‫[تمامی شخصیت‌ها، ارگان‌ها، مکان‌ها ‫و اتفاقات در این سریال خیالی هستن.]
‫وول.
‫- نه، طبیب یو. ‫- وول مُرده.
‫نه، طبیب یو!
‫اگه حالا ...
‫تو رو هم بکشن،
‫کسی نمیمونه که داستان ‫زندگیـش رو تعریف کنه.
‫ولی...
‫نرو.
‫کجا بودی؟
‫یه نادونی به خودش اجازه داد...
‫به یکی از افراد ‫طایفه‌مون چاقو بزنه.
‫واسه همین دیر کردم.
‫خواهشا من رو ببخشین، ارباب من.
‫می‌دونین از روی وفاداری ‫این کار رو کردم، ارباب من!
‫خودت رو جمع و جور کن، طبیب یو.
‫باید از اینجا فاصله بگیریم، ‫قوی باش.
‫لعنتی.
‫خودش بهم گفت اون پسر لوس ‫رو بکشم.
‫حالا دارن چیکار می‌کنن؟
‫چرا نکشتیـش؟
‫ازت پرسیدم چرا تا حالا ‫یو سه‌یوب رو نکشتی!
‫یه فرصت دوباره بهم بدین، پدر.
خواهشا.
‫بهم ثابت کن...
‫که ضعیف نیستی.
‫چشم.
‫یو سه‌یوب رو می‌کشم،
‫و هرطور شده کارد رو پیدا می‌کنم.
‫یه کاری هست که شما دوتا ‫باید تمومـش کنین.
‫حالت چطوره؟
‫چاقو زیادی عمیق فرو رفت.
‫اگه حالا سرم رو ببری،
‫پدرت بهت مشکوک نمی‌شه؟
‫که من رو از روی احساس گناه کشتی؟
‫چیزی که ازم گرفتی،
بده بیاد.
‫نمی‌دونم درباره چی ‫حرف می‌زنی.
‫چه خوب که دستـت واسم رو شد.
‫اون چیزی که دربارش حرف می‌زنی، ‫باید خیلی مهم باشه.
‫باید زودتر کاری که پدرت ‫بهت گفته رو انجام بدی.
‫چیزی به فصل برداشت نمونده.
‫واسه پخش کردن محصولات،
‫به کمکـت احتیاج خواهم داشت.
‫[قسمت یازدهم]
‫از پات داره خون میاد.
‫اینجوری نمی‌تونی خیلی راه بری.
‫طبیب یو.
‫تمومشو دارم...
‫توی مراقبت از جونِ نزدیکانـم ‫شکست می‌خورم.
‫نمی‌تونستی جلوی ‫این اتفاق رو بگیری.
‫حتی منـم خیال نمی‌کردم،
‫سین‌وو چنین کاری بکنه.
‫من...
‫زیادی نادون بودم.
‫به خودت سخت نگیر.
‫خواهشا این کار رو نکن.
‫تو...
‫خودت بزرگترین قربانی هستی.
‫مجازات...
‫واسه کسایی‌ـه که مرتکب گناه شدن.
‫خدای من.
‫اگه یه بلایی سر ارباب جوانِ من ‫اومده باشه چی؟
‫گریه نکن.
‫ممکنه انقدر نق نزنی؟
‫بیا، بهتره یه چیزی بخوری ‫تا سرحال شی.
‫چیزی نمی‌خوام.
‫بگیر بخور!
‫خدای من، نگران نباش. ‫جفتشـون بسیار باهوشـن.
‫وول هم دیگه حرف می‌زنه،
‫پس حالا فقط باید سالم برگرده خونه.
‫اوه، پسر.
‫از اعلیحضرت تقاضای کمک کنیم؟
‫چه کسی میدونه ممکنه چی بشه؟
‫پدر، همین حالا برو هانیانگ،
‫- و با اعلیحضرت حرف بزن. ‫- آره.
‫مگه من مقام دارم؟
‫هیچ راه ارتباطی ندارم.
‫چجوری می‌تونم با پادشاه ‫ملاقات کنم؟
‫خدای من.
‫پس من به جاش برم؟
‫وانمود می‌کنم ملکه‌ام.
‫باید نشون بدی مادر ملکه‌ای.
‫من سنی ندارم!
‫توی سال «اسب سیاه» ‫به دنیا اومدی.
‫از اعلیحضرت 40 سال بزرگتری!
‫چی می‌گی؟
واقعیته.
‫من امسال 19 سالـم می‌شه.
‫خدای من!
‫- ارباب جوان! ‫- بانو سو.
‫خدای من!
‫بانوی من.
‫خدا رو شکر.
‫وول کجاست؟
‫وول...
‫مُرده.
