‫اگه چیزی درمورد
‫مرگ کاترین مک‌کین ‫خبر داری باید بهم بگی.
‫ما اطلاع داریم که بابی موران ‫کاترین مک‌کین رو نکُشته.
‫بابی یه بند دروغ میگه.
‫باید به پلیس بگی ‫کارا عذر موجه توئه.
‫اوه، خدایا، کارا.
‫تو هم قسمتی از پاپوش‌ دوختنم هستی.
‫جو، این مسخره ست.
‫چرا باید کسی بخواد به‌جرم ‫قتل واست پاپوش بدوزه؟
‫چرا کسی تا این اندازه ازم ‫بیزاره که این‌کارو بکنه؟ نمی‌دونم.
‫من هیچ‌ موقع از عشقم ‫به تو کم نشد. هیچ‌وقت.
‫بابی مورگان درخواست ‫داده پرونده‌اش رو ببینه.
‫چه اسم‌هایی امکان داره دیده باشه؟
‫خب، شاید، همه‌مون ‫داریم مجازات می‌شیم.
‫اوه، خدایا، به پدرش ‫تهمت کودک‌آزاری زدم.
‫دارم تلاش می‌کنم یه نفر که ‫سال‌ها قبل توی لیورپول
‫باهاش کار می‌کردم رو پیدا کنم.
‫آقای ارسکین؟
‫همسایه‌ها گفتن روپرت ارسکین ‫آدم آرومی بوده.
‫جز اینکه زنبورداری می‌کرد ‫کسی چیزی واسه گفتن نداشت.
‫یه هفته‌ایه اونجاست، شایدم دو هفته.
‫هیچ اثری از جراحت یا زخم نیست ‫که نشان‌دهنده‌ی خشونت باشه.
‫با توجه‌به اینکه دهنش با ‫چسب بسته شده بوده
‫شاید دلیل مرگ کم‌آبی بدنه.
‫حتما زیاد طول کِشیده تا بمیره
‫به‌همراه درد و اذیت زیاد.
‫پس یه نفر جدی ‫ازش خوشش نمی‌اومده.
‫به‌نظر میاد مرگِ بامجازات بوده.
مچکر
‫باید بفهمیم رابطه ارسکین ‫با اُلکلین چی بوده،
‫بجز اینکه با یکدیگه کار می‌کردن.
‫ارسکین یه چیزی می‌دونسته؟
‫یه چیزی که اُلکلین دلش ‫نمی‌خواسته رو بشه؟
‫ولی این بی‌رحمی برای چی بوده؟
‫و چرا اُلکلین از ریچل فِن‌ویک خواسته
‫ارسکین رو واسش پیدا کنه، ‫زمانی دو هفته پیش کُشته‌اش؟
‫فرض رو بر این گرفته که ما ‫داریم به تماس‌هاش می‌دیم،
‫و قصد داشته بی‌گناه به‌نظر بیاد.
‫هیئت‌منصفه امکان داره گول‌شو بخوره.
‫همون کاریه که همه این مدت داشته باهامون ‫می‌کرده، قربان، داره تلاش می‌کنه بازی‌مون بده.
‫هومم.
‫خب، جدا از خانواده‌ی بابی،
‫شاید یه لیست دیگه از افراد باشه ‫که باید امنیت‌شون رو درنظر بگیریم،
‫افرادی که توی لیورپول ‫باهاشون کار می‌کرده.
‫روش کار می‌کنم.
‫و در رابطه با پیدا کردن خانواده‌ی ‫مورگان در چه حال هستیم؟
‫خب، چیزی زیادی واسه پیدا کردن نیست.
‫منظورم اینه، هنوز داریم تلاش می‌کنم ‫جای برادر ناتنی‌شو توی استرالیا پیدا کنیم.
‫و اُلکلین، ‫بازم فکر می‌کنیم توی لیورپوله؟
‫منطقه‌های اطراف ‫لندرور رو زیر و رو کردن
‫و بازم دارن می‌گردن. ‫مچکر.
‫- پس هر روز این‌کارو می‌کنه؟ ‫- آره.
‫زنش گفت: حتی اگه از آسمون سنگ بباره.
‫راه و روشش واسه مبارزه با باندهای ‫موادمخدر رنگ‌کردن گرافیتی‌هاست.
‫ایناهاش.
‫مددکار اجتماعی بزرگی بوده.
‫کمک کرده حکم دادگاه ‫بابای بابی صادر بشه.
‫بهش نمی‌خوره حال و روز ‫خوبی داشته باشه، درسته؟
‫نه. ولی امیدوارم بتونه بهمون بگه
چه کسی ممکنه دخترش رو ‫مسموم کرده باشه.
‫فقط دلم نمی‌خواد واسش ‫درد بیشتری به‌وجود بیارم.
‫واسم آرزوی موفقیت کن.
‫لوکاس.
‫سلام.
‫جو اُلکلین هستم؟
‫نمی‌دونم منو یادته یا نه، سال‌ها ‫پیش با یکدیگه کار می‌کردیم.
‫به لطف تو، زنم ‫دیشب باهام صحبت کرد.
‫بعد از چندماه اولین‌بار بود.
‫راستی‌راستی صحبت میکرد.
‫ملیندا باهاش تماس گرفته بود.
‫و من یه سری سؤالات ازش پرسیدم.
‫اونم جواب داد. تقریبا معمولی.
‫لوکاس...
‫میشه بهم بگی چه اتفاقی ‫واسه دخترت افتاده، سونیا؟
‫چرا؟
‫چون‌که خیال نمی‌کنم ‫مرگ‌ش تصادفی بوده باشه.
‫خیلی وقته منتظرم یه نفر ‫این حرفو بزنه.
‫من همیشه می‌گفتم ‫تصادفی نبوده.
‫اون هیچگاه مواد ‫مصرف نمی‌کرد، هیچ‌وقت.
‫پلیس حرفم رو باور نمی‌کرد .
‫- چی فهمیدی؟ ‫- دقیقا چه اتفاقی واسش افتاده؟
‫فقط بهم بگو چی می‌دونی!
‫خواهش می‌کنم، لوکاس، ‫فقط اگه می‌تونی بهم بگو.
‫اولین سالش داخل دانشگاه بود.
‫رفت یه کلوب.
‫یه نفر بهش موادمخدر داد.
‫سه هفته توی کُما بود،
‫دیگه هیچگاه بهوش نیومد ‫و قرار هم نبود بهوش بیاد.
