‫[سوم آپریل، 2020]
‫تعداد 273،880 مورد مبتلا به کرونا گزارش ‫و درحال افزایش بود.
‫چهل و دو ایالت قانون در خانه ماندن رو صادر کردند.
‫تقریبا نود و هفت درصد از کشور در قرنطینه است.
‫ خریداران عزیز، دقت کنید. ‫دستورالعمل‌های کامل...
‫ سی‌بی‌اس در اینجا اجرا می‌شود.
‫ خواهشا موقع خرید، فاصله رو رعایت کنید.
‫هی، دستمال توالت دارین؟
‫هرچی می‌بینی، همونو داریم.
‫رفیق، خداییش؟
لعنتی.
‫قابلی نداشت.
‫ خواهشا روی فلش‌ها راه برید
‫ تا همیشه فاصله‌ی دو متری را رعایت کنید.
‫[سلام تایلر.]
‫[قصد داری بری مهمونی؟]
‫[آره. شما کی باشین؟]
‫ دائما باید ماسک روی صورت باشه.
‫[فقط اگه کرونا نداشته باشی، قبول می‌کنیم.]
‫[آزمایش کرونا دادی؟]
‫[به تو مربوط نیست. ‫تو کدوم خری هستی؟]
‫[حدس بزن.]
‫[گم شو.]
‫ ما خریدارن رو به استفاده از...
‫ راه های پرداخت بدون تماس تشویق می‌کنیم.
‫- هی، مَرد. ‫- شرمندم.
‫- داداش، ماسکت کو؟ ‫- شرمندم. شرمندم، مَرد.
‫تو کدوم خری هستی؟
‫گوش کن، گور پدرت و این پاییدن‌های کوفتیت.
‫ قانون در خانه ماندن
‫ در خیلی از ایالت‌ها به اجرا در اومده.
‫ ایالت دیگه‌ای که امروز
‫ قانون در خانه ماندن رو انجام داد، ‫کارولینای جنوبی بود.
‫ این کار موجب میشه اکثر آمریکایی‌ها ‫تحت این قانون قرار بگیرن.
‫ یعنی چیزی حدود بیش از 97 درصد کل جمعیت کشور.
‫ فعلا هفت ایالت داریم
‫ که این قانون رو به انجام ندادن.
‫ آرکانزا، آیوا، داکوتای شمالی،
‫ نبراسکا، داکوتای جنوبی، یوتا و وایومینگ.
‫باید اطلاع داشته باشی که دکتر آنتوی فائوچی
‫ امروز اظهار کرد که آیوا و نبراسکا
‫ قوانینی مثل در خانه ماندن رو ‫وضع و به اجرا در آوردند.
‫ تهدید دیگر امشب ما، ‫تهدید کمبود عرضه تجهیزات پزشکی
‫ واسه مدافعان خط مقدمی هست ‫که در بیمارستان‌ها
‫ آزمایش کروناشون مثبت شده، ‫و چندین فرمانداری...
‫ که واسه عرضه رو دست هم بلند شدن.
‫ فرماندار ایلینوى گفته اونچه ایالت اونا
‫ از سهم عرضه‌ی ملی بدست می‌آورد، ‫نقل‌قول می‌کنم،
‫ «قسمتی از اون چیزی هست که ما درخواست...»
‫خدای بزرگ، تو دیگه...
‫رهام کن.
‫نه، نه، نه، نه.
‫نه!
‫کمک! یکی کمک کنه!
‫نه! اوه!
‫اوه، عوضی !
‫لعنت بهت.
‫باشه.
‫اوه، عجله کن.
‫باشه.
شوخی می‌کنی؟
‫چه خوشگله. ‫کل اینجا خالیه؟
‫خب، پدرم سالی یه دفعه...
‫با رفقاش اینجا میاد.
‫به مامانم گفت اجاره بده، ولی قبول نکرد.
‫[خوش می‌گذره؟]
‫[شما....؟]
‫ خب، ما حالا این سختگیری‌ها رو در سطح...
