‫سلام، گریس هستم. پیغام بذارید.
‫گریس سلام. جیمی هستم. باز هم منم. ‫اما خودت می دونی، درسته؟
‫برای همین مستقیم پاسم دادی به صندوق صوتی.
‫بهم زنگ بزن، باشه؟ خدانگهدار.
‫سلام، درک.
‫صبح بخیر، جیمی.
‫چیکار می کنی؟
‫اوه، صبح ها لیز دستشویی رو قُرق می کنه، برای ‫همین گاهی اوقات میان بیرون کارم رو می کنم.
‫روش بدی برای شروع روز نیست، زیر بارون دستشویی کردن
‫دل آدم باز می شه.
‫انگاری باد از شرق میاد.
‫می گم، شنیدم رفته بودی کلوپ کورن هول.
‫- خفن بود؟ ‫- خوب بود.
‫نـ... نوشیدنی و غذای معمولی داشتن.
‫- 2 تا جایگاه کورن هول. ‫- 2تا؟ ایول.
‫درک، دوباره رفتی بیرون دستشویی می کنی؟
‫نه، با جیمی صحبت می کنم.
‫چشمک زدی وضعیت رو عجیب کرد.
‫چشمت مثل عقاب می مونه، جیمی.
‫از دستم عصبانی بود؟
‫نوچ، خیالت راحت.
‫باشه. ‫پای گل های دستشویی نکن.
‫- 2تا قطره بیشتر نبود. ‫- بس کن!
‫2تا قطره بود بابا.
‫بیگل عذرخواهیه. نمی خواستم لوت بدم.
‫وقتی پاول رو دیدم، فکر کردم ‫خبر داره که شاون جابجا شده.
‫آره. بدجوری بیچاره ام کردی.
‫فدای سرت، ولی من رو به خاک سیاه نشوندی.
‫دل نگرون نباش. اما آره، زندگیم رو تیره و تار کردی.
‫ببخشید.
‫اصلا دوست ندارم مردم به دردسر بیفتن ‫مخصوصا وقتی که حقشون نیست.
‫و کی حق این ها رو دارن؟
‫خب، من عاشقشون هستم.
‫راستش، اهمیت نده. پاول زود فراموش می کنه. مشکلی پیش نمیاد
‫- خوشحالم. می‌بینمت. ‫- باشه. اما پدرم رو در آوردی.
‫فهمیدم.
‫آره. هیجان دارم ببینمت.
‫بیا مطب و بعدش می آییم خونه.
‫بسیار خب. می بینمت. خداحافظ، عزیز دلم.
‫اوپس. اون وقت عزیز دلت کیه؟ یه خانم خوش بَر و رو؟
‫دخترم بود.
‫معذرت می خوام.
‫مجرده؟ چون بعد طلاق،
‫تو فکر اینم که آدم ها رو با همدیگه آشنا کنم.
‫شوخی می کنم. می خوام معذبت کنم.
‫- خیلی ماهری. ‫- مرسی. حالا سوار شو.
‫می شه آهنگی که دوست دارم رو بذاریم؟
‫♪ هر روز صبح یه هاله نوری ♪
‫♪ از گوشه تخت خونه امون می زنه ♪
‫♪ می دونم برای من نیست ♪ ‫♪ اما اگه بتونم ♪
‫♪ موقع آخر هفته ها ♪ ‫♪ و شب ها ازش استفاده می کنم ♪
‫♪ متوجه نشدم ♪
‫♪ چه طوری حلش کنم ♪
‫♪ یه بار دیگه همون طوری ♪ ‫♪ که پیش بینی می کردم ♪
‫♪ در قلب شکسته ام رو باز گذاشتم ♪ ‫♪ و باز متلاشی شد ♪
‫از کجا شروع کنیم؟
‫چرا این همه راه کوبیدیم اومدیم اینجا ‫وقتی که می تونیم توی خونه حرف بزنیم؟
‫شان،
‫دفترم اینجاست.
‫به خانواده ات گفتی پیش من می مونی؟
‫نه. دهنشون باز می مونه اگه بفهمن یش روانشناس زندگی می کنم
‫آره، من هم قبول دارم. حسابی عجیبه!
‫خیلی خب. باید بگم، رفیق، به نظر می رسه سبک تر و پر انرژی تر شدی
‫- یه مقدار عمیق تر کند و کاو کنیم؟ ‫- نه.
‫معذرت می خوام. تقصیر من بود که سئوالی پرسیدم.
‫می خواستم ته جمله ام رو پایین ‫بیارم. بیا عمیق تر کند و کاو کنیم.
‫شان، اصلا راجع به دوره خدمتت ‫توی افغانستان حرف نزدیم.
‫دروغ نمی گم، جیمی، حالم حسابی توپ توپه.
‫خب؟ چرا الکی الکی خرابش کنم؟
‫این شغل منه، رفیق. برای خراب کردن حال مردم مدرک گرفتم
‫از دانشگاه همه چی تو به ربط داره.
