‫آنچه گذشت...
‫اون تشخیصی که هفته پیش بهت گفتم هنوز سرجاشه.
‫پارکینسون در اوایل شروع.
‫خیلی سال قبل بیمارش بودم.
‫با کارا و یه گروه کار کردم، حالا... ‫خیلی وقت میشه.
‫ازم تقاضا شد یه بررسی ‫درمورد یه پرونده تحقیقات قتل داشته باشم
‫که یه زن مجبور شده بود 21 بار ‫به خودش چاقو فرو کنه.
‫قبلاً درمورد اینکه این عدد برات مهمه ‫حرف زده بودیم، مگه نه؟
‫یه اتوبوسه راستش. ‫بابام یه اتوبوس شماره‌ی 21 رو سوار میشد.
‫پس دقیقاً وقتی که ما جنازه رو پیدا کردیم ‫توام توی قبرستون بودی؟
‫دقیقا همون موقع که جنازه رو پیدا کردین.
‫- شخص مفقود شده . ‫- لیورپول.
‫خواهش می‌کنم، جایگزین من.
‫اگه بتونید یه دقیقه وقت بذارید ‫و نگاهی به کاندیداها بندازید.
‫داخل سردخونه وقتی دیدینش نشناختیدش؟
‫نه، نه. نشناختم.
‫اسنادی توی اتاق کاترین پیدا کردیم
‫روایتش از اینکه شما اونو ‫مورد آزار و اذیت قرار دادین.
‫ومن بطور کامل تبرئه شدم.
‫چرا برگشته توی زندگی‌مون؟ ‫دیگه چی رو داری پنهون می‌کنی؟
‫[لیورپول]
‫[پنج سال پیش]
‫- دکتر. ‫- پرستار؟
‫اوه خدای من!
‫بهتره با من بیای.
‫شرمندم دکتر اُلاکلین.
‫فقط...
‫می‌خواستم درد کمک کنه کلا فراموش شه.
‫کاترین، داری به خودت صدمه می‌زنی.
‫اگه کمک منو می‌خوای، ‫باید بیای و منو بصورت حرفه‌ای ببینی.
‫دیدارهای منظم و مرتب، خب؟
‫فقط اینجوری می‌تونم بهت کمک کنم.
مچکر.
‫زمانی کاترین اومد منو ببینه...
‫معلوم بود که خودزنیش داره بدتر میشه.
‫ولی هرچیزی زمان می‌بره. یه پروسه‌ست.
‫پیشرفت کُند بود، ولی دست از خودزنی برداشت.
‫و فکر کنم به مدت 10 ماه بیمار من بود.
‫تا زمانی که ادعا کرد
‫که شما اونو تحت هیپنوتیزم آزار میدین...
‫- نه. ‫- و بعدش از کار معلق شدین...
‫این اتفاق با هر ادعای جدی رخ میده.
‫بررسی و رسیدگی به این نتیجه رسید که ‫هیچ مبنایی...
‫پس چرا چنین ادعایی کرد؟
‫اطلاع ندارم چرا چنین ادعایی کرد، من...
‫ببینید، این...
‫یه چیز مرسومه که یه سری از بیمارها شیفته‌ی
‫دکترشون بشن، این پیش میاد.
‫منظورم اینه، اولش نشونه‌هاشو ندیدم
‫ولی شروع کرد به آرایش کردن ‫سر جلسات و عطر زدن.
‫جلسات‌مون رو میذاشت پایان شیفتش
‫تا بتونه با لباس شخصیش بیاد.
‫یه بار رفتارش عوض شد
‫و من جلوشو گرفتم.
‫یه دفعه دیگه تلاش کرد
پاشو از گلیمش بیشتر دراز کنه ‫و من مجددا جلوشو گرفتم.
‫شاید از اینکه روبه روش وایمیستادم عصبانی بود.
‫شما عادت دارین با بیمارهاتون دوستانه رفتار کنید؟
‫نه ندارم.
‫- آه، آره. ‫- کارا ولاسکو.
‫- اوهوم. ‫- آشغالی که
‫شاهد بودم باهاشون دیدار دارید
‫زمانی که درباره کاترین تحقیق می‌کردم.
‫آره کارا بیمار سابق من بود، اون...
‫راستش یکی از بیمارهای چندین سال قبل منه.
‫با بیمارهای آقاتون هم درتماس هستین
‫یا فقط با بیمارهای خانوم؟
‫فکر کنم در جریان هستید که کارا داره ‫توی پژوهش من کمک میکنه...
‫و مثل کاترین، کارا هم جذابه و هم صدمه دیده.
‫مدتی رو برای ضرب و شتم توی زندان بود،
‫بعد از اینکه تلاش کرد خودکشی کنه ‫بعنوان بیمار روانی بستری بود.
‫این چه ارتباطی به موکل من...
‫دکتر اُلاکلین.
‫درباره جمعه بیست و سوم بهم بگید.
‫روزی که کاترین غیبش زد؟
‫خب...
‫یه صبح عادی بود.
تقریبا تا ساعت 3 مشتری داشتم.
‫ساعت 4
‫رفتم بیمارستان که دکتر اونز رو ببینم.
‫اون تشخیص پارکینسون من رو تایید کرد
‫و... فکر کنن حدود ساعت 5 زدم بیرون.
‫بعدش پیاده رفتم.
‫فقط پیاده‌روی کردم و تلاش کردم کاملاً درکش کنم.
‫سر از سوهو درآوردم، چندتا نوشیدنی خوردم.
‫اوه کدومش؟
‫اه...
‫راستش یادم نمیاد.
‫سعی داشتم... کنار بیام با... ‫برام زمان سختی بود.
‫یه سری خبرای بد شنیده بودم
‫و به شدت از حال طبیعیم خارج شدم
‫چند ساعت توی شهر موندم، و... رفتم
‫و قبل از نیمه‌شب رسیدم خونه.
‫همسرم می‌تونه تایید کنه.
‫و هیچ ارتباطی با کاترین مک‌کین نداشتی
‫از زمانی که اون ادعاها رو 5 سال پیش مطرح کرد؟
‫ببینید...
‫یه چیزی هست که بهتون نگفتم.
‫ام...
‫چند هفته پیش از اینکه این اتفاقات بیفته
‫درخواست...
‫یه شغل رو به عنوان منشی من داد.
‫دکتر اُلاکلین، حقوق قانونی‌تون رو بهتون میگم.
‫مجبور نیستید حرفی بزنید
‫ولی امکان داره به دفاع شما صدمه بزنه ‫اگه اشاره‌ای نکنید
‫به چیزی که تحت تردیده و ‫بعداً توی دادگاه بهش تکیه می‌کنید.
