫تو هم قرار بود سرت تو کار خودت باشه.
‫عجولانه درمان کردن علائم، ‫می‌تونه وضعیت بیمارها رو بدتر کنه.
‫باید منتظر زمان مناسب موند.
‫حداقل امروز،
‫خودت زحمت می‌کشی ‫تنهایی تشریفات رو انجام میدی.
‫یه زن باید انقدر نجابت داشته باشه،
‫که حداقل تا سه سال بعد از ‫فوت همسرش عزادار باشه.
‫حتی سرکش‌ترین زن‌ها هم،
‫باید با تنهایی غذا پختن ‫ادای احترام کنن!
‫مادر، بهتره برگردین داخل.
‫بانوی من، ملاقاتی دارین.
‫اون‌وو.
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫باید این عادتِ سرک کشیدن،
‫توی کار مردم رو کنار بذاری.
‫حالا،
‫چیزی که دنبالـش می‌گشتی ‫رو پیدا کردی؟
‫آره.
‫پیداش کردم.
‫ولی راستـش، اصلاً لازم نبود بگردم.
‫نامه‌ی درخواست تجدید نظرِ معاون دادرس ‫که قایم کرده بودی رو پیدا کردم.
‫اسم کسایی که از شاه دزدی کردن ‫توش نوشته شده.
‫دروغ نگو.
‫چرا فکر می‌کنی دارم دروغ می‌گم؟
‫چون قبلاً نابودش کردی، درستـه؟
‫من نوک یه تیر رو توی بدن ‫معاون دادرس پیدا کردم.
‫تیری که باهاش مطابقت داره ‫رو توی این خونه پیدا کردم.
‫چطور یه دختر احمق جرئت کرده ‫معبد رو بگرده؟
‫اگه بمیری،
‫دیگه کسی نیست که ‫منو محکوم کنه.
‫ترسیدی مگه نه؟
‫طبق قانون مینگ...
‫حداقل مجازات قتل اعدامـه. ‫چقدر بد.
‫تو...
‫می‌فرستمـت پیش شوهرت.
‫روز سالگرد مرگ همسرش،
‫بیوه‌ی وفادار خودکشی کرد.
‫داستان قشنگی نمی‌شه؟
‫بمیر.
‫ولـش کن!
‫اون‌وو.
‫فوراً دستگیرش کنین.
‫بله، قربان.
‫ای احمق!
‫برای لاپوشونی جرمـت، ‫دوتا مرد صادق رو کشتی...
‫داشتی یه دختر بی‌گناه ‫رو هم می‌کشتی.
‫چرا دارین منو سرزنش می‌کنین؟
‫این عادلانه نیست.
‫عادلانه نیست؟
‫وقتی همچین مدرک محکمی داریم؟
‫خودت گفتی توی معبد قایمـش کردی!
‫نوک تیر رو پیدا کردم.
‫تیری که باهاش مطابقت داره ‫رو توی این خونه پیدا کردم.
‫چطور یه دختر احمق جرئت کرده ‫معبد رو بگرده؟
‫منو گول زدی؟
‫فکر کردین تسلیم‌تون می‌شم؟
‫ثابت بمون، خیلی تکون می‌خوری.
‫حالا فهمیدی؟
‫این تقلبی بود.
‫همه روی چاقو تمرکز کرده بودن.
‫ولی آلت قتاله‌ی واقعی ‫تیر و کمان بود.
‫برای سواستفاده از بیماریِ اون،
‫قربانی‌ها رو به مسیری که یئون هی ‫خواب‌گردی می‌کرد هدایت کردی.
‫ولی یئون هی تیری رو که
‫از درخت پرتاب شد، دید.
‫تیر نور ماه رو منعکس کرد ‫واسه همین شبیه ستاره‌ی دنباله‌دار بود.
‫اون دید که قاتل کبد رو درآورد...
‫تا وانمود کنه کار گومیهو‌ـه.
‫ببرینـش.
‫بذارین من انجامـش بدم.
‫بلند شو.
‫مادر!
‫هو جون!
‫دختر اهریمنی! ‫دوتا پسرهام رو ازم گرفتی.
‫من زندگیـم رو وقف محافظت ‫از طایفه‌ی چیونگسانگ لی کردم.
‫تو همه‌چی رو خراب کردی.
‫چطور جرئت کردی؟
‫چرا هنوز زنده‌ای؟
‫من الان...
‫عجب خانواده‌ی بدبخت و مزخرفی داری.
‫پسر بزرگـت سرطان معده داشتـه.
‫کم کم از بین رفته،
‫چون استفراغ می‌کرده، نمی‌تونسته ‫غذا بخوره و توی مدفوعـش خون بوده،
‫با این حال به توصیه‌ی ‫طبیب رو نادیده گرفتی،
‫به جاش از جادوگر طلسم گرفتی.
‫واسه همین پسرت مُرده!