‫راستش آموزشکده ست. دیگه چیزی نمی گم.
‫ببین، نمی تونیم تا ابد از این موضوع فرار کنیم.
‫هنوز نه.
‫خیلی خب.
‫- مرسی. ‫- به این موضوع می رسیم. فشاری نیست.
‫خونه می بینمت، رفیق.
‫سلام، گبی هستم، روانشناس اینجا.
‫در اصل به من ارجاع داده شده بودی،
‫و بعدش من در واقع تو رو به جیمی ارجاع دادم.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫آم... خب، آم، چه طور پیش می ره؟
‫خوبه. اول کار، از این چرندیات ،روان درمانی خوشم نمی اومد
‫اما... حالا یه جورایی خوشم میاد.
‫خیلی خوشحالم.
‫چی شد من رو پیچوندی و انداختی گردن اون؟
‫راستش، فکر کردم شما 2نفر مناسب همدیگه باشید.
‫و شاید بتونید به همدیگه کمک کنید.
‫خوبه. همیشه دلم می خواست به یه مرد سفید پوست میانسال پولدار کمک کنم
‫خب، خوبه آدم حق خودش رو ادا کنه، پس...
‫سلام. صبح بخیر. دختر سیب زمینی ای؟
‫نه، پاول. من یه زن قوی و ‫و سیاهپوست و سیب زمینی ای هستم.
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫جعبه محصولات طبیعیم کلی سیب زمینی داره.
‫وایستا ببینم، الان جنس هات ‫رو توی مطب تحویل می گیری؟
‫کلی سئوال دارم.
‫آشپز مخفی هستی؟ اینجا آشپزی می کنی؟ می شه یادم بدی؟
‫سیب زمینی های کوفتی رو می خوای یا نه؟
‫با 2تا سیب زمینی چیکار کنم؟
‫من سیب زمینی می خوام ‫اگه بذل و بخشش می کنی.
‫- بفرما. دو تاشو بگیر. ‫- اوه. باشه.
‫ببینید، الان... ‫با شان نوبت داشتم،
‫و حس می‌کنم کم‌کم وقتش رسیده ‫به اختلال پس از حادثه‌اش برسیم.
‫اما یه کلمه هم در موردش حرف نمیزنه.
‫آره. این موضوع بین کهنه‌سربازها خیلی رایجه.
‫فقط... برام سوال پیش اومده ‫چه زمانی راحته درباره‌اش حرف بزنه، می‌دونی؟
‫جواب سوالت خیلی راحته. ‫هیچ‌وقت.
‫بدجوری گند زدی. ‫یه رابطه دو طرفه درست کردی.
‫اون تو رو به چشم دوست ‫و هم‌خونه‌اش می‌بینه،
‫جای این‌که به چشم روان‌شناسش ببینه.
‫خب، به‌نظرت ممکنه تاثیری داشته باشه اگه...
‫ازش بخوام حد و مرز بین‌مون ‫رو از اول تشکیل بدیم...
‫ببخشید... ‫الان واسم صدا درآوردی؟
‫آره.
‫بهت گفتم این مسیری که با بیمارهات ‫پیش گرفتی اشتباهه اما کو گوش شنوا؟
‫باشه. اما من مجبور نیستم ‫این روش رو با تو پیش بگیرم.
‫درباره هیچی باهات حرف نمیزنم.
‫ولی در مورد سیب‌زمینی ‫باهام صحبت کردی.
‫کل روز. ‫از سیب‌زمینی‌ها لذت ببر، رفیق.
‫آب‌پزشون کن، بذار تو فر، ‫سرخ‌شون کن،
‫به هم بمالشون و آتیش درست کن. ‫واسم اهمیتی نداره.
‫شاید مثل سیب بخورمشون، پاول.
‫نکن.
‫الکترولایت.
‫نخواستم.
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫گیاه جدید؟ ‫سرخسه؟ این...
‫- نمی‌دونم. ‫- باشه.
‫اوه. عالیه.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫آره. اومدم اصلاحاتِ ‫ارث و میراثت رو تحویل بدم
‫از اونجایی که سه ساله نه به تماسم ‫یا ایمیل و پیامم جواب دادی.
‫- آها. ‫- چیزی نیست بهش افتخار کنی.
‫الان بریم؟
‫الان زمان خوبی نیست. ‫دخترم داره میاد.
‫دختر باباجون! چقدر خوب.
‫هیچی؟ هیچ حرفی نداری؟ ‫باشه.
‫یه سخنرانی درباره انرژی جایگزین داره.
‫باید سریع برگرده،
‫برای همین چند ساعت ‫بیشتر پیش من نیست.
‫خب، چقدر اتفاقی. ‫یکی از کلمات محبوبمـه.
‫همین‌جا می‌شینم، ‫و می‌گم مدارک وکالتنامه پزشکیت رو امضا کنه.
‫- فکر نمی‌کنم. ‫- چی؟ نه. اوه...
‫خب، با توجه به بیماریت، توصیه... ‫توصیه نمی‌کنم این موضوع رو به تاخیر بندازی.
