‫متوجه نیستی که چقدر ترسناکه؟
‫- واقعا متوجه نمیشم. ‫- این که بخوای از افکار
‫یه بچه‌ی مفقود شده، و ترس‌هاش
‫واسه پیشرفت تو کار خودت استفاده کنی.
‫چند بار مجبورم که اینو بهت بگم؟
‫ رو یه مقاله کار می‌کردیم.
‫خب چرا به نورا و لئونارد نگفتی
‫وینسنت چنین احساساتی داره؟
‫واسه چی به پلیس نگفتی؟
‫نامه‌ها رو من نوشتم.
‫دانیا، می‌شنوی چی میگم؟
‫دانیا؟
‫نه وینسنت.
‫چیزایی که گفت رو نوشتی ‫همین طور احساساتش و...
‫من تشویقش کردم که ‫حس کنه و فکر کنه.
‫خودت گفتی به این کار مجبورش کردی.
‫و یه سری از این چیزها رو ‫خودش نوشته خب؟
‫این خط خودشه باشه؟ ‫برای خدا زک.
‫ما واسه اپلای دانشگاه‌اش ‫داشتیم رو یه مقاله کار می‌کردیم.
‫ازش خواستم که خودش رو کنکاش کنه، ‫اونم این کار رو کرد.
‫چند بار باید اینو بهت بگم؟
‫آره، بعد تلاش کردی ‫به درونش رسوخ کنی.
‫دقیقا منظورت چیه، هان؟
‫یعنی اینکه از نومیدی‌اش اطلاع داشتی،
‫حسش که می‌خواست فرار کنه.
‫و به پدر و مادرش نگفتی؟
‫به کارآگاه نگفتی؟
‫اون کارآ... اون کارآگاه‌ ‫نتونست اعتمادم رو جلب کنه.
‫اعتمادت رو جلب نکرد؟
‫شوخیت گرفته؟
‫وینسنت حالا امکان داره یه جایی ‫تو یه گودالی افتاده و در حال مرگ باشه.
‫این اطلاعات رو به کسی منتقل نکردی.
‫منظورم اینه که، ‫حالا اینا رو به کسی نگفتی.
‫- آخه، یعنی چی زک؟ ‫- من هیچ گونه اطلاعات حقیقی
‫نداشتم و ندارم.
‫گمون می کردم که ‫اوضاع از چه قرار هست...
‫- چرندیاتت رو تموم کن! ‫- بذار حرفم تموم بشه!
‫اصلا می‌دونی پدر بودن ‫خیلی فشار روی آدم می‌ذاره...
‫ترس خطرناک شکست،
‫این... این درماندگی‌ای که ‫با خودش به همراه داره؟
‫آره. موجب میشه دلت بخواد ‫که واسه یه مدت منو نبینی.
‫بسیار حرف نیش داری بود.
‫و تو کسی نیستی که زخم زبون بزنی.
‫وینسنت گم شده. ‫امکان داره مُرده باشه.
‫ولی خب، اگر به نوشتارت کمک می‌کنه...
‫خفه خون بگیر!
‫هرگز از این اوضاعی که داریم خوشم نمیاد.
‫وینسنت پدیدار شد.
‫با من صحبت کرد.
‫بهت گفت که کجاست؟
‫بسیار خب، همه دوربین‌های مسیر
‫تا دانشگاه وینسنت رو بررسی کردیم، خب؟
‫دوربین نشون میده که ‫هر روز یه مسیر رو پشت سر گذاشته.
‫ولی امروز نه.
‫حسم بهم میگه که وینسنت ‫سه‌شنبه صبح
‫اصلا ساختمون رو ترک نکرده.
‫یکی اونجا نگه‌اش داشته، ‫احتمالا هنوز اونجا باشه،
‫زنده باشه.
‫ امکان داره هم نباشه،
‫ولی اونجاست.
‫و همه این حدس‌ها رو ‫بر پایه‌ی این گفتی؟
‫از اول احساس می‌کردم که این ساختمون ‫داره باهامون صحبت میکنه.
‫باید بگردیمش.
‫و به خونه‌ی آوی رسیدیم
‫فرمانده نمی‌خواد که این کار رو دوباره انجام بدی.
‫احتیاج به مجوز داری که این اطلاعات ‫بهت مجوز نمیده.
‫با این که زیباست. ‫اون چیه؟ شمشیرماهی؟
‫فرمانده، خیلی حس می‌کنم ‫که حدسم درسته.
‫خب، آوی، از حالا،
‫بیا در دقیقه ببینیم چه حسی داریم.
‫سری بعدی، ‫واسم مدرک درست و حسابی بیارین.
‫یه خرده‌ای احمقانه‌ست.
‫و این که اگر حرفت درست دربیاد،
‫اوضاع بسیار بدتر هم میشه، درسته؟
‫این که تونستی اصل داستان رو از یه... ‫ماهی کاد دربیاری... همین بود؟
‫بنظر میاد کاد باشه.
‫باید اجازه بدی که واقعیت
‫در مسیرهای غیرمتعارف ‫خودشو نشون بده.
‫- نفس ناطقه رو خوندی؟ ‫- ارسطو، آره، تو دانشگاه.
