‫هی، فل...
‫چرا اومدیم پیش غار؟
‫این یه غار عادی نیست. ‫این یه سیاه‌چاله.
‫یه سیاه‌چال؟ چرا؟
‫همچین چیزهایی بعضی اوقات ‫توی جاهایی که جادو زیاده پدیدار میشه.
‫این سیاه‌چال تازه شکل گرفته.
‫منظورم این نیست. ‫منظورم اینه که من چرا اینجام؟
‫تا تجربه به دست بیاری.
‫جادوی آتشت تا زمانی که یه نبرد واقعی رو ‫تجربه نکردی پیشرفت نکرد.
‫برای جادوی زمینت هم باید همین کار رو کنیم.
‫نه! سیاه‌چال رو نمی‌تونم! ‫من این کار رو نمی‌کنم!
‫غیرممکن نیست.
‫قبلا این سیاه‌چال رو گشتم.
‫هیولاهای ضعیف داره.
‫برای من ضعیف نیستن!
‫تا زمانی که روشت نتیجه نده، ‫دخالت نمی‌کنم.
‫ولی نمیشه گفت با این وضعت ‫چقدر زمان میبره تا بهتر بشی.
‫نگران نباش. مثل همیشه ‫یه سد محافظتی برات میذارم.
‫ولی ممکنه یه وقتایی نتونم ‫این کار رو کنم.
‫تو باید اونجور موقع‌ها بتونی ‫از خودت محافظت کنی.
‫باشه.
‫اگه واقعا قراره انجامش بدم، ‫باید براش آماده بشم.
‫انگار وقتشه که مهارت فروشگاه آنلاینم ‫یه خودی نشون بده!
‫قسمت ششم: ‫«رشد یهویی اتفاق میفته!»
‫[غذای بیرون‌بر دگر دنیایی]
‫می‌خوای پیش از مبارزه غذا بخوری؟
‫قبلا بهت نگفتم،
‫ولی خوردن غذای دگردنیایی ‫آدمو قوی‌تر می‌کنه.
‫چی؟
‫آمارت موقتاً بالا میره.
‫آخرین سری که غذای دگردنیایی ‫بهت دادم رو یادت میاد؟
‫خودت گفتی...
‫هر دفعه که غذای تو رو می‌خورم، ‫حس می‌کنم پر از انرژی‌ام.
‫اون سری آمارت خیلی بالا رفت.
‫من رو هم غافلگیر کرد.
‫الان متوجه شدم.
‫پس می‌خوای پیش از ورود به سیاه‌چال ‫غذای دنیای خودت رو بخوری...
‫نمی‌دونم کدوم غذا اونقدری که می‌خوام ‫قدرتم رو زیاد می‌کنه،
‫برای همین باید تا می‌تونم ‫غذاهای متفاوت بخورم.
‫می‌خوام از هرکدومشون یه کم بخورم.
‫تو و سویی می‌تونین بقیه‌ش رو بخورین؟
‫مشکلی نیست.
‫بسیار خب، پس بریم تو کارش.
‫همونطور که گفتی، آمارت داره میره بالا.
‫جدی؟
‫سویی هم داره ظرفا رو می‌خوره.
‫اونا هم تاثیر دارن؟
‫نه، انگار سویی با خوردن ‫ چیزهایی که غذا نیستن سطحش میره بالا.
‫اثر اون موقتی نیست.
‫پس اگه اینطور باشه، سویی می‌تونه ‫ هر چقدر دلش می‌خواد ارتقا پیدا کنه.
‫چنین اثرهایی توی دنیای من وجود نداشت...
‫آخریش دسره.
‫دیگه نمی‌تونم بخورم!
‫اجازه بده ببینیم اوضاع چطوریه.
‫انگار آمارم 20 درصد افزایش داشته.
‫شما دوتا چطور؟
‫همونطور که گفتیه.
‫آمار من بیشتر شده،
‫و آمار و سطح سویی هم بیشتر شده.
‫انگار بدون نگرانی می‌تونیم ‫داخل سیاه‌چال بشیم.
‫نه، هنوز حس خوبی به ماجرا ندارم...
‫بریم!
‫اوه! فل، سد محافظتی یادت نره!
‫هل نده!
‫گفتم هلم نده!
عجله کن برو!
‫یه اسلایم؟!
‫از اونجایی که من سویی رو دارم، ‫حمله کردن بهش یه کم برام سخته...
‫سویی، حمله‌ی خارق العاده‌ای بود.
‫اون اسید فوق غلیظ بود.
‫با توجه قدرت حمله‌ی سویی، ‫امکان داره توی گونه‌ی خودش منحصر به فرد باشه.
