‫خبر دردناک مفقود شدنِ
‫نوجوانی در بروکلین.
‫این کشف ترسناک توسط پلیس نیویورک
‫پس از اعتراف والدین قربانی انجام شد.
‫شوهرتون موقع ‫بدرفتاری پسرتون با اولیویا وارد نشد.
‫بابا؟
‫پسرتون زمان بدرفتاریِ شوهرتون سر رسید.
‫اون یه اسلحه داره!
‫- حالت چطوره؟ ‫- من همه‌ چیو اشتباه قضاوت کردم.
‫به واقعیت رسیدی، تا حدی به‌خاطر قطب‌نمات،
‫ولی با این‌وجود گم کردی.
‫فکر کنم این منم که باید از تو یاد بگیرم.
‫شاید از یکدیگه یاد می‌گیریم.
‫گزارشی مبنی بر این‌که
‫پردیس کودکان تهدید میشه دریافت کردیم.
‫می‌خوام بری یه سروگوشی آب بدی.
‫گزارش هیچ تهدیدی رو ندادم.
‫درمورد این موضوع بهت گفتم.
‫اینو دیدم که به پنجره چسبونده شده بود.
‫و به ذهنت نرسید که گزارشش کنی؟
‫آره، انتظار داری چی‌کار کنم؟
‫هردفعه که کسی یه نقاشی به پنجره‌اَم ‫چسبوند، اینجا رو تعطیل کنم؟
‫اگه نقاشیه یه بمب باشه...
‫بمبی وجود نداره.
‫مجبور نبودی که بیای، می‌دونی.
‫می‌تونستم به نفر بعدیِ تو لیست ‫اطلاع بدم که بیاد.
‫زمانی نوبت داوطلب شدن من میشه،
‫همیشه میام.
‫خوبه که پلیس اجازه میده این کار رو انجام بدی .
‫تابوت کجاس؟
‫اه.
‫از مشکلات زنجیرۀ تأمین.
‫مجبور شدیم یکی از لیک‌وود امانت بگیریم.
‫به زودی میرسه.
‫اون کی بود؟
‫اه، وایسا. ‫بهت میگم.
‫آیزاک زبارسکی. اسمشو شنیده بودی؟
‫منم نشنیده بودم.
‫86 ساله بود، خانواده‌ای نداشت.
‫زمانی می‌تونی بشینی، هیچ‌وقت نایست.
‫زمانی می‌تونی دراز بکشی، هیچ‌ موقع نشین.
‫شب درازه.
‫این‌جوری به روح آرامش می‌دی؟
‫اگه بیدار نباشم که فایده‌ای ندارم.
‫می‌تونیم وسطش سیدور بخونیم.
‫هوم.
‫یادته این
‫- اوم. ‫- اولین دفعت رو یادته؟
‫اولین شومر؟
‫دقیقاً شومر نبود.
‫همه تو ناحیۀ امن بمونین.
‫برین طرف ناحیۀ امن. ‫خیلی ازتون مچکرم.
بسیارخب، ارل، چه اطلاعاتی داریم؟
‫تا اینجا می‌دونیم که یه بمب هست
‫و مسئولیتش با اف‌بی‌آی هست،
‫با طرز اصابت عادیِ «لعنت بهش»شون.
‫«مسئولیتش با اف‌بی‌آیه»
‫ وحشتناک ترین کلمات تو دنیاس.
‫بسیارخب، بیاین مطمئن بشیم که اونا ‫هیچ کار احمقانه‌ای نکنن.
‫جنین، همه رو آروم کن و منتقلشون کن.
‫- بله. ‫- دوست داری بلندت کنم؟
‫اه، مواظب باش.
‫- حالت چطوره؟ ‫- آره، آره، واقعی نیست.
‫- چی؟ عذرمیخوام ؟ ‫- اون چیز.
‫- حقیقی نیست. ‫- تو از کجا می‌دونی؟
‫- بسیارخب، باشه، زود باش. ‫- ببخشید.
‫بسیارخب، عجله کن . بیا بریم.
‫سوراخ درست کن. سوراخ درست کن.
‫همون مهدکودک با تهدید قبلیه؟
‫خود خودشه.
‫همونی که اون جدی نگرفت.
‫آقا؟
‫آقا!
‫اه!
‫بسیارخب.
‫خب چجوری می‌خوای بازی کنی؟
‫یه دقیقه .
‫پس تقلبی بود؟
‫سگ پلیس این‌جوری گفت.
‫ولی محض احتیاط زدن ترکوندنش.
‫شخصاً خیال می‌کنم اونا عاشق ‫ترکوندن چیزهای مختلفن.
‫خبر فوریِ روز میشه.
‫می‌دونی، گویا یکی می‌دونست.
‫عذر میخوام ؟
‫بابای یکی از بچه‌ها بهم گفت که تقلبیه،
‫که کمی مشکوک بود،
‫برای همین یه عکس ازش گرفتم.
‫دیگه هیچ‌ موقع این کار رو نکن.
‫- چی؟ ‫- عکس گرفتن از شهروندها.
‫اونا از این کار بیزارن. به‌خاطر تجاوز ‫به حقوقشون ازت شکایت می‌کنن.
‫پروندۀ کاریِ خودت رو خراب می‌کنه
‫و مشکلات بی‌پایان واسه تیم به‌وجود میاره.
‫خب، درواقع ارل، ‫این کار خلاف دستورالعمل نیست.
‫قانون بهمون اجازه میده از مردم ‫تو مکان‌های عمومی عکاسی کنیم.
‫خدای من، هیچی نشده مثل آوی صحبت میکنی.
‫فقط این کار رو نکن.
‫بسیارخب، این یارو کیه؟
‫- اون بهم برخورد کرد. ‫- آهان.
‫بهم گفت که حقيقي نیست.
‫که به‌نظر عجیب بود.
‫خب، آوی رو پیدا کن و باهاش صحبت کن.
‫چون که فقط تهدید به بمب‌گذاریه،
‫اف‌بی‌آی خودش رو از پرونده کشیده کنار ‫و ما مجددا اختیار رو در دست گرفتیم.
‫من این حرف «فقط تهدید به بمب‌گذاریه» ‫رو قبول نمی‌کنم ارل.
‫زمانی پای بچه‌ها در میون باشه، ‫فقط تهدید به بمب‌گذاری نیست.