‫محرمانگی بین وکیل و موکل ‫فقط برای وکیل‌هایی قضاییـه،
‫یا برای وکیل‌های ظاهری هم ایجاب می‌کنه؟
‫قانون ارث و میراث واقعیه. ‫من وکیل واقعی‌ام.
‫- آره یا نه؟ ‫- آره.
‫بین خودمون می‌مونه.
‫مگ خبر نداره من پارکینسون دارم.
‫پس رابطه خوبی ندارید؟
‫بین خودمون می‌مونه.
‫- انقدر نگو. ‫- باشه.
‫وقتی بچه بود ‫من و مادرش طلاق گرفتیم.
‫رفتن ساحل شرقی. ‫جدا افتادیم.
‫در ارتباط بودن سخت بود.
‫چرا؟ قبل از اختراع ‫موبایل یا هواپیما بود؟
‫ببخشید. داری سفره دلتو باز می‌کنی، ‫و دارم گند میزنم.
‫خودآگاهیت ‫بهترین خصوصیتتـه.
‫بنابراین واقعا فکر می‌کنی ‫که الان این کار رو انجام بدم؟
‫آره.
‫باشه. ‫بهش می‌گم و مدارک رو امضا می‌کنم.
‫عالیه. مدارک رو واسم پست می‌کنی،
‫یا میای مرکز شهر ‫به دفترم تحویل میدی؟
‫نه، راستش ترجیح میدم یکی بیاد مطب ‫و مدارک رو برداره
‫- و زحمتشو از دوشم کم کنه. ‫- باشه.
‫ولی می‌تونم به دستیارم، کوین، ‫بگم این کار رو انجام بده.
‫کوین. کوین!
‫کوین.
‫من کوینـم، نه؟
‫باشه. ‫بزودی می‌بینمت.
‫ممنون که اومدی.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- اونم سرزده.
‫خب، سرزده نبود. ‫زنگ زدم، پیام و ایمیل هم دادم.
‫خب...
‫- سلام خوشگله. ‫- سلام.
‫- شنیدم دریبل میزنی. من آزادم. ‫- باشه.
‫- ایول! ‫- انگار سه تا پسر دارم.
‫راستش، کانر امشب از دانشگاه میاد.
‫- سلام منو برسون. ‫- حتما.
‫- لیز. سلام. ‫- سلام، گب.
‫قراره با توپ جدیدی ‫که واسه آلیس خریدم بازی کنیم.
‫اوه، درسته.
‫یادم اومد گفتی واسش توپ خریدی.
‫- درسته. ‫- عالیه.
‫- خب، خوش بگذره. ‫- ممنون.
‫آره، خوبه. ‫واقعا خوشحالم دیدمت.
‫خدای من. ‫خیلی خوبه دیدمت.
‫- آره. چه کفش‌های قشنگی. ‫- ممنون. جردنـه.
‫- عالیه. خوش‌به‌حالت. ‫- آره.
‫- می‌بینمتون. ‫- اوهوم.
‫- خوشحال شدم. ‫- لذت بردم.
‫یا خدا. ‫از همدیگه متنفرید.
‫خفه شو و توپ پرت کن.
‫همینه. ‫می‌شه کفش‌هاتو دربیاری؟
‫نه این‌که وسواس داشته باشه، ‫قبلا ژاپن زندگی می‌کردم، برای همین...
‫مطمئنم گفتی پاتو از پاسادینا بیرون نذاشتی.
‫خیلی‌خب، باشه. وسواس دارم، ‫ولی می‌دونی، ژاپنی‌ها احمق نیستن.
‫خیلی‌خب. وارد شدم.
‫می‌خوام رو مبلت بشینم ‫با همون شلوار جینی
‫که موقع نشستن رو نیمکت پارک ‫پوشیده بودم. خب؟
‫- حالا نوبت توئه. ‫- باید لباس خونگی بپوشم.
‫این لباس‌های بیرونیـه. ‫نمی‌تونم.
‫- چیزه... ‫- هی. چرا، می‌تونی.
‫- فقط بیا کنارم بشین. زود باش. ‫- باشه.
‫- چشم‌هاتو باز کن. ‫- ترسیدم.
‫می‌دونم ترسیدی، ‫ولی من کنارتـم.
‫- چه حسی داره؟ ‫- خوبه.
‫ببین چیکار کردی، والی.
‫گمونم بتونی هر کاری انجام بدی.
‫والی، تو معرکه‌ای.
‫- اوه! نه. خیلی‌خب. وایسا، وایسا، وایسا. ‫- خدای من.
‫- انتظار همچین چیزی نداشتم. ‫- معذرت می‌خوام!
‫من خیلی احمقم.
‫- نترس. ‫- نمی‌دونم چه فکری می‌کردم.
‫فکر می‌کنم نشونه‌ها رو اشتباه برداشت کردم ‫چون اومدی داخل،
‫و بعدش بهم گفتی معرکه‌ام، ‫و خوب می‌دونم معرکه نیستم. چیزه...
