‫آبجی‌جون! این منو زد!
‫هی... تاروکیچی! خیر سرت داداش بزرگه‌ایا!
‫آخه... جیرویه ازم دزدی کرد، منم زدمش!
‫بهونه نیار!
‫هر روزِ خدا اوضاع همینه!
‫اوی... لعنتی، هانا! ‫سر صبح اینقدر ونگ نزن!
‫سوجی خواب‌آلو!
‫بعد از ظهر شده‌ها!
آخه به چه جرأتی این‌جوری با من حرف می‌زنه؟
انتقامجو
قسمت چهارم بخواه تا دست یابی
‫یالا، تاروکیچی... باید موقع خوردن کاسه رو تو دستت بگیری.
‫جیروبه، چاپستیکو باید این…طوری بگیری دستت! ‫ای خدا، هر روز و هر ثانیه رو باید ‫با این بچه‌های تخس سر و کله بزنی. ‫هی، بابا... بیا بشین پیش ما! ‫ولی این ترشیا اینقدر خوبن که ‫زهرِ مار اون جغله‌ها رو به کامم شیرین می‌کنن.
‫لعنتی!
‫ عوضی، تقلب کرد!
‫سری بعدی، پدرشو در میارم...
‫آبجی‌جون! این منو همه‌ش می‌زنه!
‫هی، تاروکیچی! چند بار بهت بگم؟!
‫آخه...
‫عوضیا! دیوونه کردید مارو، خفه شین!
‫اصلاً اینا می‌فهمن که با جیغ‌ و داد بیدارشدن، ‫چقدر کام آدمو تلخ می‌کنه؟
بد نیست یکم به اطرافت توجه کنی، مگه نه؟
‫یه «آره، درسته» بگی، جونت بالا نمیادا!
صحبتت... رو به من بود؟
‫اصلاً می‌تونی تصور کنی که تو این چهاردیواری، هم‌خونه‌شدن ‫با یکی دیگه چقدر جا رو تنگ می‌کنه؟
‫عذر می‌خوام... تمام سعیم بر این بود که مصدع اوقاتت نشم.
‫خب آخه... فکر می‌کنی اگه خفه‌خون ‫بگیری کمکی به من می‌کنه؟
این چاردیواری لعنتی که زندان نیست، حالیته؟
‫بی‌خیال، مرد... ‫ببین چه روز دل‌انگیزیه، تو رو خدا!
‫مگه ساموراییا باید کل روز یه جا ‫بتمرگن و از خونه بیرون نرن؟
‫مسئله اینجاست که، پولی برای خرج‌کردن ندارم.
پس سهمت از کشتن اون یارو از ساتسوما چی شد؟
‫ این پرده رو تهیه کردم.
یعنی این آشغالی نبوده که از خیابون پیدا کنی؟
دیوانه‌ست یارو... حتی از خرید هم چیزی حالیت نمی‌شه؟
‫خداوندا!
‫خیله‌خب... با هم می‌ریم بیرون.
‫عرض کردم که... آهی در بساط ندارم.
‫برای همین می‌ریم دیگه... ‫بهت یاد می‌دم چطوری آه بیاری تو بساطت!
‫اصلاً نمی‌شه حدس زد که کوبان ‫دندون‌خورده‌ی بعدی کی می‌رسه.
‫بیا بریم تو کار این.
‫امروز انگار بدجوری رو دور شانسی.
‫تو خودت الگوی علافی و ولگردی‌ای، ‫برای اون می‌خوای کار پیدا کنی؟
‫خفه شو! من زندگیمو در راه قمار وقف کردم!
خب خب... حالا موفق هم بودی تو مأموریت جدیدت؟
راستش... نقشه این بود که بندازمش به جون سنسه، می‌دونی؟
‫آه، بدجوری پیچ خورده... ‫خیلی داغونه اگه راستشو بخوای.
‫البته... بسپارش به خودم...
‫آخ آخ آخ آخ!
‫س-سنسه! نمی‌شه خیلی دستکاریم نکنی؟ درد میاد به خدا!