‫چی؟
‫- نه... ‫- چی؟
‫منظورتون چیـه؟
‫چرا مُرد؟
‫چی؟
‫- بانوی من. ‫- وول...
‫- نه! ‫- خدای من.
‫- وول... ‫- وول زیبای من، بچه‌ی مهربون.
‫- وول... ‫- نه! اون بسیار جوون بود!
‫- چیکار کنیم؟ ‫- وول...
‫- خدای من. ‫- وول...
‫وول.
‫وول، نه.
‫وول...
‫- نه. ‫- اون بچه‌ی زیبا.
‫- خواهشا ، نه... ‫- بچه‌ی بدبخت...
‫- آروم باش. ‫- نه...
‫اون بچه‌ی بدبخت.
‫وول...
‫خب؟ الان می‌خوای چیکار کنی؟
‫واسم یه اسب بیار.
‫باید برم هانیانگ.
‫با این حالـت جایی نمی‌تونی بری.
‫حتماً حالتـم خیلی داغونه.
‫باید...
‫به اعلیحضرت اطلاع بدم.
‫معلومه که مشاور دوم ‫توی این ماجرا دست داره.
‫باید تنبیه شه.
‫وول، تنها شاهدی که وجود داشت، ‫دیگه مُرده.
‫ قصد داری توی هانیانگ چیکار کنی؟
‫من همراهت میام.
‫نه.
‫- غیرممکنه ... ‫- چون از اونجا تبعید شدی،
‫نمی‌تونی تنهایی حتی ‫از دروازه عبور کنی.
‫اعلیحضرت یه برگه‌ی ‫ اجازه‌ی عبور بهم داده،
‫پس مضطرب نباش.
‫حتماً مشاور دوم هنوز ‫داره سراغت می‌گرده،
‫پس نباید از اون برگه استفاده کنی.
‫یه نظری دارم، ‫پس خواهشا بذار باهات بیام.
‫باشه.
‫کاری که میگه رو بکن.
‫کمکی از دستِ من برمیاد؟
‫همین‌جا وایسا...
‫و ببین فرمانده ایم مشغول چه کاریـه.
‫ایم سون‌من؟
‫آره، اون با مشاور دوم همدست‌ـه.
‫اونو زیرنظر داشته باش ‫و ببین مشغول چه کاریـه.
‫باشه.
‫منو تنها نذار. ‫نمی‌تونی بری.
‫پیدات می‌کنم.
‫- برت می‌گردونم اینجا! ‫- لطفاً منو ترک نکن.
‫- نرو! ‫- چطور جرئت می‌کنی...
‫- ما رو تنها نذار! ‫- بچه‌هات رو می‌فروشی؟
‫فقط برای این؟
‫بمیر!
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫پدر، همین الان بیا بیرون!
‫هی، تو!
‫من...
‫برای همه‌چی متاسفم.
‫نه!
‫تقصیر من نبود.
‫اون اتفاق...
‫اونا گذاشتنـش اونجا.
‫برای همین کافی نبود.
‫- چیزی نیست، جانگ گون. ‫- لطفاً منو ببخشین.
‫لطفاً منو نزنین.
‫لعنتی. ‫یه روز خوش نداریم.
‫مشکل روانی داره؟
‫این چیه دیگه؟ ‫داره پرت و پلا می‌گه.
‫انگار مغزش مریض شده.
‫مردم معمولاً توی این‌جور مواقع ‫میگن تسخیر شده.
‫اربابـت توی درمان کردن ‫همچین بیمارهایی تخصص داره.
‫حتماً باید وقتی میومد ‫که اون کودن اینجا نیست.
‫شما ازدواج کردین؟
‫دو سال پیش ازدواج کردیم.
‫من و همسرم می‌خوایم ‫توی هانیانگ کار راه بندازیم.
‫که این‌طور.
‫داخل شین.
‫اون‌وو بدون مجوز ‫فکر نکنم بتونیم...
‫یه لحظه صبر کن.
‫اسمـت یو سه...
‫پونگ‌ـه؟
‫اهل کجایین؟
‫چنگجو، سوارک...
‫ما...
‫از روستای سوراک اومدیم.
‫[یو سه‌پونگ]
‫داخل شین.
‫صبر کنین.
‫شما دوتا،
‫برای چی اومدین هانیانگ؟
‫اوه.
‫برای...
‫من و همسرم می‌خوایم ‫توی هانیانگ خونه بخریم.
‫یه سال پیش ازدواج کردیم.
‫قصد داره امتحان خدمات شهروندی بده.
‫می‌تونین برین.
‫اون‌وو.
‫بله؟
‫ممنون که باهام اومدی.
‫ولی...
‫بهم قول بده خودت رو ‫توی خطر نمی‌ندازی.
‫همون‌جور که قول دادم، ‫فقط با هوشـم کمکتـون می‌کنم.