‫یه هشدار درجه پنجه.
‫می‌خوام هرکسی که این کار رو کرده، ‫همین حالا دستگیر بشه.
‫بله خانم.
‫- جنین. ‫- بله.
‫دیگه هیچ‌وقت برای خودت دنبال یه مظنون نرو.
‫یهویی اتفاق افتاد. ‫یهو شروع کرد به حرکت،
‫- و منم رفتم دنبالش ‫- کار احمقانه‌ای بود.
‫کار خطرناکی بود. ‫اگه یه دفعه دیگه...
‫این کار رو بکنی، خودم شخصاً ‫روزگارت رو سیاه می‌کنم.
متوجه شدم.
‫خب می‌خوای ازش بازجویی کنی یا نه؟
‫از متهم ؟
‫می‌تونم ازش بازجویی کنم؟
‫خودت گرفتیش، ‫خودت هم بازجویی می‌کنی.
‫آوی کجاس؟
‫اه، خدای من.
‫اون بمب رو کار گذاشته بود؟
‫- تو این مرد رو می‌شناسی؟ ‫- آره.
‫یعنی، می‌شناختمش.
‫یکی از اولیای سابقه.
‫دخترش پارسال اینجا بود،
‫ولی از اینجا بردنش.
‫مشکلی باهاش داشتی؟
‫اون؟ نه. ‫من...
‫درواقع، خیلی آدم خوبی بود.
‫ولی، از سمت دیگه زنش،
‫نظراتی داشت.
‫درمورد چی؟
‫هرچیزی.
‫مطمئنم که زن دوست‌داشتنی‌ایه.
‫فقط نمی‌تونست جلوی خودش رو بگیره.
‫نسبت‌به هر کاری که انجام میدادیم، انتقاد داشت.
‫ولی خانوادۀ هالت ‫آدم‌های خیرخواه و خوبی هستن،
‫نه از اون نوع آدم‌هایی که بمب کار بذارن.
‫مطمئن نیستم که یه نوع آدم واسش وجود داره.
‫یا انواع مختلفی دارن.
‫بیمار روانی.
‫یکی که می‌خواد اظهار نظر کنه.
‫زورگیر.
‫این واقعیت که بمب تقلبی بود قطعاً نشون میده
‫که کسی می‌خواسته اظهار نظر کنه
‫و ترس به وجود بیاره .
‫دلیلی به ذهنت می‌رسه
‫که چرا این مرد از صحنۀ جرم فرار کرد؟
‫نه.
‫دیوونگیه.
‫تنها دلیل این‌که اونجا بودم
‫این بود که وایستادم تا ببینم چه خبر شده.
‫من اون مدرسه رو می‌شناختم.
‫دخترمون قبلاً می‌رفت اونجا.
‫کنجکاو بودم.
‫چرا دویدی؟
‫درواقع اولش ندویدم.
‫اول راه رفتم،
‫و بعد تو دنبالم کردی و ...
‫به‌نظرم جواب خوبی نمیاد.
‫به‌نظر خودت جواب خوبیه؟
‫خیلی‌خب، باشه، ‫دویدنم کار احمقانه‌ای بود.
‫- ولی دویدی. ‫- ولی بمب کار نذاشتم.
‫آقای هالت،
‫من به تمام تماشاچی‌ها نگاه نکردم،
‫و فقط یکی از اونا، یعنی شما،
‫تصمیم گرفت که خودش رو انگشت‌نما کنه.
‫این نوع رفتارها با بی‌گناهی مطابقت ندارن.
‫پس پیشنهاد می‌کنم یا دلیل اینکه ‫چرا دویدی رو بهم بگی،
‫یا چاره‌ای جز این ندارم که نتیجه بگیرم
‫دلیل دویدنت به این بمب مربوطه.
‫من وکیل می‌خوام.
‫لعنت بهش.
‫گیرش انداخته بودم.
‫داشت شروع می‌کرد به حرف زدن،
‫حداقل یه‌کم حرف زد، ‫و من باید بهش اجازه می‌دادم ادامه بده،
‫ولی به‌جاش من... ‫تو تنگنا قرارش دادم.
‫خب، اون هیچ سابقۀ کیفری‌ای نداره، درسته؟
‫آره، هیچی، ولی مشخصه داره ‫یه چیزی رو مخفی می‌کنه،
‫پس نمی‌فهمم.
‫شاید همراهش مواد داشته.
‫شاید تو رو دیده، استرس گرفته، و فرار کرده.
‫و مواد رو درحین تعقیب و گریز انداخته دور.
‫همۀ آدم‌ها به دلیلی که ما ‫روحمونم ازش بی‌خبره، گناه‌کارن.
‫صاحب مهدکودک هم داره یه چیزی رو مخفی می‌کنه.
‫چطوره شما دو تا برین دوباره ‫با اون صحبت کنین،
‫و منم با دونده‌مون صحبت کنم.
‫می‌تونیم یادداشت‌هامون رو با هم مقایسه کنیم.
‫ما هنوز پرونده‌های قتل حل‌نشده داریم.
‫می‌خوایم سه تا کارآگاه رو یه پروندۀ ‫تهدید به بمب‌گذاری بذاریم؟
‫دیویس میگه این اولویت اولمونه، ‫و منم باهاش موافقم.
‫شاید هیچی نباشه، ولی ترجیح می‌دیم ‫نسبت‌به کدوم احتمال خطا کنیم؟
‫یه تهدید دیگه هم اتفاق افتاده.
‫یقیناً صدای یه زن بود. مطمئنم.
‫و حرف‌هاش دقیقاً چی بود؟
‫«بمب تازه اول ماجرا بود.»
‫تمام حرفی که زد همین بود، بعد قطع کرد.
‫اصلاً صداش رو تشخیص ندادی؟
‫فکر نکنم، نه.
‫خیلی حس بدی دارم.
‫بهتون گفتم که چیزی برای نگرانی وجود نداره،
‫ولی اگه اون بمب واقعی بود،
‫یعنی، خدای من، ‫ممکن بود آدم‌ها بمیرن.
‫و این هالت چی، ‫همون مردی که بازداشت کردیم؟
‫نه. نمی‌تونم تصورش رو بکنم.