‫گفتیم قصد داریم تجهیزاتی كه زنده‌ ‫نگهش می‌دارن رو خاموش کنیم.
‫می‌خواستم همون شکلی ‫که بود خاطرم بمونه، و...
‫بسیار زیبا بود.
‫می‌دونی کی بهش ‫مواد رو داده بود؟
‫با رفقاش که دیده بودن داره ‫با اون پسره می‌رقصه حرف زدم.
‫اونجا تاریک بوده، ولی...
‫می‌گفتن پسره دانشجو نبوده، ‫خیلی از سونیا بزرگ‌تر بوده.
‫بزرگ‌تر بوده؟
‫آره.
‫می‌گفتن پسر با اعتماد به‌نفس
‫و خوش قیافه ای بوده.
‫درسته.
‫خب، تو چیا متوجه شدی؟
‫وقتی ما 13 سال قبل
‫توی خدمات اجتماعی بایکدیگه کار می‌کردیم، ‫یه مورد رفاه بچه داشتیم.
‫یه مردی رو متهم کردیم به اینکه داره ‫با پسر هشت ساله‌اش بدرفتاری می‌کنه.
‫اشتباه قضاوت کردیم.
‫و اون مرد خودشو کشت.
‫حالا پسرش بزرگ شده ‫و انتقام گرفته.
‫- چی؟ ‫- مقصر تو نیستی، تو...
‫پرونده‌ی تو نبود، ‫تو کار اشتباهی نکردی،
‫فقط داشتی کارت رو انجام ‫می‌دادی و کمک می‌کردی.
‫و اون سونیا رو کُشته؟
‫گمونم به یه نحوی ‫می‌تونه مرتبط باشه، آره.
‫خب، اگه می‌خواست ‫کسی رو مجازات کنه،
‫چرا به من صدمه نزد، ‫چرا منو نکُشت؟
‫بسیار متأسفم، لوکاس.
‫دخترم!
‫متأسفم، بسیار متأسفم،
‫هرکاری در توانم باشه می‌کنم ‫تا بفهمم واقعیت چیه.
‫هر کی اون مواد رو به سونیا داده، ‫بابی مورگان نبوده.
‫تو تاحالا جک اونز رو دیدی؟
‫لوکاس می‌تونست درست ‫بهم توصیفش کنه...
‫ چیزهای زیادی تصادفی ‫به قتل کاترین مرتبطه
‫که اون توشون دست نداره.
‫مل... دیگه نمی‌خواد تو ‫هم قاتی این ماجرا باشی.
‫نمی‌خوام پلیس برای کمک‌کردن ‫به من بیاد دنبالت .
‫همون‌قدر که تقصیر توئه ‫تقصیر منم هست.
‫باید هنوز زنده می‌بود.
‫پدر و مادر اون اون معلمه، ‫دختر لوکاس...
‫نه، تو هیچ‌کار اشتباهی انجام ندادی، ‫یه اشتباه بود.
‫همه‌ش همین بود.
‫باید برگردم پیش جولیان و چارلی.
‫ماشینم رو ببر.
‫ امکان داره هیچ‌وقت پسش نگیری.
‫خب، پس چطوری می‌خوای بدون اینکه
‫دستگیر بشی بری لندن؟
‫مل، مرسی.
‫اوه، آره...
‫اینم دزدیدم.
‫تنها امیدم واسه ‫اثبات بی‌گناهیمه.
‫جو، تو...
‫نمی‌تونی فرار کنی.
‫برو پلیس،
‫بهشون بگو چیا پیدا کردی.
‫فقط یه لحظه ، چارلی.
‫دست از سرمون بردارید.
‫خانم اُلکلین ما فقط داریم ‫کارمونو انجام می‌دیم.
‫شوهرم اخیراً بهم زنگ نزده، ‫روحمم خبر نداره کجاست.
‫خب، اگه تلاش کرد تماس بگیره، ‫لطفا بهش بگید خودشو تحویل بده.
‫چارلی!
‫دخترم رو ندیدی؟ ‫همینجا بود.
‫چارلی!
‫ایناهاش.
‫چیزی نیست، چیزی نیست. ‫اوه، عزیزم...
‫چیزی نیست. ‫من پیداش کردم...
‫پشت بوته‌ها قایم شده بود، ‫فکر کنم...
‫فکر ‌کنم حس می‌کنه ‫دسته گل به آب داده.
‫هی، هی، چیزی نیست. چیزی نیست. ‫حالش خوبه.
‫- از کجا می‌دونستی ما کجائیم؟ ‫- اوه...
‫لوله‌کشت گفت.
‫من...
‫آره، فقط... ببین، فقط... ‫می‌خواستم معذرت‌خواهی کنم.
‫دست از سرمون بردار، جک. ‫فقط می‌خوام بهت بگم چقدر...
‫فعلا.
‫باشه.
‫روییز، بله.
‫الان از طرف قبرستون ‫باهامون تماس گرفتن.
‫یکی از کارگرها یه بیل پیدا کرده ‫که زیر برگ‌ها قایم شده بوده.
‫چی؟ فکر کردم اونجا رو کامل گشتیم.
‫چطوریه که الان پیدا شده؟
‫خب، خیلی خوب مخفی شده بوده. ‫می‌خوایم بدیم برای آزمایش
‫ببینیم اثر انگشتی از اُلکلین ‫روش هست یا نه.
‫بگو خاک‌های چسبیده به ‫بیل رو آزمایش کنن
‫و با خاک قبر کاترین ‫مطابقت بدن، باشه؟
‫و فکر می‌کنیم داره برمی‌گرده لندن.
‫ملیندا کاسیمو دیشب ‫نگفت ماشینش کجاست
‫و توی دوربین‌ها دیده شده که ‫داره به‌سمت جنوب میاد.
‫الان دیگه روی ماشین هشدار گذاشتیم.
‫خب، نگهبان‌های ‫دم خونه‌اش رو دو برابر کن.
‫دلم می‌خواد هر یه دقیقه یه بار ‫بدونم زن و دخترش کجا هستن.
‫چشم.
‫[می‌خوام خودمو تحویل بدم. بیا بیمارستان ‫وست‌مینستر. تنها بیا وگرنه فرار می‌کنم. ]
‫[پشت‌بوم]
‫ممنون که تنها اومدی، کاراگاه.
‫از کجا می‌دونی تنهام؟
‫چون که تو مرد صادقی هستی.
