‫سلام. بنده کارآگاه آوراهام هستم.
‫این پسر منه، وینسنت.
‫گم شده.
‫آخرین دفعه کِی وینسنت رو دیدی؟
‫دوشنبه؟
‫من معلم خصوصیشم، داشتم در
‫مهارت نوشتنش با اون کار می‌کردم.
‫خب زک نویسنده‌ست.
‫چطور یه نامه از وینسنت هست؟
‫این کاریه که نویسنده‌ها میکنن. الهام می‌گیریم.
‫حرفت رو قبول نمی‌کنم.
‫احساسم اینه که وینسنت در صبح سه‌شنبه
‫اصلا از اون ساختمون خارج نشد.
‫جلوش گرفته شده.
‫وینسنت به تو گفت.
‫اون می‌دونست.
‫یه پسر 16 ساله‌ی گمشده داریم که ‫آخرین بار با تو دیده شده
‫یه مرد بی‌خانمان با سلامت روانی مشکوک...
‫کسی که از حرفه‌ی تدریس قبلیش انداختنش بیرون.
‫تو اینجور اوضاع خوبی نداری جان.
‫واسه چی فقط نمیگیدش؟ فکر می‌کنید مُرده.
‫شما تصور می‌کنی پسرت مُرده؟
‫چطور جرأت می‌کنی اینجور سوالی ازم بپرسی؟
‫چمدونش. بزرگه اینجا نیست.
‫- بزرگه کجاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫اون به دلیل حرفی که زدم یه کاری که کردم
‫فرار نمی‌کرد.
‫واسه چی باید فرار می‌کرد؟
‫شما نظری نداری؟
‫نه.
‫مادر.
‫الان داریم مادرش رو توی ماهی می‌بینیم.
‫نمی‌تونم در واقع توضیحش بدم.
‫ازت نمی‌خوام اینطور کاری کنی.
‫چیز دیگه‌ای اونجا می‌بینی آوی؟
‫چون من چیزی که ببینم رو به شما میگم.
‫من خشونتی رو می‌بینم که هم مرز با جنونه
‫که با آشفتگی هم مرزه.
‫یه پروسه‌ست.
‫آره با اون آشنام.
‫هرچی یه پرونده بیشتر زمان ببره، شدت عملت میره بالا
‫طراحی‌هات هم شدت میگیرن.
‫مادرت نقاشی می‌کشید؟
‫درباره مادرم نیست.
‫درباره مادر وینسنتـه؟
‫وضعیت چطوره؟
‫می‌بینم شب دیروقت خوابیدی.
‫گزارشی دریافت کردیم مبتنی بر اینکه ‫پردیس کودکان تهدیداتی بهش میشه.
‫قصد داری بری یه سروگوشی آب بدی.
‫منظورت چیه؟ روی این پرونده نباشم؟
‫منظورم اینه زمانی یه مهدکودک توی منطقه‌مون ‫تهدیداتی دریافت میکنه
‫سروگوش آب میدیم ارل.
‫باید چند تا کار با هم انجام بدیم.
‫ربکا تماس رو پاسخ داد.
‫گزارش رو بگیر و برو خواهشاً.
‫ضمناً باید باز یه سر به مدرسه بزنیم
‫بازم با تمام آدمای زندگی وینسنت دیدار کنیم.
‫بنجامین، هیلی تانسند، نامزدش.
‫با یه چیز اتفاقی سروکار نداریم.
‫می‌دونم.
‫اوه.
‫احتیاجه از این پرونده بذارمت کنار
‫و یه نفر دیگه رو بذارم روش؟
‫دید تازه؟
‫من نزدیکم.
‫همش این رو میگی.
‫در ضمن یه نفر طبقه پایینه
‫که با تو و جنین حرف بزنه.
‫کمکی از ما برمیاد؟
‫آه بله.
‫درباره پسر گمشده اینجام، وینسنت کانتی.
‫احتمالا یه اطلاعاتی داشته باشم.
‫چه طور اطلاعاتی؟
‫خب شاید هیچی.
‫نامتون چیه؟
‫مایکل روزن.
‫نویسندگی درس میدم.
‫یه دانش‌آموز دارم که درباره یه پسر گمشده
‫با شباهت‌هایی به بعضی از جزئیاتی که
‫در اخبار درمورد این ‫وینسنت کانتی شنیدم، نوشته بود.
‫متوجه شدم دانش‌آموزم در حقیقت
‫در ساختمون همین پسر زندگی میکنه.
‫اسم دانش‌آموزتون چیه؟
‫زکری میلر.
‫بریم طبقه بالا.
‫همون جور که می‌تونید ببینید، گیرایی نوشته
‫بنده در وهله‌ی اول مشکوک کرد.
‫چرا؟
‫خب زک همیشه در حد وسط بوده.
‫کارش لنگ میزنه.
‫به نظر میاد که از بیرون داره داخل رو می‌بینه.