‫هرچیزی میگید امکان داره به عنوان مدرک ارائه بشه. مفهومه؟
‫بله مفهومه.
‫پس فکر نکردی همون لحظه که متوجه شدی بهمون بگی؟
‫فکر کنم بهتره با موکلم یه صحبتی...
‫نه نه، این همون احساسی بود که توی سردخونه داشتم.
‫حس حقیقی بودن نداشت.
‫حس غیرعادی بودن داشت.
‫و این...
‫اینم اضافه شده بود به تشخیص پارکینسون من.
‫نمی‌تونستم خوب فکر کنم، و اگه که...
‫پس بهمون نگفتی که زمانی جسد رو پیدا کردیم
‫داخل قبرستون بودی.
‫بهمون نگفتی که توی سردخونه شناختیش
‫و بهمون نگفتی که پیشت درخواست کار داده بود؟
‫چیز دیگه‌ای هست که بهمون نگفته باشی
‫که امکان داره مهم باشه؟
‫نه.
‫چرا یه زنی که قبل از این شمارو ‫به آزار و اذیت متهم کرده
‫تقاضای شغل بعنوان منشی شمارو میده؟
‫نمی‌دونم چرا درخواست یه شغل داده!
‫- شاید هنوز فکر و ذکرش درگیر بوده! ‫- اونقدر درگیر که جنازه‌ش
‫داخل یه قبرستون، همون روزی از سال
‫که از قضا توام اونجایی پیدا بشه؟ ‫منظورم اینه، داستان از این قراره؟
‫همه‌چیز رو جوری چیده
‫پیش از اینکه 21 بار به خودش چاقو فرو کنه
‫و بعدش یه نفر دفنش کنه؟
‫- بازرس کارآگاه... ‫- نه، نه، منم همین توی فکرم بود!
‫اجازه بده حرفشو بلند بشنویم!
‫موجب میشه احمقانه‌تر به‌نظر بیاد!
‫نه، حالا خیلی شُله.
‫فکر کنم یکی قبلاً اینجا بهش ور رفته.
‫اون یکی بدون شک تغییر کرده ، ‫ولی نمی‌تونم بگم...
‫شرمنده. معذرت می‌خوام.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- چطور جل رفت؟
‫آره، همه چیز مرتبه.
‫منظورم اینه، هیچکدوممون ‫چیزی ازش رو درک نمی‌کنیم، اما...
‫ولی رهات کردن؟
‫مشخصه که رهام کردن.
‫خداروشکر.
‫ببین عشقم، باید برم سرکار.
‫حالا حالم خوبه، پس...
‫بعداً باهات تماس میگیرم ، خب؟
‫دوستت دارم.
‫- دوستت دارم. ‫- خداحافظ.
‫گمونم روانشناس‌ها چندان از تصادفی‌بودن ‫وقایع خوششون نمیاد؟
‫نه، نه راستش...
‫ببین...
‫گمونم احتمالش هست
‫که یکی از بیمارهام امکان داشته باشه ‫به نحوی توی این پرونده دخیل باشه.
‫نباید از بیان اطلاعات توی یه ‫بازجویی قتل خودداری کنی.
‫نه، هیچ مدرکی ندارم و ممکنه فقط...
‫همین الان زنگ هشدار رو روشن کردی
‫با نگفتن اینکه توی سردخونه مقتول رو شناختی.
‫اساساً درحال حاضر نمی‌تونم محرمانگی ‫بیمار و پزشک رو زیر پا بذارم...
‫اگه پلیس بخواد دوباره باهات صحبت کنه
‫ممکنه چاره‌ای نداشته باشی.
‫سایمون... ممنون. سپاسگزارم.
‫و بابات؟
‫هشت سالم بود و... رفت سرکار
‫و دیگه برنگشت.
‫چه بلایی سرش اومد؟
‫می‌دونی، هیچی اونو زمین نمیزد،
‫حتی اون اسب‌ها.
‫- اسب‌ها؟ ‫- آره، آره.
‫همیشه عادت داشتم توی بازی‌های ‫فوتبال بشینم روی شونه‌هاش
‫می‌دونی، کارمون این بود.
‫با هم می‌رفتیم واسه بازی‌های چلسی
‫و می‌دونی، گاهی اوقات بین هوادارها دعوا میشد
‫و پلیس‌ها سوار بر اسب حمله میکردن...
‫اون موقع نمی‌دونستم، حتماً می‌ترسیدم
‫ولی من...
‫وقتی با بابام بودم هرگز نمی‌ترسیدم.
‫چه بلایی سرش اومد؟
‫هووم.
‫تقصیر اون نبود.
‫رهات کرد؟
‫- رها؟ ‫- اوهوم.
‫جو، تو هیچی درموردش نمی‌دونی!
‫راحت‌تری که درمورد مادرت صحبت کنی؟
‫نمی‌خوام اونو به یاد بیارم.
‫چرا؟
‫چون سالهاست ندیدمش. به همین دلیل.
‫و از سرطان داره می‌میره.
‫و خوشحالم.
‫خوشحالی؟
‫آره.
‫همیشه شبا بیرون بود و خونه نمیومد.
‫من و بابام منتظرش می‌موندیم تا صبح که برگرده خونه.
‫بابا چطور با این کنار اومده بود؟
‫من... می‌دیدم که کم‌کم محو میشه.
‫مرگ با هزار بریدگی.
‫مرگ با هزار بریدگی؟
‫منظورت از "مرگ با هزار بریدگی" چیه؟
‫مادرم باید اینجوری بمیره.
‫آروم و با درد.
‫و دوست دارم تماشاش کنم.
‫بهش چی میگی؟
‫اگه اونجا باشی و تماشاش کنی؟
‫مطلقاً هیچی.
‫فکر می‌کنی قبل از مرگش باید چندبار
‫به خودش چاقو بزنه؟
‫شاید فقط باید 21 بار به خودش چاقو بزنه بابی.
‫گفتی 21 شماره اتوبوسیه که پدرت میروندش...
‫اون توی یه عالمه مسیر اتوبوس می‌روند
‫فقط یه شماره تصادفیه.
‫چرا مدام تکرارش می‌کنی؟
‫اون چیه؟
‫یه نهنگه.
‫کنده‌کاری می‌کنم و نهنگ‌هارو دوست دارم.
‫توی چنین شرایطی منو آروم نگه میداره.
‫حسش رو دوست دارم.
‫مال تو باشه.
‫دیگه چکار می‌تونستم کنم جو؟
‫منظورم اینه که یه تحقیقات قتله.
‫معلومه که مجبور بودم بگم ‫متهم بودی به آزار و اذیت اون،
‫آخه اونا تمام اسناد رو داشتن
‫و تقریباً شغل و ازدواجت رو نابود کرد، پس...