‫دبرو بریکس هم زیباست .
‫دکتر بریکس.
‫باشه، اونو داخل کدوم گروه خواهری می‌ذاری؟
‫اوه...
‫گاما فای.
‫عاشق روسری‌شون میشه، رفیق.
‫اوه...
‫کسیو دعوت کردی؟
‫نه، گفتم که کسیو دعوت نمی‌کنم.
‫شاید مثلا...پست‌چی باشه؟ ‫آدرس رو اشتباه اومده؟
‫احتمالش نیست. ‫ما تنها آدمای این حوالی هستیم.
‫کیه؟
‫نمی‌دونم.
‫چرا اونجا نشسته؟
‫برم ببینم ماجرا چیه.
‫اوه. اونجا نری.
‫چرا؟ ترسیدی؟
‫آره، ترسیدم. ‫امکان داره خود جیسون ورهیز اون بیرون باشه.
‫اینم غیرممکنه. امروز شنبه‌ست و چهارم ماهه. ‫[جیسون قاتل فیلم‌های جمعه‌ی سیزدهم]
‫شاید فقط یکی از رفقای پدرمه ‫که اومده بهمون سر بزنه.
‫از توهمات مادرم که اطلاع داری...
وایسا.
‫چیه؟
‫وای، میری شوخی بردار نیست.
‫چیه؟
‫کی اونجاست؟
‫خودتو معرفی کن!
‫عوضی . چاقو رو بده من.
‫چاقو رو بده.
‫سلام؟
‫آهای؟
‫کجا رفت؟
‫من..از این ماجرا خوشم نمیاد...
‫خدای من.
‫دی‌جی؟
‫داری چه غلطی می‌کنی، آشغال؟
‫چرا جواب‌مون رو ندادی؟
‫چون دارم با موبایل صحبت میکنم. ‫دارم حرف می‌زنم.
‫اوه، قربان، از فرصتی که دادین ‫بسیار سپاسگزارم.
‫اگه نگاره یا طرح زیادی خواستین ببینید...
‫کاملا می‌تونم...
‫اوه...
‫آره...آره، احتیاجی نیست...
بسیارخوب، ما...
‫الو؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫سعی دارم برای پاییز کارآموزی جور کنم.
‫نه، نه، نه... ‫دی‌جی، اینجا چی می‌کنی؟
‫اوه! دی‌جی، این همه راهو اومدی ‫تا ما رو ببینی؟
‫خیلی زیاد لطف کردی. ‫بسیار خوبه که...
‫توی خونه‌ی من چه غلطی می‌کنی؟
‫باشه، باشه، باشه.
‫من...فقط می‌خواستم ببینمت.
‫چرا خودتو معرفی نکردی؟
‫چون پای تلفن بودم، علیاحضرت.
‫باشه. ماسکت کو؟
‫من...
‫خیال کردم قرنطینه رو تنها هستی.
‫- آره، تنها با میری. ‫- سلام. آره، منو میگه.
‫اون ماشین کیه؟
‫از جکسون امانت گرفتم.
‫ماشین خودم مشکل گیربکس داشت.
‫باشه.
‫می‌دونی که می‌تونستی ‫پیش از اومدن
‫یه تماس یا پیامی بفرستی.
‫خب، اون موقع می‌گفتی نیا.
‫می‌گفتم نیا چون قصد داشتم تنها باشم.
‫با من.
‫ببین، واقعا می‌خوای بذارم و برم؟
‫اونم بعد این همه راهی که اومدم؟
‫باشه! باشه!
‫اگه فاصله‌ی دو متری و ‫زدن ماسک رو رعایت کنی، می‌تونی بمونی.
‫از کجا متوجه شدی من اینجام؟
‫از اینستاگرامت.
‫پارکر، زیادی بهش معتاد شدی.
‫بعدش یادم اومد یه دفعه اینجا اومده بودیم،
‫و اون وقت پدر و مادرت رو دیدم...