‫حالا نوبت توئه.
‫باشه.
‫گلوله‌ی سنگی!
‫شاید اثر زیاد خوردنه!
‫این...
‫سیاه‌چال یه جور موجود زنده‌ست.
‫اون هر چیزی که توش می‌میره، ‫اعم از هیولاها و انسان‌ها رو جذب می‌کنه.
‫واقعا دوست ندارم توی یه سیاه‌چال بمیرم...
‫طبقه‌ی بعدی خرگوش‌های شاخدار هستن.
‫مواظب شاخ‌هاشون باش.
‫از جادوت استفاده کن! از جادوت!
‫طبقه‌ی بعد پر از دیوه.
‫باز هم؟!
‫بازم اومدن!
‫گلوله‌ی آتشین!
‫گفتم از جادوی زمینی‌ات استفاده کن!
‫دست خودم نیست هی وردش رو میگم،‫موقعی که می‌ترسم اینجوری میشم...
‫الان که بهش فکر می‌کنم...
‫چرا هیولاهای اینجا وقتی می‌بینن ‫تو با منی، باز هم بهم حمله می‌کنن؟!
‫هیولاها داخل جنگل نزدیکمون نمیشن!
‫هیولاهای سیاه‌چال هر چیزی که به اینجا وارد ‫بشه رو دشمن تلقی می‌کنن، چه قوی، چه ضعیف.
‫توی بازی‌های ویدئویی هم همینه،
‫ولی نمی‌دونم چرا کسی باید توی واقعیت ‫وارد یه سیاه‌چال بشه.
‫از اینجا به بعد کوبولدها میان.
‫کوبولدها؟
‫نمی‌تونی با سرعتی که داری ‫از دستشون فرار کنی.
‫گلوله‌ی سنگی!
‫موفق شدم!
‫همونطور که فکر می‌کردم، ‫تجربه‌ی عملی بهتره.
‫چطور بود؟ عالی نبود؟!
‫زیاد خوب نبود.
‫اینکه بتونی همزمان سه تا سنگ رو ‫پرتاب کنی زیاد تعریف نداره.
‫باشه! دیوانه‌وار پرتابشون می‌کنم ‫و ماهر میشم!
‫حالا شد!
‫سیاه‌چال طبقه‌ی بعدی تموم میشه.
‫آخرین طبقه‌ی یه فضای آزاده.
‫دفعه‌ی قبل که چک کردم، ‫یه گروه 10 تایی از کوبولدها اونجا بودن.
‫خیلی تلاش کن.
‫ده تا؟!
‫خیلی زیادن.
‫تعدادشون زیاد شده.
‫اگه این همه باشن...
‫من نمی‌تونم از پس این همه بربیام!
‫فعلا سویی هم بهت کمک می‌کنه ‫که نابودشون کنی.
‫سد ازت محافظت می‌کنه، ‫پس نگران چیزی نباش.
‫اگه خطرناک شد بهت کمک می‌کنم.
‫نه! نه! نه!
‫انگار سویی خیلی انگیزه داره.
‫سویی. چرا انقدر ذوق‌زده‌ای؟
‫سویی کوچولوی بامزه‌ی من ‫عشق مبارزه‌ست؟
‫سویی خیلی از تو شجاع‌تره.
‫حالا برو!
‫چه عجیب...
‫زودباش، ملحق شو.
‫گلوله‌ی سنگی!
‫گلوله! گلوله! گلوله!
‫خیلی‌هاشون رو نابود کردیم...
‫اون دیگه چه کوفتیه؟!
‫اون شاه کوبولده.
‫همونطور که حدس می‌زدم، ممکن بود ‫یکی با گروهشون همراه باشه.
‫از اونجایی که خیلی از زیردستاش ‫کشته شدن، انگیزه پیدا کرده که بیاد بیرون.
‫این چیزها رو زودتر بهم بگو!
‫لعنتی!
‫گمونم باید تمومش کنم!
‫اگه فقط فرار کنی کشته میشی!
‫گلوله‌ی سنگی!
‫گلوله! گلوله!
‫گلوله! گلوله! گلوله!
‫این دیگه چیه؟!
‫یادم رفت بگم که سد حفاظتیم ‫ممکنه دولم حمله‌ی اون رو نداشته باشه.
‫نذار بزنتت.
‫گلوله‌ی سنگی!
‫صبر کن. امکان نداره....
‫هی! هی! هی! هی! هی!
‫گلوله‌ی سنگی!
‫جادوم تموم شده...
‫این زمان بندی...
‫سد من هیچوقت با همچین ‫موجورد ضعیفی شکسته نمیشه.
‫سویی!