‫فقط نمی‌تونه به جایی برسه.
‫حقیقتش بهش گفتم که این حرفه رو بیخیال بشه.
‫در این حد به نظرم ناامیدکننده اومد.
‫بعدش یهویی در هفته‌ی اخیر
‫اینو می‌نویسه
‫به نظر میاد که اون داخلشه...
‫بسیار خوب داخلشه.
‫و اینکه در ساختمون پسره زندگی میکنه
‫بهم احساس نگرانی میده.
‫این هیچی رو ثابت نمیکنه.
‫بسیار تصادفیه. بعلاوه این آدما
‫از دادن جزئیات خودداری کردن.
‫معلومه که داره درمورد رابطه‌ی وینسنت
‫- با پدر و مادرش می‌نویسه. ‫- با این وجود
‫اون رو بابت هیچ چیز گناهکار نمی‌کنه.
‫چکار می‌تونیم کنیم؟ ‫به جرم دزدی ادبی بازداشتش کنیم؟
‫من در این باره با آوی موافقم.
‫هردوشون داشتن اطلاعاتی رو پنهان میکردن.
‫بسیارخب، بیاید فرض کنیم این معلم خصوصی یه ربطی
‫با مخفی شدن وینسنت داره.
‫در واقع فکر میکنی اون میاد درموردش بنویسه؟
‫امکان داره. برخی چرخش‌های متنش جلب توجه می‌کنن.
‫احضارش می‌کنم.
‫با چه مدرکی؟
‫راهکارم اینه که خبرشون کنیم
‫برای کمک.
‫اگه کار تنش‌زایی بکنیم، وکیل میگیرن.
‫پس بهتره به خوبی ازشون بخوایم ‫که بیان و به ما کمک کنن.
‫منظورم اینه، معلومه زک دلش می‌خواد بازی کنه.
خیلی خب
‫عالیه. ممنون.
‫امروز صبح.
‫باشه.
‫آره، فکر کنم بتونیم اینکارو بکنیم.
‫حتما.
‫آره ساعت 10 خوبه.
‫می‌بینیمتون.
‫چه خبره؟
‫یه سری پیشرفت‌های جدید.
‫یه سری فیلم دوربین امنیتی گیر آوردن.
‫قصد دارن یه نگاه بهشون بندازیم
‫ببینیم کسیو می‌شناسیم یا نه.
‫نگفته بودن مظنون قطعی دارن یا نه؟
‫نه.
‫ساعت 10.
‫می‌تونیم سر مسیر لوک رو بذاریم پیش مادرم.
‫بسیار ممنون که تشریف آوردین.
‫آره. این پیشرفت تازه چیه؟
‫خب، می‌تونه یه چیز بی فایده باشه
‫اما تمام جوانب رو درنظر می‌گیریم.
‫تنها می‌خوایم یه نگاه به یه سری عکس بندازید.
‫ارل، زک رو ببر نگاهشون کنه، باشه؟
‫جنین، تو و دانیا می‌تونید برید داخل اتاق دیگه.
‫دارید ما رو جدا می‌کنید؟
‫اگه تو و همسرت احیاناً هویت یه نفر رو معلوم بکنید
دلم ‫نمی‌خوام وکیلش مشاجره کنه
‫که هویتش تلقین‌گرانه بوده.
‫دنبالم بیاید جناب.
‫باید بگم من اینجا
‫داره یه احساس عجیبی بهم دست میده.
‫خب قابل درکه.
‫همه‌مون بی‌قراریم.
‫یه پسر گم شده.
‫اصلا اینکه احساس عجیبی نداشته باشی
‫میتونه عجیب‌تر باشه.
‫به جز اون حالت خوبه؟
‫خوبم. میشه لطفا عکس‌هارو ببینم؟
‫حتما.
‫راستش قبل از اینکه بریم سراغ عکس‌ها
‫فکر کردم بهتر باشه با این شروع کنیم.
‫اینارو از کجا آوردید؟
‫مدرس نویسندگیت اینو واسمون آورد.
‫یه سری نگرانی‌ها داشت...
‫که حالا منم دارم.
‫اینجا چه خبره؟
‫خب، این سوالیه که من از تو دارم جناب.
‫بنظر میاد که تو از ناامنی‌های وینسنت
‫ترس‌هاش و ناامیدی‌هاش آگاهی دقیقی داری.
‫نه، این یه تکلیف نویسندگی بود.
‫وقتشه که مزخرف رو تموم کنی جناب میلر.
‫احتیاط کن.
‫جای دیگه‌ای نداری که بری ارل؟
‫این یه نویسندگی عالیه.
‫و طبق اونچه که به من گفته شده، ‫تو یه نویسنده‌ی عالی نیستی.
‫وینسنت این نامه رو نوشته؟
‫نه.
‫تو به وضوح درمورد وضعیت ذهنیش اطلاعات داشتی.