‫هی، صبر کن. ‫والی، تو معرکه‌ای.
‫- و من... نه، والی. دوباره نه، دوباره نه. ‫- خدای من!
‫این بدترین روز زندگیمه.
‫می‌دونی، قبلا عادت داشتم سوپرمارکت ‫که میرفتم تو شلوارم خودمو خراب می‌کردم،
‫و همه‌جا جاری می‌شد، خب؟ ‫ولی الان اینو ببین.
‫- و وحشت‌زده‌ام! ‫- خیلی‌خب، وحشت‌زده نباش. می‌دونی چرا؟
‫- چون همیشه پیش میاد. ‫- واقعا؟
‫نه بابا، تو عمرم اتفاق نیفتاده بوده. ‫ولی ایرادی نداره، مشکلی نیست.
‫- خدای من. من یه روانی خل‌وچلم. ‫- نیستی. اینطوری نگو. هی، بس کن!
‫عیبی نداره چون به موفقیت امروزمون ‫حسابی افتخار می‌کنم.
‫خدا لعنتش کنه و لعنت بهش.
‫گوش کن... ‫ناراحت نباش.
‫- من ناراحتم؟ ‫- نه.
‫اوه، اما اعتماد ندارم. ‫ارتباط‌چشمی زیادیـه.
لعنت بهش
‫- کفش‌هاتو یادت رفت، پس... ‫- ممنون.
‫- برای همین داد زدم گور پدرش. ‫- خیلی‌خب، خداحافظ.
‫[کانر بیشاپ: امشب میام خونه. ‫کی وقتت آزاده؟]
‫- بگیر، عزیزم. ‫- ممنون.
‫هی، کانر کیه؟
‫- ای فضول. ‫- آره، می‌دونم.
‫پسر لیز.
‫ای خدا. البته که یه پسر به اسم کانر داره.
‫آره، از دانشگاه داره میاد.
‫- پسر دانشگاهیه؟ ‫- دانشگاهیه.
‫خوشگله؟
‫داری فکر می‌کنی ‫حرف خاصی بهش بزنی؟
‫- اوه. اونو که زده، تموم شد و رفت. ‫- واقعا؟
‫- آره. ‫- تا کجا پیش رفتی؟
‫بهش علاقه مند شدم.
‫- پس خوب پیش رفت؟ ‫- آره
‫توی اتاق کانر درس می‌خوندیم، ‫و لیز لازانیا درست می‌کرد.
‫و گفتم،
‫می‌گم، می‌خوای این رابطه رو جدی‌تر کنیم ‫تا این‌جوری عجیب‌غریب نباشه؟
‫و اون گفت: ‫«خوبه»
‫- ای‌وای. بی‌خیال کانر ‫- می‌دونم.
‫ولی حالا هرچی. ‫خوشحالم حرفمو زدم.
‫- خوبه. عالیه. ‫- آره.
‫کسی درباره این‌جور ‫مسائل باهات حرف زده، درسته؟
‫مثلا گفته توی یه رابطه جدی ‫باید چیکار کرد؟
‫- آره. ‫- گفته؟ خوبه.
‫مامانم یه سره حرف میزنه.
‫از هیجان اول رابطه میگه ‫و از شکست عشقی بعدش که خودتو آماده کنی.
‫و تازه گفت اگه از طرف خوشت نیومد،
‫- می‌تونی ولش کنی. ‫- آره، درسته.
‫چون یه عالمه پسر اون بیرونه.
‫آره، مامانت عالی بود.
‫بهت گفته بود ‫اگه از رابطه‌ات خسته شدی،
‫چطوری به طرفت بگی ‫که دلش نشکنه؟
‫جونم؟
‫دل خودم یا دل اون؟
‫هر دو.
‫سلام. ببخشید. ‫دنبال پاول رودز هستم.
‫اتاق انتظار همین گوشه‌ست.
‫تا کلید رو بزنی، ‫بهش خبر میدم اومدین.
‫من بیمار نیستم. ‫پاول بابامه. من مگ هستم.
‫یا خدا!
‫- تو... تو مگ کنتیکتی هستی.
‫سلام. وای. من... من جیمی هستم.
‫جیمی پاسادینایی.
‫خیلی‌خب. حتما. چرا که نه.
‫- خیلی خوشحالم بالاخره می‌بینمت. ‫- همچنین.
‫خدای من. تعریفتو زیاد شنیدم. ‫راستش الکی گفتم، ولی دوست داشتم بشنوم.
‫مطب پاول همین بغله.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫چرا روی میزت سیب‌زمینیه؟
‫خب، مگ، ‫بابات سمتم پرت کرد.
‫- اوه. پس صمیمی هستید؟ ‫- سخته گفتنش.
‫- آره، درک می‌کنم. ‫- آره.
‫یکی‌شون گاز خورده.
‫حسابی رفت رو مخم،
‫برای همین از روی عصبانیت ‫مثل سیب، خام‌خام گاز زدم.