‫سویی؟
‫سیاه‌چال!
‫هان؟
‫چی؟
‫چی شده؟
‫سویی...
‫نگران منی؟ حالم خوبه.
‫خدا رو شکر.
‫حالت خوبه؟
‫آره! خوبم.
‫که اینطور. ممنون که نجاتم دادی.
‫چی؟!
‫اون صدا! صدای سویی‌ـه؟!
‫آره. من سویی هستم.
‫چی؟ چجوری؟
‫بعد از اینکه اون هیولای بزرگ رو ‫شکست دادیم، سویی می‌تونه حرف بزنه.
‫ارباب؟
‫ارباب؟ من رو میگی؟
‫درسته. اربابِ سویی.
‫بامزه‌تر شدی! ‫که اینطور! پس دیگه می‌تونی حرف بزنی!
‫منطقیه. ‫تو خیلی مبارزه کردی.
‫مطمئنم سطحت خیلی زیاد شده.
‫بذار ببینم.
‫تو دیگه بچه اسلایم نیستی!
‫حتما اون موقع بوده...
‫و سطحت هم هفت شده!
‫و مهارتت هم گلوله‌ی اسیدی‌ـه.
‫من چطور؟
‫من 4 سطح گرفتم و حالا سطح 7 هستم!
‫جادوی زمینی هم به مهارت‌هام اضافه شده!
‫ایول!
‫چی؟
‫آمارم...
‫آمارم از سویی که فقط 14 روزشه هم بدتره....
‫ارباب. ناراحتی که سویی قوی‌تر شده؟
‫نه، به هیچ وجه!
‫من خیلی هم خوشحالم که رشد کردی سویی!
‫هورا!
‫اوه، فل کجاست؟
‫رفت بیرون.
‫که اینطور. ‫پس می‌تونی با فل هم صحبت کنی.
‫سویی می‌تونه.
‫هی سویی. تو توی گونه‌ی خودت خاصی؟
‫چی؟ سویی نمی‌دونه. ‫سویی سویی‌ـه.
‫خب، تو تازه به دنیا اومدی.
‫منطقیه که ندونی.
‫بالاخره بیدار شدی.
‫اوه، فل.
‫حتما تو من رو از سیاه‌چال آوردی بیرون...
‫اون چیز قرمز چیه؟
‫خیلی وقت بود که خواب بودی.
‫من هم گرسنه‌م شد، ‫واسه همین رفتم غذا خوردم.
‫که اینطور...
‫ولی غذای تو بهتره.
‫یه چیزی واسم درست کن.
‫اگه من نبودم ‫مهارت جادوی زمینی رو نمی‌گرفتی.
‫نمی‌خوام واسه تشکر ‫یه ضیافت دگردنیایی بهم بدی.
‫درسته! تو بهم دروغ گفتی! ‫تو گفتی که سدت ممکنه بشکنه!
‫در عوض تونستی تمام قدرتت رو آزاد کنی.
‫یه ذره ناراحتم، ولی فکر کنم بتونم ‫یه چیزی درست کنم.
‫جادوی بسیاری مصرف کردم و کل بدنم ‫احساس سنگینی می‌کنه.
‫بهتره یه چیز مقوی بخورم.
‫مواد اولیه‌ی مقوی... ‫اولین چیزی که به ذهنم میاد تخم‌مرغه.
‫آره. خیلی وقته نخوردم.
‫بسیار خب! تصمیمم رو گرفتم.
‫هنوز یه کم پیاز و شکر و میرین ‫برام مونده...
‫پس فقط می‌مونه سس سویای ماهی...
‫و...
‫بسیار خب. بریم تو کارش.
‫اول پیازها رو نازک خرد می‌کنیم.
‫بعدش، گوشت راکبرد رو ‫به قطعات کوچیک برش میدیم.
‫تخم مرغ رو به آرومی هم می‌زنیم.
‫میرین و سس سویا رو ‫توی ماهیتابه می‌ریزیم.
‫زیرش رو روشن می‌کنیم تا گرم بشه.
‫زمانی که همه چیز خوب پخت، ‫نصف تخم مرغ و میذاریم ریز بجوشه.
‫وقتی تخم مرغ پخت، نصف دیگه‌ش رو اضافه ‫ می‌کنیم و بلافاصله زیرش رو خاموش می‌کنیم.
‫میذاریم گرمای توی قابلمه ‫فرآیند پخت رو تموم کنه.
‫مخلوط رو روی یه کاسه برنج داغ می‌ریزیم...
‫و تمام! ‫[اویاکودون راکبرد]
‫هی، غذا حاضره!
‫پس تخم‌مرغ رو اینجوری هم ‫میشه خورد.