یه دوایی، مرهمی، چیزی نیست که علاجش کنه؟
مرهم و دوا که جادو نمی‌کنن، متوجهی...؟
‫تا بتونم، مراعاتتو می‌کنم...
‫پس شل کن و راحت باش...
‫غلط کردم! نکن!
‫آی آی... آخ!
‫بدک نبودا...
‫عین همیشه سرت شلوغه، نه؟ ‫تِپّا-سنسه!
‫به... تومه-سان تشریف آورده!
امروز چی آوردی برامون؟
‫اومدم به خاطر مراقب از پدرم ‫سر سرماخوردگیش ازت تشکر کنم.
‫نارنگی هم تازه برات چیدم و آوردم.
‫یکم دیگه تمومه...
‫خیلی لطف داری که هر سری اینقدر محبت داری!
‫خب... تو تنها طبیب کل ناگاساکی‌ای...
‫البته از اون نوعش که جای پول همه‌چی قبول می‌کنه.
خب... حال و کارت چطور بوده این اواخر؟
اوضاع بر وفق مراد هست؟
‫چی بگم...
‫خبر اینه که اون ساکاتا، ساموراییِ دادگستری سقط شده انگار...
‫شنیدم مرض لاعلاج گرفته بوده، ‫ولی این‌طور که بوش میاد... وای!
‫چی شده؟ سؤال سنسه بی‌جواب موند...
‫خدای من! جناب سامورایی!
‫خیلی عذر می‌خوام!
‫نیازی به عذرخواهی نیست.
‫در حال حاضر... من جز یه دستیار در این مطب، چیزی نیستم.
دستیار؟
‫درسته... مشکلی هست؟ ‫سؤال سنسه هم بی‌جواب...
‫حالا جواب منم همچین تحفه‌ای نبود.
‫آها... راستی من غذام رو آتیشه، دیگه رفع زحمت کنم!
‫که این‌طور... پس بدرقه‌تون می‌کنم.
‫نه، زحمت نکشین تو رو خدا!
انگار خیلی عجله داشت... چه خبر بود؟
‫دوهزاریت کجه‌ها... ‫کوریما-کون...
‫وای چقدر خره این سوجی!
‫آخه اون سامورایی قاتلو چه به دستیاری طبیب؟! مگه داریم همچین‌چیزی؟
‫ببند دیگه! سواد خوندن و نوشتن که داره! ‫گفتم شاید به دردش بخوره!
‫کوریما-سان تنها زندگی کرده، ‫ولی شک دارم اونقدر رده بالا بوده باشه که...
‫حقوقش کفاف زندگی خودشو هم تونسته باشه بده.
قبل از این ماجراها، به شغل دیگه‌ای مشغول نبوده؟
‫چی بگم... من خودمم فکر می‌کردم که یه سامورایی ‫متعصب باید یه راهی برای پول‌درآوردن داشته باشه...
‫سر صبح بیدار می‌شدم و تمرین کندو می‌کردم.
خب بعدش؟
‫بسته به این که چه روزی از هفته‌ست، ‫می‌رفتم به قلعه یا عمارت‌ها که شمشیرزنی آموزش بدم.
‫بعدشم که بر می‌گشتم خونه و کندو تمرین می‌کردم.
‫بعد از اون هم...
‫بعد از غروب می‌خوابیدم که صبح بتونم کندو تمرین کنم.
‫فقط بلد بوده شمشیر تاب بده، و عین اوسکلا فقط همین‌کارو می‌کرده!
‫مسخره! این که خنده‌دار نیست!
پس چرا... بهش قمار یاد نمی‌دی؟
احمق... فکر کردی مرد به این صادقی می‌تونه بلوف بزنه تو بازی؟
‫یه شبه لباسا و شمشیرشو هم ازش می‌چاپن.
‫پس... باید براش مشتری پیدا کنیم.
ها؟ عوضی... چه مشتری‌ای؟
‫آبجی... جون...
‫ای احمق نادون! ببین آدمو به چه فکرایی میندازی!
‫نیو!
‫بیا اینجا بینم!
‫برو گمشو!
خب... کوریما-سان آخرش به چه کاری مشغول شد؟ ‫اوی!
ها؟
‫اوی!