‫- زن و بچه‌ی من به محافظت نیاز دارن. ‫- محافظت دارن.
‫خیلی‌خب، بجنب...
‫بیا بریم.
‫- باهمدیگه می‌ریم پاسگاه. ‫- باهات میام...
‫ولی ازت می‌خوام اول ‫به مدارک نگاه کنی.
‫کدوم مدارک؟
‫این مدارک.
‫خیلی‌خب. برش دار، همراهم بیا، ‫بعداً نگاهش می‌کنم.
‫اون...
‫پرونده‌ی خدمات اجتماعی بابی مورگان
‫از بچگی‌هاشه، و بقیه‌ی ‫چیزهایی که کشف کردم.
‫انگیزه‌اش برای اینکه
‫برای قتل کاترین و کارا برام ‫پاپوش دوخته رو مشخص می‌کنه.
‫اون هیچ‌کدومشون رو نکُشته!
‫ولی نقشه‌شو خودش ‫ریخته، و جک اونز،
‫- تو این نقشه دست داره. ‫- چی؟ بهترین دوستت؟
‫بهترین دوستت که ‫داشت ازت دفاع می‌کرد
‫و برای اون شب هم ‫عذر موجه داره که کجا بوده.
‫جک با توصیفات مردی که به یه دختر ‫جوان مواد داده مطابقت داره،
‫اون دختر رفت کُما، ‫و هیچ‌وقت بهوش نیومد، کاراگاه.
‫و دختر مردیه که قدیما توی ‫لیورپول باهاش کار می‌کردم.
‫همه‌ش به‌هم مرتبطه. همه‌ش توی ‫پرونده ست، فقط خواهش می‌کنم بخونش.
‫جدی؟
‫خب، ما هم مدرک داریم.
‫مدارک جدیدی که الان مشخص ‫می‌کنه تو کاترین رو دفن کردی.
‫شرط می‌بندم اثر انگشت‌هات روی ‫بیلی که باهاش قبرش کَنده شده پره.
‫ولی اون بیل اونجا کار گذاشته شده بود.
‫تکیه داده شده بود به سنگ قبر مادرم،
‫هیچ‌کس نمی‌دونست قراره ‫اون روز بریم قبرستون.
‫دو نفر که می‌دونستن؟ ‫موگان و اونز.
‫اونا می‌دونستن که من بهش دست می‌زنم، ‫می‌دونستن که تکونش میدم.
‫فقط برش دار... و همراهم بیا!
‫گوش کن به حرفم، کارگاه،
‫همه‌ی کسایی که روی ‫پرونده‌ی بابی مورگان کار کردن
‫یه نفر رو که دوستش ‫داشتن رو از دست دادن.
‫حالا، یه مردی هست، ‫اسمش روپرت ارسکینه،
‫توی خطره، ‫باید بهش هشدار بدی.
‫و جزئیات‌ش، ‫همه‌چی توی اون پرونده هست.
‫من سعی کردم باهاش تماس بگیرم، ‫نمی‌تونم گیرش بیارم.
‫چیه؟
‫ارسکین مُرده.
‫چطوری؟ کِی؟
‫من باید ببرمت بازداشتگاه، ‫اونجا جات امنه.
‫نه، این جواب نمیده. ‫این جلوشونو نمی‌گیره،
‫میرن سراغ جولیان و چارلی.
‫بهت گفتم، ما مراقب خونه‌ات ‫هستیم، و خانواده‌ات در امانه.
‫وقتی مدارک رو خوندی باهات ‫تماس می‌گیرم، باشه؟
‫ببین، من بخاطر تو تک و تنها اومدم.
‫- همه‌ی حرف‌هات رو شنیدم! ‫- کاراگاه، به مدارک نگاه کن!
‫نفس عمیق بکِش، کاراگاه.
‫نفس‌های بزرگ عمیق.
‫بجنب، از پسش برمیای.
‫نمی‌تونم تکون بخورم.
‫می‌تونی. یه قدم برو. ‫همینطوری نفس بکش.
‫خوبه، چیزی نمونده برسی.
‫آره، آخرین پله.
‫ایول.
‫قربان!
‫ماشین رو پیدا کردیم،
‫اُلکلین توی بیمارستان شهر وست‌مینستر ‫سر به ‌نیستش کرده.
‫گیرش آوردیم!
‫40 دقیقه‌ی پیش، ‫روی سقف بیمارستان.
‫با یه نفر ملاقات کرده.
‫نیازی به جست‌وجوی ‫هویت‌ش نیست.
‫آره، اون منم.
‫هی!
‫ببین، می‌دونم... ‫می‌دونم حماقت کردم،
‫فراتر از حماقت، بعضی‌ها حتی ‫ممکنه بگن مافوق حماقت.
‫بله، حماقت کردی، جک.
‫فقط...
‫باورم نمیشه...
‫میونه‌مون اینطوریه.
‫هیچ راهی نمی‌بینم میونه‌ی ‫تو و جو چطوری می‌خواد درست بشه.
‫به معنای واقعی نمی‌دونم ‫باید چیکار کنم!
‫خودت دیدی. ‫من مستقیم رفتم سراغ پلیس،
‫همه‌چی رو درباره‌ی خودم ‫و کاترین و دفتر شفاف‌سازی کردم،
‫برای دومین بار دادخواستِ ‫بی‌گناهی‌شو دادم.
‫نمی‌دونم تو چطوری ‫این‌قدر بهش وفادار موندی،
‫با توجه به تمام بدبختی‌هایی که ‫تو رو توش انداخته، اون‌همه دروغ‌.
‫فاحشه... فقط...
‫فقط منصفانه‌ به‌نظر نمیاد.
‫می‌دونی، این...
‫این ایده‌ی تبعید،
‫اینکه دیگه هیچ‌وقت نتونم ببینمت.
‫اون منو از تو ندزدیده. من اصلا هیچ‌وقت ‫متوجه نشدم تو هم حضوری داری.
‫همه‌چی مرتبه، خانم اُلکلین؟
‫بله، ممنون، دی‌جی.
‫ما مشکلی نداریم. ممنون.
‫میشه تنها باشیم؟
‫جک!
‫لطفا برو بیرون.
‫فقط برو.
‫کارت تمومه؟
‫آره، همه‌چی حاضر و ‫آماده ست، پس...
‫میرم یه نفر رو بیارم کمکم کنه ‫تر و تمیز کنیم و ون رو بار بزنیم.