‫این اطلاعات رو با من درمیون نذاشتی.
‫هیچی هم که نباشه، نتونستی کمکی به این تحقیقات کنی.
‫به احتمال بیشتر جلوش رو گرفتی.
‫جلوشو گرفتم؟
‫از همون اول با من مثل یه مظنون برخورد کردین.
‫چه درست باشه و چه نباشه، بدون شک
‫الان تو رو یه مظنون می‌دونم.
‫و بهترین راهت واسه تبرئه
‫اینه که مسیر شفافیت و صداقت رو پیش بگیری.
‫آیا توجه بخصوصی نسبت به وینسنت داشتی؟
‫چی؟
‫بعضی از ایمیل‌ها بین شما دوتا
‫یجور صمیمیت رو نشون میده.
‫نه من توجه بخصوصی بهش نداشتم.
‫پدرش درمورد تو یه نگرانی‌هایی داشت.
‫جدی؟ اون نگرانی‌هایی داشت؟
‫چون منم درموردش یه نگرانی‌هایی دارم.
‫اون داشت تنبیهش می‌کرد.
‫همیشه وینسنت رو آزار میداد.
‫ببین، بخش بزرگی از تدریس خصوصی من به وینسنت
‫صرف تقویت عزت نفسش میشد.
‫شما در اشتباهید و حسابی از مسیر پرتین.
‫اینطور فکر نمی‌کنم.
‫تو می‌دونستی که در روح و روان
‫این نوجوون چی می‌گذره.
‫مخفی کردنش رو انتخاب کردی.
‫یکم به مشکل خوردی جناب میلر.
‫جدیه دانیا.
‫- بیا باهاش روبرو شیم، کمی اتهام‌برانگیزه. ‫- این یه تمرین نویسندگیه.
‫اون گفت سعی داشته وارد مغز وینسنت بشه.
‫درک می‌کنم.
‫به وضوح اون قابلیت چنین کاری داره.
‫پس چرا چنین بینشی رو با ما درمیون نذاشت؟
‫برخی از اینا، اونطور که من برداشت می‌کنم
‫از حرف‌های واقعی خود وینسنت نشأت میگیره.
‫اعترافاتش.
‫فقط واسم توضیح بده چطوری ‫تصمیم گرفتی حرفی ازش نزنی.
‫چطور اینو با ادعای اینکه ‫بهش اهمیت میدی، وفقش میدی؟
‫تو درمورد اینکه وینسنت
‫چقدر آسیب‌پذیره صحبت کردی، و بازم...
‫من تازه در این مورد فهمیدم.
‫ولی حرفی ازش نزدی.
‫به پدر و مادرش نگفتی.
‫به ما نگفتی.
‫درواقع...
‫درواقع چی؟
‫درواقع چی دانیا؟
‫چندبار باید اینو بگم؟
‫من هیچ اطلاعات واقعی درمورد ‫اتفاقاتی که اینجا افتاده ندارم.
‫"من خیلی وقت بود که رفته بودم.
‫- شما منو ناپدید کردید." ‫- من توی ذهنم اینو ساختم.
‫"پیشنهاد می‌کنم از جستجو دست بردارید ‫چون مرا پیدا نخواهید کرد."
‫من یه وکیل می‌خوام. یه وکیل می‌خوام.
‫بنظر میرسه به وکیل نیاز داری.
‫آوی.
‫کارمون اینجا تموم نشده.
‫همین حالا.
‫دانیا، خواهش می‌کنم، به کارآگاه آوراهام
‫همونی که به من گفتی رو بگو.
‫کدوم بخشش؟
‫بخشی که باعث شد من بگم
‫"شوخیت گرفته؟"
‫اون بخش.
‫خب، اون پرسیده بود که آیا...
‫پرسید که چطور تونستم سکوت کنم ‫درمورد چیزی که می‌دونم، این که اینجاست.
‫و بهش گفتم من کاملاً درموردش سکوت نکردم.
‫دیشب نتونستم بخوابم چون داشت ‫روی دوشم سنگینی می‌کرد.
‫واسه همن کپی گرفتم، گذاشتمشون توی پاکت
‫و زیر در منزل کانتی هلش دادم داخل.
‫دقیقاً چه موقع اینکارو کردی؟
‫حدود ساعت 3 صبح بود.
‫دیشب؟
‫آره.
‫نامه‌هایی که ظاهراً از سمت وینسنتـه.
‫از زیر در خونه‌شون هلش دادی داخل؟
‫آره.
‫دانیا، چی مجبورت کرد چنین کاری کنی؟
‫خب، اون زن دوست منه.
‫یا دوست من بود.
‫این بدترین کابوسشه.
‫و فقط اوضاع رو واسش سخت‌تر کردم.
‫ولی چرا نامه‌ها؟
‫خب نمی‌دونستم دیگه چکار کنم.