‫درمورد پنج حس حرف میزنه.
‫خب، اشتباه می‌کرد.
‫دانشمندان امروز میگن که ‫ما بیشتر از 20تا حس داریم.
‫بعضی‌ها میگن که بیشتر از 30 تاست.
‫زبان می‌تونه بو حس کنه، ‫بینی‌مون می‌تونه بچشه.
‫چشمامون می‌تونن بشنون، ‫ولی احتیاج داریم که گوش کنیم.
‫و باید اون خونه رو بگردیم.
‫خب، مدرک کافی واسه گرفتن مجوز نداریم.
‫خب می‌تونیم پیگیر چک با نظارت بشیم.
‫آره. از افراد اونا می‌خوایم که ‫بهمون اجازه بدن داخل بشیم.
‫من انسان خوبی‌ام.
‫- تو انسان خوبی هستی. ‫- بسیار خب، جدی،
‫جدی فکر می‌کنی اونجا باشه؟
‫همع چیزی که می‌دونی اینه که ‫اون ساختمون باهام صحبت میکنه.
‫کارآگاه آوراهام هستم.
‫- چهارشنبه یکدیگه رو دیدیم. ‫- به خاطر دارم.
‫می‌دونید وینسنت کجاست؟
‫اگر دیده بودمش، ‫دلیلی داشت بهتون نگم؟
‫حسم میگه، ‫آدم انتخاب می‌کنه حرفش شنیده نشه.
‫وقتی که شوهرت درمورد ‫پدر وینسنت حرف می‌زنه
‫ازش به عنوان آدمی "مودی" ‫و خشن یاد می‌کنه،
‫نه موافقت کردی نه مخالفت.
‫سکوت کردی.
‫چیزی هست که به ما نمیگی؟
‫کارآگاه، اگر سوالی ازم دارین، بپرسین.
‫واسه چی شوهرتون، دیگه نخواست ‫معلم خصوصی وینسنت باشه؟
‫دقیق اطمینان ندارم.
‫... زک هم همین طور.
‫خانوم میلر، ‫یه پسر مفقود شده.
‫و به دلایلی، ‫اشخاصی که بهش نزدیک بودن
‫افرادی که بهش اهمیت میدادن ‫از یه چیزی جلوگیری می‌کنن.
‫طبق چیزی که وینسنت گفته،
‫پدرش، یه سری سوالات خاص ‫درمورد زک داشته،
‫که البته، بسیار احمقانه‌ست.
‫خب...
‫یه سری سوالات مهم هم از زک داشت.
‫که تموم این‌ها ‫حرف‌های خود وینسنته.
‫و ناراحت تاثیرات احتمالی زک بود.
‫آیا شما این سوالات مهم رو
‫با کسی درمیون گذاشتین؟
‫- درمورد زک؟ ‫- وینسنت.
‫نه حقیقتا.
‫می‌دونید، ‫تو اتاق وینسنت که می‌شینم،
‫که کمکم می‌کنه تا حسش کنم،
‫که امیدوارم کمکم کنه ‫تا پیداش کنم.
‫منظورتون چیه؟
‫نمی‌تونم علم پشتش رو بهتون توضیح بدم.
‫ بعضی وقتا جواب میده، بعضی وقتا جواب نمیده.
‫وینسنت مدت بسیاری رو واسه آموزش
‫در آپارتمان شما گذروند.
‫ایرادی نداره بیام اونجا ‫و چند دقیقه‌ای بشینم؟
‫با زک حرف بزنم.
‫آیا وینسنت و زک با هم ارتباطی داشتن؟
‫دانیا همین حالا گفت که ‫لئونارد نگران
‫اوضاع زک همین طور وینسنت هم بود.
‫بسیار خب، پس چرا قبلا هیچی نگفته؟
‫خب، بنظرش نمی‌رسید که خاص باشه.
‫آسون تر نبود که همه، همه چیز رو
‫بهمون می‌گفتن و می‌ذاشتن ما ‫تصمیم بگیریم که چی مرتبط هست و چی نیست؟
‫آره واقعا.
‫آوی، می‌تونم یه درخواستی ازت بکنم ؟
‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫بسیار خب.
‫این مغازه تو همون بلوکه؟
‫270 متری با مجتمعش فاصله داره.
‫و ببین، می‌تونی به راحتی ببینی
‫که اونجا دارن با هم صحبت میکنن.
‫- و بعد... ‫- کتاب چیه؟
‫نمی‌... نمی‌تونم متوجه بشم. ‫می‌تونم کله هل دادن رو ازش بکشم بیرون.
‫ولی فقط همین.
‫پس ونتورث و وینسنت همدیگه رو می‌شناسن؟
‫آره.
‫بعد از اینکه بهم گفت دیگه ‫هرگز همدیگه رو نمی‌بینن.
‫و الان تو اتاق بازجوییه؟
‫بله. و مایلم که اولین نفر باهاش حرف بزنم.
‫آوی هم می‌تونه بعد از من بیاد، ‫اگر بهش نیاز داشتیم.
‫این طرف بهم دروغ گفته.
‫ممنون.