‫پاول! ‫پاول، ببین کیو پیدا کردم.
‫- سلام بابا. ‫- مگ.
‫دختر... دختر خیلی خوبی داره، پاول.
‫خیالم راحت شد ‫اینطوری فکر می‌کنی.
‫مردیکه رو مخ.
‫فقط می‌گم، هیچ‌کس حق نداره ‫از سر میز بلند بشه
‫- تا وقتی همه غذاشون رو بخورن. متوجه‌ای؟ ‫- اوهوم. قبول دارم.
‫سه وعده غذای کامل. ‫خوراکی، خوراکی، خوراکی.
‫دربارهٔ چی حرف میزنید؟
‫احساسات خانم‌ها.
‫خب، واقعی نیست.
‫اوه، خدا رو شکر به حرفم خندیدین. ‫آره.
‫چطوری به همچین موضوعی رسیدین؟
‫فکر می‌کنم شاید، راستش، ‫بتونه از پسش بربیاد.
‫و شاید بتونی بهش فرصت بدی ‫نقش بابای باحال رو بازی کنه.
‫اوه. روز خیلی گندی داشتم.
‫اصلا نمی‌دونید چقدر دلم می‌خواد ‫نقش بابای باحال رو بازی کنم.
‫از... از پسش برمیام. ‫می‌ترکونم. شروع کنم.
‫خیلی‌خب.
‫باشه. من... ‫داشتم به گبی می‌گفتم
‫چطور قبل این‌که کانر بره دانشگاه، ‫بهش گفتم دوستش دارم و این حرف‌ها.
‫و از نظر تو مشکلی... مشکلی نداره؟
‫نه بابا.
‫آینده‌تون رو مشخص کردین؟
‫البته.
‫و اونم گفت؟
‫آره. آره. آره.
‫ممنون که این موضوع ‫رو باهام در میون گذاشتی.
‫ممنون، بابای باحال.
‫نترکوندم.
‫راستش... خوشحالم بهش گفتی.
‫واقعا؟ برای چی؟
‫چون یا باید تو می‌گفتی یا من.
‫سلام جیمی.
‫خدای من، همه‌جا هستی.
‫کاش.
‫حالت خوبه؟
‫الان نه. ‫الان وقت خوبی نیست، لیز.
‫خب، مشخصه ناراحتی.
‫آهای؟
‫- آهای؟ ‫- دست خودت نیست، نه؟
‫باید فضولی کنی.
‫خیلی‌خب. باشه. ‫بیا... بیا حرف بزنیم، لیز.
‫می‌دونی که همیشه تربیت من ‫رو زیر سوال می‌بری؟
‫- اوهوم. ‫- آها. آره. خیلی‌خب.
‫حدس بزن چی فهمیدم؟
‫یه نفر به آلیس قول و قراری داره.
‫حق ندارم بگم کیه ‫چون اعتمادشو زیر پا می‌ذارم،
‫ولی می‌ذارم حدس بزنی.
‫کانر.
‫ای‌وای.
‫ای‌وای. همین؟ ‫ای‌وای.
‫نمی‌دونم. ‫منطقیه.
‫وقت زیادی رو با هم می‌گذروندن.
‫- منظورم اینه... ‫- سرم داره می‌ترکه، لیز.
‫و اخیرا، هروقت سردرد می‌شم، ‫مسببش تویی.
‫به جز یه‌بار، که سرم ‫به کابینت دارو خورد. اون تقصیر خودم بود.
‫بقیه‌اش، به خاطر تو بود. ‫دستت درد نکنه.
‫دستتو می‌بوسم که همیشه ‫از دختر کوچولوم پذیرایی می‌کردی.
‫دستت درد نکنه. اون آسیب‌پذیر بود. ‫پسرت ازش سوء استفاده کرد.
‫- حرفت منصفانه نیست. کانر... ‫- می‌دونی چی؟ حرفم هنوز تموم شد.
‫امروز همه نوبت‌هامـم افتضاح بود.
‫یه بیمارم ازم فاصله می‌گیره.
‫یکی دیگه‌شون باهام حرف نمیزنه. ‫اون یکی هم عاشقم شده.
‫می‌دونم متخصص سلامت روان نیستی، لیز.
‫اما خوب نیست.
‫در حالت عادی، ‫این قضیه رو با پاول حل می‌کردم.
‫ولی به خاطر تو، ‫فقط درباره سیب‌زمینی با من حرف میزنه!
‫گفتی منو بخشیدی!
‫نمی‌شه بخشید.
‫سمتِ حصار خونهٔ خودت بمون، لیز.
‫اصلا می‌دونی چیه؟ از الان به بعد، ‫ورودت به خونهٔ من ممنوعه.
‫- ممنوع؟ ‫- ممنوع شدی!
‫حق نداری بیای ‫و نمی‌شه بخشیدت.
‫الان باید برم داخل خونه ‫چون دارم پا میزنم و ضربه میزنم.