‫قبلاً به همکارتون گفتم
‫که اون و زنش آدم‌های خوبی هستن،
‫اونا فقط از مهدکودک من
‫خوششون نمی‌اومد و رفتن یه جای دیگه.
‫ولی این‌که بمب تقلبی یا چیز دیگه کار بذارن...
‫نه.
‫این مرد چی؟
‫- پائول سرا. ‫- اوهوم.
‫اه، پسرش اینجا میاد.
‫مشکلی با اون دارین؟
‫راستش...
‫خیلی‌خب.
‫الآن فکر می‌کنین با تمام ‫پدر و مادرها دعوا می‌کنم،
‫که البته نمی‌کنم.
‫باهاش بحثت شده؟
‫حدود یه هفته پیش، ‫ولی منو تهدید نکرد.
‫مشکل چی بود؟
‫رو سر پسرش یه ورم به‌وجود اومد،
‫و زنش فکر کرد که یکی از ‫بچه‌های دیگۀ اینجا اون کار رو کردن،
‫ولی بهشون گفتم اینجا ‫اجازۀ کتک‌کاری به کسی نمیدم.
‫علاوه‌براین گفتم که،
‫«بچه‌ها همیشه به خودشون صدمه می‌زنن،
‫اینجا، پیش دوستشون، یا تو خونه.»
‫که احتمالاً اشتباه من بود.
‫- و اون چطوری به این حرفت واکنش نشون داد؟ ‫- واکنش خوبی نشون نداد.
‫نه که به‌خاطرش سرزنشش کنم.
‫خیلی‌خب؟ ‫ولی از اون ماجرا گذشتیم.
‫و راستش اون مرد خیلی خوبیه.
‫من فقط... ببخشید.
‫روز سختی بود.
‫به اون یکی کارآگاه گفتم که وکیل می‌خوام.
‫داریم ترتیبش رو می‌دیم.
‫ولی قبلش می‌خوام یه سری اطلاعات ‫رو باهات در میون بذارم.
‫همین الآن مهدکودک باز هم تهدید شد.
‫این دفعه تماس تلفنی بود.
‫خب کار من نبود. ‫من تمام مدت اینجا بودم.
‫می‌دونم، ‫واسه همین فکر نمی‌کنم که
‫شما بمب رو کار گذاشته باشین، آقای هالت.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫از این بابت خیالت راحت باشه.
‫کسی که هیچ سابقۀ کیفری ‫یا پیشینۀ خشونت نداره،
‫اصلاً برام منطقی نیست که ‫این کار رو کرده باشه.
‫ولی بی دلیل دویدن و فرار کردن ‫هم برام منطقی نیست.
‫واسه همکارت توضیح دادم.
‫میشه واسه منم توضیح بدی؟
‫نه قسمت بمبش رو. ‫من نگارن این موضوع نیستم.
‫ولی قسمت دویدن...
‫ببین، وقتی یه وسیلۀ منفجره
‫تو مهدکودک کار گذاشته میشه،
‫فشار خیلی زیادی روی دوشِ
‫ادارۀ پلیس قرار می‌گیره که یه مظنون معرفی کنن.
‫از طرفی رسانه، مردم، دستور هم همینه:
‫که آدم بده رو پیدا کنین... ‫که این کار رو خواهیم کرد.
‫یا درعوض، یه مظنون احتمالی رو معرفی می‌کنیم.
‫زندگی واسه همچین آدمی
‫خیلی پیچیده میشه.
‫چهره‌ش رو تو خبرها پخش می‌کنن،
‫تو شبکه‌های اجتماعی...
‫- داری منو تهدید می‌کنی؟ ‫- نه، فقط دارم بهت میگم
‫کارها چطور انجام میشه.
‫تو از صحنۀ جُرم فرار کردی آقای هالت.
‫این کار تو رو مشکوک می‌کنه.
‫اگه توضیح ساده‌ای برای ‫فرار کردن شما وجود داشته باشه،
‫به‌نفع شماست که ارائه کنیدش.
‫شما یه دختر تو همون سن و سال دارین
‫که به این مهدکودک میره.
‫درسته؟
‫اسم دخترتون چیه؟
‫گابریل.
‫بچه‌های این مرکز ممکنه تو خطر باشن.
‫کمکمون کن تا تو رو به‌عنوان مظنون حذف کنیم
‫تا بتونیم بهتر رو کسی که ‫واقعاً این کار رو کرده تمرکز کنیم.
‫بهم بگو چرا دویدی.
‫حق با توئه. ‫من بمب رو اونجا کار نذاشته بودم.
‫و کاملاً مطمئنم که ‫تهدید دیگه‌ای هم انجام ندادم.
‫و باز هم حق با توئه،
‫نباید می‌دویدم.
‫بیشتر از این، دیگه نمی‌دونم چی بهت بگم.
‫پس آزادش می‌کنیم؟
‫هیچ مدرکی نداریم.
‫دادستان منطقه واسه دویدن بهش اتهام نمی‌زنه.
‫و حتی اگه کار اونا باشه،
‫قاضی‌ها این روزها این افراد ‫رو تو بازداشت نگه نمی‌دارن،
‫پس چاره‌ای نداشتیم.
‫اگه کاری نکرده بود چرا باید بدوئه؟
‫این سؤال عالی‌ایه.
‫ولی بدون اتهام مشخص نمی‌تونیم نگهش داریم.
‫آره.
‫این یکی.
‫خانم هاروی چطور؟
‫از اون هم چیز زیادی دستگیرمون نشد.
‫آقای سِرا، کارآگاه هریس هستم.
‫امروز صبح تو مهد کودک به‌هم برخورد کردیم.
‫اه، آره. یادمه.
‫و ایشون کارآگاه آوراهام هستن.
‫سلام.
‫میشه بیایم تو؟
‫ببین، من نمی‌دونستم که اون بمب تقلبیه.
‫فقط اینو گفتم چون بچه‌ها ‫داشتن وحشت می‌کردن،
‫خیلی‌خب؟
‫واسه همین، به بمب گفتم «چیز».
‫خانم هاروی گفتن که شما و اون با هم ‫جر و بحثی داشتین.
‫- خب که چی؟ ‫- هیچی نیست.
‫فقط داریم اطلاعات جمع می‌کنیم،
‫ببینیم کسی تو مهد کودک
‫می‌تونه غرض‌ ورزی‌ای داشته باشه یا نه.