‫می‌خواد بیاد اینجا؟
‫میگه بهش کمک می‌کنه تا حسش کنه.
‫که همین می‌تونه کمکش کنه ‫تا پیداش کنه.
‫واقعا آدم عجیبیه.
‫سر یه چیزی به من مشکوکه.
‫حدس من اینه که ‫به همه شک داره.
‫روندش اینه.
‫درسته.
‫و روند تو چیه؟
‫یه مقدار درک این برام سخته که
‫چرا اطلاعات رو پیش خودت نگه داشتی،
‫حالا هر چقدر هم که ‫به تخیلت کمک بکنه.
‫امشب یه کلاس داریم،
‫که برای مهمان‌ها هم مجازـه که ‫بیان و به چیزی که داری می‌خونیم گوش بدن.
‫خیلی دوست دارم بیام،
‫اگر که بتونیم یه پرستار پیدا کنیم.
‫واقعا دوست دارم ببینم
‫دنیای خلاقیتم چطوریه.
‫دانیا، یه دلیل که مردم شروع می‌کنن ‫از هم دور شدن
‫و تنها شدن اینه که دیگه سعی نمی‌کنن
‫زحمت بکشن تا همدیگه رو درک کنن.
‫گاهی این قضیه ‫طبیعی اتفاق نمیفته.
‫گاهی همین قضیه ‫نیاز به وقت و زحمت داره.
‫تمام زندگی‌ام، تویی و لوک،
‫و نوشته‌هام.
‫خیلی دوست دارم که امشب ‫به کلاسم بیای.
‫باشه، حتما میام.
‫افراد حد نصاب چی گفتن؟
‫داریم نزدیک‌تر میشیم؟
‫راستش واقعا یه مقدار شوخ طبع هستم
‫ولی نه زمانی که
‫بحث دین یکی میاد وسط.
‫اول از همه، باید با خودت کنار بیای.
‫و دوما،
‫ما تا الان دوبار زدیم کنار ‫و داره اضافه میشه
‫اونم فقط تو همین پرونده، ‫تا بتونی دعا کنی.
‫یه طورایی خودت، باعث و بانی‌اش شدی.
‫ببینم رابطه‌ای بین یهودیت
‫این پنج حس ارسطو هست ‫که من ازش خبر ندارم؟
‫- الان مثلا می‌خوای بامزه باشی؟ ‫- نه.
‫دارم سعی می‌کنم همکارم رو بهتر درک کنم.
‫و دوست دارم ببینم معبدت کجاست.
‫یه کنیسه‌ست، نه معبد.
‫خیلی خب، کنیسه.
‫ببرم اونجا.
‫آقایون تو یه محل جدا ‫از خانوم‌ها عبادت می‌کنن.
‫باید یه خانوم ببرتت اونجا.
‫و لباست هم باید ساده باشه،
‫که دست‌ها و پاهات رو پوشونده باشه.
‫همه چیز به زبان عبری هست ‫و مشارکتی هم وجود ندارـه.
‫همچنان می‌خوای بری؟
‫مطمئنم کنیسه‌هایی هست ‫که سختگیری کمتری داشته باشه
‫که می‌تونی منو ببری اونجا، ‫اگر که می‌خواستی.
‫اگر می‌خواستم، ولی نمی‌خوام.
‫ولی باید بخوای که منو ببری.
‫دستور داری که حواست حتی ‫به آدم‌های غریبه باشه.
‫یکی از دستوراتی هست که ‫بسیار در تورات تکرار شده.
‫36 بار در تورات گفته شده که
‫شما ملزم هستین با غریبه‌ها
‫مهربان باشین، بهشون غذا بدین، آموزش بدین
‫و همراه اون‌ها عبادت کنید.
‫و منم اینجام، یه آدم غریبه.
‫خب حالا می‌خوای همون طوری که ‫خدا بهت دستور داده
‫کار درست رو انجام بدی یا نه؟
‫همم.
‫برای همینه که ترجیح میدم تنها کار کنم.
‫همم.
‫خیلی اعصابم رو خرد می‌کنه.
‫توی فروشگاه باهاش رو به رو شدم.
‫تو یه محل زندگی می‌کنیم،
‫که خیلی از ساکنین ساختمون‌ها ‫به اونجا میرن.
‫اوه.
‫خب موضوع چیه؟
‫شما وینسنت کانتی رو دیدین ‫و بهم نگفتین.
‫حتی براش کتاب خریدین.
‫- می‌خوام وکیل بگیرم. ‫- آره، من که چیزی نشنیدم.
‫چون اگر می‌شنیدم، باید تمام ‫این چیزا رو متوقف می‌کردم،
‫و برات یه وکیل می‌آوردم و ‫خودت می‌دونی که بعدش چی میشه.
‫وکیلت، چه مرد چه زن ‫می‌اومد اینجا
‫و بهت می‌گفت که باهامون حرف نزنی.
‫و در ادامه این اتفاق می‌افتاد:
‫اینجا ما یه پسر 16 ساله داریم که گم شده،
‫آخرین بار با شما دیده شده، ‫یه مرد بی‌خانمان
‫که سلامت روانی‌اش زیر سواله،
‫کسی که از شغل دبیری‌اش اخراج شده
‫به خاطر این که هادگر درس میداده ‫و یه نازی بوده.