‫و کارد بزنی خونم درنمیاد!
‫- جیمی. ‫- عصبانی‌ام، لیز.
‫دنبال هر چی که هستی، ‫اینجا پیداش نمی‌کنی.
‫لیز؟ هدفِ لیز؟
‫هدف لیز، اینجایی؟ ‫هدف لیز؟
‫اینجا نیست! برو هدف خودت رو پیدا کن، ‫دوست‌های خودت رو پیدا کن.
‫لعنتی.لیز. ‫واسه خودت کار و زندگی پیدا کن.
‫اوه، عـ... عالی شد.
‫- خب، حال مامانت چطوره؟ آره. ‫- حالش خوبه.
‫با آقاییش دور اروپا رو می‌گرده.
‫- لازمه اسم یکی رو یاد بگیرم؟ ‫- بابا شش ساله ازدواج کردن.
‫صداش می‌کنم رفیق.
‫اوه، واست...
‫- عکس جدید میسون رو آوردم. ‫- اوه.
‫وای.
‫- چه بچه خوشتیپی. ‫- آره. شبیه باباش شده.
‫نه. شبیه توئه.
‫- می‌خواستم همینو بشنوم. ‫- خوشگله.
‫- نگه‌اش دار. ‫- آره.
‫خیلی وقت شده.
‫نظرت چیه ماه آینده ‫چند روزم رو خالی کنم،
‫و بیام یه مدت پیش‌تون بمونم؟
‫آره... خب، این...
‫عالی می‌شه.
‫ولی میسون میره کمپ لاکراس،
‫و... و مامان دیو تا وقتی پاش خوب بشه ‫پیش‌مون می‌مونه.
‫- پاش چی شده؟ ‫- هیچ‌کس نمی‌دونه.
‫ببین، واقعا دوست دارم ‫تا شما رو بیشتر ببینم.
‫باشه. ‫خب، وقت پیدا می‌کنیم.
‫ماشینـم نزدیکه.
‫خب، دیگه چه خبر؟ ‫حالت خوبه؟
‫وضع سلامتیت خوبه؟
‫همه‌چیز عالیه. ‫از این بهتر نمی‌شه.
‫خوبه. ‫و هنوز با استاد تاریخچه هنر قرار می‌ذاری؟
‫- نه. ‫- ای‌وای! مگه چی شد؟
‫- به‌نظر میومد مهربون باشه. ‫- می‌خواست منو ببره جشنواره مرد سوزان.
‫چطور جرئت کرد؟
‫می‌شه... قبل رفتنـم ‫اینجا رو تمیز می‌کنم. باشه؟
‫- نه. خودم تمیز می‌کنم. دست نزن. ‫- مطمئنی؟
‫- آره. مطمئنم. ممنون. ‫- خداحافظ.
‫می‌خوای جیمی رو کبود و سیاه کنم؟
‫نه، نیازی نیست.
‫خوبه، آخه دوستش دارم.
‫- هی!‌اومدی. چه خبر، رفیق؟ ‫- سلام، بابا.
‫- سلام، مامان. ‫- سلام. سلام.
‫چه بغل طولانی‌ای.
‫آخه خیلی خوشحالم می‌بینمت.
‫و واسه شام ‫پاستایی که خیلی دوست داری رو می‌پزم.
‫داشتم فکر می‌کردم برم جکوزی،
‫و بعد با رفقا بریم تاکو بخوریم ‫و بعدم بریم خونهٔ تئو.
‫خیلی‌خب، باشه. ‫خوش بگذره.
‫- اسم سگ جدید چیه؟ ‫- رت بوگندو.
‫رت بوگندو کوچولو و مهربون کیه؟ ‫تویی.
‫آره. عالیه.
‫خوشحالم دیدمش. ‫باید بره آرایشگاه.
‫چی؟
‫تو عمرم ندیده بودم ‫یه مرد گنده رو ترامپولین بپره.
‫توی سیرک آفتاب هم ندیدی؟
‫با زانو.
‫وای.
‫دارم روی خشم تدریجیـم کار می‌کنم.
‫باشه. ‫کمکی از دست من برمیاد؟
‫آره.
‫وقتی خارج از کشور بودی ‫چه اتفاقی واست افتاد؟
‫چی؟
‫ببین، اگه باهام حرف نزنی ‫نمی‌تونم بهت کمک کنم.
‫خسته شدم هیچی نمی‌گی.
‫بیا شروع کنیم.
‫پس چی بود می‌گفتی «فشاری نیست»؟
‫نمی‌دونم، رفیق. ‫زود باش.
‫امروز محتاج یه پیروزی‌ام.
‫چی میگی؟
‫میگم... برو به درک.
‫- برم به درک؟ ‫- می‌دونم شنیدی، جیمز. برو به درک.
‫می‌دونی چیه؟
‫اگه روان‌شناست نبودم، ‫منم می‌گفتم تو برو به درک!
‫هی لیز.
‫هی.
‫- هی، گبی. ‫- جالبه.