‫زک می‌خواست نامه‌هارو پیش خودمون نگه داریم.
‫ولی اگه یه چیزی توی اینا ‫می‌تونست نورا رو به پسرش برسونه چی؟
‫هل‌دادن نامه‌ها از زیر در
‫بنظر بهترین گزینه میومد.
‫شوهرت میدونه اینکارو کردی؟
‫نه.
‫دانیا، چیز دیگه‌ای هست که بهمون نگفته باشی؟
‫چون الان دقیقاً وقتشه.
‫اوهوم. بازم هست.
‫گمونم زک می‌دونست که من با وینسنت در ارتباط بودم.
‫من پرسیدم...
‫متهمش کردم که میدونه و اون انکار نکرد.
‫اون می‌دونست.
‫داری میگی که زک ممکنه
‫تلافیش رو از وینسنت گرفته باشه؟
‫نه.
‫نه، من هیچی نمیگم.
‫تنها چیزی که الان می‌تونم بگم اینه که
‫دیگه شوهرم رو نمی‌شناسم.
‫اوضاع حسابی قاراشمیشه.
‫خب اگه درست فهمیده باشم
‫نورا و لئونارد این نامه‌هارو دریافت کردن
‫که از قرار معلوم توسط پسرشون نوشته شده.
‫و اونا هیچ کاری نکردن؟
‫خبرش رو به ما ندادن؟
‫معنیش اینه که می‌دونن اون مُرده.
‫نمی‌تونیم یهویی چنین نتیجه‌ای بگیریم.
‫چرا می‌تونیم.
‫پدر و مادر اطلاعاتی بدست میارن ‫که ممکنه توی جستجوی ما کمک کنه.
‫تصمیم میگیرن افشاش نکنن.
‫این به من میگه که اونا می‌دونن جستجوی ما بیهودست.
‫اونا می‌دونن که مُرده.
‫این فرض خیلی زیادیه.
‫بهم بگو چه فکری می‌کنی.
‫- میلرها هنوز اینجان؟ ‫- توی بازداشتگاه.
‫- نگهشون میداریم. ‫- به چه مدرکی؟
‫هر مدرکی.
‫نباید بذاریم به خونواده کانتی اطلاع بدن
‫که ما می‌دونیم که اونا از اون نامه‌ها مطلعن.
‫چطوری بازیش کنیم؟
‫با من بیا.
‫الو؟
‫سلام نورا. دانیا هستم.
‫خبری نشد؟
‫نه.
‫احوالتون چطوره؟
‫لئونارد چطوره؟
‫لئونارد امروز واسه کار رفته خارج از شهر.
‫تمام سعیمون رو داریم می‌کنیم.
‫کاری هست که بتونم واست انجام بدم؟
‫نورا، می‌دونم نامه‌های وینسنت به دستت رسیده.
‫من از زیر در فرستادمشون داخل.
‫خیلی متأسفم.
‫ولی مسأله اینه که، از قرار معلوم
‫زک با وینسنت در ارتباط بوده.
‫و احتمالاً هنوزم هست.
‫زک حرف زیادی به من نمیزنه
‫ولی حس می‌کنم یه چیزایی میدونه.
‫و نتونستم بیشتر از این تحمل کنم.
‫واسه همین اونارو از زیر در فرستادم واست.
‫نورا؟ میتونی... اونجایی؟
‫اینجام.
‫خب باید بدمشون به پلیس؟
‫صدای منو میشنوی؟
‫وینسنت اون نامه‌هارو ننوشت.
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که من نوشتار پسرم رو می‌شناسم.
‫قطعاً اون اونارو ننوشته.
‫حالا صبر می‌کنیم. اگه گزارش تماس
‫یا نامه‌ها رو نده، یه چیزایی رو واسمون مشخص میکنه.
‫برش گردون توی بازداشتگاه.
‫چرا؟
‫چون جلوی تحقیقات مارو گرفتی دانیا.
‫حالت خوبه؟
‫چندوقت شده؟
‫حدود 30 دقیقه.
‫ممکنه سعی داشته باشه رد شوهرش رو بگیره،
‫نظرش رو بپرسه قبل از اینکه...
‫آوی، اون گناهکاره.
‫گناهکار به چی رو شاید ندونیم.
‫ولی گناهکاره.
‫برو بیارش.
‫دستگیرش کنم؟
‫واسه دستگیری مدارک کافی نداریم.
‫فقط بیارش.
‫گزارش هیچ تهدیدی رو ندادم.
‫و اگه اینکارو می‌کردم قطعا می‌دونستم.
‫خب یه نفر تماس گرفت
‫سارا سوینسکی.
‫سارا؟
‫سلام.
‫درموردش بهت گفتم. بهت نشون دادم.
‫آره بهم نگفتی که پلیس خبر کردی.
‫خب فقط... فکر کردم که...
‫چی رو بهش نشون دادی؟
‫خب، من... فکر کردم...