‫حشرات...
‫دارن گوشتـم رو می‌خورن.
‫لطفاً نجاتـم بدین.
‫نمیمیری! ‫انقد خودت رو لوس نکن!
‫می‌بینم جریان انرژی و خونـش ‫یکم دچار اختلال شده.
‫چی باعث شده انقدر درد داشته باشه؟
‫- خدای من. ‫- فقط بلدی خراب‌کاری کنی؟
‫من فقط بازوش رو لمس کردم.
‫جانگ گون، به نظر میاد ‫«انشین‌تانگ» لازم داشته باشه.
‫ولی بذر عناب و وج‌مون تموم شده.
‫چی...
‫پس آماده شو بریم بازار.
‫الان که وقت غذاست؟
‫می‌خوای این آخرین غذات باشه؟
‫آماده‌ام بریم.
‫دارم میرم.
‫چرا بذر عناب وحشی و وج نداری؟
‫اخیراً خیلی تقاضا داشته.
‫مریض‌هایی که مشکل روانی دارن ‫بیشتر شده؟
‫چه‌جورم.
‫شاید عواقب طاعون‌ـه.
‫بهت گفتم گمشو بیرون!
‫اگه لازم باشه برای جور کردن پولـش ‫زندگیمو می‌فروشم.
‫فقط اندازه‌ی یه سیگار ‫مواد می‌خوام.
‫اصلاً نمی‌شه دردش رو تحمل کرد.
‫باد پوستـم رو خراش میده.
‫اگه انقدر درمونده‌ ای، ‫اول برای پولـش برو زندگیتو بفروش.
‫برو گمشو!
‫کتاب‌های کلاسیک کنفوسیوس اونجاست، ‫بقیه‌ش اینجا.
‫قیمت هر کتاب دو نانیانگ‌ـه.
‫تو رو نمیشناسم.
‫کی این کتاب‌فروشی جدید ‫رو باز کردی؟
‫چطور؟ هرکی بخواد اینجا کاسبی کنه،
‫باید قبلـش اجازه بگیره؟
‫کتاب‌ها رو ولـش کن.
‫مواد مخدر داری؟
‫اول پولـت رو نشونـم بده.
‫شوخیـه؟
‫حتی برای یه دونه سیگارم ‫کافی نیست.
‫پس برو پی کارت.
‫انقدر گرونـه؟
‫خب...
‫چیزی که من می‌فروشم هیچ شباهتی ‫به مواد معمولی‌ای که پیدا می‌شه، نداره.
‫پس بذار اول محصولـت رو ببینم.
‫بهش می‌گم بره باقی پول رو بیاره.
‫نگاه کن.
‫همچین رنگی تا حالا ندیدی.
‫ولی این باید اول توی آب حل شه.
‫واسه همین معرکه‌ست!
‫پیپ داری؟
‫چطور جرئت می‌کنی همچین ‫پودر وحشتناکـی رو بفروشی؟
‫کی درستـش کرده؟ ‫اسم تولیدکننده‌ت رو بگو!
‫دونگ پال!
‫بله؟ منو احضار کردین، ارباب من؟
‫- اینا رو رد کن برن. ‫- بله، ارباب من.
‫تو...
‫قبلـش باید از روی ‫جنازه‌ی من رد شی.
‫بگو ببینم، ‫دوست داری استخون‌هات بشکنه؟
‫از لحاظ احساسی، ‫امروز برام افسرده کننده بوده.
‫فقط بدون که شکستن استخونِ من،
‫به قیمت شکستنِ استخونِ خودت ‫تموم می‌شه.
‫عوضی.
‫باید خیلی درد داشته باشه.
‫خدای من!
‫خدایا.
‫این آخرین باریـه که ‫انقدر آروم ازت می‌پرسم.
‫کی اینو درست کرده؟
‫کی؟
‫دنبالـم بیاین.
‫اعلیحضرت.
‫سه‌یوب.
‫این بانوی جوان کی هستن؟
‫ایشون یکی از طبیب‌های ‫درمونگاه گای‌سو هستن.
‫برای کمک به من اینجا اومدن.
‫که این‌طور.
‫درمورد وول برام بگو. ‫وضعیت‌ش بهتر شده؟
‫منو ببخشین، اعلیحضرت.
‫نتونستم...
‫ازش محافظت کنم.
‫زیردستِ احمقی که ‫نا امیدتون کرده رو نبخشین.
‫جنازه توی «سوبینگو» ‫نگه‌داری شده بود.
‫اون چشنده‌ی سلطنتی درباره،
‫که جونـش رو به خطر انداخت ‫تا حقیقت رو بهم بگه.
‫نمی‌تونم به کارکنان دفتر پزشکی ‫اعتماد کنم،
‫برای همین باید خودتون ‫کالبدشکافی کنین.