‫زود باش، بشین. بیا ورزش انگشت انجام بدیم.
‫تو بابی موران رو چه موقع ‫ارجاع دادی به من، شش ماه پیش؟
‫واقعاً؟ دوباره بحثش رو کردی؟ ‫آره، گمونم همین بود.
‫کاملاً تحت پوشش سرویس سلامت ملی بود، ‫فکر کردم دارم بهت لطف می‌کنم. قابلی نداشت.
‫به‌نظر میاد غرق در تمایلات خشونت‌بار ‫واسه آسیب‌رسوندن به زن‌هاست.
‫و توضیحش از اینکه چطور میخواد ‫مرگ مادرش رو ببینه
‫دقیقاً بازتاب‌دهنده‌ی قتل کاترینـه.
‫گفت "مرگ با هزار بریدگی".
‫اوهوم. خب جو "مرگ با هزار بریدگی" یه...
‫یه ضرب‌المثل مرسومه.
‫آره ولی "آروم و با درد"، ‫و دلش می‌خواد اونجا باشه؟
‫باشه ولی اون هیچ ارتباطی با کاترین مک‌کین داره؟
‫خب، تا جایی که می‌دونم نه.
‫اون چیه؟
‫یه کنده‌کاری نهنگه که بابی بهم داد.
‫جو، ما درمورد اینکه بیمارها فکرشون ‫درگیر دکترهاشون میشه صحبت می‌کنیم...
‫میتونه یه خیابون دوطرفه بشه.
‫آره.
‫کانال درست در امتداد صحنه‌ی قتله
‫ارزش بررسی داره.
‫می‌بینی؟
‫حالا که می‌دونن یه پرستاره
‫باید یکم پول خرج کنم.
‫یکم دیره ولی... بازم خوبه. اوضاع چطوره؟
‫دو مشاهده‌ی آخری که از کاترین مک‌کین داریم
‫هنوز توی عصره.
‫ایستگاه یوستون در ساعت 3:27، ‫و بعدش دوباره در ساعت 4:17
‫از یه دوربین خیابون 1.5 کیلومتر اونورتر.
‫- و اُلاکلین؟ ‫- هیچ چیز جدیدی نیست.
‫دوبین‌ها ورود و خروجش به بار سوهو رو دیدن،
‫ولی خودش تنهاست.
‫کاترین توی هیچ فیلمی پیداش نمیشه،
‫هیچ فیلمی از ناحیه سوهو در اون عصر یا شب.
‫همخونه‌ش فکر می‌کرد که اون ‫یه مرد رو توی لندن می‌بینه.
‫خب، چرخه‌ی روابطش کاملاً پیگیری شد.
‫- قربان؟ ‫- هیچکس هیچی در مورد اون مرد نمی‌دونه.
‫یه چیزی پیدا کردیم.
‫چیزی پیدا کردیم؟
‫به‌نظر تو اون چیه؟
‫واو! تو اینجا چکار می‌کنی؟
‫خوبه. یه عکس پرتره از استورمزیه؟
‫یه نهنگه.
‫مدل من شده.
‫جو؟
‫- عالی نیست؟ ‫- آره.
‫آره، نه، من... فقط دارم به دقت نگاهش می‌کنم.
‫یه نهنگ عالیه.
‫آره، همه توی کلاس یه چیزی واسه
‫تکه‌چسبونی منظره دریا درست می‌کنن. ‫واسه مزایده‌ی مدرسه‌ست.
‫توی دفتر سررسیده.
‫فردا شب؟
‫- گفتی می‌تونی بیای. ‫- آره میام.
‫آفرین عشقم.
‫جلسه‌ی دیگه‌ای داشتی
‫با اون بیماری که گفتی ممکنه دخیل باشه؟
‫آره.
‫عاشق پدرشه، از مادرش متنفره.
‫همینجور توی سرم میچرخه.
‫کاترین که واسه منشی‌گری من درخواست داده، و...
‫- الو؟ ‫- دکتر اُلاکلین؟
‫- بله. ‫- دکتر وبستر هستم از اورژانس ایست میدلکس.
‫یکی از بیماران شما رو دارم، ‫جناب موران. بابی موران.
‫الو؟ دکتر اُلاکلین؟
‫بله بله هنوز اینجام. چه اتفاقی افتاده؟
‫اوه خب پلیس درحالیکه روی ‫پل واترلو دراز کشیده بود پیداش کرد.
‫حسابی آسیب دیده....
‫توی وضعیت خیلی گیج و مضطربیه
‫و سراغ شمارو می‌گیره.
‫- الان میام. ‫- ممنون.
‫مجبور نیستی بری.
‫مجبورم.
‫بریدگی‌ و کبودی. ضربه مغزی نشده.
‫بقیه‌ی بیماران رو ناراحت می‌کرد.
‫مرتب درمورد شستن خون از دستاش صحبت ‌می‌کرد،
‫واسه همین توی اتاق انتظار نگهش داشتیم. اونجاست.
‫- ممنون دکتر. ‫- خواهش می‌کنم.
‫جناب ویلسون، میخواید همراه من بیاید؟
‫سلام بابی.
‫روی پل چکار می‌کردی؟
‫می‌تونی بگی چی یادت میاد؟
‫خب...
‫راستش من... من...
‫اگه راستشو بخوای داشتم میرفتم پیش جنی بخوابم.
‫- جنی، همون نامزدت؟ ‫- آره.
‫آره، حتما دیوونه‌ش کردم. من...
‫می‌ترسم که باهام ازدواج نکنه جو.
‫حالش خوبه؟
‫آره.
‫بابی؟
‫- بلایی سر جنی آوردی؟ ‫- نه، ببین...
‫من هیچوقت چنین کاری نمی‌کنم جو، ‫و خودت اینو می‌دونی، خب؟
‫آره.
‫صدای آسیاب‌های بادی رو می‌شنوی؟
‫- آسیاب‌های بادی؟ ‫- آره، آره اونا...
‫همه‌چیزو در حرکت نگه می‌دارن. انگار، می‌دونی،
‫بدون اونا همه‌چیز متوقف میشه و...
‫و اگه گوشت رو بذاری روی زمین، می‌تونی...
‫می‌تونی صداشون رو بشنوی، این...
‫این کاریه که داشتم روی پل انجام می‌دادم
‫- داشتم بهشون گوش میدادم. ‫- خب، چی می‌شنوی؟
‫صدای جیغ.
‫کی جیغ میکشه؟
‫خب تیغه‌هاش، اونا هوا رو می‌بُرن و...
‫هوا از درد جیغ میکشه.