‫گفتی بهش نشون دادی. چی رو بهش نشون دادی؟
‫خب وقتی امروز صبح اومدم در رو باز کنم...
‫اینو دیدم که به پنجره چسبونده شده بود.
‫و به ذهنتون خطور نکرد که گزارشش رو بدین؟
‫احتمالاً فقط یه شوخیه.
‫اون یا یه تهدید معتبر رو؟
‫جانب کدوم رو میخواید بگیرید؟
‫آره انتظار دارید چکار کنم؟
‫هربار که یه نفر یه نقاشی رو به ‫پنجره‌ام چسبوند، اینجارو تعطیل کنم؟
‫این نقاشی یه بمبه خانم.
‫خب اگه دنبال مظنون میگردی...
‫- آره. ‫- می‌تونم دوتاش رو بهت بدم.
‫- بسیارخب. ‫- اول، صاحبخونه‌ام
‫که داره تمام تلاششو می‌کنه قرارداد منو لغو کنه
‫تا بتونه اجاره منو دوبرابر کنه.
‫و بعدش دو بلوک پایین‌تر که یه مهدکودک جدید
‫تازه باز شده، چون اونام تمام تلاششون رو می‌کنن
‫که مشتری‌های منو بدزدن.
‫پس بمبی در کار نیست.
‫فقط دو گروه آدم شرور و حریص
‫که کارشون شرارت و حریص بودنه.
‫- آره، من کاملاً مطمئن نیستم که... ‫- نه، و راستشو بخوای
‫بودن شما الان اینجا... جسارت نباشه...
‫ولی شما بو و ظاهرتون مشخصه پلیس هستین
‫که واسه یه مهدکودک حال‌وهوای خوبی نیست
‫اونم وقتی که کارم فروختن شادیه.
‫و منم کارم خدمت و حفاظت
‫از این جامعه‌ست که شما و این بچه‌ها ‫بخشی از اون هستین.
‫و من فقط میگم کمک کردن شما
‫به بستن درهای اینجا، در راستای هدفتون نیست.
‫میدونی واسه چی اینجایی؟
‫نورا؟
‫میدونی واسه چی اینجایی؟
‫حدس میزنم اطلاعات جدیدی درمورد پرونده دارید.
‫آره، یه سری پیشرفت‌ها داشتیم.
‫نامه‌هایی دریافت کردیم که ظاهراً ‫توسط وینسنت نوشته شدن.
‫وینسنت اونارو ننوشته.
‫همونطور که وقتی دانیا میلر زنگ زد بهش گفتم
‫سبک نوشتن وینسنت این مدلی نیست.
‫مسأله اینه که اونارو دریافت کردی و بهمون نگفتی.
‫بهتون نگفتیم چون بهتون اعتماد نداشتیم.
‫می‌دونستیم فقط مارو متهم می‌کنید ‫به مخفی‌کردن یا جعل‌کردن اونا
‫یا هرچیزی که نیاز بود بگید ‫که مارو گناهکار جلوه بدید.
‫این واقعیت رو هم مخفی کردی که دانیا معتقد بود
‫زک ممکنه با وینسنت در تماس باشه.
‫چرا اینو بهمون گزارش ندادی؟
‫چون حرف دانیا رو باور نکردم.
‫راستشو بخواید من حتی یه کلمه ‫از حرفای اونو درمورد هرچیزی باور ندارم.
‫دانیا میلر یه آدم مریضه.
‫با وینسنت در ارتباط بود.
‫اون یه صیاد نابکاره.
‫تا جایی که می‌دونم، خودش اون نامه‌هارو نوشته.
‫هنوز درک نمی‌کنم چرا دستگیرش نکردین.
‫ما با نهایت تلاش دنبال پسرت بودیم.
‫با فکر وینسنت توی سرم به خواب میرم.
‫و با فکر اون در صبح بیدار میشم.
‫تماسی از یه نفر بهت میشه
‫که بهت میگه شوهرش ممکنه بدونه وینسنت کجاست.
‫و تو جدی نمی‌گیریش.
‫باورم نمیشه یه مادر چنین تماسی بهش بشه
‫و اونو اصلا جدی نگیره.
‫کدوم مادری بیخیال حتی کوچکترین شانس میشه
‫که ممکنه شدنی باشه؟
‫من و تو با هم توی اتاقش نشستیم.
‫من دستت رو گرفتم.
‫دلیل اینکه با وجود این اطلاعات جدید ‫با ما تماس نگرفتی:
‫تو می‌دونی چه بلایی سر وینسنت اومده.
‫خیلی دیر نشده که به من بگی.
‫وینسنت سه‌شنبه صبح واسه رفتن به مدرسه خارج شد
‫و هیچوقت برنگشت.
‫نمی‌دونم چه اتفاقی افتاد.
‫از شروعش هیچوقت امید رو توی چشمات ندیدم.