‫عالیه.
‫بابی! بابی، توجه کن.
‫قاضی‌ها وقتی متهم بهشون
‫توجه نمی‌کنه خوششون نمیاد، باشه؟
‫و یادت باشه، وقتی توی دادگاهی،
‫مثل یه عروسک دست همه‌ می‌چرخی.
‫بعدش بیانیه‌ات که نوشتی: ‫«بخاطر کتک‌زدن اون خانم
‫خیلی معذرت می‌خوام» رو می‌خونن،
‫و منم بحث کاهش مسئولیت رو ‫مطرح می‌کنم.
‫شاید جواب بده.
‫ولی احتمالش بالاست که چند ماهی
‫بندازتت زندان. ‫یه‌کم اخلاق‌ش اینطوریه.
‫خب... تو چی هستی؟
‫مثل یه عروسی، ادی، مثل عروسکم.
‫آ باریکلا.
‫در چه حالیم؟
‫اثری ازش نیست.
‫هنوز داریم «مدارک» اُلکلین رو می‌گردیم.
‫گوش کن...
‫می‌دونم اینکه رفتم پشت‌بوم ‫تصمیم بدی بود...
‫فقط متوجه نمیشم ‫چرا تک و تنها رفتی.
‫خب، می‌دونی، فکر کردم... ‫می‌تونم بازداشتش کنم.
‫نمی‌دونستم قراره بریم پشت‌بوم ‫یا نقشه‌ی فرار ریخته...
‫من از ارتفاع می‌ترسم.
‫ولی این اطلاعاتی که بهمون داده رو
‫باید جدی بگیریم.
‫به پزشکی قانونی زنگ زدم،
‫روی اون بیلی که پیدا کردیم کلی ‫ازش اثر انگشت ازش هست.
‫این یعنی گناهکاره، قربان.
‫من باید گزارش کامل رو ببینم.
‫خب، من فکر می‌کنم داریم وقت تلف ‫می‌کنیم که داریم مدارک‌شو بررسی می‌کنیم.
‫اون باز داره ما رو مجبور ‫می‌کنه دوباره‌کاری کنیم.
‫نمی‌تونیم چیزی که اُلکلین ‫بهمون داده رو نادیده بگیریم.
‫باید همه‌چی رو برررسی کنیم،
‫حتی اگه باعث بشه نتونیم ‫توی دادگاه موفق باشیم، درسته؟
‫حالا، این توی پوشه‌ی ‫اُلکلین نیست،
‫ولی قاضی جان برایانت ‫به لنی مورگان حکم داده
‫که دیگه نمی‌تونه پسرشو ببینه.
‫سر در بیار اتفاقی برای خودش
‫یا خانواده‌اش افتاده یا نه.
‫باشه؟
‫ممنون.
‫همراهم بیا.
‫یه ایده‌ای دارم که ‫اُلکلین کجاست.
‫اوه... تو خوش‌شانسی، بابی.
‫خیلی خوش‌شانس.
‫فکر می‌کنم اون گزارش ‫اعصاب و روان به دادت می‌رسه.
‫حالا، باید اینو متوجه بشی که عفو مشروط
‫به این معنا نیست که ‫می‌تونی بری پی کارت، باشه؟
‫باید از قوانین تبعیت کنی و کاری ‫که بهت گفته شده رو... انجام بدی.
‫آره، قابلت رو نداشت.
‫پس عفو مشروط گرفتی، هان؟
‫- چقدر خوش‌شانسی! ‫- من هیچ حرفی ندارم که بهت بزنم، جو.
‫- می‌خوان درباره‌ی اون قتل‌ها تحقیق کنن، بابی. ‫- اوه، خدای من.
‫- برای همه‌شون عذر موجه نداری. ‫- کدوم قتل‌ها؟
‫- قتل‌های انتقام‌گیری! ‫- روحمم خبر نداره داری...
‫- حالا هرچی. ‫- بابت اتفاقی که برای لنی افتاد.
‫اون هیچ‌وقت بابای خوبی نبود، مگه نه؟ ‫نه، درباره‌اش اشتباه می‌کردی.
‫اون یه مرد ضعیف بود. ‫یه مرد ضعیف!
‫- ضعیف! ‫- نمی‌دونی داری درباره‌ی چی حرف می‌زنی!
‫- خودشو خلاص کرد! ‫- هی!
‫تو هیچی نمی‌دونی!
‫تو رو به جرم مشکوک‌بودن ‫به قتل کاترین مک‌کین
‫- و کارا ولاسکو دستگیر می‌کنم. ‫- اون مرد خطرناکیه!
‫لازم نیست حرفی بزنی، اما حرف ‫نزدن هنگام سوال پرسیدن از تو
‫درباره‌ی موضوعی که بعدا در ‫دادگاه به آن متکی خواهی بود
‫ممکنه به دفاعیه‌ی تو لطمه وارد کنه.
‫هر حرفی بزنی ممکنه ‫به عنوان مدرک ارائه بشه.
‫به مدارک نگاه کردی؟
‫نذارید این‌دفعه قسر بره، بهم آسیب ‫می‌زنه. خواهش می‌کنم.
‫- بابی، بابی، خواهش می‌کنم، آروم باش. ‫- اون خطرناکه!
‫ببریدش خونه‌اش، یه افسر رابط ‫بذارید و خاطرجمع بشید روبراهه.
‫- اون مرد خطرناکیه. ‫- می‌خوای بذاری قسر در بره؟
‫- ممنون، کاراگاه. ‫- اونه که باید دستگیر بشه، نه من.
‫نه، نه. کافیه!
‫بجنب، بابی.
‫- اون تهدیدم کرد، جدی میگم. ‫- بابی.
‫اینجا خونه‌مه.
‫من همین بیرون وایمیسم.
‫پس درباره‌ی اینکه
‫شبی که کاترین مک‌کین به قتل رسید ‫برگشته بودی خونه، بهمون دروغ گفتی.
‫«حوالی نیمه‌شب» نبود، ‫حوالی 4 صبح بود.
‫- آره. ‫- کارآگاه بازرس،
‫موکل من شفاف و ‫صادقانه‌ تنها دروغی که
‫بهتون گفته بود رو بیان کرد،
‫اون داشت از...