‫راستش اصلا وضعیتت ‫خوب نیست جان.
‫ببین، ‫زمانی که یه بچه گم میشه،
‫باید یه منظون پیدا کنیم،
‫اگر کار به اونجا بکشه که ‫هر مظنونی به دست‌مون برسه خوبه.
‫و باید یه چیزی بهت بگم داداش.
‫تو خیلی به درد منظنون بودن می‌خوری.
‫و اگر بخوای وکیل بگیری و حرف نزنی،
‫حدس بزن بعدش چی میشه؟
‫مظنون میشی.
‫من از حق خودم برای ‫داشتن وکیل دارم استفاده می‌کنم.
‫از جات تکون نخور.
‫اولیویا.
‫امیدوار بودم اینجا ببینمت.
‫امیدوار بودم که الان داشتی ‫دنبال داداشم می‌گشتی.
‫راستش دارم می‌گردم. ‫می‌دونی کجاست؟
‫بابا فکر می‌کنه که شما می‌خواین ‫از مادرم حرف بکشین.
‫- حقیقت داره؟ ‫- خیر.
‫من صرفا مجذوب شدم.
‫مجذوب آدم‌هایی که توجه رو جلب می‌کنن میشم.
‫و جلب توجه کننده‌ترین چیز درباره‌ی مادرت
‫اینه که حس می‌کنم می‌خواد ‫یه چیزی بهم بگه
‫ولی بهم نمیگه.
‫و تو هم توجه‌ام رو جلب کردی اولیویا.
‫ببینم مشکل تو چیه؟
‫ما بشدت نگران پسرمون، ‫برادرش هستیم،
‫و اومدی اینجا... برو دخترم.
‫اومدی اینجا و بهش طعنه می‌زنی،
‫ما رو گول بزنی؟
‫بنظرم آدم مریضی هستی کارآگاه، ‫یه آدم سادیستی.
‫- حسی که باهاش آشنایی دارم آقای کانتی. ‫- دیگه کافیه.
‫دیگه نمی‌خوام ‫تحقیقات این پرونده دست تو باشه.
‫پرونده‌ی شما نیست. ‫برای منه.
‫حالا اگر اجازه بدین،
‫با خانواده‌ی میلر قرار ملاقات دارم.
‫آب یا قهوه میل دارین؟
‫نه، ممنون. ‫فقط می‌خوام اینجا بشینم.
‫خب شما الان دنبال این هستین ‫که دقیقا چی رو حس کنید؟
‫وینسنت.
‫خیلی خب.
‫بستن چشم‌هام بهم کمک می‌کنه. ‫قصد بی‌ادبی ندارم.
‫متوجه شدم.
‫خب، حسش کردین؟
‫یه مقدار.
‫بیشتر، حس می‌کنم که ‫همچنان یه چیزی رو بهم نمیگه.
‫- دانیا؟ ‫- اوهوم.
‫همم
‫ممنون.
‫با وجود خطر کردن این که ‫اعصابت رو خرد کنم
‫و بیشتر بشناسمت
‫همیشه... همیشه این قدر ‫شدید مذهبی بودی؟
‫این سوال، خیلی به درد کار نمی‌خورـه.
‫می‌خوام یاد بگیرم که چطوری کارت ‫رو انجام میدی، چطور فکر می‌کنی.
‫مثل یه پلیس فکر می‌کنم.
‫می‌دونی، من تنها یهودی ارتدکس ‫تو پلیس نیویورک نیستم.
‫برای چی پلیس شدی؟
‫داستان اصلی‌ام رو که می‌دونی،
‫- نظم و قانون. ‫- اوهوم.
‫خب داستان تو چیه؟
‫یهودی‌ام.
‫بهم یاد داده شده که کارم روی زمین ‫اینه که احکام یهود رو اجرا کنم.
‫همم.
‫کارهای خدا، یه دنیای خراب رو درمان می‌کنه.
‫تیکون عولم.
‫برای همین پلیس شدم که ‫کارهای خوب انجام بدم.
‫این تنها دلیلش نیست.
‫پدرم به قتل رسید.
‫هرگز حل نشد.
‫آره، ارتباط بین نابغه ‫و دیوانه رو درک می‌کنم.
‫ولی همیشه ماهی می‌کشه.
‫خب، تو اون طراحی‌ها ‫اصل موضوع ماهی نیست.
‫ون گوگ گل می‌کشید. ‫ولی مسئله خود گل‌ها نبودن.
‫ون گوگ گوش خودش رو کند.
‫آره.
‫بنظر تو هم آوی دیوانه‌ست؟
‫نه، من همچین حرفی...
‫آدم‌های میرا مثل ما ‫نمی‌تونن همچین چیزی رو درک کنن.
‫اون غیب‌گویی نمی‌کنه. ‫شهودـه.
‫هیچ خط مستقیمی ‫وصل به خدا ندارـه.
‫آره، خب، مطمئنم آوی ‫یه نظر دیگه داره.
‫همسرم من رو به زور به "مت" برد
‫این که هنرمند، کاسپار داوید فریدریش ‫رو ببینم.