‫فقط غم، ناامیدی، تسلیم.
‫این برنامه کلاسی وینسنتـه.
‫از میزش برداشتم، خودت یادته.
‫طبق برنامه‌ش واسه سه‌‌شنبه
‫وینسنت باید روزش رو
‫با دوساعت حساب دیفرانسیل و بعد از اون ‫یک ساعت تربیت بدنی شروع می‌کرد
‫و یک ساعت جامعه‌شناسی و یک ساعت ادبیات.
‫این لیست کتاب‌هاییه
‫که توی کیف وینسنت پیدا شده بود.
‫یه کتاب تعلیمات مدنی، یه نسخه از ‫"آنتیگونه"، یه کتاب زمین‌شناسی.
‫کتاب حساب دیفرانسیل نبوده.
‫به‌نظر میاد کتاب‌های اشتباه رو برداشته.
‫زمین‌شناسی، "آنتیگونه"؟
‫اونا کلاس‌های نیمسال آخر بودن.
‫گمونم قصد نداشته که اون روز
‫بره به مدرسه.
‫و اگه داشته فرار می‌کرده، بهترین کار ‫اینه که کتاب زمین‌شناسیش رو ببره؟
‫چرا اصلا کتاب مدرسه باهاش ببره؟
‫یکی به جز وینسنت کیفش رو بسته.
‫یه نفر که از برنامه کلاسیش خبر نداشته.
‫تو بودی؟
‫نه.
‫شوهرت بوده؟
‫این پسر توئه.
‫همچنین آخرین فرصت توئه.
‫نمی‌دونم چه اتفاقی افتاد.
‫اون رفت، فکر کردم واسه مدرسه میره.
‫و هیچوقت برنگشت.
‫ما جسد وینسنت رو پیدا کردیم.
‫چطور شد؟
‫باعث تأسف میشد که بهت اطلاع بدم اون مُرده.
‫ولی خودت از قبل اینو میدونی.
‫نورا اگه شرایط واسه تخفیف مهیا باشه
‫الان وقتشه.
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم چه اتفاقی افتاد.
‫وقتی شوهرت توی فرودگاه لاگواردیا فرود بیاد
‫بازداشت میشه.
‫بعدش بهش میگن که تو بهمون اطلاع دادی
‫که چه اتفاقی افتاده.
‫بعدش احتمالاً نسخه‌ی خودشو از ماجرا بهمون میگه
‫که گمونم اونو در مطلوب‌ترین حالت قرار میده.
‫تو یه دختر داری.
‫بهترین امیدت واسه اینکه به مادربودنت واسش ادامه بدی
‫اینه که تو اول نسخه‌ی خودتو از ماجرا بگی.
‫می‌دونیم اونا مشاجره کردن
‫وقتی که لئونارد از شام زودتر برگشت.
‫همسایه‌ها صداشو شنیدن.
‫اون مشاجره درمورد چی بود؟
‫لئونـ....
‫لئونارد اومد خونه.
‫و...
‫داخل خونه شد...
‫که وینسنت و اولیویا بودن.
‫وینسنت توی اتاق اولیویا بود...
‫داشت خواهرش رو کتک میزد.
‫لئونارد دیدش. اون...
‫داخل شد و اونو دید.
‫کنترل خودشو از دست داد.
‫نـه!
‫و بعدش من اومدم خونه و...
‫و اون دیگه مُرده بود.
‫کف زمین افتاده بود
‫و چشماش باز بود، ولی اون...
‫هیچی اونجا نبود. اون...
‫و تو چکار کردی؟
‫بغلش کردم.
‫فقط نشستم کف زمین و بغلش کردم.
‫و لئونارد...
‫لئونارد متقاعد شده بود که میره زندان
‫و بعدش اولیویا رو ازمون میگیرن.
‫واسه همین تصمیم گرفتیم اونو جوری جلوه بدیم...
‫که انگار فرار کرده، اون...
‫و جسد؟
‫لئونارد نصف شب بردش بیرون.
‫چطوری بردش بیرون؟
‫ولی اگه...
‫شما پیداش کردین، خودت باید بدونی.
‫چمدون بزرگ.
‫و حالا شمارو میبریم
‫پیش گزارشگرمون در محل ‫با جدیدترین اخبار از صحنه.
‫خبر دردناک از بروکلین
‫درمورد ناپدید شدن وینسنت کانتی نوجوان،
‫که جسدش امشب
‫از ته رودخانه ایست بیرون آورده شد.
‫این کشف وحشتناک توسط پلیس نیویورک
‫پس از اعتراف والدین قربانی
‫به قتل تصادفی پسرشان
‫و سپس دور انداختن جسد انجام شد.
‫مقامات
‫در سازمان حفاظت از محیط زیست...
‫...تعیین می‌کند چه میزان و چه نوع فلزی...
‫یه دلستر میخوام.
