‫خب با «ج-‌ش» پرواز کردیم... ‫یعنی جت شخصی.
‫چون من مدیر ارشد اجرایی شرکت هستم، ‫می‌دونی؟
‫نخستین مدیر زیر 40 سال.
‫ولی دوست دارم بگم توی تموم ‫کارهای اجرایی مدیر ارشدم.
‫شوخی بود.
‫ولی صد در صد واقعیت داره.
‫می‌شه یه دقیقه اجازه بدی؟
‫شاید باید برم دستشویی.
‫شاید؟
‫باشه.
‫- چندتا نظر دارم. ‫- اینجا چه غلطـی می‌کنی؟
‫الن، چندماهـه توی جلساتمـون،
‫به دغدغه‌ی تنها موندنـت گوش دادم.
‫یه طوری این ملاقات‌ها با زن‌های سطحی ‫رو توصیف می‌کردی
‫انگار مشکل از اوناست؟
‫چه اتفاقی داره میفته؟ ‫سیب‌زمینیـم رو نخور.
‫ببین، پیچیده‌ترین قسمت روان‌درمانی
‫اینـه که گاهی بیمار... ‫امکان داره روایتگر غیرقابل اعتمادی باشه.
‫پس، به این فکر افتادم که شاید ‫تو یه دروغگوی به تمام معنایی.
‫حالا مطمئن شدم. ‫تو دروغگویی، الن.
‫- باید بری. ‫- نه، نه، نه.
‫این خبر خوبیـه، ‫چون حالا می‌تونیم کارمون رو انجام بدیم.
‫این یارویی که داشتم به حرف‌هاش ‫گوش می‌دادم، خودت نیستی.
‫ازت می‌خوام به این خانم‌ها اجازه بدی ‫اون مرد مهربون، جذاب،
‫و حساسـی که من توی ‫جلسه‌هامون دیدم رو ببینن.
‫اومد.
‫فقط خودت باش.
‫- برو گمشو. ‫- خودت باش.
‫امروز چهار دفعه گریه کردم.
‫خدای من.
‫[امروز ساعت 3، خوبـه؟ -پاول-]
‫[حتماً، و نیازی نیست زیر پیام‌هات ‫امضا بزنی.]
‫عوضی ! لعنتی!
‫کثافت لعنتی؟ ‫باید حواست به رو به روت باشه.
‫عذر میخوام . ‫که اومدم توی اتاق کنار استخر.
‫چی؟
‫چون تو قطعاً توی اتاق کنار استخر می‌مونی،
‫پس دلیلـی نداره داخل آشپزخونه‌ی من باشی.
‫می‌تونی به من تیکه‌های معمولی بندازی،
‫چون این حرف‌های پیچیده‌ای ‫که الان زدی...
‫به نظرم کمی غیرضروری بود.
‫داشتم تمیزکاری می‌کردم. ‫عادت قدیمی ارتش.
وایسا، اون گل ارکیده‌ای که ‫روی پیشخوان بود چی شد؟
‫اون گلدون پر از خاک ‫که یه چوب توش بود؟
‫انداختمـش دور. ‫خیال کردم از این دنیا رفته.
‫فکر کردی از این دنیا رفته؟
‫آره، دوستـت بود؟ ‫خیلی تسلیت می‌گم.
‫به چیزهایی که مال تو نیست ‫دست نزن.
‫باشه.
‫- می‌رم از سطل آشغال برش می‌دارم. ‫- نه، فراموشـش کن...
‫ایراد نداره، حالا که می‌خوایش میارمش. ‫یه ارکیده‌ی زامبی الان میاد.
‫- می‌تونم کمکتـون کنم؟ ‫- دنبال یه گیاه مُرده می‌گردم.
‫این سطل آشغال تو نیست.
‫باشه، بیا از اول شروع کنیم.
‫خب، اسم من شان‌ـه، ‫و حدس می‌زنم تو «کارن» باشی؟
‫- اسمـم «پم»ـه. ‫- پم، آشنای این خانواده‌ست.
‫چطوره بری خونه و یه چرندیاتی ‫روی بلاگ «همسایه بغلی» پست کنی،
‫که چطور این محله در حال تغییره؟
‫اون کنار ما می‌مونه، پم.
‫می‌خواستی واسه خوش‌آمدگویی ‫مافین بیاری؟
وایسا، مردی که نزدیک بود یه نفر رو ‫تا حد مرگ بزنه، پیش شما می‌مونه؟
‫- جیمی، داری چه غلطـی می‌کنی؟ ‫- چیزی نیست، آلیس مشکلی نداره.
‫نه، مشکل دارم. ‫ولی با اینکه پم نژادپرستـه موافقم.
‫- می‌رم اقامتگاه مخصوص سربازها. ‫- نیازی نیست به اون توضیح بدی.
‫چرا آدم بده من شدم؟
‫من و لیز سعی داریم ‫از این محله مراقبت کنیم.