‫آخ!
‫خب، راستش...
پس... چطوره کارای دست اربابو بفروشی؟
‫اون یه مدت کفاف خرجتو می‌ده.
این کاسه‌ی رنگی رو بفروشم؟
مگه این چقدر می‌ارزه؟
‫مردک، مگه خلی؟ هر کاسه خدا تومن قیمتشه.
یعنی کارای یوئن-دونو اینقدر قیمت دارن؟
‫خب یه سامورایی از ساتسوما بیشتر از اینم حالیش نباید باشه...
‫این هنره... وابی-سابی تو کاره. ‫«وابی-سابی یک مفهوم در زیبایی‌شناسی سنتی ژاپنی است»
‫اوسوئی یوئِنِ ماکیه‌ساز، برای خودش یه اسم میون اسماست.
‫ملت از کیو و ادو یا حتی از اون طرف آب، ‫یه‌کاره میان اینجا...
‫تا فقط یه نگاه به کاراش بندازن.
‫احسنت...
فکر کردی با یه انتقام الکی میشه نون درآورد؟
‫خری اگه کسب و کار آوسوئی رو دست کم بگیری.
‫نه... همچین قصدی نداشتم اصلاً.
خب، نظرت چیه؟
‫اگه بدونی به کی بفروشی، با قیمت بالاتری هم فروش می‌ره.
‫این احتمالاً از من ساخته نیست...
خب، حالا برنامه چیه؟
‫یوئن-دونو و تپّا-دونو...
کار دومشون بر همگان پوشیده‌ست... درسته؟
‫ها؟ البته که هست...
نکنه، عوضی تو به کسی لومون دادی؟
‫نه... البته خودم هنوز درگیر جنبه‌ی انتقام موندم.
یعنی می‌تونم علاوه بر اون راهی برای خودم پیدا کنم؟
‫صبح و ظهر کار کنم و به روی مردم لبخند بزنم...
‫در حالی که شب باید دندون روی هم فشار بدم ‫و از سر انتقام دیگران خون بریزم.
یعنی همچین کاری از پس من برمیاد؟
‫مرد حسابی... نگرانی برای این‌چیزا رو بذار برای بعد از شروع کار...
«کاسبین همه‌کاره، همه‌جوره در خدمتند»
‫اینم از این...
‫احتمالاً هنوز تو همون چاردیواری زانو زده و داره فکر می‌کنه.
ساموراییه واقعاً خله، مگه نه؟
‫در مورد نگرانیاش نگرانه؟ این‌طوری که به جایی نمی‌رسه!
‫ای بابا... منو بگو که به خاطرش خودمو داغون کردم ‫ولی الان هیچ‌کاری نکردم که بهش افتخار کنم.
‫ارباب، تو برو یه چیزی بهش بگو...
‫باید همین‌کارو کنم.
‫ولی تا زمانی که به نقطه‌ی ابهام نرسه، ‫باید بذاریم تو افکار خودش غرق باشه.
هممم؟ منظورت چیه از این حرف؟
‫منظوری نداشتم.
‫من یه سر به کلیسا می‌زنم...
‫لطفاً حواست به کوریما-سان باشه.
‫عجب... گرفتار بد آدم کوفتی‌ای شدم.
وایسا... نکنه یارو بد شگونه کلاً؟
‫فرزند خداوند فرمود...
‫همهٔ شما از این بنوشید. این است خون من برای عهد [جدید]
‫که به‌خاطر بسیاری و به‌جهت آمرزش گناهان ریخته می‌شود.
‫باشد که رستگار شویم.
‫حتی با پیشکش کوبان دندان‌خورده هم...
‫نمی‌تونم به انتقام‌جویان زیادی فکر کنم که قدم به خانه‌ی خادمین باکوفو بذارن. دولت
‫اون هم با خشونتی که گروه تو در ناگاساکی مرتکب شده.
‫گذشته از اون، این انتقام همچنان محقق‌نشده باقی مونده.
‫عدل الهی باید به طور یکسان نصیب تمامی گناهکاران بشه.
‫به همین‌خاطر، امروز تنها گناهان تو رو خواهم بخشید.