‫- من غرض‌ورزی‌ای ندارم. ‫- مطمئنم که نداری.
‫میشه بگین مشاجره‌تون واسه چی بود؟
‫آره، اریک یه سری کبودی‌هایی داشت،
‫و شک کردیم شاید تو مهدکودک اتفاقی افتاده.
‫و از خانم هاروی درباره‌ش پرسیدم، ‫و اون باهام تهاجمی رفتار کرد.
‫شما هم باهاش تهاجمی رفتار کردین؟
‫خب، مطمئناً سر این موضوع بحث کردیم، آره.
‫روز قبلش زنم درباره‌ش یه سری سؤال پرسید،
‫و خانم هاروی باهاش خصومت‌آمیز رفتار کرد،
‫و بعد با من خصومت‌آمیز رفتار کرد.
‫می‌دونی، خب انتظار داری ‫کسی که مدیر یه مهدکودکه
‫خلق و خوی آرامش‌بخش‌تری داشته باشه.
‫می‌دونی؟ ‫و من یه برقکارم.
‫روانشناس نیستم، ‫و یه چیزی...
‫یه مسئله‌ای دربارۀ اون خانم وجود داره.
‫چه جور مسئله‌ ای؟
‫اون به‌شدت جریحه‌ دار شده، می‌دونی؟
‫مثل این‌که قراره یهو عصبی بشه..
‫می‌دونین؟
‫زنتون، الیزابت هم همین‌طوری فکر می‌کنه؟
‫آره.
‫میشه با زنتون صحبت کنیم؟
‫نه، اون... رفته مکزیک دیدن خانواده‌ش.
‫این اولین بار بعد از همه‌گیریه که
‫تونسته بره دیدنشون. ‫سلام رفیق.
‫شماها پلیسین؟
‫این پسرم، دنیه.
‫ایشون کارآگاه هریس و... ببخشید.
‫آوراهام هستم.
‫من می‌دونم کی بمب رو کار گذاشت.
‫- دنی، عزیزم. ‫- دیدی کی این کار رو کرد؟
‫ندیدم، ولی می‌دونم کار کی بود.
‫- خیلی‌خب. ‫- بابای اولم بهم گفت.
‫اون بابای اول نداره.
‫بله دارم.
‫و اون بهم گفت.
‫اون بهت گفت کی بمب رو کار گذاشته؟
‫ولی یه رازه.
‫و ازم قول گرفت.
‫یکی واسه مهدکودک ‫پیام‌های تهدیدآمیز می‌فرسته.
‫شوهرت برد، مظنونه.
‫- برد من؟ ‫- اوهوم.
‫یه بمب؟
‫برد آدم کارهای هیجانی نیست.
‫یعنی، یه دلیلی داره که عضو لیگ بولینگ شدم.
‫درسته.
‫ببخشید، این منصفانه نیست. ‫اون آدم خوبیه.
‫شوهر و پدر خوبیه.
‫و جذابه، یادت نره.
‫به‌خاطر تتوهاش به‌نظر آدم گردن‌کلفتی میاد،
‫ولی به من اعتماد کن، آدم گردن‌کلفتی نیست.
‫چرا باید از صحنۀ جُرم فرار کنه؟
‫اون اهل مشاجره کردن نیست.
‫هرچی که شامل مخالفت و داد و فریاد بشه،
‫اون ازش فرار می‌کنه.
‫باور کن.
‫تو و شوهرت، با آنا هاروی مشکلی داشتین؟
‫بیشتر من مشکل داشتم.
‫ازش خوشم نمی‌اومد.
‫برد هم خوشش نمی‌اومد، ولی...
‫نمی‌تونست جلوش مقاومت کنه.
‫و چرا ازش خوشت نمی‌اومد؟
‫می‌دونی چیه، نباید بگم ازش خوشم نمیاد.
‫من ازش متنفرم.
‫وای.
‫بعضی معلم‌ها مهدکودک دارن
‫چون عاشق بچه‌هان.
‫کَسای دیگه‌ای هستن که این کار رو
‫برای خلاص شدن از کنترل ‫بچه‌ها و اولیاشون می‌کنن.
‫آنا هاروی از این نوع آدم‌هاست.
‫اون یه قلدر و کلاهبردار و...
‫بی‌خیال.
‫نه، ادامه بده.
‫بذار اینجوری بگم که، ‫اگه تو کارش به مشکل برخورده،
‫شاید بخواین بررسی کنین
‫که آیا بیمه‌ش تهدید بمب‌گذاری رو ‫پوشش میده یا نه.
‫وای. تو واقعاً ازش متنفری.
‫همۀ پدر و مادرها ازش متنفرن.
‫تفاوتشون با من اینه که، ‫من تصمیم گرفتم یه کاری بکنم.
‫که تصمیمت چی بود؟
‫که دخترم رو از مرکزش ببرم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫تو این مدت پیش یه روانشناس خانوادگی ‫می‌رفتیم.
‫دکتر میگه چیزی برای نگرانی وجود نداره،
‫بچه‌ها دوست‌های خیالی تصور می‌کنن.
‫آره. خواهرزادۀ منم یکی داره.
‫آره، یه دوست.
‫تا حالا شنیدین که بچه‌ای ‫پدر و مادر خیالی تو ذهنش بسازه؟
‫اون پدرخوانده یا چیزی نداره؟
‫اون فقط منو داره.
‫زنتون چی؟ ‫اون قبلاً ازدواج کرده؟
‫نه، ببین، چیزی... ‫چیزی برای سر در آوردن ازش وجود نداره.
‫اون از خودش حرف در میاره.
‫ناراحت‌کننده‌س، قبول دارم،
‫اینکه اون مجبور شده یه پدر خیالی بسازه.
‫تو زمان‌هایی که استرس داره ‫بیشتر این کار رو می‌کنه؟
‫- آره. ‫- میشه با پسرتون صحبت کنم؟
‫احتمال داره چیزی دربارۀ بمب بدونه.
‫نمی‌دونه.
‫همه‌ مون یه ضمیر ناخودآگاه داریم،
‫همونی که می‌تونه از مسائل خبر داشته باشه.
‫یهویی متوجه می‌شیم اطلاعاتی داریم،
‫و روحمونم خبر نداره که از کجا آوردیمش.
‫من خودم یه رؤیایی داشتم، ‫همین دیشب بود،
‫یه فلش‌بک یا تجسم بود.