کافیه. ‫«من و لیز»ای وجود نداره.
‫- به من احتیاج داری، عزیزم؟ ‫- نه.
‫خدا رو شکر.
‫- سلام، جیمی. ‫- سلام، دریک.
‫- سلام، پم. ‫- هی.
‫نه، «سلام پم» نداریم. ‫ما از پم خوشمـون نمیاد.
‫متوجه شدم .
‫برو گمشو، پم.
‫از اون یارو خوشـم میاد.
‫هی، من و تیا قبلاً با گبی و شوهرش ‫این پیاده‌روی رو انجام می‌دادیم.
‫چه داستان زیبایی.
‫- اگه قلبـت از کار افتاد یه نشونه بهم بده. ‫- باشه.
‫احتمالاً نشونه‌ام بالا آوردن باشه.
‫- سلام. ‫- سلام، برایان.
‫با بابام اومدم پیاده‌روی.
‫خیلی حرف بدی بود.
‫چطور همه رو می‌شناسی؟
‫من دوتا خیابون اونورتر زندگی می‌کنم ‫و کسی واسم دست تکون نمی‌ده.
‫اون چطور دوست داره؟ جدی.
‫خیلی مرد مزخرفیـه.
‫ولی واقعاً خوب مشت می‌زنه. ‫بسیار... بسیار قویـه.
‫هی، بیا امشب نوشیدنی بخوریم.
‫می‌تونیم گبی رو دعوت کنیم.
‫خیلی نتونستم ببینمـش ‫چون منو از زندگیـت حذف کرده بودی
‫برای زیادی مهربون و حامی بودن.
‫آره، منـم این اواخر زیاد ندیدمـش.
‫متاسفانه بدون تیا، ‫گبی فکر می‌کنه ما پیر و حوصله‌سربریم.
‫چی؟
‫خب، بیا بهش نشون بدیم ‫داخل دانشگاه چطوری بودیم.
‫به جز اینکه، قرار رو خیلی زودتر بذار ‫و نوشیدنی کمتر می‌خوریم،
‫و منـم کمتر درباره خودم ‫چرت و پرت می‌گم.
‫- دلـم واسه برایان قبلی تنگ شده. ‫- آره.
‫قبلا درباره زیبایی بدن انسان‌ها ‫حرف می‌زدی.
‫مگه زیبا نیستن؟
‫خب، بد نیستن.
‫آره.
‫ولی اون چیز اصلی که ‫جذبت می‌کنه نیست.
‫- درسته، درسته. ‫- آره.
‫آزمایش خونـت خوب به نظر میاد.
‫کلسترولت کمی رفته بالا.
‫یادته درباره اینکه غذای سالم‌تر بخوری ‫صحبت کردیم؟
‫- یادمه. نادیده گرفتمش. ‫- عالیه
‫کمی زمان برد ولی بالاخره ‫ترکیب مناسب داروها رو پیدا کردیم.
‫واکنش‌ها، مهارت‌های حرکتیت، ‫همه‌ش عالیه.
‫خوبه.
‫سلامت روانت چطوره؟
‫می‌دونم چی در انتظارمه، می‌دونی؟
‫سعی می‌کنم خیلی بهش فکر نکنم.
‫هر موقع احساس نیاز می‌کنم، ‫آهنگ غم‌انگیز مورد علاقه‌م رو‌ می‌ذارم
‫و به خودم اجازه می‌دم ‫پانزده دقیقه بی‌وقفه سوگواری کنم‌.
‫ولی زمانی که آلارمـم به صدا درمیاد، ‫فکرش رو از سرم‌ بیرون می‌کنم
‫و به زندگیم ادامه می‌دم.
‫[عالیه. -پاول-]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چه لباس قشنگی. مناسبتش چیه؟
‫اولین روزه که با ماشین جدیدم می‌رم. ‫باید به خودم برسم.
‫آره، هنوزم دنبال اسم واسش می‌گردم.
‫«شدوفاکس» به ذهنـم رسید،
‫که همه می‌دونن اسم اسب «گندالف» ‫توی «ارباب حلقه‌ها»ست.
‫- کسی اینو نمی‌دونه. ‫- باشه ولی همین باحالش می‌کنه.
‫«دبورا» رو هم درنظر داشتم،
‫و «میلدرد» و «باراک».
‫ولی نمی‌دونم.
‫هی، چطوره بعداً بیام سراغت ‫و‌ برسونمت سر جلسه‌ت؟
‫اینجوری می‌تونی ببینی ‫«دبی» کوچولو چطوری می‌تازه؟
‫لعنتی، همین حالا انتخابم رو‌ کردم.
‫نه، مرسی.
‫امروز تحمل ندارم به آهنگ‌هات گوش بدم.