‫بسیار حس غریبی داشتم.
‫و...یجورایی اُمیدوار بودم که بتونیم ‫یکم درباره‌ش حرف بزنیم.
‫درباره‌ی چی می‌خوای حرف بزنی؟
‫اوه، خب، می‌دونی، می‌تونم بهت بگم، میری،
‫ولی باید خیلی خیلی خیلی ‫بهم نزدیک بشی.
‫رسما اینطوری مَردم کرونا می‌گیرن.
‫ما جوون‌تر از اونیم که بیمار بشیم. ‫دکتر میری، تو که باید اینو بدونی.
‫جواب آزمایشات جوانان هم مثبت دراومده.
‫تعطیلات بهاری در میامی که خوش نگذشت.
‫از طرفی میگم اگه آپارتمان خودم رو داشتم،
‫احتمالا اونجا می‌موندم.
‫اوه!
‫باشه.
‫زیرزمین داره صدات می‌زنه.
‫مگه چی توی زیرزمین داری؟
‫نزدیک خونه‌مون یه باغی هست ‫که توت‌فرنگی داره، خب؟
‫پس می‌تونیم خودمون توت‌فرنگی‌ها رو بچینیم
‫و بعد پولش رو پرداخت کنیم.
‫واقعا جالب میشه.
‫خواهر شوهر عمه‌ لیبی من
‫یه خواهرزاده‌ای داره ‫که صاحب باغ رو می‌شناسه
‫و ماشین رو کنار می‌زنه تا توت‌فرنگی بچینه،
‫و این خانومه یه نوزاد توی ماشین داشت، خب؟
‫حالا خانومه از ماشین پیاده میشه
‫و بچه رو با شیشه‌ی شیرش توی ماشین می‌ذاره
‫و درب ماشین رو باز می‌ذاره ‫تا بتونه...
‫صدای گریه‌ی بچه رو بشنوه.
‫خب، مامانه داشت میوه برمیداشت
‫و زمان می‌گذره، ‫و یهو به ذهنش خطور می‌کنه
‫که دیگه صدایی از بچه نمیاد.
‫پس میره به بچه سر بزنه. ‫و می‌دونین چی می‌بینه؟
‫توی دهن بچه یه مار می‌بینه.
‫چی؟ خدای من.
‫آره، مامانه زهرترک میشه
‫و میره که مار رو بیرون بکشه ‫ولی نمی‌دونه که...
‫بچه چقدر از مار رو قورت داده ‫و مار چقدر رفته توی شکمش.
‫وقتی مار رو بیرون می‌کشه، ‫دل و روده‌ی بچه هم بیرون میاد.
‫دل و روده‌ی بچه همه‌جا ریخته بود...
‫خدای بزرگ. چقدر حال‌بهم‌زن شد.
‫به خدا که داستانش واقعیه.
‫آره. از نظر علم کالبدشکافی ‫این کار غیرممکنه.
‫نه، چونکه، چونکه...
‫فکر نکنم مار بتونه وارد دهن بچه بشه، درسته؟
‫خب، وایسا. نه.
‫حقیقت نداره.
‫چونکه...بچه شیشه‌ی شیر داشت، خب؟
‫و مارها جذب شیر میشن
‫و عمه لیبی من از اون مسیحی‌هاست ‫که دروغ نمیگه.
‫باشه، اوووم...
‫خوش ندارم خرابت کنم، ولی...
‫ولی داستان عمه لیبی تو یه افسانه‌ی قدیمیه...
‫که از اروپا تا به اینجا دهن به دهن شده
‫و برگرفته از افسانه‌ی «مار روی سینه» هست.
‫خب، میری.
‫یه بار دیگه، هوش و ذکاوتت ‫یه لحظه‌ی خوش دیگه رو خراب کرد.
‫متاسفم که اینو می‌شنوم ‫چون خیلی داشت بهم خوش می‌گذشت...
‫ولی دیگه باید برم بخوابم.