‫ندارم.
‫خب پس باید بریم به یه بار.
‫باشه.
‫و خواهر معتقده که هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫روانشناس فکر میکنه که اون ‫یا داره از وینسنت محافظت میکنه،
‫یا به احتمال زیاد سعی داره فراموشش کنه.
‫تو خوبی؟
‫حس کردم می‌شناسمش.
‫اون... پسری نیست که می‌شناختم.
‫از منظر حرفه‌ای بخوام بگم آوی، ‫امروز واقعا روز خوبی بود.
‫پرونده رو حل کردی.
‫همه چیز رو اشتباه قضاوت کردم.
‫نه.
‫اون زن رو قضاوت اشتباه کردی.
‫بقیه چیزا رو درست گفتی.
‫منظورم پدرش، اینکه توی ساختمون اتفاق افتاده.
‫ولی اونو اشتباه قضاوت کردی.
‫هدف این نوشیدنی بررسی کردن منه؟
‫دوست داری اینکارو کنم؟
‫آره.
‫بسیارخب، همونطور که گفتم
‫ستاره طلایی واسه حل پرونده.
‫نقاشی‌هات مشخص شد که ‫تا حد زیادی دقیق بودن.
‫ولی؟
‫یه‌جاهایی راهت رو گم کردی.
‫یکم بیش از حد اون زن رو باور داشتی.
‫به حقیقت رسیدی، تا حدی به دلیل قطب‌نمات
‫اما خب با این وجود گم کردی.
‫منظورم اینه این واقعیتیه که تورو داغون کرده
‫نه تنها چون وینسنت مُرده
‫بلکه چون این زنی که زیاد میخواستی
‫بیگناه باشه
‫معلوم شد که نیست.
‫فکر کنم این منم که باید از تو یاد بگیرم.
‫شاید از همدیگه یاد بگیریم.
‫اوه میدونم. حالت خوبه.
‫آره.
‫گمونم برای عذرخواهی اومدی.
‫بابت؟
‫بابت همه چیز.
‫بیگناهی من، برای شروع.
‫و میدونی چیه؟
‫برای اینکه حق با من بود درمورد هرچیزی که نوشتم
‫که نوشتار معرکه‌ای بود در ضمن،
‫اونقدر خوب که سبب شد زن خودم
‫تک تک کلماتش رو قبول کنه
‫که سبب شد نوشته‌هام رو به کانتی‌ها بده
‫و همین سبب شد که تو یه دام پهن کنی ‫و پرونده رو حل کنی.
‫بابت همه تحقیقاتت، این قدرت نویسندگی من بود
‫که حقیقتاً به حل اون پرونده ختم شد.
‫شاید علاوه بر یه معذرت خواهی
‫باید صمیمانه از تو تقدیر هم کنم.
‫تو یه...
‫یه مرد مغروری در لباس گوسفند.
‫این اون استعاره‌ای نبود که از
‫یه نویسنده‌ی خوب انتظار داشتم.
‫میدونی حالا دارم روی چی کار میکنم؟
‫- چی؟ ‫- یه شعر.
‫اسمش هست، "و او با شکوه دور شد."
‫که می‌خوام حالا همینکارو کنم.
‫قصد دارم ازت دور باشم
‫بریم لوک.
‫بیا بریم تاب بازی کنیم
‫از این آقای ناجور دور بشیم، باشه؟
بله.
‫شنیدم وثیقه گذاشتن، لئونارد و نورا.
‫در اخبار دیدم.
‫فکر کنم همسایه‌هام دارن برمیگردن.
‫موقت.
‫وضعیت تو و زک چطوره؟
‫اوه...
‫اونقدر خوبه، ها؟
‫هنوز احساس نمی‌کنم بشناسمش.
‫نه به صورت کامل.
‫البته در اعتماد به خودم واسه اعتمادکردن
‫یا شناخت هرکس مشکل دارم.
‫اما گمونم وقتی دنیای زیرپات
‫بسیار تغییر کنه این اتفاق میتونه بیفته.
‫میتونه.
‫البته اینو به تو بگم.
‫در حالی که نمی‌تونم ادعا کنم که ‫وینسنت کانتی رو قطعا می‌شناختم،
‫اونو احساس کردم، و اونو کامل و کامل حس کردم.
‫و چیزی که درباره خودش و خواهرش میگن؟
‫ممکن نیست.
‫اون پسر چنین آدمی نبود که اون کاری
‫که بهش متهم شده رو بکنه .
‫داخل خونه شد که وینسنت و اولیویا بودن.
ممکن نیست.
‫باید با دخترت حرف بزنم .
واسه چی؟
‫برای تحقیقات مفیده.
‫خب منم باید حاضر باشم.
‫روانشناس فکر میکنه که اون ‫یا داره از وینسنت مراقبت میکنه...
‫نه!
‫یا به احتمال زیاد تلاش داره فراموشش کنه.