‫باشه.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫♪ داستان یه دختره ♪
‫♪ که انقدر اشک ریخت ‫تموم دنیا رو غرق کرد ♪
‫♪ و با اینکه توی عکس‌ها ‫ ناراحت به نظر میاد ♪
‫♪ کاملاً عاشقش می‌شم ♪ ‫وقتی چی؟
‫♪ وقتی لبخند می‌زنه ♪
‫♪ لباسات هیچ‌ موقع به قشنگی امروز ‫ توی تنت نمی‌شینه ♪
‫♪ موهات هیچ‌ موقع یه شکل ‫آویزون نمی‌شه ♪
‫♪ انگار هیچ‌وقت حرف واسه زدن کم نمیاری ♪
‫تسلای جدیده، عوضی.
‫♪ این داستان یه دختره ♪
‫♪ که انقدر اشک ریخت ‫تموم دنیا رو غرق کرد ♪
‫♪ و با اینکه توی عکس‌ها ‫ ناراحت به نظر میاد ♪
‫♪ کاملاً عاشقش می‌شم وقتی...♪
‫شوخی می‌کنی؟
‫خدای من.
‫این ماشین لعنتی نوئه.
‫رفیق!
‫ماشین نو، ها؟ قشنگـه. ‫داشتی دنده عقب میومدی؟
‫تقصیر من نیست.
‫سپر ماشین جدید گبی خیلی بزرگـه.
‫پس یعنی می‌گی دبی حقـش بوده؟
‫چه اسم خوبـی. ‫به قیافه‌ش میاد اسمـش دبی باشه.
‫- ممنون. ‫- آره.
‫- هی، باهاش حرف بزن. ‫- نمی‌خوام.
‫- می‌دونم ولی باید حرف بزنی. ‫- مجبورم نکن.
‫باشه، خیلی ترسویی.
‫پاول، فکر می‌کنی اینکه همچنان ‫رانندگی کنی کار امنیـه؟
‫می‌دونی؟ به خاطر پارکینسون؟
‫چندماه پیش آزمون مهارت‌های حرکتی ‫الزامی رو قبول شدم.
‫فقط رانندگیـم افتضاح‌ـه.
‫ولی فکر می‌کنی ارزش خطر کردن رو داره؟ ‫می‌تونم بیام دنبالت.
‫نه، خیلی ازت دوره.
‫من چند خیابون فاصله دارم. ‫می‌تونم بیام دنبالت.
‫صبح‌ها خیلی شلوغ می‌کنی.
‫چی؟ ببخشید؟
‫- خودم رانندگی می‌کنم. ‫- خدای من.
‫هی، به نظر من صبح‌ها بامزه می‌شی.
‫واقعاً؟ ممنون.
‫خب، شاید دفعه‌ی بعد ‫بد نباشه یه چیزی بگی، باشه؟
‫ببخشید.
‫ماشینـم رو می‌برم تعمیرگاه. ‫باید بیای دنبالـم، عوضی.
‫چرا فکر کردن پارکینسون ‫باعث تصادف شده؟
‫چون می‌تونه روی توانایی ‫تشخیص فاصله‌ت تاثیر بذاره.
‫چه مزخرف.
‫نه، مزخرف نیست. ‫چون به خاطر اون نبود.
‫یعنی درنهایت مزخرف می‌شه.
‫ممنون که شفاف‌سازی کردی.
‫پس، انجامـش دادی؟ ‫با بابات شام خوردی؟
‫اگه الان باهم شام بخوریم، ‫مثل احمق‌ها رفتار می‌کنه.
‫ممکنه، معمولاً همین کار رو می‌کنه.
‫شاید من خرابـش کنم.
‫الان اصلاً خوش‌ معاشرت نیستم.
‫نمی‌خواستم به روم بیارم.
‫ولی حتی بهم بیسکوئیت هم ‫تعارف نکردی.
‫همه‌چی مودم رو خراب می‌کنه.
‫حتی وقتی یه گیاه دور انداخته می‌شه.
‫حتی گیاه مورد علاقه‌ی مامانـم هم نبود.
‫فقط تصور کردم که داره بهش آب می‌ده.
‫سوگ یه چیز حیله‌گر و موذی‌ایـه.
‫یواشکی میاد سراغـت.
‫یه روشی بلدم که می‌تونی امتحان کنی.
‫حدوداً پانزده دقیقه زمان می‌بره.
‫بهم می‌گی چیـه یا...
‫خب، دهنم یکم خشکـه.
‫خوراکی‌هات رو دزدیدم.
‫[ساعت 3 میای دم ‫«کروگر اتو» دنبالـم؟]
‫فراموشـش کن. ‫با یکی دیگه می‌رم، مرسی]
‫هی، مرد.
‫می‌دونم این زمان مختص خودته ‫و عاشق این ورزش و تمرینات هستی،
‫ولی من یه‌جورایی اینجا ‫سرم بابت یه چیزی داره گیج می‌ره.
‫- اشکال نداره زوتر بریم؟ ‫- می‌تونم، آره.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫جدیده؟
‫جیمی مجبورم می‌کنه به ‫خاطر پول با مردم بجنگم.