‫ولی تو عروسـت رو سرزنش کردی، ‫و ازش خواستی،
‫خودش رو بکشه.
‫خجالت نمی‌کشی؟
‫تو نمی‌دونی چی داری می‌گی.
‫تو فقط یه طبیب دون‌پایه‌ای.
‫حتی یه طبیب دون‌پایه‌ هم...
‫از ته دلـش می‌خواد ‫مریض‌هاش رو نجات بده.
‫من برای نجات جونِ مریضـم،
‫هرکاری می‌کنم.
‫کجا داره میره؟ ‫چیکار داره می‌کنه؟
‫نگاه‌ش کن.
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫- چطور جرئت می‌کنه... ‫- یه زن...
‫یه زن باید بدونه که نباید ‫جلوی لوح یادبود تعظیم کنه.
‫چیکار می‌خواد بکنه؟
‫باید جلوش رو بگیریم؟
‫برای آخرین بار دعا کردم ‫که روح شوهرم در آرامش باشه.
‫از الان به بعد،
‫من ارتباطمو با طایفه‌ی ‫چیونگسانگ لی قطع می‌کنم.
‫کجا میری...
‫چه گونه جرئت می‌کنی...
‫کجا میری...
‫اطلاع نداشتم.
‫تلاش کردم به خودم بگم مرگ همسرم،
‫مقصر من نبودم.
‫اما همه منو سرزنش می‌کردن،
‫کم کم مبدل به واقعیت شد.
‫در آخر، حتی خودم...
‫خودم رو سرزنش می‌کردم.
‫واسه چی این کار رو کردم؟
‫واسه چی خودم رو سرزنش کردم؟
‫بسیار دوران سختی رو گذروندم،
‫اگه اطلاع داشتم،
‫این همه خودم رو سرزنش نمی‌کردم.
‫مقصر تو نیستی.
‫ الان، زندگیـت رو بکن.
‫دیگه نمی‌تونن در زندگیـت ‫دخالت کنن.
‫من اجازه نمیدم، اون‌وو.
‫از دهنـم در اومد.
‫عذر می‌خوام، بانوی من.
‫نه.
‫لطفاً همین‌طوری صدام کن. ‫با اسم کوچیکـم صدام کن.
‫دیگه به اینکه دیگران چه تصوری می‌کنن ‫اهمیتـی نمیدم.
‫از الان، طوری که اون‌وو می‌خواد ‫زندگی می‌کنم.
‫کلا متوجه شدم، اون‌وو.
‫از حالا به بعد، دوست دارم...
‫زندگیـم رو وقف کمک به دیگران کنم، ‫درست شبیه کاری که تو می‌کنی.
‫اما نمی‌دونم دقیقاً باید چیکار کنم.
‫پس،
‫چه جوره که بیای توی ‫درمونگاه گای‌سو بمونی،
‫و واسه طبیب شدن درس بخونی؟
‫تو قلب مهربونی داری.
‫به جز از اون، برعکسِ من ‫شجاع و تیزهوشـی.
‫اطمینان دارم یه پزشک عالی می‌شی.
‫جدا می‌تونم...
‫این کار رو انجام بدم؟
بازم یه ندیمه‌ی دربار ‫از آشپزخونه‌ی سلطنتی گم شده؟
‫اگه قراره هر بار همچین ‫اشتباهاتی ازت سر بزنه،
‫بهتره همین حالا جلوی من ‫خودت رو بکشی.
‫خوهشا من رو ببخشین، اربابِ من.
‫حتی پارسال هم،
‫نزدیک بود نقشه‌هام رو خراب کنی، ‫فراموش که نکردی؟
‫هرطور شده ندیمه‌ی دربار ‫رو پیدا می‌کنم.
‫اگه یه اشتباه دیگه ازم سر بزنه، ‫با زندگیـم تاوانش رو پس میدم.
زود باش.
‫اگه شاه سریعتر پیداش کنه،
‫کار همه ما ساخته‌ست.
‫- نه! ‫- بانوی من!
‫بانوی من!
‫چی شده؟
‫بیدار شو، ‫چه جور این اتفاق افتاده؟
‫چشم‌هات رو باز کن!
‫یه ندیمه‌ی دربار هست...
‫که در مرگ شاه پیشین ‫نقش داشته.
‫اعلیحضرت، فوت کردن.
‫روش رو بپوشونین.
‫این خبر نباید جایی پخش بشه.
‫پنهانی دفنـش می‌کنیم.
‫جسدش رو به سئوبینگو ببر.
‫یه تحقیقات مستقل انجام میدم.
‫یئون هی به سلامت آزاد شد، ‫با تشکر از هر دوی شما.
‫این قبر مادر یئون هی‌ـه؟
‫از کجا اطلاع داشتین؟
‫پزشک درکنار گشتن دنبال امراض،
‫«جستجو می‌کنه، بو می‌کشه، ‫سوال میکنه و نبض پیدا می‌کنه».