‫خب، روالش چطوریه؟
‫صیقل دادن سنگ؟
‫میرم کوه‌نوردی،
‫دنبال عقیق می‌گردم، ‫میارم خونه، خشکشون می‌کنم،
‫خوب‌ها رو سوا می‌کنم، ‫با اره‌ام می‌برمشون،
‫دو ماه صیقل‌شون میدم،
‫و بعد می‌ذارم‌شون ‫توی ظرف شیشه‌ای تو دستشوییـم
‫چون وقتی لامپ رو روشن می‌کنی ‫خیلی خوشگل میشه.
‫فهمیدم. پس برای تو ‫مثل مراقبه می‌مونه.
‫نه. مثل مراقبه نیست. ‫مثل سنگه.
‫چی می‌خوای؟
‫حرف‌های جیمی رو شنیدم،
‫هر چی از دهنش در اومد گفت،
‫و مستحق اون حرف‌ها نبودی.
‫همه فکر می‌کنن من فقط یه مامان هستم. ‫اینطوری نیست.
‫من خیلی باحال و خفنم.
‫فقط با دوربین دیجیتال ‫عکس می‌گیرم.
‫مردم دنبال گلچین آهنگ‌های من هستن.
‫تتوهای ریز و کوچولو دارم.
‫اینو خیلی دوست دارم. ‫کفش بلژیکیه.
‫راستش بدجوری خفنه، لیز.
‫ممنون. ‫و چند تا دوست توی زندگیم دارم.
‫فقط این‌که دوست صمیمیـم طلاق گرفته ‫و رفته استرالیا.
‫و تلاش می‌کنیم در ارتباط باشیم.
‫اما نمی‌دونم اون خراب‌شده ساعت چنده.
‫- تو می‌دونی؟ ‫- نه، نمی‌دونم. ولی کی اهمیت میده؟
‫و هیچ ایرادی نداره، ‫چون درک رو دارم.
‫و جونم واسه درک در میره. ‫ولی بزودی بازنشسته می‌شه،
‫و فقط می‌تونم در حدِ روزی ‫یک ساعت و ۴۵ دقیقه دوستش داشته باشم.
‫تحمل ندارم مثل بچه اردک ‫از این اتاق به اون اتاق دنبالم بیاد،
‫و یه‌کله سوال‌های احمقانه بپرسه ‫که فلانِ چیز خونه چطوری کار می‌کنه.
‫و شاید زیادی به آلیس اهمیت می‌دادم. خب؟
‫شاید. ‫درک نمی‌کنم.
‫چطور پا پیش گذاشتن ‫و مراقبت از یه دختر نووجون
‫که هیچ‌کس رو نداره ازش مراقبت کنه، ‫منو آدم عوضیِ ماجرا می‌کنه.
‫ببین، خیلی سنگینه. خب؟
‫- دلت می‌خواد نوشیدنی بخوری؟ ‫- بدجوری.
‫باید این بار رو از دوشم کم کنم. ‫دروغ گفتم.
‫اون روز بسکتبال نداشتم.
‫ممنون. ‫منم دروغ گفتم.
‫صیقل دادن سنگ ‫دقیقا مثل مراقبه می‌مونه.
‫- می‌دونم، عزیزم. می‌دونم. ‫- خیلی‌خب.
‫[تو جکوزی لش کردم، بعدش بریم بیرون؟ ‫یه وقت بد برداشت نکنی]
‫می‌دونم چیکار کردی.
‫وکالت‌نامه پزشکی امضا نشد.
‫بقیه‌اش امضا شده.
‫اوه. ‫پس نتونستی بهش بگی؟
‫اوضاع پیچیده شد.
‫جدا؟ آم...
‫- نشین. تموم شد. ‫- صحیح. آم...
‫من روان‌شناس نیستم، ولی... ‫همچین مشکلی رو...
‫- با خیلی از موکل‌هام داشتم ‫- واقعا؟
‫و... می‌تونم یه چیزی بگم؟
‫- بنال. ‫- می‌شه... اجازه...
‫- اجازه هست... ‫- خدای من. بشین.
‫آره، ممنون. ‫من... آم...
‫اگه نگران این موضوع هستی ‫که این وکالت رو قبول کنه،
‫بهتره همین حالا بفهمی.
‫نه، قضیه این نیست.
‫چی... خب، پس چیه؟
‫- برو. پاشو برو. ‫- اوه. آره.
‫می دونی، راستش فکر می کنم ‫این قطعه جاش... ببخشید. ببخشید.
‫عذر می خوام، آقای لرد.
‫بالغانه رفتار کردیم، قول می دم.
‫- اوه، خوبه. خوبه می شنوم. ‫- خیلی خب، خوبه.
‫داشتیم درس می خوندیم
‫چقدر جزئیات!
‫اون خیلی خوشگل و خفنه.
‫و کاربلده. می دونی؟
‫- ای خدا! ‫- ببخشید.
‫تو کار اشتباهی نکردی، کانر.