‫هی، اون... حقیقت نداره.
‫یه ضرب و شتم خوب، تمیز ‫و توافقی‌ـه.
‫باشه، به نظر باحال میاد.
‫لیز، نمی‌دونم داری چیکار می‌کنی.
‫ولی امروز دوستـم رو دیدم ‫که یه کار وحشتناک کرد،
‫و باید امشب باهاش رو به رو شم، ‫پس الان وقت مناسبـی نیست.
‫نه، نه، فقط اومدم اینجا ‫تا بابت امروز صبح عذرخواهی کنم.
‫دیگه توی زندگیـت دخالت نمی‌کنم.
‫باشه، ممنون لیز.
‫خب، فکر می‌کردم خوشحال‌تر شی.
‫همون‌طور که گفتم، ‫ذهنـم درگیره.
‫درضمن صدسال سیاه باور نمی‌کنم ‫که دیگه توی زندگیـم دخالت نمی‌کنی.
‫به جون پسرم قسم می‌خورم.
‫- کدوم؟ ‫- می‌تونی انتخاب کنی.
‫- کانر. ‫- کانر نه، اون بهترینـه.
‫فقط وایستا و تماشا کن، ‫دیگه کاری به کارت ندارم.
‫و درضمن،
‫دوستـت چیکار کرده؟
‫لیز، تو مشکل داری.
‫شوخی بود، شب بخیر.
‫لیز، اگه الان برگردی ‫بهت می‌گم دوستـم چیکار کرده.
‫دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫- سلام. ‫- سلام جولی، ممنون که اومدی.
‫چه اتفاق اورژانسی‌ای افتاده؟ ‫به خاطر تو از سر شام پاشدم.
‫خب، حتماً از طرف زیاد خوشت نمیومده ‫که به خاطر من ولـش کردی.
‫اشتباه نمی‌کنی.
‫هی، ببین. می‌خوام دوباره ‫تست رانندگی بدم.
‫- چرا عجله داری؟ ‫- یه تصادف کوچولو داشتم.
‫لطفاً، به خاطر من.
‫باشه، بیا انجامـش بدیم.
‫مردم برای بیرون رفتن تیپ نمی‌زنن؟
‫مطمئنی با این تیپ غیررسمی‌ای که زدی ‫تجهیزات کار می‌کنن؟
‫ساکت شو.
‫تا حالا بازی نکردم، ولی ذاتاً ورزشکارم.
‫- پس، می‌رم بازی کنم. ‫- باشه.
‫- چون اولین باره «کورن‌هول» بازی می‌کنی... ‫- مطمئنـم اولین بارم نیست.
‫باشه، خب یه چیزی هست ‫که باید بدونی.
‫وقتی موفق شدی توپ رو بفرستی داخل، ‫باید داد بزنی «کورن‌هول»، خیلی بلند.
‫- چه باحال می‌شه. ‫- خیلی باحال.
‫هی، امروز کی اومد دنبالت؟
‫- درمورد چی حرف می‌زنی؟ ‫- تعمیرگاه.
‫- آخر کی اومد دنبالـت؟ ‫- آره، نیکو اومد دنبالـم.
‫نیکو بهترینـه.
‫- آره، هست. ‫- واقعاً، واقعاً هست.
‫دوبار گفتم واقعاً. ‫یعنی یکی از بهترین‌هاست.
‫حتماً یکی شدن با همچین جنتلمن ‫فوق‌العاده‌ای خیلی عالیـه.
‫چرا انقدر از نیکو تعریف می‌کنی؟
‫دیدم امروز یه نفر اومد پیشت گب.
‫باشه، جیمی...
‫- اونجوری نیست. ‫- واقعاً؟
‫به نظرم خیلی همون‌جوری میومد. ‫بی‌خیال، این شکلی بودین.
‫زبونت رو نیار بیرون.
‫چه خبره؟
‫ببین، یه مدتـه می‌خوام اینو بهت بگم،
‫ولی من و نیکو داریم طلاق می‌گیریم.
‫کورن‌هول!
‫من اینو یادش دادم.
‫لعنتی.
‫ببین، در مقایسه با مشکلات تو، ‫این هیچی نیست. مسالمت‌آمیزه.
‫و حالا نیکو کاملاً در دسترسـه، ‫گفتم در جریان باشی.
‫خدای من.
‫اوضاع... ‫اوضاع پاک بودنـش چطوره؟
‫می‌دونی، مثل همیشه ‫بالا و پایین داره.
‫ولی ببین، یه جورایی راحت شدم ‫که این مسئله دیگه مشکل من نیست.
‫متاسفم، گب.
‫بس کن. بسه. باز قیافه‌ت رفت تو هم.
‫این قیافۀ عادیمـه. ‫یه قیافۀ کرختِ زن‌مُرده دارم.
‫چرا تو یه چیز جالب نمی‌گی؟
‫من لاتاری رو بردم، پسر.