‫- بانوی من! ‫- چی شده؟
‫چه اتفاقی براتون افتاده؟ ‫لطفاً بیدار شین!
‫یه ندیمه‌ی دربار هست،
‫که توی مرگ شاه پیشین ‫نقش داشته.
‫همون تغییر رنگیـه که براثر ‫مسمومیت با دانساچو به وجود میاد.
‫پس...
‫یعنی می‌گی توی خونـش ‫دانساچو هست؟
‫آره.
‫کسایی که چشنده‌ی سلطنتی ‫رو به قتل رسوندن،
‫پادشاه پیشین رو هم ‫با دانساچو مسموم کردن.
‫اون کارد مدرک این جرم‌ـه.
‫رنگ تاول‌های روی پوست ‫بانوی دربار،
‫مثل تاول‌هایی که دوران ‫طاعون داشتیم.
‫درستـه، متاسفانه...
‫پس بیماری‌ای که توی ‫روستا پخش شده بود...
‫بیماری‌ای که من گرفتم،
‫طاعون نبود.
‫جوابی برام داری؟
‫تا الان باید بدونی...
‫این چیـه.
‫همچین کاردی به بهترین طبیبِ ‫دفتر پزشکی داده می‌شه.
‫الگوی روش بهم می‌گه،
‫این قطعاً مال خانواده‌ی سلطنتی‌ـه.
‫واقعاً؟
‫چرا تغییر رنگ داده؟
‫فقط نگاه کن.
‫به نظر میاد در معرض یه ‫سم خیلی نادر و کشنده قرار گرفته.
‫سم؟
‫شنیدی پادشاه پیشین ‫چطوری فوت کرده؟
‫یه شایعاتی هست،
‫میگن مسموم شده.
‫مسموم؟
‫توی زمین به این با ارزشی،
‫یه درمونگاه درب داغونـه.
‫اگه دست من بود،
‫یه کاخ بزرگ‌تر از اونی که اونجاست ‫اینجا می‌ساختم.
‫درمونگاه گای‌سو رو رد کن بیاد.
‫برای همین کلینیک رو می‌خواست.
‫چون یه زمین برای ‫پرورش خشخاش می‌خواست.
‫توی پرونده‌ی گومیهو ‫مسیر دزدی از شاه بسته شد،
‫پس سعی داشت درمونگاه رو بگیره، ‫تا بتونه مواد پخش کنه.
‫وقتی موفق نشد،
‫شروع کردن به فروختن مواد ‫از طریق کتاب‌فروشی؟
‫اگه لازم باشه برای جور کردن پولـش ‫زنـم رو می‌فروشم.
‫فقط اندازه‌ی یه سیگار ‫مواد می‌خوام.
‫ایم سون‌من با مشاور دوم ‫همدست شده.
‫اگه مدرک پیدا کنم که ‫داره مواد پخش می‌کنه،
‫تا به مشاور رشوه بده،
‫می‌تونه کمک کنه یه پرونده ‫بر علیه‌ش ساخته شه.
‫از امروز سه برابر بیشتر ‫محصول برداشت کنین.
‫که کارمون تا ده روز دیگه تموم شه.
‫اینجوری ممکنه گیر بیفتیم.
‫یه نفر هوام رو داره.
‫همه‌ی اینا رو می‌فرستم چوسان،
‫زندگیـم از این رو به اون رو می‌شه.
‫تنبلی بسه، ‫کار کنین!
‫فهمیدین؟
‫ایم سون‌من داره یه مخدر کشیدنی ‫می‌فروشه.
‫مخدر کشیدنی؟
‫فرمانده...
‫داره مردم خودش رو مریض می‌کنه ‫و حتی به کشتن میده.
‫باید فوراً دستگیرش کنین.
‫از کجا فهمیدی؟
‫صاحب کتاب‌فروشی که مخفیانه ‫این مواد رو می‌فروشه تایید کرد.
‫پس اولین قدم اینه که خودش رو ‫برای بازجویی دستگیر کنیم.
‫ایم سون‌من حیله‌گر ماهریـه.
‫ممکنه یه راه فراری پیدا کنه.
‫نمی‌تونم بدون مدرک ‫اول برم سراغ فرمانده.
‫خبر بدی دارم.
‫قاضی به زودی حکم ‫دستگیری‌تون رو میده.
‫چی؟ اون احمق چه مدرکی داره؟
‫موضوع چیـه؟
‫طبیب گای‌سو اتفاقی ‫مچ صاحب کتاب‌فروشی رو گرفته.
‫گای جی هانِ لعنتی.
‫دوباره کار منو خراب کرد؟
‫تخت‌روانِ منو بیارین.
‫باید عجله کنیم.
‫- تخت روان‌ـم! ‫- چی؟
‫ای احمق. ‫زودباش، برام یه اسب بیار.