‫که شاید چیزی رو که همیشه می‌دونستم آشکار کرد.
‫مغز چیز خیلی مرموزیه.
‫اصلاً نمی‌دونم داری دربارۀ چی حرف می‌زنی.
‫دارم میگم شاید پسرتون چیزی بدونه.
‫شاید به‌عنوان منبع حرف، دچار توهم باشه،
‫ولی خود اطلاعات ممکنه مفید باشه.
‫پسرم هیچی دربارۀ بمب
‫یا بمب تقلبی نمی‌دونه، ‫اینو بهت قول میدم.
‫به احتمال این‌که شاید چیزی بدونه،
‫بهتون قول میدم که بهش آسیب روحی نمی‌رسونم.
‫درواقع، اگه اجازه بدین باهاش حرف بزنم، ‫شاید به دنی کمک کنه.
‫می‌تونم بهش اطمینان بدم ‫که همه چیز درست میشه.
‫دنیا همین الآنش هم جای ترسناکیه.
‫هنوز این خبر رو با مردم در میون نذاشتیم،
‫ولی مهدکودک یه تهدید دیگه ‫هم دربارۀ بمب دریافت کرده.
‫ممکنه بچه‌های تو مهدکودک اریک تو خطر باشن.
‫با این‌حال احتمال این‌که دنی چیزی دیده باشه
‫- یا فهمیده باشه که ارتباطی به... ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫اول باید با روانشناسش صحبت کنم
‫که مطمئن بشم اشکالی نداره، ‫و منم باید اونجا باشم.
‫البته، ‫با روانشناسش صحبت کن.
‫ولی تنهایی می‌تونم بهتر کار کنم.
‫نه، این اجازه رو نمیدم.
‫اون هفت سالشه. ‫می‌ترسه.
‫اگه راهی باشه که شما بهش نظارت داشته باشین
‫و کارآگاه آوراهام باهاش تنها باشه چی؟
‫اینجوری حله؟
‫ما اینجا نیومدیم که پسرتون رو ناراحت کنیم.
‫اومدیم اینجا تا از پسر دیگه‌تون
‫و تمام بچه‌هایی که به اون ‫مهدکودک میرن محافظت کنیم.
‫خواهش می‌کنم، به‌نظر میاد پدر خوبی باشی.
‫ما اینجاییم تا از پسرهای شما محافظت کنیم.
‫خب این تجسمی که داشتی چی بود؟
‫خودت ساختیش؟
‫نه. اتفاق افتاد.
‫در جایگاه شومر بودم،
‫و یهویی تصاویری از پدرم رو دیدم.
‫وقتی پنج سالم بود اون مُرد.
‫جایگاه چی؟
‫شومر.
‫یه سنت یهودیه.
‫داوطلب می‌شیم که این کار رو برای کسانی ‫که هیچ‌کس رو ندارن انجام بدیم.
‫وقتی آدمی می‌میره...
‫درصورتی که پیرمرد باشه...
‫ما شومر می‌مونیم تا اون بتونه دفن بشه.
‫و چرا این کار رو می‌کنین؟
‫برای آرامش دادن به روحش.
‫و نگهبان جسد بودن
‫تا حیوانات نخورنش.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫اوقات بی‌کاریت رو اینجوری می‌گذرونی؟
‫نگهبانیِ جسدها رو میدی
‫تا حیوانات نخورنش؟
‫- اوهوم. ‫- به این فکر کردی که
‫تو نتفلیکس یا جایی ثبت‌نام کنی...؟
‫مراقب باش، نمی‌برمت کنیسه‌ها.
‫اه، بی‌خیال.
‫پدرت، تو،
‫شاهد مرگش بودی؟
‫ندیدم. شنیدم.
‫چی شنیدی؟
‫ما تو یه ساختمون شش طبقه
‫زندگی می‌کردیم.
‫من بیرون بودم و سگمون ‫رو می‌بردم که قدم بزنیم.
‫و صدای برخورد پدرم
‫با زمین رو شنیدم.
‫اه، خدای من.
‫غرق خون شده بود.
‫یه لحظه قبلش تو آشپزخونه بود ‫و بهم لبخند می‌زد.
‫لحظۀ بعد...
‫خیلی متأسفم.
‫پلیس تحقیقاتی انجام داد.
‫اونا به این نتجه رسیدن که ‫پدرم خودش سقوط نکرده.
‫هل داده شده بود.
‫ببخشید؟
‫نوع جراحاتش،
‫سرعت سقوط...
‫ولی نفهمیدن کار کی بود
‫یا چرا این کار رو کرد.
‫هیچی.
‫آویف از وقتی که خودت پلیس شدی،
‫هیچ‌وقت به پروندۀ پدرت نگاه انداختی؟
‫نه.
‫نه، من...
‫نه.
‫نمی‌تونم تصور کنم.
‫بچۀ پنج ساله، اون...
‫اونا بچه‌ها رو می‌خورن، ‫تو وبسایت‌ها،
‫- و اخبار دیدم. ‫- بازم مرسی.
‫با زن هالت صحبت کردم.
‫- خب؟ ‫- اون دیوونه‌س.
‫میگه اون جرئت انجام چنین کاری رو نداره.
‫چیزی که می‌‎تونم بهت بگم اینه که
‫انگار همه دل خوشی از آنا هاروی ندارن.
‫هان.
‫خدای من، با این وضعیت راحت نیستم.
‫بهت اطمینان میدم که خیلی خوب ‫از پسرت مراقبت می‌کنه.
‫کارآگاه آوراهام بهش اطمینان داده
‫که به هر دلیلی، بخواد صحبت رو تموم کنه،
‫به هردلیلی که باشه...
‫تو رو خدا، اون فقط هفت سالشه.
‫بفرما اینم آب‌نبات.
‫آب‌نبات نمی‌خوای؟
‫نه؟
‫مامانم نمی‌ذاره شیرینی بخورم.
‫به‌نظر مادر خوبی میاد.
‫می‌خوای دربارۀ بمب بدونی.
‫آره.
‫بابای اولت بهت چی گفت؟
‫بهش قول دادم به کسی نگم.
‫من به قول‌ها احترام می‌ذارم.
‫و احترام ویژه‌ای برای آدم‌هایی ‫که سر قولشون می‌مونن قائلم.