‫پس، حالا می‌خوای ما باور کنیم ‫که از ساعت 11 شب
‫تا 3:30 صبح روز بعد ‫همراه کارا ولاسکو بودی؟
‫- واقعا بودم. ‫- خب، گفتنش واسه تو راحته،
‫اون که نمی‌تونه ‫این ادعا رو رد کنه، مگه نه؟
‫و شبی که اون به قتل رسیده
‫دیده شدی که داری ‫از خونه‌اش فرار می‌کنی.
‫وقتی من رفتم خونه‌ی کارا، ‫در با زور شکسته شده بود،
‫دیدم خفه‌ شده و روی ‫زمین دراز به دراز افتاده.
‫پس چرا به ما زنگ نزدی؟
‫من همینطوریش هم برای قتل ‫کاترین برام پاپوش دوخته شده بود،
‫و شما هیچ کمکی بهم نکردید، ‫چرا باید بهتون زنگ بزنم؟
‫و ماشین کارا رو دزدیدی.
‫آره، ماشینش رو دزدیدم.
‫اوه، خواهش می‌کنم بگید ‫که تا الان به مدارکم نگاه کردید،
‫باید دیده باشید که من هیچ ‫ارتباطی به این قتل‌ها ندارم!
‫قتل‌ها برای مجازات ‫همکارهای سابقمه،
‫- درباره‌ی چی حرف می‌زنید؟ ‫- ما تو رو به قتل اونا ربط نمی‌دیم.
‫تو مشکوک به قتل
‫کاترین مک‌کین و ‫کارا ولاسکو هستی.
‫- آره، ولی همه‌شون به‌هم ربط دارن، مگه نه؟ ‫- نه، ما با پرونده‌ات متقاعد نشدیم.
‫تو و بقیه یه چیزی رو ‫اشتباهی قضاوت می‌کنید،
‫اون‌همه سال پیش،
‫و یه اشتباه قابل‌ درک
‫توی بخش خدمات اجتماعی ‫که کارهاش این‌قدر زیاده؟
‫و این مجازاتی که میگی که ‫اجرا شده چرا این‌قدر غیر عادیه؟
‫نمی‌دونم، ‫با عقل جور درنمیاد.
‫نه، با عقل منم جور درنمیاد.
‫کاملا باهات موافقم.
‫با هر منطقی نگاه کنی زیاده‌رویه.
‫حتما برای اون بچه یه اتفاق ‫غم‌انگیز و وحشتناک افتاده.
‫شما روان‌شناس‌ها همیشه می‌گید ‫همه‌چی برمی‌گرده به دوران کودکی، مگه نه؟
‫آره.
‫آره، همینطوره. ‫همیشه همه‌چی برمی‌گرده به دوران کودکی.
‫هیچ بچه‌ای تاحالا ‫بی‌رحم به‌دنیا نیومده.
‫بی‌رحمی رو یاد گرفته.
‫و نیش‌خورده نیش می‌زنه.
‫و دکتر اونز این وسط چه ربطی داره؟
‫اون تنها کسیه که به ذهنم می‌رسه
‫که با مردی که به سونیا داتون ‫مواد مخدر داده مطابقت داره.
‫و درباره‌ی رابطه‌ی مخفی‌ش ‫با کاترین دروغ گفت
‫تا باعث بشه من گناهکار به‌نظر بیام، ‫و برای اینکه به زندگی زناشوییم آسیب بزنه.
‫اینا هیچی حساب نمیشن؟
‫قربان؟
‫میشه یه استراحت بریم؟
‫- بله. ‫- پایان مصاحبه.
‫الان خبر قاضی برایانت رو شنیدیم،
‫همونی که حکم دادگاه بابای ‫مورگان رو امضاء کرده بود.
‫زنش توی یه تصادف ‫سوارکاری گردن‌ش شکسته.
‫یه ماشین منحرف شده توی مسیر اسبش.
‫- کی؟ ‫- هشت ماه پیش.
‫راننده‌هه فرار کرده، ‫ولی یه شاهد اونجا بوده،
‫و فکر می‌کنه عمدی بوده.
‫مشخصات یارو رو داد.
‫با مشخصات مردی که به سونیا ‫داتون موادمخدر داده مطابقت داره.
‫ولی ارتباط بین این قتل‌ها، ‫حتی اگه مجازات باشن،
‫اُلکلین از همون راه و روش ‫مجازات نشده.
‫اینکه به‌جرم قتل براش پاپوش دوختن
‫با الگوی اینکه یکی از عزیزان ‫آدم رو از آدم بگیرن مطابقت نداره.
‫پس، چی باعث میشه اُلکلین ‫با بقیه فرق داشته باشه؟
‫چرا برای دوتا قتل ‫براش پاپوش دوختن؟
‫به‌زحمت به پرونده ربط داشته.
‫ولی گزارش دادگاه رو امضاء کرده بود.
‫اگه مورگان پرونده رو دیده باشه، ‫اگه امضای اُلکلین رو دیده باشه،
‫ممکنه به چشم‌ مورگان، اُلکلین ‫خطاکارتر به‌نظر اومده باشه، درسته؟
‫از پزشکی قانونی چیزی نیومده؟
‫بله، تازه رسیده، قربان.
‫پس تو گفتی بیل رو
‫تکیه‌ داده شده به ‫سنگ قبر مادرت پیدا کردی؟
‫آره.
‫فقط برش داشتم و تکونش دادم.
‫چطوری؟
‫فقط برش داشتم و تکونش دادم.
‫با یه دست؟
‫آره. بردمش تو مسیر انداختم.
‫آره...
‫آره.
‫ببین، برای تو پاپوش دوخته شده...
‫می‌دونی چرا باعث اینو میشه باور کنم؟
‫من آدم خوش‌شانسی نیستم.
‫خدا می‌دونه که من ‫هیچ‌وقت پلیس خوش‌شانسی نبودم.
‫ولی بیلی که باهاش ‫کاترین مک‌کین دفن شده،
‫دقیقا لحظه درست ‫سر و کله‌اش پیدا شده،
‫دقیقا تنها مدرکی که تو رو محکوم می‌کنه؟
‫من عمراً مدرک اینطوری ‫گیرم بیاد، عمراً!
‫چی؟ درست لحظه‌ای که بهش نیاز داشتم؟ ‫نه. نه، من از این شانس‌ها ندارم.
‫کارِ هرکی که هست، ‫دیگه زیاده‌روی کرده.
‫و می‌دونی، به پزشکی قانونی ‫گفتم اثر انگشت‌هاتو بررسی کنن.