‫شب‌بخیر، بچه‌ها.
‫آره، دارم می‌میرم.
‫هی، صبح پنکیک بزنیم؟
‫خدای من، فکر کرده ‫براش صبحانه درست می‌کنیم...
‫خب...
‫بله؟
‫قرنطینه هم می‌تونه خوش بگذره، می‌دونی؟
‫آره، یعنی داشت خوش می‌گذشت ‫که یهو سر و کله‌ی تو پیدا شد.
‫آره، خب، ولی می‌دونی چرا اینجام.
‫واقعیتش نمی‌دونم، پس بهتره خودت بگی.
‫می‌دونی، هرچی توی ذهنته بگو ‫وگرنه منم برم بخوابم.
‫باشه.
‫هی!
‫این دلقک کدوم خریه؟
‫اوه، خدایا. بنجی.
‫یکی از هم‌اتاقی‌هاش رو مجبور کردم
‫تا اونم به مهمونی بیاره.
‫پسر خوب و مودبی بود.
‫با هم صمیمی شدین؟
‫خب، باشه، این یارو بنجی ‫برات اهمیتی داره یا نه؟
‫اهمیتی نداره که صمیمی شدیم یا نه.
‫دی‌جی، ما واقعا برای هم نبودیم. ‫من هرکاری عشقم بکشه، انجام میدم.
‫و عشقت کشید که جلوی سه تا از رفیقای من
‫که همه معتاد شبکه‌های اجتماعی هستن
‫عکس بگیری و توی اینستا بذاری.
‫آره، پارکر، می‌خواستی من اینو ببینم.
‫متاسفم اگه کاری کردم ‫که بهت اهانت شده.
‫متاسف نیستی. ‫نیستی.
‫می‌خوای که من عصبانی بشم.
‫و اینکه مدام سعی داری رو اعصابم راه بری،
‫خیلی کار ناجوریه.
‫پس میگی از پنج‌شنبه به اینور ‫خودت با هیچ دختری حرف نزدی؟
‫- نه، حرف نزدم. ‫- خب، باید می‌زدی.
‫قرارمون این بود، دی‌جی.
‫ما هیچ صنمی با همدیگه نداریم، ‫سعی دارم همین رو بهت بفهمونم.
‫آره، ولی من دوستت دارم ‫و تو این رو می‌دونی،
‫وگرنه تو سعی نمی‌کردی ‫بهش گند بزنی.
‫خدای من، چرا همه سعی می‌کنن
‫همیشه‌ی خدا من رو آنالیز کنن؟
‫من نمی‌کنم، من آنالیزت نمی‌کنم. ‫فقط می‌خوام باهات صادق باشم.
‫فقط همین رو می‌خوام، پارکر.
‫باشه.
‫تو دوستم داری.
‫آره، و این دوست داشتن واقعیه.
‫می‌دونم این همه راه رو اومدی،
‫ولی قرار نیست ‫چیزی که می‌خوای رو بشنوی.
‫باشه.
‫صبح می‌رم و...
‫شب بخیر، دی‌جی.
‫لعنتی!
‫اشکال نداره.
‫اوضاع با دی‌جی چطور پیش رفت؟
‫نه.
‫به‌خاطر اون پست عصبانی شد؟
‫اوه، آره.
‫آره.
‫خب، به چیزی که می‌خواستی رسیدی.
‫مثل روز روشنه. اون عاشقته.
‫باید بهش فرصت بدی.
‫ولی نمی‌خوای، هان؟
‫احتمالا نه.
‫خیلی ضایعی، پارکر.
‫از هر احساسی دوری می‌کنی.
‫از نظر احساسی فاصله می‌گیری.
‫بابت خزعبلات روان‌شناسی ‫قبل از خواب ازت ممنونم.
‫اشکال نداره، ‫همچنان خودت رو بزن به اون راه.
‫چون دوستت دارم ‫همچنان بهت گیر می‌دم.
‫عالیه.