‫وای خداروشکر.
‫ببین مشکلی واسه من پیش نمیاد، خب؟ ‫فقط خوشحال باش برام.
‫کورن‌هول!
‫پسره این بازی رو بین همه جا انداخته.
‫- کورن‌هول! ‫- بازی خوبی بود.
‫خیلی بازی خفنیـه. واقعاً محشره.
‫سلطان‌شون شدم.
‫خب، الان داشتم به جیمی می‌گفتم ‫که می‌خوام طلاق بگیرم.
‫- گبی. ‫- نه، خوشحال هم هست.
‫دیدی؟ واکنش درست این بود.
‫سلام...
‫- سلام. ‫- میگم... حالت خوبه؟
‫آره.
‫دارم این روشِ روزی یک ربع ‫عزاداری شدید رو امتحان می‌کنم.
‫که خودمـو خالی کنم.
‫مثل من که قبل از خواب میرم دستشویی ‫که خوب بخوابم.
‫مگه افراد مُسن کلاً این‌کارو نمی‌کنن؟
‫فکر می‌کنم برای تمام سنین باشه.
‫- باشه. ‫- باشه. خب دوستت دارم.
‫شجاع باش! تو می‌تونی! ‫سگ توش.
‫هر دفعه این‌طوری می‌شه.
‫لعنتی.
‫چه‌قدر داغـه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫شام هست منم بخورم؟
‫آره. شام. آره.
‫واقعاً ممنونم که شلوغش نمی‌کنی.
‫خدایی سخته.
‫- جوگیر شدی. ‫- آره می‌دونم.
‫واقعاً باورم نمی‌شه اقامتگاه سربازها ‫هم لیست انتظار داره.
‫نگران نباش بابا،‌ خب؟
‫میای پیش من می‌مونی ‫تا یه راه‌حلی پیدا کنیم.
‫- واقعاً ازت ممنونم داداش. ‫- قربونت.
‫ببین، من از تو ممنونم که ‫ماشین رو می‌بری خونه.
‫لازم داشتم یه‌کم ورزش کنم.
‫حس می‌کنم هیکلم بد شده. ‫یه‌خرده چاق شدم.
‫- یعنی چی پسر؟ الان تأیید کردی؟ ‫- نه بابا.
‫باید بگی: «نه بابا. ‫هیکلت خیلی هم ردیفه حاجی.»
‫نه بابا. ‫هیکلت خیلی هم ردیفه حاجی.
‫الان دیگه دیره «شان». ببین، ‫تو جلسۀ بعدی‌مون در این مورد صحبت می‌کنیم.
‫خدا بگم چی‌کارت کنه، پاول!
‫امتحان رانندگی رو دوباره قبول شدم.
‫چه عالی. منم الان خودمـو خیس کردم.
‫مشکل «راضی‌کردن همه‌ی آدما» چطور پیش میره؟
‫والا.. دیگه هیچ‌کاری نمی‌کنم که ‫بخواد کسی رو خوشحال کنه.
‫که کاملاً دروغ محضـه، چون ‫همین‌الان اینو گفتم که تو رو خوشحال کنم.
‫ولی معذرت می‌خوام. و احتمالاً ‫یه کارتِ عذرخواهی برات بفرستم.
‫گریس، خیلی به خودت سخت نگیر. ‫داری عالی پیش میری.
‫واسه خودت مرز تعیین کردی. ‫مستقل شدی.
‫روی مراقبت از خودت تمرکز کردی.
‫تو توی ونکوور خیلی کاردرست شدی.
‫خفه‌شو بابا. نه، من.. واقعاً ممنونتم ‫که وادارم کردی با دانی بهم بزنم.
‫خودت با اون بهم زدی، نه من. ‫به خودت افتخار کن.
‫باشه. آره می‌کنم. افتخار می‌کنم.
‫عالی. خب، و روی احساس نیاز ‫واسه راضی‌کردن آدما هم کار کن.
‫برو گم‌شو بابا. شوخی کردم. ‫یا که.. نمی‌خوام راضیت کنم. خدافظ!
‫رفتش. خیله‌خب.
‫انی، تو برو داخل، منم الان میام.
‫- جیم! جیم‌جون، چطوری؟ سلام. ‫- علیک سلام.
‫خب، سند طلاق رو امضا کردم. ‫رسمی شد.
‫- چه‌قدر عالی. ‫- آره.
‫به برایان گفتم که آبروی ‫مردای خوش‌گذرون رو می‌بره
‫اگه نتونه دو شبِ متوالی ‫باهام بیاد بریم بیرون.
‫پس امشب می‌ریم خونۀ من
‫و دوتا نوشیدنی تگری می‌زنیم بر بدن.
‫پایه‌ای؟
‫- یه‌جور مهمونی طلاقـه. آره. ‫- آره.
‫ولی قبلش باید یه سر برم به ‫دورهمی دوستم به‌مناسبت سرطان مغزش.