پس کسانی باقی موندن که باید طعم انتقام رو بچشن؟
تریاکِ ساکاتا از کجا میومد؟
‫اونقدر احمق نبوده که مستقیم با انگلیس مذاکره کنه.
‫پای یه میانجی در میونه.
‫اون شخص در ازای تدارک تریاک، نفوذ کسب کرده...
‫و با فشار بر روی ساکاتا، تمامی حریفاش رو تضعیف کرده،
‫تا جایی که به موقعیتی رسیده که خانه‌ی حرص و طمعه...
‫و اون رو به اسم اتحادیه‌ی بازرگانان ناگاساکی می‌شناسیم.
‫برو به... آزومی-یا...
در موردش نشنیده بودی؟
چرا بشنوی؟
‫می‌دونی... اون مفتش رخت‌خواب... ‫اون نوکر باکوفو...
‫قلبی عاری از عشق و ایمان داره.
‫فقط جاه طلبی تشنه به خون و حفظ نفس از او باقی مونده.
‫اون به دنبال رفع مزاحمتی بود که ساکاتا ثابتش کرده بود...
‫اون هم بدون اینکه نگرانی‌ای در مورد رنج ‫و اشک مردم مستضعف داشته باشه.
‫این گناهکاران باید مجازات شن.
‫اگه شهدایی که به نام ایمانشون در شیمابارا جان باختن...
‫کوبانی داشتن که بتونن اثری حاصلِ احساس روش بذارن...
‫به نظرت جای دندونشون روی اون کوبان، ‫چقدر عمیق بود؟
مگه مسیح، فرزند خداوند نبود که فرمود، «دشمن خود را دوست بدار»؟
‫این کفار به جانور می‌مونن، ‫چنین عشقی سمت اون‌ها نشونه نخواهد رفت.
‫یه شتر رو راحت‌تر از سوراخ یه سوزن رد می‌کنیم...
‫تا اینکه بخوایم یه کافر رو با حقیقت عشق بیدار کنیم.
‫باشد که رستگار شویم.
‫پس این صاحب آزومی-یا ‫کسیه که با مردن ساکاتا رفته تو سوراخ موش...
‫تنها باری هم که مردم از اون موقع دیدنش، ‫وقتی بوده که رفته خونه‌ی معشوقه‌ش، درسته؟
‫این که عالیه...
‫چون قراره جفتشون بمیرن، ‫با یه سنگ دو نشون می‌زنیم، مگه نه؟
اون بانو هم هدف انتقامه؟
‫زن صاحب کائو-یا یه طرف، ‫اون فقط کمک کرده برای مغازه پاپوش درست کنن...
‫ولی دختر تنمان‌-دو یه نمونه‌ی کامل از یه دختر وقیح و بی‌شرم و حیاست...
‫فکر کردی چی باعث شده که زن صاحب کائو-یا ‫به خاطر تریاک خودفروشی کنه؟
کار همون بانوئـه؟
‫اون زن داستانو سرسری گرفته و حرف اون دختر یعنی...
‫این ادعا که اون یه داروی ساخت خارجه و یه مسکن معمولیه رو پذیرفته...
‫و قبل از اینکه بفهمه به دام تریاک افتاده بوده.
‫پس اون به‌حسابِ تو، «بانو» باید تقاص ‫نابودکردن زندگی یه نفر دیگه رو پرداخت کنه.
‫من تمهیدات لازم رو با کمک صاحب کتابفروشیِ ‫اون سمت خیابونِ منزلش، سنجیدم...
‫می‌تونیم شبانه روز منزلش رو تحت نظر بگیریم ‫و منتظر بمونیم که صاحب آزومی-یا خودش رو نشون بده.
‫اوه... در این صورت...
می‌خوای داوطلب شی، سوجی؟
‫نه... خودمو نمی‌گم که...
‫اون یارو رو می‌گم، اون یارو!
‫اگه می‌خوای یه نفر کل روز یه جا بشینه ‫و فقط زل بزنه، اون راست کاره.
‫مطمئنم که تو کل ناگاساکی راستِ کارتر ‫از این یارو برای این مأموریت پیدا نمی‌کنی.