‫می‌دونی من توی رویاهام به آدما آسیب می‌زنم جو.
‫کارهای بدی انجام میدم، ولی...
‫می‌دونم که می‌دونی من آدم بدی نیستم رفیق.
‫چطوری بهشون آسیب میزنی؟
‫می‌دونی، تنفر طبیعیه. همه تنفر دارن.
‫تو از کی متنفری؟
‫یه زنه‌ست که همش سروکله‌ش پیدا میشه وقتی که...
‫منتظرش نیستم. راستش عجیبه.
‫- یه زن؟ ‫- آره.
‫میتونی واسم توصیفش کنی؟
‫جای زخم داره بابی؟
‫مثل تو زخم‌های خودزنی داره؟
‫"زود باش بابی، دروغ نگو!"
‫لطفا مجبورم نکن اینو بگم، ‫الان نه. ممنونم...
‫مجبورت میکنه چی بگی بابی؟
‫می‌دونی چیه؟ راستش الان یه هشدار داشتم.
‫- باید برگردم سر کار. ‫- بابی، بابی، دکتر بهم گفت
‫که تو داشتی درمورد شستن خون از دستات صحبت می‌کردی.
‫- نه، گمون نکنم اینطور بوده رفیق. ‫- امشب بلایی سر کسی آوردی بابی؟
‫نه معلومه که بلایی نیاوردم... ‫چی؟ چرا همش اینو... نـه!
‫اون زنه که وقتی منتظرش نیستی پیداش میشه چی؟
‫اسمش چیه؟
‫جو اگه الان نرم، شغلم رو از دست میدم.
‫- اسمش کاترینه؟ ‫- جنی منو میندازه بیرون. نـه!
‫- بابی خواهش می‌کنم برگرد و بهم بگو. ‫- ممنون.
‫شرمنده دکتر...
‫الان بوی خاصی ازش استشمام کردی؟
‫- نه. ‫- مثل یه بوی شیرین. یه بوی خیلی شیرین...
‫واقعاً متأسفم، باید به این رسیدگی کنم.
‫کلروفرم. بوی کلروفرم ازش استشمام نکردی؟
‫نه.
‫واقعاً متأسفم، ولی وقت ندارم.
‫می‌خواید همراه من بیاید؟
‫شرمنده رفیق.
‫فکر کردم یه جغد شب باشی.
‫و واسه چی؟
‫الگوی خواب یه جغد به ذهنشون کمک میکنه ‫که بهتر عمل کنه.
‫جمله‌ی یکی از کتاب‌هاته؟
‫توی گزارش آسیب‌شناسی چیزی رو از دست دادم؟
‫مثل چی؟
‫اثری از کلروفرم
‫روی کاترین مک‌کین پیدا نکردن، درسته؟
‫چرا؟
‫ممکنه ناخوشایند بنظر بیاد ولی...
‫گزارش گم‌شدن زن دیگه‌ای توی ‫24 ساعت اخیر داده نشده؟
‫- واسه چی می‌پرسی؟ ‫- من...
‫ببین، احتمالاً چیزی نیست.
‫نه، نه. بهم بگو چی می‌دونی.
‫هنوز باید اطلاعات بیشتری پیدا کنم.
‫ببخشید که زنگ زدم کارآگاه. ‫به‌زودی باهات صحبت می‌کنم.
‫نه، نه، ببین، صبر کن...
‫قطع نکن!
‫عذر می‌خوام؟ ادی بارتون؟
‫من دکتر جو اُلاکلین هستم.
‫درمورد گزارش روانی بابی موران واسه
‫حکم پیشِ روش صحبت کردیم.
‫آها...
‫- خیلی ممنون دکتر اُلاکلین. ‫- خواهش می‌کنم.
‫فقط می‌خواستم شخصاً بهتون بدمش
‫تا بتونم چندتا سوال درمورد بابی بپرسم.
‫این ممکنه کمک کنه... توی تخفیف حکم بابی موران
‫ولی هنوزم سعی دارم بابی رو درک کنم.
‫ها! درک کردنشون.
‫حسابی خوشحالم
‫تنها چیزی که می‌دونم برگه‌ی اتهام
‫و گفتگوی کوتاهیه که واسه تنظیم ‫وثیقه باهاش داشتم.
‫از موکل‌هام نمی‌خوام که حقیقت رو بهم بگن.
‫انتظارش رو ندارم.
‫خبر نداری بابی سابقه‌ی ‫رفتار خشونت‌آمیز داشته یا نه؟
‫دکترش تویی.
‫آره فقط نگرانم که گذشته‌ش رو ازم مخفی کنه.
‫تا جایی که می‌دونم این اولین جرمشه.
‫با تجربه‌ی تو
‫احتمال داره که در گذشته رفتار خشونت‌آمیزی ‫بخصوص با زن‌ها داشته؟
‫اون یه موکله، من در این مورد گمانه‌زنی نمی‌کنم.
‫توی کار "معاضدت قضایی" نیستی، مگه نه؟ ‫(اختیارکردن وکیل برای افراد بی‌بضاعت)
‫چندسال قبل توی کار ‫معاضدت قضایی بودم که ورشکسته شد.
‫اون سرایدار یه انباره با کمترین حقوق.
‫کی پولت رو میده؟
‫من اونقدر هم گرون نیستم.
‫و البته هرگز اینو نمیگم، نقض رازداریه.
‫ولی بعدش تو خبردار میشی، مگه نه؟
‫- دکتر اُلاکلین. ‫- ممنون بابت وقت‌تون.
‫دادگاه انصاف لطفا.
‫همین الان 2 هزار پوند رو رد کردیم!
‫خبر عالی!
‫آقایون و خانم‌ها، برمی‌گردیم به مورد 17،
‫صدف رنگین‌کمونی ما، یک...
‫دو، هشدار آخر.
‫تمام شد در 110 پوند!
‫خب مستقیم میریم سراغ مورد 18.
‫و گمونم همه‌تون موافقید که
‫یه منظره‌ی زیبا از زیر آب دریاست، ‫با حضور یه نهنگ بی‌نظیر.
‫کی با 10 پوند شروع میکنه؟
‫10 پوند، خیلی ممنون جناب.
‫کسی 20 تا هست؟ 20 پوند اینجاست.
‫کسی 30 پوند هست؟ دوباره شما جناب.
‫40 پوند، خیلی ممنون و 50 پوند. 60 پوند.
‫70 پوند، 80 پوند و 90 پوند.
‫داریم به 100 نزدیک میشیم. 100 پوند!
‫معرکه‌ست!
‫کسی می‌خواد ما رو از 100 پوند ببره بالاتر؟
‫گمونم واسه شماست جناب. میریم...
‫بله؟
‫اوه!