‫چه طنز تلخی، ‫ولی نمی‌تونی فازمـو خراب کنی.
‫- بعداً می‌بینمت. خدافظ. ‫- خدافظ.
‫انی. سلام.
‫- می‌شه صحبت کنیم؟ ‫- گفتم که، قبول شدم.
‫دیگه نصیحت نمی‌خوام.
‫درمورد گبی‌ـه.
‫بیشتر مشتاقِ یه دعوا بودم.
‫آره تابلو بود.
‫مامانم میگه اگه درس علوم رو بیفتم، ‫داروهام رو قطع می‌کنه.
‫ولی مشکل اساسی اینجاست که اگه ‫واقعاً داروهام قطع شه، باز جوش‌جوشی میشم.
‫که خودش یه‌جور بدبختی دیگه‌ست.
‫نه بابا. پسرای دبیرستانی ‫کلاً کله هم نداشته باشی براشون مهم نیست.
‫راست میگی.
‫نیا داخل خونه. ‫و در ضمن، برای چی برگشتی؟
‫اقامتگاه سربازها جور نشد، ‫واسه همین یه‌کم بیشتر پیش‌تون می‌مونم.
‫عالی شد.
‫خب، من که از اومدنت خوشحال شدم. ‫من «سامر»ـم. اسم تو چیه؟
‫نوچ.
‫باید شانسمـو امتحان می‌کردم.
‫چیه بابا؟ پسره ‫من حاضرم براش اقامتگاه جور کنم.
‫حاضری چی‌کار کنی؟
‫باشه، الان باید یه عکس دوتایی بگیریم.
‫- خدای من. ‫- خیلی ناز میشه.
‫خدای بزرگ.
‫گبی می‌خواد امشب برم مهمونی طلاقش.
‫- خب؟ ‫- نمی‌خوام برم. بنظر غیرواقعی میاد.
‫من می‌تونم بهت اطمینان بدم که ‫گبی داره طلاق می‌گیره.
‫کُفریم کرده.
‫منطقیه. طلاق همیشه بیشتر از همه ‫به همکارهای شخص سخت می‌گذره.
‫کلاً فاز انکار برداشته. داره وانمود می‌کنه ‫خیلی براش ذوق‌زده شده.
‫- و می‌دونم که چی می‌خوای بگی. ‫- نه نمی‌دونی.
‫واسه این قاطی کردم که گبی داره ‫به انتخاب خودش زندگی مشترک‌شـو تموم می‌کنه
‫- و من فرصتِ همچین انتخابی رو نداشتم. ‫- باشه می‌دونستی.
‫بی‌خیال پسر جون. تو که نمی‌تونی ‫به بقیه دیکته کنی چه‌جوری عزاداری کنن.
‫خب، حالا گیریم گبی وانمود کرده ‫که حالش خوبه. چه اهمیتی داره؟
‫منو میگی؟ قبل این‌که با حقیقت روبرو شم ‫باید چند وقت دست‌وپا بزنم،
‫ولی بعد مثل یه قهرمان ‫باهاش روبرو می‌شم.
‫ولی تو، کسی چمیدونه ‫تو چه‌جوری عزاداری می‌کنی؟
‫فعلا شروع هم نکردی.
‫مشخصه هست داری چی میگی؟ ‫لامصب من یه ساله که عزادارم.
‫نه خیر. تو داشتی حس‌تـو سرکوب می‌کردی.
‫با قرص و مواد و دختر.
‫بهت که گفتم دیگه اون کارا رو گذاشتم کنار.
‫آره، ولی با دخالت بیش از حد ‫تو زندگی بیمارهات جاشـو پُر کردی.
‫فکر نکنم امشب بتونم ‫با لبخند برم اونجا.
‫بحث اصلاً تو نیستی.‫موضوع اونه.
‫تو میری؟
‫من دعوت نشدم. ‫خدا رو شکر.
‫ولی می‌تونم یه تکنیکی یادت بدم ‫که بتونی تحملش کنی.
‫تقریبا یه ربع طول می‌کشه.
‫یه ترانه انتخاب کن، یه چیز خارق العاده غمگین ‫و قشنگ احساساتت رو حس کن.
‫هی سیری، آهنگ «آخر خط رو می‌شناسم» ‫از فیبی بریجرز رو پخش کن.
‫ترانۀ «آخر خط رو می‌شناسم» ‫از فیبی بریجرز پخش می‌شود.
‫ببین می‌دونم که خیال می‌کنی ‫این کارا جواب نمیده.
‫ولی جواب میده، ‫اگه مقاومت نکنی
‫و برای یه‌بارم که شده ‫ترسو بازی در نیاری.
‫برو بمیر، فیبی بریجرز!
‫لعنت بهت، فیبی بریجرز!
‫لعنتی!
‫خدای من. من عذر می‌خوام. ‫چه‌جوری هنوز هیچی نشده داری زار می‌زنی؟
‫نه. من از قبل داشتم گریه می‌کردم.