‫می‌بینم که پسر شریفی هستی.
‫همه اینجوری نیستن.
‫پدر اولت آدم شریفیه؟
‫بله.
‫مطمئنم اونم می‌خواد کمک کنه.
‫به تمام بچه‌های تو مهدکودک کمک کنه،
‫و مخصوصاً به اریک کمک کنه.
‫اون بابای اول اریک هم هست؟
‫نه. فقط من.
‫و مادر اولت چطور؟
‫من فقط یه مادر دارم.
‫که این‌طور.
‫فکر کنم اون الآن رفته ببیندش.
‫- تو مکزیک؟ ‫- نه.
‫پدرم فکر می‌کنه اون مکزیکه
‫و رفته دیدن پدربزرگ و مادربزرگم،
‫ولی فکر کنم اون واقعاً ‫رفته بابای اولم رو ببینه.
‫- یعنی کجا؟ ‫- این یه رازه.
‫یه راز دیگه؟
‫اه، رفیق.
‫میشه یه‌کم دربارۀ مامان
‫و بابای اولت بهم بگی؟
‫- مثلاً چی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫اونا همدیگه رو دوست دارن؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫- اونا هیچ‌وقت دعوا نمی‌کنن. ‫- هیچ‌وقت دعوا نمی‌کنن؟
‫و همیشه باهم خوب و مهربونن.
‫و مامان و پدرت چی، همون بابایی که من دیدم؟
‫اونا گاهی‌اوقات با هم خوب و مهربون نیستن؟
‫گاهی‌اوقات دعوا می‌کنن؟
‫زیاد دعوا می‌کنن؟
‫گاهی‌اوقات.
‫آره؟
‫مطمئنم وقتی اونا دعوا می‌کنن ‫اوضاع ترسناک میشه.
‫گاهی‌اوقات.
‫سر چی دعوا می‌کنن؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونی؟
‫حتماً یه چیزهایی می‌دونی.
‫گوش‌هام رو می‌گیرم و آواز می‌خونم.
‫چی می‌خونی؟
‫«این نور کوچک.»
‫منم اون آهنگ رو بلدم.
‫وقتی سن تو بودم می‌خوندمش،
‫ولی نه انگلیسیش رو،
‫به زبان عبری.
‫همیشه باعث میشه حس بهتری داشته باشم.
‫یه چیز دیگه هم می‌دونی چیه؟
‫وقتی سن تو بودم
‫و پدر و مادرم جر و بحث می‌کردن،
‫منم گوش‌هام رو می‌گرفتم،
‫گمونم برای این‌که حس بهتری داشته باشم.
‫فکر می‌کنی مامانت رفته دیدن ‫بابای اولت تا حس بهتری داشته باشه؟
‫تا از دعوایی که تو خونه داشته فرار کنه؟
‫شاید.
‫تو و بابای اولت دربارۀ چی حرف می‌زنین؟
‫خیلی چیزها.
‫وقتی بهت گفت که کی اونو اونجا گذاشته...
‫این یه رازه.
‫آره، می‌دونم،
‫ولی می‌تونه خیلی کمکمون کنه
‫که از بچه‌های مهدکودک محافظت کنیم.
‫وقتی پدر اولت بهت گفت
‫که کی بمب رو اونجا گذاشته،
‫تو اون شخص رو می‌شناختی.
‫درسته؟
‫متوجهم که تو اونو می‌شناسی.
‫بابات اون بمب رو کار گذاشت، بابای دومت؟
‫من اون بمب رو کار نذاشتم.
‫هیچ‌وقت این کار رو نمی‌کنم،
‫چه برسه به اینکه بچه‌هام رو بترسونم.
‫من حرفت رو باور می‌کنم.
‫دلیلی به ذهنت می‌رسه
‫که چرا پسرت گفت که تو این کار رو کردی؟
‫آقای سِرا، اگه می‌خوایم به پسرت ‫کمک کنیم، باید صادق باشیم.
‫فکر نکنم یه بچه بی‌دلیل حرف‌های شوکه‌کننده
‫و دردناک بزنه.
‫برام سؤاله که، احتمال داره
‫دنی به دلیلی از دستتون عصبانی باشه؟
‫اون...
‫اون احتمالاً خیلی از دستم عصبانیه، آره.
‫منو مادرش مشکلات زیادی داریم.
‫و...
‫دعوا کردن‌ها...
‫این اخیراً خیلی بدجور شده.
‫چقدر بد؟
‫انقدر بد که اون بره؟
‫انقدر بد که کتکش بزنی؟
‫خدای من، نه. هیچ‌وقت.
‫این...
‫انقدر بد که بذاره بره مکزیک پیش پدر و مادرش.
‫هفتۀ پیش، دعوا کردیم،
‫و دعوای خیلی بدی بود.
‫و گفت دیگه تحملش تموم شده،
‫و یه ساک بست و از در رفت بیرون.
‫اولین بار نبود. ‫قبلاً هم رفته.
‫معمولاً بعد از یکی دو روز برمی‌گرده.
‫ولی این دفعه بیشتر از یه هفته شده.
‫و نمی‌دونم، نمی‌دونم، ‫جوری که...
‫این دفعه رفت...
‫فکر نکنم دیگه برگرده پیشمون.
‫کار فوق‌العاده احمقانه‌ای بود که کردی،
‫گذاشتی فرار کردی؟
‫فکر می‌کنی خودم نمی‌دونم؟
‫دیگه نمی‌دونم بهت چی بگم.
‫بذار فقط اینو بگم که بین تمام ‫انتخاب‌های احمقانه‌ای که کردی
‫که خیلی هم زیاد بودن...
‫این‌که برگردی اونجا،
‫باورنکردنیه.
‫بعضی از پدر و مادرها دارن می‌پرسن که
‫می‌خوایم امنیتمون رو بیشتر کنیم یا نه.
‫اه، خدای من. ‫باید این کار رو بکنیم، مگه نه؟
‫نمی‌دونم اصلاً باید ‫واسه این کار به کی خبر بدم.
‫فعلاً فقط بهشون بگو که
‫ما محیط ایمن‌تر رو مهیا می‌کنیم.
‫من نمی‌خوام بهشون دروغ بگم.
‫منم نمی‌خوام بهشون دروغ بگم،
‫ولی دیگه نمی‌دونم چی‌کار کنم.