‫مامان.
‫می‌دونم سعی داری کمک کنی.
‫و فقط...
‫اینجوری به نظر نمیاد، ولی... ‫من به حرف‌هات گوش می‌دم.
‫دوستت دارم!
‫بزن به چاک.
‫پارکر؟
‫خدایی؟
‫دی‌جی...
‫هیس!
‫یکی توی خونه‌ست.
‫گوشیت کجاست؟
‫نیست.
‫مال منم نیست.
‫- میری. ‫- هی، نه، نه، نه، وایسا، وایسا.
‫می‌تونی از اونجا بری پایین؟
‫- آره، آره! ‫- باشه. باشه.
‫کلیدها رو بگیر، من می‌رم میری رو بیارم.
‫برو!
‫میری! میری!
‫نه! نه!
‫دی‌جی!
‫میری، برو!
‫- میری، برو! ‫- باشه.
‫اون یارو کیه؟
‫نمی‌دونم.
‫لعنت بهت، رفیق.
‫برو!
‫وای خدای من! دی‌جی کجاست؟
‫داره میاد.
‫صدمه دیده. اون صدمه دیده.
‫میری.
‫میری، آماده شو گازش رو بگیری.
‫پارکر، مراقب باش، باشه؟
‫پارکر، زود باش!
‫برو!
‫اون دنبالمونه!
‫لعنتی، بیا بریم!
‫- بجنب، میری! ‫- خدایا، گیر کرده.
‫پارکر، گیر کرده.
‫برو!
‫وای خدای من. داره چی کار می‌کنه؟
‫وای لعنتی!
‫- اوه، بیا بریم! ‫- از این طرف!
‫میری، برو!
‫- زود باش. ‫- بریم! بریم!
‫اَه! برو، زود باش!
‫به گوشی کوفتی نیاز داریم.
‫به گوشی کوفتی نیاز داریم!
‫- داریم خودمون رو می‌اندازیم توی تله. ‫- بهم اعتماد کن.
‫وقتی بچه بودم ‫این کار رو می‌کردیم.
‫لعنتی، گیر کرده. ‫لطفا کمکم کن.
‫باشه.
‫چرا داره این کار رو می‌کنه؟
‫نمی‌دونم. ‫اون یه دیوونه‌ی روانیه.
‫نه!
‫پارکر!
‫آشغال عوضی.
‫داری چی کار می‌کنی...پارکر؟
‫پارکر، من نمی‌تونم. من نمی‌تونم.
‫خیلی ارتفاعش بلنده.
‫نه، نیست. فقط همون کاری که ‫من می‌کنم رو انجام بده.
‫نمی‌تونم...
‫باشه.
‫اوه، لعنتی! وای!
‫نه. نه!
‫میری!
‫وای خدا!
‫لعنتی!
‫لعنتی! لعنتی!
‫ولم کن!
‫نه!
‫پارکر! پارکر، شکسته.
‫- می‌تونی بلند شی؟ ‫- شکسته. نمی‌تونم تکون بخورم.
‫فقط یه نفر نیست. ‫دو نفرن.
‫- کجاست؟ ‫- توی آشپزخونه‌ست.
‫- وانمود کن مُردی. ‫- نرو. تنهام نذار.
‫تو می‌تونی. همین الان انجامش بده.
‫باشه؟
‫لعنتی!
‫آقای لاینز!
‫خدای من!
‫تا پنج می‌شمارم
‫از خونه‌ام بری بیرون.
‫وگرنه می‌زنم می‌کُشمت، ‫فهمیدی؟ یک...
‫آقای لاینز، خواهش می‌کنم، ‫اون سعی داره من رو بکُشه.
‫- باید به پلیس زنگ بزنیم... ‫- دو...
‫آقای لاینز، خانواده‌ام اون طرف ‫رودخونه زندگی می‌کنن...
‫- چهار... ‫- من اونجا بزرگ شدم...کارلی!