‫اوه.
‫یه پیشنهاد قیمت مهر و موم شده.
‫اوه، نمی‌تونن...
‫پانصد پوند. واو.
‫واو!
‫جناب...
‫میخواید بیشتر از 500 پوند بدید؟
‫- آره، پونصد و... ‫- نه!
‫یک...
‫دو...
‫با 500 پوند تموم میشه!
‫خبر بی‌نظیریه.
‫یه لحظه الان میام.
‫خب گمونم به‌نظر دوست‌داشتنی میاد.
‫سلام. کی تصویر نهنگ رو خرید؟
‫اوه متأسفم، یه پیشنهاد مهروموم‌شده بود.
‫اوه بیخیال رفیق، یه پیشنهاد مهروموم‌شده.
‫مزایده‌ی مدرسه‌ست، نه مزایده ساتبیز!
‫خب نه، ولی با اعتمادبنفس ایجاد شده.
‫- بذار یه نگاه به لیستت بندازم. ‫- چی؟
‫- بذار یه نگاه بندازم... ‫- نه، من...
‫- سعی داری چی رو قایم کنی؟ ‫- اینطور نیست!
‫می‌خوام ببینم کی تصویر کوفتی رو خریده!
‫جو! جو!
‫خیلی متأسفم.
‫- اون چه کاری بود جو؟ ‫- نقاشی رو می‌خواستم.
‫نمی‌خواستم دست کس دیگه‌ای بیفته.
‫خیلی شرم‌آوره.
‫می‌دونی، یه والدین دست‌ودل‌باز...
‫می‌خواستن به مدرسه کمک کنن و ناشناس بمونن.
‫فقط درمورد نقاشی چارلی نبود.
‫یه ماه استراحت کن.
‫دو ماه.
‫همه درک می‌کنن، وفق‌دادن سخته.
‫و باید به چارلی بگی.
‫آره.
‫بریم.
‫قربان.
‫یه چیزی دارم.
‫اُلاکلین 40 دقیقه‌ست که مثل یه مجسمه نشسته.
‫ساعت 22:18، بلند میشه، یه تصمیم گرفته...
‫ببخشید، بگو.
‫خب با دوتا مرد مصاحبه کردیم
‫که میگن شبی که کاترین ناپدید شد همراهش بودن.
‫توی یه کافه حدود 1.5 کیلومتر اونورتر از جایی که
‫جسدش کشف شد، باهاش صحبت کردن. ‫گفتن که اون، کافه رو
‫بین ساعت 10:30 تا 10:45 ترک کرد.
‫گفتن قرار بوده با کسی ملاقات کنه.
‫کارت خوب بود.
‫پزشکی قانونی یه نگاه دیگه به جسدش انداخت، درسته؟
‫آزمایش کلروفرم مثبته.
‫- اوه خدای من. ‫- اون از کدوم گوری می‌دونست؟
‫ببخشید مزاحمت شدیم.
‫فقط باید یکی دوتا سوال ازت بپرسیم.
‫ممنون.
‫صحیح، چه کمکی ازم برمیاد؟
‫بسیارخب، وقتی یه نفر به اون تعداد چاقو خورده باشه
‫خودشونو زحمت نمیدن دنبال چیز دیگه‌ای باشن.
‫درمورد کلروفرم از کجا خبر داشتی؟
‫پس اثری از کلروفرم روی کاترین پیدا کردین؟
‫تو از کجا می‌دونستی که پیدا می‌کنیم؟
‫نمی‌تونم رازداری دکتر و بیمار رو ‫زیرپا بذارم. متأسفم.
‫درواقع دکتر اُلاکلین
‫باید اطلاعات محرمانه رو افشا کنید
‫اگر که بیمار نیت قانع‌کننده‌ای ‫برای آسیب جدی داشته باشه.
‫نه این یه وظیفه واسه محافظت از قربانی مدنظره
‫من نمی‌دونم بیمارم چه قصدی داره.
‫چیزی که می‌دونم اینه که، اون شبی که به شما زنگ زدم
‫بوی کلروفرم رو ازش استشمام کردم.
‫و واسه همین درمورد این پرسیدین که آیا ‫زن دیگه‌ای هم گم شده یا نه؟
‫شک کرده بودم
‫به دخالتش توی مرگ کاترین...
‫از وقتی که بهم گفتین اون 21 بار چاقو خورده.
‫و آره، نگران بودم که شاید اون
‫به کس دیگه‌ای حمله کرده باشه.
‫خب ممکنه اینکارو کرده باشه، اسمش چیه؟
‫- ممکنه اشتباه کنم. ‫- نه.
‫نه نه. همین الان چیزی که می‌دونی رو بهم بگو
‫وگرنه به جرم منحرف کردن ‫مسیر عدالت بازداشتت می‌کنم.
‫بسیارخب.
‫آخر امروز یه نوبت داره.
‫اگه حق با تو باشه
‫این بابی موران یه شخص به شدت پریشانه.
‫سوژه احتمالی رؤیت شد.
‫- داره میاد سمت شما. ‫- دریافت شد.
‫خودشه؟
‫- آره. ‫- سوژه‌ی مذکر داره نزدیک میشه.
‫- نوبت شماست. ‫- دریافت شد.
‫برو. برو.
‫بابی موران؟
‫من گروهبان کارآگاه دیوی هستم، ‫از پلیس پایتخت. میشه لطفاً باهاتون صحبت کنم؟
‫راستش من... الان یه نوبت با دکترم دارم.
‫شرمنده، نمی‌تونم صحبت کنم... ولم کنید!
‫لطفاً ولم کنید! حالم خوب نیست!
‫من شما رو به احتمال قتل ‫کاترین مک‌کین بازداشت می‌کنم.
‫مجبور نیستید چیزی بگید...
‫همینه. فوراً ببریدش توی ون.
‫ولم کنید!
‫جو، خواهش می‌کنم!
‫من کار اشتباهی نکردم! چرا؟
‫نه، نه، خواهش می‌کنم!
‫جو!
‫- ممنون دکتر. ‫- کارآگاه...
‫بهتره بهش نگید که من بهتون اطلاعات دادم.
‫آره، نه، نگران نباشید.
‫منافع کاری و حرفه‌ای شما در درجه اول اهمیته.
‫بگو که این معنیش اینه که کارمون ‫با بابی موران تموم شده؟
‫- آره، گمونم همینطوره. ‫- عالیه.
‫چون وجهه‌ی خوبی واسه مطب نداره
‫که مشتری‌هارو دست‌بسته بکشن ببرن.
‫کوتاهه که بتونی حفظش کنی
‫تو یه بذله‌گوی خودجوش به‌نظر میای،
‫منم عروس خیره‌کننده‌ای که...