‫ببخشید. ‫نمی‌خوام باهات بد حرف بزنم.
‫ولی این مثل یه کابوس می‌مونه.
‫آنا هاروی هستم، بفرمایید.
‫نه. نه، تو به من گوش بده.
‫خیلی‌خب، این قضیه باید تموم بشه.
‫می‌فهمی؟
‫باید همین الآن این قضیه رو تمومش کنی.
‫همون زنه بود مگه نه؟ ‫چی گفت؟
‫کارش باهامون تموم نشده، مگه نه؟
‫یه تهدید دیگه.
‫باورت میشه؟ ‫با این میشه چهار تا.
‫باز هم یه تماس. ‫باز هم از طرف یه زن.
‫این قضیه داره منو خیلی عصبانی می‌کنه.
‫اگه به یه بمب‌گذاری واقعی ختم بشه،
‫من یکی رو می‌کُشم.
‫هیچ مدرکی از الیزابت سِرا نیست
‫که با هواپیما رفته باشه مکزیک.
‫چرا داریم دنبال پروندۀ ‫زنِ احتمالاً گم‌شده هستین،
‫وقتی تهدید مداوم بمب‌گذاری
‫علیه بچه‌ها رو داریم؟
‫چون اینا با هم مرتبطن.
‫من فکر می‌کنم پسر سِرا اطلاعات بیشتری
‫راجع‌به بمب‌گذاری داره.
‫تماس‌های به مهدکودک از طرف یه زنه.
‫شاید نه به‌خاطر دخالت دادن پدرش تو این قضیه
‫بلکه برای محافظت کردن از مادرش.
‫جواب خوبی بود.
‫تو سابقۀ الیزابت سِرا رو پیگیری می‌کنی؟
‫می‌تونم این کار رو بکنم.
‫خیلی‌خب، همسایه‌ها رو بررسی کنین.
‫هیچ‌کدوم از اینا به‌نظرم منطقی نمیاد.
‫خب ارل، ‫اگه بمب‌گذاری بعدی واقعی باشه،
‫این اون اظهار نظری نیست که می‌خوام ‫باهاش رهبری کنم،
‫که بگم هیچ‌کدوم از این‌ها ‫به‌نظرم منطقی نمیاد.
‫خیلی‌ خب پس فکر می‌کنی پدر و مادر دنی
‫تو این بمب‌گذاری دخیل هستن؟
‫کلی انگیزه برای این کارشون می‌بینم.
‫پسرش تصور می‌کنه که اون ‫پدر دیگه‌ای داره، پدر بهتری.
‫اون عصبانی بود، و مادرش رفته.
‫آره، ولی نمی‌تونم تصور کنم که اون کاری کنه
‫تا بچه‌های خودش بترسن.
‫یا راستش به کسی صدمه بزنه.
‫یعنی، اون یه آدم گنده با قلبی بزرگه،
‫و بچه‌ها هم می‌تونن تصورات ‫عجیب‌غریبی داشته باشن، می‌دونی؟
‫آره، ولی چیزهای بیشتری هست که باید بررسی بشه.
‫- برمی‌گردم پیشش. ‫- چیزهای بیشتری برای بررسی
‫راجع ‌به دنی، یا پدرش؟
‫و الیزابت.
‫آوی، چرا هیچ‌وقت به پروندۀ ‫قتل پدرت نگاه ننداختی؟
‫- جنین، خواهش می‌کنم. ‫- خیلی‌خب، فهمیدم.
‫ولی... ‫موضوع اینه که...
‫احتمالاً لازم نداری که
‫این حرف رو بشنوی، ولی...
‫دیشب، وقتی داشتیم راجع‌به پدرت حرف می‌زدیم،
‫من دستت رو
‫برای ابراز همدردی باهات گرفتم
‫تا بهت احساس آرامش بدم، ‫مثل کاری که با هر قربانی جنایتی انجام میدم،
‫که تو این مورد تو هستی، آوی.
‫تو قربانی جنایتی.
‫و اگه اون کارم رو به‌عنوان
‫چیز دیگه‌ای تعبیر کردی،
‫بسیار متأسفم.
‫قصدم اصلاً این نبود.
‫من...
‫من اونو... ‫به‌عنوان کاری واسه دلداری دادن
‫و ابراز تأسف واسه ‫عزیز از دست داده‌م تعبیر کردم.
‫بسیارخب، خوبه.
‫آره، خوبه. ‫من...
‫خوبه.
‫آره.
‫نمی‌خوام تو مخمصه بیفتم،
‫می‌دونین، ‫ولی از سمتی هم نمی‌خوام که
‫اطلاعات رو پنهون کنم ‫چون خیلی مهمن.
‫و به شغلم هم احتیاج دارم.
مچکر.
‫و شاید که اشتباه برداشت کرده باشم.
‫اومدی بهمون چی بگی سارا؟
‫خب، موقعی باهامون تماس گرفته شد،
‫کاملاً معلوم بود که اون از حرفایی ‫که بهش گفت، شوکه شده.
‫می‌دونی، اشتباه برداشت نکنین. ‫تو چهره‌ش می‌خوندم.
‫- آنا؟ ‫- آره.
‫ولی هرچی بیشتر تو ذهنم بررسی کردمش
‫و زیادتر بهش فکر کردم،
‫دیدم ازش نپرسید که اون کی بود.
‫اون فقط بهش گفت: ‫«این ماجرا باید تموم بشه.»
‫ولی هرگز نپرسید که اون کیه.
‫من فقط... ‫این حس عجیب‌غریب رو دارم
‫که آنا دقیقاً می‌دونست که کی زنگ زده.
‫فقط یه چیزی باتوجه‌به طرز بیانش.
‫اون می‌دونست.
‫خیال می‌کنی اون می‌دونه کی تهدید می‌کنه؟
‫آره.
‫- چی؟ جدی میگی؟ ‫- اوهوم.
‫اگه اطلاع داشتم اون کیه، ‫پس چرا نگم؟
‫این سؤال منه.
‫خدای من، چی موجب شده فکر کنین ‫که من می‌دونستم اون کی بود؟
‫رابطۀ کلی‌ت با پدر و مادرهای بچه‌ها رو
‫چطور توصیف می‌کنی؟
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫بذار بهت بگم ماجرا چیه خانم هاروی.