‫و هنرش ظاهرا درباره‌ی خداست.
‫ولی وقتی بهش نگاه کردم، ‫نمی‌دونم،
‫همچین خدایی تو کارهاش ندیدم، می‌دونی؟
‫ولی از هنرش برای ‫نشون دادنش استفاده می‌کنه.
‫و آوی از هنرش برای ‫پیدا کردن چرت و پرت استفاده می‌کنه.
‫این برای تو به نوعی دیوانگی قلمداد نمیشه؟
‫همه دیوانه‌ان.
‫بی‌خیال، می‌دونی که.
‫اولین خاطراتم این بود که ‫می‌خواستم پرواز کنم،
‫مثل یه پرنده،
‫تا به بلندی‌ها پرواز کنم ‫و هوا رو حس کنم.
‫فکر کنم این، اولین درک ساختاری ‫من از شادی بود... پرواز کردن.
‫و همین طور که بزرگ شدم، ‫این خواست تبدیل به نیاز شد.
‫نیاز تبدیل به اجبار شد،
‫که در نهایت به آزادی تبدیل شد.
‫پرواز کن پرنده کوچولو، پرواز کن.
‫من آزادم.
‫پرواز در جای درد نمی‌نشیند.
‫و بالاخره، آزاد شدم.
‫پس این پسر، ‫خودش رو کشت؟
‫این یه تعبیرـه.
‫خب، مگه بازم هست؟
‫برای من که نیست.
‫درباره‌ی پرواز و آزادی حرف می‌زنه.
‫از بلندی پریدـه.
‫مطمئن نیستم که ‫از این قطعه خوشم میاد یا نه.
‫ناراحت کننده‌ست.
‫برای چی بهمون دروغ گفتی که ‫هیچ وقت وینسنت رو ندیدی؟
‫ازت سوال پرسیدم،
‫و فکر کنم باید یه جواب بشنونم.
‫به خاطر این دروغ گفتم ‫چون اون همکار کارآگاه شما
‫از تعصبش استفاده کرد و ‫سعی کرد اسلحه‌اش کنه.
‫اگر این قدر یه مظنون بنظر میام،
‫پس آبیه که دیگه به جوی برنمی‌گرده.
‫خودت با دروغ گفتن ‫خودت رو تبدیل به مظنون کردی.
‫مردم نباید این قدر
‫این افکار رو تو سرم کنن.
‫چه کتابی بود که بهش دادی؟
‫تونستیم کلمه‌ی هل دادن رو در بیاریم.
‫یه فیلم از اون کتاب بود، هل دادن.
‫اسمش بود فشارهای یک بچه ‫تحت سرپرستان آسیب‌زا،
‫این طور که یادمه.
‫چه کار کارآگاهی باشکوهی.
‫پوشکین.
‫کتاب اکساندر پوشکین رو بهش دادم.
‫احتمالا به خاطر تدریس اون هم ‫از کار بیکار بشم.
‫از پوشکین خوشم میاد.
‫نوشته‌های زیادی درباره‌ی انتقام
‫و مرگ دارـه.
‫و همدردی.
‫این رو جا انداختی.
‫سلام؟
‫دانیا؟
‫زک.
‫ترسوندیم.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫فقط...
‫وقتی داشتم به لوک غذا میدادم، ‫یاد این کتاب افتادم
‫که شروعش کردم ‫ولی تمومش نکردم.
‫اومدم پایین که دنبالش بگردم.
‫چه کتابی؟
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫بیدار شدم و دیدم تو تخت خواب نیستی.
‫اومدم بیرون و نتونستم پیدات کنم.
‫برای همین شروع کردم ‫دنبالت گشتن.
‫و با خودت گفتی که تو انبار دنبالم بگردی؟
‫چه کتابی؟
‫کتاب "بازی" نوشته کن درایدن. ‫یه کتاب ورزشیه.
‫دروازه‌بان هاکی.
‫یه مقداری درباره‌ی هاکیه،
‫بیشتر درباره‌ی آسیب شناسی
‫افرادیه که ‫ورزش حرفه‌ای می‌کردن
‫و این که چطور افرادی که ‫ما تحسین‌شون می‌کنیم
‫یا حتی گاهی دوست داریم،
‫چقدر ممکنه وضع‌شون خراب باشه.
‫همه‌مون می‌تونیم درک کنیم، مگه نه؟
‫افرادی که تو زندگی‌مون دوست‌شون داریم
‫معلوم میشه که...
‫در معرض خطرن.
‫خیلی عجیبه،
‫وسط شب
‫اومدی تو انبار.
‫خب...
‫شاید منم داشتم دنبال وینسنت می‌گشتم.
‫واقعا از این وضعیتی که ‫بین ما هست راضی نیستم.
‫- آوی، می‌خواستم یه سوال... ‫- وای خدا.
‫ درباره‌ی خدا نیست، ‫درباره‌ی دین هم نیست.
‫درباره‌ی نوراست.
‫چی شده؟
‫خب، اعترافی که کرد
‫این ارتباطی که حس می‌کنه ‫با تو گرفته.
‫با تجربه‌ای که من دارم، ‫ارتباطات دو طرفه هستن.