‫چه خبره؟
‫اومدم تا درباره جزئیات نهایی ‫اطلاعات لازم رو بهت بدم.
‫همینجور چندتا سوال تکمیلی هم داریم.
‫شوخی میکنی؟ وکیل حالا به نمایندگی از من حرف میزنه.
‫تنها باید درمورد چندتا چیز بهت توضیح بدیم.
‫اولیویا، واسه چی یه لحظه نمیری توی اتاقت
‫باشه عزیزم؟
‫در حقیقت خوبه که اونم بشنوه.
‫حتی به احتمال زیاد بهتر باشه.
‫اول من بازم میخوام همدردی خودمو
‫برای این شرایط بسیار دشوار ‫برای از دست دادن یه فرزند،
‫و کشف اینکه بچه تون رفتار نامناسبی
‫- با خواهرش داشته، ابراز کنم. ‫- بله، خواهشاً
‫این جزئیات نهایی چیه؟
‫عمده کشف ما نادرست بوده.
‫کشف رفتار نامناسب وینسنت
‫با خواهرش؟
‫اون اینجور رفتاری نداشته.
‫درباره چی صحبت می‌کنین؟
‫- من دیدمش. ‫- آره.
‫شما گفتین که دیدین.
‫آیا میتونی شخصیت وینسنت رو که می‌شناختی
‫با صحبت شوهرت تطبیق بدی؟
‫چه خبره؟
‫به من گفته شده که حالا باید
‫صحبت تورو در این مورد بشنویم اولیویا.
‫پاتون رو از گلیمتون دراز کردین.
‫چه خبره؟
‫شاید طبق راهکار روان‌شناس‌ها
‫حافظه‌ت رو به فراموشی سپردی.
‫باید گورتون رو همین حالا از این خونه
‫- گم کنید. ‫- چه خبره؟
‫دخترمون به قدر کافی دچار شوک شده.
‫آره سوالم اینه که شوک به وسیله چه کسی.
‫اینجا چه خبره؟
‫شوهرتون موقع بدرفتاری پسرتون با ‫اولیویا داخل نشد.
‫پسرتون وقت بدرفتاری شوهرتون سر رسید.
‫- این یه دروغ کوفتیه. ‫- واقعاً؟
‫اوه خدای من.
‫اولیویا. کافیه.
‫اولیویا، باید بهم راستش رو بگی.
‫بسیارخب، راستش رو بهم بگو.
‫اولیویا عزیزم. هیچی نیست.
‫اولیویا عزیزم.
‫راستش رو بهم بگو.
‫اوه خدای من.
‫این یه دروغه. مزخرفه.
‫به خیالت داری کجا میری؟
‫بکش کنار. همین حالا به وکیلم زنگ میزنم.
‫لئونارد، هنوز صحبتم کامل تموم نشده.
‫متأسفانه باید دوباره تورو دستگیر کنم.
‫اون یه تفنگ داره!
‫لئونارد.
‫نورا، خواهش می‌کنم اولیویا رو ببر داخل اتاقش ‫و همونجا بمون، زود.
‫دوست نداشتی اینطوری تموم شه لئونارد.
‫خب این پایان چه جوره؟ از این پایان خوشت میاد؟
‫- تفنگ کوفتی رو بنداز. ‫- این پایان رو دوست داری؟
‫- بیاید آهسته باشیم. ‫- تفنگ کوفتی رو بنداز
‫- بیاید آروم باشیم! ‫- ساکت شو!
‫هیچکس در اینجا دلش نمی‌خواد کسی بمیره.
‫- خفه خون بگیر. ‫- آوی...
‫تو یه انسان اهل خودکشی نیستی.
‫- کافیه. حرف نزن. ‫- همه‌مون می‌دونیم
‫چه بلایی سر وینسنت اومد. نمیخواستی اونو بکشی.
‫فقط خفه خون بگیر.
‫در لحظه اون حادثه پیش اومد .
‫لئونارد، تفنگ کوفتی رو بنداز.
‫- خفه شو! ‫- آوی.
‫وینسنت بگومگو رو آغاز کرد.
‫- گفتم خفه شو! ‫- هیچ سوءنیتی
‫- توی دلت نیست. ‫- اینطوری با زرنگی نمی‌تونی
‫منو منصرف کنی.
‫- حالت خوبه؟ ‫- این مسیرش نیست آوی.
‫برابر این مدلی با مظنونین مسلح.
‫قابل تحمل نیست.
‫نزدیک بود یارو رو بکشم.
‫همه‌مون حالمون خوبه.
‫متأسفم.
‫خواهشا فقط برو.
‫بذارید یکم زیادتر با هم باشن.
‫اون اطلاع داشت.
‫نورا اطلاع داشت.
‫تا یه اندازه ای خبرداشت. آره.
ممکنه پنج دقیقه دیگه اجازه بدی؟