‫- همین الان! ‫- باشه.
‫[ورود ممنوع]
‫باید شب اینجا بمونیم.
‫کجاییم؟
‫اینجا...
‫خونه‌امـه.
‫این خونه‌ی یه مجرم‌ـه،
‫برای همین بهم ریخته‌ست.
‫نه.
‫خیلی بزرگ‌ـه.
‫پس یواشکی بریم داخل؟
‫این خونه شبیه خودتـه.
‫چون اینجا به دنیا اومدم ‫و بزرگ شدم.
‫با این لباس کجا میرین؟
‫به قصر احضار شدم، ‫باید عجله کنم.
‫نه، صبر کنین.
‫گفتم عجله دارم.
‫اینجا بود که...
‫مادرم رو از دست دادم.
‫قسم خوردم دیگه کسی رو ‫از دست ندم،
‫برای همین طبیب شدم.
‫ولی بازم،
‫پدرم رو از دست دادم.
‫آدم‌های زیادی رو از دست دادم.
‫طبیب یو، دستتـون رو بدین من.
‫«سیمون»
‫«سوبو»
‫احساس آرامش بیشتری نمی‌کنین؟
‫از نقاط فشاری که به کنترل قلب ‫کمک می‌کنه، استفاده کردی.
‫از من باهوش‌تری.
‫وقتی مثل الان ناراحت هستین، ‫و وقتی یه نفر رو روح تسخیر کرده،
‫از نقطه‌ی سیمون ‫ استفاده می‌کنین، درستـه؟
‫درستـه، آفرین.
‫برای کنترل ذهن...
‫ارباب من!
‫ارباب من.
‫باید کمکـم کنین.
‫چطور جرئت کردی بیای اینجا؟
‫بندازینـش بیرون.
‫ارباب من.
‫کارد دست منـه.
‫می‌دونستین؟
‫کاردی که برای درمان ‫پادشاه پیشین استفاده شده...
‫رنگـش تغییر کرده چون سمی شده.
‫و...
‫شما می‌خواین طبیبی که ‫از این کارد استفاده کرده بمیره،
‫همین طور ندیمه‌ی درباری که توی ‫آشپزخونه‌ی سلطنتی کار می‌کرد.
‫بوی خیانت به مشامـم می‌خوره، ‫ارباب من.
‫اگه الان منو بکشین،
‫اون کارد...
‫می‌رسه دست اعلیحضرت.
‫براتون مهم نیست؟
‫چرا این سوال رو ازم می‌پرسی؟
‫چیه؟
‫دلیلی داره،
‫که شاه نباید اون کارد رو ببینه؟
‫خب...
‫برای من که مهم نیست.
‫هرکاری می‌خوای بکن.
‫نجاتـم بدین، ارباب من.
‫فقط می‌خوام،
‫درکنار شما باشم.
‫فکر کردین جرئت می‌کنم،
‫اون کارد رو تحویل بدم؟
‫پس،
‫چی می‌خوای؟
‫جلوی بخشدار روستای سوراک ‫رو بگیرین،
‫که نتونه مزرعه‌ی مواد مخدر ‫رو نابود کنه.
‫فقط می‌خوام یه نامه بنویسین.
‫من دیگه...
‫فقط به شما خدمت می‌کنم.
‫هروقت مواد مخدر برداشت شد،
‫کارد رو تحویل‎تون میدم.
‫پدرت درحالی که...
‫یه کارد تغییر رنگ داده شده ‫توی دستـش بود، پیدا شد.
‫مردی که بهم چاقو زد، ‫احتمالاً اون کارد رو برداشته.
‫پدرتون به قتل رسیده.
‫طبیب یو.
‫بیدار شدی.
‫بیا برگردیم روستای سوراک.
‫در رو باز کنین.
‫فرمانده ایم سون‌من باید ‫همین الان دستگیر شه.
‫اجازه بدیم بیان داخل؟
‫در رو باز کنین، ‫یا میشکونیمـش.
‫دست نگه دارین.
‫دادگاه سلطنتی دستور داده ‫روند مناسب رو طی کنین.
‫پاسبان‌ها همین الان ‫باید از این ملک برن.
‫[درمونگاه گای‌سو]
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫انگار اشتباه اومدین.
‫خودتون رو معرفی کنین.
‫چی شده؟ اینجا چه خبره؟
‫برین کنار!
‫تو...
‫چیه؟
‫منتظر چی هستین؟
‫- همه‌شون رو دستگیر کنین! ‫- بله، قربان.
‫شما کی هستین ‫که ما رو دستگیر کنین؟
‫- ولـم کن، عوضی. ‫- چطور جرئت می‌کنی!
‫- ای احمق‌های عوضی! ‫- به ما نزدیک نشین!