‫و واقعا فقط از یه دست استفاده کردی.
‫و در همین رابطه،
‫اثر انگشت با اینکه دو هفته زیر برگ‌ها ‫رها شده بود خیلی باکیفیت بود.
‫بیل به دقت نگه‌داری شده ‫و اونجا جاساز شده.
‫و آدم با یه دست که ‫نمی‌تونه قبر بکّنه، مگه نه؟
‫پس...
‫...و باورم نمیشه می‌خوام ‫همچین حرفی بزنم، ولی...
‫برگشتیم سر نقطه‌ی اول،
‫که از یه روان‌شناس ‫درخواست کمک کنیم.
‫تا وقتی بیشتر تحقیق کنیم تو آزادی.
‫باشه؟
‫باشه.
‫ما می‌بریمت خونه،
‫برای امنیت‌ت چندتا ‫مأمور پیشت می‌ذاریم.
‫ولی، جو...
‫همونجا بمون.
‫برای بازجویی دکتر جرالد ‫اونز و بابی مورگان رو بیار.
‫سلام، قربان.
‫لطفا همراهمون بیاد.
‫باشه.
‫اون کجاست؟
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫من اینجا هستم که مراقبش باشم، ‫نه اینکه باهاش برم توالت.
‫چه مدت پیش؟
‫تقریبا 40، 45 دقیقه پیش.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫دی‌جی هستی، درسته؟
‫آره.
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- مرسی، همه‌چی خوبه.
‫جولیان و چارلی نیستن؟
‫چرا، یه جایی همین اطرافن. ‫فقط باید یه چیز دیگه رو تعمیر کنم.
‫باشه.
‫یه پیشنهاد تضمین‌شده.
‫پونصد پوند.
‫جولیان؟
‫چارلی؟
‫چرا آزادت کردن، جو؟
‫پنج دقیقه دیرتر می‌اومدی، ‫ما می‌رفتیم، رفیق.
‫لوله‌کش و دستیار ‫کوچولوی خوشحالش.
‫دست به کار احمقانه‌ای نزن ‫وگرنه خودت می‌دونی چی میشه، جو.
‫گوشی‌ت رو بذار روی میز، ‫و بگیر بشین.
‫حالا.
‫بجنب، جو. دست بجنبون.
‫شروع شد.
‫قراره یه نشتی گاز اتفاق بیفته، جو.
‫یه انفجار بزرگ و گُنده، رفیق.
‫شترق!
‫دست‌هات رو بیار پشتت. ‫بجنب.
‫می‌دونی این دستم بود، آره؟
‫توی تک‌تک جلساتی که تحملت ‫می‌کردم اینو توی جیبم گذاشته بودم.
‫گزارش بابام...
‫همونی که خودت امضا کردی. ‫یادته؟ آره؟
‫من نباید اونو امضاء ‫می‌کردم، بابی، معذرت می‌خوام.
‫باید بیشتر تحقیق می‌کردم.
‫هی، هی، شنیدی چی گفت؟ ‫شنیدی چی گفت، برادر؟
‫هی، معذرت می‌خواد که ‫بابامون رو مجبور به خودکشی کرد.
‫باورت میشه آخه؟
‫می‌دونی اگه یه ساعت ‫دیرتر برمی‌گشتی...
‫...یاد سوختن مادرت می‌افتادی.
‫یه‌کمی هم مثل بابای ما.
‫بابای ما هم توی افنجار مُرد، ‫می‌دونی، جو؟
‫آره، بعد از اینکه به کار افتضاحی ‫که هیچ‌وقت انجام نداده بود
‫متهم شد.
‫ولی بازم، احتمالا خودت از ‫قبل اینو می‌دونستی، مگه نه؟
‫با اون کارهای کاراگاهی کوچولوت، جو.
‫راستی تایمر انفجار رو ‫نمیشه جلوشو گرفت.
‫اگه باهاش ور بری...
‫آناً منفجر میشه.
‫دی‌جی، چارلی رو ‫با خودت ببر. دی‌جی!
‫چارلی رو ببر!
‫دی‌جی!
‫باز کنید، لطفا. پلیس هستم.
‫پلیس هستم!
‫سلام.
‫ببخشید، از خستگی ‫و این چیزها خواب بودیم.
‫روز سختی بوده.
‫خب، من باید خاطرجمع ‫بشم که اوضاع روبراهه.
‫روبراهه؟
‫آره.
‫آره، آره، من خوبم.
‫چطور، چیزی شده؟
‫بابی مورگان گم شده.
‫ممکنه برات تهدید محسوب بشه.
‫این مأمورها دم در خونه‌تون می‌مونن.
‫عالیه.
‫چیزه...
‫امیدوارم پیداش کنید.
‫ممنون که بهم خبر دادید.
‫حتی اگه تو هیچ ربطی ‫به قتل کاترین نداشته باشی،
‫از همون اول جلوی ‫تحقیقات‌مون سنگ‌اندازی کردی.
‫ببین، من شاید ندونسته ‫حقایق خاصی رو حذف کرده باشم،
‫ولی هیچ‌وقت عمداً یا ‫با علم بهش این‌کارو نکردم.
‫من فقط دارم سعی می‌کنم درک کنم...
‫چرا اُلکلین تو رو به چشم ‫یه دوست خوب می‌دید.
‫هومم.
‫خب، حقیقت اینه که...
‫من هیچ‌وقت اونو به چشم ‫یه دوست واقعی ندیدم.
‫قربان.
‫گروهبان کارآگاه دوی می‌خواد حرف بزنه.
‫قربان؟
‫ما می‌دونیم که برادر ناتنی بابی مورگان، ‫دفید جود مورگان،
‫- توی استرالیا لوله‌کشی می‌کرده. ‫- خب؟
‫خب، دم خونه‌ی اُلکلین ‫یه ون لوله‌کشی پارک شده.
‫آره، ‫دارن یه سری تعمیرات می‌کنن.
‫خب، من الان با جو اُلکلین صحبت کردم
‫و مضطرب به‌نظر می‌اومد ‫و خیلی پر استرس،
‫و فقط خودش تنها اومد دم در، ‫هیچ اثری از خانواده‌اش نبود.
‫ولی همه‌ش به ون نگاه می‌کرد
‫انگار که داشت سعی ‫می‌کرد یه چیزی بهم بگه.
‫درباره‌ی لوله‌کشی که توی ‫خونه‌ی اُلکلینه چی می‌دونی؟
‫هیچی... ‫به معنای واقعی هیچی.