‫چون چندان خوشم نمیاد
‫به این معنی نیست که اشتباه بوده.
‫- باز هم، باید ازتون اجازه می گرفتم. ‫- نه، این کار رو نکن.
‫هیچ وقت این کار رو نکن. نه!
‫پس...
‫به زنگ و پیام هام جواب نمی ده.
‫می شه بهش بگید که دائم به اون فکر می کنم؟
‫تو خواب ببینی.
‫- باید... باشه. ‫- آره، پاشو.
‫- یه جورایی مثل عقب نشینی استفاده می کنی. ‫- لیز؟
‫بله؟
‫معذرت می خوام. زیاده روی کردم.
‫اشکالی نداره.
‫فکر می کنم فقط روز واقعا بدی داشتم.
‫منم.
‫لیز، تا حالا بابت کارهایی که برای ‫آلیس کردی ازت تشکر کردم؟
‫و برای من؟
‫نه.
‫ازت سپاسگزارم.
‫خواهش می کنم.
‫کارت قشنگ بود، جیمی. بیا باهامون نوشیدنی بخور.
‫بیا.
‫من و درک فکر نمی کردیم کانر ‌فعلاها...
‫حداقل تا 30سالگی بتونه کسی رو پیدا کنه.
‫آره، کانر واقعا بلد نیست دخترها رو جذب کنه.
‫اما می دونی چیه؟
‫نگرانی اصلیت باید شان باشه.
‫کاملا.
‫- یه انرژی دارن. دیدم. ‫- آره.
‫شان بچه خوبیه، خب؟
‫- اون... اون این طوری نیست. خب... ‫- آره، اما اون مسئله نیست.
‫- اوهوم. ‫- گوش کن، جیمی.
‫تو یه دختر نوجوون داری.
‫- ما هم نوجوون بودیم. ‫- آره.
‫و حسابی شیطون بودیم.
‫خیلی شیطون.
‫بهش فکر کن.
‫یه مرد سیاهپوست توی ،خونه ات داری، با پوست کاکائویی
‫که توی استخر خونه ات می درخشه؟ اون هم دم دسته؟
‫- دم دسته؟ ‫- نخیر!
‫اگه فهم و شعوری توی وجودتون هست،
‫این قضیه رو همین حالا تمومش می کنید، خواهش می‌کنم؟
‫- می دونی، من هم یه زمانی یه شان داشتم. ‫- ای کثافت!
‫اسمش آلن بود.
‫- دستیار وکیل پدرم بود. ‫- اوه!
‫و موقع دورهمی خانوادگی بهش گفتم دوستش دارم.
‫شخصا گفتی یا نامه نوشتی؟
‫هردوش.
‫و براش پنکیک درست کردم.
‫معرکه بود.
‫شانِ من اسمش بیلی ورث بود.
‫- چه طوری بود؟ ‫- تو بستنی فروشی کار می کرد.
‫و مادرم کلی تزیینات رنگین کمونی توی اتاقم پیدا کرد
‫که فکر می کرد عاشق یه لپرکان شدم.
‫خیلی خب. اشتباه می کنید.
‫هر دوتون اشتباه می کنید. دلایلش رو می گم. ‫1، هردوتون غلط فکر می کنید، دوتاتون.
‫2، این لیوان رو بر می دارم. می رم خونه.
‫3، هیچ کس دلش نمی خواد ‫حرف های شما رو بشنوه.
‫4، همه دورهمی های خانوادگی رو کنسل می کنم.
‫- 5، شان خوشگل نیست. ‫- هست.
‫6، برید بمیرید.
‫جیمی! دخترهای نوجوون هم دل دارن و عاشق می شن!
‫عاشق می شن.
‫عزیزم. عزیزم، کانر عاشق شده.
‫درک، بی نزاکت نباش.
‫اوه. باشه. قیچی رو ندیدی؟
‫توی کشویی که همیشه می ذاریم رو نگاه کردی؟
‫خوب گفتی.
‫می دونی، شوهر سابقم به مسکن معتاد بود.
‫اوه، خیلی بدتره!
‫سلام. به کمی انرژی مردونه نیاز دارم.
‫- بازی رو نگاه می‌کنی؟ ‫- 3 بر 2. داجرز جلوئه.
‫- بگیر بشین. ‫- مرسی.
‫چوب زن 9ام. برانسون می زنه.
‫بابت قبل...
‫ببین، می دونم چقدر سخته که وقتی من...
‫نه، مسئله رو در مورد خودم کردم.
‫اون... اون کار زشتی بود.
‫می دونی چه چیز اینجا موندن رو دوست دارم؟
‫وقتی خونه پدر و مادرم می موندم،
‫بهش احساس گناه می دادن که بهتر نشدم.
‫- اینجا چیزی نشنیدم. ‫- تا امروز.
‫گند زدم! معذرت می خوام.
‫شب خوبی داشته بشی.
‫بازی می ره وقت اضافه، اگه خواستی بمون.
‫شان، بیداری؟
‫خدای من، چقدر خوشگل!