‫برین گم شین، ‫به ما دست نزنین!
‫- ای عوضی. ‫- برین عقب.
‫چیزی نیست، جانگ گون. ‫نگران نباش.
‫- ولـم کنین! ‫- هی، گای جی هان!
‫- برین گم شین. ‫- تو...
‫می‌خوای همه‌شون رو ‫به کشتن بدی؟
‫پیشنهاد می‌کنم دست از مبارزه بردارین ‫و همراه‌مون بیاین.
‫پدر.
‫چیزی نیست.
‫طبیب گای!
‫جانگ گون! ایپ بون!
‫مان بوک، کجایی؟
‫اومدین! برگشتین.
‫مادربزرگ، چی شده؟ ‫بقیه کجان؟
‫نمی‌دونم، چندتا مرد اومدن ‫همه‌شون رو بردن.
‫خارجی نبودن.
‫اون عوضی که ‫شبیه صخره‌ماهی میمونه.
‫منظورت فرمانده ایم‌ـه؟ ‫ایم سون‌من بردشون؟
‫آره.
‫ببینین، اون مرد خیلی عجیبـه.
‫لطفاً! منو نزنین.
‫لطفاً منو نکشین!
‫دارن میان.
‫فرمانده ایم داره میاد ‫منو ببره!
‫لطفاً باور کنین. ‫من ندزدیدمـش.
‫من مواد مخدر ندزدیدم!
‫فرمانده ایم؟
‫مواد مخدر؟
‫این مرد انگار یه چیزایی می‌دونه.
‫برای فرمانده ایم کار می‌کردی؟
‫نه.
‫ارباب من، ‫لطفاً منو نزنین.
‫می‌تونی بهمون بگی ‫چه اتفاقی افتاده؟
‫بس کن.
‫باید بمیرم.
‫من...
‫خانواده‌ی خودم رو به خاطر...
‫مواد مخدر فروختم!
‫لطفاً بس کن. ‫به خودت صدمه نزن.
‫گفتی خانواده‌ت رو فروختی. ‫اونا رو کجا بردی؟
‫بهمون بگو.
‫نمی‌دونم.
‫ارباب من، ‫لطفاً کمکـم کنین.
‫لطفاً بچه‌هام رو نجات بدین.
‫آدم‌های این درمونگاه رو ‫حتماً بردن اونجا.
‫اونا مثل خانواده‌مون میمونن.
‫التماسـت می‌کنم. ‫لطفاً بهمون بگو.
‫نمی‌تونی تا آخر عمر ‫از دست‌شون فرار کنی.
‫باید بهمون بگی کجاست، ‫تا بتونیم مجازاتـش کنیم.
‫بگو، کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫هیچی نمی‌دونم!
‫سرزمین تاریک.
‫سرزمین سیاه شده.
‫و وقتی شب می‌شه...
‫می‌تونین صدای روح‌ها رو بشنوین!
‫من می‌ترسم، ‫خیلی می‌ترسم!
‫بهت که گفتم.
‫هیچوقت نباید دنبالشـون بری.
‫جای ترسناکیـه.
‫مادر‌بزرگ شما میدونین ‫کجا رو میگه؟
‫چرا ترسناکـه؟
‫وحشتناکـه.
‫اون بربرها همه‌مون رو می‌کشن.
‫بهت گفتم اونا توی سال گاو قرمز ‫خاک‌مون رو ترک کردن.
‫قبل از اینکه برن،
‫همه رو می‌کشن.
‫همه‌مون رو می‌برن.
‫چیه؟
‫فهمیدی کجاست؟
‫طبیب یو.
‫می‌تونی بریزیشـون توی اینا. ‫آبلیمو آوردم.
‫دارم سماق، گینکو،
‫ریشه‌ی اقونیطون و گُل‌ش ‫رو باهم می‌جوشونـم.
‫بوش افتضاح‌ـه.
‫هرچی بوی بدتری بده، بهتره.
‫ولی توی کتاب نوشته شده از یه نوع ‫فرفیون هم استفاده کنیم که سمیـه.
‫ولی وقت نداریم، ‫پس همین خوبـه.
‫فرفیون سمی؟
‫همینه که اینجاست.
‫اینم میریزم توش.
‫چطور جرئت می‌کنی ‫سرکار بخوابی.
‫بهش شلاق بزنین!
‫زودباشین کارتون رو بکنین.
‫اینا چیه دیگه؟
‫این همون گیاهی نیست ‫که به شدت اعتیاد آوره؟
‫همونی که پدر ازش ‫استفاده نمی‌کنه.
‫چرا یه نفر باید...
‫انقدر گیاه داشته باشه؟
‫خشخاش، ‫شش برابر کشنده‌تره.
‫- کشنده‌ست. ‫- جانگ گون.
‫- جانگ گون آروم باش. ‫- خشخاش.