‫یه‌کم آدم ترشروییه.
‫اسمش چیه؟
‫فکر کنم جولیان صداش کرد...
‫دی‌جی...؟ دی‌جی. ‫- دی‌جی؟ ‫- آره.
‫- دفید جود؟ ‫- خودشه، قربان.
‫خیلی‌خب، یه لحظه.
‫ام... ممنون.
‫دیگه برای تحقیقا‌مون ‫بهش نیازی نداریم.
‫آره، فقط در یه فاصله‌ی ‫ایمن بمون و نظارت کن.
‫قربان.
‫آره، من کارآگاه بازرس روییز هستم، ‫می‌خوام یه موقعیت بحرانی رو
‫توی خیابون "بارتالمیو پلیس" اعلام کنم،
‫توقع دارم که یه شرایط ‫گروگان‌گیری داشته باشیم.
‫می‌تونیم خیابون‌ها رو ببندیم ‫و ساختارِ فرماندهی تشکیل بدیم
‫و مذاکره‌کننده‌ی گروگان‌گیری خبر کنیم؟
‫بجنب.
‫تو هیچ‌کس رو از خونه ‫بیرون نکردی، مگه نه، دی‌جی؟
‫اون‌کارو کردی تا اعتماد منو جلب کنی.
‫خب، جواب داد.
‫پیشت خیلی احساس امنیت کردم، ‫همینطور چارلی.
‫خواهش می‌کنم، باید بذاری بره.
‫- بجنب، بیا بریم. ‫- برادر، بیا اینجا.
‫بجنب. بجنب! بجنب.
‫جواب نداد، ‫خیابون رو مسدود کردن، پسر.
‫فهمیدن ما اینجائیم، دادا.
‫می‌دونی، اون حرف رو جدی زدم...
‫همون که گفتم نمی‌تونیم ‫جلوی تایمر رو بگیریم.
‫بهش دست بزنم منفجر میشه.
‫خیلی‌خب، گوش کن، درسته...
‫ما همه‌ی کارهایی که باهم قرار ‫گذاشته بودیم رو انجام دادیم، آره؟
‫هان؟
‫بجز این بی‌شرفی که اینجاست، ‫کاری کردیم همه‌شون تقاص پس بدن.
‫باشه؟ منو نگاه کن.
‫منو نگاه کن. منو نگاه کن، رفیق، باشه؟
‫می‌تونیم تسلیم بشیم، باشه؟
‫یا می‌تونیم بمونیم.
‫خواهش می‌کنم؟
‫باشه؟
‫خاطرجمع می‌شیم که باهمدیگه ‫کارمون تموم بشه. باشه؟
‫- قربان، اگه اشتباه کرده باشم چی؟ ‫- نه، نه.
‫یه تصمیم بد بهتر از اینه ‫که تصمیمی نگیری.
‫تیم آلفا، با من.
‫گروهبان کارآگاه دوی؟
‫- بله، قربان. ‫- تو رفتی دم ملک‌شون،
‫- و اونجا با یه نفر حرف زدی، درسته؟ ‫- قربان.
‫این چیزیه که هردوتون ‫واقعا می‌خواید؟
‫- که همه‌مون اینجا بمونیم تا منفجر بشیم؟ ‫- باید کارو تموم کنه، جو.
‫حداقل با یکدیگه داریم ‫این‌کارو می‌کنیم، درسته، برادر؟
‫چیزی که نميفهمم
‫اینه که چرا کسی که بیشتر از ‫همه ازش بیزارید رو مجازات نکردید؟
‫مادرتون.
‫من رفتم دیدن بریجت...
‫...داخل آسایشگاه.
‫واسم مهم نیست، جو. ‫نمی‌خوام چیزی بدونم، مرد.
‫اوه، تو هیچ‌وقت نمی‌تونستی درمورد ‫مادرت صحبت کنی، مگه نه، بابی؟
‫توی چنگال آهنین‌ش اسیر شدی...
‫حتما یه کار ترسناکی کرده.
‫اینجا بحث توئه، باشه؟
‫بحثِ کاریه که تو کردی، رفیق، ‫نه مادرم.
‫نه، اینجا بحث، بحثِ یه اشتباه ‫احمقانه‌ای که من کردم نیست، بابی.
‫اوه، نه.
‫بحث، بحثِ یه پسربچه ست،
‫هشت ساله، ‫وادار شده یه خشم شدید رو
‫از بلایی که سرش اومده سرکوب کنه،
‫و بعداً داخل زندگی انکارش کنه.
‫- بحث، بحثِ اینه... ‫- «خشم شدید» آره؟
‫- آره. ‫- روان‌شناس چرت گو.
‫آره، تنها کارت همیشه همینه، ‫حرف‌های بی‌خود بزنی، جو.
‫یه کم هم درست نمیگی، مرد.
‫روحت هم اطلاع نداره ‫من چی کِشیدم، مرد.
‫پس چطوره واسم تعریف کنی؟
‫می‌خوای واست تعریف کنم، آره؟
‫آره.
‫یه جای پارک هست، باشه؟
‫توی خیابون ساحل از کاسبی، ‫حدودا...
‫- هشت مایلی شمال لیورپول. ‫- بابی!
‫- یه‌کم از جاده ‌اونطرف تر، آدم نمی‌تونه خوب ببینه. ‫- نگو!
‫می‌دونی، اگه تقریبا...
‫- ساعت ده، ده و نیم بری اونجا... ‫- ارزش‌شو نداره، رفیق!
‫می‌بینی که یه ماشین ‫دیگه اونجا پارک شده.
‫و کاری که می‌کنی اینه که، ‫پشت اون ماشین می‌زنی کنار.
‫راهنمای چپ یا راست رو می‌زنی...
‫بستگی داره چی می‌خوای.
‫منتظر میشی اون ماشین ‫با یه راهنما جواب بده،
‫بعدش دنبالش می‌کنی.
‫حالا، اون‌ وقت من ‫شش سالم بود، رفیق.
‫موقعی که اولین‌بار مامانم منو برد ‫به اون جای پارک شش سالم بود.
‫مجبور شدم اونجا بشینم، جو.
‫مجبور شدم اونجا بشینم و ‫همه‌چی رو نگاه کنم، مرد.
‫همه‌چی رو.
‫مامانم قدیما بهم می‌گفت...