‫سخنرانی عروسیت؟
‫اوه آره.
‫جو، خواهش می‌کنم دبه نکن.
‫نه، نه، نه، دبه نمی‌کنم. بی‌صبرانه منتظرشم.
‫همه‌شون رو نمی‌تونی نجات بدی.
‫آخرین بار
‫درمورد تو صحبت کردیم... که دفتر خاطرات داری.
‫من... راستش...
‫خیلی درموردت نوشتم.
‫خب فقط یه‌وقتایی چنین حسی داره که...
‫تو تنها کسی هستی که واقعاً گوش میده.
‫که واقعاً اهمیت میده.
‫چارلی...
‫یه چیزی هست که می‌خوام درموردش باهات صحبت کنم.
‫درمورد اتفاقاتیه که اخیراً واسم رخ داده.
‫حالا این ترسناک نیست.
‫واسه خیلی از آدمای دیگه هم رخ میده، ولی...
‫من یه بیماری دارم.
‫- اسمش پارکینسونـه. ‫- همین که دستت میلرزه؟
‫آره آره همینطوره، دستمه، و...
‫و یه وقتایی پام.
‫ولی مشکل دیگه‌ای ندارم
‫قرار نیست برم بیمارستان...
‫می‌میری؟
‫نه. نه.
‫نه عشقم، معلومه که نمی‌میرم.
‫عمو جک مراقب منه.
‫اون دکتر واقعاً باهوشیه.
‫- جناب اُلاکلین؟ ‫- بله؟
‫من دی‌جی هستم. لوله‌کش.
‫اوه درسته. دیگ بخارتون رو آوردم.
‫میتونید یه کمک بهم بدید، درسته؟
‫- آره. آره حتما. ‫- کیه؟
‫لوله‌کشه. می‌خوام کمکش کنم.
‫اوه آره.
‫تمام کاغذ و مدارک‌ها توی ونـه.
‫گارانتی پنج‌ساله داره
‫و تضمین ماندگاری داره واسه وقتی که ‫بخار توش نباشه، وارد عمل میشه.
‫نمی‌تونستن سبک‌تر بسازنش، نه؟
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- گرفتیش؟ ‫- آره، آره.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- خوبی؟ ‫- آره آره خوبم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، آره.
‫- چی شد؟ ‫- هیچی!
‫خوبم. پام سر خورد.
‫بسیارخب.
‫- مطمئنی خوبی؟ ‫- آره!
‫- همینجا؟ ‫- آره.
‫بسیارخب.
‫چارلی!
‫زود باش چارلی!
‫زود باش، برو!
‫اووووه!
‫ایول!
‫ایول چارلی! آفرین، گل خوشکلی بود!
‫دکتر جوزف اُلاکلین...
‫من شما رو به احتمال قتل ‫کاترین مک‌کین بازداشت می‌کنم.
‫- چی؟ ‫- مجبور نیستید چیزی بگید
‫ولی ممکنه به دفاع شما آسیب بزنه ‫اگه اشاره‌ای نکنید
‫به چیزی که تحت تردیده و ‫بعداً توی دادگاه بهش تکیه می‌کنید.
‫- شوخی می‌کنید؟ ‫- هر حرفی بزنید
‫ممکنه بعنوان مدرک ارائه بشه.
‫- جدی؟ ‫- جناب دستاتون رو ببرید پشت سرتون.
‫نه، نه، این نه. اینجا نه.
‫عزیزم چیزی نیست. ولش کن. ‫ببین، بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫یه سوء تفاهمه. رفع میشه.
‫مامان؟
‫بابا!
‫بابا! کجا میری؟
‫بابا!
‫می‌تونیم تأیید کنیم که یه مرد 42 ساله بازداشت شده
‫در ارتباط با قتل کاترین...
‫- اوه خدای من! ‫- شما خوبید خانم اُلاکلین؟
‫هی!
‫برید بیرون!
‫یالا، برید بیرون!
‫گم شید! یالا بزنید به چاک!
‫پاپاراتزی‌های لعنتی.
‫چطور اینکارو می‌کنن؟
‫نتونستم بگیرمشون.
‫ممنون.
‫- آشغال‌ها. ‫- آره.
‫متنفرم اینو بگم وقتی که این همه مشکلات دارید
‫ولی... یه کابوس واقعی زیر تخته‌ی کف خونه‌تون هست.
‫واسه همین تمام روز اینجا بودم.
‫اگه الان یه فکری واسش نکنم
‫سیل سرتون آوار میشه.
‫شرمنده.
‫حالتون خوبه؟
‫آره.
‫خب من...
‫فردا می‌بینمتون.
‫آره. ممنون دی‌جی.
‫پرونده شماره 496.
‫این مصاحبه‌ با دکتر جوزف اُلاکلین
‫در حضور جناب سایمون کلیور هست.
‫من گروهبان کارآگاه دیوی هستم، ‫همچنین بازرس کارآگاه روییز هم حضور دارن.
‫زمان مصاحبه، 21:50
‫بابی موران رو دادی به ما که توجهمون رو منحرف کنی.
‫نه، اینطور نیست.
‫اسنادت در مورد اون که ‫با نهایت اکراه با ما درمیون گذاشتی
‫هیچکدومش با عقل جور درنمیان.
‫اون شغلی نداره، یا نامزد.
‫توی یه خوابگاه دانشجویی زندگی می‌کنه
‫یه مسافرخونه که هرکسی اونجا ‫اونو میشناسه، بنظر ازش خوشش میاد.
‫یه نفر گفت "روح لطیفی داره"
‫توی لندن بزرگ نشده
‫هیچوقت با باباش نرفته به مسابقه فوتبال
‫زنی که بهش حمله کرده، بچه همراهش نبوده.
‫پس یه مشت دروغ تحویل من داده.
‫و بهمون گفت که تو اونو مجبور کردی
‫که درمورد زنی که خودزنی کرده بهت بگه
‫و اینکه تو اسمشو گذاشتی "کاترین".
‫دکتر اورژانس که اونو درمان کرد بهمون گفت
‫که تو تنها کسی بودی که بوی کلروفرم ازش استشمام کردی
‫و سعی کردی یه چیز بزرگ درموردش بسازی.
‫تو می‌دونستی که ما سرنخ‌هارو پیدا می‌کنیم
‫چون تو اونی بودی که از کلروفرم ‫روی کاترین مک‌کین استفاده کردی.
‫نه، اینطور نیست.
‫تمام اون نقش‌بازی‌کردن درمورد رازداری بیمار!