‫اسم دخترتون کارلیه ‫و شما ما رو می‌بردین تیوب سواری.
‫ام... تو بچه‌ی میراندایی؟
‫باید به پلیس زنگ بزنیم، ‫خواهش می‌کنم!
‫- به گوشی‌تون نیاز دارم. ‫- بیا اینجا.
‫بیا اینجا، ‫گوشی این سمته.
‫عوضی ! ولم کن!
‫کمک! کمک!
‫آخ!
‫تو رو خدا کمکم کنین! صبر کن . ‫صبر کن! کمکم کن!
‫وای خدای من. ‫حالت چطوره؟
‫- چه خبر شده؟ ‫- اون می‌خواد منو بُکشه!
یه دقیقه.
‫- اون مرد کیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- ماسکت کو؟ ‫- چی؟
‫ماسکت. ماسک داری دیگه؟ ‫ماسکت؟
‫نه، ماسک ندارم.
‫اوه، پس نمی‌تونم اجازه بدم بیای داخل. ‫خطرناکه.
‫شوخیت گرفته، خانم؟ خواهش می‌کنم!
‫خب، اجازه بده چک کنم، ‫شاید ماسک اضافه داشته باشم.
‫خانم، خواهش می‌کنم.
‫آره، بسیار خب، اینجاست.
‫اینو... این رو بپوش.
‫ضدعفونی‌شده‌ست.
‫بسیار خب، عجله کن، سوار شو.
‫قفل در رو باز کن!
‫- قفل در رو باز کن! ‫- باشه.
‫خانم، خواهش می‌کنم رانندگی کن.
‫این ماسک...
‫بویِ...
‫کلروفرم؟
‫پارکر!
‫- دوست داری کجا بذارمش؟ ‫- اونجا.
‫اَه!
‫بسیار خب، نگهش دار تکون نخوره.
‫بسیار خب.
‫حالا باید تحمل کنیم.
‫جب کجاست؟ ‫اون کجاست؟
‫داخل آشپزخونه‌ست.
‫وای، نه، نه، نه، نه!
‫اون پسری که توی آشپزخونه‌ست...
‫اون پسر منه،
‫و تو کُشتیش.
‫زده لت و پاره‌اش کرده.
‫اطلاع داری چرا ما اینجاییم؟
‫اون ویدئویی که ‫با آیدی لوری‌لگز21 گذاشتی،
‫#جشن-آخرالزمان،
‫#جهنم-زندگی، #کرونا-دیگه-کدوم-خریه.
‫#لعنت-به-سال-2020. ‫#کرونا-بره-به-جهنم.
‫اون متوجه نمیشه.
‫از جشن لذت بردی، پارکر؟
‫اصلا به یاد داری؟
‫پسری که اونجا بود رو یادته؟
‫بنجی؟
‫فقط بنجی؟
‫بنجی یه یارویی بود ‫که توی مهمونی دیدیمش.
‫با کسی که تازه دیدیش ‫خیلی صمیمی می‌شی.
‫خب که چی؟
‫با یکی توی مهمونی صحبت کردم!
‫من حتی نمی‌دونم.
‫هیچ معنایی نداشت.
‫شاید واسه تو معنایی نداشت.
‫نسل تو بسیار خودخواهن.
‫منظورم اینه، خدا نکنه یه مهمونی ‫یا تعطیلات بهاری رو از دست بدین.
‫شماها دیگه کدوم خری هستین؟
‫اون پسری که ‫داشتی باهاش صحبت می‌کردی ، بنجی،
‫اون... اون پسر کوچیکمه.
‫اون یکی از هفت نفری بود ‫که توی مهمونی آلوده‌اش کردی.
‫- بود؟ ‫- سه روز قبل ...
‫بنجی تک و تنها ‫روی تخت بیمارستان مُرد.
‫ولی، من...
‫من بیمار نیستم.
‫بهت که گفتم ‫اون به هیچی اعتراف نمی‌کنه.