‫چه سگ نازیـه. اسم هم داره؟
‫اسم‌شـو دریک انتخاب کرده. ‫ایشون «موش فضله»ست.
‫آره. چون شبیه موشـه ‫و فضلۀ خودش رو می‌خوره.
‫خودش متوجه شد. ‫خانوادۀ تازش بعداً اسمشو عوض می‌کنه.
‫- شایدم نه. راستش بهش میاد. ‫- هفتۀ دیگه میای بازی منو ببینی؟
‫- محاله از دستش بدم. ‫- باشه.
‫عزیزم، گرسنه‌ت نیست؟ ‫فضله خوردی خوب؟
‫میگم این خانم همسایه ‫همیشه همین‌طوری اینجا می‌پلکه؟
‫آره بگی‌نگی. اون یه مدت ‫واسم مادری کرد،
‫واسه همینم سعی می‌کنم ‫چند وقت یه‌بار یه استخوانی براش پرت کنم.
‫داشته باش. ‫لیز!
‫داشت یادم می‌رفت بهت بگم ‫نمرۀ مقالۀ تاریخم بیست شد.
‫حرف نداری. می‌دونستم از پسش برمیای.
‫مقاله‌ای در کار نیست.
‫- ببخشید که هنوز اینجام. ‫- ایراد نداره.
‫مشخصه که ایراد داره.
‫بحثِ تو نیست. ‫من الان درگیر یه مشکلاتی‌ام.
‫و امروز داشت بهم خوش می‌گذشت ‫که دوستم یه عکس از چهرۀ خندونم پست کرد
‫و یه‌جورایی احساس عذاب‌وجدان کردم. ‫و...
‫نمی‌دونم والا. ‫احساس می‌کنم درست نیست بخندم.
‫وضعم خرابه.
‫می‌فهممت.
‫چطوره تا جایی که می‌تونی ‫دیگه گیاه‌ها رو نندازی دور؟
‫شرمنده.
‫ولی راستشـو بخوای ‫اون گیاهـه از مامانت هم جنازه‌تر بود.
‫این چه حرفیه لامصب؟
‫خیلی وحشی گفتی.
‫آره. اون چیه؟ این چیه رو صورتت؟ ‫داری می‌خندی؟
‫من نمی‌دونستم دندون هم داری.
‫- خانمِ «من نمی‌خندم». ‫- نه خیر نمی‌خندم.
‫من آلیس‌ام. من اصلاً نمی‌خندم. ‫این تویی. دارم ادای تو رو درمیارم. مثلاً نمی‌خندم.
‫گبی! موفق شدم.
‫من میگم «طلـ»، ‫شما بگید «اق»! طلاق، «طلـ...
‫...اق»
‫می‌دونی که لازم نبود ‫جلوی من هم نقش بازی کنی.
‫من نقش بازی نمی‌کردم.
گمونم بیشتر عذاب‌وجدان گرفتم.
‫آخه اگه این ماجرا باعث شه ‫زندگیِ نیکو دوباره به فنا بره، چی؟
‫خب، این مشکل یه راه‌حل ساده داره.
‫می‌تونی کلاً از شادی خودت بگذری ‫و تا ابد باهاش بمونی.
‫تو بردی. ازش طلاق می‌گیرم.
‫ایول.
‫یه پیروزی دیگه واسه من.
‫می‌دونی بدترین جای این ماجرا کجاست؟
‫نه. بگو بهم.
‫- ولش کن. ‫- این‌جوری نکن. بگو دیگه.
‫من...
‫خیلی دلم واسه تیا تنگ شده.
‫واقعاً آرزومه که اون الان اینجا بود.
‫یعنی به‌جای تو.
‫- جانم؟ ‫- نه.
‫منظورم... ببین، تو اوکی‌ای. ‫منتها اون.. رفیقم اون بود.
‫ما همه‌چی رو به هم می‌گفتیم.
‫یعنی اون حتی از شخصی‌ترین مسائل ‫نیکو هم باخبر بود.
‫منم مسائل شخصیِ تو رو می‌دونم.
‫باشه.
‫واقعاً دلم واسش یه‌ذره شده.
‫آره.
‫ببین،‌ من نمی‌تونم با تو ‫درمورد این قضایا صحبت کنم.
‫- نه نه نه. ‫- اشتباهه. نه، جایگاه من نیست.
‫نه. اشتباه نیست.
‫تو بهترین رفیقت رو از دست دادی. ‫من می‌تونم کنارت باشم.
‫بسیار خب ، همین درسته. ‫ممنونم که از ما خرید کردید.
‫تشکر. روز خوبی داشته باشین.
‫- سلام. نمی‌دونم منو یادتون هست یا نه. ‫- سلام.
‫خب، بهم بگو.
‫مهمونی‌های مسابقات سوپر بولِ جیمی.