‫تو واسه موران پاپوش دوختی ‫بخاطر جریان خشونت‌آمیز اخیرش
‫می‌دونستی که اون شب‌ها سرگردون می‌چرخه
‫چقدر واسش سخت میشه که کارشو توجیه بده.
‫منظورم اینه، اون بدرد این کار می‌خوره. ‫امیدوار بودی یکم شانس بیاری.
‫داره شمارو بازی میده.
‫گوش کن، ما می‌دونیم بابی موران ‫کاترین مک‌کین رو نکشته!
‫نمی‌تونسته کشته باشه!
‫ما ده دوازده شاهد پیدا کردیم
‫توی یه کلاس شب
‫که می‌تونه تایید کنه شبی که کاترین ناپدید شد ‫اون کجا بوده.
‫و بعدش تمام شب یه تضمین و ‫مدرک داره که توی خوابگاه بوده
‫و صبح روز بعد هم مجدداً شواهد ‫و دوربین مداربسته اینو تایید می‌کنن.
‫اون این کارو نکرده.
‫بابی موران یک ماه پیش از قتل
‫درمورد علاقه‌ش به عدد 21 بهت گفت.
‫بازم میگم، اون گفت در این مورد ‫مرتب تحت فشار قرار میگرفته.
‫بعدش بعد از اینکه کاترین مک‌کین رو کشتی
‫واسه اینکه بندازیش گردن اون، ‫21 بار بهش چاقو زدی.
‫بازم این یه سوال ساده‌ست.
‫اون شب، بعد از ساعت 10 کجا بودی؟
‫قبلاً بهتون گفتم
‫از خود بیخود شدم و بعدش رفتم پیاده‌روی
‫و قدم زدم و قدم زدم و قدم زدم، ‫تا حالم سرجاش بیاد.
‫شرمنده.
‫نمی‌خواستم با اون حال خرابم برم خونه!
‫- مسیرت کجا بود؟ ‫- من...
‫گیج و بهم‌ریخته بودم. نمی‌دونم مسیرم کجا بود.
‫ازدست دادن حافظه هم جزو علائم پارکینسونه؟
‫بازرس کارآگاه، خواهش می‌کنم.
‫خب شاید بتونیم حافظه‌ت رو واست تقویت کنیم.
‫سوابق تماس گوشی کاترین رو گرفتیم.
‫آخرین تماسی که اون گرفت...
‫به دفتر تو در ساعت 6:37 بود.
‫موکل من به شناختن مقتول اعتراف کرد.
‫و همچنین توضیح داد که درخواست شغل
‫توی مطبش داده.
‫غواص فرستادیم ته کانال کنار بار
‫جایی که کاترین ناپدید شد. ‫کار وحشتناک و کثیفیه.
‫دوچرخه‌ها، ماشین‌های لباسشویی... همه‌جور چیزی.
‫و کیف کاترین.
‫بخاطر ضبط نوار،
‫من دارم به دکتر اُلاکلین یه کیف زنانه ‫و یه گوشی موبایل نشون میدم.
‫داخل کیف گوشیش رو پیدا کردیم.
‫و باید بگم
‫کارایی که این روزا با تکنولوژی انجام میدن معرکه‌ست.
‫یه بخش از تقویمش رو سر هم کردن.
‫کاترین شبی که ناپدید شد
‫یه قرار ملاقات داشت
‫با آقای جی اُ.
‫جی اُ؟
‫اوه! اول اسم و فاملیت.
‫درسته؟
‫- یه ملاقات ترتیب دادین. ‫- نه، ندادیم.
‫گمونم داشت میومد پیشت چون...
‫- نه! ‫- عدالت ازش سلب شده بود...
‫- نه اینطور نیست. ‫- به مدت 4 سال.
‫- من بهش حمله نکردم! ‫- اون مصمم بود
‫شغلت و ازدواجت رو
‫- نابود کنه. ‫- نه!
‫از قضا زمانی با تو روبرو شد که بهت گفته شد
‫- یه بیماری سرنوشت‌ساز داری. ‫- حقیقت نداره.
‫به شدت عصبانی بودی
‫- و اونو کشتی... ‫- خب شما... شما هیچی ندارین!
‫- به نحوی که جوری بنظر بیاد... ‫- شما هیچی ندارید!
‫کار جنون آمیز یکی از بیمارای توئه.
‫شما یه سری اول اسم و فامیل توی تقویم دارین
‫و یه تماس به دفتر من!
‫چیزی ندارید!
‫حیف که مجبور بودیم ولش کنیم.
‫دایره‌ی بازرسی سلطنتی خیال می‌کنه ‫هنوز مدرک کافی نداریم.
‫یه جنگ میشه ولی باید به لیست بیمارهاش
‫توی 15 سال اخیر دسترسی پیدا کنیم.
‫ متوجه بشیم آیا به کسی از اونا حمله داشته...
‫یا کسی ازشون غیبش زده یا نه.
‫قربان.
‫چیزی شد؟
‫چجوری می‌تونن ازش قسر در برن؟
‫نتیجه‌گیری‌های سریع و احمقانه کردن
اصلا مدرک معتبری هم ندارن.
‫چیه؟
‫با داستانت موافقت کردم.
‫ولی روزی که داخل قبرستون بودیم
‫ندیدم بیلی بلند کنی
‫و از کنار قبر مادرت جابجاش کنی.
‫خیلی خب...
‫ولی اینکارو کردم.
‫و به پلیس دروغ گفتم
‫زمانی بهشون گفتم که طرفای نیمه‌شب اومدی خونه.
‫با صدای دوش گرفتنت بیدارم کردی.
‫ساعت رو تماشا کردم، ساعت 4:30 صبح بود.
‫شاید... نصف شب از خواب پا شدی تا دوش بگیری.
‫ولی میگی همه شب رو داشتی نوشیدنی می‌خوردی،
‫تو همچین آدمی نیستی جو.
‫حرفت رو باور نمی‌کنم.
‫چرا اینارو زودتر نگفتی؟
‫می‌ترسیدم به کسی علاقه داشته باشی
‫و دلم نمی‌خواست که واقعیت داشته باشه.
‫ولی تو رفتی به دیدنش، درسته؟
با ‫کاترین ملاقات کردی.
‫جو، داری منو می‌ترسونی.
‫اوه خدا! تو با اون بودی!
‫دیداری با کاترین نداشتم، با کارا دیدار کردم.
وایسا... چی؟ کارا؟ چرا؟
‫نمی‌دونم...
‫از شوک تشخیص بیماری، ‫دلم می‌خواست با یه‌نفر حرف بزنم.
‫چنین اتفاق مهمی برات میفته
‫و نمیای خونه پیش من؟
‫نمی‌تونستم بپذیرم که دربارش بهت بگم.