‫- جانگ گون... ‫- این...
‫- ساکت باش! ‫- خشخاش‌ـه.
‫یه گیاه کشنده.
‫- نباید ازش استفاده شه. ‫- چرا...
‫- نه! ‫- صبر کن!
‫گفتم ساکت باشین.
‫ایپ بون؟
‫- ایپ بون؟ ‫- ایپ بون.
‫- ایپ بون! ‫- ایپ بون!
‫خدای من، بوی پول میاد.
‫چه بوی خوشـی.
‫تنبلی بسه، ‫برین سرکارتون.
‫نقشه‌ت این بود؟
‫یه بی‌همه چیز مثل تو ‫نباید سر راهـم قرار بگیره.
‫این دفعه اجازه نمیدم.
‫لقمه‌ی بزرگتر از دهنـت برداشتی.
‫چطور تونستی همچین ‫آشوبی به پا کنی؟
‫تو...
‫نباید الان نگران خودت باشی؟
‫به خاطر تو، نزدیک بود...
‫این زمین رو قبل از برداشت ‫با مشعل بسوزونم.
‫فقط به خاطر فضولیِ تو.
‫تا حالا شده بخوای یه زندگی ‫آبرومندانه داشته باشی؟
‫ببین کی داره این حرف رو می‌زنه، ‫یه طبیب دیوانه...
‫که قاتل هم هست.
‫با پول و قدرت می‌تونی ‫زندگی آبرومندانه داشته باشی.
‫فقیر بودن و اینکه بذاری خانواده‌ت ‫گشنگی بکشن، افتخار نیست.
‫خانواده‌م کجان؟
‫جوش نزن!
‫وقتی دارم می‌فرستمشـون اون دنیا،
‫باهاشون مثل خانواده‌ی سلطنتی ‫رفتار می‌کنم.
‫ای...
‫باید بیشتر تلاش کنی ‫تا بتونی اون رو باز کنی.
‫چیزی نمونده...
‫بری اون دنیا.
‫از مسیرش معلومه آدم‌های زیادی ‫اینجا رو بلد نیستن.
‫نمی‌دونستم همچین جایی ‫وجود داره.
‫وقتی بچه بودم،
‫داستان‌هایی درباره سرزمین سیاه شده ‫که خونه‌ی روح‌هاست شنیده بودم.
‫داری می‌گی همچین جایی ‫وجود داره؟
‫مادربزرگ درست می‌گفت.
‫زمان جنگ، بربرها پناهجوهایی...
‫که به اعماق جنگل فرار می‌کردن ‫رو می‌کشتن.
‫از اون وقت، مردم از ترسِ روح‌ها ‫دیگه اینجا نیومدن.
‫واسه همین مسیر مشخصی ‫وجود نداره.
‫خودم اولین دفعه اومدم اینجا.
‫خاک سیاه.
‫جنازه‌ی انسان های بی‌گناه...
‫کودِ این زمین شده، ‫و موجب شده سیاه شه.
‫چقدر ناراحت کننده .
‫داره با استفاده از این زمین...
‫واسه پرورش خشخاش، ‫جون مردم رو به خطر میندازه.
‫نمی‌تونم این کارش رو ببخشم. ‫باید پیداش کنیم.
‫حتماً.
‫باید از اینجا بریم.
‫وگرنه ایپ بون میمیره.
‫- جانگ گون... ‫- باید از اینجا بریم.
‫- آروم باش. ‫- نمی‌تونم!
‫جانگ گون، به من تماشا کن ‫و آروم باش.
‫ایپ بون!
‫بیهوش نشو، بیدار بمون!
‫باید از اینجا بریم.
‫- باید بریم. ‫- من نمیمیرم.
‫باید از اینجا بریم.
‫وگرنه ایپ بون میمیره.
‫باید بریم.
‫نمیشه بمونیم.
عوضی.
‫انتظار داشتم افراد بیشتری ‫اینجا باشن.
‫آره، خوشحالـم.
‫خانواده‌مون کجا ممکنه باشن؟
‫شاید اونجا.
‫این...
‫این چیـه؟
‫این چیـه دیگه؟
‫چه بویی!
‫این چیـه؟
‫- بانو اون‌وو؟ ‫- بانو اون‌وو!
‫ایپ بون!
‫چی شده؟
‫از کجا متوجه شدین اینجاییم؟
‫فعلاً بیاین بریم.
‫بانو اون‌وو اینجاست.
‫باید بریم.
‫ایپ بون، پا شو.
‫ایپ بون؟
‫ایپ بون، خدای من.
‫بیاین بلندش کنیم.
‫باید بریم وگرنه ایپ بون میمیره.
‫می‌تونی راه بری؟
‫- نگه‌ت میدارم. ‫- منم همین‌طور.