‫- ...«وقتی تو نگاه می‌کنی خیلی خوشم میاد، بچه.» ‫- بی‌خیال، رفیق! دیگه کافیه!
‫می‌دونی مامانم عادت داشت ‫باهاشون چیکار کنه، آره؟
‫و اونا عادت داشتن با مامانم چیکار کنن؟
‫- هیچ خط قرمزی درکار نبود. ‫- این بچه نیاز نیست این حرفا رو بشنوه!
‫- ول کن! ‫- چرا؟ چون بچه ست، دی‌جی؟
‫منم اون‌ وقت هم‌سن اون بودم، رفیق!
‫دوست ندارم اون بشنوه! باشه؟
‫گوش کن ببین چی میگی!
‫از اون مواظبت می‌کنی، ‫اون‌وقت واسه مراقبت از من، هم‌خون‌ت
‫هیچ‌کاری نمی‌کردی؟
‫تو هم اونجا بودی.
‫حتما نوجوون بودی.
‫وقتی مادرت از اون ‫جای پارک بیرون می‌رفت،
‫و اون ماشین رو دنبال می‌کرد،
‫- کجا می‌رفتید، بابی؟ ‫- ول کن، جو!
‫نگو این حرفا رو! دی‌جی درست میگه! ‫جلوی چارلی اینا رو نگو!
‫اجازه بده بهت بگم بعدش چه اتفاقی می‌افتاد، رفیق، ‫عادت داشتیم می‌رفتیم یه طویله‌ی بزرگ، خب؟
گاهی اوقات حدود ‫30 یا 40 تا کودک‌آزار اونجا بود...
‫...فقط منتظرمون بودن، رفیق.
‫- همین حالا چارلی رو از اتاق ببرید بیرون! ‫- نه، اونم همینجا می‌مونه، دی‌جی، ولش کن!
‫باز داری فرار می‌کنی!
‫دیگه جو رو گرفتیم، به اونا احتیاجی نداریم. ‫برید عجله کنید.
‫- عجله کن. ‫- مامان...
‫اون همیشه فرار می‌کنه!
‫برو! ‫از اینجا برید به سلامت.
‫بسیار خیانت‌کاری، می‌دونی! ‫خیانت‌کار!
‫از این سمت.
‫گفتی: «باز داری فرار می‌کنی!»
‫اونجا دی‌جی فرار کرد؟
‫از طویله فرار کرد؟
‫و مادرت مجبورت کن ‫تو جاشو بگیری؟
‫این اتفاقیه که افتاده؟
‫بابی... این اتفاقیه که افتاده؟
‫مرسی که آزادشون کردی.
‫خونه رو حاضر کردن منفجر بشه.
‫انفجار گازی. ‫تایمر داره.
‫- چقدر وقت داریم؟ ‫- نمی‌دونم،
‫نمی‌دونم، ولی می‌دونم ‫که نمی‌تونید جلوشو بگیرید.
‫جو اونجا پیش اونا زندانی شده.
‫پس بعد از اینکه دی‌جی فرار کرد...
‫...چند سال وادارت کرد تک و تنها
‫بری داخل اون طویله، بابی؟
‫دیگه بسه. ‫تایمر دیگه آخرهاشه.
‫بابی واسه قتل‌ها ‫عذر موجه داره، دی‌جی.
‫تو نداری.
‫فکر کنم تموم قتل‌ها کارِ تو بوده.
‫این‌کارها واسه انتقام نیست، دی‌جی.
‫این‌کارها واسه تقاضای بخششه.
‫تو می‌خوای بابی تو رو ببخشه.
‫تو باید از اون طویله نجاتش می‌دادی.
‫درست همونطور که ‫خانواده‌ی منو نجات دادی.
خیال کردی اگه نقشه‌شو اجرا کنی...
‫...او‌ن‌ موقع تو رو می‌بخشه.
‫جدا فکر می‌کنه بابت اینکه توی ‫اون وضع ولش کردی و فرار کردی
‫تو رو می‌بخشه؟
‫البته که بخشیدمت، باشه؟
‫دوستت دارم، برادر.
‫دوستت دارم.
‫داری چی می‌کنی؟
‫عجله کن! ‫باید نزدیک خودمون نگهش داریم،
‫- تا طرفمون شلیک نکنن. ‫- نه.
‫نه، نه، ما با هم قرار گذاشتیم. ‫تو بهم قول دادی، باشه؟
‫- تو کسی رو نکُشتی، مگه نه؟ ‫- خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم.
‫فقط بهشون بگه نقشه‌ی من بود.
‫نه.
‫دوست داری من نجاتت بدم؟
‫آره؟
‫بر خلاف اون قدیما که نجاتت ندادم؟
‫اینطوری جلو میره.
‫توی موقعیت هستم.
‫به دستور من.
‫ایست. ایست!
‫پلیس مسلح! ‫دست‌هاتون بالا!
‫آروم بیاید جلو و زانو بزنید.
‫زانو بزنید!
‫نه!
‫الان می‌ترکه!
‫برید عقب، الان می‌ترکه!
‫هی.
‫چجوری راضی‌شون کردی بیان بیرون؟
‫اولین قانون روان‌شناسی، ‫ساکت شو و گوش کن.
‫بعدش سؤال درست رو بپرس.
‫هیچ‌ موقع بحث، بحثِ من نبوده، کاراگاه.
‫هیچ‌ موقع بحث کاری که من کرده بودم نبوده. ‫همه مدت ماجرای خودشون بوده.
‫همیشه همه‌چی برمی‌گرده به دوران کودکی.
‫بچگی‌هاشون زندگی‌شون جهنم بوده.
‫درک ‌کردن.
‫این نتیجه‌ای که باید بهش برسیم.
‫خب، خوشحالیم که همه‌تون ‫صحیح و سالم هستید، آقای اُلکلین.
‫مچکر، کاراگاه.
‫اکهارت تولی یه جا گفته،
‫«همه مشکلات ‫توهمات ذهن هستن.»
‫ولی ضربه‌ی روحی توهم نیست.
‫ضربه‌ی روحی... باقی می‌مونه.
‫بیا اینجا.
‫حالا!
‫کاری که مردها با مردهای دیگه...
‫و با زن‌ها می‌کنن...
‫یه زخم بجا می‌ذاره.
‫و تنها کاری که می‌تونی بکنی اینه که ‫تلاش کنی با زخم‌هات زندگی کنی
‫و شاید...
‫یه روزی...
‫خوب بشن.