‫ضمنا وظیفه‌ی طبیب اینه که،
‫به صورت دقیق نگاه کنه، ‫تا بتونه منشاء...
‫مذیضی ها رو پیدا کنه.
‫خواب‌گردی یئون هی از زمانی شروع شده ‫که دلتنگ مادر مرحومـش شده،
‫واسه همین میاد اینجا.
فهمیدم.
‫هیچ نمی‌دونستم.
‫ممنون، طبیب یو.
‫هر کتابچه‌ی پزشکی‌ای ‫که وجود داره رو مطالعه میکنم،
‫تا بشه درمانـت کنم.
‫طبیب یو اینو واست درست کرده.
‫عروسکـم!
‫خدای من، متشکرم.
‫چطور به ذهنـت رسید ‫واسش عروسک درست کنی؟
‫مادر یئون هی قبل از اینکه فوت کنـه ‫واسش یه عروسک درست کرده بود.
‫اما پدرش اشتباهی اونو سوزونده.
‫اوه، نه.
‫از اون وقت خواب‌گردی شروع شده.
‫تو بسیار مهربونی.
‫اما چرا نمی‌خواستی ‫خودت اونو بهش بدی؟
‫قبلاً واسه درمانـش می‌تونستم ‫طب سوزنی کنم.
‫پس حس بدی داشتم که تنها ‫کاری که از من برمیاد عروسک دادنـه.
در طب سوزنی هم از ‫سوزن استفاده می‌شه.
‫پس یه‌جورایی می‌شه گفت ‫واسه درمانـش از طب سوزنی استفاده کردی.
‫بله، گمونم.
‫تو هم در پرونده‌ی گومیهو دست داشتی،
‫که سبب مرگ چوی یون ‫و مین یو کیوم شد؟
‫نه.
‫داری بهم راستشو رو می‌گی؟
‫معلومه، قربان. ‫چطور به صحبت من شک دارین؟
‫یه لحظه پیش خودم تصور کردم، ‫شاید یه حیله‌ای به کار بردی،
‫تا مشاور دوم رو تحت تاثیر قرار بدی.
‫یه لحظه بهت شک کردم.
‫ولی تو مشخصاً بلدی چطوری ‫چاپلوسی کنی و کارهارو پیش ببری.
‫چون می‌دونی من پسرخونده‌ی ‫مشاور دوم هستم،
‫بدون اینکه اول با من مشورت کنی ‫جون کسی رو نمی‌گیری.
‫این نتیجه‌ایـه که بهش رسیدم.
‫بله، معلومـه.
‫خب...
‫چطور می‌تونم همچین کاری بکنم؟
‫خدای من، لعنتی.
‫خب.
‫درمورد اون طبیب از خودراضی ‫که توی درمانگاه گای‌سو‌ـه،
‫شنیدم قبلاً توی دفتر پزشکی ‫کار می‌کرده.
‫ممکنه همون یو سه‌یوب باشه؟
‫خب، مطمئن نیستم.
‫ولی شنیدم اسمـش پونگ‌ـه.
‫پونگ؟
‫بله، پونگ.
‫پونگ...
‫عجله کن.
‫از طرف مشاور دوم‌ـه؟
‫خوندن بلد نیستم.
‫همه‌ی نامه‌هایی که برای...
‫بازرس سلطنتی اومده ‫رو برام بیار.
‫فهمیدی؟
‫بله، ارباب من.
‫می‌تونی بری.
‫قطعاً موضوع یه چیز دیگه‌ست.
‫چرا باید برای پیدا کردن یه طبیب ‫این همه راه بیاد اینجا؟
‫هرچی باشه پسر مشاور دومـه.
‫یه فرصت بهت میدم که ‫به من خدمت کنی.
‫چرا باید این کارو بکنم؟
‫چرا؟
‫چون...
‫اسمـت یو سه‌یوب‌ـه.
‫این اسم توئه.
‫شنیدم شاه پیشین رو به قتل رسوندی.
‫به یه شخص بالا مقام نیاز داری ‫تا ازت محافظت کنه.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌تونی.
‫فقط شوهرِ یه خانم ‫می‌تونه دستـش رو بگیره.
‫من کسی رو نکشتم.
‫فقط برای اینکه شکنجه نشی،
‫به جرمی که نکردی اعتراف نکن.
‫نمی‌کنم اربابِ جوان.
‫همه‌ی شواهد نشون میده ‫مان باک مجرمـه.
‫واسه اثبات بی‌گناهیِ من باک،
‫باید پزشک ماهری بشم.
‫بیا مجرم اصلی رو بگیریم.
‫هرکاری نیاز باشه برای پیدا کردن ‫مدرکی که نیاز داریم می‌کنم.
‫قانون قانونـه.
‫من روند قانونی رو طی می‌کنم.
‫جون یه آدم در خطره.
‫و من تسلیم نخواهم شد.