‫- خوبـه. ‫- آروم.
آروم.
‫جانگ گون، بیا.
‫چجوری اومدین اینجا؟
‫فعلاً بیاین بریم.
‫چه کسی اونجاست؟
حرکت نکنین. ‫همون‌جا بمونین.
‫می‌بینم که این نادون ‫هنوز زنده‌ست.
‫مدتیـه مشاور دوم می‌خواد بمیری.
‫و خودت با پای خودت ‫اومدی کنار من.
‫واسه همین بهت پیشنهاد دادم ‫بهم خدمت کنی.
‫اجازه بده این آدما برن ‫و خشخاش‌ها رو بسوزون.
وایسا ببینم. ‫تو برای اون کارد
‫اومدی اینجا؟
‫احتمالا خبردار شدی که دستِ منـه.
‫همه سراغ اون کارد هستن.
‫شاید بهتره زمانی مُردی ‫اونم باهات خاک کنم.
‫چی؟
‫برین سراغشون!
‫اگه یه کدومشـون رو گم کنین...
‫شما دوتا، زانو بزنین. ‫زانو بزنین!
‫دیگه بیشتر از این جلو نرو.
‫ساکت شو، از خود راضیِ سمج.
‫امروز با دست‌های خودم ‫می‌کشمـت.
‫این فقط موجب مرگ خودت می‌شه.
‫مطمئنی می‌تونی به مشاور دوم ‫اعتماد کنی؟
‫این آخرین فرصتـه که ‫کار درست رو انجام بدی.
‫عجب نادونی.
‫همین‌جوری واینستا.
‫بکششـون!
‫بله، ارباب من.
‫از دستور سلطنتی اطاعت کنین!
‫چی؟
‫بسوزونشـون!
‫خدای من.
‫اجازه بدین بریم.
عوضی.
‫عوضی!
‫از اون سمت رفت!
‫عوضی.
‫نزدیک‌تر نیاین!
‫اگه بیای نزدیک‌تر،
‫این کارد رو میندازم داخل آتیش.
‫این...
‫واست مهمـه، مگه نه؟
‫با این کارد...
‫می‌تونی تموم اتهاماتی ‫که بهت زده شده رو پاک کنی.
‫اگه همین حالا بذاری برم ‫میدمـش بهت.
‫از اولشـم مال خودم بود.
‫بهت میدمـش اگه...
‫حالا بذاری برم، سه‌پونگ.
‫بده‌ش به من.
‫باشه.
‫عوضی!
‫چطوری...
‫می‌تونی اینجوری زندگی کنی؟
‫ای نادون ها! ‫میدونین من کی‌ام؟
‫من تحت مراقبت مشاور دوم‌ـم.
‫می‌تونین امشب دستگیرم کنین،
‫ولی فردا آزاد می‌شم.
‫شهروندهای عادی رو مجبور کردی ‫واست کار کنن،
‫و به موادی معتادشون کردی ‫که بدن و ذهن‌شون رو از بین میبره.
‫خود این مردم مدرک جنایاتـت هستن.
‫ببینیم مشاور دوم ‫واقعاً ازت مراقبت می‌کنه یا نه.
‫نه، وایسا!
‫باشه.
‫عذر میخوام . ‫کار اشتباهی کردم.
‫ولی به دستور مشاور دوم ‫این کارها رو کردم.
‫چاره‌ای نداشتم. ‫راست می‌گم.
‫وقتشه که...
‫حقیقت کاملاً آشکار شه.
‫چه دستوراتی بهت داده شده،
‫و چه کارهای شرورانه‌ای...
‫واسه باج دادن به مشاور دوم کردی؟!
‫باشه.
‫همه رو می‌گم.
‫کمکـم می‌کنی،
‫از اینجا زنده بیرون برم؟
‫یو سه‌پونگ.
‫نه، یو سه‌یوب، قربان.
‫کارهایی که مشاور دوم ‫فرمان داده انجام بدم،
‫به تمومش اعتراف می‌کنم.
‫باور کنین.
‫من، ایم سون‌من،
‫فساد مشاور دوم رو آشکار می‌کنم!
‫مشاور دوم به پادشاه پیشین ‫دانساچو داد.
‫دفتر کل رو پیدا کردم.
‫این علامت یعنی چی؟
‫خیال کردی می‌تونی جوری زندگی کنی،
گویا بعد از اینکه شاه رو مسموم کردی ‫هیچ اتفاقی نیفتاده؟
‫باید متوجه بشم کی پشت این ماجراست.
‫کارد و یو سه‌یوب.
‫هیچ‌کدوم نباید وجود خارجی ‫داشته باشن.
‫انجامـش میدم.
‫همه‌شون رو به سزای ‫کارشون میرسونم،
‫و همه‌چی رو درست می‌کنم.