‫یعنی احتمال این مورد بیشتر از اینه که ‫اون هیچ حسی ازت نگرفته باشه.
‫و با در نظر گرفتن این خطر که ‫ممکنه سرم قطع بشه...
‫با اینکه قطع کردن سر دیگه ‫در یهود نیست...
‫یه ارتباطی بین شما دو نفر حس می‌کنم.
‫- اشتباه می‌کنی. ‫- واقعا؟
‫- واقعا. ‫- خب، تا حالا
‫نامزد یا شخص خاصی تو زندگی‌ات داشتی؟
‫جنین، می‌خوای با من کار کنی یا نه؟
‫چون این مکالمه کاملا ‫به دور از اصول کاریه.
‫آوی، ما در درون‌مون ‫دانشمندان متخصص رفتار هستیم
‫- و من فقط... ‫- رفتار من...
‫چیزی نیست که بخوای ‫روش تمرکز کنی.
‫واضح بیان کردم؟
‫بریم.
‫این چیه؟ ‫ببینم الان تحت نظرم؟
‫برای چی باید تحت نظر باشی؟
‫خب، اول که تو پارک پیدات شد ‫بعدشم اینجا.
‫زک کجاست؟
‫طبقه‌ی بالاست، داره از لوک مراقبت می‌کنه ‫تا من برم مغازه و بیام.
‫می‌خواستم ببینم که ‫امکانش هست بازم حرف بزنیم یا نه.
‫اینجا؟
‫راستش، ‫تو اداره باشه بهترـه.
‫اداره پلیس؟
‫خیلی براتون زحمت میشه؟
‫نیاز به وکیل دارم؟
‫انتظار همچین سوالی رو نداشتم.
‫فقط می‌خوایم حرف بزنیم.
‫درباره‌ی وینسنت.
‫اونجاست؟
‫چرا؟
‫بهش وقت دادیم،
‫که بتونه با شوهرش تماس بگیره، ‫انتخاب انجامش با خودشه.
‫رز داره براش چای می‌برـه.
‫خب برنامه‌ات چیه آوی؟
‫میرم جلو ببینم چی میشه.
‫به این زن مظنونی؟
‫بیشتر مسئله اینه که از ‫لیست مظنونین درش نمیارم.
‫و یه چیزی هست که بهمون نمیگه.
‫اینم خدمت شما. ‫چای سفید.
‫که یه مدل از چای سیاهه. ‫از من نپرس.
‫ولی می‌دونم کافئین کمی داره، خب؟ ‫اینو می‌دونم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫میشه بهم بگی که مسئله چیه؟
‫آوی همین الان میاد. ‫آره، داره تلفنی حرف می‌زنه.
‫لحظه‌ای که تموم کنه، ‫میاد پیش شما.
‫باشه؟ منتظر بمونید.
‫واقعا متوجه نیستم که ‫برای چی من رو آوردین اینجا.
‫می‌تونم نگرانی شما رو متوجه بشم.
‫فقط می‌خوام یه سری اطلاعات جمع کنم،
‫که شاید بشه وضوح بیشتری
‫از اینکه چرا بقیه نمی‌خوان به درستی ‫اطلاعات رو به پلیس بدن، بدست بیارم.
‫درباره‌ی ارتباط‌تون با وینسنت برام بگیرن.
‫ارتباطم؟
‫اوهوم.
‫هر چقدر خوب بازی رو تموم می‌کنه، ‫از اون بهتر شروع می‌کنه.
‫- هیس. ‫- شاگرد شوهرمه
‫یا بودـه.
‫واقعا نیازـه که این رو بنویسی؟
‫این کاملا ارتباط شما رو شرح میده،
‫این که شاگرد شوهرتون بودـه؟
‫همسایه‌مون هم بودـه
‫و پسری که جفت‌مون ‫خیلی دوستش داریم،
‫- که بهتون گفتیم. ‫- بله.
‫می‌خوام مستقیم روی علاقه‌ی شما ‫به وینسنت تمرکز کنم.
‫این شخص رو به جا میارین؟
‫آره، من...
‫منظورم اینه که، ‫تو خیابون دیدمش.
‫فکر کنم بی‌خانمان باشه.
‫هرگز اون رو ندیدین؟
‫نه.
‫تا حالا وینسنت اون رو دیده؟
‫تا جایی که من می‌دونم نه.
‫تا حالا ندیدین که این مرد ‫مثلا...
‫رو نیمکت پارک همراه با وینسنت نشسته باشه؟
‫- نه. ‫- امکانش هست
‫که این مرد شما رو دیده باشه که ‫همراه وینسنت رو نیمکت پارک نشستین؟
‫سوالم رو نشنیدین؟
‫قبلا تو پارک وینسنت رو دیدم.
‫می‌نشستیم و با هم حرف می‌زدیم.
‫منظورم اینه که، همسایه‌ایم.
‫مگه... چه چیز غیرمعمولی داره؟
‫شما بهش پیام دادین،
‫هر زمان که نیاز داشتی حرف بزنی.
‫در روز یک‌شبه آخر ‫این پیام رو بهش دادین که:
‫این اتفاق هرگز نباید می‌افتاد.