‫فکر نمی‌کنی اون سامورایی با اون اخمی که ‫رو صورتشه، توجها رو به خودش جلب کنه؟
‫شرط می‌بندم فقط می‌خوای یه مدت از چاردیواریت دورش کنی.
‫همچین‌چیزی نیست!
‫اوی، بیشعور... تو هم نباید تا ابد اون قیافه‌ی ‫جدی سامورایی رو به خودت بگیری!
‫برو از اونجا یکم کاسبی هم یاد بگیر.
‫ولی خیلی جدی نگیری کاروها! ‫عادی باش، معمولی و خون‌سرد...
گرفتی چی گفتم؟
‫متوجه شدم.
‫طبیعی‌بودن رو به خودم تحمیل می‌کنم.
واقعاً مشکلی پیش نمیاد؟
گانسو-یا
‫سوجی...
‫نیو؟!
‫غلط کردی! اون‌طوری نیست... محض اطمینان اومدم...
چرا اینقدر درب و داغونی؟
‫آخه اونی که ساکاتا-ساما رو کشته، هنوز نگرفتن.
‫اگه ازم نخواسته بودی که بیام، ‫مجبور نبودم این ریسکو بکنم.
دوباره کار از کارت گذشت، شیر شدی برای من؟
فکر کردی من اینجا امنیت دارم؟
‫برای همین خواستم بیای که بدهیتو پرداخت کنی.
چی شد؟ دوباره باد تابستون زنگا رو به صدا درآورد؟
‫همون‌جا بمون...
‫شاید همونی باشه که ساکاتا-ساما رو کشته!
‫عجب ترسویی هستی تو.
‫پرنده پر نمی‌زنه اینجا...
بادبادک؟
‫کمک!
‫باید کمکم کنی! یه تیر از غیب اومد! ‫یه تیر نهنگ‌کش! مردی که پیشم بود...
‫فهمیدم... انگار دلباخته‌تون پایان ناخوشایندی داشته.
‫اما وقتی که با تجارت تریاک، زندگی دیگران رو به تباهی می‌کشین...
به نظر استحقاق این پایان رو داشتین، درست نمی‌گم؟
ها؟
چ-چی داری می‌گی؟
‫اصلاً تو چی داری می‌گـ...
‫در پیشگاه سانتا ماریای قدیسه‌ی بخشنده،
‫به تاوان گناهان و اعمال قبیحت...
‫تقاص بده.
گانسو-یا لذت بردین از چشمه‌های آب‌گرم کوه اونزن؟
‫خیلی بهتر از شایعاتی که شنیدم بود! ‫حس می‌کنم ده سال جوون‌تر شدم.
‫نمی‌شد پیشنهاد اوسوئی-دونو رو رد کرد.
‫تازه لطف کردین و حواستون به دکون منم بود...
‫این... به نظر برای کاری که کردم زیاده.
‫حساس نشو، پسرجان...
‫مغازه رو برق انداختی وقتی نبودم... ‫انگار پا گذاشتم تو یه مغازه‌ی نو...
‫نمی‌خواد اینقدر فروتن باشی... ‫کارت بدک نبود در کل.
‫که این‌طور...
من... به حد کافی طبیعی رفتار کردم؟
‫اینا...
نکنه کار توئـه؟
‫آه، نه... شرمنده... گفتن طبیعی رفتار کن، منم...
جناب، شما هنر غربی بلدی؟
‫نه، به هیچ‌وجه...
‫ولی این خیلی عجیبه...
‫این‌ طرح و نقش...
‫شاید به درد نقش و نگار هنر اوکیو نیاد... ‫ولی برای طومار و تابلو...
‫عه؟ همچین نقاشی‌ای به عمرم ندیده بودم...
به نظرتون برای این کار مشتری پیدا میشه؟
نظرت چیه؟ اجازه می‌دی اینو به یه انتشاراتی نشون بدم؟
‫نمی‌شه که... این که شایسته نیست...
‫عه؟! این که خیلی باحاله!
قسمت چهارم
قسمت پنجم قسمت بعدی عشق هرگز نمی‌میرد