‫می‌دونم، آزمایش رو بهش نشون بده. ‫آزمایش رو بهش نشون بده.
‫عزیزم، چند لحظه زمان می‌بره.
‫شماها دیونه هستین.
‫- و تو هم خودتو مُرده فرض کن! ‫- نه!
‫چه احساسی داره اینکه ندونی
‫چه موقع قراره نفس آخرت رو بکشی؟
‫اینکه قراره تک و تنها بترسی ‫و بمیری؟
‫چه احساسی داره؟
‫ امکان داره از کس دیگه‌ای گرفته باشه. من...
‫من بیمار نیستم...
‫تو اون مهمونی رو آلوده کردی!
‫ما حتی پیگیری کردیم و مردی که ویروس رو ‫بهت منتقل کرد رو پیدا کردیم.
‫تایلر مورفی.
‫ولی مضطرب نباش، ‫ترتیبش رو دادیم.
‫من بیمار نیستم! ‫من کرونا ندارم!
‫خب، آزمایشت مثبته.
‫بیماریت علائم نداره.
‫اوه، نه، نه، نه...
‫گریه نکن.
‫مسئولیت خودخواهیت رو قبول کن.
‫نیازی نبود این اتفاق بیفته.
‫منظورم اینه، ‫ماسک لعنتیت کجا بود؟
‫خودش چرا ماسک نذاشته بود؟
‫این مقصر تویی!
‫تقصیر توئه، می‌شنوی.
‫کارِ تو بود!
‫عزیزم، ماسکت.
‫دی‌جی چی؟
‫و رفیقم میری، هان؟
‫اون‌ها چه گناهی کرده بودن؟
‫خب، طبق دستورالعمل مرکز مبارزه با بیماری،
‫باید تنهایی قرنطینه می‌شدی،
‫پس این دیگه گردن خودته.
‫یعنی چی؟
‫چیه؟ چیزی شده؟
‫یکی داره از وای‌فای استفاده می‌کنه.
‫حتما رفیقشه.
‫- اون مُرده. ‫- مطمئن شو. مطمئن شو.
‫عوضی !
‫اوه!
‫وای خدای من!
‫تو میری رو نمی‌خوای.
‫منو می‌خوای.
‫اون حقش نیست این بلا سرش بیاد. ‫حق منه.
‫وای! ببین که یهو درستکار شده.
‫خواهش می‌کنم، ‫هر بلایی دوست داری سر من بیار.
‫فقط به اون آسیب نزن.
خیال کردی چطوری می‌تونی ‫از این ماجرا قسر در بری؟
‫پلیس پیدات می‌کنه.
‫اثر انگشتت
‫و دی‌ان‌ای همه‌جا هست.
‫دخترهای بی‌مسئولیت ‫ممکنه موجب آتیش‌سوزی بشن
‫و خونه کاملا بسوزه.
‫آتیش‌سوزی همیشه رخ میده.
‫غم‌انگیزه.
‫باید بریم.
‫عوضی !
‫یالا. بسیار خب، از این طرف.
‫کدوم گوری هستی؟
‫پم!
‫پملا!
‫بیا بریم!
‫- اون‌ها ماشین‌ها رو داغون کردن. ‫- مهم نیست.
‫عجله کن!
‫خونسردیت رو حفظ کن، چیزی نیست. چیزی نیست. ‫چیزی‌مون نمی‌شه.
‫بسیار خب! لعنتی!
‫کلید اون داخله.
‫در رو باز کن.
‫- مواظب باش. ‫- باشه.
تلاش کن روشنش کنی.
‫بسیار خب. باتریش خوبه.
‫کار نمی‌کنه. ‫باتریش کار نمی‌کنه.
‫شاید به سوخت احتیاج داشته باشه.
‫برداشتم.
‫می‌کُشمت عوضی !
‫تو کُشتیش!
‫بیا بیرون ببینم. ‫کلا تقصیر شماهاست!
‫گفتم که عذر می‌خوام!
‫میری، میری، میری!