‫بنظر میاد وینسنت به دوستش بنجامین ‫گفته چه اتفاقی افتاده.
‫می‌خوام نسخه‌ی شما رو
‫- از اتفاقی که افتاد، بشنونم، دانیا. ‫- واقعا نمی‌تونم...
‫متوجه بشم که چی... ‫نمی‌فهمم داره چه اتفاقی میفته.
‫می‌خوام نسخه‌ی داستان خودتون رو ‫بهم بدین، دانیا.
‫- می‌دونید که ممکنه کجا... ‫- اصلا نمی‌دونم.
‫- این پسر بنجامین چی گفت؟ ‫- نه، نه.
‫می‌خوام نسخه‌ی شما ‫از داستان رو بشنوم.
‫چیستی رو می‌دونم.
‫می‌خوام دلیل رو بدونم.
‫دانیا،
‫من باور دارم،
‫که همه،
‫تک تک ماها،
‫یه جایی از زندگی‌مون،
‫لحظه‌ی، حالا باید چی کار کنم رو داریم.
‫چی... کار... باید... بکنم؟
‫این اون لحظه‌ی توئه دانیا.
‫اوه...
‫من...
‫می‌تونستم درک کنم که ‫خیلی ناراحت بود.
‫- وینسنت؟ ‫- آره، یک‌شنبه قبلی.
‫قرار بود با یه دختری بره بیرون
‫که فکر می‌کرد دوستش داره.
‫و معلوم شد که اون دختر ‫وینسنت رو سر کار گذاشته.
‫بسیار حال روحی‌اش بد بود.
‫این زمان زک کجا بود؟
‫رفته بود غذا بگیره.
‫پس فقط شما و وینسنت بودین؟
‫ممکنه به من نگاه کنی؟
‫آره.
‫هر دختری که بتونه باهات بره بیرون ‫بسیار خوش شانسه.
‫بهم اعتماد کن.
‫درست همون طوری که ‫یه مادر پیشونی پسرش رو می‌بوسه.
‫مثلا، فقط...
‫می‌تونستم ببینم ‫که خیلی احساساتش بهم ریخته‌ست.
‫و فقط می‌خواستم بهش روحیه بدم.
‫و بعد...
‫این رفتاری نیست که ‫یه مادر از خودش نشون بده؟
‫نه.
‫منم به حد اون شوکه شدم.
‫هیچ موقع قصد نداشتم این کار رو کنم.
‫اتفاق افتاد.
‫جدا مثل پسرتون ‫وینسنت رو دوست داشتین؟
‫بله، بله واقعا.
‫منظورم اینه که من...
‫اینجور فکر نمی‌کردم.
‫نمی‌تونم توضیح بدم.
‫سعی کنید توضیح بدین.
‫آم...
گمونم،
‫در اون لحظه، من بسیار...
‫تحت تاثیر... مهربانی‌اش قرار گرفتم
‫صدمه پذیر بودنش
‫اون وقتی که زک هیچ گونه ‫محبتی بهم نشون نمیداد.
‫زیاد شکننده شده بودم.
‫و یه پسر زیاد شکننده رو ‫پیش روی خودم دیدم.
‫و این جور بهش فکر می‌کنم...
‫که شاید...
‫این احساس زیاد از ارتباط...
‫موجب شد...
‫مسائل رو قاتی کنم.
‫و این که...
‫و این که چی دانیا؟
‫مجددا هم این کار رو کردم.
‫سری دوم ‫برای این بود که من تنها بودم.
‫وای خدا.
‫واقعا بسیار ممنون میشم
‫که این حرفا به جایی درز پیدا نکنه.
‫دانیا،
‫برای اتفاقی که بین تو ‫و وینسنت افتاده باشه،
‫احتمالش بسیار زیادـه که ‫فرار کرده باشه.
‫من باید اینا رو به ‫اطلاع خانواده‌اش برسونم.
‫وای خدای من.
‫از کجا خبر داری که دانیا میلر ‫اون پیام‌ها رو فرستاده؟
‫نمی‌دونستم.
‫یه حسی بهم می‌گفت.
‫بنجامین بسیار مطمئن بود که ‫وینسنت یه چیزایی دیده.
‫هیلی تانسند گفت که ‫با وینسنت نبود.
‫یه حس ناخوشی‌ای ‫از بنجامین گرفتم.
‫نمی‌دونستم برای زک بود ‫یا دانیا یا جفتشون.
‫خب. ‫این ما رو به کجا می‌رسونه؟
‫یه مقدار نزدیک‌تر شدی به این که
‫اینجا چه حادثه ای رخ داده؟ ‫چون من که اصلا نشدم.
‫نزدیک‌تر شدم. ‫دیگه حدودا به نتیجه رسیدم.
‫خب، زود باش.
‫دستگیرش کردی؟
‫- نه حالا . ‫- چرا نه؟
‫اون 16 سالشه. این یه سوءاستفاده بوده.
‫ امکان داره کار به بازداشت برسه. ‫فعلا، یه اهرم فشار داریم.
‫ امکان داره بتونیم ‫اطلاعات بیشتری ازش بکشیم بیرون.
‫نمی‌تونم باور کنم.