‫خانم همسایه. ‫خیلی به کلوچه‌هاتون می‌بالیدین.
‫- لیز هستم. ‫- لیز.
‫- و کلوچه‌هام واقعاً بی نظیرن. ‫- خب...
‫می‌دونین، آلیس بهم گفته که ‫چقدر باهاش صحبت کردین
‫و بهش کمک کردین، ‫و به‌نظرش خیلی آدم باهوشی هستین.
‫خب هستم.
‫من خیلی به آلیس وابسته شدم. ‫شاید حتی بیش از حد، نمی‌دونم.
‫بی‌ربطـه. در هر صورت، ‫یه موضوعی داره اذیتم می‌کنه،
‫ولی نمی‌تونم پیش جیمی برم ‫چون اخیراً زیادی تو زندگیش دخالت کردم.
‫اصلاً تصورش هم سخته.
‫ببین شاید من توهم زدم. ‫یعنی طرف کلاً چند روزه که اومده.
‫ولی من بایکدیگه دیدم‌شون ‫و ظاهراً خیلی گرم گرفته بودن.
‫فقط می‌خوام بهم بگی که ‫همه‌چی مرتبه.
‫- همه‌چی مرتبه. ‫- جدی؟ حله. عالی.
‫خدا شاهده اگه بدونم ‫داریم در مورد چی صحبت می‌کنیم.
‫همون پسره «شان» که رفته ‫داره تو خونه‌شون زندگی می‌کنه.
‫من اطلاع نداشتم.
‫خب، تف توش!
‫- سلام پاول. ‫- تو بیمارت رو راه دادی توی خونه‌ت؟
‫- تو اتاق کنار استخر. ‫- یادته چه قولی دادی؟
‫درباره آلیس، آره.
‫که اجازه نمی‌دی ‫روانکاو بازی‌های مسخره‌ت
‫سلامت اون رو به خطر بندازه.
‫آخه چرا انقدر واست سخته که ‫دخترت رو اولویتِ زندگیت قرار بدی؟
‫والا راستش رو بخوای، ‫فکر می‌کنم دیگه ازت خسته شدم.
‫خسته.. ازم خسته شدی؟ ‫این اصلاً یعنی چی؟
‫هنوز نمی‌دونم. در این حد می‌دونم ‫که فعلاً دیگه صحبت نمیکنیم.
‫باشه، می‌شه لطفاً اجازه بدی ‫منم توضیح بدم؟
‫الو؟
‫جدی‌جدی جواب منو نمیدی؟ ‫متوجه هستی این کار چه‌قدر بچگانه‌ست؟
‫من که مشکلی توش نمی‌بینم. ‫خدانگهدار.
‫نه. می‌دونی چیه؟ صبر کن ببینم.
‫چیه؟ حالا مثلاً ناراحت شدی
‫سر حد و حدود رعایت‌نکردن، ‫انگاری که تو توی زندگی من دخالت نمی‌کنی؟
‫فکر کردی نمی‌دونم آلیس ‫اون تکنیکِ ۱۵ دقیقه‌ای رو از کی یاد گرفته؟
‫پاول، تو بی‌خبر از من ‫داشتی با دخترم حرف می‌زدی.
‫آره؟ حالا که چی؟ ‫حرفی داری؟
‫آره. اتفاقاً خوب هم حرف دارم.
‫ازت مچکرم.
‫خوشمزه‌ست.
‫سلام. کیک می‌خوری؟
‫لیز اینو فرستاده که واسه ‫۲۰ گرفتن تو یه مقالۀ تخیلی ازم تقدیر کنه.
‫بیاین کیک بخوریم.
‫پاول؟
‫شوخیت گرفته؟
‫باید ماشین‌تـو قفل کنی. ‫این‌جوری هر پیرمرد دیوونه‌ای می‌تونه سوارش شه.
‫پاول، تو پاسادینا که نمی‌شه بری همین‌جوری ‫سوار تسلاهای زن‌های سیاه‌پوست شی.
‫می‌شه از حالا به بعد ‫تو منو برسونی سر کار؟
‫امتحان رانندگی رو قبول شدم، ولی... ‫می‌خوام هر وقت خودم خواستم بشینم پشت فرمون.
‫عین یه قهرمان.
‫- می‌خوای دربارش صحبت کنیم؟ ‫- نه.
‫[تماس دریافتی از جیمی]
‫سلام پاول. جیمی‌ام. ‫دوباره داری جواب تماسامـو نمیدی، ها؟
‫من می‌فهمم چرا قاطی کردی. ‫جدی میگم، ولی داری شلوغش می‌کنی.
‫آلیس و شان خوب با هم کنار اومدن.
‫حال خودم هم داره بهتر می‌شه. ‫بیمارهام دارن پیشرفت چشمگیری می‌کنن.
‫ببین حاجی، این کاری که دارم می‌کنم ‫واقعاً جواب داده.
‫بذار می‌گیرمت.
‫بیا دیگه. زود باش.