‫شما شخصیت محبوب بقیه نیستین.
‫بعضی از این پدر و مادرها، ازت خوششون نمیاد.
‫حالا تا این اندازه باشه که کسی بخواد
‫محل کارِت رو منفجر کنه،
‫نمی‌دونم، ولی چیزی که می‌تونم بهت بگم اینه.
‫قبلاً این‌جور بود که، ‫وقتی بچه‌ها تو خطر بودن،
‫مردم اختلاف نظراتشون رو می‌ذاشتن کنار ‫و جمع می‌شدن تا کمک کنن.
‫این روزها، این کار رو نمی‌کنن.
‫نه حتی زمانی که بچه‌ها تو کلاس درس ‫تیر می‌خورن
‫یا تو خیابون دخلشون میاد.
‫ممکن بود بچه ‌های مهدکودکت قربانی بم‌گذاری بشن.
‫تو باید ازشون مراقبت کنی،
‫ولی این کار رو نمی‌کنی.
‫داری یه چیزی رو پنهون می‌کنی.
‫و فقط منو گیج نمی‌کنه.
‫موجب عصبانیتم هم میشه.
‫ببین، می‌خوای من چی‌کار کنم؟
‫صداتو بیار پایین. ‫پسرها خوابن.
‫من کارم رو می‌کنم.
‫نمی‌تونم اون آشغالا رو مجبور کنم ‫که صورت‌حساب‌هاشون رو به‌موقع بدن.
‫میلیاردرهای عوضی همیشه ‫سر پرداخت قراردادها سرسختن.
‫- باید بهشون فشار بیاری. ‫- چرا؟
‫چرا باید این عوضی‌ها رو واسه انجام دادن ‫کار درست التماس کنم؟
‫خدا می‌دونه که اونا پول دارن.
‫خیال می‌کنی چطوری پول‌دار شدن؟
‫با پرداخت نکردن صورت‌حساب‌هاشون ‫تا زمانی که مجبور بشن.
‫و این حرفم رو برداشت شخصی نکنی.
‫- فقط درمورد کاره. ‫- این حرفت یعنی چی؟
‫تقاضای چیزی که حقته، التماس کردن نیست.
‫یعنی ایستادگی کردن واسه خودت و خانواده‌ت.
‫خیال می‌کنی من برای ‫این خانواده ایستادگی نکردم؟
‫- جدی میگی؟ ‫- آره، جدی میگم.
‫پائول...
‫باید خوبتر عمل کنی.
‫ما هم باید صورت‌حساب‌های ‫خودمون رو پرداخت کنیم.
‫- نقشه‌ای داری؟ ‫- آره.
‫می‌پریم تو رودخونه تا ببینیم ‫ما رو به کجا می‌بره.
‫اه.
‫ببینین، می‌دونم که گفتم بمبم تقلبیه
‫و با آنا دعوا داشتیم،
‫ولی متوجه نمیشم چرا منو متهم می‌کنین.
‫ما شما رو متهم نمی‌کنیم آقای سِرا.
‫مثل این‌که پسرتون دنی، شما رو متهم می‌کنه.
‫ببین، اون بچۀ خوبیه.
‫اون بچۀ آزاردیده‌ایه.
‫واقعاً منظورش این نبود ‫که من اون کار رو انجام دادم.
‫حالا نمی‌تونم درک کنم چرا انقدر عصبانیه که
‫پدر خودش رو درگیر...
‫هیچ‌کدوم از این مسائل حقیقی نیستن.
‫اون پدر اول و دوم نداره.
‫فقط یه پدر داره، من،
‫و من کار بدی انجام ندادم.
‫میگی که دنی روانشناس داره.
‫ممکنه با اون صحبت کنیم؟
‫آره، حتماً فکر کنم میشه.
‫می‌تونم بهت بگم که اون چی میگه.
‫چی میگه؟
‫دقیقاً همون چیزی که من بهتون گفتم.
‫که از دستم عصبانیه چون مادرش رفته.
‫اون برای من رفت. ‫من آدم بده هستم.
‫و تلاش کردی باهاش تماس بگیری؟
‫آره، با پدر و مادرش تو مکزیک تماس گرفتم .
‫به خواهرش تو نیوجرسی زنگ زدم.
‫اطلاع نداریم اون کجاست.
‫الیزابت دوست دیگه‌ای داره؟
‫نه.
‫نمی‌دونم.
‫احتمالش رو میدی؟
‫تو ازدواجتون مشکلی پیش اومده آقای سِرا...
‫نه از طرف من، بسیارخب؟
‫یا اون.
‫باورم نمیشه که مشکلی بوده باشه.
غیرممکنه.
‫زنتون شاغله؟
‫آره.
‫اون مسئول تشریفات تو باشگاه ولی فورجه.
‫- جای بسیار قشنگیه. ‫- آره.
‫وقتی که زنتون رفت، ‫بهتون گفت که دیگه تحملش تمومه.
‫واقعاً بهتون گفت که داره ترکتون می‌کنه؟
‫نه.
‫یه ساک بست و از در رفت بیرون.
‫همون‌طور که گفتم، قبلاً هم این کار رو کرده.
‫همیشه برمی‌گرده،
‫ولی این بار...
‫خب، ما با بعضی از همسایه‌ها،
‫معلم دنی و معلم اریک تو مدرسه حرف گ میزدیم.
‫همه‌شون الیزابت ‫رو مادر فداکاری توصیف کردن.
‫بله، فداکاره.
‫به‌نظرتون منطقی میاد که
‫بچه‌هاش رو بذاره و بره و خداحافظی نکنه؟
‫نه.
‫یک هفته‌س.
‫ امکان داره کسی به این نتیجه برسه که اون گم شده.
‫شما همچین نتیجه‌ای نگرفتین.
‫اون خداحافظی نکرد.
‫تماس نگرفته. ‫هیچی.
‫و بدون گفتن یک کلمه حرف با بچه‌هاش رفت.
‫اون دو تا پسر دوستش دارن.
‫اونا بهش تکیه دارن.
‫اونا می‌دونن که اون هیچ‌ موقع ترکشون نمی‌کنه.
‫و این‌ها منو به ‫یه سؤال اجتناب‌ناپذیر می‌رسونه.
‫آقای سِرا...
‫چه بلایی سر همسرتون آوردین؟