‫- پس رفتی پیش اون زن؟ ‫- اون رفیق منه...
‫تو یه برنامه داشتی، قصد نداشتم ...
‫تلاش می‌کردی بهترش کنی.
‫- من قصد نداشتم بهترش کنم... ‫- اوه پس مقصر منم؟
‫نمیگم تقصیر توئه، فقط...
‫فقط می‌خواستم همه‌ چیزو از بین ببرم !
‫باهاش بیرون بودی؟
‫بعدش اومدی خونه
‫جسارت چنین کاری داشتی؟
‫با اون رابطه داشتی، بعدش اومدی خونه
‫و منو بدبخت کردی!
‫اوه شرمنده، دردت گرفت؟
‫فقط به این عادت ندارم!
‫- ترسو عوضی! ‫- خیلی خب، متأسفم. باشه.
‫برو بیرون! جایی توی این خونه نداری!
‫برو بیرون!
‫ باهاشون تماس گرفتی ؟ ‫- نه.
‫جو، جدی میگم،
‫برو پیش پلیس، همین حالا برو، ‫فقط بهشون بگو کجا بودی.
‫چی بهشون بگم؟
‫به اونا و همه دنیا بگم
‫که دلیل موجهم واسه نکشتن بیمار سابقم
‫این بوده که کنار یه بیمار سابق دیگه‌م بودم
‫که از قضا یه آدم چندش آور هم هست.
‫جو، اون مشکلت رو حل میکنه.
‫مجازاتش رو قبول کن و زندگیت رو...
‫کسی حرف کارا رو باور نمی‌کنه.
‫اون بدترین بهونه‌ و عذر ممکنه.
‫- ولی اون بهونه و عذر توئه! ‫- اوه خدا...
‫ببین می‌دونم همیشه انسان خوبی بودی
‫و الان مچت گرفته شده
‫- ولی بهت قول میدم... ‫- آره، عاشق این میشن
‫مگه نه؟ به صف میشن.
‫از کارم برکنار میشم، همه چیمو ازدست میدم،
‫روز عشق و حال مطبوعات میشه. ‫من اینکارو نمی‌کنم جک.
‫بهشون این رضایت رو نمیدم که سرزنشم کنن.
‫اونا کی هستن؟
‫بابی موران و هرکس دیگه‌ای که برام پاپوش دوخته.
‫بابی موران یه عذر سخت و محکم داره، ‫پس قطعاً کار اون نیست.
‫اون به نوعی داخل این ماجرا دخیله.
‫می‌دونم که هست و...
‫اگه نیست، چی توی دستمونه؟
‫تنها چیزی که داریم جنون ‫کاترین مک‌کینه که خودشو کشته
‫تا برگرده پیش من. من که اینو باور نمی‌کنم.
‫این یه کابوس به دقت طراحی‌شده‌ست.
‫درسته، "یه کابوس به دقت طراحی‌شده"، جو...
‫چه کسی باید بخواد چنین کاری باهات کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫صبح بخیر مینا.
‫جو؟
‫ام...
‫با توجه به شرایط...
‫آره، درک می‌کنم.
‫قدم زدن بین صندلی مهمون‌ها
‫با مردی که کت بالا سرشه ‫اون تصویری نیست که سراغش باشی.
‫چی؟ نه، خب...
‫شرکا دوست دارن ببیننت ‫تا درباره مسائل باهات حرف بزنن.
‫- درباره دستگیریت شنیدن. ‫- اوه لعنتی.
‫می‌دونم. خدایا چقدر ظاهرت داغونه.
‫چی...
‫دیروز آخرین روزم بود. ‫فقط اومدم وسایلم رو جمع کنم.
‫یه مریض منتظره.
‫تو اینجا چی می‌کنی؟
‫یه وقت ملاقات داشتم.
‫واو، نگاهش کن.
‫تو با من روراست نبودی، مگه نه؟
‫- بذارش زمین خواهشا . ‫- اوه...
‫چیه؟ میترسی دفنش کنم
‫توی سرت جو، مگه نه؟
‫جو، تو خیال می‌کنی من چنین آدمی‌ام؟
‫خیال می‌کنی چنین کاری ازم برمیاد
‫چون همینو به پلیس گفتی، درسته؟
‫من به دلیل چیزایی که تو ‫دربارم گفتی دستگیر شده بودم.
‫و وکیلم توصیه کرده که شکایت کنم
‫بدلیل نقض رازداری!
‫اومدم اینجا تصمیممو بگیرم.
‫درباره کاترین مک‌کین چی میدونی؟
‫اوه خدای من، من هیچی درباره کاترین مک‌کین نمی‌دونم!
‫توی چندماه اخیر یه مشت دروغ تحویل من میدادی.
‫- چرا همچین کاری می‌کردی؟ ‫- بوپ، بوپ.
‫میپره، مگه نه؟ مگه شغلت همین نیست؟
‫که بدونی چی درسته و چی غلط؟
‫نه این وظیفه‌ی بیماره.
‫کسی تورو بازیچه کرده بابی؟
‫وادارت می‌کنه کارهای بدی انجام بدی؟
‫آره تویی که منو بازیچه کردی!
‫نه من تلاش دارم کمکت کنم.
‫"بیخیال بابی، دروغ نگو. وقتش رو هدر نده!
‫فقط بهش بگو چه اتفاقی افتاد ‫و تموممون می‌تونیم بریم خونه."
‫اگه چیزی درباره مرگ کارین مک‌کین می‌دونی
‫باید بهم بگی. همین حالا .
‫ قصد دارم توصیه‌ی وکیلم رو گوش بدم ‫و بهش بگم ازت شکایت کنه.
‫چی میخونی؟
‫کتاب اُلاکلین.
‫فایده‌ای داشته؟
‫برای کمک به افراد دارای فوبیای شایع ‫از راه روانشناسی وارد میشه
‫چون توی 14 سالگی مرگ مادرش رو ‫توی آتش‌سوزی خونه می‌بینه.
‫باید درباره این پرس و جو کنیم ‫که اون آتیش چطوری شروع شد.
‫زمانی شغلت توی قتل باشه این بلا سرت میاد.
‫پاپوش درست کردن اُلاکلین برای بابی موران
‫بعنوان قاتل کاترین براش جواب نداد، درسته؟
‫پس یه نقشه جدید احتیاج داره، ‫سردرگمی بیشتر، غلط‌اندازی بیشتر.
تلاش می‌کنه همه رو متقاعد کنه
‫اونه که براش پاپوش دوخته شده.
‫حتی ممکنه تلاش کنه خودشو قانع کنه که بیگناهه.
‫ولی روش می‌مونیم.
‫پاش میلغزه...
‫و اونوقت توی چنگمونه.