‫تخم مرغ عسلی با ترکیب گوشت ‫بسیار خوشمزه شده!
‫ارباب، سویی هم میگه خوشمزه‌ست.
‫که اینطور. خوشحالم می‌شنوم.
‫یه کاسه دیگه.
‫فل، مگه تو یه کم پیش غذا نخوردی؟
‫سویی هم می‌خواد!
‫سویی تو که فعلا غذات رو تموم نکردی.
‫سویی بعد از خوردن این یکی باز هم می‌خواد.
‫خدایا. آشناهای من واقعا شکمو هستن.
‫راستی با سویی صحبت کردی؟
‫آره. وقتی خواب بودی.
‫سویی با عمو فل کلی حرف زده.
‫عمو؟
‫نخند!
‫سویی بهت گفتم که منو عمو صدا نکن!
‫ولش کن. بذار هر کاری دوست داره بکنه.
‫سویی فقط 14 روزشه.
‫تو در مقایسه باهاش عمو حساب میشی دیگه. ‫مگه نه، عمو فل؟
‫اگه من عمو باشم، تو هم باید عمو باشی!
‫نه، نه، نه. من فعلا 27 سالمه.
‫نسبت به تو زیادی جوونم.
‫ارباب اربابه.
‫می‌بینی؟ سویی هم همین رو میگه.
‫گوش کن سویی. ‫تو باید منو فل صدا کنی. فهمیدی؟
‫- سویی عمو فل رو بیشتر دوست داره. ‫- متوجه شدی؟!
‫کافیه فل! ‫این بچه‌بازی‌ها چیه؟!
‫عمو فل عمو فل‌ـه دیگه...
‫چیکار می‌کنی؟
‫چطور می‌تونی اشک سویی رو دربیاری؟
‫باورم نمیشه به خاطر اینکه سویی، عمو ‫صدات کرده، صداتو اونجوری بردی بالا.
‫عمو فل قلب کوچولویی داره...
‫قلب من اصلا هم کوچیک نیست.
‫فقط سویی می‌تونه من رو اونجوری صدا کنه.
‫سویی، میگه می‌تونی عمو فل صداش کنی!
‫جدی؟
‫آره.
‫مرسی عمو فل!
‫وای خدا! سویی ما بسیار بامزه‌ست!
‫[تئاتر دنیای دیگر: ردیف دوم] ‫[دقایقی بعد از فتح سیاه‌چال]
‫خدایا. چقدر دردسر داره این بشر.
‫ارباب حالش چطوره؟
‫حالش خوبه، آره؟
‫سویی، الان می‌تونی صحبت کنی؟
‫چی؟ الان می‌تونی صدای سویی رو بشنوی؟
‫آره می‌تونم.
‫جدی؟
‫این یعنی سویی دیگه می‌تونه حرف بزنه.
‫- هورا! سویی می‌تونه حرف بزنه! ‫- غافلگیر شدم.
‫هورا! حرف می‌زنم. حرف می‌زنم. ‫با ارباب حرف می‌زنم...
‫سویی می‌خواد با ارباب صحبت کنه...
‫مضطرب نباش. ‫به زودی چشماش رو باز می‌کنه.
‫کِی؟ کِی؟
‫به زودی. ‫تا اون وقت من باهات حرف می‌زنم.
‫باشه.
‫تا ارباب بیدار بشه، ‫سویی با عمو فل حرف می‌زنه.
‫عمو؟
‫عمو فل!
‫چرا من باید یه عمو باشم؟!
‫چون تو قبل از سویی به دنیا اومدی
‫ بزرگ، قوی و باحالی، ‫همیشه با مایی و مهربونی.
‫عموها اینجوری‌ان.
‫برای همین تو عمو فل هستی.
‫که اینطور. ‫پس به نظر تو عمو اینجوریه؟
‫آره.
‫نه! نه!
‫دیگه منو عمو صدا نکن!
‫چرا؟
‫چراش مهم نیست!
‫گرسنه‌مه! ‫یه دقیقه میرم بیرون!
‫سویی با ارباب می‌مونه.
‫من که نگفتم تو رو با خودم می‌برم!
‫موجودات خطرناکی داخل این جنگل هستن.
‫از سد محافظتی نرو بیرون ‫تا برگردم. باشه؟
‫باشه.
‫عمو فل، عمو فل‌ـه دیگه.
‫من سویی هستم!
‫سویی دیگه می‌تونه صحبت کنه، پس بهم اجازه ‫دادن که تیزر قسمت بعد رو من بگم.
‫قسمت بعد: ‫«گرگ با هیولاها می‌رقصه.»