‫همه این مدت، ‫خیال می‌کردم اون بودـه.
‫- عذرمیخوام ؟ ‫- شوهرش، معلم خصوصی،
‫اون بود که همیشه ‫احساس بد بهم میداد.
‫ولی خیال می‌کردم که دخترست ‫که آدم عادی‌ایه.
‫نمی‌تونم باور کنم.
‫همون طور که گفتم، ‫اطلاعات زیادی هست که بدست بیاریم،
‫بعلاوه از اولیویا.
‫- ولی تو که باهاش صحبت کردی. ‫- خیلی کوتاه، عمیق نه.
‫اوضاع خوبی نداره ‫که ازش بازجویی بشه.
‫می‌دونی، ‫همین حالا هم داره خودش رو سرزنش می‌کنه.
‫و تو موجب شدی این حس رو داشته باشه.
‫یه راه و روشی داری ‫که موجب بشی آدما احساس گناه کنن،
‫حتی زمانی که گناهکار نیستن، ‫و اجازه نمیدم
‫که باهاش این کار رو بکنی. ‫لیاقت چنین رفتاری رو نداره.
‫آره، باید ازش مراقبت کنیم.
‫و باور کن، ‫اگر حرفی داشت
‫که بخواد معنایی واسه ما داشته باشه، ‫تا الان متوجه میشدیم.
‫و بهم می‌گفتی؟
‫چه خبر شده؟
‫بنظرم بیشتر به
‫بیگانگی ما از هم ربط داره
‫تا علاقه‌ای که به وینسنت داشتم، ‫که هیچ علاقه‌ای هم نبودـه.
‫منظورم اینه که ‫من هیچ علاقه‌ای بهش نداشتم.
‫اتفاق افتاد.
‫ای‌کاش میشد توضیح بدم.
‫اتفاق افتاد.
‫میشه خواهشا یه چیزی بگی؟
‫انتظار داری چی بگم؟
‫عزیزم، من از دانش آموزت ‫سوءاستفاده کردم.
‫زمانی که رفته بودی واسمون ‫غذا بگیری این اتفاق افتاد.
‫جدی انتظار داری بتونم
‫یه جواب خوب و مناسب ‫بهش بدم؟
‫انتظار دارم که ‫حداقل یه سوالی داشته باشی.
‫سوالاتی که دارم...
‫مثلا اینه که واسه چی دستگیر نشدی؟
‫آخه واسه چی... ‫واسه چی...
‫سوالات بسیار زیادی دارم دانیا.
‫اصلا نگفتم که.... ‫با وینسنت کاری کردم...
‫تا تعرضی کردم.
‫گفتم که چی شده.
‫کارآگاه بهت گفته که من دقیقا چی کار کردم؟
‫وینسنت بهت گفته.
‫می‌دونستی.
‫پس جدی یه کاری کردی.
‫معرکه بازی کردی دانیا.
‫این که تو بخوای منو متهم کنی
‫واقعا موجب میشه که
‫شکمت از بین بره، مگه نه؟
‫بسیار خوب بازی کردی.
‫می‌دونی، این واقعیت اون همین طبقه‌ی پایینه،
‫واقعا یه دقیقه وسوسه شدم برم پایین.
‫و چی کار کنی لئونارد؟ ‫قصد داری باهاش چی کار کنی؟
‫بیشتر از چیزی که میگه، اطلاع داره.
‫که آیا با هم نزدیک بودن، ‫آیا با هم صمیمی بودن.
‫می‌دونستم که یه داستان ‫مشکل دار این وسط وجود داشت.
‫حدس می‌زدم که کار اون باشه.
‫جدا آدم دو رویی هستی.
‫اگر انسان فاسدی نیستی، پس چی هستی؟
‫وقتی که غصه داریم و ترسیدیم ‫این جوری اینجا می‌ایستیم
‫و از اون سمت یه زن ‫و پسرمون که گم شده
‫حداقل یه مقدار، چون جدا پستی!
‫بسیار خب، ‫واسه چی دستگیر نشد؟
‫اگر حرف بیشتری واسه گفتن داره
‫راه بهتری واسه حرف کشیدن ازش نیست.
‫و اون پسر هم زیر سن قانونیه.
‫پس حداقل واسه تحقیق روی حادثه ‫می‌تونیم اقدام کنیم درسته؟
‫همه ساختمون نه،
‫فقط جایی که در کنترل شخص هست.
‫خب، اگر بتونیم به دادرس نشون بدم
‫که وینسنت اصلا از ‫ساختمون خارج نشده چی؟
‫نمی‌تونیم، چون نمی‌تونیم خروج از ‫در پشتی رو در نظر نگیریم.
‫ چی کار می‌کنی آوی؟
‫بازم داری ماهی کوچولوت رو می‌کشی؟
‫جنین، لطفا ‫دارم تلاش می‌کنم تمرکز کنم.
‫آره، منم همین طور.
‫حتما باید
‫یه قسمتی از نظم و قانون ‫باشه که بخوای تماشا کنی، هان؟
‫می‌دونی چیه؟
‫می‌دونم چیه.
‫می‌دونم که صدمه‌ زدن به احساسات چطوریه.